Interpretacja 0111-KDIB3-3.4012.51.2026.3.JSU

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług, w zakresie uznania, że:

- sprzedaż Nieruchomości 1 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - jest nieprawidłowe;

- sprzedaż Nieruchomości 2 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - jest nieprawidłowe;

- sprzedaż Nieruchomości 3 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - jest:

• nieprawidłowe – w części dotyczącej działek nr F, G oraz J;
• prawidłowe – w części dotyczącej działek nr H oraz K;

- sprzedaż działek nr L oraz M wchodzących w skład Nieruchomości 4 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - jest:

• nieprawidłowe – w części dotyczącej działki nr L;
• prawidłowe – w części dotyczącej działki nr M;

- sprzedaż działek nr N oraz O wchodzących w skład Nieruchomości 4 podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie korzystała ze zwolnień - jest:

• prawidłowe w zakresie sprzedaży tych części działek które były wynajęte,

• nieprawidłowe w zakresie sprzedaży tych części działek które nie były wynajęte.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedanych Nieruchomości 1-4, wpłynął 28 stycznia 2026 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 13 kwietnia 2026 r. (wpływ 13 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1. Zainteresowany będący stroną postępowania:

- Pan X.;

2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

- Pan Y.

Opis stanu faktycznego

Pan X. posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce i pozostaje w związku małżeńskim, w którym aktualnie obowiązuje umowny ustrój wspólności małżeńskiej ograniczonej.

Pan Y. posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce i pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje umowny ustrój wspólności małżeńskiej ograniczonej.

Pan Y. oraz Pan X. są zwani dalej łącznie „Wnioskodawcami”.

Każdy z Wnioskodawców prowadzi indywidualnie pozarolniczą działalność gospodarczą, o czym w dalszej części niniejszego wniosku. Wnioskodawcy posiadają status podatników VAT czynnych.

Pan X. jest fundatorem (...), natomiast Pan Y. jest fundatorem (...) (łącznie: „(...)”). Beneficjentami obu fundacji są fundatorzy oraz najbliżsi członkowie ich rodzin.

Fundacje były przed sprzedażą, o której mowa w dalszej części wniosku, wspólnikami spółek:

(i) 1 spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie produkcji („1”), oraz

(ii) 2 spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży („2”).

Przed sprzedażą, o której mowa w dalszej części wniosku, (...) posiadała 50% udziałów w kapitale zakładowym 1 oraz 50% udziałów w kapitale zakładowym 2. (...) posiadała 50% udziałów w kapitale zakładowym 1 oraz 50% udziałów w kapitale zakładowym 2.

Sposób nabycia Nieruchomości

Dnia (...) r. Wnioskodawcy nabyli na podstawie umowy sprzedaży:

(i)   nieruchomość niezabudowaną obejmującą dz. A oraz B (stanowiące grunty orne i tereny przemysłowe), dla których Sąd Rejonowy w (...), Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą o numerze: (...) („Nieruchomość 1”) - każdy z Wnioskodawców posiada udział wynoszący 1/2 w prawie własności Nieruchomości 1. Transakcja ta przez sprzedającego Nieruchomość 1 na rzecz Panów X. i Y. została uznana za zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT.

W odniesieniu do działki B Wnioskodawcy dokonali w (…) r. podziału geodezyjnego działki B wchodzącej w skład Nieruchomości 1 celem wydzielenia fragmentu rolnego nie objętego miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wskutek podziału powstały działki nr C (działka rolna) i D (działka, na której znajduje się powierzchnia przemysłowa).

(ii)  nieruchomość niezabudowaną obejmującą dz. E (obejmującą grunty orne) dla której Sąd Rejonowy w (...), Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą o numerze: (...) („Nieruchomość 2”) - każdy z Wnioskodawców posiada udział wynoszący 1/2 w prawie własności Nieruchomości 2. Transakcja ta przez sprzedającego Nieruchomość 2 na rzecz Panów X. i Y. została uznana za zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT.

W odniesieniu do Nieruchomości 2, w (…) r. Wnioskodawcy ustalili, że umowa sprzedaży Nieruchomości 2 zawarta w (…) r. była dotknięta nieważnością z uwagi na brak wymaganych zgód korporacyjnych przewidzianych przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych po stronie spółki sprzedającej na ich rzecz Nieruchomość 2. W konsekwencji, w (…) r. czynność prawna została powtórzona w celu odzwierciedlenia stanu faktycznego. Niezależnie od nieważności umowy sprzedaży Nieruchomości 2 z (…) r., władztwo ekonomiczne nad Nieruchomością 2 przeszło na Wnioskodawców z chwilą zawarcia nieważnej umowy sprzedaży z (…) r.

(iii) działki nr F, G (stanowiące tereny przemysłowe) wchodzące obecnie w skład Nieruchomości 3, o której mowa poniżej. Transakcja ta przez sprzedającego Nieruchomość 1 na rzecz Panów X. i Y. została uznana za zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT.

W momencie nabycia wyżej wymienionych nieruchomości w małżeństwach Wnioskodawców obowiązywał ustawowy ustrój wspólności majątkowej, przy czym zakup został sfinansowany z ich majątków osobistych, w konsekwencji również nabyte nieruchomości należały do ich majątków osobistych (nie był to przed sprzedażą majątek wspólny z ich małżonkami).

Dnia (...) r. Wnioskodawcy otrzymali w drodze darowizny od rodziców:

(i)   zabudowaną nieruchomość obejmującą dz. H oraz I, która w (…) r. została podzielona na działki J i K (stanowiące grunty orne i tereny przemysłowe), dla których Sąd Rejonowy w (...), Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą o numerze: (...) (nazywana łącznie z działkami nr F, G wskazanymi powyżej jako „Nieruchomość 3”) - każdy z Wnioskodawców posiada udział wynoszący 1/2 w prawie własności Nieruchomości 3;

(ii)  zabudowaną nieruchomość obejmującą dz. L, M, N oraz O (stanowiące grunty orne i inne tereny zabudowane), dla których Sąd Rejonowy w (...), Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą o numerze: (...) („Nieruchomość 4”) - każdy z Wnioskodawców posiada udział wynoszący 1/2 w prawie własności Nieruchomości 4.

Ponieważ nieruchomości zostały nabyte w drodze darowizny, a umowy darowizny nie zawierały zastrzeżenia o tym, że nieruchomości mają trafić do majątku wspólnego małżonków, udziały w wysokości 1/2 w tych nieruchomościach stanowiły majątek osobisty Wnioskodawców (nie był to przed sprzedażą majątek wspólny z ich małżonkami).

Celem darowizny było przekazanie dzieciom (Wnioskodawcom) majątku, tak aby ten znalazł się w ich posiadaniu (cel sukcesyjny). Nie było celem zarówno darczyńców, jak i obdarowanych (Wnioskodawców) umożliwienie Wnioskodawcom dalszej sprzedaży podarowanych im nieruchomości.

Nieruchomość 1

W odniesieniu do działek wchodzących w skład Nieruchomości 1:

-   działka A była użyczana nieodpłatnie na rzecz 3, 1 oraz 2 w ten sposób, że na działce tej odbywał się ruch samochodów związanych z obsługą działalności tych spółek;

-   działka C nie była wykorzystywana ani przez Wnioskodawców, ani przez inne podmioty. Działka ta nie jest jednak przedmiotem niniejszego wniosku;

-   działka nr D użyczana była nieodpłatnie na rzecz 3, 1 oraz 2 w ten sposób, że na działce tej odbywał się ruch samochodów związanych z obsługą działalności tych spółek. Na działce tej znajduje się także część zbiornika retencyjnego, z którego korzysta 1.

Teren obejmujący działki gruntu oznaczone numerem D i A przeznaczony jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na tereny usług i produkcji oznaczone symbolem UP 1 oraz drogi wewnętrznej oznaczone symbolem (...).

Nieruchomość 2

Nieruchomość 2 była użyczana nieodpłatnie na rzecz 1 oraz 2 w ten sposób, że na działce tej odbywał się ruch samochodów związanych z obsługą działalności tych spółek.

W ten sam sposób i w tym samym celu Nieruchomość 2 użyczana była 3 spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („3”), której wspólnikami były przed sprzedażą udziałów (o której mowa poniżej):

(i) 4 Fundacja, której fundatorem jest ojciec Wnioskodawców, posiadająca wówczas (...)% udziałów w kapitale zakładowym 3;

(ii) 5 spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („5”), której wspólnikiem była 4 Fundacja posiadająca wówczas pozostałą część udziałów w kapitale zakładowym, której fundatorem jest ojciec Wnioskodawców.

W miejscowym planie zagospodarowania przestronnego, nieruchomość ta jest zaklasyfikowana jako teren usług i produkcji oznaczony symbolem UP 1.

Nieruchomość 3

W odniesieniu do działek wchodzących w skład Nieruchomości 3:

-   działka F (zabudowana) użyczana była nieodpłatnie na rzecz 3, która następnie wynajmowała przedmiotową działkę na rzecz 1.

1 wykorzystuje działkę do prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności użytkując znajdującą się na niej halę magazynową. Hala magazynowa nie została wybudowana przez Wnioskodawców i Wnioskodawcy nie ponosili nakładów inwestycyjnych w odniesieniu do tego budynku;

-   działka G (zabudowana) użyczana była nieodpłatnie na rzecz 3, która następnie wynajmowała przedmiotową działkę na rzecz 2.

2 wykorzystuje działkę do prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności użytkując znajdującą się na niej halę magazynową z częścią biurowo-socjalną. Budynki te nie zostały wybudowane przez Wnioskodawców i Wnioskodawcy nie ponosili nakładów inwestycyjnych w odniesieniu do tego budynku;

-   działka H (niezabudowana) nie była użytkowana przez Wnioskodawców ani przez inne podmioty. Stan ten nie zmienił się do dnia sprzedaży tej działki (o której mowa poniżej);

-   działka J (niezabudowana) użyczana była nieodpłatnie na rzecz 1.

1 posadowiła na przedmiotowej działce wiatę magazynową zadaszoną oraz wydzieliła na niej miejsce magazynowania, wykorzystując działkę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawcy nie ponieśli żadnych nakładów na wiatę magazynową, nie przyczynili się także do wydzielenia miejsca na magazynowanie.

-   działka K (niezabudowana) nie była użytkowana przez Wnioskodawców ani przez inne podmioty. Stan ten nie zmienił się do dnia sprzedaży działki, o której mowa poniżej.

W miejscowym planie zagospodarowania przestronnego, nieruchomość ta jest zaklasyfikowana jako teren usług i produkcji oznaczony symbolem UP 3.

Nieruchomość 4

W odniesieniu do działek wchodzących w skład Nieruchomości 4:

-   działka L użyczana była nieodpłatnie na rzecz 3.

Na przedmiotowej działce znajdują się zbiorniki wody służące do zbierania wody z budynków posadowionych na innych działkach, które są wykorzystywane przez 1 oraz 2 do prowadzenia działalności gospodarczej. Przedmiotowe budowle nie zostały wzniesione przez któregokolwiek z Wnioskodawców. Wnioskodawcy nie ponieśli także żadnych nakładowych inwestycyjnych w odniesieniu do tych budowli;

-   działka M nie była użytkowana przez Wnioskodawców ani przez inne podmioty. Stan ten nie zmienił się do dnia sprzedaży tej działki (o której mowa poniżej);

-   działki N oraz O w części wyłączonej z produkcji rolnej wynajmowane były na rzecz 1.

1 wybudowała na przedmiotowych działkach farmę fotowoltaiczną i wykorzystuje ją do prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawcy otrzymywali wynagrodzenie z tytułu najmu wskazanych działek na rzecz 1. Budowla w postaci farmy fotowoltaicznej nie została wzniesiona przez Wnioskodawców i Wnioskodawcy nie ponosili nakładów inwestycyjnych w odniesieniu do tej budowli.

W pozostałej części działki N oraz O nie były użytkowane przez Wnioskodawców ani przez inne podmioty. Stan ten nie zmienił się do dnia sprzedaży tej działki (o której mowa poniżej).

W miejscowym planie zagospodarowania przestronnego, nieruchomość ta jest zaklasyfikowana jako teren usług i produkcji oznaczony symbolem UP 2.

Sposób wykorzystania Nieruchomości przez Wnioskodawców

Z wyjątkiem wynajmu lub nieodpłatnego użyczenia Nieruchomości 1, Nieruchomości 2, Nieruchomości 3 i Nieruchomości 4, Wnioskodawcy nie podejmowali żadnych czynności w stosunku do tych Nieruchomości, w tym czynności o charakterze zarządczym.

W szczególności Wnioskodawcy nie zajmowali się bieżącym utrzymaniem przedmiotowych nieruchomości, dostawą mediów ani ich ochroną. Wszelkie czynności tego rodzaju były wykonywane przez podmioty, którym nieruchomości te zostały użyczone lub wynajęte.

Aktywność Wnioskodawców w zakresie Nieruchomości 1, Nieruchomości 2, Nieruchomości 3 i Nieruchomości 4 ograniczała się do zawarcia umowy najmu (pisemnej) lub użyczenia (w przeważającej części w formie ustnej). W szczególności Wnioskodawcy nie dokonywali w odniesieniu do wskazanych nieruchomości następujących czynności:

- uzbrojenia terenu;

- wydzielenia dróg wewnętrznych;

- podejmowania działań marketingowych w celu sprzedaży działek, w tym nawet w formie zwykłego ogłoszenia;

- uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy;

- występowania o opracowanie lub zmianę przeznaczenia nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego;

- prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami lub świadczenia usług deweloperskich;

- mających na celu zwiększenie wartości lub uatrakcyjnienie Nieruchomości.

Wchodzące w skład Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2 działki, które użyczane były wskazanym we wniosku podmiotom, były im użyczane od (...). Wchodzące w skład Nieruchomości 3 oraz 4 działki, które użyczane były wskazanym we wniosku podmiotom, były im użyczane od (...), natomiast wchodząca w skład Nieruchomości 4 działka N oraz działka O, które były częściowo wynajmowane na rzecz 1 były wynajmowane od (...).

Brak inwestycji na Nieruchomości dokonanych przez Wnioskodawców

Wnioskodawcy nie dokonali żadnych nakładów ani inwestycji na Nieruchomościach stanowiących przedmiot niniejszego wniosku o interpretację indywidualną. Wszelkie nakłady poniesione na Nieruchomościach zostały poczynione przez spółki korzystające z tych nieruchomości za zgodą Wnioskodawców.

Na Nieruchomości 1 nakłady inwestycyjne zostały poczynione wyłącznie na działce nr D, na której 1 wybudowała zbiornik retencyjny w roku (…).

Na Nieruchomości 3 nakłady inwestycyjne zostały poczynione na następujących działkach:

(i) działka nr J - na której 1 wybudowała zadaszoną wiatę magazynową oraz wydzieliła miejsce składowania w roku (…), a nadto 3 wybudowała półotwarty magazyn rotacyjny w roku (…); oraz

(ii) działki nr F i G - na których 1 wybudowała halę magazynową wraz z łącznikiem w roku (…).

Na Nieruchomości 4 nakłady inwestycyjne (przez inne podmioty niż Wnioskodawcy) zostały poczynione na następujących działkach:

- działki nr N oraz O - na których 1 wybudowała w roku (…) farmę fotowoltaiczną wykorzystywaną we własnej działalności gospodarczej tej spółki;

- działka nr M - na której 1 prowadzi obecnie budowę farmy fotowoltaicznej;

- działka nr L - na której znajdują się zbiorniki wody wybudowane przez 1.

W odniesieniu do pozostałych działek wchodzących w skład Nieruchomości 1, Nieruchomości 2, Nieruchomości 3 oraz Nieruchomości 4, od momentu ich nabycia przez Wnioskodawców nie zostały na tych działkach poczynione żadne nakłady inwestycyjne zarówno przez Wnioskodawców jak też inne podmioty.

Działalność gospodarcza Wnioskodawców

Oprócz opisanych powyżej Nieruchomości, Wnioskodawcy posiadają także nieruchomości nabyte w celach inwestycyjnych, które zostały przez nich nabyte w ramach prowadzonych przez siebie działalności gospodarczych - na co wskazują akty notarialne dotyczące zakupu tych nieruchomości, fakt iż Wnioskodawcy mieli prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z zakupem tych nieruchomości oraz to, że Wnioskodawcy wprowadzili zakupione nieruchomości jako środki trwałe do ewidencji prowadzonych w związku ze swoją działalnością gospodarczą. Nieruchomości niebędące przedmiotem niniejszego wniosku zostały przez Wnioskodawców nabyte w celu osiągnięcia zysku poprzez ich wynajem lub przyszłą sprzedaż.

Pan Y. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: „Y. (...)” od (...) r. Jej głównym obszarem działalności, wskazanym jako przeważająca działalność gospodarcza jest sprzedaż (...). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Pan Y. dokonał zakupu nieruchomości w celach inwestycyjnych (poboczna działalność gospodarcza), które zostały przez niego wprowadzone jako środki trwałe do ewidencji prowadzonej w związku ze swoją działalnością gospodarczą. Nieruchomości nabyte w ramach działalności gospodarczej to inne nieruchomości niż Nieruchomości będące przedmiotem wniosku o interpretację podatkową.

Pan X. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: „X. (...)” od (...) r. Jej głównym obszarem działalności, wskazanym jako przeważająca działalność gospodarcza jest (...). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Pan X. dokonał zakupu nieruchomości w celach inwestycyjnych (poboczna działalność gospodarcza), które zostały przez niego wprowadzone jako środki trwałe do ewidencji prowadzonej w związku ze swoją działalnością gospodarczą. Nieruchomości nabyte w ramach działalności gospodarczej to inne nieruchomości niż Nieruchomości będące przedmiotem wniosku o interpretację podatkową.

Wnioskodawcy nie wprowadzili Nieruchomości 1, Nieruchomości 2, Nieruchomości 3, Nieruchomości 4 jako środków trwałych do prowadzonych przez siebie działalności gospodarczych, w szczególności w żaden sposób nie zostały one ujęte w ewidencjach związanych z prowadzonymi przez Panów X. i Y. działalnościami gospodarczymi.

Dokonana sprzedaż

W dniu (...) r. Wnioskodawcy sprzedali Nieruchomość 1 (z wyłączeniem działki C) Nieruchomość 2, Nieruchomość 3 oraz Nieruchomość 4 (łącznie: „Nieruchomości”) na rzecz niepowiązanego z nimi podmiotu („Kupujący”).

Kupujący nabył udziały w kapitale zakładowym 1 oraz 2, które stanowiły własność Fundacji Wnioskodawców, jak również udziały w kapitale zakładowym 3, 5 oraz 6 spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („6”), których wspólnikami bezpośrednio lub pośrednio była w 100% 4 Fundacja, której fundatorem jest ojciec Wnioskodawców. Ponieważ spółki te w toku swojej działalności korzystają z części Nieruchomości opisanych we wniosku, Kupujący nabył także Nieruchomości od Wnioskodawców.

Wnioskodawcy nie udzielili Kupującemu pełnomocnictwa do występowania w ich imieniu w sprawach, które dotyczą opisanych we wniosku Nieruchomości.

Do dnia sprzedaży Nieruchomości nie doszło do zmiany sposobu ich użytkowania opisanego powyżej.

W uzupełnieniu wniosku doprecyzowali Państwo opis stanu faktycznego przez wskazanie, że:

Działki nr A i B, stanowiące grunty orne i tereny przemysłowe (Nieruchomość 1), działka nr E obejmująca grunty orne (Nieruchomość 2) oraz działki nr F i G, stanowiące tereny przemysłowe (wchodzące obecnie w skład Nieruchomości 3) zostały zakupione przez Wnioskodawców, w celu powiększenia ich majątku prywatnego, bez intencji ich dalszej odsprzedaży, jak też bez intencji samodzielnego wybudowania na tych gruntach we własnym zakresie budynków i budowli.

Zainteresowani wykorzystywali działki, zakupione do majątku prywatnego, w następujący sposób:

-   działka A była użyczana nieodpłatnie na rzecz 3, 1 oraz 2 w ten sposób, że na działce tej odbywał się ruch samochodów związanych z obsługą działalności tych spółek;

-   działka C nie była wykorzystywana ani przez Wnioskodawców, ani przez inne podmioty (działka ta nie jest jednak przedmiotem niniejszego wniosku);

-   działka nr D użyczana była nieodpłatnie na rzecz 3, 1 oraz 2 w ten sposób, że na działce tej odbywał się ruch samochodów związanych z obsługą działalności tych spółek. Na działce tej znajduje się także część zbiornika retencyjnego, z którego korzystała 1;

-   działka nr E była użyczana nieodpłatnie na rzecz 1 oraz 2 w ten sposób, że na działce tej odbywał się ruch samochodów związanych z obsługą działalności tych spółek. W ten sam sposób i w tym samym celu działka ta użyczana była 3.

-   działka F (zabudowana) użyczana była nieodpłatnie na rzecz 3, która następnie wynajmowała przedmiotową działkę na rzecz 1.

1 wykorzystywał działkę do prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności użytkując znajdującą się na niej halę magazynową. Hala magazynowa nie została wybudowana przez Wnioskodawców i Wnioskodawcy nie ponosili nakładów inwestycyjnych w odniesieniu do tego budynku;

-   działka G (zabudowana) użyczana była nieodpłatnie na rzecz 3, która następnie wynajmowała przedmiotową działkę na rzecz 2.

2 wykorzystywało działkę do prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności użytkując znajdującą się na niej halę magazynową z częścią biurowo-socjalną. Budynki te nie zostały wybudowane przez Wnioskodawców i Wnioskodawcy nie ponosili nakładów inwestycyjnych w odniesieniu do tego budynku.

Aktywność Wnioskodawców w odniesieniu do działek wchodzących w skład poszczególnych Nieruchomości ograniczała się wyłącznie do zawarcia ustnych umów użyczenia tych działek na rzecz wskazanych powyżej podmiotów. Wszelka działalność operacyjna na przedmiotowych działkach była prowadzona wyłącznie przez spółki, którym działki te zostały nieodpłatnie udostępnione na podstawie ww. umów użyczenia.

Nabycie przez Pana X. udziału wynoszącego ½ we współwłasności następujących działek: działki nr A oraz działki nr C (wchodzących w skład Nieruchomości 3), działki nr E (stanowiącej Nieruchomość 2), a także działek nr F oraz nr G (wchodzących w skład Nieruchomości 3) – zostało sfinansowane wyłącznie ze środków prywatnych Pana X., tj. ze środków niepochodzących z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Nabycie przez Pana Y. udziału wynoszącego ½ we współwłasności następujących działek: działki nr A oraz działki nr C (wchodzących w skład Nieruchomości 3), działki nr E (stanowiącej Nieruchomość 2), a także działek nr F oraz nr G (wchodzących w skład Nieruchomości 3) – zostało sfinansowane wyłącznie ze środków prywatnych Pana Y., tj. ze środków niepochodzących z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Dokonany w (…) r. podział geodezyjny działki nr B wchodzącej w skład Nieruchomości 1 miał na celu wyodrębnienie części gruntu przeznaczonej pod uprawę rolną, nieobjętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (działka nr C), od części gruntu przeznaczonej na cele przemysłowe, objętej ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (działka nr D). Podział ten miał charakter wyłącznie porządkowy i zmierzał do geodezyjnego odzwierciedlenia odmiennego przeznaczenia poszczególnych fragmentów nieruchomości, bez zamiaru ich komercyjnego wykorzystania lub przygotowania do sprzedaży przez Wnioskodawców.

Dokonany w (…) r. podział geodezyjny działki nr I wchodzącej w skład Nieruchomości 3 miał na celu wyodrębnienie części gruntu przeznaczonej pod uprawę rolną, stanowiącej grunty orne (działka nr K), od części gruntu przeznaczonej na cele przemysłowe, stanowiącej tereny przemysłowe (działka nr J). Podział ten miał charakter wyłącznie porządkowy i zmierzał do geodezyjnego odzwierciedlenia odmiennego przeznaczenia poszczególnych fragmentów nieruchomości, bez zamiaru ich komercyjnego wykorzystania lub przygotowania do sprzedaży przez Wnioskodawców.

Działka nr B wchodząca w skład Nieruchomości 1 była od momentu jej nabycia przez Wnioskodawców w (…) r. aż do dokonania podziału geodezyjnego w (…) r. wykorzystywana w taki sam sposób, w jaki po podziale wykorzystywane są działki nr C oraz nr D powstałe z jej podziału. Działka ta była użyczana nieodpłatnie na rzecz 3, 1 oraz 2 w ten sposób, że na działce tej odbywał się ruch samochodów związanych z obsługą działalności tych spółek. Wnioskodawcy nie osiągali z tego tytułu jakichkolwiek przychodów.

Żadna z działek będących przedmiotem wniosku nie była od momentu jej nabycia przez Wnioskodawców wykorzystywana w prowadzonych przez nich działalnościach gospodarczych. Działki te nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych prowadzonych przez Wnioskodawców działalności gospodarczych, nie były w żaden sposób ujęte w ewidencjach związanych z tymi działalnościami, ani nie były w jakikolwiek inny sposób wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawców.

Dodatkowo żadna z działek będących przedmiotem wniosku nie była wykorzystywana przez Wnioskodawców w ich działalności rolniczej. Zainteresowani nie prowadzili na przedmiotowych działkach upraw rolnych ani nie dokonywali sprzedaży płodów rolnych pochodzących z tych działek. W konsekwencji kwestia opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży płodów rolnych nie znajduje zastosowania w niniejszym stanie faktycznym.

Jednocześnie, żadna z działek będących przedmiotem wniosku nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani umów o podobnym charakterze, poza umowami opisanymi we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Wnioskodawcy nie czerpali z przedmiotowych działek żadnych pożytków wykraczających poza te wskazane w treści wniosku.

Wnioskodawcy nie czerpali jakichkolwiek pożytków z nieodpłatnego użyczenia działek wchodzących w skład Nieruchomości. Wnioskodawcy nie otrzymywali z tytułu użyczenia żadnego wynagrodzenia, czynszu ani jakichkolwiek innych świadczeń o charakterze majątkowym. Jedynym źródłem przychodów Wnioskodawców z tytułu udostępniania Nieruchomości był czynsz najmu uzyskiwany z wynajmu działek nr N oraz O na rzecz 1, co zostało opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Umowy użyczenia zostały zawarte w formie ustnej i nie nakładały na biorących w użyczenie żadnych obowiązków ani zobowiązań. W szczególności spółki, którym działki zostały użyczone, nie były zobowiązane do podejmowania jakichkolwiek czynności na rzecz Wnioskodawców, w tym do bieżącego utrzymania nieruchomości, dostawy mediów czy ochrony. Niemniej jednak, w praktyce wszelkie czynności związane z bieżącym utrzymaniem, obsługą oraz zabezpieczeniem użyczonych lub wynajętych nieruchomości były faktycznie wykonywane przez podmioty, którym nieruchomości te zostały użyczone lub wynajęte, we własnym interesie i na własny koszt.

W odniesieniu do poszczególnych działek czynności te obejmowały:

-   działka nr A (Nieruchomość 1) – użyczana nieodpłatnie na rzecz 3, 1 oraz 2. Spółki te we własnym interesie i na własny koszt wykonywały czynności polegające na utwardzaniu nawierzchni, utrzymaniu czystości i porządku na terenie działki, bieżącej konserwacji nawierzchni umożliwiającej ruch pojazdów związanych z obsługą działalności tych spółek;

-   działka nr D (Nieruchomość 1) – użyczana nieodpłatnie na rzecz 3, 1 oraz 2. Spółki te we własnym zakresie i na własny koszt wykonywały czynności polegające na utwardzaniu nawierzchni, utrzymaniu czystości i porządku na terenie działki bieżącej konserwacji nawierzchni umożliwiającej ruch pojazdów związanych z obsługą działalności tych spółek. Ponadto 1 zapewniała bieżące utrzymanie i konserwację znajdującej się na działce części zbiornika retencyjnego, wykorzystywanego w jej działalności gospodarczej.

-   działka nr E (Nieruchomość 2) – użyczana nieodpłatnie na rzecz 3, 1 oraz 2. Spółki te we własnym zakresie i na własny koszt wykonywały czynności polegające na utwardzaniu nawierzchni, utrzymaniu czystości i porządku na terenie działki oraz konserwacji nawierzchni umożliwiającej ruch pojazdów związanych z obsługą działalności tych spółek;

-   działka nr F (Nieruchomość 3) – użyczana nieodpłatnie na rzecz 3, która następnie wynajmowała przedmiotową działkę na rzecz 1. 3 oraz 1 we własnym zakresie i na własny koszt wykonywały czynności polegające na bieżącym utrzymaniu i konserwacji znajdującej się na działce hali magazynowej, dostawie mediów (w tym energii elektrycznej, wody i ogrzewania), zapewnieniu ochrony obiektu, utrzymaniu czystości i porządku na terenie działki oraz bieżących naprawach i remontach budynku;

-   działka nr G (Nieruchomość 3) – użyczana nieodpłatnie na rzecz 3, która następnie wynajmowała przedmiotową działkę na rzecz 2. 3 oraz 2 we własnym zakresie i na własny koszt wykonywały czynności polegające na bieżącym utrzymaniu i konserwacji znajdującej się na działce hali magazynowej z częścią biurowo-socjalną, dostawie mediów (w tym energii elektrycznej, wody i ogrzewania), zapewnieniu ochrony obiektu, utrzymaniu czystości i porządku na terenie działki oraz bieżących naprawach i remontach budynków;

-   działka nr H (Nieruchomość 3) – nie była użytkowana przez Wnioskodawców ani przez inne podmioty, w związku z czym żadne czynności związane z jej utrzymaniem nie były wykonywane;

-   działka nr J (Nieruchomość 3) – użyczana nieodpłatnie na rzecz 1. 1 we własnym zakresie i na własny koszt wykonywała czynności polegające na bieżącym utrzymaniu i konserwacji posadowionej na działce wiaty magazynowej zadaszonej, utrzymaniu czystości i porządku na terenie działki, w tym w obrębie wydzielonego miejsca magazynowania , a także zapewnieniu ochrony terenu;

-   działka nr K (Nieruchomość 3) – nie była użytkowana przez Wnioskodawców ani przez inne podmioty, w związku z czym żadne czynności związane z jej utrzymaniem nie były wykonywane;

-   działka nr L (Nieruchomość 4) – użyczana nieodpłatnie na rzecz 3. Na przedmiotowej działce znajdują się zbiorniki wody służące do zbierania wody z budynków posadowionych na innych działkach, które były wykorzystywane przez 1 oraz 2 do prowadzenia działalności gospodarczej. 1 oraz 2 we własnym zakresie i na własny koszt wykonywały czynności polegające na bieżącym utrzymaniu i konserwacji znajdujących się na działce zbiorników wody, utrzymaniu czystości i porządku na terenie działki oraz zapewnieniu drożności instalacji służących do zbierania wody;

-   działka nr M (Nieruchomość 4) – nie była użytkowana przez Wnioskodawców ani przez inne podmioty, w związku z czym żadne czynności związane z jej utrzymaniem nie były wykonywane;

-   działki nr N oraz O (Nieruchomość 4) – w części wyłączonej z produkcji rolnej wynajmowane na rzecz 1. 1 we własnym zakresie i na własny koszt wykonywała czynności polegające na bieżącym utrzymaniu i konserwacji wybudowanej przez nią na działkach farmy fotowoltaicznej, dostawie mediów niezbędnych do funkcjonowania instalacji, zapewnieniu ochrony terenu, utrzymaniu czystości i porządku, koszeniu roślinności oraz bieżących naprawach i serwisowaniu urządzeń wchodzących w skład farmy fotowoltaicznej. W pozostałej części działki te nie były użytkowane, w związku z czym żadne czynności związane z ich utrzymaniem nie były wykonywane.

Kupujący, zainteresowany nabyciem udziałów w spółkach 1, 2, 3, 5 oraz 6 od Fundacji Wnioskodawców oraz od 4 Fundacja, uzależnił przeprowadzenie tej transakcji od jednoczesnego nabycia Nieruchomości, na których przedmiotowe spółki prowadzą działalność operacyjną. W konsekwencji decyzja o sprzedaży Nieruchomości przez Wnioskodawców była bezpośrednio podyktowana wymogiem postawionym przez Kupującego jako warunkiem nabycia udziałów w ww. spółkach.

Pan X. dokonywał w przeszłości sprzedaży nieruchomości. Odrębnie dla każdej kategorii sprzedanych nieruchomości Wnioskodawcy wskazują, że:

A) Ziemia rolna (3 działki niezabudowane):

Pan X. wraz z małżonką nabyli w (…) r. na podstawie umów sprzedaży trzy działki stanowiące grunty rolne. Przedmiotowe działki zostały nabyte do majątku prywatnego objętego ustawową wspólnością majątkową małżeńską Pana X. i jego małżonki, w celach prowadzenia działalności rolnej, bez zamiaru dalszej odsprzedaży. Działki te nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Pana X. działalności gospodarczej, a w związku z ich nabyciem nie dokonano odliczenia podatku VAT naliczonego. Sprzedaż przedmiotowych działek nastąpiła na przełomie (…) i (…) r. Przyczyną podjęcia decyzji o sprzedaży były problemy zdrowotne członka rodziny, które wiązały się z koniecznością sprawowania nad nim opieki uniemożliwiającej dalsze utrzymywanie nieruchomości. Przedmiotem sprzedaży były 3 działki rolne, niezabudowane.

B) Nieruchomość sprzedana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (1 działka niezabudowana):

Pan X. nabył ponadto w (…) r. nieruchomość (działkę niezabudowaną) na cele prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej na podstawie umowy sprzedaży. Przedmiotowa nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Pana X. działalności gospodarczej. Celem nabycia było wykorzystanie przedmiotowej działki w prowadzonej działalności gospodarczej. Sprzedaż tej nieruchomości nastąpiła w (…) r. w celach zarobkowych, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Przyczyną podjęcia decyzji o sprzedaży była chęć osiągnięcia zysku oraz złożenie przez kontrahenta korzystnej z perspektywy Pana X. oferty do zawarcia umowy sprzedaży. Przedmiotem sprzedaży była jedna działka niezabudowana.

Pan Y. nie dokonywał w przeszłości sprzedaży jakichkolwiek nieruchomości.

Pan X. posiada inne nieruchomości, jednakże nie są one przeznaczone do sprzedaży. W związku z nabyciem przedmiotowych nieruchomości Pan X. nie dokonywał odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z ich nabyciem, a nieruchomości te mają zostać wniesione do fundacji Pana X.

Pan Y. posiada inne nieruchomości, które potencjalnie mogą zostać przeznaczone do sprzedaży w przyszłości. Należy jednak podkreślić, że nieruchomości te, w odróżnieniu od Nieruchomości będących przedmiotem niniejszego wniosku, zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Pana Y. działalności gospodarczej, a Pan Y. dokonał odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z ich nabyciem.

Środki uzyskane ze sprzedaży Nieruchomości zostały oraz zostaną przeznaczone przez Wnioskodawców na ich cele osobiste (prywatne). Nie można wykluczyć, że zostaną wniesione do Fundacji Wnioskodawców lub inwestycje w inne aktywa pasywne, jak papiery wartościowe, czy kruszce.

Działka nr M wchodząca w skład Nieruchomości 4 nie była użytkowana przez Wnioskodawców ani przez inne podmioty. Stan ten nie zmienił się do dnia sprzedaży tej działki. Farma fotowoltaiczna nie jest posadowiona w jakiejkolwiek części na działce nr M, jest posadowiona wyłącznie na działkach nr N oraz O.

W odniesieniu do działek nr N oraz nr O wchodzących w skład Nieruchomości 4 Wnioskodawcy wskazują, że 1 wybudowała na przedmiotowych działkach farmę fotowoltaiczną i wykorzystuje ją do prowadzenia własnej działalności gospodarczej. Wnioskodawcy otrzymywali wynagrodzenie z tytułu najmu wskazanych działek na rzecz 1. Budowla w postaci farmy fotowoltaicznej nie została wzniesiona przez Wnioskodawców i Wnioskodawcy nie ponosili nakładów inwestycyjnych w odniesieniu do tej budowli. Farma fotowoltaiczna zajmuje większą część, lecz nie całą, powierzchnię działek nr N oraz nr O. W pozostałej części działki nr N oraz nr O nie są użytkowane przez Wnioskodawców ani przez inne podmioty.

Farma fotowoltaiczna posadowiona na działkach nr N oraz nr O wchodzących w skład Nieruchomości 4 spełnia definicję budowli w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.) w zakresie jej konstrukcji wspornych. Konstrukcje wsporne farmy fotowoltaicznej, służące do montażu i utrzymania paneli fotowoltaicznych, stanowią bowiem obiekt budowlany niebędący budynkiem ani obiektem małej architektury, trwale związany z gruntem, co odpowiada ustawowej definicji budowli.

W odniesieniu do działki nr N wchodzącej w skład Nieruchomości 4 Wnioskodawcy wskazują, że działka ta była przez cały okres jej posiadania przez Wnioskodawców wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Działka nr N była w części wyłączonej z produkcji rolnej wynajmowana na rzecz 1, przy czym świadczenie usługi najmu przez Wnioskodawców korzystało ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. W pozostałej części działka nr N nie była użytkowana przez Wnioskodawców ani przez inne podmioty.

W odniesieniu do działki nr O wchodzącej w skład Nieruchomości 4 Wnioskodawcy wskazują, że działka ta była przez cały okres jej posiadania przez Wnioskodawców wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Działka nr O była w części wyłączonej z produkcji rolnej wynajmowana na rzecz 1, przy czym świadczenie usługi najmu przez Wnioskodawców korzystało ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. W pozostałej części działka nr O nie była użytkowana przez Wnioskodawców ani przez inne podmioty.

Przed dokonaniem sprzedaży nie miało miejsca rozliczenie przez Wnioskodawców nakładów inwestycyjnych poniesionych przez najemców. Podmioty, które poniosły nakłady na wybudowanie ww. naniesień nie sprzedały tych naniesień we własnym zakresie.

Pytania (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, zgodnie z którym sprzedaż Nieruchomości 1 przez Wnioskodawców nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, zgodnie z którym sprzedaż Nieruchomości 2 przez Wnioskodawców nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, zgodnie z którym sprzedaż Nieruchomości 3 przez Wnioskodawców nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

4. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, zgodnie z którym sprzedaż przez Wnioskodawców działek nr L oraz M wchodzących w skład Nieruchomości 4 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

5. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, zgodnie z którym sprzedaż przez Wnioskodawców działek nr N oraz O wchodzących w skład Nieruchomości 4 podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie korzystała ze zwolnień, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawców, sprzedaż Nieruchomości 1 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawców, sprzedaż Nieruchomości 2 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawców, sprzedaż Nieruchomości 3 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ad. 4

Zdaniem Wnioskodawców, sprzedaż działek nr L oraz M wchodzących w skład Nieruchomości 4 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ad. 5

Zdaniem Wnioskodawców, sprzedaż działek nr N oraz O wchodzących w skład Nieruchomości 4 podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie korzystała ze zwolnień, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Uzasadnienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego

Uwagi ogólne

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług („ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się, co do zasady, przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższych przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Właściwe zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W wyroku z dnia 4 października 1995 r. w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), dotyczącego kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazał, że majątek prywatny to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. O opodatkowaniu VAT nieruchomości wykorzystywanej na cele prywatne nie może przesądzać fakt, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami. Istotne jest natomiast to, że czy zainteresowany angażował daną konkretną nieruchomość dla potrzeb prowadzenia działalności gospodarczej.

W świetle powyższego czynnościom wykonywanym przez osoby fizyczne w charakterze podatników VAT przeciwstawić należy czynności dokonywane prywatnie. Takie czynności – jako dokonywane przez osoby fizyczne, które nie działają w charakterze podatników – znajdują się poza zakresem stosowania przepisów ustawy o VAT, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Do czynności prywatnych należą między innymi czynności związane z wykonywaniem prawa własności, w tym sprzedaż nieruchomości. Czynności takie same z siebie nie stanowią prowadzenia działalności gospodarczej.

Dotyczy to również transakcji sprzedaży o dużej liczbie czy znacznej wartości. W wyroku z dnia 27 stycznia 2012 roku, sygn. I FSK 1809/11, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że „liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić decydującego kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą”.

NSA wskazał, że „za kluczowe dla ustalenia charakteru działań skarżącego podanych we wniosku o udzielenie interpretacji uznać zatem należy takie elementy jak stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, czy angażuje on środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej (wyrok NSA z 10 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 1668/11)”.

Dodatkowo zdaniem NSA „okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Natomiast dla ustalenia zawodowego profilu działalności istotne będą takie okoliczności, jak ewentualne uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia. Wskazywać mogą one bowiem na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, przybierającą formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną. Na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także takie działania, jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zwłaszcza w sytuacji, gdy sprzedawca jest już podatnikiem w zakresie usług budowlanych, developerskich, czy innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze”.

Z kolei jak można przeczytać w uzasadnieniu wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10: „sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych (...). Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego”.

W drodze wyjątku od powyższego sprzedaż nieruchomości przez osoby fizyczne stanowi jednak działalność gospodarczą w rozumieniu VAT, jeżeli osoby te podejmują aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Jak czytamy w wyroku NSA z dnia 3 marca 2015 r. (I FSK 1859/13): „fakt podjęcia, np. takich czynności, jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną (…). Podział gruntu, jego uzbrojenie i uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, a następnie podjęcie działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia świadczą o prowadzeniu działalności gospodarczej”.

Powyższe tezy znajdują także odzwierciedlenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 2 czerwca 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.176.2024.2.DS, wskazał, że: „dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji (…). Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze (…). Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą”.

Podobnie: interpretacja indywidualna z dnia 1 lipca 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.286. 2024.3.DS, czy interpretacja indywidualna z dnia 4 marca 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.539. 2023.7.MKA.

Przy ocenie, czy dany podmiot posiada status podatnika podatku od towarów i usług w odniesieniu do konkretnego stosunku prawnego należy wziąć także pod uwagę cel w postaci zarobkowego charakteru danej działalności i wykonywania jej w sposób ciągły.

Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 18 sierpnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012. 303.2023.1.ID, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że: „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że świadczenie usług najmu wypełnia, określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli jest wykonywane w sposób ciągły do celów zarobkowych, bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sam charakter stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa najmu, wskazuje, że ma ona długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe […]. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni świadczy usługę najmu, za którą otrzymuje wynagrodzenie. Umowa najmu została zawarta na czas nieokreślony, zatem należy stwierdzić, że usługa ta polega na wykorzystywaniu należącej do Wnioskodawczyni Nieruchomości w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W kontekście wyżej przedstawionego opisu sprawy oraz przywołanych przepisów należy stwierdzić, że najem Nieruchomości wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, bez względu na to, czy przedmiotowy najem stanowi najem prywatnej Nieruchomości. W konsekwencji najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a świadcząc ww. usługę najmu Wnioskodawczyni działa jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy”.

Biorąc powyższe pod uwagę, kluczową kwestią jest rozróżnienie między czynnościami dotyczącymi „majątku prywatnego” a działalnością gospodarczą, bowiem sprzedaż nieruchomości podlega VAT tylko wtedy, gdy dokonywana jest przez podmiot działający w charakterze podatnika. Orzecznictwo wskazuje, że sama liczba czy wartość transakcji nie przesądza o charakterze gospodarczym, lecz istotny jest stopień aktywności sprzedającego, w tym takie działania jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych czy działania marketingowe wykraczające poza zwykłe ogłoszenia. Sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu odsprzedaży ani nie jest wykorzystywany w działalności gospodarczej, pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT. Jednocześnie, przy powyższej analizie należy uwzględnić cel postaci ciągłego wykorzystywania danego składnika majątkowego w celach zarobkowych.

W celu ustalenia, czy sprzedaż poszczególnych działek wchodzących w skład Nieruchomości podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT czy też PCC, konieczne jest zatem zbadanie, czy Wnioskodawcy w odniesieniu do każdej z tych działek działali w charakterze podatników VAT prowadzących działalność gospodarczą. W przedmiotowym zakresie stanowisko Wnioskodawców zostało przedstawione poniżej.

Ad. 1

Działka D i działka A (Nieruchomość 1)

W ocenie Wnioskodawców nie można uznać, że Wnioskodawcy wykorzystywali działki D i działkę A do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Tym samym w przypadku ich sprzedaży nie występowali jako podatnicy VAT.

Po pierwsze, Wnioskodawcy nie wykonywali żadnych czynności prowadzących do osiągania przychodów w związku z posiadaniem tych działek – nie oddawali ich w odpłatne używanie oraz nie podejmowali działań mających na celu ich uatrakcyjnienie lub przygotowanie do sprzedaży.

Po drugie, działki te nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych prowadzonych działalności gospodarczych Wnioskodawców, co potwierdza jej prywatny charakter.

Po trzecie, Wnioskodawcy nie nabyli działek w celu ich dalszej odsprzedaży. W szczególności działka D została nabyta w (…) r. jako część większej nieruchomości i wydzielona dopiero w (…) r. w wyniku podziału geodezyjnego celem wyodrębnienia fragmentu rolnego (działki C niebędącej przedmiotem niniejszego wniosku). Brak jakichkolwiek działań o charakterze komercyjnym w stosunku do działki przez ponad (…) lat od nabycia świadczy o tym, że stanowiła ona element majątku prywatnego Wnioskodawców, a nie składnik majątkowy wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy również przywołać stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 23 kwietnia 2025 r., sygn. akt 2150/21, zgodnie z którym: „elementem decydującym o zorganizowanej aktywności wnioskodawcy w zakresie obrotu nieruchomościami nie mógł być wyłącznie fakt podziału działki na 3 mniejsze i zawarcie umowy przedwstępnej sprzedaży jednej z nich przedsiębiorcy oraz upoważnienie go przez skarżącego do dokonania stosownych czynności”.

W konsekwencji należy przyjąć, że dokonując zbycia działki D, powstałej w wyniku podziału geodezyjnego innej działki, bez podejmowania jakichkolwiek dalszych czynności o charakterze aktywnym, Wnioskodawcy nie działali w charakterze podatników VAT wykonujących działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, lecz dokonali rozporządzenia składnikiem majątku prywatnego.

Wprawdzie obie działki D i A były użyczane nieodpłatnie na rzecz 3, 1 oraz 2 w celu umożliwienia ruchu samochodów związanych z obsługą działalności tych spółek, jednakże sam fakt nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości nie może przesądzać o prowadzeniu działalności gospodarczej przez Wnioskodawców. Kluczowe znaczenie ma bowiem to, że Wnioskodawcy nie osiągali z tego tytułu jakichkolwiek przychodów ani innych korzyści majątkowych, a zatem nie można twierdzić, że wykorzystywali oni nieruchomość w sposób ciągły dla celów zarobkowych, co stanowi warunek prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Wnioskodawcy nie otrzymywali wynagrodzenia od spółek korzystających z nieruchomości, nie pobierali czynszu, nie prowadzili ewidencji przychodów z tytułu udostępnienia nieruchomości. Brak jakiegokolwiek wynagrodzenia lub ekwiwalentu za korzystanie z działki wyklucza możliwość uznania, że Wnioskodawcy wykorzystywali ją dla celów zarobkowych.

W niniejszym przypadku Wnioskodawcy nie angażowali także żadnych środków charakterystycznych dla profesjonalnego wynajmu czy zarządzania nieruchomościami.

Dodatkowo, należy podkreślić, że Wnioskodawcy nie podejmowali w stosunku do działki D i A żadnych aktywnych działań mających na celu jej komercyjne wykorzystanie. Nie dokonywali uzbrojenia terenu, nie wydzielali dróg wewnętrznych, nie prowadzili działań marketingowych, nie uzyskiwali decyzji administracyjnych dotyczących zabudowy czy zmiany przeznaczenia terenu. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, to właśnie tego rodzaju aktywne działania mogą świadczyć o prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Ich brak potwierdza, że Wnioskodawcy nie wykorzystywali działki w celu prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Ich aktywność ograniczyła się wyłącznie do zawarcia ustnych umów użyczenia, które nie zostały formalnie udokumentowane (co uczyniłby podmiot profesjonalny), a w konsekwencji zachowanie Wnioskodawców nie powinno zostać uznane za prowadzenie zorganizowanej i ciągłej działalności gospodarczej.

Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że dokonując sprzedaży działki D i A Wnioskodawcy nie działali jako podatnicy VAT wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, lecz dokonali sprzedaży w ramach rozporządzania swoim majątkiem prywatnym. Działki te nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych prowadzonych przez Wnioskodawców działalności gospodarczych, nie były wykorzystywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych, a Wnioskodawcy nie podejmowali w stosunku do nich żadnych czynności charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami.

Ad. 2

Działka E (Nieruchomość 2)

Zdaniem Wnioskodawców, z tych samych przyczyn co w przypadku działek wchodzących w skład Nieruchomości 1 (działek A oraz D będących przedmiotem niniejszego wniosku), nie można uznać, że Wnioskodawcy wykorzystywali działkę E do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Tym samym w przypadku jej sprzedaży nie występowali jako podatnicy VAT.

Wprawdzie działka ta była użyczana nieodpłatnie na rzecz 3, 1 oraz 2 w celu umożliwienia ruchu samochodów związanych z obsługą działalności tych spółek, jednakże sam fakt nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości nie może przesądzać o prowadzeniu działalności gospodarczej przez Wnioskodawców. Kluczowe znaczenie ma bowiem to, że Wnioskodawcy nie osiągali z tego tytułu jakichkolwiek przychodów ani innych korzyści majątkowych, a zatem nie można twierdzić, że wykorzystywali oni nieruchomość w sposób ciągły dla celów zarobkowych, co stanowi warunek prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Wnioskodawcy nie otrzymywali wynagrodzenia od spółek korzystających z nieruchomości, nie pobierali czynszu, nie prowadzili ewidencji przychodów z tytułu udostępnienia nieruchomości. Brak jakiegokolwiek wynagrodzenia lub ekwiwalentu za korzystanie z działki wyklucza możliwość uznania, że Wnioskodawcy wykorzystywali ją dla celów zarobkowych.

W niniejszym przypadku Wnioskodawcy nie angażowali także żadnych środków charakterystycznych dla profesjonalnego wynajmu czy zarządzania nieruchomościami.

Analogicznie jak w odniesieniu do działek D oraz A (Nieruchomość 1), Wnioskodawcy nie podejmowali w stosunku do działki E żadnych aktywnych działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, takich jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe, uzyskiwanie decyzji o warunkach zabudowy czy występowanie o opracowanie lub zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ich aktywność ograniczyła się wyłącznie do zawarcia ustnych umów użyczenia, bez jakiejkolwiek formalizacji, ewidencjonowania czy pobierania wynagrodzenia.

W konsekwencji należy uznać, że dokonując sprzedaży działki E Wnioskodawcy nie działali jako podatnicy VAT wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, lecz dokonali sprzedaży w ramach rozporządzania swoim majątkiem prywatnym. Działka ta stanowiła element majątku osobistego Wnioskodawców, nie była wykorzystywana w sposób ciągły dla celów zarobkowych, a Wnioskodawcy nie podejmowali w stosunku do niej żadnych czynności świadczących o prowadzeniu profesjonalnej, zorganizowanej działalności gospodarczej.

Ad. 3

Działka F i działka G (część Nieruchomości 3)

W ocenie Wnioskodawców, nie sposób uznać, że Wnioskodawcy wykorzystywali działki F oraz G do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Tym samym w przypadku ich sprzedaży nie występowali jako podatnicy VAT.

Wprawdzie działki te były użyczane nieodpłatnie na rzecz 3, która następnie wynajmowała je odpowiednio na rzecz 1 (działka F) oraz 2 (działka G), jednakże sam fakt nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości przez Wnioskodawców na rzecz 3 nie może przesądzać o prowadzeniu przez nich działalności gospodarczej. Kluczowe znaczenie ma bowiem to, że Wnioskodawcy nie osiągali z tego tytułu jakichkolwiek przychodów ani innych korzyści majątkowych. Nie otrzymywali wynagrodzenia od 3 za użyczenie nieruchomości, nie pobierali czynszu, nie prowadzili ewidencji przychodów z tytułu udostępnienia działek. Brak jakiegokolwiek wynagrodzenia lub ekwiwalentu za korzystanie z działek wyklucza możliwość uznania, że Wnioskodawcy wykorzystywali je w sposób ciągły dla celów zarobkowych, co stanowi podstawową przesłankę prowadzenia działalności gospodarczej określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Okoliczność, że 3 następnie wynajmowała przedmiotowe działki odpłatnie na rzecz 1 oraz 2, nie może wpływać na ocenę statusu Wnioskodawców jako podatników VAT. Wnioskodawcy nie uczestniczyli w relacji najmu pomiędzy 3 a spółkami najmującymi działki należące do Nieruchomości 3, nie czerpali z niej żadnych korzyści finansowych, nie angażowali się jako odrębne podmioty w zarządzanie tymi umowami najmu.

Tym samym, w niniejszym przypadku Wnioskodawcy nie angażowali działek F oraz G dla potrzeb jakiejkolwiek działalności gospodarczej – działki te stanowiły element ich majątku prywatnego, nieodpłatnie udostępnianego innemu podmiotowi.

Istotne jest również, że na działkach F oraz G znajdują się budynki (hale magazynowe, w przypadku działki G z częścią biurowo-socjalną), które nie zostały wybudowane przez Wnioskodawców. Wnioskodawcy nie ponosili także żadnych nakładów inwestycyjnych w odniesieniu do tych budynków, w tym w celu ich wybudowania, rozbudowania lub modernizacji. Brak jakichkolwiek inwestycji w nieruchomość potwierdza, że Wnioskodawcy nie traktowali działek F oraz G jako składnika majątkowego wykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej, lecz jako element majątku prywatnego. Gdyby Wnioskodawcy zamierzali wykorzystywać te nieruchomości w ramach działalności gospodarczej, naturalnym byłoby ponoszenie nakładów mających na celu utrzymanie lub zwiększenie ich wartości oraz przydatności ekonomicznej, w szczególności poprzez inwestycje w znajdujące się na nich budynki.

Ponadto, należy podkreślić, że Wnioskodawcy nie podejmowali w stosunku do działek F oraz G żadnych aktywnych działań mających na celu ich komercyjne wykorzystanie lub przygotowanie do sprzedaży. Analogicznie jak w przypadku pozostałych działek wchodzących w skład Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, Wnioskodawcy nie dokonywali uzbrojenia terenu, nie wydzielali dróg wewnętrznych, nie prowadzili działań marketingowych, nie uzyskiwali decyzji o warunkach zabudowy, nie występowali o opracowanie lub zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ich aktywność ograniczyła się wyłącznie do zawarcia ustnych umów użyczenia z 3, bez jakiejkolwiek formalizacji charakterystycznej dla profesjonalnego zarządzania nieruchomościami.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 stycznia 2012 r., sygn. I FSK 1809/11, za kluczowe dla ustalenia charakteru działań należy uznać stopień aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, czy podmiot angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. W niniejszym przypadku Wnioskodawcy nie wykazują żadnej aktywności tego rodzaju.

Dodatkowo, działki F oraz G nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych prowadzonych przez Wnioskodawców działalności gospodarczych, co stanowi dodatkowy argument potwierdzający ich prywatny charakter.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawcy posiadają inne nieruchomości nabyte w celach inwestycyjnych, które zostały przez nich nabyte w ramach prowadzonych działalności gospodarczych – na co wskazują akty notarialne dotyczące zakupu tych nieruchomości, fakt odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z ich zakupem oraz wprowadzenie ich jako środków trwałych do ewidencji prowadzonych w związku z działalnością gospodarczą. Taki sposób postępowania Wnioskodawców w odniesieniu do nieruchomości inwestycyjnych wyraźnie kontrastuje z brakiem jakichkolwiek działań tego rodzaju w stosunku do działek F oraz G, co potwierdza, że działki te nie były wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawców.

Wnioskodawcy nie angażowali także żadnych środków charakterystycznych dla profesjonalnego wynajmu czy zarządzania nieruchomościami. Nie zawierali formalnych umów najmu z 3 (umowy użyczenia zostały zawarte w formie ustnej), nie prowadzili ewidencji umów, nie zajmowali się bieżącym utrzymaniem przedmiotowych nieruchomości, dostawą mediów ani ich ochroną. Wszelkie czynności tego rodzaju wykonywane były przez podmioty, którym nieruchomości te zostały użyczone lub – w dalszej kolejności – wynajęte. Taki brak zaangażowania Wnioskodawców w zarządzanie nieruchomościami potwierdza, że nie prowadzili oni w tym zakresie działalności gospodarczej.

W konsekwencji należy uznać, że dokonując sprzedaży działek F oraz G Wnioskodawcy nie działali jako podatnicy VAT wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, lecz dokonali sprzedaży w ramach rozporządzania swoim majątkiem prywatnym. Działki te stanowiły element majątku osobistego Wnioskodawców, nie były wykorzystywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych, a Wnioskodawcy nie podejmowali w stosunku do nich żadnych czynności świadczących o prowadzeniu profesjonalnej, zorganizowanej działalności gospodarczej.

Działka H i działka K (część Nieruchomości 3)

Zdaniem Wnioskodawców, nie sposób uznać, że Wnioskodawcy wykorzystywali działki H oraz K do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Tym samym w przypadku ich sprzedaży nie występowali jako podatnicy VAT.

Po pierwsze, Wnioskodawcy nie wykonywali żadnych czynności prowadzących do osiągania przychodów w związku z posiadaniem tych nieruchomości – działki te nie były użytkowane przez Wnioskodawców ani przez jakiekolwiek inne podmioty, nie zostały oddane w najem, dzierżawę czy użyczenie.

Po drugie, działki te nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych prowadzonych działalności gospodarczych Wnioskodawców, co potwierdza ich prywatny charakter.

Po trzecie, Wnioskodawcy nie nabyli działek w celu ich dalszej odsprzedaży ani nie podejmowali jakichkolwiek działań o charakterze komercyjnym w stosunku do tych działek. Ponadto, Wnioskodawcy nie podejmowali w odniesieniu do działek H oraz K żadnych czynności charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, takich jak: uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe, uzyskiwanie decyzji o warunkach zabudowy, czy występowanie o opracowanie lub zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, to właśnie tego rodzaju aktywne działania mogą świadczyć o prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Ich brak potwierdza, że Wnioskodawcy nie wykorzystywali działek w celu prowadzenia działalności gospodarczej.

W konsekwencji należy uznać, że dokonując sprzedaży działek H oraz K Wnioskodawcy nie działali jako podatnicy VAT wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, lecz dokonali sprzedaży w ramach rozporządzania swoim majątkiem prywatnym.

Działka J (część Nieruchomości 3)

Wnioskodawcy nie wykorzystywali działki J do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Tym samym w przypadku jej sprzedaży nie występowali jako podatnicy VAT.

Wprawdzie działka ta była użyczana nieodpłatnie na rzecz 1, która posadowiła na niej wiatę magazynową oraz wydzieliła miejsce magazynowania, jednakże sam fakt nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości przez Wnioskodawców na rzecz 1 nie może przesądzać o prowadzeniu przez nich działalności gospodarczej. Kluczowe znaczenie ma bowiem to, że Wnioskodawcy nie osiągali z tego tytułu jakichkolwiek przychodów ani innych korzyści majątkowych. Nie otrzymywali wynagrodzenia od 1 za użyczenie nieruchomości, nie pobierali czynszu, nie prowadzili ewidencji przychodów z tytułu udostępnienia działek. Brak jakiegokolwiek wynagrodzenia lub ekwiwalentu za korzystanie z działek wyklucza możliwość uznania, że Wnioskodawcy wykorzystywali je w sposób ciągły dla celów zarobkowych, co stanowi podstawową przesłankę prowadzenia działalności gospodarczej określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Istotne jest również, że wiata magazynowa oraz wydzielone miejsce magazynowania znajdujące się na działce nie zostały wybudowane przez Wnioskodawców, którzy nie ponosili żadnych nakładów inwestycyjnych w odniesieniu do tego tych obiektów. Dodatkowo, działka nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych prowadzonych działalności gospodarczych Wnioskodawców, co – w odróżnieniu od innych nieruchomości nabytych przez nich w celach inwestycyjnych – potwierdza jej prywatny charakter.

Ponadto, należy podkreślić, że Wnioskodawcy nie podejmowali w stosunku do działki J żadnych aktywnych działań mających na celu jej komercyjne wykorzystanie lub przygotowanie do sprzedaży. Wnioskodawcy nie dokonywali uzbrojenia terenu, nie wydzielali dróg wewnętrznych, nie prowadzili działań marketingowych, nie uzyskiwali decyzji o warunkach zabudowy, nie występowali o opracowanie lub zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ich aktywność ograniczyła się wyłącznie do zawarcia ustnych umów użyczenia z 1, bez jakiejkolwiek formalizacji charakterystycznej dla profesjonalnego zarządzania nieruchomościami.

W konsekwencji należy uznać, że dokonując sprzedaży działki J Wnioskodawcy nie działali jako podatnicy VAT wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, lecz dokonali sprzedaży w ramach rozporządzania swoim majątkiem prywatnym. W konsekwencji przedmiotowa transakcja nie stanowiła dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ad. 4

Działka L (część Nieruchomości 4)

W ocenie Wnioskodawców brak jest podstaw do uznania, że Wnioskodawcy wykorzystywali działkę L do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, gdyż nie wykonywali żadnych czynności prowadzących do osiągania przychodów w związku z posiadaniem tej działki – nie wynajmowali jej ani nie podejmowali czynności mających na celu jej uatrakcyjnienie lub przygotowanie do sprzedaży. Tym samym w przypadku jej sprzedaży nie występowali jako podatnicy VAT.

Wprawdzie działka ta była użyczana nieodpłatnie na rzecz 3 w celu prowadzenia przez spółkę działalności gospodarczej, niemniej sam fakt nieodpłatnego udostępnienia działki nie może przesądzać o prowadzeniu działalności gospodarczej przez Wnioskodawców.

Kluczowe znaczenie ma bowiem to, że Wnioskodawcy nie osiągali z tego tytułu jakichkolwiek przychodów ani innych korzyści majątkowych, a zatem nie można twierdzić, że wykorzystywali oni nieruchomość w sposób ciągły dla celów zarobkowych, co stanowi warunek prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Wnioskodawcy nie otrzymywali wynagrodzenia od spółek korzystających z działki, nie pobierali czynszu, nie prowadzili ewidencji przychodów z tytułu udostępnienia działki. Brak jakiegokolwiek wynagrodzenia lub ekwiwalentu za korzystanie z działki wyklucza możliwość uznania, że Wnioskodawcy wykorzystywali ją dla celów zarobkowych.

W niniejszym przypadku Wnioskodawcy nie angażowali także żadnych środków charakterystycznych dla profesjonalnego wynajmu czy zarządzania nieruchomościami.

Analogicznie jak w odniesieniu do opisanych powyżej działek, Wnioskodawcy nie podejmowali żadnych aktywnych działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, takich jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe, uzyskiwanie decyzji o warunkach zabudowy czy występowanie o opracowanie lub zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ich aktywność ograniczyła się wyłącznie do zawarcia ustnej umowy użyczenia, bez jakiejkolwiek formalizacji, ewidencjonowania czy pobierania wynagrodzenia, czym z kolei cechuje się prowadzenie działalności gospodarczej przez profesjonalny podmiot.

W konsekwencji należy uznać, że dokonując sprzedaży działki L Wnioskodawcy nie działali jako podatnicy VAT wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, lecz dokonali sprzedaży w ramach rozporządzania swoim majątkiem prywatnym. Działka ta stanowiła element majątku osobistego Wnioskodawców, nie była wykorzystywana w sposób ciągły dla celów zarobkowych, a Wnioskodawcy nie podejmowali w stosunku do niej żadnych czynności świadczących o prowadzeniu profesjonalnej, zorganizowanej działalności gospodarczej.

Działka M (część Nieruchomości 4)

W ocenie Wnioskodawców nie sposób uznać, że Wnioskodawcy wykorzystywali działkę M do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Tym samym Wnioskodawcy nie występowali jako podatnicy VAT w przypadku jej sprzedaży.

Po pierwsze, Wnioskodawcy nie wykonywali żadnych czynności prowadzących do osiągania przychodów w związku z posiadaniem tej działki – nie oddawali jej w odpłatne używanie oraz nie podejmowali działań mających na celu jej uatrakcyjnienie lub przygotowanie do sprzedaży.

Po drugie, działka ta nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych prowadzonych działalności gospodarczych Wnioskodawców, co potwierdza jej prywatny charakter.

Po trzecie, Wnioskodawcy nie nabyli działki w celu jej dalszej odsprzedaży – została ona nabyta w (…) r. pod tytułem darowizny jako część większej nieruchomości tj. Nieruchomości 4. Brak jakichkolwiek działań o charakterze komercyjnym w stosunku do działki przez ponad (…) lat od nabycia świadczy o tym, że stanowi ona element majątku prywatnego Wnioskodawców, a nie składnik majątkowy wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawców.

Ponadto, Wnioskodawcy nie podejmowali w odniesieniu do działki M żadnych czynności charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, takich jak: uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe, uzyskiwanie decyzji o warunkach zabudowy, czy występowanie o opracowanie lub zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, to właśnie tego rodzaju aktywne działania mogą świadczyć o prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Ich brak potwierdza, że Wnioskodawcy nie wykorzystywali działki w celu prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

W konsekwencji, nie można uznać, że Wnioskodawcy wykorzystywali działkę M dla celów zarobkowych w sposób ciągły, co zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT stanowi kluczową przesłankę prowadzenia działalności gospodarczej.

Tym samym sprzedaż działki M wchodzącej w skład Nieruchomości 4 nie podlegała opodatkowaniu VAT jako czynność niestanowiąca dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT.

Ad. 5

Działki N oraz O (część Nieruchomości 4)

W ocenie Wnioskodawców sprzedaż przedmiotowych działek przez Wnioskodawców na rzecz Kupującego powinna zostać uznana za dostawę towarów w rozumieniu ustawy o VAT, a tym samym podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem ich sprzedaż stanowiła przejaw działalności gospodarczej Wnioskodawców w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Wnioskodawcy wynajmowali działki na rzecz 1 uzyskując z tego tytułu przychody, zatem należy uznać, że wykorzystywali oni nieruchomość w sposób ciągły dla celów zarobkowych (spełniona definicja działalności gospodarczej zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT) - co potwierdza interpretacja indywidualna z dnia 18 sierpnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.303. 2023.1.ID.

W konsekwencji sprzedaż działki N oraz O w ramach transakcji podlegała opodatkowaniu VAT według właściwej stawki podatku jako odpłatna dostawa towarów, chyba że zastosowanie znalazłoby jedno ze zwolnień przewidzianych w ustawie o VAT.

Mając na uwadze powyższe, należy przeanalizować, czy dostawa działki N oraz O nie podlegała zwolnieniu z opodatkowania VAT. Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.

Brak zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT do sprzedaży działek N i O

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeśli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwać będzie dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Warunkiem zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT jest więc konieczność wykorzystywania towarów, w tym również nieruchomości, będących przedmiotem dostawy wyłącznie do działalności zwolnionej z VAT oraz brak prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu.

Tym samym w niniejszym przypadku nie znajdzie zastosowanie zwolnienie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, gdyż Wnioskodawcy otrzymali przedmiotowe działki stanowiące część Nieruchomości 4 w drodze darowizny, a zatem czynność ta nie była opodatkowana VAT. W konsekwencji nie można twierdzić, że z tytułu nabycia nie przysługiwało im prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem wyrażanym przez NSA m.in. w wyroku z dnia 22 lutego 2018 r., sygn. I FSK 698/16, „zwolnienie od podatku dostawy towaru na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u. nie ma zastosowania, jeżeli nabycie tego towaru przez podatnika nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług”.

Brak zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT do sprzedaży działek N i O

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwolnieniu od podatku podlega dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, działki N i O są zabudowane, bowiem znajduje się na nich farma fotowoltaiczna, która została wybudowana przez 1 i jest wykorzystywana na potrzeby działalności tej spółki. Tym samym, jej dostawa w ramach sprzedaży nie podlegała zwolnieniu z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Zgodnie z praktyką organów podatkowych i sądów administracyjnych, w wypadku, gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym znajdują się zabudowania (budynki/budowle), lecz sprzedaż nie dotyczy tych zabudowań, nie można twierdzić, że przedmiotem dostawy jest grunt niezabudowany. Takie stanowisko zostało wyrażone m.in. w wyroku NSA z dnia 16 lipca 2019 r., sygn. I FSK 1049/17.

Dlatego też do dokonanej przez Wnioskodawców dostawy towarów w postaci działki N i O stanowiących część Nieruchomości 4 nie znalazło zastosowania zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, gdyż przedmiotem dostawy nie był teren niezabudowany.

Brak zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT do sprzedaży działek N i O

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT dostawa budynków, budowli i ich części jest zwolniona z VAT, poza następującymi wyjątkami:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Jednocześnie, w świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu kupującemu lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Niemniej jednak, w niniejszym przypadku nie znajdzie zastosowania zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż nie doszło do dostawy budynków, budowli lub ich części. Budowle posadowione na działkach nie zostały wybudowane przez Wnioskodawców, tj. Wnioskodawcy nie byli ich właścicielem w znaczeniu ekonomicznym, a tym samym nie mogli rozporządzić towarem jak właściciel.

Tym samym, przedmiotem dostawy towarów przez Wnioskodawców był wyłącznie zabudowany grunt, bez posadowionych na nim budowli.

Powyższy sposób rozumienia przepisów ustawy o VAT potwierdza interpretacja indywidualna z dnia 2 sierpnia 2011 r., sygn. IBPP3/443-526/11/PH, w której organ podatkowy wskazał, że: „należy zwrócić uwagę na brzmienie art. 7 ust. 1 ustawy i ponownie podkreślić, iż zawartego w powołanym przepisie wyrażenia "przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel" nie należy utożsamiać z prawem własności (…). Uwagi powyższe wskazują jednoznacznie, że rozważając skutki podatkowe planowanej przez Wnioskodawcę transakcji należy mieć na uwadze nie jej aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają znaczenie z punktu widzenia ustawy o VAT. O ile jest oczywiste, że przeniesienie własności gruntu spowoduje przeniesienie na nowego właściciela także własności posadowionego na nim budynku, jako części składowej gruntu, to bynajmniej nie jest oczywiste, że tym samym dojdzie do dostawy towaru, jakimi niewątpliwie jest budynek w rozumieniu ustawy o VAT. (…) Z punktu widzenia prawa cywilnego na Państwa L. formalnie przejdzie prawo własności budynku z wszystkimi cywilistycznymi konsekwencjami tego faktu, a jednocześnie, biorąc pod uwagę rozwiązania przyjęte w ustawie o podatku od towarów i usług, nie wystąpi dostawa towaru, jakim jest budynek”.

Brak zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT do sprzedaży działek N i O

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów;

Niemniej jednak, w niniejszym przypadku nie znajdzie zastosowania zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, gdyż nie doszło do dostawy budynków, budowli lub ich części, jak już wskazano powyżej.

Z uwagi na brak możliwości zastosowania wskazanych powyżej zwolnień, transakcja sprzedaży działek N i O powinna być traktowana jako dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu standardową stawką podatku VAT na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, tj. w wysokości 23%.

Tym samym, w ocenie Wnioskodawców, w odniesieniu do działek nr N oraz O, Wnioskodawcy posiadają status podatników podatku od towarów i usług, a sprzedaż tych działek stanowiła niepodlegającą pod ww. zwolnienia dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 23%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, w podatku od towarów i usług, w zakresie uznania, że:

- sprzedaż Nieruchomości 1 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - jest nieprawidłowe;

- sprzedaż Nieruchomości 2 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - jest nieprawidłowe;

- sprzedaż Nieruchomości 3 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest:

• nieprawidłowe – w części dotyczącej działek nr F, G oraz J;
• prawidłowe – w części dotyczącej działek nr H oraz K;

- sprzedaż działek nr L oraz M wchodzących w skład Nieruchomości 4 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - jest:

• nieprawidłowe – w części dotyczącej działki nr L;
• prawidłowe – w części dotyczącej działki nr M;

- sprzedaż działek nr N oraz O wchodzących w skład Nieruchomości 4 podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie korzystała ze zwolnień - jest:

• prawidłowe w zakresie sprzedaży tych części działek które były wynajęte,
• nieprawidłowe w zakresie sprzedaży tych części działek które nie były wynajęte.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W świetle powołanych powyżej przepisów, budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE:

Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

a) określone udziały w nieruchomości;

b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;

c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (oraz udziałów we współwłasności nieruchomości), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, ze zm.).

Według art. 195 ustawy Kodeks cywilny:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:

Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE).

Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE, odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Z opisu sprawy wynika, że Pan X. jest fundatorem (...), natomiast Pan Y. jest fundatorem (...). Beneficjentami obu fundacji są fundatorzy oraz najbliżsi członkowie ich rodzin.

Fundacje były przed sprzedażą, wspólnikami spółek:

- 1 sp. z o.o. prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie produkcji, oraz

- 2 sp. z o.o. prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży.

Przed sprzedażą, (...) posiadała 50% udziałów w kapitale zakładowym 1 oraz 50% udziałów w kapitale zakładowym 2. (...) posiadała 50% udziałów w kapitale zakładowym 1 oraz 50% udziałów w kapitale zakładowym 2.

(...) r. Wnioskodawcy nabyli na podstawie umowy sprzedaży następujące nieruchomości:

-   niezabudowane działki nr A oraz B (Nieruchomość 1) – przy czym w (…) r. Wnioskodawcy dokonali podziału geodezyjnego działki nr B celem wydzielenia fragmentu rolnego nie objętego miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wskutek którego powstały działki nr C (działka rolna) i D (działka, na której znajduje się powierzchnia przemysłowa);

-   niezabudowaną działkę nr E (Nieruchomość 2) – przy czym w (…) r. Wnioskodawcy ustalili, że umowa sprzedaży Nieruchomości 2 zawarta w (…) r. była dotknięta nieważnością i w konsekwencji, w (…) r. czynność prawna została powtórzona w celu odzwierciedlenia stanu faktycznego. Niezależnie od nieważności umowy sprzedaży Nieruchomości 2 z (…) r., władztwo ekonomiczne nad Nieruchomością 2 przeszło na Wnioskodawców z chwilą zawarcia nieważnej umowy sprzedaży z (…) r.;

-  działki nr F i G (stanowiące tereny przemysłowe) wchodzące obecnie w skład Nieruchomości 3.

W opisie sprawy Wnioskodawcy podali, że działki nr A, B, E, F i G zostały zakupione w celu powiększenia majątku prywatnego Wnioskodawców, bez intencji ich dalszej odsprzedaży, jak też bez intencji samodzielnego wybudowania na tych gruntach we własnym zakresie budynków i budowli.

Nabycie przez Wnioskodawców udziałów we współwłasności działek zostało sfinansowane wyłącznie ze środków prywatnych Wnioskodawców, tj. ze środków niepochodzących z prowadzonych przez Nich działalności gospodarczych.

(...) r. Wnioskodawcy otrzymali w drodze darowizny od rodziców:

- zabudowaną nieruchomość obejmującą działki nr H oraz I, która w (…) r. została podzielona na działki J i K (stanowiące grunty orne i tereny przemysłowe);

- zabudowaną nieruchomość obejmującą działki nr L, M, N oraz O (stanowiące grunty orne i inne tereny zabudowane),

Celem darowizny było przekazanie dzieciom (Wnioskodawcom) majątku, tak aby ten znalazł się w ich posiadaniu (cel sukcesyjny). Nie było celem zarówno darczyńców, jak i obdarowanych (Wnioskodawców) umożliwienie Wnioskodawcom dalszej sprzedaży podarowanych im nieruchomości.

Z treści wniosku wynika, że działki nr A, D, E, F, G, J i L, były przedmiotem nieodpłatnego użyczenia na rzecz innych podmiotów, natomiast działki nr N oraz O w części wyłączonej z produkcji rolnej wynajmowane były na rzecz spółki 1.

Wnioskodawcy nie czerpali jakichkolwiek pożytków z nieodpłatnego użyczenia działek wchodzących w skład Nieruchomości, nie otrzymywali z tytułu użyczenia żadnego wynagrodzenia, czynszu ani jakichkolwiek innych świadczeń o charakterze majątkowym. Umowy użyczenia zostały zawarte w formie ustnej i nie nakładały na biorących w użyczenie żadnych obowiązków ani zobowiązań. W szczególności spółki, którym działki zostały użyczone, nie były zobowiązane do podejmowania jakichkolwiek czynności na rzecz Wnioskodawców, w tym do bieżącego utrzymania nieruchomości, dostawy mediów czy ochrony. Niemniej jednak, w praktyce wszelkie czynności związane z bieżącym utrzymaniem, obsługą oraz zabezpieczeniem użyczonych lub wynajętych nieruchomości były faktycznie wykonywane przez podmioty, którym nieruchomości te zostały użyczone lub wynajęte, we własnym interesie i na własny koszt. Jedynym źródłem przychodów z tytułu udostępniania Nieruchomości był czynsz najmu uzyskiwany z wynajmu działek nr N oraz O na rzecz 1.

Z opisu sprawy wynika, że za wyjątkiem wynajmu lub nieodpłatnego użyczenia Nieruchomości 1, Nieruchomości 2, Nieruchomości 3 i Nieruchomości 4, Wnioskodawcy nie podejmowali żadnych czynności w stosunku do tych Nieruchomości, w tym czynności o charakterze zarządczym. W szczególności Wnioskodawcy nie zajmowali się bieżącym utrzymaniem przedmiotowych nieruchomości, dostawą mediów ani ich ochroną. Wszelkie czynności tego rodzaju były wykonywane przez podmioty, którym nieruchomości te zostały użyczone lub wynajęte. Wnioskodawcy nie dokonali także żadnych nakładów ani inwestycji na przedmiotowych Nieruchomościach, a wszelkie nakłady poniesione na Nieruchomościach zostały poczynione przez spółki korzystające z tych nieruchomości za zgodą Wnioskodawców.

Aktywność Wnioskodawców w zakresie Nieruchomości 1, Nieruchomości 2, Nieruchomości 3 i Nieruchomości 4 ograniczała się do zawarcia umowy najmu (pisemnej) lub użyczenia (w przeważającej części w formie ustnej). W szczególności Wnioskodawcy nie dokonywali w odniesieniu do wskazanych nieruchomości następujących czynności:

- uzbrojenia terenu;

- wydzielenia dróg wewnętrznych;

- podejmowania działań marketingowych w celu sprzedaży działek, w tym nawet w formie zwykłego ogłoszenia;

- uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy;

- występowania o opracowanie lub zmianę przeznaczenia nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego;

- prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami lub świadczenia usług deweloperskich;

- mających na celu zwiększenie wartości lub uatrakcyjnienie Nieruchomości.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawcy posiadają także nieruchomości nabyte w celach inwestycyjnych, które zostały przez nich nabyte w ramach prowadzonych przez siebie działalności gospodarczych - na co wskazują akty notarialne dotyczące zakupu tych nieruchomości, fakt iż Wnioskodawcy mieli prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z zakupem tych nieruchomości oraz to, że Wnioskodawcy wprowadzili zakupione nieruchomości jako środki trwałe do ewidencji prowadzonych w związku ze swoją działalnością gospodarczą. Nieruchomości te zostały przez Wnioskodawców nabyte w celu osiągnięcia zysku poprzez ich wynajem lub przyszłą sprzedaż.

Pan Y. prowadzi działalność gospodarczą, której głównym obszarem działalności, wskazanym jako przeważająca działalność gospodarcza jest sprzedaż (...). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Pan Y. dokonał zakupu nieruchomości w celach inwestycyjnych (poboczna działalność gospodarcza), które zostały przez niego wprowadzone jako środki trwałe do ewidencji prowadzonej w związku ze swoją działalnością gospodarczą, natomiast Pan X. prowadzi działalność gospodarczą, której głównym obszarem działalności, wskazanym jako przeważająca działalność gospodarcza jest (...). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Pan X. dokonał zakupu nieruchomości w celach inwestycyjnych (poboczna działalność gospodarcza), które zostały przez niego wprowadzone jako środki trwałe do ewidencji prowadzonej w związku ze swoją działalnością gospodarczą. Nieruchomości nabyte w ramach działalności gospodarczej to inne nieruchomości niż Nieruchomości będące przedmiotem wniosku o interpretację podatkową.

Wnioskodawcy nie wprowadzili Nieruchomości 1, Nieruchomości 2, Nieruchomości 3, Nieruchomości 4 jako środków trwałych do prowadzonych przez siebie działalności gospodarczych, w szczególności w żaden sposób nie zostały one ujęte w ewidencjach związanych z prowadzonymi przez Wnioskodawców działalnościami gospodarczymi.

W dniu (...) r. Wnioskodawcy sprzedali Nieruchomość 1 (z wyłączeniem działki nr C) Nieruchomość 2, Nieruchomość 3 oraz Nieruchomość 4 na rzecz niepowiązanego z nimi podmiotu, który nabył udziały w kapitale zakładowym 1 oraz 2, które stanowiły własność Fundacji Wnioskodawców, jak również udziały w kapitale zakładowym 3, 5 oraz 6 sp. z o.o., których wspólnikami bezpośrednio lub pośrednio była w 100% 4 Fundacja, której fundatorem jest ojciec Wnioskodawców. Ponieważ spółki te w toku swojej działalności korzystają z części Nieruchomości opisanych we wniosku, Kupujący nabył także Nieruchomości od Wnioskodawców.

Wnioskodawcy nie udzielili Kupującemu pełnomocnictwa do występowania w ich imieniu w sprawach, które dotyczą przedmiotowych Nieruchomości.

Kupujący, zainteresowany nabyciem udziałów w spółkach 1, 2, 3, 5 oraz 6 od Fundacji Wnioskodawców oraz od 4 Fundacja, uzależnił przeprowadzenie tej transakcji od jednoczesnego nabycia Nieruchomości, na których przedmiotowe spółki prowadzą działalność operacyjną. W konsekwencji decyzja o sprzedaży Nieruchomości przez Wnioskodawców była bezpośrednio podyktowana wymogiem postawionym przez Kupującego jako warunkiem nabycia udziałów w ww. spółkach.

Środki uzyskane ze sprzedaży Nieruchomości zostały oraz zostaną przeznaczone przez Wnioskodawców na ich cele osobiste (prywatne), jednak Wnioskodawcy nie mogą wykluczyć, że zostaną wniesione do Fundacji Wnioskodawców lub inwestycje w inne aktywa pasywne, jak papiery wartościowe, czy kruszce.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawców dotyczą kwestii podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży Nieruchomości 1, 2, 3 i 4.

Aby odnieść się do powyższych wątpliwości, należy w pierwszej kolejności zauważyć, że:

-   działki nr A i D (Nieruchomość 1) były użyczane nieodpłatnie na rzecz 3, 1 oraz 2 - na działce odbywał się ruch samochodów związanych z obsługą działalności tych spółek, ponadto na działce nr D znajduje się część zbiornika retencyjnego, z którego korzysta 1;

-   działka nr E (Nieruchomość 2) była użyczana nieodpłatnie na rzecz 1 oraz 2 - na działce odbywał się ruch samochodów związanych z obsługą działalności tych spółek, ponadto w ten sam sposób i w tym samym celu nieruchomość użyczana była 3 sp. z o.o., której wspólnikami były przed sprzedażą udziałów:

• 4 Fundacja, której fundatorem jest ojciec Wnioskodawców, posiadająca wówczas (...)% udziałów w kapitale zakładowym 3;
• 5 sp. z o.o., której wspólnikiem była 4 Fundacja posiadająca wówczas pozostałą część udziałów w kapitale zakładowym, której fundatorem jest ojciec Wnioskodawców;

-   zabudowana działka nr F (wchodząca w skład Nieruchomości 3) użyczana była nieodpłatnie na rzecz 3, która następnie wynajmowała przedmiotową działkę na rzecz 1, a 1 wykorzystuje działkę do prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności użytkując znajdującą się na niej halę magazynową, przy czym Hala magazynowa nie została wybudowana przez Wnioskodawców i Wnioskodawcy nie ponosili nakładów inwestycyjnych w odniesieniu do tego budynku;

-   zabudowana działka nr G (wchodząca w skład Nieruchomości 3) użyczana była nieodpłatnie na rzecz 3, która następnie wynajmowała przedmiotową działkę na rzecz 2, a 2 wykorzystuje działkę do prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności użytkując znajdującą się na niej halę magazynową z częścią biurowo-socjalną, przy czym budynki te nie zostały wybudowane przez Wnioskodawców i Wnioskodawcy nie ponosili nakładów inwestycyjnych w odniesieniu do tego budynku;

-   działka nr J (wchodząca w skład Nieruchomości 3) użyczana była nieodpłatnie na rzecz 1, która posadowiła na przedmiotowej działce wiatę magazynową zadaszoną oraz wydzieliła na niej miejsce magazynowania, wykorzystując działkę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawcy nie ponieśli żadnych nakładów na wiatę magazynową, nie przyczynili się także do wydzielenia miejsca na magazynowanie ;

-   działka L (wchodząca w skład Nieruchomości 4) użyczana była nieodpłatnie na rzecz 3 - na działce znajdują się zbiorniki wody służące do zbierania wody z budynków posadowionych na innych działkach, które są wykorzystywane przez 1 oraz 2 do prowadzenia działalności gospodarczej. Przedmiotowe budowle nie zostały wzniesione przez któregokolwiek z Wnioskodawców, a Wnioskodawcy nie ponieśli także żadnych nakładowych inwestycyjnych w odniesieniu do tych budowli.

Aby odpowiedzieć na zadane we wniosku pytania, trzeba mieć na uwadze sposób użytkowania opisanych działek przez cały czas ich posiadania przez wnioskodawców.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że o ile cel z jakim dana osoba nabywa majątek (działki), ma znaczenie przy określeniu czy dany majątek należy traktować jako prywatny czy też gospodarczy, to należy jednak mieć na uwadze również fakt, że nie jest to kryterium decydujące.

Z orzecznictwa TSUE wynika, że okoliczność, iż początkowo doszło do nabycia majątku rzeczowego na własne potrzeby nabywcy, nie stoi na przeszkodzie temu, by taki majątek został następnie wykorzystany do celów wykonywania „działalności gospodarczej” w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy VAT (wyrok z dnia 19 lipca 2012 r., Redlihs, C-263/11, EU:C:2012:497, pkt 39 i przytoczone tam orzecznictwo)”.

Przy ocenie charakteru majątku, szczególne znaczenie ma wyrok TSUE:

- w sprawie C-291/92 Dieter Armbrecht, gdzie Trybunał stwierdził, że „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzenia działalności gospodarczej - a podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego, a zatem nie tylko w momencie jego nabycia:

- w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej.

Analiza okoliczności sprawy wskazuje, że sposób wykorzystania działek nr A, D, E, F, G, J oraz L nie stanowił wykorzystywania tych nieruchomości wyłącznie w celach osobistych, prywatnych Wnioskodawców, a jednocześnie Wnioskodawcy pośrednio wykonywali czynności, które wykraczają poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym.

Z wniosku wynika, że działki te były użyczone. Jednak zdaniem Organu w tej sprawie należy zauważyć, że czynności nieodpłatnego użyczenia ww. działek na rzecz podmiotów powiązanych z Wnioskodawcami, nie stanowiły klasycznego zarządzania majątkiem prywatnym Wnioskodawców.

Z okoliczności sprawy wynika, że działki nr A, D i E były przedmiotem nieodpłatnego użyczenia od (...) r., tj. od dnia ich zakupu przez Wnioskodawców, natomiast działki o numerach F i G (zakupione (...) r.) oraz J i L (otrzymane w drodze darowizny od rodziców (...) r.) były użyczane nieodpłatnie od (...) r.

Przy czym co najistotniejsze, użyczenie to było na rzecz Spółek powiązanych z Wnioskodawcami. Spółki te wykorzystywały ww. działki do działalności gospodarczej. I pomimo, że Wnioskodawcy nie czerpali korzyści bezpośrednio z tytułu użyczenia, to nie sposób uznać, że nie byli beneficjentami z tytułu użyczenia poprzez podmioty powiązane.

Ponadto należy mieć na uwadze, że poprzez opisany we wniosku sposób powiązań, to w istocie oni decydowali o sposobie wykorzystania ww. działek przez Spółki którym zostały użyczone, w tym również w zakresie zabudowania działek naniesieniami gospodarczymi. Jest to o tyle istotne, że przez to doszło do uatrakcyjnienia tych działek pod względem handlowym. O czym świadczy, że fakt, że Kupujący, zainteresowany nabyciem udziałów w spółkach, uzależnił przeprowadzenie tej transakcji od jednoczesnego nabycia Nieruchomości, na których przedmiotowe spółki prowadzą działalność operacyjną. A zatem nie były to przypadkowe działki, ale o określonej funkcjonalności i określonych pożądanych cechach, które de iure zostały im nadane przez Spółki powiązane z Wnioskodawcami, ale de facto przez Wnioskodawców czyniąc w istocie z tych działek części składowe Spółek.

Z opisu sprawy, zatem jednoznacznie wynika, że:

-    działki nr A, D, E, F, G, J oraz L nie były wykorzystywane do celów osobistych Wnioskodawców,

-    ww. działki były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej przez podmioty z nimi powiązane, a tym samym Wnioskodawcy byli pośrednimi beneficjentami udostępnienia działek,

-    podmioty powiązane uatrakcyjniły działki pod względem gospodarczym (utwardzenie nawierzchni, wybudowanie naniesień gospodarczych),

-    doprowadzono do sytuacji faktycznej, w której działki te były częścią Spółek zależnych od Wnioskodawców,

-    Wnioskodawcy współdziałali ze sobą, a także z ufundowanymi przez nich fundacjami oraz innymi podmiotami w celu zbycia ww. działek w ramach transakcji zbycia Spółek na rzecz Kupującego.

Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że dostawa działek nr A, D, E, F, G, J oraz L stanowiła, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawę dokonywaną przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Tym samym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania Wnioskodawców za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy działek nr A, D, E, F, G, J oraz L podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Przechodząc natomiast do kwestii podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek nr H i K (wchodzących w skład Nieruchomości 3) oraz działki nr M (wchodzącej w skład Nieruchomości 4) zauważyć należy, że działki te nie były użytkowane przez Wnioskodawców ani przez inne podmioty i – jak wskazali Wnioskodawcy – stan ten nie zmienił się do dnia sprzedaży tych działek.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy wskazuje, że w odniesieniu do powyższych działek (które nie były użytkowane przez Wnioskodawców ani przez inne podmioty) Wnioskodawcy nie podejmowali żadnych czynności w stosunku do tych nieruchomości, w tym czynności o charakterze zarządczym. Wnioskodawcy nie poczynili na działkach żadnych nakładów inwestycyjnych - w szczególności nie dokonywali uzbrojenia terenu; wydzielenia dróg wewnętrznych; podejmowania działań marketingowych w celu sprzedaży działek, w tym nawet w formie zwykłego ogłoszenia; uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy; występowania o opracowanie lub zmianę przeznaczenia nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego; prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami lub świadczenia usług deweloperskich czy mających na celu zwiększenie wartości lub uatrakcyjnienie nieruchomości.

Z opisu sprawy wynika, że – w odniesieniu do działek nr H, K oraz M – nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzałyby, że ich sprzedaż wypełniała przesłanki działalności gospodarczej. Wnioskodawcy nie podejmowali takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że aktywność Wnioskodawców – w odniesieniu do działek nr H, K oraz M – w pełni mieściła się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanymi wyrokami TSUE C 180/10, C-181/10.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że dostawa działek nr H, K oraz M stanowiła transakcję okazjonalną, która nie była czyniona z zamiarem nadania jej stałego charakteru. Tym samym w ramach przedstawionego stanu faktycznego nie można uznać Wnioskodawców za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w odniesieniu do sprzedaży działek nr H, K oraz M.

Powyższe ma zastosowanie również to tych części działek N i O, które nie były wynajmowane na rzecz 1.

W świetle zaprezentowanych przepisów prawa podatkowego, sprzedaż działek nr H, K oraz M oraz części działek N i O, które nie były wynajmowane na rzecz 1, należy zakwalifikować jako dostawę towaru. Jednakże, w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawcy nie działali w charakterze podatników, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Sprzedaż ww. działek w analizowanej sprawie, należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania.

Odnosząc się natomiast do wątpliwości Wnioskodawców dotyczących podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT, bez możliwości zastosowania zwolnień, sprzedaży działek nr N i O wyłączonych z produkcji rolnej (tj. w tej części w jakiej działki N i O, były wynajmowane na rzecz 1) należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071, ze zm.):

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie nieruchomości przez jego najemcę.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług najem stanowi świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Biorąc pod uwagę powołane wcześniej przepisy należy stwierdzić, że świadczenie usług najmu wypełnia, określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli jest wykonywane w sposób ciągły do celów zarobkowych, bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sam charakter stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa najmu, wskazuje, że ma ona długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.

Jak wynika z opisu sprawy działki nr N oraz O (wchodzące w skład Nieruchomości 4) w części wyłączonej z produkcji rolnej wynajmowane były na rzecz 1, która wybudowała na przedmiotowych działkach farmę fotowoltaiczną i wykorzystuje ją do prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawcy otrzymywali wynagrodzenie z tytułu najmu ww. działek na rzecz 1.

Wobec powyższego, wskazać należy, że z tytułu najmu części działek nr N i O, straciły one w tej części charakter majątku prywatnego. Taki sposób wykorzystywania przez Wnioskodawców działek nr N i O - w części wyłączonej z produkcji rolnej - spowodował, że były one w tej części wykorzystywane w działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego.

Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, sprzedaż działek nr N i O w części wyłączonej z produkcji rolnej była, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Według art. 2 pkt 14 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

a)  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Powyższe przepisy wskazują, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisów tych wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Należy zaznaczyć, że jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu lub zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu będą korzystały ze zwolnienia od podatku.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego, na działkach nr N oraz O, w części wyłączonej z produkcji rolnej, spółka 1 wybudowała farmę fotowoltaiczną i wykorzystuje ją do prowadzenia działalności gospodarczej. Budowla w postaci farmy fotowoltaicznej nie została wzniesiona przez Wnioskodawców i Wnioskodawcy nie ponosili nakładów inwestycyjnych w odniesieniu do tej budowli. Wnioskodawcy wyjaśnili, że Farma fotowoltaiczna posadowiona na działkach nr N oraz nr O wchodzących w skład Nieruchomości 4 spełnia definicję budowli w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego w zakresie jej konstrukcji wspornych. Konstrukcje wsporne farmy fotowoltaicznej, służące do montażu i utrzymania paneli fotowoltaicznych, stanowią bowiem obiekt budowlany niebędący budynkiem ani obiektem małej architektury, trwale związany z gruntem, co odpowiada ustawowej definicji budowli.

Co istotne, Wnioskodawcy podali, że przed dokonaniem sprzedaży nie miało miejsca rozliczenie przez Wnioskodawców nakładów inwestycyjnych poniesionych przez najemców na działkach.

Zatem, jak wynika z opisu sprawy, przedmiotem sprzedaży były działki nr N oraz nr O zabudowane budowlą w postaci Farmy fotowoltaicznej, która nie była własnością Wnioskodawców. W konsekwencji stwierdzić należy, że przedmiotem dostawy był wyłącznie grunt, którego jednak nie można uznać za teren niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Wskazać w tym miejscu należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” zawartego w przytoczonym art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług nie należy utożsamiać z prawem własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów” akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v. Shipping and Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził pogląd, że „wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).

Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla, niestanowiący własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle prawa cywilnego część składową nieruchomości, to w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt – jako grunt zabudowany.

W analizowanej sytuacji mamy do czynienia z sytuacją zbycia działek nr N oraz nr O wraz z naniesieniem (budowlą), które nie było własnością Wnioskodawców.

Nie sposób zatem przyjąć, że Wnioskodawcy dokonali dostawy działek nr N oraz nr O wraz ze znajdującą się na nich budowla w postaci Farmy Fotowoltaicznej.

Tak więc, w przypadku dostawy działek nr N i O przedmiotem dostawy był wyłącznie grunt, którego jednak nie można uznać za teren niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że na działkach tych posadowiona była budowla niebędąca własnością Wnioskodawców.

Podsumowując, działki nr N i O należy uznać za teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. W świetle powyższego Wnioskodawcy dokonując sprzedaży działek nr N i O dokonali sprzedaży gruntu zabudowanego. Tym samym w rozpoznawanej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Przy sprzedaży działek nr N i O (stanowiących część Nieruchomości 4), nie znajdzie również zastosowania zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ Wnioskodawcy otrzymali działki nr N i O w drodze darowizny od rodziców. W konsekwencji nie można twierdzić, że z tytułu nabycia działek nr N i O Wnioskodawcom nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, skoro czynność ta nie była opodatkowana podatkiem VAT.

W konsekwencji, transakcja sprzedaży działek nr N i O - w części wyłączonej z produkcji rolnej - podlegała opodatkowaniu VAT stawką właściwą dla przedmiotu dostawy – terenu budowlanego oraz nie podlegała zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 9, 10 i 10a ustawy o VAT.

Podsumowując, mając na uwadze powołaną argumentację w niniejszej interpretacji, stwierdzam, że stanowisko Wnioskodawców w podatku od towarów i usług, w zakresie uznania, że:

- sprzedaż Nieruchomości 1 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - jest nieprawidłowe;

- sprzedaż Nieruchomości 2 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - jest nieprawidłowe;

- sprzedaż Nieruchomości 3 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - jest:

• nieprawidłowe – w części dotyczącej działek nr F, G oraz J;
• prawidłowe – w części dotyczącej działek nr H oraz K;

- sprzedaż działek nr L oraz M wchodzących w skład Nieruchomości 4 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - jest:

• nieprawidłowe – w części dotyczącej działki nr L;
• prawidłowe – w części dotyczącej działki nr M;

- sprzedaż działek nr N oraz O wchodzących w skład Nieruchomości 4 podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie korzystała ze zwolnień - jest:

• prawidłowe w zakresie sprzedaży tych części działek które były wynajęte,
• nieprawidłowe w zakresie sprzedaży tych części działek które nie były wynajęte.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych – z uwagi, że Zainteresowani wycofali pytania dotyczące podatku PCC – zostało wydane postanowienie o umorzeniu postępowania.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.

Interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie sformułowanych pytań w podatku od towarów i usług, stąd wszelkie inne kwestie poruszone w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego bądź we własnym stanowisku, nie były przedmiotem interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan X. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.