Interpretacja 0111-KDIB3-3.4012.646.2025.3.AW

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

 

Państwa wniosek z 17 października 2025 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący ustalenia czy opisany zespół składników materialnych i niematerialnych składający się na (...), który zostanie zbyty przez Spółkę na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, wpłynął 17 października 2025 r. Przedmiotowy wniosek - w odpowiedzi na wezwanie Organu - uzupełnili Państwo pismem z 25 listopada 2025 r., które wpłynęło do Organu tego samego dnia.

 

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

 

1. Zainteresowany będący stroną postępowania:

A,

2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B.

 

Opis stanu faktycznego

Na podstawie art. 14b § 1 w zw. z art. 14r § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w imieniu A (zwanej dalej: „A” lub „Spółką”) oraz B (dalej łącznie jako: „Zainteresowani”) wnoszę o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie podatników dotyczącej podatku od towarów i usług (dalej: „podatek VAT”), podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej: „podatek PCC”) oraz podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”).

Informacje ogólne

A z siedzibą w Rzeczypospolitej Polskiej jest rezydentem podatkowym w Polsce i podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych objętym nieograniczonym obowiązkiem podatkowym zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Ponadto Spółka jest podatnikiem podatku VAT zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. Spółka została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym (...) r.

A prowadzi działalność gospodarczą w zakresie tworzenia dedykowanego oprogramowania oraz rozwoju rozwiązań informatycznych dostosowanych do indywidualnych potrzeb klientów. Przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z). Spółka specjalizuje się w kompleksowym tworzeniu aplikacji internetowych i mobilnych, realizując projekty z zakresu tzw. „custom software development”. (…).

A świadczy usługi w modelu end-to-end, obejmującym analizę potrzeb klienta, projektowanie interfejsów użytkownika, programowanie (frontend i backend), testowanie, wdrożenie oraz utrzymanie gotowych systemów. Spółka pracuje w metodykach zwinnych, takich jak scrum, a jej zespół tworzą doświadczeni specjaliści w obszarach tworzenia i rozwijania oprogramowania komputerowego.

W dniu (...) r. Spółka zawarła z zainteresowanym niebędącym stroną niniejszego postępowania („Nabywca”) umowę sprzedaży części swojego przedsiębiorstwa nazywanego wewnętrznie (...) (...) (dalej jako „(...)”), przeznaczonej dotychczas do prowadzenia działalności w zakresie tworzenia i rozwijania dedykowanego oprogramowania na rzecz Nabywcy (dalej jako „Transakcja”), przy czym umowa sprzedaży ma wejść w życie w dniu (…) 2025 r. Nabywca planuje kontynuować dotychczasową działalność prowadzoną przez (...) na potrzeby związane z prowadzoną przez Nabywcę działalnością, obejmującą świadczenie usług dla branży transportowej.

Opis działalności (...)

Aktualnie (...) świadczy usługi wyłącznie na rzecz Nabywcy w zakresie tworzenia oraz rozwijania platformy cyfrowej dedykowanej dla branży TSL (transport, spedycja, logistyka), łączącej giełdę zleceń, narzędzia automatyzujące, systemy integracyjne i mobilną aplikację („Platforma”). Platforma ta stanowi zintegrowane narzędzie umożliwiające przewoźnikom i spedytorom zarządzanie operacjami transportowymi w sposób wydajny, bezpieczny i transparentny.

(...) prowadzi działalność poprzez pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, jak również korzystając z zewnętrznych usługodawców świadczących usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Do (...) przypisane są także osoby zarządzające zaangażowane w oparciu o kontrakt managerski. (...) posiada także dedykowane zaplecze HR odpowiedzialne za rekrutację programistów, przy czym (...) nie posiada własnego zaplecza administracyjno-biurowego, tj. kadr czy księgowości - zaplecze takie jest wspólne dla całego przedsiębiorstwa Spółki.

 

Do pracowników (...) zaliczają się:

   - osoby na stanowiskach związanych z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania na rzecz Nabywcy, wśród nich: testerzy oprogramowania, scrum masterzy, programiści, architekt oprogramowania oraz administrator;

   - osoby wspierające działalność (...) (rekruterzy).

Z kolei zewnętrzni usługodawcy świadczący usługi programistyczne na rzecz (...) obejmują osoby prowadzące indywidualną działalność gospodarczą oraz spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, które realizują usługi na rzecz Spółki na podstawie umów o świadczenie usług.

(...) dzieli się na kilkanaście zespołów projektowych. Struktura zespołów jest elastyczna - przykładowo, typowy zespół może składać się z trzech programistów back-end oraz jednego testera oprogramowania. Jednakże liczba i wielkość zespołów nie jest stała i zmienia się w zależności od bieżących potrzeb biznesowych i zakresu realizowanych projektów.

(...) pracuje w oparciu o metodykę scrum, która zakłada pracę w krótkich, powtarzalnych cyklach (tzw. sprintach), w ramach których zespół planuje, realizuje i weryfikuje określony zakres zadań. Charakterystyczne dla metodyki scrum są m.in. regularne spotkania, planowanie sprintów, retrospektywy oraz ścisła współpraca pomiędzy członkami zespołu, umożliwiająca szybkie reagowanie na zmieniające się potrzeby klienta i elastyczne dostosowywanie priorytetów. Dzięki temu (...) może efektywnie rozwijać i dostarczać oprogramowanie w sposób iteracyjny (powtarzalny), zapewniając wysoką jakość oraz zgodność z oczekiwaniami Nabywcy.

W ramach świadczenia usług na rzecz Nabywcy (...) wykorzystuje aplikacje SaaS (Software as a Service - model dostarczania oprogramowania, w którym użytkownik korzysta z aplikacji udostępnionej przez dostawcę w chmurze, najczęściej w formie subskrypcji), w szczególności: system do komunikacji „Slack” oraz system do śledzenia etapów prac „Jira”.

Odrębność (...) znajduje formalne potwierdzenie w zarządzeniu komplementariusza Spółki z (…) r. określającym strukturę organizacyjną Spółki (dalej: „Zarządzenie”). (...) został wyodrębniony w celu realizacji celów i zadań związanych z tworzeniem i rozwojem oprogramowania w metodologii scrum na rzecz Nabywcy, a także innych zadań wynikających z umowy na tworzenie i rozwój aplikacji zawartej z Nabywcą dnia (...) r.

Elementy składowe (...)

 

W skład (...) wchodzi zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym ruchomości oraz prawa, za pomocą których Spółka prowadzi działalność programistyczną, tj.:

   1) prawa i obowiązki wynikające z kilkudziesięciu umów o pracę zawartych z pracownikami świadczącymi prace związaną z działalnością (...), tj. pracownikami na stanowiskach związanych z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania na rzecz Nabywcy oraz pracownikami wspierającymi działalność (...) (rekruterami);

   2) prawa i obowiązki wynikające z kilkudziesięciu umów o świadczenie usług zawartych z zewnętrznymi usługodawcami (będącymi programistami prowadzącymi indywidualną działalność gospodarczą oraz jedną spółką z ograniczoną odpowiedzialnością);

   3) prawa i obowiązki wynikające z umowy na tworzenie i rozwój aplikacji zawartej dnia (...) r. pomiędzy Spółką a Nabywcą, na podstawie której Spółka dotychczas świadczyła usługi na rzecz Nabywcy,

   4) prawa i obowiązki wynikające z kontraktów managerskich zawartych z osobami zarządzającymi (...),

   5) prawa i obowiązki z umów dotyczących korzystania z aplikacji SaaS;

   6) prawa i obowiązki z umowy najmu powierzchni biurowej, dedykowanej dla (...) (tj. jednego piętra w budynku, w którym Spółka prowadzi działalność);

   7) własność wszelkich ruchomości związanych funkcjonalnie i organizacyjnie z (...), w tym środki trwałe oraz wyposażenie, tj. laptopy, monitory, biurka, a także pozostałe wyposażenie biura;

   8) zobowiązania pieniężne funkcjonalnie związane z działalnością (...), w tym:

   - zobowiązania z tytułu umów wskazanych w pkt 1-2 oraz 4-6;

   - bieżące zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych dot. pracowników, o których mowa w pkt 1, a także osób współpracujących w formie kontraktu menadżerskiego, o których mowa w pkt 4, opłacane przez Spółkę jako płatnika,

   - bieżące zobowiązania z tytułu obowiązkowych ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego dot. pracowników, o których mowa w pkt 1, a także osób współpracujących w formie kontraktu menadżerskiego, o których mowa w pkt 4, opłacane przez Spółkę jako płatnika,

   9) należności pieniężne funkcjonalnie związane z działalnością (...), tj. należności względem Nabywcy z tytułu świadczonych usług programistycznych w oparciu o umowę wskazaną w pkt  3;

10) środki pieniężne przypisane do (...) w ramach ustalonego dla tego działu budżetu,

11) dokumentacja stanowiąca know-how (...), tj. raport wdrożonych metryk efektywności pracy zespołu developerskiego obejmujący:

   - opis celu i zakresu monitorowania metryk efektywności,

   - zestaw wdrożonych wskaźników (przewidywalność, czas dostarczania, defekty, błędy krytyczne, incydenty, równoważenie nakładów w obszarach Innovation, Maintenance, Organization),

   - procedury analizy epików i user stories,

   - opis zasad raportowania cyklicznego oraz wskazanie korzyści biznesowych z wdrożenia metryk,

12) dokumentacja finansowa, księgowa i kadrowa wymagana przepisami prawa.

 

W wyniku Transakcji, na Nabywcę przejdą wskazane powyżej składniki (z zastrzeżeniem dalszych uwag), w tym:

- zobowiązania, o których mowa w pkt 8, należne za pracę/usługi za ostatni miesiąc przed dniem wejścia w życie umowy sprzedaży (...), tj. za (…) 2025r.;

- należności, o których mowa w pkt 9, tj. część należności z tytułu usług zrealizowanych w  październiku 2025r.

 

Kwoty ww. zobowiązań i należności zostaną ustalone w dniu wejścia w życie umowy, tj. (…) 2025r.

 

Jednakże, w ramach Transakcji Nabywca nie przejmie:

   - praw i obowiązków z umów dotyczących korzystania z aplikacji SaaS, o których mowa wyżej w pkt. 5 - wynika to z faktu, że Nabywca posiada już odpowiednie narzędzia w tym zakresie służące do realizacji prac programistycznych, co powoduje, że przeniesienie tych umów byłoby niecelowe ekonomicznie. Dodatkowo, z uwagi na łatwą dostępność tego rodzaju narzędzi na rynku oraz standardowe warunki ich nabywania jest mało prawdopodobne, aby dostawcy usług SaaS wyrazili zgodę na przeniesienie umów na rzecz Nabywcy w drodze cesji,

   - środków pieniężnych przypisanych do (...) w ramach ustalonego budżetu, o których mowa w pkt. 10 powyżej - wynika to z faktu, że (...) dysponuje własnym budżetem na poziomie zarządczym i jego funkcjonowanie nie wymaga posiadania odrębnego rachunku bankowego. Ponadto Nabywca po włączeniu (...) w struktury własnego przedsiębiorstwa zamierza finansować jego działalność w ramach własnego budżetu operacyjnego. Tym samym, przekazanie środków pieniężnych nie jest konieczne dla zapewnienia kontynuacji działalności (...);

   - zobowiązań z umowy najmu, o której mowa w pkt. 6 z uwagi na to, że były opłacane z góry.

W związku z przedmiotem działalności realizowanej przez (...) - obejmującym przede wszystkim tworzenie i rozwijanie oprogramowania komputerowego na rzecz Nabywcy - w ocenie Stron, tak określony zespół ludzki oraz składniki materialne i niematerialne są wystarczające do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej przez (...).

 

Ponadto, (...) został wyodrębniony w przedsiębiorstwie Spółki w opisany poniżej sposób.

    a) w kontekście organizacyjnym

Wyodrębnienie organizacyjne pozwala określić, czy dany zespół składników, oddzielony od wewnętrznej struktury przedsiębiorstwa Spółki będzie mógł działać niezależnie, stanowiąc samodzielne przedsiębiorstwo w zakresie prowadzenia działalności w zakresie tworzenia oraz rozwijania oprogramowania. Wyodrębnienie organizacyjne pozwala również na określenie, czy przenoszone składniki majątkowe pozwolą Nabywcy na dalsze działanie i prowadzenie działalności gospodarczej w sposób niezależny, przy wykorzystaniu przenoszonych składników majątku.

(...) funkcjonuje jako odrębna jednostka organizacyjna Spółki, prowadząca niezależną działalność gospodarczą w ramach jednego z trzech segmentów działalności przedsiębiorstwa Spółki. (...) posiada własny, wyodrębniony od pozostałej części przedsiębiorstwa Spółki zespół składników materialnych i niematerialnych niezbędnych do samodzielnego wykonywania zadań w zakresie świadczenia usług programistycznych oraz dedykowany personel. Formalne potwierdzenie wyodrębnienia organizacyjnego (...) w strukturze organizacyjnej Spółki nastąpiło w drodze ww. Zarządzenia.

(...) posiada również przypisanych do niego wewnętrznie programistów zatrudnionych na podstawie umów o pracę, osoby zaangażowane w oparciu o kontrakty managerskie oraz programistów współpracujących na podstawie umów o świadczenie usług, a także pracowników wspierających działalność (...).

Ponadto (...) posiada oddzielną powierzchnię biurową (oddzielne piętro) względem pozostałej części przedsiębiorstwa Spółki.

    b) w kontekście finansowym

Wyodrębnienie finansowe jest kolejnym wyznacznikiem określenia niezależności danego zespołu składników majątkowych. W ocenie Zainteresowanych, z uwagi na ich przynależność do całego przedsiębiorstwa, nie oznacza to samodzielności finansowej w dosłownym znaczeniu, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Dla (...) prowadzone są odrębne konta księgowe, w związku z tym Spółka ma możliwość zidentyfikowania i alokacji przychodów i kosztów oraz aktywów (w tym należności) i zobowiązań związanych z (...) i pozostałą działalnością, a przez to może monitorować rezultaty finansowe osiągane przez (...) oraz pozostałą część jej przedsiębiorstwa. Powyższemu celowi służą utworzone dla (...) dedykowane konta przychodowe i kosztowe.

Koszty wspólne dla wszystkich segmentów działalności Spółki (koszty ogólnego zarządu, koszty administracji) są alokowane do (...) w ramach ewidencji pomocniczej prowadzonej w formie arkusza Excel na poziomie rachunkowości zarządczej.

Prowadzona przez Spółkę ewidencja księgowa umożliwia sporządzanie dla (...) uproszczonych sprawozdań finansowych (bilans i rachunek wyników).

Mimo, że (...) nie posiada dedykowanego rachunku bankowego to dysponuje wyodrębnionym budżetem przypisanym na poziomie rachunkowości zarządczej.

    c) w kontekście funkcjonalnym

Wydzielony przez Wnioskodawcę (...) stanowi funkcjonalnie odrębną całość, samodzielnie prowadzącą działalność w zakresie tworzenia oraz rozwijania oprogramowania komputerowego. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład (...) zdaniem Zainteresowanych umożliwiają Nabywcy kontynuację działalności gospodarczej (...) w ramach odrębnego przedsiębiorstwa bez konieczności podejmowania dodatkowych czynności.

Dodatnia wartość firmy

Ustalona w ramach Transakcji cena sprzedaży (...) jest wyższa od sumy wartości rynkowych poszczególnych składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład (...). Wobec tego, sprzedaż (...) spowoduje powstanie dodatniej wartości firmy (goodwill) w rozumieniu art. 16g ust. 2 ustawy o CIT.

W związku z przedstawionymi powyżej okolicznościami, Zainteresowani powzięli wątpliwości co do skutków podatkowych planowanej Transakcji na gruncie podatku VAT, podatku CIT oraz podatku PCC, wobec czego zwracają się do tut. Organu z wymienionymi poniżej pytaniami i wnoszą o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego przez nich stanowiska.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku doprecyzowali Państwo poniższe kwestie:

Wnioskodawca wskazuje, że wskazany we Wniosku Nabywca będący jednocześnie Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania jest podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

Wnioskodawca oraz Nabywca posiadają tego samego wspólnika - osobę fizyczną wywierającą znaczący wpływ na oba podmioty. Osoba ta posiada ogół praw i obowiązków komandytariusza we Wnioskodawcy (wartość wkładu tej osoby wynosi: (...) zł, przy czym łączna wysokość wkładów wynosi (...) zł, co przekłada się na (...)% sumy wszystkich wkładów). Równocześnie, osoba ta posiada aktualnie (...)% akcji Nabywcy. Ponadto, Wnioskodawca posiada (...)% akcji Nabywcy, w wyniku czego ww. osoba fizyczna posiada łącznie bezpośrednio i pośrednio ponad (...)% akcji Nabywcy, co spełnia warunek z art. 11a ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z ust. 3 pkt 2 ustawy o CIT.

W celu uniknięcia wątpliwości Wnioskodawca podkreśla, że w ocenie Zainteresowanych (...) jako przedmiot transakcji posiada zdolność do działania jako niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze.

Jak zostało wskazane w stanie faktycznym we Wniosku, składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład (...), zdaniem Zainteresowanych umożliwiają Nabywcy kontynuację działalności gospodarczej (...) w ramach odrębnego przedsiębiorstwa bez konieczności podejmowania dodatkowych czynności (s. 7).

Ponieważ Wnioskodawca nie jest uprawniony do samodzielnego i wiążącego rozstrzygnięcia kwestii, czy opisany we Wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych składających się na (...) spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, ocena przedstawionego we Wniosku stanu faktycznego w odniesieniu sformułowanych pytań, należy do kompetencji Organu wydającego interpretację indywidualną. Zdolność do działania jako niezależne przedsiębiorstwo jest bowiem jedną z przesłanek kwalifikacji, czy opisany we Wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych składających się na (...) spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. W konsekwencji jest to kwestia, która została objęta złożonym Wnioskiem.

W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, fakt, że (...) obejmował pracowników, menedżerów oraz zewnętrznych usługodawców, tworzący zespół współpracujących ze sobą osób o uzupełniających się kompetencjach w zakresie tworzenia i rozwoju oprogramowania na rzecz określonego klienta, a jednocześnie do (...) przypisana była umowa o świadczenie usług na rzecz tego klienta, a także dokumentacja stanowiąca know-how (...), świadczy o tym, że (...) posiada zdolność do działania jako niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze. Wnioskodawca podkreśla, że z perspektywy przedmiotu działalności (...), a więc działalności programistycznej, która będzie kontynuowana przez Nabywcę (jak i ogółem z perspektywy przedsiębiorstw zajmujących się tworzeniem i rozwojem oprogramowania), kluczowymi aktywami determinującymi zdolność (...) do samodzielnego działania są przede wszystkim aktywa ludzkie, obejmujące kompetencje, wiedzę i doświadczenie zespołu tworzącego kod źródłowy, a także wypracowane przez lata know-how.

Dodatkowo Wnioskodawca wyjaśnia, że z natury rzeczy (...) będący częścią przedsiębiorstwa Wnioskodawcy nie stanowi całego przedsiębiorstwa, ale samodzielną część przedsiębiorstwa - nie obejmuje on zatem absolutnie wszystkich tych elementów, które obejmuje całe przedsiębiorstwo - nie wpływa to jednak na ocenę Wnioskodawcy, że (...) jest częścią zorganizowaną w taki sposób, który nadaje jej zdolność do działania jako niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze.

W ramach transakcji zbycia (...) nastąpi tzw. „przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę” w trybie art. 23¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 2025r. poz. 277 ze zm.)

Wnioskodawca potwierdza, że Nabywca (...) będzie miał możliwość kontynuowania działalności gospodarczej prowadzonej dotychczas przez Wnioskodawcę bez konieczności angażowania innych składników majątku, które nie są przedmiotem dokonanej transakcji oraz podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki majątku.

W odniesieniu do powodów braku przejęcia określonych, wskazanych przez Organ, umów Wnioskodawca wskazuje, że tego typu umowy/usługi nie warunkują możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, gdyż mają charakter akcesoryjny dla przedmiotu działalności gospodarczej prowadzonej przez (...), którym jest tworzenie i rozwój oprogramowania. Zatem wskazane przez Organ umowy są związane z działalnością (...) w sposób pośredni, gdyż mają charakter wspierający tę działalność, a tego typu czynności są realizowane przez działy wewnętrzne wspólne dla całego przedsiębiorstwa lub świadczone przez wyspecjalizowane podmioty na rynku.

Poniżej Wnioskodawca odnosi się do poszczególnych usług objętych pytaniem Organu:

[„z jakiego powodu w ramach opisanej we wniosku transakcji Nabywca nie przejmie umów w zakresie: licencji na oprogramowanie księgowe, aplikacji SaaS, świadczenia usług kadrowo-płacowych, usług finansowo-księgowych, usług finansowo-księgowych, usług w zakresie marketingu oraz usług prawnych? Czy usługi związane z ww. umowami nie są związane z działalnością (...)?” - przypis Organu].

Usługi kadrowo-płacowe, księgowe, finansowe, prawne

Wnioskodawca wskazuje, że usługi te nie decydują o realizacji przez (...) jego zadań gospodarczych, lecz wspomagają jedynie jego funkcjonowanie jako podmiotu gospodarczego.

Wnioskodawca nie posiada samodzielnie licencji na oprogramowanie księgowe. Wzmianka o tej licencji pojawiła się w uzasadnieniu stanowiska Zainteresowanych w złożonym Wniosku jedynie jako przykład usługi, która nie jest przenoszona na Nabywcę, mimo że należy do grona usług wspomagających przedsiębiorstwa na rynku.

Usługi marketingowe

Wnioskodawca zaznacza, że nie ma zawartych umów na usługi marketingowe, które mogłyby zostać przeniesione na Nabywcę.

Usługi marketingowe zostały wskazane w uzasadnieniu stanowiska Zainteresowanych w złożonym Wniosku jedynie jako przykład usług o charakterze niematerialnym, które nie determinują realizacji zasadniczych zadań gospodarczych przedsiębiorstw, lecz jedynie wspierają ich funkcjonowanie jako podmiotu gospodarczego.

Aplikacje SaaS

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego we Wniosku, w ramach transakcji Nabywca nie przejmuje praw i obowiązków dotyczących korzystania z aplikacji SaaS. Wynika to z faktu, że Nabywca posiada już odpowiednie narzędzia w tym zakresie służące do realizacji prac programistycznych, co powoduje, że przeniesienie tych umów byłoby niecelowe ekonomicznie dla Nabywcy. Dodatkowo, z uwagi na łatwą dostępność tego rodzaju narzędzi na rynku, standardowe warunki ich nabywania oraz fakt, że są świadczone przez duże przedsiębiorstwa zagraniczne, jest mało prawdopodobne, aby dostawcy usług SaaS wyrazili zgodę na przeniesienie umów na rzecz Nabywcy w drodze cesji.

W celu dokładnego wyjaśnienia opisanego we Wniosku stanu faktycznego Wnioskodawca dodatkowo wskazuje, że aplikacje SaaS, które są wykorzystywane przez (...), nie są niezbędne do świadczenia usług programistycznych, w szczególności do prac polegających na tworzeniu kodu źródłowego. Mają one charakter pomocniczy/usprawniający prace w niektórych obszarach programowania, niemniej jednak możliwe jest tworzenie oprogramowania bez ich udziału. Konsekwentnie (...) będzie miał zdolność do prowadzenia działalności gospodarczej w niezmienionym zakresie nawet bez ich wykorzystania.

Ponadto, poszczególne aplikacje SaaS nie były wykorzystywane równomiernie przez zespół (...). Niektóre aplikacje były wykorzystywane tylko przez niektóre osoby, zatem aplikacje te nie były ściśle związane z przedmiotem działalności (...).

Aplikacje SaaS są oparte na modelu subskrypcyjnym polegającym na przyznaniu dostępu na z góry określony termin, przy czym cena wykupu dostępu nie jest wysoka (przykładowo dostęp do aplikacji „Slack” kosztuje 9 dolarów miesięcznie). Co istotne aplikacje SaaS wykorzystywane przez (...) w ramach prac programistycznych wykonywanych na rzecz Nabywcy były oferowane przez duże zagraniczne podmioty, a więc jest mało prawdopodobne, aby usługodawcy wyrażali zgodę na przeniesienie tego typu aplikacji w ramach cesji właśnie z wyżej opisanych powodów: niska cena, łatwa dostępność na rynku.

Najważniejszymi aplikacjami wykorzystywanymi przez (...) są: system do komunikacji „Slack” oraz system do śledzenia etapów prac „Jira”. Aplikacja „Slack” służy jako centralna platforma komunikacji zespołów, zastępując tradycyjne e-maile. Umożliwia ona usprawnienie pracy programistów poprzez komunikację tekstową i głosową w dedykowanych kanałach, udostępnianie plików, prowadzenie rozmów wideo oraz integrację z innymi popularnymi narzędziami, chociażby takimi jak „Google Drive” czy „Jira”. Aplikacja ta może zostać zastąpiona innymi tego typu aplikacjami, w tym darmowymi np. Discord czy Teams.

Natomiast „Jira” to aplikacja służąca przede wszystkim do zarządzania projektami, śledzenia postępów zadań oraz obsługi zgłoszeń (tzw. ticketów). Jest ona szczególnie popularna w firmach programistycznych, ale używana jest również w innych branżach.

W przypadku aplikacji „Jira” Wnioskodawca wskazuje, że pracownicy, a także zewnętrzni usługodawcy przypisani do (...) przy rozwijaniu Platformy na rzecz Nabywcy wykorzystywali aplikację „Jira”, do której dostęp został wykupiony przez Nabywcę (czasy poświęcone na projekt realizowany na rzecz Nabywcy były ewidencjonowane wyłącznie w aplikacji Nabywcy). Natomiast w przypadku czynności innych niż związane z działalnością (...) np. czynności administracyjne, eventy firmowe itp. osoby chodzące w skład (...) ewidencjonowały w aplikacji, do której dostęp został wykupiony przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym przeniesienie w ramach transakcji praw i obowiązków wynikających z umowy dot. tej aplikacji „Jira” wykupionej przez Wnioskodawcę jest niecelowe, gdyż nie jest ona związana z działalnością (...).

Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że programiści tworzący kod źródłowy wgrywali go bezpośrednio do repozytorium kodu źródłowego należącego także do Nabywcy (repozytorium na platformie „GitHub”). Wskazane repozytorium kodu źródłowego i kody źródłowe dotyczące rozwijanej platformy, które się na nim znajdują umożliwiają kontynuowanie dalszych prac programistycznych przez (...) po jego przeniesieniu w ramach transakcji, w niezmienionym zakresie - w ramach struktury organizacyjnej Nabywcy.

Ponadto, w ramach (...) były wykorzystywane także inne aplikacje SaaS stosownie do potrzeb poszczególnych członków zespołu lub usługodawców (...), w związku z czym aplikacje te nie były ściśle związane z działalnością (...).

Wnioskodawca podkreśla również, że aplikacja „Slack” nie może przejść na Nabywcę ze względu na jej przypisanie do domeny internetowej Wnioskodawcy, która nie jest przenoszona na Nabywcę.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca pragnie jeszcze raz podkreślić, że brak przeniesienia aplikacji SaaS z opisanych powodów nie będzie uniemożliwiał Nabywcy kontynuowania przez niego działalności prowadzonej przez (...).

Wnioskodawca pragnie jeszcze raz podkreślić, że w świetle praktyki prezentowanej w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora KIS, wyrokach sądów administracyjnych oraz wyrokach TSUE, wyłączenie jakiegokolwiek składnika majątku ze zbywanej części przedsiębiorstwa nie pozwala na automatyczne stwierdzenie, że już z tego powodu przedmiotem zbycia nie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Kluczowa bowiem w tym zakresie jest okoliczność, czy przy użyciu tej części przedsiębiorstwa można samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą.

Należy podkreślić, że art. 6 pkt 1 ustawy o VAT stanowi implementację art. 19 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. EU. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 z późn. zm., „Dyrektywa 112”), w świetle którego w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.

W wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”) wywiódł, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Jak podkreślił TUSE, aby uznać, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części według art. 19 Dyrektywy 112, przekazane składniki muszą umożliwiać prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. TSUE wskazał również, że jeśli działalność gospodarcza tego nie wymaga, nie wszystkie składniki muszą być przekazana, aby transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji w kontekście regulacji Dyrektywy 112 oraz orzecznictwa TUSE należy uznać, że nie ma podstaw do przyjęcia, że tylko przeniesienie wszystkich składników materialnych i niematerialnych jest okolicznością decydującą o uznaniu danego zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Jeśli część dana część przedsiębiorstwa będzie zdolna do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej, to spełnione zostaną przesłanki pozwalające uznać, z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności, że doszło do zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Tożsame stanowisko prezentowane jest również w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz interpretacjach indywidualnych, które zostało opisane w uzasadnieniu stanowiska Zainteresowanych w złożonym Wniosku na s. 13-14.

Ponadto Wnioskodawca, na potrzeby udzielenia kompleksowej odpowiedzi na niniejsze pytanie Organu, poniżej przedstawia dodatkowe orzeczenia sądów administracyjnych oraz interpretację indywidualną, które nie zostały przywołane w złożonym Wniosku, a które potwierdzają stanowisko Wnioskodawcy.

Jak zostało wskazane w interpretacji indywidualnej z dnia 14 listopada 2022 r. o sygn. 0114-KDIP1-1.4012.562.2022.2.MŻ „(…) przy ocenie, czy zespół składników majątkowych zawiera składniki pozwalające na kontynuowanie działalności gospodarczej, nie w każdym przypadku konieczne jest przeniesienie wszystkich elementów wchodzących w skład standardowych elementów typowych dla transakcji dotyczących zbycia przedsiębiorstwa czy ZCP”.

Ponadto w orzecznictwie podkreśla się, że usługi niematerialne, które mogą być przedmiotem obsługi dokonywanej przez firmy zewnętrzne (outsourcing), nie decydują o realizacji przez przedsiębiorstwo jego zadań gospodarczych, lecz wspomagają jedynie jego funkcjonowanie jako podmiotu gospodarczego.

Przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 10 stycznia 2018 r. o sygn. I SA/Po 988/17 na gruncie art. 4a pkt 4 ustawy o CIT wskazał, że „Definicja ta nie wymaga, aby zespół ten obejmował wszelkie elementy obsługi funkcjonowania przedsiębiorstwa, gdyż zawęża ona pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa do składników materialnych i niematerialnych pozwalających na realizację określonych zadań gospodarczych jako niezależne przedsiębiorstwo. Brak w przedsiębiorstwie wewnętrznych działów obsługujących jego zadania kadrowe, informatyczne i finansowe nie pozbawia tegoż przedsiębiorstwa możliwości realizacji określonych zadań gospodarczych. (…) Dla bytu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p. konieczny jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania, co oznacza, że zespół ten nie musi obejmować działów obsługujących przedsiębiorstwo pod względem niematerialnym, w zakresie obsługi kadrowej, informatycznej i finansowej, które nie są niezbędne do realizacji, przez zespół tak wyodrębnionych składników majątkowych, jego określonych zadań gospodarczych”. Jakkolwiek powyższy wyrok dotyczył wykładni art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, to nie mniej porównując treść tego przepisu z art. 2 pkt 27e należy zauważyć, że przepisy te mają tożsamą treść.

 

Tożsame stanowisko zostało wyrażone w orzeczeniach wydanych na gruncie ustawy o VAT m.in. w:

- wyroku NSA z dnia 4 października 2011 r. o sygn. I FSK 1589/10,

- wyroku NSA z dnia 4 października 2011 r. o sygn. I FSK 1590/10,

- wyroku NSA z dnia 27 września 2011 r. o sygn. I FSK 1383/10.

Wnioskodawca wskazuje, że po dokonaniu transakcji zbycia (...) pomiędzy Wnioskodawcą, a Nabywcą nie będą świadczone żadne usługi.

pracownicy oraz osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych lub B2B, a także kadra managerska, którzy w związku ze sprzedażą (...) przejdą do Nabywcy nie świadczą pracy/usług wyłącznie w ramach projektu realizowanego dla Nabywcy, lecz także w ramach innych projektów funkcjonujących u Wnioskodawcy lub na rzecz całego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Niemniej jednak Wnioskodawca wskazuje, że pracownicy oraz osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych (B2B), a także kadra managerska realizowali czynności przede wszystkim na rzecz (...), a więc w ramach projektu realizowanego dla Nabywcy.

W praktyce, zdarzały się przypadki, w których osoby te wspomagały inne zespoły projektowe funkcjonujące w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy lub realizowały czynności na rzecz całego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, jednak w przybliżeniu nie mniej niż 75% ogólnego czasu pracy osób, które przejdą do Nabywcy, dotyczy projektu realizowanego na rzecz Nabywcy.

Równocześnie należy podkreślić, że sam fakt realizacji czynności, które nie dotyczyły bezpośrednio (...), nie przekreśla przypisania tych osób do (...). Potwierdzeniem ich związania z (...) jest przejście do Nabywcy w ramach transakcji sprzedaży (...), co jednoznacznie wskazuje, że ich zasadnicza działalność była związana właśnie z tym obszarem.

 

Jednocześnie, Wnioskodawca zwraca uwagę, że w opisie stanu faktycznego złożonego Wniosku zostało wskazane, że:

   1) (...) posiada dedykowane zaplecze HR odpowiedzialne za rekrutację programistów (rekruterzy);

   2) w ramach transakcji na Nabywcę przejdą zobowiązania pieniężne wynikające z umowy o świadczenie usług programistycznych zawartej ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością,

        - które to informacje wymagają sprostowania i wyjaśnienia w zakresie przedstawionym poniżej.

 

W zakresie pkt 1, Wnioskodawca wyjaśnia, że w skład dedykowanego zaplecza HR nie wchodzą osoby odpowiedzialne za rekrutację programistów (rekruterzy), lecz osoby odpowiedzialne za tzw. miękki HR - osoby odpowiedzialne m.in. za przeprowadzanie rozmów podsumowujących, rozwiązywanie wewnętrznych problemów, czy wdrażanie oraz zapoznawanie pracowników/współpracowników z kulturą organizacyjną (...).

Natomiast w zakresie pkt 2, Wnioskodawca wyjaśnia, że w ramach transakcji na Nabywcę nie przejdą jednak zobowiązania pieniężne wynikające z umowy o świadczenie usług programistycznych zawartej ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Wynika to z faktu, że Nabywca rozwiąże umowę z tym podmiotem bezpośrednio po zawarciu transakcji.

Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że w świetle utrwalonej praktyki w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie muszą wchodzić wszelkie zobowiązania. Przykładowo, jak wskazał NSA w wyroku z dnia 17 grudnia 2014 r. o sygn. II FSK 690/14: „W skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie muszą wchodzić wszelkie zobowiązania przedsiębiorstwa. Z definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika jedynie, że zespół składników materialnych i niematerialnych musi być na tyle zorganizowany i kompletny, aby mógł funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo, prowadzące określony rodzaj działalności gospodarczej. Z tych względów nie ma podstaw do uznania, że co do zasady utraci on tę samodzielność poprzez wyłączenie ze składników majątkowych niektórych zobowiązań”.

Podobne stanowisko przedstawił Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w prawomocnym wyroku z dnia 26 stycznia 2016 r. o sygn. I SA/Wr 1823/15 uznając, że „(…) Podkreślić przy tym należy, że fakt wyłączenia niektórych składników materialnych i niematerialnych może pozostać bez wpływu na kwalifikację zbywanych składników jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa, podobnie jak formułowanie nazbyt rygorystycznych wymogów w odniesieniu do trzech płaszczyzn wyodrębnienia (organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej) prowadzić może do wniosków niedających pogodzić się zarówno z literalną jak i celowościową wykładnią przepisu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Najistotniejszą bowiem w niniejszej sprawie jest okoliczność, czy dany zespół składników będzie zdolny do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej.

Wbrew stanowisku organu, z treści analizowanego przepisu nie wynika też, że warunkiem finansowego wyodrębnienia ZCP jest pełne wyodrębnienie majątku (tu zobowiązań), czy też konieczność przypisania wszelkich przychodów i kosztów, zobowiązań i należności Spółki związanych z jej działalnością do zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.

 

Pytania z zakresu podatku od towarów i usług (w tym przeformułowane w uzupełnieniu wniosku z  25 listopada 2025 r.):

 

 1) Czy opisany powyżej zespół składników materialnych i niematerialnych składający się na (...), który zostanie zbyty przez Spółkę na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT?

 2) Czy zbycie (...) przez Spółkę na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

 

Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług (sformułowane w pierwotnym wniosku z 17 października 2025 r.)

 

  1) Opisany powyżej zespół składników materialnych i niematerialnych składających się na (...), który zostanie zbyty przez Wnioskodawcę na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT oraz art. 4a pkt 4 ustawy o CIT.

  2) Transakcja zbycia (...) przez Spółkę na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Uzasadnienie

Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1

Definicja „zorganizowanej części przedsiębiorstwa” została uregulowana w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W myśl tego przepisu, zorganizowaną część przedsiębiorstwa stanowi organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Tożsama definicja znajduje się również w art. 4 pkt 4 ustawy o CIT.

Z przytoczonej definicji wynika, że za wystarczającą przesłankę uznania danych składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest istnienie zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych, które umożliwią nabywcy kontynuowanie działalności gospodarczej w niezmienionym zakresie (potencjał do działania gospodarczego).

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Jednocześnie wskazać należy, że aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Powyższe potwierdził m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 21 sierpnia 2020 r. o sygn. 0114-KDIP2-1.4010.371.2020.1.JF uznając, że „zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego”.

Podstawowym wymogiem wynikającym z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Z utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych wynika, iż wyodrębnienie organizacyjne należy rozumieć jako posiadanie przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa swojego miejsca w strukturze organizacyjnej zbywcy jako np. dział, oddział, wydział. Takie podejście wynika m.in. z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 2991/15, czy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 259/11).

Wyodrębnienie organizacyjne nie jest jednak tożsame z wyodrębnieniem formalno-prawnym, ale powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Oznacza to, iż aby określona część przedsiębiorstwa mogła być wyodrębniona organizacyjnie nie musi stanowić samodzielnego podmiotu prawnego, jednostki organizacyjnej lub oddziału. Takie stanowisko wyraził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 12 sierpnia 2013 r., sygn. ILPP2/443-473/13-4/JK.

Tym samym organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Z kolei wyodrębnienie finansowe części przedsiębiorstwa nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Takie rozumienie wyodrębnienia finansowego potwierdza również orzecznictwo sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku z dnia 23 marca 2017 r., sygn. I SA/Po 1261/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że „O wyodrębnieniu finansowym można zatem mówić już w przypadku istnienia samej możliwości wyodrębnienia podstawowych informacji o sytuacji finansowej i majątkowej zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wyodrębnienia finansowego nie należy utożsamiać więc, z pełną samodzielnością finansową, czy też samodzielnym sporządzaniem bilansu.”

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie (wyodrębnienie funkcjonalne). Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową i operacyjną.

 

W zakresie wyodrębnienia funkcjonalnego niejednokrotnie wypowiadał się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych interpretacjach indywidualnych, m.in. w: 

        - interpretacji indywidualnej z 25 marca 2019 r. sygn. akt 0111-KDIB3-2.4012.837.2018.3.SR, wskazując, że „wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić  funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa”;

    - interpretacji indywidualnej z 15 marca 2019 r. sygn. 0112KDIL1-2.4012.12.2019.4.TK, wskazując, że „zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny (...), lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w momencie przekazania określonych składników majątkowych (na ile stanowią w nim w tym momencie wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”.

Pogląd taki potwierdza także orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przykładowo, w wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie o sygn. C-497/01 Zita Modes Sàrl Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazał, że warunkiem uznania danej transakcji za wypełniającą przesłanki do zwolnienia z opodatkowania podatkiem od wartości dodanej, na podstawie przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, jest warunek niezależności tego zespołu składników od pozostałych składników przedsiębiorstwa zbywcy lub nabywcy, co oznacza możliwość prowadzenia za pośrednictwem tego zespołu składników niezależnej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest dysponowanie nimi przez jeden podmiot gospodarczy i będących jego własnością.

 

Reasumując, na gruncie ustawy o VAT mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

- istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

- zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

- składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych (wyodrębnienie funkcjonalne);

- zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

 

O tym, że dla uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa wymagane jest spełnienie ww. przesłanek, wielokrotnie wskazywał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, m.in. w:

- interpretacji indywidualnej z dnia 9 września 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.584.2024.2.EW,

- interpretacji indywidualnej z dnia 3 września 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.301.2024.4.JSU,

- interpretacji indywidualnej z dnia 28 grudnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB3- 1.4012.779.2023.2.MSO,

- interpretacji indywidualnej z dnia 26 sierpnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB3- 1.4012.489.2022.2.MSO,

- interpretacji indywidualnej dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.538.2021.8.DP,

- interpretacji indywidualnej dnia 8 listopada 2021 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.630.2021.2.JJ,

- interpretacji indywidualnej dnia 4 listopada 2021 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.715.2021.1.MK.

Brak wystąpienia którejkolwiek z ww. przesłanek wyklucza uznanie grupy składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu definicji zawartej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

 

Poniżej Zainteresowani przedstawiają argumentację dotyczącą spełnienia przez (...) (tj. część przedsiębiorstwa Spółki opisaną szczegółowo w opisie stanu faktycznego) powyżej wskazanych przesłanek.

 

a. Istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych w ramach (...)

W ocenie Zainteresowanych o tym, że (...) stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych świadczy to, że w jego skład na moment dokonania Transakcji będą wchodzić:

   1) prawa i obowiązki wynikające z kilkudziesięciu umów o pracę zawartych z pracownikami świadczącymi prace związaną z działalnością (...), tj. pracownikami na stanowiskach związanych z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania na rzecz Nabywcy oraz pracownikami wspierającymi działalność (...) (rekruterami);

   2) prawa i obowiązki wynikające z kilkudziesięciu umów o świadczenie usług zawartych z zewnętrznymi usługodawcami (będącymi programistami prowadzącymi indywidualną działalność gospodarczą oraz jedną spółką z ograniczoną odpowiedzialnością);

   3) prawa i obowiązki wynikające z umowy na tworzenie i rozwój aplikacji pomiędzy Spółką a Nabywcą, na podstawie której Spółka dotychczas świadczyła usługi na rzecz Nabywcy,

   4) prawa i obowiązki wynikające z kontraktów managerskich zawartych z osobami zarządzającymi (...),

   5) prawa i obowiązki z umowy najmu powierzchni biurowej, dedykowanej dla (...) (tj. jednego piętra w budynku, w którym Spółka prowadzi działalność);

   6) własność wszelkich ruchomości związanych funkcjonalnie i organizacyjnie z (...), w tym środki trwałe oraz wyposażenie, tj. laptopy, monitory, biurka, a także pozostałe wyposażenie biura;

   7) zobowiązania pieniężne funkcjonalnie związane z działalnością (...), w tym:

   - zobowiązania z tytułu umów wskazanych w pkt 1-2 oraz 4;

   - bieżące zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych dot. pracowników, o których mowa w pkt 1, a także osób współpracujących w formie kontraktu menadżerskiego, o których mowa w pkt 4, opłacane przez Spółkę jako płatnika,

   - bieżące zobowiązania z tytułu obowiązkowych ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego dot. pracowników, o których mowa w pkt 1, a także osób współpracujących w formie kontraktu menadżerskiego, o których mowa w pkt 4, opłacane przez Spółkę jako płatnika,

   8) należności pieniężne funkcjonalnie związane z działalnością (...), tj. należności względem Nabywcy z tytułu świadczonych usług programistycznych w oparciu o umowę wskazaną w pkt 3;

   9) dokumentacja stanowiąca know-how (...), tj. raport wdrożonych metryk efektywności pracy zespołu developerskiego obejmujący:

   - opis celu i zakresu monitorowania metryk efektywności,

   - zestaw wdrożonych wskaźników (przewidywalność, czas dostarczania, defekty, błędy krytyczne, incydenty, równoważenie nakładów w obszarach Innovation, Maintenance, Organization),

   - procedury analizy epików i user stories,

   - opis zasad raportowania cyklicznego oraz wskazanie korzyści biznesowych z wdrożenia metryk,

 10) dokumentacja finansowa, księgowa i kadrowa wymagana przepisami prawa.

Wskazane wyżej zasoby ludzkie i rzeczowe umożliwiają realizację pełnego procesu wytwarzania oprogramowania - poczynając od analizy wymagań i projektowania rozwiązań, poprzez programowanie, testowanie oraz wdrażanie, aż po utrzymanie i rozwój gotowych rozwiązań dla Nabywcy.

Ponadto, Zainteresowani pragną zwrócić uwagę, że w skład zespołu składników tworzących (...) wchodzą również zobowiązania, takie jak:

   - zobowiązania pracownicze oraz wynikające z zawartych kontraktów menadżerskich,

   - zobowiązania handlowe wynikające z umowy ramowej dot. świadczenia usług konsultantów w zakresie usług programistycznych,

   - zobowiązania handlowe wynikające z kilkudziesięciu umów o świadczenia usług zawartych z zewnętrznymi usługodawcami (programistami prowadzącymi indywidualną działalność gospodarczą).

Jednocześnie składniki materialne, jak i niematerialne wchodzące w skład (...) służą aktualnie Spółce do prowadzenia bieżącej działalności w zakresie świadczenia usług na rzecz Nabywcy - tym samym, w ocenie Zainteresowanych, składniki majątku składające się na (...) pozostają między sobą w ścisłych relacjach i nie można uznać ich za zbiór elementów, których jedyną cechą wspólną jest pozostawanie pod kontrolą A i będących jej własnością.

b. (...) jako zespół składników materialnych i niematerialnych wyodrębnionych organizacyjnie i  finansowo w przedsiębiorstwie (...)

Wyodrębnienie organizacyjne

W ocenie Zainteresowanych (...), który ma zostać zbyty przez Spółkę rzecz Nabywcy spełnia kryterium wyodrębnienia organizacyjnego, ponieważ:

   - formalne potwierdzenie wyodrębnienia (...) zostało dokonane w drodze Zarządzenia, stanowiącego akt wewnętrzny Spółki, zgodnie z którym (...) stanowi jednostkę organizacyjną A przeznaczoną do świadczenia usług programistycznych przy wykorzystaniu ww. zespołu składników (elementów) majątkowych składających się na (...),

   - (...) jest zlokalizowany w odrębnym od pozostałej części przedsiębiorstwa biurze.

Tym samym, zdaniem Zainteresowanych, należy uznać, że w opisanej sytuacji zespół składników majątkowych składający się na (...) jest wyodrębniony organizacyjnie w ramach przedsiębiorstwa Spółki.

Wyodrębnienie finansowe

W ocenie Zainteresowanych, o spełnieniu kryterium wyodrębnienia finansowego (...) w ramach przedsiębiorstwa Spółki świadczy to, że:

   - dla (...) prowadzone są odrębne konta księgowe, w związku z tym Spółka ma możliwość zidentyfikowania i alokacji przychodów i kosztów oraz aktywów i zobowiązań związanych z (...) i pozostałą działalnością, a przez to może monitorować rezultaty finansowe osiągane przez (...) oraz pozostałą część jej przedsiębiorstwa;

   - prowadzona przez Spółkę ewidencja księgowa umożliwia sporządzanie dla (...) uproszczonych sprawozdań finansowych (bilans i rachunek wyników);

   - (...) dysponuje odrębnym budżetem;

   - w związku z utworzeniem dla (...) odrębnych kont księgowych, do (...) przypisane są wymienione w opisie stanu faktycznego odrębne należności i zobowiązania.

Spółka nie posiada oddzielnego rachunku bankowego prowadzonego wyłącznie dla (...), jednak należy wskazać, że istnienie takiego oddzielnego rachunku nie jest konieczne aby można było uznać, że zachodzi wyodrębnienie finansowe. Potwierdził to m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 21 kwietnia 2010 r. o sygn. IBPP2/443-62/10/ASz wskazując, że „Wyodrębnienie finansowe nie musi oznaczać samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.

W dalszej części interpretacji czytamy: „Należy zauważyć, iż przepisy o podatku od towarów i usług, w tym również powołane powyżej (przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), nie wymagają, aby oddział przedsiębiorstwa, dla uznania go za wyodrębniony finansowo, musiał posiadać odrębny rachunek bankowy (subkonto). Stąd też, o ile stosowany w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy system ewidencji zdarzeń gospodarczych faktycznie będzie zapewniał możliwość przypisania temu oddziałowi (zorganizowanej części przedsiębiorstwa), w sposób jednoznaczny i prawidłowy, własnych środków finansowych, wówczas, w ocenie tut. organu, nie jest konieczne, dla uznania tego oddziału za wyodrębniony finansowo, otwarcie dla niego odrębnego rachunku bankowego”.

Tożsame stanowisko prezentuje również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in.:

- w interpretacji indywidualnej z dnia 22 kwietnia 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1- 1.4010.97.2024.4.SH,

- w interpretacji indywidualnej z dnia 7 lipca 2023 r. o sygn. 0111-KDIB1-1.4010.252.2023.2.AW,

- w interpretacji indywidualnej z dnia 3 marca 2023 r. o sygn. 0111-KDIB1-2.4010.822.2022.4.AK.

Tym samym, zdaniem Zainteresowanych, należy uznać, że w opisanej sytuacji zespół składników majątkowych składający się na (...) cechuje się również wyodrębnieniem finansowym w przedsiębiorstwie Spółki.

c. Wyodrębnienie funkcjonalne (...) oraz możliwość samodzielnej realizacji zadań gospodarczych

 

W ocenie Zainteresowanych, o spełnieniu kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego (...) w ramach przedsiębiorstwa Spółki świadczy to, że:

   - (...) funkcjonuje niezależnie od pozostałej części przedsiębiorstwa, tj. wykonuje zadania związane wyłącznie ze świadczeniem usług na rzecz Nabywcy;

   - (...) jest wyposażony zarówno w materialne, jak i niematerialne składniki majątkowe (wskazane w opisie stanu faktycznego), w tym wynajmowane biuro, aktywa trwałe niezbędne do świadczenia usług programistycznych oraz posiada odpowiednią kadrę pracowniczą i zarządzającą, a także współpracowników, a składniki te są wystarczające do prowadzenia samodzielnej działalności w zakresie świadczenia usług programistycznych.

 

W tym miejscu Zainteresowani pragną zauważyć, że wyłączenie jakiegokolwiek składnika majątku ze zbywanej części przedsiębiorstwa nie pozwala na automatyczne stwierdzenie, że już z tego powodu przedmiotem zbycia nie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT lub ustawy o CIT. Kluczowa bowiem w tym zakresie jest okoliczność, czy przy użyciu tej części przedsiębiorstwa można samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą.

 

Powyższe potwierdza również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I FSK 1586/11, w którym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że „Sam tylko fakt wyłączenia jakiegokolwiek składnika majątku nie pozwala na stwierdzenie, że już z tego powodu przedmiotem zbycia nie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa, bowiem decydującą jest okoliczność, czy przy użyciu tej części można samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. (…) Jeśli wyłączenie określonego składnika nie pozbawi wydzielonego kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa bądź jego zorganizowanej części, to zbycie w takiej postaci nie podlega podatkowi od towarów i usług”.

 

Ponadto, stanowisko takie znajduje także potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

 

Przykładowo w:

- interpretacji indywidualnej z dnia 27 sierpnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.426.2024.2.EW,

- interpretacji indywidualnej z dnia 12 sierpnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.361.2024.1.KK,

- interpretacji indywidualnej z dnia 15 lutego 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.699.2023.1.MG,

- interpretacji indywidualnej z dnia 2 grudnia 2021 r. nr 0114-KDIP4-1.4012.538.2021.8.DP,

- interpretacji indywidualnej z dnia 8 listopada 2021 r. nr 0114-KDIP4-3.4012.630.2021.2.JJ,

- interpretacji indywidualnej z dnia 4 listopada 2021 r. nr 0113-KDIPT1-3.4012.715.2021.1.MK.

Podobne stanowiska prezentowane są również w odniesieniu do przedsiębiorstwa. Szczególną uwagę należy zwrócić na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2013 r. o sygn. II FSK 1896/11: „nie można przyjąć jako zasady, że wyłączenie pewnych elementów majątku z czynności prawnej zbycia przedsiębiorstwa oznacza, że czynność taka nie może być uznana za mającą za przedmiot przedsiębiorstwo (…) dopuszczalne jest wyłączenie z transakcji zbycia przedsiębiorstwa pewnych elementów, także wymienionych expressis verbis w art. 51¹ k.c., a mimo to czynność prawna może być uznana za mającą za przedmiot przedsiębiorstwo. Zakres wyłączeń poszczególnych składników nie może jednakże być na tyle szeroki, aby przekreślił istotę przedsiębiorstwa”.

Tożsame stanowisko zostało zaprezentowane również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2012 r. o sygn. I FSK 1223/11: „za całkowicie prawidłowy uznać należy wniosek, że użyte w art. 6 u.p.t.u. pojęcie „przedsiębiorstwo” obejmuje każdy zespół składników materialnych i niematerialnych służących do realizacji określonych zadań gospodarczych, bez względu na to, czy obejmuje on całość, czy jedynie część majątku określonego podmiotu”.

Mając na uwadze powyższe, należy podkreślić, że sposób doboru składników majątkowych do transakcji (ewentualne włączenie lub wyłączenie niektórych składników majątku z transakcji) nie przekreśla możliwości uznania, że przedmiotem zbycia jest zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT lub przepisów ustawy o CIT. Kluczowe znaczenie ma bowiem to, czy przekazywany zespół składników umożliwia kontynuowanie działalności gospodarczej w sposób samodzielny i zorganizowany.

W tym zakresie należy wskazać, że brak przypisania do (...), a tym samym przejścia na Nabywcę umów, które nie są niezbędne do prowadzenia działalności (...), np. umów w zakresie: licencji na oprogramowanie księgowe, aplikacji SaaS, świadczenia usług kadrowo-płacowych, usług finansowoksięgowych, usług w zakresie marketingu, czy usług prawnych - nie będzie uniemożliwiał Nabywcy kontynuowania przez niego działalności prowadzonej przez (...). Tym samym wyłączenie ww. elementów z (...) nie będzie powodowało utraty przez (...) statusu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT.

Zainteresowani zwracają uwagę, że wyżej wskazane umowy, które nie zostaną przypisane do (...) nie są niezbędne do prowadzenia działalności programistycznej (...). Ponadto Nabywca będzie mógł zawrzeć tego rodzaju umowy samodzielnie z wybranymi przez siebie dostawcami, co jest uzasadnione ze względów praktycznych, np. faktu wykorzystywania innego systemu księgowego przez Nabywcę niż system wykorzystywany przez Spółkę.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawców, wyłączenie z (...) ww. umów nie będzie powodowało utraty przez (...) statusu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Powyższe stanowisko aprobowane jest również przez organy podatkowe, przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.508.2023.2.EB, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że zespół składników materialnych i niematerialnych, do którego nie zostały przypisane umowy z podmiotami zewnętrznymi, ani pracownicy związani z obsługą księgową oraz administracyjną, spełnia przesłanki dla uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Tym samym, zdaniem Zainteresowanych, należy uznać, że w opisanej sytuacji zespół składników majątkowych składających się na (…), cechuje się wyodrębnieniem funkcjonalnym, który może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

Podsumowując, zdaniem Zainteresowanych (...), który Spółka zamierza zbyć na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży, stanowi zespół składników majątkowych, tak materialnych jak i niematerialnych, w tym zobowiązań, wyodrębniony w działalności A na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej, a także zdolny jest do samodzielnego działania, i jako taki spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 2

Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w doktrynie i orzecznictwie, przez pojęcie: „transakcji zbycia” wynikającej z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT należy rozumieć wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem transakcji jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, czy przeniesienie części przedsiębiorstwa do spółki prawa handlowego w ramach aportu.

Takie stanowisko potwierdza również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.538.2021.8.DP, w której wskazuje, że „Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej”.

Jednocześnie, co zostało obszernie wyargumentowane w uzasadnieniu w zakresie pytania nr 1, zdaniem Zainteresowanych składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład (...) należy uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT, która będzie wykorzystywana przez Nabywcę do kontynuowania działalności gospodarczej o tym samym profilu.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Zainteresowanych (...), który zostanie zbyty przez A na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży, stanowi zespół składników majątkowych, tak materialnych jak i niematerialnych, w tym zobowiązań, wyodrębnionych w działalności A na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej, a także jest zdolny do samodzielnego działania, i jako taki spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT. W konsekwencji jego zbycie na podstawie umowy sprzedaży nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

 

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wskazać należy, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie skutków podatkowych dotyczących podatku VAT. W pozostałych zakresach, wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025r. poz. 775; ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:

Według art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy stanowi, że:

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy oraz zobowiązań, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby obejmowała ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku (...) lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Trzeba zaznaczyć, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład części przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie lub jego zorganizowanej części zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Zakres powyższego wyłączenia z zakresu opodatkowania zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.

Natomiast w wyroku C-444/10 z dnia 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy. W tym zakresie Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Trybunał rozpatrujący sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka jest podatnikiem podatku VAT zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. A prowadzi działalność gospodarczą w zakresie tworzenia dedykowanego oprogramowania oraz rozwoju rozwiązań informatycznych dostosowanych do indywidualnych potrzeb klientów. Przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z). Spółka specjalizuje się w kompleksowym tworzeniu aplikacji internetowych i mobilnych, realizując projekty z zakresu tzw. „custom software development”. Do kluczowych obszarów działalności należą również (…).

W dniu (...) r. Spółka zawarła z Nabywcą, tj. B, umowę sprzedaży części swojego przedsiębiorstwa nazywanego wewnętrznie (…), przeznaczonej dotychczas do prowadzenia działalności w zakresie tworzenia i rozwijania dedykowanego oprogramowania na rzecz Nabywcy. Nabywca planuje kontynuować dotychczasową działalność prowadzoną przez (...) na potrzeby związane z prowadzoną przez Nabywcę działalnością, obejmującą świadczenie usług dla branży transportowej.

Aktualnie (...) świadczy usługi wyłącznie na rzecz Nabywcy w zakresie tworzenia oraz rozwijania platformy cyfrowej dedykowanej dla branży TSL (transport, spedycja, logistyka), łączącej giełdę zleceń, narzędzia automatyzujące, systemy integracyjne i mobilną aplikację (Platforma). Platforma ta stanowi zintegrowane narzędzie umożliwiające przewoźnikom i spedytorom zarządzanie operacjami transportowymi w sposób wydajny, bezpieczny i transparentny.

 

W skład (...) wchodzi zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym ruchomości oraz prawa, za pomocą których Spółka prowadzi działalność programistyczną, tj.:

   1) prawa i obowiązki wynikające z kilkudziesięciu umów o pracę zawartych z pracownikami świadczącymi prace związaną z działalnością (...), tj. pracownikami na stanowiskach związanych z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania na rzecz Nabywcy oraz pracownikami wspierającymi działalność (...) (rekruterami);

   2) prawa i obowiązki wynikające z kilkudziesięciu umów o świadczenie usług zawartych z zewnętrznymi usługodawcami (będącymi programistami prowadzącymi indywidualną działalność gospodarczą oraz jedną spółką z ograniczoną odpowiedzialnością);

   3) prawa i obowiązki wynikające z umowy na tworzenie i rozwój aplikacji zawartej dnia (...) r. pomiędzy Spółką a Nabywcą, na podstawie której Spółka dotychczas świadczyła usługi na rzecz Nabywcy,

   4) prawa i obowiązki wynikające z kontraktów managerskich zawartych z osobami zarządzającymi (...),

   5) własność wszelkich ruchomości związanych funkcjonalnie i organizacyjnie z (...), w tym środki trwałe oraz wyposażenie, tj. laptopy, monitory, biurka, a także pozostałe wyposażenie biura;

   6) zobowiązania pieniężne funkcjonalnie związane z działalnością (...), w tym:

   - zobowiązania z tytułu umów wskazanych w pkt 1-2 oraz 4-5;

   - bieżące zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych dot. pracowników, o których mowa w pkt 1, a także osób współpracujących w formie kontraktu menadżerskiego, o których mowa w pkt 4, opłacane przez Spółkę jako płatnika,

   - bieżące zobowiązania z tytułu obowiązkowych ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego dot. pracowników, o których mowa w pkt 1, a także osób współpracujących w formie kontraktu menadżerskiego, o których mowa w pkt 4, opłacane przez Spółkę jako płatnika,

   7) należności pieniężne funkcjonalnie związane z działalnością (...), tj. należności względem Nabywcy z tytułu świadczonych usług programistycznych w oparciu o umowę wskazaną w pkt  3;

   8) dokumentacja stanowiąca know-how (...), tj. raport wdrożonych metryk efektywności pracy zespołu developerskiego obejmujący:

   - opis celu i zakresu monitorowania metryk efektywności,

   - zestaw wdrożonych wskaźników (przewidywalność, czas dostarczania, defekty, błędy krytyczne, incydenty, równoważenie nakładów w obszarach Innovation, Maintenance, Organization),

   - procedury analizy epików i user stories,

   - opis zasad raportowania cyklicznego oraz wskazanie korzyści biznesowych z wdrożenia metryk,

   9) dokumentacja finansowa, księgowa i kadrowa wymagana przepisami prawa.

 

W wyniku Transakcji, na Nabywcę przejdą wskazane powyżej składniki.

 

W ramach transakcji zbycia (...) nastąpi też tzw. „przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę” w trybie art. 23¹ ustawy Kodeks pracy.

 

Jednakże, w ramach Transakcji Nabywca nie przejmie:

   - praw i obowiązków z umów dotyczących korzystania z aplikacji SaaS. Wynika to z faktu, że Nabywca posiada już odpowiednie narzędzia w tym zakresie służące do realizacji prac programistycznych, co powoduje, że przeniesienie tych umów byłoby niecelowe ekonomicznie. Dodatkowo, z uwagi na łatwą dostępność tego rodzaju narzędzi na rynku oraz standardowe warunki ich nabywania jest mało prawdopodobne, aby dostawcy usług SaaS wyrazili zgodę na przeniesienie umów na rzecz Nabywcy w drodze cesji. Dodatkowo, z uwagi na łatwą dostępność tego rodzaju narzędzi na rynku, standardowe warunki ich nabywania oraz fakt, że są świadczone przez duże przedsiębiorstwa zagraniczne, jest mało prawdopodobne, aby dostawcy usług SaaS wyrazili zgodę na przeniesienie umów na rzecz Nabywcy w drodze cesji. Aplikacje SaaS, które są wykorzystywane przez (...), nie są niezbędne do świadczenia usług programistycznych, w szczególności do prac polegających na tworzeniu kodu źródłowego. Mają one charakter pomocniczy/usprawniający prace w niektórych obszarach programowania, niemniej jednak możliwe jest tworzenie oprogramowania bez ich udziału. Konsekwentnie (...) będzie miał zdolność do prowadzenia działalności gospodarczej w niezmienionym zakresie nawet bez ich wykorzystania. Brak przeniesienia aplikacji SaaS z opisanych powodów nie będzie uniemożliwiał Nabywcy kontynuowania przez niego działalności prowadzonej przez (...).

   - środków pieniężnych przypisanych do (...) w ramach ustalonego budżetu - wynika to z faktu, że (...) dysponuje własnym budżetem na poziomie zarządczym i jego funkcjonowanie nie wymaga posiadania odrębnego rachunku bankowego. Ponadto Nabywca po włączeniu (...) w struktury własnego przedsiębiorstwa zamierza finansować jego działalność w ramach własnego budżetu operacyjnego. Tym samym, przekazanie środków pieniężnych nie jest konieczne dla zapewnienia kontynuacji działalności (...);

   - zobowiązań z umowy najmu, z uwagi na to, że były opłacane z góry.

   - zobowiązań pieniężnych wynikających z umowy o świadczenie usług programistycznych zawartej ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Wynika to z faktu, że Nabywca rozwiąże umowę z tym podmiotem bezpośrednio po zawarciu transakcji.

Wnioskodawca zaznacza, że nie ma zawartych umów na usługi marketingowe, które mogłyby zostać przeniesione na Nabywcę.

Przy tak przedstawionym opisie stanu faktycznego, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy opisany powyżej zespół składników materialnych i niematerialnych składający się na (...), który zostanie zbyty przez Spółkę na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i w związku z tym czy zbycie (...) przez Spółkę na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług okolicznością determinującą możliwość wyłączenia, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, stosowania przepisów ustawy do czynności zbycia określonego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest takie ich zorganizowanie, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia działalności gospodarczej. Zespół składników materialnych i niematerialnych obejmować powinien elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem przepisy ustawy nie miały zastosowania do zbywanego zespołu składników, musi on - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w jego skład muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Mając zatem na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że (...) stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa ze względu na spełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że (...) jest wyodrębniony na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej. Ponadto, co wynika z przedstawionego stanu faktycznego przyszłego, (...) wykonuje czynności i pełni zadania charakteryzujące się odmienną specyfiką od działalności pozostającej w Spółce.

W przedstawionym stanie faktycznym wymóg wyodrębnienia organizacyjnego został spełniony poprzez zarządzenie komplementariusza Spółki z (...) 2025 r.., które wprost określa strukturę organizacyjną Spółki i wskazuje (...) jako wyodrębnioną jednostkę organizacyjną. Zarządzenie to stanowi formalny akt wewnętrzny, o którym mowa w powołanej wyżej definicji wyodrębnienia organizacyjnego i jednoznacznie potwierdza istnienie (...) jako odrębnego elementu struktury przedsiębiorstwa. Dodatkowo (...) został powołany do realizacji jasno określonych zadań, obejmujących tworzenie i rozwój oprogramowania w metodologii scrum na rzecz Nabywcy oraz wykonywanie innych obowiązków wynikających z zawartej umowy. Takie przypisanie konkretnych funkcji i celów potwierdza, że (...) nie jest przypadkowym zbiorem składników, lecz zorganizowaną jednostką powołaną do realizacji określonego obszaru działalności Spółki. W rezultacie zarówno formalne umocowanie (...) w strukturze organizacyjnej Spółki, jak i przypisanie mu wyraźnie określonych zadań gospodarczych świadczą o tym, że przesłanka wyodrębnienia organizacyjnego jest w tym przypadku spełniona.

W przedstawionym stanie faktycznym również przesłanka wyodrębnienia finansowego jest spełniona, ponieważ dla (...) prowadzone są odrębne konta księgowe, które umożliwiają jednoznaczne wyodrębnienie jego przychodów i kosztów oraz związanych z nim aktywów i zobowiązań. Dzięki temu Spółka może monitorować wyniki finansowe (...) niezależnie od pozostałej działalności, co odpowiada istocie wyodrębnienia finansowego rozumianego jako możliwość przypisania zdarzeń gospodarczych do konkretnej części przedsiębiorstwa.

W przedstawionym stanie faktycznym również przesłanka wyodrębnienia funkcjonalnego została  spełniona, ponieważ (...) obejmował kompletny zespół pracowników, menedżerów i zewnętrznych usługodawców, którzy współpracowali ze sobą w ramach jednego procesu biznesowego i posiadali uzupełniające się kompetencje niezbędne do tworzenia i rozwijania oprogramowania. Taki zespół ludzki stanowi podstawowy element funkcjonalnej samodzielności, ponieważ to właśnie kompetencje, wiedza i doświadczenie osób tworzących kod źródłowy oraz wypracowane know‑how determinują zdolność (...) do prowadzenia działalności w sposób niezależny. Istotne jest również to, że do (...) przypisana była konkretna umowa o świadczenie usług na rzecz klienta oraz dokumentacja stanowiąca know‑how, co oznacza, że posiadał on nie tylko zasoby osobowe, lecz także niezbędne składniki niematerialne umożliwiające kontynuowanie działalności operacyjnej. Ponadto w ramach transakcji zbycia (...) nastąpi tzw. „przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę” w trybie art. 23¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy. W związku z charakterem działalności (...) - obejmującym tworzenie i rozwijanie oprogramowania komputerowego - taki zestaw składników materialnych i niematerialnych, w połączeniu z kompetencjami zespołu, zapewnia pełną zdolność do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. Oznacza to, że (...) spełnia przesłankę wyodrębnienia funkcjonalnego, ponieważ posiada wszystkie elementy niezbędne do realizacji swoich zadań w sposób niezależny od pozostałej części przedsiębiorstwa.

Ponadto, Wnioskodawca potwierdza, że Nabywca (...) będzie miał możliwość kontynuowania działalności gospodarczej prowadzonej dotychczas przez Wnioskodawcę bez konieczności angażowania innych składników majątku, które nie są przedmiotem dokonanej transakcji oraz podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki majątku.

Podsumowując, analiza zaprezentowanego opisu sprawy w kontekście przytoczonych regulacji prawnych oraz orzecznictwa TSUE, prowadzi do wniosku, że zostaną spełnione wszystkie wskazane wcześniej przesłanki do uznania (...) za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. W konsekwencji opisany powyżej zespół składników materialnych i niematerialnych składający się na (...), który zostanie zbyty przez Spółkę na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży, stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawców w odniesieniu do zadanych pytań w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Dodatkowo zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

 

A (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

 

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

 

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną
(art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

 

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.