Interpretacja 0111-KDIB3-3.4012.668.2025.1.MPU

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 października 2025 r. za pośrednictwem e-PUAP wpłynął Państwa wniosek z 29 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego dla wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym również jako podatnik VAT-UE. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest (…). Wnioskodawca w tym zakresie (…). Wnioskodawca nabywa ww. towary w celu dalszej odsprzedaży (...).

Odbiorcami towarów oferowanych przez Wnioskodawcę są (...). Przeprowadzane transakcje mają charakter transakcji łańcuchowych tj. takich w których towar jest przedmiotem kilku kolejnych dostaw i jest on wysyłany/transportowany od pierwszego dostawcy bezpośrednio do ostatniego w kolejności nabywcy.

Niniejszy wniosek dotyczy transakcji, która przebiega według poniższego schematu:

1)   Wnioskodawca (dalej Podmiot A) otrzymuje zamówienie na towar ((…)) od polskiego podmiotu (Podmiot C). Zgodnie z warunkami umowy Wnioskodawca zobowiązuje się dostarczyć zamówiony towar do Podmiotu C.

2)   Wnioskodawca składa zamówienie na potrzebne towary u swojego (...) kontrahenta (producenta towarów, dalej Podmiot B);

3)   Podmiot B wysyła towary z własnego magazynu bezpośrednio do finalnego nabywcy (podmiotu C). Dostawa jest realizowana na warunkach (...). Ceny towarów dla Wnioskodawcy zawierają już cenę transportu towarów do Podmiotu C (wnioskodawca opłaca więc transport). Transport zamawia Podmiot B (producent, pierwszy dostawca), dokonuje załadunku towaru. Wnioskodawca wskazuje miejsce dostawy (magazyn Podmiotu C).

4)   Po dostarczeniu towarów do Podmiotu C Wnioskodawca wystawia fakturę sprzedaży ze stawką krajową (stosuje swój polski numer NIP a Podmiot C podaje polski numer NIP). Podmiot B (posługujący się numerem VAT nadanym w (...)) wystawia (w dacie fizycznej dostawy, po dacie fizycznej dostawy albo przed datą fizycznej dostawy) na rzecz Wnioskodawcy (posługującego się polskim numerem NIP z przedrostkiem PL) fakturę WDT. Wnioskodawca nie posiada rejestracji dla celów VAT w innym kraju aniżeli Polska, w rozliczeniach z Podmiotem B z (...) Wnioskodawca używa wyłącznie numeru VAT z przedrostkiem PL. Podmiot A (Wnioskodawca) rozpoznaje w związku z tą transakcją wewnątrzwspólnotowe nabycie na terenie Polski i jednocześnie nalicza i odlicza w części deklaratoryjnej pliku JPK podatek należny i naliczony z tytułu tej dostawy.

Wnioskodawca rozpoznaje WNT towarów w związku z tym, że zgodnie z art. 22 ust. 2b uVAT ruchomą dostawą jest dostawa z Podmiotu B do Podmiotu A (wnioskodawcy) i jednocześnie nie występuje przypadek z art. 22 ust. 2c uVAT. Wnioskodawca jest także podmiotem pośredniczącym gdyż transport jest organizowany na jego zlecenie przez Podmiot B. Podmiot C nie dokonuje żadnych ustaleń związanych z transportem.

W ramach powyższego schematu można wyróżnić 4 sytuacje (scenariusze):

Sytuacja/Scenariusz 1. Kiedy data fizycznego dostarczenia towarów do Podmiotu C oraz data wystawienia faktury WDT przez Podmiot B jest taka sama.

Sytuacja/Scenariusz 2. Kiedy data fizycznego dostarczenia towarów do Podmiotu C jest datą wcześniejszą aniżeli data wystawienia faktury WDT przez Podmiot B. Czyli faktura WDT jest wystawiana po dacie otrzymania fizycznie towaru przez podmiot C (już po przemieszczeniu towarów z (...) do Polski).

Sytuacja/Scenariusz 3. Kiedy data fizycznego dostarczenia towarów do Podmiotu C jest późniejsza w stosunku do daty wystawienia faktury WDT przez Podmiot B. Podmiot B wystawia w tym przypadku fakturę WDT wcześniej aniżeli następuje fizyczne przemieszczenie towarów do Polski. Faktura jest wystawiana z maksymalnie kilkudniowym wyprzedzeniem ale zawsze w tym samym miesiącu co fizyczna dostawa towaru do kontrahenta.

Sytuacja/Scenariusz 4. Kiedy fizyczna dostawa zamówionego towaru jest dokonywana w dwóch transportach (np. są braki w magazynie i Podmiot B nie jest w stanie zrealizować w tym samym czasie całości zamówienia) w różnych dniach do Podmiotu C, a data wystawienia faktury WDT przez Podmiot B dla całego zamówienia (bez względu na liczbę transportów) jest datą po dacie pierwszej części dostawy a przed drugą (końcową) częścią dostawy. Takie sytuacje rzadko mają miejsca.

Dostawa końcowa jest w tym samym miesiącu co data pierwszej części dostawy i wystawiona faktura.

Odnośnie scenariuszy 2, 3 i 4 Wnioskodawca wskazuje, że Podmiot B zawsze wystawia faktury dokumentujące WDT przed 15. dniem kolejnego miesiąca po dacie dokonania dostawy.

Pytania

1.   Czy w przypadku dostawy realizowanej w Scenariuszu 1 obowiązek podatkowy w VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia (WNT) Towarów przez Wnioskodawcę powstaje w dacie wystawienia faktury przez Podmiot B na rzecz Wnioskodawcy?

2.   Czy w przypadku dostawy realizowanej w Scenariuszu 2 obowiązek podatkowy w VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia (WNT) Towarów przez Wnioskodawcę powstaje w dacie wystawienia faktury przez Podmiot B na rzecz Wnioskodawcy?

3.   Czy w przypadku dostawy realizowanej w Scenariuszu 3 obowiązek podatkowy w VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia (WNT) Towarów przez Wnioskodawcę powstaje w dacie wystawienia faktury przez Podmiot B na rzecz Wnioskodawcy?

4.   Czy w przypadku dostaw realizowanych w Scenariuszu 4 obowiązek podatkowy w VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia (WNT) Towarów przez Wnioskodawcę powstaje w dacie wystawienia faktury przez Podmiot B na rzecz Wnioskodawcy?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku dostawy realizowanej w Scenariuszu 1 obowiązek VAT z tytułu Wewnątrzwspólnotowego Nabycia Towarów powstaje z chwilą wystawienia faktury przez Podmiot B na rzecz Wnioskodawcy.

W scenariuszu nr 1 data fizycznej dostawy towarów do kontrahenta Podmiotu C pokrywa się z datą wystawienia faktury przez podmiot B. Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy VAT w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9.

Przy czym postanowienia ust. 8 i 9 powołanego artykułu nie znajdą zastosowania w niniejszej sprawie.

Data wystawienia faktury przez Podmiot B jest więc datą powstania obowiązku podatkowego.

Ad. 2

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku dostawy realizowanej w Scenariuszu 2 obowiązek VAT z tytułu Wewnątrzwspólnotowego Nabycia Towarów powstaje z chwilą wystawienia faktury przez Podmiot B na rzecz Wnioskodawcy.

W scenariuszu nr 2 data fizycznej dostawy towarów do kontrahenta Podmiotu C jest datą wcześniejszą aniżeli data wystawienia faktury przez podmiot B, przy czym podmiot B wystawia fakturę przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym dokonano dostawy.

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy VAT w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9.

Przy czym postanowienia ust. 8 i 9 powołanego artykułu nie znajdą zastosowania w niniejszej sprawie.

Data wystawienia faktury przez Podmiot B jest więc datą powstania obowiązku podatkowego.

Ad. 3

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku dostawy realizowanej w Scenariuszu 3 obowiązek VAT z tytułu Wewnątrzwspólnotowego Nabycia Towarów powstaje z chwilą wystawienia faktury przez Podmiot B na rzecz Wnioskodawcy.

W scenariuszu nr 3 Podmiot B wystawia fakturę WDT na kilka dni przed dokonaniem fizycznej dostawy, ale zawsze w tym samym miesiącu co dana dostawa. Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy VAT w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9.

Przy czym postanowienia ust. 8 i 9 powołanego artykułu nie znajdą zastosowania w niniejszej sprawie.

Data wystawienia faktury przez Podmiot B jest więc datą powstania obowiązku podatkowego.

Ad. 4

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku dostaw realizowanych w Scenariuszu 4 obowiązek VAT z tytułu Wewnątrzwspólnotowego Nabycia Towarów powstaje z chwilą wystawienia faktury przez Podmiot B na rzecz Wnioskodawcy.

W scenariuszu nr 4 są dwie daty fizycznej dostawy towarów do kontrahenta Podmiotu C w związku z podziałem zamówienia przez Podmiot B. Podmiot B wystawia wtedy fakturę na całość zamówienia po dostarczeniu pierwszej części zamówienia a przed realizacją drugiej (ostatniej) części zamówienia. Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy VAT w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9.

Przy czym postanowienia ust. 8 i 9 powołanego artykułu nie znajdą zastosowania w niniejszej sprawie.

Data wystawienia faktury przez Podmiot B jest więc datą powstania obowiązku podatkowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art.2a.

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy:

Przez państwo członkowskie - rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie określonym w Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7 , z późn. zm.1).

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy:

Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy:

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Z kolei zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1) nabywcą towarów jest:

a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

– z zastrzeżeniem art. 10;

2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z brzmienia art. 9 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że aby wystąpiło wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT) po pierwsze, podmiot z jednego państwa członkowskiego musi nabyć praw do rozporządzania towarami jak właściciel (na rzecz tego podmiotu ma być dokonana dostawa), a po drugie towary te w wyniku dokonanej dostawy mają zostać wysłane lub przetransportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego. Przy czym, pozostaje bez znaczenia, kto faktycznie przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione, gdyż towary mogą być wysyłane lub transportowane przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Treść przepisu nie wskazuje również jednoznacznie, w jakim terminie ta wysyłka musi się odbyć.

Dodatkowo, transakcja może zostać uznana za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy pod warunkiem, że nabywcą towarów transportowanych z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego kraju członkowskiego jest podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa powyżej, natomiast dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub podatnikiem podatku od wartości dodanej.

W myśl art. 20 ust. 5 ustawy o VAT:

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.

Powołany art. 20 ust. 5 ustawy o VAT zobowiązuje podatnika dokonującego rozliczenia podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów do rozpoznania obowiązku podatkowego 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, chyba że przed tym dniem podatnik podatku od wartości dodanej, będący dostawcą nabywanych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wystawił fakturę dokumentującą dokonaną dostawę, gdyż wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

W tym przypadku, tj. w przypadku wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia tej faktury.

Natomiast w przypadku gdy podatnik podatku od wartości dodanej nie wystawił faktury przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, obowiązek podatkowy powstaje z upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonuje WNT w ramach transakcji łańcuchowych.

W opisie stanu faktycznego wskazali Państwo, że w ramach opisanego przez Państwa schematu można wyróżnić 4 sytuacje (scenariusze):

Sytuacja/Scenariusz 1. Kiedy data fizycznego dostarczenia towarów do Podmiotu C oraz data wystawienia faktury WDT przez Podmiot B jest taka sama.

Sytuacja/Scenariusz 2. Kiedy data fizycznego dostarczenia towarów do Podmiotu C jest datą wcześniejszą aniżeli data wystawienia faktury WDT przez Podmiot B. Czyli faktura WDT jest wystawiana po dacie otrzymania fizycznie towaru przez podmiot C (już po przemieszczeniu towarów z (...) do Polski).

Sytuacja/Scenariusz 3. Kiedy data fizycznego dostarczenia towarów do Podmiotu C jest późniejsza w stosunku do daty wystawienia faktury WDT przez Podmiot B. Podmiot B wystawia w tym przypadku fakturę WDT wcześniej aniżeli następuje fizyczne przemieszczenie towarów do Polski. Faktura jest wystawiana z maksymalnie kilkudniowym wyprzedzeniem ale zawsze w tym samym miesiącu co fizyczna dostawa towaru do kontrahenta.

Sytuacja/Scenariusz 4. Kiedy fizyczna dostawa zamówionego towaru jest dokonywana w dwóch transportach (np. są braki w magazynie i Podmiot B nie jest w stanie zrealizować w tym samym czasie całości zamówienia) w różnych dniach do Podmiotu C a data wystawienia faktury WDT przez Podmiot B dla całego zamówienia (bez względu na liczbę transportów) jest datą po dacie pierwszej części dostawy a przed drugą (końcową) częścią dostawy. Takie sytuacje rzadko mają miejsca.

Dostawa końcowa jest w tym samym miesiącu co data pierwszej części dostawy i wystawiona faktura.

Odnośnie scenariuszy 2, 3 i 4 Wnioskodawca wskazuje, że Podmiot B zawsze wystawia faktury dokumentujące WDT przed 15. dniem kolejnego miesiąca po dacie dokonania dostawy.

Państwa wątpliwości dotyczą określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia (WNT) Towarów przez Wnioskodawcę w przypadku dostaw realizowanych według Scenariuszy.

Biorąc pod uwagę przywołane przepisy oraz podany przez Państwa opis 4 scenariuszy wystawiania faktur przez Dostawcę należy wskazać, że we wszystkich 4 scenariuszach, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy o VAT z chwilą wystawienia faktury przez Dostawcę (Podmiot B z (...)), ponieważ we wszystkich 4 scenariuszach podatnik podatku od wartości dodanej, będący dostawcą nabywanych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (Podmiot B z (...)), wystawia faktury dokumentujące dokonanie ww. dostaw przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Tym samym stanowisko Spółki w zakresie pytań nr 1-4 należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.