Interpretacja 0111-KDIB3-3.4012.716.2025.1.PJ

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w możliwości zastosowania stawki 0% VAT dla usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz innych o podobnym charakterze usług świadczonych na rzecz przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym wpłynął 20 listopada 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

 

X. (dalej Spółka, Wnioskodawca) jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Siedziba działalności gospodarczej Spółki znajduje się na terytorium Polski. Spółka prowadzi działalność gospodarczą obejmującą m.in. świadczenie usług na rzecz Y. zarówno krajowych, jak i Y., na rzecz których Wnioskodawca świadczy usługi są Y.:

1. krajowymi (posiadającymi siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej),

2. zagranicznymi:

a. posiadającymi siedzibę na terytorium kraju niebędącego członkiem Unii Europejskiej,

b. posiadającymi siedzibę na terytorium kraju będącego członkiem Unii Europejskiej.

W ramach zawieranych z Y. umów Spółka wykonuje czynności w zakresie obsługi (...). Przewoźnik nabywa usługi związane z podstawowymi usługami lotniczymi, takimi jak (...). Usługi dotyczą (...). Spółka świadczy wobec Z. usługi lotniskowe, tj. (...). Spółka na rzecz Z. prowadzi również sprzedaż paliwa. Z. posiada w Polsce oddział (...). Spółka wystawia faktury za opisane wyżej usługi lotniskowe na oddział Z. w Polsce.

Z. posiada certyfikat(...) wystawiony na siedzibę Spółki przewoźnika, znajdującą się (...). Z. nie jest zarejestrowany w Polsce jako (...), nie został nigdy umieszczony na liście (...) prowadzonej przez U.. Na tej liście U. zamieszcza natomiast innych Y., którzy podobnie jak Z., posiadają oddziały zarówno w Polsce jak i za granicą. Świadczenia dotyczą transportu międzynarodowego, w opisywanym przypadku konkretnie z (...), a więc między krajami na terytorium Unii Europejskiej. X. nie posiada odrębnie zawartej umowy na usługi lotniskowe z Z. Opłaty lotniskowe naliczane są zgodnie z publicznie dostępną taryfą opłat, znajdującą się na stronie internetowej X. Decyzja o uruchomieniu lotów została podjęta przez Z. Spółka podkreśla, że płatności za faktury za usługi lotniskowe regulowane są z oddziału polskiego, który znajduje się na tzw. Białej liście podatników VAT. Spółka jest w posiadaniu zapisów z korespondencji prowadzonej pomiędzy kierownikiem działu usług lotniczych Wnioskodawcy a kontrolerem finansowym Spółki Z., z której wynika, że przewoźnik zagraniczny zgodził się na wystawienie faktur na dane oddziału Spółki w Polsce. Wnioskodawca nie zawiera z przewoźnikiem zagranicznym umów odnoszących się wprost do procedury wystawiania faktur. Procedura inicjująca jest taka, że przewoźnik decyduje się na wykonywanie lotów, następnie Wnioskodawca uzgadnia dane identyfikujące nabywcę, które znajdują się na fakturze. Dane identyfikujące nabywcę przesyłane do systemu (...) należącego do Wnioskodawcy. Są to dane potrzebne do wyceny usług, czyli: (...). Ponadto system bazuje na taryfie X., czyli aktualnej cenie usług lotniskowych, która udostępniona jest na stronie internetowej X. Część obsługi operacyjnej wykonywana jest przez pracowników Wnioskodawcy, część przez agenta obsługi naziemnej i wszystko regulowane jest odpowiednimi procedurami, niezależnie od kraju pochodzenia (...). Wnioskodawca nie posiada wiedzy na temat tego, dlaczego przewoźnik do kontaktów z X. oraz jako podmiot do fakturowania wybrał swój oddział w Polsce, a nie miejsce siedziby Spółki. Przewoźnik nie oświadczał, gdzie jest jego stałe miejsce prowadzenia działalności.

Wnioskodawca uważa, że skoro otrzymał dane oddziału to świadczy usługi dla oddziału z siedzibą w Polsce (faktura z NIP polskim na adres w Polsce, miejsce świadczenia w kraju). Przewoźnik uważa, że pomimo zarejestrowania w Polsce jako oddział (adres PL, NIP), są przewoźnikiem zagranicznym (nie obowiązują ich zapisy art. 83 ust. 1 od a do e - wpis na listę U.), a stawka 0% należy im się na podstawie dokumentów z art. 83 ust. 1f. Ponadto, przewoźnik twierdzi, że U. odmawia im wpisu na listę U., ponieważ nie są zarejestrowani w Polsce (...).

Pytanie

 

Czy w odniesieniu do świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Z. usług lotniskowych, tj.

- (...)

fakturowanych na oddział spółki w Polsce, zastosowanie znajdzie obniżona stawka 0% VAT, biorąc pod uwagę, że Wnioskodawca:

   - otrzymuje od zagranicznego Przewoźnika dokumenty potwierdzające, że w państwie siedziby są uznani za wykonujących głównie przewozy pasażerskie w transporcie międzynarodowy,

   - prowadzi dokumentację dotyczącą świadczonych usług,

   - świadczy usługi związane z obsługą (...)?

 

Państwa stanowisko

 

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Z. usług, tj.:

- (...)

fakturowanych na oddział spółki w Polsce, zastosowanie znajdzie obniżona stawka 0% VAT biorąc pod uwagę, że Wnioskodawca:

- otrzyma od Z. dokumenty potwierdzające, iż w państwie siedziby są uznani za wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym,

- prowadzi dokumentację dotyczącą świadczonych usług,

- świadczy usługi związane z obsługą (...).

 

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy o VAT, przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a. Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy o VAT, przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...). Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy o VAT, przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3. W świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).

W przypadku świadczenia usług od określenia miejsca świadczenia zależy, czy dane świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Stosownie do art. 28a ustawy o VAT, na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

 1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:

   a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

   b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

 2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Wskazany powyżej art. 28a ustawy o VAT wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n. Stosownie do art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Kluczowe znaczenie dla prawidłowego określenia miejsca świadczenia danej usługi przez usługodawcę ma ustalenie, czy usługobiorca posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej oraz czy dana usługa jest wykorzystywana na potrzeby działalności prowadzonej w tym miejscu. Dla zapewnienia spójnego stosowania zasad określających miejsce opodatkowania transakcji, konieczne jest doprecyzowanie pojęć takich jak: siedziba działalności gospodarczej podatnika, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, miejsce stałego zamieszkania oraz zwykłe miejsce pobytu.

Wprowadzenie możliwie najbardziej precyzyjnych i obiektywnych kryteriów powinno ułatwić praktyczne stosowanie tych pojęć. Należy przy tym uwzględniać orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości. Zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia 282/2011: Na potrzeby stosowania art. 44 dyrektywy 2006/112/WE „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” oznacza jakiekolwiek miejsce - inne niż siedziba działalności gospodarczej podatnika, o której mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia - które cechuje się wystarczającą trwałością oraz odpowiednim zapleczem technicznym i kadrowym, umożliwiającym odbiór i korzystanie z usług świadczonych na potrzeby tego stałego miejsca prowadzenia działalności. Z kolei art. 11 ust. 2 rozporządzenia 282/2011 stanowi: Na potrzeby stosowania poniższych artykułów „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” oznacza jakiekolwiek miejsce - inne niż siedziba działalności gospodarczej podatnika, o której mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia - które cechuje się wystarczającą trwałością oraz odpowiednią strukturą zaplecza technicznego i personalnego, aby umożliwić świadczenie usług, które są przez to miejsce wykonywane:

a) art. 45 dyrektywy 2006/112/WE;

b) od 1 stycznia 2013 r. - art. 56 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE;

c) do 31 grudnia 2014 r. - art. 58 dyrektywy 2006/112/WE;

d) art. 192a dyrektywy 2006/112/WE.

W art. 11 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 podkreślono natomiast, że: Samo posiadanie numeru VAT nie wystarcza, by uznać, iż podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Na mocy art. 53 ust. 1 rozporządzenia 282/2011: Na potrzeby stosowania art. 192a dyrektywy 2006/112/WE, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej podatnika uwzględnia się wyłącznie wtedy, gdy odznacza się ono odpowiednią trwałością i ma właściwe zaplecze techniczne oraz kadrowe, umożliwiające dokonanie dostawy towarów lub świadczenie usług, w których to miejsce bierze udział. W ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę posiadane przez niego informacje, oddział Spółki, której siedziba znajduje się w (...) nie spełnia przesłanek, które pozwalają na stwierdzenie, że jest on również stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej.

Zaznaczyć należy, że to Z., a więc Spółka mająca siedzibę w (...) podejmuje decyzje odnośnie wykonywania lotów, a następnie dopiero ustala dane podmiotu do fakturowania.

Znajdujący się w Polsce oddział Z. nie charakteryzuje się stałością i samodzielnością w wykonywaniu działalności gospodarczej. Stwierdzić należy, że działa on na polecenie Z. i w granicach przez niego wyznaczonych. Oddział funkcjonuje więc poniekąd na rzecz swojej centrali w (...) i funkcjonuje jako przedłużenie funkcji wykonywanych przez Z., mając na celu jego wsparcie.

Zgodnie ze stanowiskiem Dyrektora KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lipca 2025 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.157.2025.2.RST: Należy wskazać, że dla celów VAT podmiot zagraniczny prowadzący działalność na terytorium Polski w formie oddziału, zarejestrowany dla potrzeb podatku od towarów i usług, traktowany jest jako jeden podmiot - przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego. Oddział posiada więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej), natomiast nie posiada możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego. Zatem podmiotem prowadzącym działalność w Polsce pozostaje, pomimo utworzenia i funkcjonowania oddziału w Polsce, przedsiębiorca zagraniczny. W kontekście posiadanej podmiotowości prawnej należy stwierdzić, że oddział nie jest odrębnym podmiotem w stosunku do jednostki macierzystej, lecz jest jej częścią. W przedmiotowej sprawie nie można uznać, że usługi lotniskowe świadczone są na rzecz oddziału Z., znajdującego się w Polsce. Wobec powyższego, ustalić należy, że jeżeli usługi świadczone są na rzecz przewoźnika międzynarodowego, to korzystać będą z zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania podatkiem 0% VAT. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Na mocy art. 83 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz innych o podobnym charakterze usług świadczonych na rzecz przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym.

Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie (art. 83 ust. 2 ustawy o VAT).

Definicja przewoźników lotniczych świadczących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym została określona w art. 83 ust. 1a ustawy o VAT dla przewoźników mających siedzibę na terytorium kraju oraz w art. 83 ust. 1f ustawy o VAT dla przewoźników nie mających siedziby na terytorium kraju. Zgodnie z art. 83 ust. 1a ustawy o VAT, przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, o których mowa w ust. 1 pkt 5-8, 13, 16 i 18, rozumie się przewoźników lotniczych posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których udział:

1) przychodów z działalności w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,

2) zrealizowanej liczby lotów w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,

3) liczby pasażerów lub ilości przewożonych towarów, lub ilości przewożonych przesyłek w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem

     - wynosił w każdej z tych trzech kategorii w poprzednim roku podatkowym co najmniej 60%.

 

W myśl art. 83 ust. 1f ustawy o VAT, przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, o których mowa w ust. 1 pkt 5-8, 13, 16 i 18, rozumie się również przewoźników lotniczych nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju:

   1) uprawnionych do wykonywania przewozów w transporcie międzynarodowym na podstawie odpowiedniego aktu właściwego organu państwa siedziby tego przewoźnika, w szczególności koncesji lub certyfikatu przewoźnika lotniczego, lub

   2) wpisanych na listę przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym ogłoszoną przez właściwy organ państwa siedziby danego przewoźnika.

Cytowany przepis art. 83 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT umożliwia zastosowanie stawki podatku 0% do szerokiego zakresu usług. Ustawodawca co prawda wymienił usługi związane z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługi pasażerów i ładunków, jednak nie zamknął tego katalogu usług, używając określenia „oraz innych o podobnym charakterze”. Warunkiem jednak jest aby odbiorcą przedmiotowych usług był przewoźnik lotniczy wykonujący głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, co wynikać powinno z prowadzonej przez podatnika - niezbędnej dla zastosowania preferencyjnej stawki podatku - dokumentacji, o której mowa w art. 83 ust. 2 ustawy o VAT.

Z przepisów art. 83 ust. 1a-1f ustawy o VAT wynika, że przewoźnicy lotniczy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju mogą być uznani za przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym jeżeli udział przychodów z działalności w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem, udział zrealizowanej liczby lotów w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem oraz udział liczby pasażerów lub ilości przewożonych towarów, lub ilości przewożonych przesyłek w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem wynosił w poprzednim roku podatkowym co najmniej 60%. Przy czym na podstawie danych otrzymanych od przewoźników U. ogłasza w drodze obwieszczenia listę (...), którzy spełniają powyższe kryteria. Z kolei przez Y. wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, rozumie się przewoźników lotniczych nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju uprawnionych do wykonywania przewozów w transporcie międzynarodowym na podstawie odpowiedniego aktu właściwego organu państwa ich siedziby, w szczególności koncesji lub certyfikatu przewoźnika lotniczego, lub wpisanych na listę (...) wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym ogłoszoną przez właściwy organ państwa siedziby danego przewoźnika.

Jak wynika z powyższego oraz w nawiązaniu do opisu stanu faktycznego Z. posiada obowiązujący certyfikat potwierdzający, że wykonuje głównie przewozy w transporcie międzynarodowym. W oparciu o przywołane regulacje, możliwe jest zastosowanie stawko 0% VAT.

Stanowisko to potwierdza Dyrektor KIS w interpretacjach indywidualnych, np. z dnia 22 czerwca 2017 r., nr IPPP3/4512-708/15/17-5/S/JŻ, w której czytamy: Jak wskazano w wyjaśnieniach opublikowanych na stronach Ministerstwa Finansów: „Aby zatem przewoźnicy zagraniczni, którzy nie są umieszczeni na ww. liście ogłoszonej przez U., mogli skorzystać ze stawki 0% od nabywanych w Polsce towarów i usług, zobowiązani są oni do przedstawienia swoim kontrahentom dokumentów potwierdzających, iż w państwie siedziby są uznani za wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym. Dokumentem tym może być wskazanie analogicznej, jak obowiązującej w Polsce listy przewoźników wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym (taka lista jest np. publikowana w Niemczech), na której dany przewoźnik jest umieszczony. W przypadku państw, w których nie ma takiej listy dokumentem tym może być np. koncesja lub odpowiedni akt właściwego organu państwa siedziby przewoźnika uprawniający do wykonywania międzynarodowych przewozów lotniczych. W dalszej części tych wyjaśnień wskazano, że: »(...) zagraniczni przewoźnicy lotniczy nieposiadający siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca zamieszkania na terytorium kraju, dla potrzeb stosowania stawki 0% przy nabywanych przez nich towarach i usługach, będą uznani za przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, jeżeli przedłożą kontrahentowi stosowne dokumenty potwierdzające, iż w państwie siedziby są takimi przewoźnikami (przykładowo wskazane powyżej) lub są wpisani na listę ogłaszaną przez U. (...)«”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

 

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

 

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 , w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

 

Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 8 ustawy:

Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz innych o podobnym charakterze usług świadczonych na rzecz przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym.

 

Przepis art. 83 ust. 1a stanowi, że:

Przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, o których mowa w ust. 1 pkt 5-8, 13, 16 i 18, rozumie się przewoźników lotniczych posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których udział:

1) przychodów z działalności w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,

2) zrealizowanej liczby lotów w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,

3) liczby pasażerów lub ilości przewożonych towarów, lub ilości przewożonych przesyłek w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem

   - wynosił w każdej z tych trzech kategorii w poprzednim roku podatkowym co najmniej 60%.

W myśl art. 83 ust. 1b ustawy:

Stosownie do art. 83 ust. 1c ustawy:

Zgodnie z art. 83 ust. 1d ustawy:

Jednoczenie jak stanowi art. 83 ust. 1e ustawy:

W myśl art. 83 ust. 1f ustawy:

Przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, o których mowa w ust. 1 pkt 5-8, 13, 16 i 18, rozumie się również przewoźników lotniczych nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju:

   1) uprawnionych do wykonywania przewozów w transporcie międzynarodowym na podstawie odpowiedniego aktu właściwego organu państwa siedziby tego przewoźnika, w szczególności koncesji lub certyfikatu przewoźnika lotniczego, lub

   2) wpisanych na listę przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym ogłoszoną przez właściwy organ państwa siedziby danego przewoźnika.

Zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z opisem stanu faktycznego Państwa spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. W ramach zawieranych z Y. umów Spółka wykonuje czynności w zakresie (...). Z. nabywa usługi związane z podstawowymi usługami lotniczymi, takimi jak (...). Usługi dotyczą (...). Spółka świadczy wobec przewoźnika Z. usługi lotniskowe, tj. (...). Z. posiada w Polsce oddział Spółka Z. Spółka wystawia faktury za opisane wyżej usługi lotniskowe na oddział Z. w Polsce. Spółka uważa, że skoro otrzymała dane oddziału to świadczy usługi dla oddziału z siedzibą w Polsce (faktura z NIP polskim na adres w Polsce, miejsce świadczenia w kraju).

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest zastosowanie obniżonej stawki 0% VAT do świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Z. usług lotniskowych, tj.

  - (...)

Państwa pytanie dotyczy sytuacji, w której usługi są fakturowane na oddział Z. w Polsce, Spółka otrzymuje od Z. dokumenty potwierdzające, że w państwie siedziby są uznani za wykonujących głównie przewozy pasażerskie w transporcie międzynarodowy i prowadzi dokumentację dotyczącą świadczonych usług.

Z przedstawionego przez Państwa opisu jasno wynika, że miejsce świadczenia opisanych usług lotniskowych znajduje się w Polsce.

Przywołany wcześniej przepis art. 83 ust. 1 pkt 8 ustawy umożliwia zastosowanie stawki podatku 0% do szerokiego zakresu usług. Ustawodawca co prawda wymienił usługi związane z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługi pasażerów i ładunków, jednak nie zamknął tego katalogu usług, używając określenia „oraz innych o podobnym charakterze”. Warunkiem jednak jest aby odbiorcą przedmiotowych usług był przewoźnik lotniczy wykonujący głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, co wynikać powinno z prowadzonej przez podatnika - niezbędnej dla zastosowania preferencyjnej stawki podatku - dokumentacji, o której mowa w ust. 2 art. 83 ustawy.

Z przepisów art. 83 ust. 1a do 1e ustawy wynika, że przewoźnicy lotniczy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju mogą być uznani za przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym jeżeli udział przychodów z działalności w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem, udział zrealizowanej liczby lotów w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem oraz udział liczby pasażerów lub ilości przewożonych towarów, lub ilości przewożonych przesyłek w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem wynosił w poprzednim roku podatkowym co najmniej 60%. Przy czym na podstawie danych otrzymanych od przewoźników U. ogłasza w drodze obwieszczenia listę (...), którzy spełniają powyższe kryteria.

Z kolei przez Y. wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, rozumie się Y. nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju uprawnionych do wykonywania przewozów w transporcie międzynarodowym na podstawie odpowiedniego aktu właściwego organu państwa ich siedziby, w szczególności koncesji lub certyfikatu przewoźnika lotniczego, lub wpisanych na listę Y. wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym ogłoszoną przez właściwy organ państwa siedziby danego przewoźnika.

Kryterium rozróżniającym, jakie okoliczności decydują o posiadaniu przez usługobiorcę usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz innych o podobnym charakterze statusu przewoźnika lotniczego wykonującego głównie przewozy w transporcie międzynarodowym jest, w świetle ww. przepisów w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r. posiadanie siedziby na terytorium kraju.

Zatem przewoźnicy lotniczy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, którzy znajdują się na opublikowanej w Dzienniku Urzędowym U. sporządzonej przez U. liście Y. wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym są uprawnieni do korzystania ze stawki 0% w stosunku do usług, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 8 ustawy. Zaś aby przewoźnicy zagraniczni nieposiadający siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju mogli skorzystać ze stawki 0% względem nabywanych w Polsce usług, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 8 ustawy, zobowiązani są do przedstawienia swoim kontrahentom dokumentów potwierdzających, że w państwie siedziby są uznani za wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym. Dokumentem tym może być wskazanie analogicznej, jak obowiązującej w Polsce listy przewoźników wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, na której dany przewoźnik jest umieszczony bądź dokumentem tym może być np. koncesja lub odpowiedni akt właściwego organu państwa siedziby przewoźnika uprawniający do wykonywania międzynarodowych przewozów lotniczych.

Jak wynika z przedstawionego opisu Z. posiada certyfikat uprawniający do wykonywania przewozów w transporcie międzynarodowym (…) wystawiony na siedzibę Spółki przewoźnika, (...). Zatem Z. na rzecz którego świadczą Państwo usługi, nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju jest przewoźnikiem, o którym mowa w art. 83 ust. 1f ustawy, legitymuje się bowiem dokumentem potwierdzającym, że w państwie siedziby jest uznany za wykonującego głównie przewozy w transporcie międzynarodowym.

Kwestie dotyczące funkcjonowania oddziału podmiotu zagranicznego działającego w Polsce regulują przepisy ustawy z 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 89 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych”.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych:

Pojęcie „oddział” zdefiniowane zostało w art. 3 pkt 4 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych jako:

Na podstawie art. 15 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych:

W myśl art. 19 pkt 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych:

W świetle powołanych regulacji prawnych podmiot zagraniczny prowadzący działalność na terytorium Polski w formie oddziału, zarejestrowany dla potrzeb podatku od towarów i usług, traktowany jest jako jeden podmiot - przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego. Oddział posiada więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej), natomiast nie posiada możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego. Zatem podmiotem prowadzącym działalność w Polsce pozostaje, pomimo utworzenia i funkcjonowania oddziału w Polsce, przedsiębiorca zagraniczny. W kontekście posiadanej podmiotowości prawnej należy stwierdzić, że oddział nie jest odrębnym podmiotem w stosunku do jednostki macierzystej, lecz jest jej częścią.

Zatem niezależnie od tego, że faktury za świadczone na rzecz Z. usługi są wystawiane ze wskazaniem NIP oddziału w Polsce, to odbiorcą tych usług, który musi mieć status przewoźnika lotniczego wykonującego głównie przewozy w transporcie międzynarodowym jest spółka (...).

Jak już wcześniej wskazano, Z. na rzecz którego świadczą Państwo usługi lotniskowe posiada dokument potwierdzający, iż w państwie siedziby jest uznany za wykonującego głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, o którym mowa w art. 83 ust. 1f ustawy.

W świetle powyższego, w sytuacji, której dotyczy Państwa pytanie tj. biorąc pod uwagę, że Wnioskodawca:

   - otrzymuje od zagranicznego Przewoźnika dokumenty potwierdzające, że w państwie siedziby są uznani za wykonujących głównie przewozy pasażerskie w transporcie międzynarodowy,

   - prowadzi dokumentację dotyczącą świadczonych usług,

   - świadczy usługi związane z (...),

do świadczonych przez Państwa wobec Z. usług lotniskowych, tj. (...) zastosowanie znajdzie stawka podatku 0%, o której mowa w art. 83 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko przedstawione we wniosku, ściśle w zakresie zadanego pytania jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zadanego pytania) w zakresie podatku od towarów i usług, w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniami wskazanym we wniosku nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej rozpatrzone.

W szczególności przedmiotem oceny Organu nie było określenie miejsca świadczenia opisanych we wniosku usług. Okoliczność, że miejsce świadczenia znajduje się w kraju przyjęto jako element opisu stanu faktycznego, którym Organ jest związany.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.