Interpretacja 0111-KDIB3-3.4012.720.2025.1.JSU

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

Pani wniosek z 27 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący braku obowiązku opodatkowania czynności wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego oraz braku obowiązku dokonania z tego tytułu korekty podatku VAT, wpłynął 27 listopada 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

 

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni wskazuje, że obecnie prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest przede wszystkim sprzedaż detaliczna (...). Innymi słowy Wnioskodawczyni prowadzi (...). Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, czyli VAT.

Wnioskodawczyni w dniu (...) r. nabyła prawo użytkowania wieczystego gruntu (działka nr (...)) o powierzchni (…) m² zabudowanego po obrysie działki budynkiem z przeznaczeniem na prowadzenie w tym budynku działalności gospodarczej. Następnie w roku (…) Wnioskodawczyni nabyła prawo własności tego gruntu i tym samym znajdującego się na nim budynku.

Nadto Wnioskodawczyni w dniu (…) r. nabyła prawo użytkowania wieczystego gruntu (działka nr (...)) o powierzchni (…) m² zabudowanego po obrysie działki w zabudowie zwartej budynkiem z przeznaczeniem na prowadzenie w tym budynku działalności gospodarczej. Do chwili obecnej Wnioskodawczyni korzysta z tego gruntu na zasadzie prawa użytkowania wieczystego.

Wnioskodawczyni korzystała z budynku znajdującego się na gruncie nabytym w roku (…) r. (prawo użytkowania wieczystego) jeszcze przed rokiem (…). Wnioskodawczyni wynajmowała bowiem ten budynek w celu prowadzenia w nim apteki.

Po nabyciu prawa wieczystego użytkowania działki nr (...) w roku (…) r., Wnioskodawczyni połączyła zabudowę obu działek. Obydwie ww. nieruchomości stanowią obecnie jedną zwartą zabudowę, w której Wnioskodawczyni prowadzi (…). Budynki na tych działkach są funkcjonalnie połączone i stanowią funkcjonalnie jedną całość.

Nabycie przedmiotowych nieruchomości podlegało VAT, a Wnioskodawczyni odliczyła zapłacony przy nabyciu nieruchomości podatek VAT.

W dalszej części niniejszego wniosku Wnioskodawczyni używając wyrazu „budynek” ma na myśli przedmiotową zwarta zabudowę znajdującą się na przedmiotowych działkach gruntu.

Natomiast posługując się sformułowaniem „nabycie/zakup nieruchomości” Wnioskodawczyni ma na myśli nabycie praw do gruntów, na którym stoi budynek niezależnie od tego czy nabytym prawem jest prawo własności czy prawo użytkowania wieczystego.

Budynek został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i był amortyzowany.

Nieruchomości są od momentu nabycia wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT i zostały nabyte przez Wnioskodawczynię będącą czynnym podatnikiem VAT.

Wnioskodawczyni po nabyciu nieruchomości, na których posadowiony jest budynek dokonała jego remontu i adaptacji na skutek czego powstały w nim pomieszczenia, w których prowadzi (...), a nadto trzy pomieszczenia, które były przedmiotem najmu w celu prowadzenia w nich gabinetów. Te ostatnie pomieszczenia były wynajmowane sporadycznie, a ostatni najem zakończył się w roku (…).

Koszty nakładów na ulepszenie budynku nie przekroczyły 30% ich wartości początkowej niemniej, budynek został oddany do użytkowania po tych nakładach najpóźniej do końca (…) roku, zatem nawet gdyby przekroczyły, to nie miałby to wpływu na niniejszą interpretację.

Wnioskodawczyni w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego planuje w najbliższych miesiącach zakończyć prowadzenie działalności gospodarczej. W związku z likwidacją działalności Wnioskodawczyni zamierza wycofać przedmiotowy budynek ze środków trwałych i przekazać go do majątku prywatnego.

Po wycofaniu nieruchomości ze środków trwałych lub po zakończeniu działalności gospodarczej Wnioskodawczyni planuje je wynająć jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. W dłuższej perspektywie Wnioskodawczyni planuje sprzedać nieruchomości. Przychody całkowite z najmu nie przekroczą kwoty stanowiącej próg zwolnienia podmiotowego z VAT. Na chwilę obecną Wnioskodawczyni nie wie, czy dla celów wynajmu nieruchomości poza prowadzoną działalnością gospodarczą, będzie występować jako czynny podatnik VAT.

 

Pytania

 

1. Czy wycofanie przez Wnioskodawczynię ww. nieruchomości tj. zabudowanych gruntów (nabytych w latach (…) i (…) z prawem do odliczenia VAT) z działalności gospodarczej i przekazanie jej do majątku prywatnego będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

2. Czy wycofanie przez Wnioskodawczynię ww. nieruchomości (nabytych w latach (…) i (…), z prawem do odliczenia VAT) z działalności gospodarczej, po upływie ponad 10-letniego okresu korekty, i przekazanie jej do majątku prywatnego będzie czynnością lub powodującą obowiązek korekty podatku naliczonego?

 

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej po upływie 10 - letniego okresu korekty nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT oraz nie spowoduje obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się również nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, w szczególności przekazanie lub zużycie ich na cele osobiste podatnika, jeżeli przy nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Natomiast zgodnie art. 43 ust. 1 pkt 10 taka dostawa jest zwolniona z podatku VAT, w szczególności, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

W przedmiotowym zakresie można także uznać, że wycofanie nieruchomości nie nastąpi na cele osobiste Wnioskodawczyni. Po wycofaniu nieruchomości do majątku prywatnego będą one wykorzystywane wyłącznie na cele najmu na rzecz podmiotów trzecich, na cele prowadzenia przez nich działalności gospodarczej. Co za tym idzie czynność wycofania nieruchomości z majątku firmy do majątku prywatnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawczyni po wycofaniu nieruchomości z działalności gospodarczej nie zamierza korzystać z nieruchomości dla swoich potrzeb osobistych, lecz zamierza je wynająć osobie trzeciej jako osoba prywatna nieprowadząca działalności gospodarczej. Na chwilę obecną Wnioskodawczyni nie wie, czy dla celów wynajmu nieruchomości poza prowadzoną działalnością gospodarczą, będzie występowała jako czynny podatnik VAT. Zdaniem Wnioskodawczyni ta kwestia nie ma znaczenia dla niniejszej interpretacji.

Natomiast zgodnie z przepisami art. 91 ust. 2-7a ustawy o VAT, w przypadku towarów i usług zaliczonych do środków trwałych, podatnik jest zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona za dany rok.

Zgodnie natomiast z tymi przepisami okres korekty wynosi 10 lat dla nieruchomości (gruntów i prawa wieczystego użytkowania gruntów). Po upływie tego okresu zmiana przeznaczenia środka trwałego (np. wycofanie z działalności gospodarczej) nie powoduje już obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego.

Wnioskodawczyni nabyła nieruchomości odpowiednio w roku (…) i (…), a nakłady w celu ulepszeń zostały zakończone najpóźniej do końca roku (…), zatem okres ewentualnej korekty podatku naliczonego zakończył się najpóźniej w (…) r.

 

W konsekwencji, wycofanie budynku przez Wnioskodawczynię z działalności gospodarczej i przekazanie go do majątku prywatnego nie będzie - w świetle obowiązujących przepisów - skutkowało:

- obowiązkiem naliczenia podatku VAT od nieodpłatnego przekazania,

- obowiązkiem korekty podatku naliczonego.

 

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775, ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:

Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Natomiast zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Na podstawie art. 659 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071, ze zm.):

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości lub rzeczy skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.

Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym, najem nieruchomości lub rzeczy stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Natomiast kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą i jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W (…) roku nabyła Pani prawo użytkowania wieczystego działki nr (...) zabudowanej budynkiem z przeznaczeniem na prowadzenie w tym budynku działalności gospodarczej. Następnie w roku (…) nabyła Pani prawo własności tego gruntu i tym samym znajdującego się na nim budynku. W (…) roku nabyła Pani prawo użytkowania wieczystego działki nr (...) zabudowanej budynkiem, który również przeznaczony był na prowadzenie działalności gospodarczej.

Wskazała Pani, że z budynku znajdującego się na gruncie nabytym w (…) r. korzystała Pani jeszcze przed jego nabyciem - wynajmowała Pani ten budynek w celu prowadzenia w nim (…).

Po nabyciu prawa wieczystego użytkowania działki nr (...) w (…) r., połączyła Pani zabudowę obu działek. Obydwie ww. nieruchomości stanowią obecnie jedną zwartą zabudowę, w której prowadzi Pani (...). Budynki na tych działkach są funkcjonalnie połączone i stanowią funkcjonalnie jedną całość.

Nabycie przedmiotowych nieruchomości podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, a Pani odliczyła zapłacony przy nabyciu nieruchomości podatek.

Budynek (rozumiany jako przedmiotowa zwarta zabudowa znajdującą się na ww. działkach gruntu) został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i był amortyzowany.

Nieruchomości są od momentu nabycia wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT i zostały nabyte przez Panią będącą czynnym podatnikiem VAT.

Po nabyciu nieruchomości, na których posadowiony jest budynek dokonała Pani jego remontu i adaptacji na skutek czego powstały w nim pomieszczenia, w których prowadzi Pani (...), a  trzy pomieszczenia, były przedmiotem najmu w celu prowadzenia w nich gabinetów. Te ostatnie pomieszczenia były wynajmowane sporadycznie, a ostatni najem zakończył się w roku (…).

Koszty nakładów na ulepszenie budynku nie przekroczyły 30% ich wartości początkowej niemniej, budynek został oddany do użytkowania po tych nakładach najpóźniej do końca (…) roku.

Planuje Pani zakończyć prowadzenie działalności gospodarczej i wycofać przedmiotowy budynek ze środków trwałych, a następnie przekazać go do majątku prywatnego.

Po wycofaniu nieruchomości ze środków trwałych lub po zakończeniu działalności gospodarczej planuje je Pani wynająć jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, natomiast w dłuższej perspektywie planuje Pani sprzedać nieruchomości.

Pani wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia czy wycofanie nieruchomości tj. zabudowanych gruntów z działalności gospodarczej i przekazanie jej do majątku prywatnego będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i czy w związku z tym będzie Pani miała obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego.

Chcąc odnieść się do powyższego należy przede wszystkim zaznaczyć, że jak wynika z treści wniosku, zamierza Pani wynająć nieruchomość jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Nieruchomość zamierza Pani nadal wykorzystywać do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, ponieważ będzie je Pani wynajmowała. Tym samym będzie Pani nadal prowadziła działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i posiadała status czynnego podatnika podatku od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie istotne jest, że w podatku VAT nie występuje pojęcie „najmu prywatnego” i „najmu w ramach działalności gospodarczej”. W świetle przepisów ustawy działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu czy dzierżawy niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował czy nie i niezależnie od tego czy przedmiot najmu (dzierżawy) stanowi w jego działalności środek trwały.

W opisanym zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszej interpretacji, nieruchomość - zarówno przed jak i po wycofaniu jej ze środków trwałych obecnie prowadzonej działalności - będzie przez Panią wykorzystywana cały czas do działalności gospodarczej.

Jak bowiem wynika z opisu zdarzenia przyszłego - nieruchomość nie będzie wykorzystywana na cele prywatne, lecz w związku z przeznaczeniem jej do wynajmu, będzie nadal wykorzystywana do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem, wycofanie nieruchomości tj. budynku (rozumianego jako przedmiotową zwartą zabudowę) oraz gruntów (na których ten budynek jest posadowiony) z działalności gospodarczej przed jej zakończeniem nie będzie mieściło się w pojęciu dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, ponieważ nieruchomość pozostanie Pani własnością i nadal będzie wykorzystywana przez Panią do prowadzenia działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jednocześnie, grunt, na którym posadowiony jest budynek, dzieli byt prawny tego budynku w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Oznacza to, że zgodnie z art. 29 a ust. 8 ustawy, w przedmiotowej sprawie wycofanie gruntu, na którym posadowiony jest ww. budynek, nie będzie również opodatkowanie podatkiem VAT.

Odnosząc się do kwestii korekty podatku naliczonego VAT, wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.

Na mocy art. 91 ust. 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 91 ust. 2 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:

Na podstawie z art. 91 ust. 4 ustawy:

Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:

Jak wynika z art. 91 ust. 7 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że korekta, o której mowa w art. 91 ustawy, odnosi się do takich towarów i usług, które stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Ponadto, z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany.

Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia. Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona za dany rok.

Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pani wycofać nieruchomość z prowadzonej działalności gospodarczej i przesunąć ją do majątku prywatnego. Jednocześnie, z analizy okoliczności sprawy wynika, że nakłady poniesione w celu ulepszeń nieruchomości, zostały zakończone najpóźniej końcem (…) roku, a zatem 10 letni okres ewentualnej korekty podatku naliczonego zakończył się najpóźniej w (…) r.

 

W konsekwencji, wycofanie budynku z działalności gospodarczej i przekazanie go do majątku prywatnego nie będzie skutkowało:

- obowiązkiem naliczenia podatku VAT,

- obowiązkiem korekty podatku naliczonego.

 

Zatem, Pani stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Panią. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

     - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

 

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

 

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

 

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

 

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.