Interpretacja 0111-KDIB3-3.4012.90.2026.2.AW

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 18 lutego 2026 r., który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie posiadanych dokumentów wskazanych w Wariantach I-V, wpłynął 19 lutego 2026 r. Wniosek - w odpowiedzi na wezwanie Organu - uzupełnili Państwo pismem z 25 marca 2026 r., które wpłynęło tego samego dnia. Treść wniosku jest następująca:

 

Opis zdarzenia przyszłego

(...) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) z siedzibą w (...) jest polskim producentem (...). Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce (podatnik VAT UE).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podatnikami posiadającymi siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej (dalej: „UE”), zarejestrowanymi do celów rozliczania podatku od wartości dodanej (dalej: „Kontrahenci”, „Odbiorcy”). Spółka dokonuje wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej: „WDT”), o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT.

Transakcje będące przedmiotem wniosku dokonywane będą wyłącznie z Kontrahentami, którzy posiadają właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych i podadzą go Spółce.

W każdym z niżej opisanych przypadków miejscem rozpoczęcia transportu towarów będzie terytorium Polski (co do zasady siedziba Spółki w (...)), a miejscem zakończenia transportu towarów będzie terytorium innego państwa członkowskiego UE. Podmiotami odpowiedzialnymi za organizację transportu są zarówno Kontrahenci, jak i Spółka.

Transport towarów jest/będzie zlecany zewnętrznym przewoźnikom.

Informacje o dokonywanych WDT Spółka będzie wykazywać prawidłowo i terminowo w wysyłanych informacjach podsumowujących VAT-UE.

Spółka w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, będzie gromadzić dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski.

Przedmiotem wniosku jest potwierdzenie prawidłowości stanowiska Spółki, zgodnie z którym gromadzone przez Spółkę warianty dokumentacji będą uprawniać Spółkę do stosowania stawki VAT 0% przy WDT.

 

Warianty gromadzonej dokumentacji:

Co do zasady, w związku z dokonywanymi WDT, Spółka będzie każdorazowo w posiadaniu następujących dokumentów:

- faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku;

- międzynarodowego listu przewozowego CMR (lub jego kopii) zawierającego podpis nadawcy, przewoźnika i odbiorcy.

Powyższe dokumenty (dalej: „Dokumenty podstawowe”), co do zasady, Spółka będzie gromadziła na potrzeby transakcji WDT.

Niemniej, w niektórych przypadkach w praktyce może się zdarzyć, że Spółka nie będzie posiadała kompletu dokumentów wskazanych powyżej (listu przewozowego -faktura ze specyfikacją sztuk ładunku jest/będzie dostępna zawsze), lub posiada go/będzie go posiadała, ale dokumenty nie będą kompletne (w szczególności Spółka może nie dysponować kopią dokumentu przewozowego z podpisem odbiorcy towaru ze względu na organizację transportu przez nabywcę). W takich wypadkach zamierza gromadzić alternatywną dokumentację potwierdzającą dokonanie WDT w postaci opisanych poniżej wariantach:

 

Wariant I:

Spółka będzie w posiadaniu następujących dokumentów:

   - faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, oraz

   - co najmniej jednego z poniższych dokumentów, które zawierają dane umożliwiające powiązanie z fakturą i dostawą (np. numer dokumentu, datę, nazwę towaru, ilość, dane odbiorcy, miejsce dostawy):

   - dokumentu „delivery note” (lub innego, podobnego dokumentu, zawierającego analogiczne dane) zawierającego podpis odbiorcy towarów na którym widnieje potwierdzenie Kontrahenta o otrzymaniu towaru;

   - otrzymanego drogą elektroniczną (tzn. w formie wiadomości e-mail) potwierdzenia odbioru towarów przesłanego przez Kontrahenta (w tym również zbiorczego potwierdzenia - zawierającego listę faktur dotyczących sprzedaży w danym okresie) w odpowiedzi na przesłane przez Spółkę zestawienie dokonanych dostaw na rzecz Kontrahenta (np. w formie tabelki zamieszczonej w treści wiadomości e-mail do Kontrahenta);

   - potwierdzenia (w formie papierowej lub elektronicznej) zawierającego oświadczenie Kontrahenta oraz osoby wykonującej pracę w odpowiednim magazynie o odbiorze towarów, do którego fizycznie dostarczono towary;

   - w przypadku dostaw dokonanych w momencie pobrania przez Kontrahenta towaru z magazynu znajdującego się na terenie innego niż Polska kraju członkowskiego UE, o którym mowa w art. 13h ustawy o VAT (dalej: „magazyn call-off stock”), dokument potwierdzający pobranie towaru z magazynu zawierający podpis odbiorcy towarów na którym widnieje potwierdzenie Kontrahenta o otrzymaniu towaru.

 

Wariant II:

Spółka będzie w posiadaniu następujących dokumentów:

   - faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,

   - listu przewozowego CMR, na którym z różnych przyczyn nie widnieje pieczątka i podpis osoby odbierającej towar (widnieje natomiast podpis nadawcy oraz / lub przewoźnika towaru),

   - potwierdzenia płatności za ww. dostawę.

 

Wariant III:

Spółka będzie w posiadaniu następujących dokumentów:

   - faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, oraz

   - co najmniej jednego z poniższych dokumentów, które zawierają dane umożliwiające powiązanie z fakturą i dostawą (np. numer dokumentu, datę, nazwę towaru, ilość, dane odbiorcy, miejsce dostawy):

- potwierdzenia (w formie papierowej lub elektronicznej) zawierającego oświadczenie przewoźnika dotyczącego dostarczenia towaru do danego Kontrahenta,

- potwierdzenia o dostarczeniu towaru do danego Kontrahenta z systemu śledzenia przesyłki z portalu przewoźnika - Tracking).

 

Wariant IV:

Spółka będzie w posiadaniu następujących dokumentów:

   - faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, oraz

   - listu przewozowego CMR, na którym z różnych przyczyn nie widnieje pieczątka i podpis osoby odbierającej towar (widnieje natomiast podpis nadawcy oraz/lub przewoźnika towaru),

   - otrzymanej od przewoźnika faktury dokumentującej dokonaną usługę transportu, które były przedmiotem WDT towarów (obejmującą dokonanie jednego lub wielu przewozów towarów), która zawiera dane umożliwiające powiązanie dokonanego transportu z dostawą towaru (np. w szczególności dotyczące frachtu, numeru transportu).

 

Wariant V:

Spółka będzie w posiadaniu następujących dokumentów:

   - faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, oraz

   - zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie; zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to okres miesięczny, a zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego miesiąca).

     Zgodnie z ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją zawartą w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie).

Spółka zaznacza również, że we wszystkich przedstawionych powyżej wariantach dokumenty mogą być otrzymywane pocztą tradycyjną lub drogą elektroniczną (np. w formie skanów).

Dodatkowo, w uzupełnieniu wniosku, na pytanie Organu:

Czy przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, Spółka będzie posiadała w swojej dokumentacji dowody, o których mowa we wniosku w opisanych Wariantach I-V, potwierdzające że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy (kontrahenta) na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju?

Wskazali Państwo:

Tak - Spółka wskazuje, że przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy zasadniczo będzie posiadała dokumenty wskazane w wariantach I-V.

Natomiast to czy dokumenty te będą stanowiły dowody wymagane ustawą o VAT jest zasadniczo przedmiotem zapytania Spółki.

Dokumenty wskazane w wariantach I-V są gromadzone w sytuacjach, gdy z przyczyn obiektywnych nie jest dostępny pełen komplet dokumentów podstawowych - i to te sytuacje są przedmiotem wniosku (zapytania Spółki).

Na pytanie Organu:

Na podstawie jakich okoliczności wymienione w Wariancie II potwierdzenie otrzymania płatności będzie wskazywało, że towar został dostarczony nabywcy do miejsca przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego np. czy z warunków zamówienia lub umowy wynika, że płatność za towar jest dokonywana po otrzymaniu towaru przez nabywcę, czy dysponujecie Państwo korespondencją mailową, z której wynika, że zapłata za towar dotyczy konkretnego zamówienia dostarczonego do nabywcy lub innymi dowodami świadczącymi, że towar został dostarczony nabywcy - proszę opisać okoliczności zdarzenia?

Wskazali Państwo:

W ramach Wariantu II potwierdzenie otrzymania płatności będzie stanowiło dowód, że towar został dostarczony Kontrahentowi na terytorium innego państwa członkowskiego UE - wynika to z ustaleń handlowych pomiędzy Spółką a Kontrahentem. Ustalenia te mogą być dokonywane w różnej formie (umowa, zamówienie, korespondencja e-mailowa, ogólne warunki współpracy). Z ustaleń tych wynika, że płatność za towary następuje dopiero po fizycznym ich otrzymaniu przez Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE.

Spółka pragnie dodać, że w sytuacjach objętych Wariantem II nie otrzymuje przedpłat/zaliczek z tytułu WDT. W sytuacji gdyby z ustaleń z Kontrahentem wynikało, że nastąpi jakakolwiek płatność przed dokonaniem dostawy towaru, Wariant II nie będzie przez Spółkę stosowany.

Spółka będzie jednocześnie dysponowała korespondencją handlową (e-mailową) lub innymi dokumentami i informacjami potwierdzającymi, że zapłata dotyczy konkretnej dostawy towarów, co będzie wynikało ze wskazania w tych dokumentach np. numerów faktur, kwoty faktur, w niektórych przypadkach danych Kontrahenta. Dzięki temu możliwe będzie przyporządkowanie płatności do właściwej faktury dokumentującej WDT.

Na pytanie Organu:

Czy z dokumentów przewozowych otrzymywanych od przewoźnika (np. w formie listu przewozowego CMR, potwierdzeń od przewoźnika (wariant III), a także z faktury otrzymanej od przewoźnika (wariant IV), wynika jednoznacznie fakt dostarczenia towarów do kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju - proszę dokładnie wyjaśnić.

Wskazali Państwo:

Wariant III: oświadczenie otrzymane od przewoźnika będzie zawierać jego oświadczenie woli (jednoznaczną informację), że towar objęty określoną fakturą (fakturami) Spółki został doręczony do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE, do określonego miejsca przeznaczenia, z określoną datą dostawy. Natomiast potwierdzenie z systemu „trackingowego” (śledzenia przesyłki) będzie zawierać informacje potwierdzające jednoznacznie, że towar został dostarczony do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE, a także informacje pozwalające na powiązanie tego potwierdzenia z fakturą Spółki (np. takie jak: datę doręczenia, miejsce dostawy, status przesyłki, identyfikator przesyłki).

Wariant IV: faktura otrzymana od przewoźnika, dokumentująca wykonaną usługę transportu dotyczącą przewozu określonych towarów Spółki będzie zawierała dane umożliwiające jednoznaczne powiązanie jej z konkretną dostawą (dostawami), w szczególności: dotyczące frachtu, numeru transportu. Dane te są również odzwierciedlone w bazie danych logistyki Spółki, co pozwala na przypisanie transportu do konkretnego dokumentu WZ i faktury Spółki. W praktyce faktura taka w każdym wypadku będzie wystawiana dopiero po wykonaniu usługi, tzn. doręczeniu towaru przez przewoźnika do miejsca jego przeznaczenia na terytorium innego państwa członkowskiego UE, co wynika z ustaleń Spółki z przewoźnikiem.

W związku z powyższymi, w ocenie Spółki, z dokumentów opisanych w Wariantach III i IV będzie jednoznacznie wynikać fakt dostarczenia towarów do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE.

Na pytania Organu:

 1) czy dokumenty, w których poświadczony jest odbiór towarów (wariant I) dotyczą sytuacji, w których ten odbiór towarów następuje poza granicami kraju, na terenie innego Państwa członkowskiego;

 2) czy opisane w poszczególnych wariantach listy przewozowe CMR dotyczą dostaw z terytorium kraju na terytorium innego Państwa członkowskiego?

Wskazali Państwo:

Tak - dokumenty, w których poświadczony jest odbiór towarów (Wariant I) oraz opisane w poszczególnych wariantach dokumenty przewozowe, w tym listy przewozowe CMR (Warianty I-V), dotyczą dostaw realizowanych przez Spółkę z terytorium Polski do innego państwa członkowskiego UE.

Niniejszy Wniosek dotyczy wyłącznie wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów dokonywanych przez Spółkę z terytorium Polski, a wskazane dokumenty, niezależnie od ich formy (m.in. CMR, oświadczenia przewoźnika, potwierdzenia trackingowe, faktury przewoźnika, korespondencja handlowa) mają na celu potwierdzenie faktu wywozu towarów z terytorium Polski oraz ich dostarczenia do Kontrahenta na terytorium innego Państwa członkowskiego UE.

Pytania

 1. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, opisanych w Wariancie I powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (zdarzenie przyszłe)?

 2. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie II powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (zdarzenie przyszłe)?

 3. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie III powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (zdarzenie przyszłe)?

 4. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie IV powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (zdarzenie przyszłe)?

 5. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie V powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (zdarzenie przyszłe)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

 1. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie I powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.

 2. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie II powyżej świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.

 3. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie III powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.

 4. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie IV powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.

 5. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie V powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Uwagi ogólne

Warunki zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów

 

Spółka pragnie wskazać, iż transakcje WDT zasadniczo podlegają opodatkowaniu według 0% stawki VAT. Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, aby podatnik był uprawniony do zastosowania 0% VAT, muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki tj.: (...)

   - podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;

   - podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;

   - podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Należy przy tym zaznaczyć, iż stosowanie 0% stawki VAT z tytułu WDT nie powinno być postrzegane jako wyjątek od zasady, lecz jako zasada, od której wyjątkiem jest stosowanie stawki krajowej. Jak bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16 stycznia 2012 r. (sygn. III SA/Wa 1220/11) „dokonanie dostaw skutkować powinno stawką podatkową 0%, która - wbrew stanowisku Organów - w ramach WDT nie jest żadną stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową”.

Jak wskazano w opisie stanowiska, zarówno warunek wskazany w pkt 1 jak i warunek wskazany w pkt 3 zacytowanego powyżej przepisu, są i będą przez Spółkę spełnione. Spółka dokonuje bowiem dostaw na rzecz Kontrahentów posiadających właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych (nadany przez właściwe państwo członkowskie; ta przesłanka jest każdorazowo weryfikowana przez Spółkę), a także jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE.

Spółka spełnia i będzie spełniać również warunek, o którym mowa w dodanym z dniem 1.07.2020 r. do ustawy o VAT art. 42 ust. 1a, tj. składa i będzie składać prawidłowo i terminowo informacje podsumowujące VAT-UE.

Tym samym, warunkiem jaki powinien podlegać analizie w celu stwierdzenia czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania 0% stawki VAT w przypadku realizowanych dostaw, jest ten, dotyczący posiadania dokumentacji potwierdzającej, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego (stosownie do treści art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT).

Dowody dokumentujące wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie ich na terytorium innego kraju członkowskiego

 

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, wskazanymi powyżej dowodami, są:

   - dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku, gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),

   - specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,

    - jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT.

Spółka zaznacza, że zgodnie z dominującym w orzecznictwie podejściem, posiadanie specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku w postaci odrębnego od faktury dokumentu nie jest konieczne do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu WDT. Jeżeli na fakturze wskazano dane, które powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (m.in. nazwa i ilość towarów), to faktura taka stanowi w istocie również specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Przedstawioną tezę potwierdził, przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 9 czerwca 2014 r., znak: ILPP4/443-117/14-2/BA, w której organ wskazał, że „w związku z tym, że faktura jaką Spółka posiada w swojej dokumentacji zawiera treść wypełniającą znamiona specyfikacji, to dokument, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy (specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku) nie musi być przez nią sporządzony oddzielnie”.

 

Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT w przypadku, gdy dokumenty wymienione w ust. 3 nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

   - korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,

   - dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu, 

   - dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku - inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,

   - dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Jednocześnie, Spółka podkreśla, iż wymieniony powyżej katalog tzw. dokumentów pomocniczych ma charakter otwarty, co oznacza, iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na rzecz podatnika w innym państwie członkowskim również innymi niż wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT dokumentami.

Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa podatkowego, w celu udokumentowania WDT podatnik może posłużyć się zupełnie dowolnymi dokumentami. Takie stanowisko zostało również potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”), w uchwale wydanej przez poszerzony skład siedmiu sędziów, z dnia 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której stwierdzono m.in., że przepisy wskazane w art. 42 powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), w świetle której „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”. Co więcej, NSA wskazał wyraźnie, iż dowody określone w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT nie mają charakteru bezwzględnie obligatoryjnych. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik nie dysponuje kompletem dokumentów wskazanych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, bądź posiadane dokumenty zawierają pewne braki formalne, może on posłużyć się innymi dowodami potwierdzającymi dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej.

W tej samej uchwale stwierdzono także, że „dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju”.

W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT z tytułu WDT nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym przepisie razem z innymi dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT (bądź też innymi dowodami, niewymienionymi w tym przepisie), które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do ostatecznego nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.

Dokumenty otrzymywane drogą elektroniczną

W opinii Spółki, przepisy art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT nie zawierają wymogu, by dokumentacja potwierdzająca dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów gromadzona była wyłącznie w formie papierowej. Tym samym, zdaniem Spółki dopuszczalne jest, aby niektóre dokumenty przyjęły formę elektroniczną, bądź też były przesłane w formie elektronicznej (skan dokumentu). Spółka pragnie zwrócić uwagę, iż do takiego wniosku prowadzi m.in. analiza wyroku WSA w Warszawie z dnia 12 lutego 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 1909/08), w którym Sąd stwierdził, iż: „z przywołanych przepisów nie wynika wymóg, aby dokumenty potwierdzające wewnątrzwspólnotowy charakter transakcji miały formę papierową. Biorąc pod uwagę, że nigdzie nie stanowi się o formie dokumentów, zasadniczo dopuszczalna będzie każda forma, byle uprawdopodobniona była autentyczność tych dokumentów. Zgodzić się zatem należy z twierdzeniem, że dowodem może być także dokument w formie elektronicznej lub przesłany faksem”.

Powyżej wskazane podejście prezentowane jest również przez organy podatkowe. Przykładowo:

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 4 stycznia 2023 r., znak: 0114-KDIP1-2.4012.480.2022.2.RST, stwierdził, że: „Przepisy ustawy nie uzależniają zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawki podatku w wysokości 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. (…) Dokumenty zeskanowane przez Spółkę i przechowywane tylko w postaci elektronicznej nadal będą stanowiły dowody dokonania dostaw wewnątrzwspólnotowych, które zgodnie z art. 43 ust. 3 i ust. 11 ustawy upoważniają Spółkę do zastosowania stawki 0% dla zrealizowanych dostaw. CMR lub inne dokumenty potwierdzające wywóz towarów gromadzone i przechowywane w formie elektronicznej, będą dokumentami, o których mowa w art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy”.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 12 listopada 2020 r., znak: 0114-KDIP1-1.4012.480.2020.1.IZ podkreślił, że: „Należy wskazać, że przepisy ustawy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, ksero, skan lub faks dokumentu, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy”.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 1 sierpnia 2019 r., znak: 0112-KDIL1-3.4012.293.2019.2.PR stwierdził, że: „Przepisy ustawy nie uzależniają zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawki podatku w wysokości 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. (…) dokumenty przewozowe (listy przewozowe CMR) gromadzone i przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej bez jednoczesnego przechowywania ich w formie papierowej będą miały moc dowodową dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy”.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lutego 2018 r., znak: 0112-KDIL1-3.4012.614.2017.3.IT stwierdził, że: „Dla zastosowania stawki w wysokości 0% dla transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie jest konieczne zatem posiadanie oryginałów dokumentów w formie papierowej, wystarczy ich wersja elektroniczna. Jeżeli są to dokumenty przesyłane w formie elektronicznej, niebudzące wątpliwości co do ich autentyczności, mogą one stanowić dowody (dokumenty) potwierdzające, że towary będące przedmiotem danej wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały dostarczone na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju”.

Mając na względzie powyższe uwagi, w ocenie Spółki otrzymywane drogą elektroniczną bądź też przesyłane w formie elektronicznej stanowią/będą stanowić dowody, o których mowa w art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT.

Analiza dokumentacji posiadanej przez Spółkę

Dokumentacja gromadzona przez Spółkę - uwagi ogólne

 

Jak wynika z przedstawionych przez Spółkę wariantów dokumentacji WDT, Spółka będzie posiadała:

   - fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonaną WDT, zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku;

   - w niektórych przypadkach także międzynarodowy list przewozowy CMR (lub jego kopię) z podpisem nadawcy, przewoźnika oraz odbiorcy towaru. W niektórych przypadkach dokument ten może nie zawierać podpisu odbiorcy towaru.

 

Ponadto, w sytuacjach, gdy Spółka nie dysponuje CMR (lub dokument ten nie zawiera wszystkich podpisów), Spółka zamierza gromadzić co najmniej jednego z poniższych dokumentów potwierdzających wywóz i dostawę (oprócz faktury lub jej kopii zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku) towarów na terytorium innego państwa członkowskiego UE - zarówno dowody wymienione wprost w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, jak i inne dokumenty, w zależności od danego wariantu:

   - dokumentu „delivery note” (lub innego, podobnego dokumentu, zawierającego analogiczne dane) zawierającego podpis odbiorcy towarów na którym widnieje potwierdzenie Kontrahenta o otrzymaniu towaru;

   - otrzymanego drogą elektroniczną (tzn. w formie wiadomości e-mail) potwierdzenia odbioru towarów przesłanego przez Kontrahenta (w tym również zbiorczego potwierdzenia - zawierającego listę faktur dotyczących sprzedaży w danym okresie) w odpowiedzi na przesłane przez Spółkę zestawienie dokonanych dostaw na rzecz Kontrahenta (np. w formie tabelki zamieszczonej w treści wiadomości e-mail do Kontrahenta);

   - potwierdzenia (w formie papierowej lub elektronicznej) zawierającego oświadczenie Kontrahenta oraz osoby wykonującej pracę w odpowiednim magazynie o odbiorze towarów, do którego fizycznie dostarczono towary;

   - w przypadku dostaw dokonanych w momencie pobrania przez Kontrahenta towaru z magazynu call-off stock, dokument potwierdzający pobranie towaru z magazynu zawierający podpis odbiorcy towarów na którym widnieje potwierdzenie Kontrahenta o otrzymaniu towaru;

   - potwierdzenia płatności za dostawę;

   - potwierdzenia (w formie papierowej lub elektronicznej) zawierającego oświadczenie przewoźnika dotyczącego dostarczenia towaru do danego Kontrahenta;

   - potwierdzenia o dostarczeniu towaru do danego Kontrahenta z systemu śledzenia przesyłki z portalu przewoźnika - Tracking);

   - otrzymanej od przewoźnika faktury dokumentującej dokonaną usługę transportu, które były przedmiotem WDT towarów (obejmującą dokonanie jednego lub wielu przewozów towarów), która zawiera dane umożliwiające powiązanie dokonanego transportu z dostawą towaru (np. w szczególności dotyczące frachtu, numeru transportu).

Wniosek obejmuje również sytuację, w której Spółka posiada zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, w zakresie do których nie zgłasza zastrzeżeń i nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie.

W ocenie Spółki, posiadane przez nią dokumenty, w przypadku każdego z przedstawionych Wariantów będą potwierdzać jednoznacznie dokonanie dostawy towarów do nabywcy na terytorium innego państwa UE.

Mając natomiast na uwadze przywołaną powyżej uchwałę NSA z dnia 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w przypadku WDT nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym przepisie (np. specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku) razem z innymi dokumentami (mogą to być dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub też inne dowody), które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.

Wobec powyższego, Spółka pragnie podkreślić, że w jej opinii, w niektórych z przedstawionych wariantów, brak podpisanego przez odbiorcę listu przewozowego, o którym mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, nie pozbawia Spółki prawa do zastosowania 0% stawki VAT. Dotyczy to sytuacji, gdy Spółka dysponuje inną, dodatkową dokumentacją, która łącznie jednoznacznie potwierdza dostawę towarów do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Ponadto, Spółka uważa, że prawo do zastosowania 0% stawki VAT przysługuje jej również w tych wariantach, w których list przewozowy CMR będzie zawierać jedynie podpis nadawcy i przewoźnika oraz gdy nie będzie posiadać listu przewozowego CMR, ale będzie w stanie udowodnić, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju za pomocą innych dokumentów.

 

Wariant I

W tym wariancie Spółka będzie w posiadaniu:

   - faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, oraz

   - co najmniej jednego z poniższych dokumentów, które zawierają dane umożliwiające powiązanie z fakturą i dostawą (np. numer dokumentu, datę, nazwę towaru, ilość, dane odbiorcy, miejsce dostawy):

   - dokumentu „delivery note” (lub innego, podobnego dokumentu, zawierającego analogiczne dane) zawierającego podpis odbiorcy towarów na którym widnieje potwierdzenie Kontrahenta o otrzymaniu towaru;

   - otrzymanego drogą elektroniczną (tzn. w formie wiadomości e-mail) potwierdzenia odbioru towarów przesłanego przez Kontrahenta (w tym również zbiorczego potwierdzenia - zawierającego listę faktur dotyczących sprzedaży w danym okresie) w odpowiedzi na przesłane przez Spółkę zestawienie dokonanych dostaw na rzecz Kontrahenta (np. w formie tabelki zamieszczonej w treści wiadomości e-mail do Kontrahenta);

   - potwierdzenia (w formie papierowej lub elektronicznej) zawierającego oświadczenie Kontrahenta oraz osoby wykonującej pracę w odpowiednim magazynie o odbiorze towarów, do którego fizycznie dostarczono towary;

   - w przypadku dostaw dokonanych w momencie pobrania przez Kontrahenta towaru z magazynu call-off stock, dokument potwierdzający pobranie towaru z magazynu zawierający podpis odbiorcy towarów na którym widnieje potwierdzenie Kontrahenta o otrzymaniu towaru.

 

Zdaniem Spółki, każdy z wymienionych dokumentów jednoznacznie potwierdza, że towary zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia na terytorium innego państwa członkowskiego UE:

   - dokument „delivery note”/dokument potwierdzający pobranie towaru z magazynu call-off stock z podpisem odbiorcy stanowi bezpośredni dowód odbioru towaru przez Kontrahenta, podpis odbiorcy potwierdza nie tylko fizyczne otrzymanie towaru, ale również weryfikację zgodności dostawy z zamówieniem, co eliminuje ryzyko błędnej identyfikacji transakcji,

   - elektroniczne potwierdzenia odbioru zawierają szczegółowe dane, takie jak numery dokumentów i faktur, co umożliwia jednoznaczne powiązanie dostawy z konkretną transakcją, forma elektroniczna zapewnia trwałość i możliwość weryfikacji źródła, co zwiększa wiarygodność dowodu,

   - oświadczenia o odbiorze towarów Kontrahenta oraz osoby wykonującej pracę w odpowiednim magazynie, również w sposób wiarygodny potwierdzają fizyczne dostarczenie towarów do miejsca przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego UE (w szczególności wystawienie takiego dokumentu wymaga aktywnego działania przez Kontrahenta oraz odpowiednią osobę zatrudnioną w magazynie, którzy sporządzają odpowiednie oświadczenie.

 

W ocenie Spółki, każdy jeden z powyższych dokumentów - w połączeniu z fakturą zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku - łącznie spełniają warunki dokumentacji WDT określone w art. 42 ust. 3 oraz art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, co uprawnia Spółkę do stosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów. Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych wskazanych poniżej.

 

Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów podatkowych powołanych poniżej:

   - DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 6 sierpnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.373.2025.1.MW, stwierdził, że: „(…) Jak wynika z opisu sprawy, Spółka w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, gromadzi/będzie gromadzić dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Spółka wskazała, że posiada/będzie posiadać w swojej dokumentacji dowody wymienione w Wariantach od I do IV, tj.: (...)

 

Wariant III

faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację poszczególnych sztuk ładunku;

potwierdzenie odbioru towarów przez Kontrahenta.

Potwierdzenie odbioru towarów przez Kontrahenta może mieć formę:

korespondencji elektronicznej (mailowej) z Kontrahentem zawierającej oświadczenie o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw; przykładowo mogą to być dane takie jak data dostawy towaru, oznaczenie symbolu oraz ilości towaru, numer faktury czy też numer dokumentu „Delivery Note”, będącego dokumentem towarzyszącym danej dostawie. Spółka przesyła/będzie przesyłała Kontrahentowi wiadomość e-mail ze szczegółami danych dostaw, a Kontrahent odsyła/będzie odsyłał Spółce odpowiedź mailową zawierającą potwierdzenie, że dostawy te zostały otrzymane.

Potwierdzenie to może być zawarte w treści wiadomości e-mail lub stanowić załącznik do takiej wiadomości zawierający listę dostaw z podpisem Kontrahenta;

(…)

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że gromadzone przez Spółkę dokumenty w Wariantach od I do IV stanowią/będą stanowić dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej na rzecz nabywców (Kontrahentów), którzy - jak wynika z treści wniosku - posiadają właściwy i ważny numer identyfikacji dla transakcji, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzać dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywców (Kontrahentów) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Tym samym, dokumenty wskazane przez Spółkę we wniosku w Wariantach od I do IV, przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy upoważniają/będą upoważniały Spółkę do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT)”.

        - DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 29 września 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.475.2017.1.PC, w której stwierdził, że: „(…) W sprawie Wnioskodawca posiada następujące dokumenty (dowody) potwierdzające dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów:

- fakturę VAT zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku;

- elektroniczne potwierdzenie odbioru towaru przez nabywcę, będące:

(…)

   - w wariancie 2: wiadomością elektroniczną (z załącznikiem w formacie PDF lub potwierdzeniem w treści maila) lub faksem zawierającą ustandaryzowane pod kątem formatu potwierdzenie otrzymania towaru przez nabywcę,

(…)

Mając na uwadze opis sprawy i powołane przepisy należy stwierdzić, że Wnioskodawca posiada dowody potwierdzające przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa unijnego innego niż Polska.

Zatem posiadając fakturę, która zawiera specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz dowody potwierdzające przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa unijnego innego niż Polska Wnioskodawca posiada jeden z dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, uzupełniony dokumentem wymienionym w art. 42 ust. 11 pkt 4 ustawy, które łącznie potwierdzają dostarczenie towaru do nabywcy na terytorium kraju członkowskiego Unii Europejskiej innego niż terytorium kraju. Dokumenty w formie elektronicznej mają moc dowodową dokumentów (tak samo jak dokumenty papierowe) w rozumieniu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT i tym samym stanowią podstawę do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla realizowanych przez Wnioskodawcę transakcji WDT.

W konsekwencji mając na uwadze powyższe, stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę należy uznać za prawidłowe”.

 

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie I powinny być opodatkowane stawką 0% VAT.

 

Wariant II

W tym wariancie Spółka będzie w posiadaniu:

   - faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz

   - listu przewozowego CMR, na którym z różnych przyczyn nie widnieje pieczątka i podpis osoby odbierającej towar (widnieje natomiast podpis nadawcy oraz / lub przewoźnika towaru),

   - potwierdzenie płatności za ww. dostawę.

 

Zdaniem Spółki wskazana powyżej dokumentacja jest wystarczająca do uznania jej za dokumentację jednoznacznie potwierdzającą, że przedmiotowe towary zostały dostarczone do Kontrahenta. Spółka posiadać będzie unikalny zestaw dokumentów umożliwiający identyfikację danej transakcji, w szczególności w kontekście odbiorcy (Kontrahenta i miejsca dostawy w ramach UE). Spółka pragnie wskazać, iż pomimo braku podpisu osoby odbierającej towar na dokumencie przewozowym, Wariant II obejmuje dokumentację, która w sposób satysfakcjonujący z perspektywy przepisów ustawy o VAT potwierdza łącznie fakt dostarczenia towarów do Kontrahenta w ramach UE. Okoliczności bowiem, w których Kontrahent dokonuje płatności za dane towary stanowi w ocenie Spółki obiektywną przesłankę w sposób oczywisty i bezsprzeczny potwierdzającą dostarczenie towarów do tego Kontrahenta na terytorium UE.

 

Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów podatkowych powołanych poniżej:

   - DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1- 2.4012.35.2024.3.GK wskazał, że:

„(…) Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody (opisane w Wariantach A-H) w postaci: (…) F. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz dokumentów przewozowych wystawionych przez przewoźnika (np. w formie listów przewozowych CMR), na których z różnych przyczyn nie widnieje podpis osoby odbierającej towar. Dokument przewozowy zawierać będzie szereg informacji umożliwiających określenie szczegółów danej dostawy, tj. informacje takie jak m.in. miejsce przeznaczenia tj. miejsce dostarczenia towarów, dane nadawcy, dane odbiorcy, dane przewoźnika, dodatkowe informacje i referencje umożliwiające określenie towarów będących przedmiotem transportu m.in. oznaczenie towarów przyjęte przez przewoźnika czy datę wystawienia dokumentu. Powyższe dane zawarte na dokumencie wystawionym przez przewoźnika umożliwiać będą jednoznaczną identyfikację towarów będących przedmiotem transportu, jak również miejsce ich dostawy. Przy czym Spółka będzie również w posiadaniu potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar, takie samo, jak opisane szczegółowo w Wariancie G (…) stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT)”.

„(…) Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku z wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów dokonywanymi na rzecz Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody opisane w Wariantach A-H, w postaci: (…) F. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury), dokumentów przewozowych wystawionych przez przewoźnika (np. w formie listów przewozowych CMR), na których z różnych przyczyn nie widnieje podpis osoby odbierającej towar oraz potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar (…) stanowią/będą stanowić dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów”.

 

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie II powinny być opodatkowane stawką 0% VAT.

 

Wariant III

W tym wariancie Spółka będzie w posiadaniu:

   - faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, oraz

   - co najmniej jednego z poniższych dokumentów, które zawierają dane umożliwiające powiązanie z fakturą i dostawą (np. numer dokumentu, datę, nazwę towaru, ilość, dane odbiorcy, miejsce dostawy):

-      - potwierdzenia (w formie papierowej lub elektronicznej) zawierającego oświadczenie przewoźnika dotyczącego dostarczenia towaru do danego Kontrahenta,

-      - potwierdzenia o dostarczeniu towaru do danego Kontrahenta z systemu śledzenia przesyłki z portalu przewoźnika - Tracking).

 

Spółka stoi na stanowisku, że dokument otrzymany od przewoźnika/wygenerowany w portalu przewoźnika stanowi wiarygodny dowód dostarczenia towarów do miejsca przeznaczenia w innym państwie członkowskim UE. Dokument ten jest wystawiany przez podmiot niezależny od stron transakcji, co dodatkowo zwiększa jego wartość dowodową. Ponadto, potwierdzenie przewoźnika zasadniczo zawiera dane umożliwiające jednoznaczną identyfikację dostawy, takie jak: miejsce dostawy, data, dane odbiorcy, a także odniesienie do numeru faktury lub zamówienia. W ocenie Spółki, taki dokument - w połączeniu z fakturą zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku - jednoznacznie potwierdza przemieszczenie towarów z terytorium Polski do innego państwa członkowskiego UE.

 

W związku z powyższym w ocenie Spółki, dokumentacja przedstawiona w Wariancie III będzie spełniać warunki dokumentacji WDT wymienione w art. 42 ust. 3 oraz w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

 

Spółka pragnie podkreślić, że jej stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w stanowiskach organów podatkowych, przykładowo:

   - DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 1 września 2017 r., 0115-KDIT1-3.4012.399.2017.1.MD zgodził się w całości ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że gromadzone przez Wnioskodawcę dokumenty w postaci: faktury, protokołu/listu załadunkowego (jako specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku), CMR „wyjścia” oraz oświadczenie/potwierdzenie od przewoźnika, że konkretne towary (np. udokumentowane konkretnymi fakturami) zostały dostarczone do danego Odbiorcy końcowego/w dane miejsce stanowią dowód potwierdzający fakt dostarczenia towarów do innego państwa członkowskiego;

   - DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 29 marca 2019 r., 0114-KDIP1-2.4012.119.2019.1.WH wskazał, że: „(…) Z okoliczności sprawy wynika, że Spółka będzie posiadał Dokumenty podstawowe, tj. fakturę stanowiącą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, potwierdzenie zapłaty za Towar a także co najmniej jeden z Dokumentów dodatkowych: dokument CMR lub/i Oświadczenie Nabywcy lub/i dokument dostawy Delivery note lub/i Oświadczenie Spedytora (…) skoro Spółka przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy będzie posiadać dokumenty potwierdzające łącznie, iż towary zostały wywiezione z Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium Polski, przy spełnieniu pozostałych warunków, o których mowa w art. 42 ust. 1 ustawy, ma prawo stosować do dokonanych dostaw stawkę VAT w wysokości 0% na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 42 ustawy (…)”;

   - DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 5 listopada 2020 r., 0113-KDIPT1-2.4012.542.2020.2.MC wskazał, że: „(…) Mając na uwadze powołane przepisy oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że dokumenty, na które składają się opisane w:Wariancie II: - faktura (lub jej kopia), wystawiona przez Spółkę z tytułu dokonanej WDT, zawierająca specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, - oświadczenie przewoźnika o dostarczeniu towaru pod wskazany adres odbiorcy - stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie dla każdego z Wariantów II, (…) będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji będą upoważniały Wnioskodawcę (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (…)”;

   - DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 26 marca 2024 r., 0111-KDIB3-3.4012.47.2024.1.AW uznał za prawidłowe następujące stanowisko wnioskodawcy: „Spółka dysponuje/będzie dysponować fakturą (lub jej kopią) zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz (ii) potwierdzeniem przewoźnika o dostarczeniu towaru do kontrahenta.

 

Potwierdzenie takie może mieć charakter:

   - pisemnego oświadczenia przewoźnika o dostarczeniu towaru do kontrahenta na obszarze UE - w oświadczeniu takim wskazywane są dane dotyczące daty wyjazdu oraz dostawy, dane odbiorcy, jak również numer referencyjny nadawcy. Za pośrednictwem tych danych Spółka ma i będzie mieć możliwość powiązania oświadczenia z określoną dostawą;

   - wydruku informacji o trasie przesyłki z portalu internetowego firmy kurierskiej (umożliwiającego jej monitorowanie). Potwierdzenie to będzie zawierało datę, godzinę i miejsce dostarczenia towaru do odbiorcy. Z uwagi na fakt, że Spółka każdorazowo posiada/ będzie posiadać dowody nadania przesyłek, na których znajdują się dane dotyczące dostawy, Spółka za każdym razem zna/będzie znać numer przesyłki i jest/będzie w stanie go przypisać do konkretnej dostawy. Potwierdzenie dostarczenia towarów, oprócz numeru przesyłki, zawiera/będzie zawierać również szereg innych danych, w tym datę dostarczenia towarów do Kontrahenta.

   - Spółka stoi na stanowisku, że dokumentacja gromadzona w Wariancie II również uprawni ją do zastosowania stawki 0% VAT do WDT. Zarówno pisemne oświadczenie przewoźnika jak i wydruk informacji o trasie przesyłki z portalu internetowego firmy kurierskiej (umożliwiającego jej monitorowanie) umożliwi jednoznaczne potwierdzenie dostarczenia towarów pod wskazany adres odbiorcy - potwierdzenie to będzie bowiem zawierało datę i miejsce dostarczenia towaru do odbiorcy. Dokument ten spełni zatem wymogi wynikające art. 42 ust. 11 ustawy o VAT”.

 

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie III powinny być opodatkowane stawką 0% VAT.

 

Wariant IV

W tym wariancie Spółka będzie w posiadaniu:

   - faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, oraz

   - listu przewozowego CMR, na którym z różnych przyczyn nie widnieje pieczątka i podpis osoby odbierającej towar (widnieje natomiast podpis nadawcy oraz/lub przewoźnika towaru),

   - otrzymanej od przewoźnika faktury dokumentującej dokonaną usługę transportu, które były przedmiotem WDT towarów (obejmującą dokonanie jednego lub wielu przewozów towarów), która zawiera dane umożliwiające powiązanie dokonanego transportu z dostawą towaru (np. w szczególności dotyczące frachtu, numeru transportu).

 

Spółka stoi na stanowisku, że ww. zestaw dokumentów stanowi wiarygodny dowód dostarczenia towarów do miejsca przeznaczenia w innym państwie członkowskim UE. Faktura otrzymana od przewoźnika, która zawiera dane umożliwiające powiązanie dokonanego transportu z dostawą towaru świadczy o dokonaniu przewozu towarów - w ocenie Wnioskodawcy zasadniczo można go zrównać ze wskazanym w Wariancie III potwierdzeniem zawierającym oświadczenie przewoźnika dotyczącym dostarczenia towaru do danego Kontrahenta. Zestawienie wskazanego dokumentu z ww. listem przewozowym w ocenie Spółki jednoznacznie potwierdza przemieszczenie towarów z terytorium Polski do innego państwa członkowskiego UE.

W związku z powyższym w ocenie Spółki, dokumentacja przedstawiona w Wariancie IV będzie spełniać warunki dokumentacji WDT wymienione w art. 42 ust. 3 oraz w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

 

Wariant V

W tym wariancie Spółka będzie w posiadaniu:

   - faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, oraz

   - zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie; zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to okres miesięczny, a zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego miesiąca). Zgodnie z ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją zawartą w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie).

W ocenie Spółki, przedmiotowe zestawienie należy uznać za dokument, o którym mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, potwierdzający dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska, także w przypadku, gdy Kontrahenci nie odsyłają odrębnie do Spółki informacji zwrotnej w zakresie otrzymanego zestawienia, gdy z ustaleń dokonanych z Kontrahentami oraz informacji zawartych w przedmiotowym zestawieniu będzie wynikać, iż brak przesłania przez Kontrahenta w określonym terminie potwierdzenia jest równoznaczny z potwierdzeniem, iż towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska.

Biorąc pod uwagę powyższe, dokument taki ma w ocenie Spółki jednakową moc dowodową jak zbiorcze potwierdzenie odbioru towarów przesłane przez Kontrahenta. Należy bowiem wskazać, iż ustalony przez strony termin na potwierdzenie otrzymania towarów każdorazowo daje Kontrahentowi możliwość dokonania szczegółowej weryfikacji danych zawartych w tym zestawieniu oraz przedstawienie ewentualnych uwag co do jego treści. Nie ulega natomiast wątpliwości, iż każdy racjonalny przedsiębiorca zgłosiłby Spółce wszelkie zauważone braki w towarach mających być przedmiotem dostaw dokonywanych na jego rzecz (udokumentowanych fakturami dostarczonymi Kontrahentom).

Należy w tym miejscu również podkreślić, iż niezgłoszenie przez Kontrahenta zastrzeżeń może być w ocenie Spółki postrzegane jako jego oświadczenie woli zgodne z ustaleniami stron oraz z informacją zawartą na przedmiotowym zestawieniu (która stanowi, iż brak przekazania informacji zwrotnej oznacza w istocie potwierdzenie otrzymania towarów udokumentowanych fakturami, których numery wymienione zostały w zestawieniu).

Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa cywilnego, „bierne zachowanie podmiotu prawa cywilnego, brak jego aktywności (nazywany w doktrynie milczeniem) może być sposobem złożenia oświadczenia woli, jeżeli istnieją reguły znaczeniowe wiążące z nim sens w postaci woli wywołania skutku prawnego” (Gniewek E., Kodeks Cywilny. Komentarz, Legalis 2014). Przykładowo, taką formę złożenia oświadczenia woli dopuszcza uregulowanie przepisu art. 682 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny, zgodnie z którym „jeżeli przedsiębiorca otrzymał od osoby, z którą pozostaje w stałych stosunkach gospodarczych, ofertę zawarcia umowy w ramach swej działalności, brak niezwłocznej odpowiedzi poczytuje się za przyjęcie oferty”.

W świetle powyższego, w ocenie Spółki zestawienie (przesyłane do Kontrahentów i niezakwestionowane przez nich), łącznie z fakturą i specyfikacją ładunku (w formie odrębnego dokumentu lub zawartego w treści faktury) potwierdzają jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski i (ii) dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego.

Argumentacja przedstawiona przez Spółkę znajduje potwierdzenie w stanowiskach organów podatkowych, np.:

DKIS w interpretacji indywidualnej DKIS z 11 czerwca 2024 r., 0114-KDIP1-2.4012.238.2024.1.GK, uznał, że:

„(…) gromadzona przez Spółkę w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym dokumentacja (…), tj. dokumenty (opisane w Wariantach I-VI) w postaci: (…) IV. fakturą (lub jej kopią) zawierającą dane Kontrahenta oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, oraz zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, w stosunku do których Kontrahent uregulował należność, które będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną po zakończeniu okresu którego dotyczy. Zgodnie z porozumieniem, które jest/będzie zawierane z Kontrahentem, lub informacją, która jest/będzie zawarta w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do uzgodnionego przez strony dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, Spółka będzie uznawała, że towary udokumentowane opłaconymi i wymienionymi w zestawieniu fakturami zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego UE innego niż Polska. Ponadto, otrzymanie wiadomości ze zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta jest/ będzie potwierdzane informacją zwrotną wysyłaną automatycznie (tzw. funkcja „informuj o statusie dostarczenia”) przez serwer Kontrahenta. Otrzymane potwierdzenia są/będą archiwizowane jako załącznik wraz z wiadomością elektroniczną zawierającą informację o zbiorczym zestawieniu wysłanym do Kontrahenta. Możliwa jest zatem sytuacja, w której Kontrahent nie zgłosi zastrzeżeń do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odeśle do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie. (…) - stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Tym samym, ww. dokumenty wskazane przez Państwa we wniosku w wariantach I-VI, przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy upoważniają/będą upoważniały Państwa do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT)”.

Powyższe stanowisko potwierdzono również przykładowo w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 12 lutego 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM), z dnia 27 grudnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.649.2024.1.GK), z dnia 24 października 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.463.2024.1.GK) oraz z dnia 24 kwietnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK).

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie V powinny być opodatkowane stawką 0% VAT.

Mając na względzie przedstawioną argumentację, Spółka wnosi o potwierdzenie, iż transakcje udokumentowane w sposób wskazany w Wariantach I - V powinny być opodatkowane stawką 0% VAT.

 

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

 

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775; ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2. eksport towarów;

3. import towarów na terytorium kraju;

4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 13 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

   1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

   2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

   3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;

   4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:

Zatem, co do zasady, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest Spółką z siedzibą w (...), będącą polskim producentem (...). Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce jako podatnik VAT UE.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podatnikami posiadającymi siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej, zarejestrowanymi do celów rozliczania podatku od wartości dodanej. Spółka dokonuje wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT.

Transakcje będące przedmiotem wniosku dokonywane będą wyłącznie z Kontrahentami, którzy posiadają właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych i podadzą go Spółce.

Spółka przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy będzie posiadała dokumenty wskazane w wariantach I-V.

W każdym z opisanych przypadków miejscem rozpoczęcia transportu towarów będzie terytorium Polski (co do zasady siedziba Spółki w (...)), a miejscem zakończenia transportu towarów będzie terytorium innego państwa członkowskiego UE. Podmiotami odpowiedzialnymi za organizację transportu są zarówno Kontrahenci, jak i Spółka. we wszystkich przedstawionych wariantach dokumenty mogą być otrzymywane pocztą tradycyjną lub drogą elektroniczną (np. w formie skanów).

Transport towarów jest/będzie zlecany zewnętrznym przewoźnikom.

Informacje o dokonywanych WDT Spółka będzie wykazywać prawidłowo i terminowo w wysyłanych informacjach podsumowujących VAT-UE.

Spółka w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, będzie gromadzić dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski.

Przedmiotem wniosku jest potwierdzenie prawidłowości stanowiska Spółki, zgodnie z którym gromadzone przez Spółkę warianty dokumentacji będą uprawniać Spółkę do stosowania stawki VAT 0% przy WDT.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia czy Spółka ma prawo zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie dokumentów wymienionych w Wariantach I-V.

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że od 1 stycznia 2020 r. w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku VAT 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów znajdują zastosowanie przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912. Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

 

Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:

Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:

   a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;

   b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:

      (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz

      (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.

 

Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) pkt (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa.

1. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.

2. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub transportu:

  a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;

   b) następujące dokumenty:

       (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;

      (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia;

     (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie członkowskim.

Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca musi udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.

W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

   1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;

   2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;

   3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną dostawę.

 

W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:

Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:

   1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1, lub

   2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 100 ust. 8

          - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego

Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.

 

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:

Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

 1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju
     - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),

  2) (uchylony)

  3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku

  4) (uchylony)

         - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

 

Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

  1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

  2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;

  3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;

  4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.

Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji).

Ponadto NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Ponadto należy zauważyć, że ustawa nie zawiera definicji „dokumentu przewozowego”. Nawiązując do cyt. art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, dokument ten powinien być dowodem potwierdzającym, że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. List przewozowy opisany w Rozdziale III Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238, z późn. zm.), jest niewątpliwie dowodem zawarcia umowy przewozu. Zgodnie z art. 4 oraz art. 9 Konwencji Genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony dowód przeciwny.

Brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom Konwencji. Zatem, sama Konwencja również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie przewozu towarów tylko do listu przewozowego.

Wobec powyższego dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy, może być każdy dokument otrzymany od przewoźnika (spedytora), z którego jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione i dostarczone nabywcy do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Dokumentem tym może być więc zarówno tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy.

Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż Polska.

Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Wskazać należy, że specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku, tj. dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będących przedmiotem dostawy, umożliwiając jego identyfikację może być zawarte na fakturze.

W odniesieniu do realizowanych WDT w każdym przedstawionym Wariancie będą posiadać Państwo kopię faktury dostawy zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Wskazać należy, że wymieniona w art. 42 ust. 3 ustawy specyfikacja, sama nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

 

Jednocześnie, w przedstawionym Wariancie nr I, nie będą Państwo posiadali wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy dokumentów przewozowych, które potwierdzałyby jednoznacznie dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Jednakże w Wariancie tym Spółka będzie w posiadaniu dodatkowych dokumentów potwierdzających wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie do nabywcy UE. W Wariancie I dokumentami tymi będą co najmniej jeden z następujących dokumentów, umożliwiający powiązanie z fakturą i dostawą:

   - dokument „delivery note” (lub innego, podobnego dokumentu, zawierającego analogiczne dane) zawierającego podpis odbiorcy towarów na którym widnieje potwierdzenie Kontrahenta o otrzymaniu towaru;

   - otrzymanego drogą elektroniczną (tzn. w formie wiadomości e-mail) potwierdzenia odbioru towarów przesłanego przez Kontrahenta (w tym również zbiorczego potwierdzenia - zawierającego listę faktur dotyczących sprzedaży w danym okresie) w odpowiedzi na przesłane przez Spółkę zestawienie dokonanych dostaw na rzecz Kontrahenta (np. w formie tabelki zamieszczonej w treści wiadomości e-mail do Kontrahenta);

   - potwierdzenia (w formie papierowej lub elektronicznej) zawierającego oświadczenie Kontrahenta oraz osoby wykonującej pracę w odpowiednim magazynie o odbiorze towarów, do którego fizycznie dostarczono towary;

   - w przypadku dostaw dokonanych w momencie pobrania przez Kontrahenta towaru z magazynu call-off stock, dokument potwierdzający pobranie towaru z magazynu zawierający podpis odbiorcy towarów na którym widnieje potwierdzenie Kontrahenta o otrzymaniu towaru.

W konsekwencji, mimo że w Wariancie I nie będą dysponować Państwo dokumentami przewozowymi wskazanymi w art. 42 ust. 3 ustawy, to zgromadzony przez Państwa dodatkowy zestaw dokumentów - obejmujący m.in. potwierdzenie otrzymania towarów przez Kontrahenta na podstawie dokumentu „delivery note”, elektroniczne potwierdzenia odbioru towarów przesłane przez Kontrahenta, oświadczenia Kontrahenta pracowników magazynu Kontrahenta o odbiorze towarów czy też dokumenty potwierdzające pobranie towarów z magazynu call‑off stock - pozwala zdaniem Organu na jednoznaczne powiązanie tych dowodów z konkretną fakturą oraz zrealizowaną dostawą. Tym samym należy uznać, że konkretna partia towaru - wskazana na konkretnej fakturze - faktycznie opuści terytorium kraju i zostanie odebrana przez konkretnego nabywcę w innym państwie UE, a więc spełniać będzie warunki uznania za WDT, mimo że nie będą towarzyszyły jej standardowe dokumenty przewozowe z art. 42 ust. 3 ustawy.

Z kolei, w Wariancie II, nie będą Państwo posiadali wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy dokumentów przewozowych, które potwierdzałyby jednoznacznie dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Jednocześnie będą posiadali Państwo list przewozowy CMR, na którym z różnych przyczyn nie widnieje pieczątka i podpis osoby odbierającej towar (widnieje natomiast podpis nadawcy oraz/lub przewoźnika towaru). Zatem dokument ten będzie posiadał uchybienia formalne, które, zdaniem Organu, ze względu na swoją niekompletność nie pozwoli na jednoznaczne potwierdzenie faktu dostarczenia towarów do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Zatem, skoro dokument ten nie będzie potwierdzał jednoznacznie dostarczenia towarów do Kontrahenta, to nie można go uznać za dowód w rozumieniu art. 42 ust. 3 ustawy. Jednakże w Wariancie tym, będą posiadali Państwo również potwierdzenie płatności za dokonaną dostawę. Wskazali Państwo, że potwierdzenie otrzymania płatności będzie stanowiło dowód, iż towar został dostarczony Kontrahentowi na terytorium innego państwa członkowskiego UE - wynika to z ustaleń handlowych pomiędzy Spółką a Kontrahentem. Ustalenia te mogą być dokonywane w różnej formie (umowa, zamówienie, korespondencja e-mailowa, ogólne warunki współpracy). Z ustaleń tych wynika, że płatność za towary następuje dopiero po fizycznym ich otrzymaniu przez Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE.

Dodali Państwo również, że w sytuacjach objętych Wariantem II, Spółka nie otrzymuje przedpłat/zaliczek z tytułu WDT. W sytuacji gdyby z ustaleń z Kontrahentem wynikało, że nastąpi jakakolwiek płatność przed dokonaniem dostawy towaru, Wariant II nie będzie przez Spółkę stosowany.

Spółka będzie jednocześnie dysponowała korespondencją handlową (e-mailową) lub innymi dokumentami i informacjami potwierdzającymi, że zapłata dotyczy konkretnej dostawy towarów, co będzie wynikało ze wskazania w tych dokumentach np. numerów faktur, kwoty faktur, w niektórych przypadkach danych Kontrahenta. Dzięki temu możliwe będzie przyporządkowanie płatności do właściwej faktury dokumentującej WDT.

Ww. dokumenty nie stanowią dokumentów przewozowych w rozumieniu art. 42 ust. 3 ustawy, jednak mieszczą się w katalogu dowodów uzupełniających z art. 42 ust. 11. Zdaniem Organu, na ich podstawie możliwe będzie jednoznaczne powiązanie z konkretną dostawą. O tym, że towary faktycznie zostały dostarczone do nabywcy w szczególności przemawiał będzie fakt, że płatność za towary nastąpi dopiero po fizycznym ich otrzymaniu przez Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE.

 

W Wariancie III, Spółka będzie dysponowała fakturą dokumentującą dostawę zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz co najmniej jednego z poniższych dokumentów, które zawierają dane umożliwiające powiązanie z fakturą i dostawą (np. numer dokumentu, datę, nazwę towaru, ilość, dane odbiorcy, miejsce dostawy):

- potwierdzenia (w formie papierowej lub elektronicznej) zawierającego oświadczenie przewoźnika dotyczącego dostarczenia towaru do danego Kontrahenta,

- potwierdzenia o dostarczeniu towaru do danego Kontrahenta z systemu śledzenia przesyłki z portalu przewoźnika -Tracking).

W zakresie ww. dokumentów doprecyzowali Państwo, iż oświadczenie otrzymane od przewoźnika będzie zawierać jego oświadczenie woli (jednoznaczną informację), że towar objęty określoną fakturą (fakturami) Spółki został doręczony do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE, do określonego miejsca przeznaczenia, z określoną datą dostawy. Natomiast potwierdzenie z systemu „trackingowego” (śledzenia przesyłki) będzie zawierać informacje potwierdzające jednoznacznie, że towar został dostarczony do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE, a także informacje pozwalające na powiązanie tego potwierdzenia z fakturą Spółki (np. takie jak: datę doręczenia, miejsce dostawy, status przesyłki, identyfikator przesyłki).

Dokumenty te nie stanowią dokumentów przewozowych w rozumieniu art. 42 ust. 3 ustawy, jednak mieszczą się w katalogu dowodów uzupełniających z art. 42 ust. 11 jako dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa. Oświadczenie przewoźnika jest o tyle istotne, iż pochodzi od podmiotu profesjonalnego, odpowiedzialnego za wykonanie transportu, a jego treść powinna jednoznacznie potwierdzać wykonanie usługi i doręczenie towaru. Podobnie potwierdzenie trackingowe, o ile zawiera dane pozwalające na identyfikację przesyłki i wskazuje status doręczenia, stanowi dowód dostarczenia towaru.

W Wariancie IV Spółka będzie posiadała fakturę dokumentującą dostawę, zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz list przewozowy CMR, który - podobnie jak w Wariancie II - nie zawiera podpisu odbiorcy, a zatem nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia towaru do Kontrahenta. Dokument ten nie spełnia wymogów art. 42 ust. 3 ustawy, ponieważ brak podpisu odbiorcy uniemożliwia uznanie go za dowód dostarczenia towaru.

Jednocześnie Spółka będzie dysponowała fakturą przewoźnika dokumentującą wykonaną usługę transportu, przy czym - zgodnie z ustaleniami handlowymi - faktura ta jest wystawiana dopiero po wykonaniu usługi, czyli po doręczeniu towaru do miejsca przeznaczenia w innym państwie członkowskim UE. Faktura przewoźnika będzie zawierała dane umożliwiające jednoznaczne powiązanie jej z konkretną dostawą, w szczególności: dotyczące frachtu, numeru transportu. Dane te są również odzwierciedlone w bazie danych logistyki Spółki, co pozwala na przypisanie transportu do konkretnego dokumentu WZ i faktury Spółki.

Faktura za transport nie jest dokumentem przewozowym w rozumieniu art. 42 ust. 3, jednak stanowi dowód wykonania usługi transportu, a skoro usługa została wykonana, to towar musiał zostać dostarczony. W związku z tym dokument ten mieści się w art. 42 ust. 11 jako dokument wskazujący, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa.

Z kolei, w Wariancie V Spółka będzie dysponowała fakturą dokumentującą dostawę zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie. Zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to okres miesięczny, a zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego miesiąca). Zgodnie z ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją zawartą w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie).

Dokumenty te nie stanowią dowodów przewozowych z art. 42 ust. 3 ustawy, jednak mieszczą się w katalogu dowodów uzupełniających z art. 42 ust. 11 jako dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa. Zestawienie faktur, w połączeniu z ustaleniami handlowymi dotyczącymi sposobu jego akceptacji, pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że Kontrahent nie kwestionuje dostawy, a tym samym potwierdza jej wykonanie.

W związku z powyższym należy uznać, że gromadzone przez Spółkę dokumenty w Wariantach I-V, będą stanowić dowody w rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 ustawy, potwierdzające wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie do nabywcy na terytorium UE. Tym samym, dokumenty gromadzone w Wariantach I-V, przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy będą upoważniały Spółkę do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT).

Tym samym, Państwa stanowisko w odniesieniu do pytań nr 1-5 jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach stanu przedstawionych we wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność wywozu towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111; ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 146; ze zm. dalej jako „PPSA”).

 

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.