Interpretacja 0111-KDIB3-3.4013.107.2026.1.MAZ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący stawki akcyzy właściwej dla dodatków do paliw, wpłynął 26 marca 2026 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 26 marca 2026 r. (wpływ 26 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

… Sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką prawa polskiego. Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą w szczególności na produkcji i dystrybucji chemii samochodowej na terenie Europy Środkowej i Wschodniej.

Spółka nabywa z innych państw członkowskich Unii Europejskiej dodatki do paliw, zakwalifikowane do kodu CN 3811 90 00 (dalej jako: „Wyroby”). Przywóz dodatków do paliw odbywa się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na dokumencie e-SAD.

Wyroby te nie mogą być samoistnymi paliwami opałowymi ani nie nadają się jako takie do celów napędowych. Wyroby są przeznaczone do wykorzystania wyłącznie jako dodatek do oleju napędowego (ON).

Dokonując nabyć wewnątrzwspólnotowych dodatków do oleju napędowego, Spółka posiada wiedzę co do ich przeznaczenia oraz celu wykorzystania. Spółka w momencie dokonywania nabycia jest w stanie stwierdzić przeznaczenie Wyrobów, na co posiada stosowną dokumentację od producenta, wskazującą na jego przeznaczenie.

Spółka nie wyklucza w przyszłości możliwości nabycia podobnych dodatków jednak wyłącznie przeznaczonych do benzyny silnikowej.

Pytanie

Czy w przypadku dodatków do paliw silnikowych, przeznaczonych wyłącznie do określonego rodzaju paliwa, prawidłowe jest rozliczanie podatku akcyzowego według stawki właściwej dla tzw. „równoważnego paliwa silnikowego”, tj. paliwa silnikowego, do którego dodatek zostanie dodany?

Państwa stanowisko w sprawie

Spółka stoi na stanowisku, że prawidłowe jest rozliczanie podatku akcyzowego od dodatków do paliw według stawki akcyzy przyjętej dla tzw. „równoważnego paliwa silnikowego”, tj.:

  - w przypadku oleju napędowego - zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku akcyzowym rozliczanie podatku akcyzowego według stawki akcyzy w wysokości 1160,00 zł/1000 litrów;

  - w przypadku benzyny silnikowej - zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym rozliczanie podatku akcyzowego według stawki akcyzy w wysokości 1529,00 zł/1000 litrów.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

W pierwszej kolejności należy wskazać, że w art. 89 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym określone zostały stawki akcyzy właściwe dla poszczególnych wyrobów energetycznych, w tym paliw silnikowych. Przepis ten przewiduje m.in., że zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku oleju napędowego stawka akcyzy wynosi 1160,00 zł/1000 [litrów], a zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku benzyny silnikowej stawka akcyzy wynosi 1529,00 zł/1000 litrów.

Jednocześnie ustawodawca przewidział odrębną stawkę dla pozostałych paliw silnikowych, która zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku akcyzowym wynosi 1786,00 zł/1000 litrów.

Wskazać należy, że ustawodawca nie przewidział w art. 89 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym odrębnej stawki akcyzy dla dodatków do paliw, wskazanych w przedstawionym stanie faktycznym. W konsekwencji konieczne jest ustalenie właściwej stawki akcyzy poprzez odniesienie tych wyrobów do kategorii paliw silnikowych określonych w powołanym przepisie.

Zgodnie z postanowieniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako: „TSUE”) w sprawie C-275/14 z dnia 5 lutego 2015 r., dodatki do paliw objęte kodem CN 3811 (tak jak Wyroby) podlegają opodatkowaniu akcyzą według stawki przyjętej dla „równoważnego paliwa silnikowego”.

W ww. postanowieniu TSUE uznał, że:

 1) Artykuł 2 ust. 3 akapit drugi dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, takim jak będące przedmiotem postępowania głównego, nakładającym podatek akcyzowy na dodatki objęte kodem 3811 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r., w stawce innej niż mająca zastosowanie do paliwa silnikowego, do którego dodatki te są dodawane.

 2) Artykuł 2 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 2003/96 należy interpretować w ten sposób, że jednostka może powołać się na niego przeciwko właściwemu krajowemu organowi w ramach sporu przed sądami krajowymi celem wykluczenia stosowania uregulowania krajowego niezgodnego z tym przepisem.

Tym samym, w oparciu o bezpośrednie stosowanie art. 2 ust 3 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. UE. L. z 2003 r. Nr 283, str. 51 z późn. zm.; dalej jako: „Dyrektywa energetyczna”) wszelkie produkty przeznaczone do wykorzystania, oferowanie na sprzedaż lub wykorzystane jako paliwo silnikowe lub jako dodatek lub rozcieńczalnik do paliw silnikowych (w tym dodatki objęte kodem CN 3811, takie jak Wyroby) podlegają opodatkowaniu akcyzą według stawki przyjętej dla „równoważnego paliwa silnikowego”.

TSUE w punktach 29 i 30 postanowienia w sprawie C-275/14 uznał, że w odniesieniu do dodatków objętych kodem CN 3811 za „równoważne paliwo silnikowe” należy uznać to paliwo silnikowe, do którego dodatek zostanie dodany.

Na prawidłowość powyższego sposobu traktowania dodatków do paliw na gruncie ustawy o podatku akcyzowym wskazują polskie sądy w szeregu orzeczeń wydanych w konsekwencji postanowienia TSUE z 5 lutego 2015 r., w sprawie C-275/14.

Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w wyroku z 25 czerwca 2015 r., sygn. I FSK 482/15, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznając:

„Z uwagi na przytoczone powyżej stanowisko Trybunału Sprawiedliwości za zasadne należy uznać zarzuty kasacyjne dotyczące dokonania przez Sąd pierwszej instancji nieprawidłowej wykładni prawa materialnego w związku z bezzasadnym przyjęciem, że brak jest podstaw do stwierdzenia niezgodności krajowych regulacji z prawem unijnym (wadliwej implementacji art. 2 ust. 3 akapit drugi Dyrektywy), a w konsekwencji zasadne jest opodatkowanie dodatków do paliw silnikowych oznaczonych kodem CN 3811 według jednolitej stawki z art. 89 ust. 1 pkt 14 u.p.a., a nie według stawki, którą objęte jest paliwo, do którego dany dodatek jest dodawany (tekst jedn.: „paliwo równoważne”). Wyrażając w tym względzie pogląd sprzeczny z wykładnią art. 2 ust. 3 akapit drugi Dyrektywy dokonaną przez Trybunał Sprawiedliwości sąd pierwszej instancji naruszył ten przepis w sposób wskazywany w skardze kasacyjnej. Bezzasadnie sąd też uznał, że oznaczone kodem CN 3811 dodatki do paliw silnikowych są paliwem, naruszając w związku z tym art. 86 ust. 2 oraz art. 89 ust. 1 pkt 14 u.p.a., właśnie do paliw (a nie dodatków do nich) się odnoszące”.

Z kolei w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 maja 2019 r., sygn. I GSK 383/17, NSA stwierdził: „W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE z 5 lutego 2015 r. w sprawie C-275/14 wpływa na treść regulacji krajowych od daty wejścia ich w życie”.

W ocenie Spółki należy uznać, że jest to ugruntowana linia orzecznicza NSA, gdyż analogiczne stwierdzenia padły m.in. w wyrokach z dnia 9 maja 2019 r., sygn. I GSK 244/17, I GSK 36/17, sygn. I GSK 230/17, sygn. I GSK 198/17, wyrokach z 10 maja 2019 r., sygn. I GSK 680/17, sygn. I GSK 679/17, sygn. I GSK 405/17, sygn. I GSK 382/17 oraz w wyroku z 13 grudnia 2016 r., sygn. I GSK 304/15.

Ta linia orzecznicza jest stosowana także przez Wojewódzkie Sądy Administracyjne, co potwierdzają chociażby wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 24 września 2015 r. (sygn. III SA/Łd 688/15 oraz III SA/Łd 689/15) dotyczące opodatkowania akcyzą komponentu frakcji KTS-F o kodzie CN 3811, dodanego co prawda do paliwa opałowego, ale mających przez analogię zastosowanie w niniejszej sprawie. W przedmiotowych orzeczeniach wskazano, że:

„Tym samym Trybunał, wbrew dotychczasowym poglądom prezentowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, uznał, że dodatki do paliw silnikowych nie są pozostałymi paliwami silnikowymi, dla których polski ustawodawca wskazał odrębną stawkę podatkową w art. 89 ust. 1 pkt 14 u.p.a. (…) Reasumując stwierdzić należy, że z uwagi na przytoczone powyżej stanowisko Trybunału Sprawiedliwości za zasadne należy uznać zarzuty dotyczące dokonania przez organy nieprawidłowej wykładni prawa materialnego, a w konsekwencji za bezpodstawne opodatkowanie dodatków do paliw opałowych oznaczonych kodem CN 3811 według stawki z art. 89 ust. 1 pkt 15 lit.a u.p.a.”.

Spółka podkreśla także, że zaprezentowane przez nią stanowisko znajduje potwierdzenie również w indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego:

  - interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 16 czerwca 2016 r., znak: IBPP4/4513-125/16/BP:

„W rezultacie:

   - w przypadku produktów Wnioskodawcy dodawanych do benzyn silnikowych o kodach CN 2710 11 45 lub 2710 11 49, zastosowanie znajduje stawka podatku akcyzowego określona w art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym

   - w przypadku produktów Wnioskodawcy dodawanych do olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 41, zastosowanie znajduje stawka podatku akcyzowego określona w art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku akcyzowym

   - w przypadku produktów Wnioskodawcy dodawanych do gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych, zastosowanie znajduje stawka podatku akcyzowego określona w art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. a ustawy o podatku akcyzowym.

 

Mając na uwadze przedstawione w niniejszym wniosku argumenty, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości jego stanowiska.

 

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe”.

   - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 sierpnia 2019 r., znak: 0111-KDIB3-3.4013.147.2019.1.WR:

„Mając na uwadze przedstawioną powyżej argumentację, a także fakt, iż przepis Dyrektywy energetycznej odnoszący się do opodatkowania dodatków do benzyn silnikowych i olejów napędowych nie został zaimplementowany do polskiej Ustawy akcyzowej, w ocenie Wnioskodawcy uznać należy, że stawka podatku akcyzowego mająca zastosowanie do produktów Spółki, tzn. dodatków do benzyn silnikowych i olejów napędowych powinna zostać określona zgodnie z art. 2 ust. 3 Dyrektywy energetycznej. Oznacza to, iż dodatki do benzyn silnikowych i olejów napędowych powinny zostać opodatkowane akcyzą według stawki, jaka stosowana jest wobec wyrobów, do których są one dodawane, tzn.:

   - w przypadku, gdy dodatki dozowane są do benzyn silnikowych, właściwą dla nich stawką podatku akcyzowego będzie stawka dla benzyn silnikowych, tzn. stawka podatku akcyzowego określona w art. 89 ust. 1 pkt 2 Ustawy akcyzowej,

   - w przypadku, gdy dodatki dozowane są do olejów napędowych, właściwą dla nich stawką podatku akcyzowego będzie stawka dla olejów napędowych, tzn. stawka podatku akcyzowego określona w art. 89 ust. 1 pkt 6 Ustawy akcyzowej.

 

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe”.

    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16 stycznia 2026 r., znak: 0111-KDIB3-3.4013.320.2025.1.AK.:

„W Państwa ocenie, stawki podatku akcyzowego właściwe dla przedmiotowych wyrobów zakwalifikowanych do kodów: CN 3811 90 00, CN 3811 19 00 oraz CN 3824 99 92, powinny być ustalane według stawek podatku akcyzowego odpowiednich dla paliw, do których wyroby te są dodawane.

 

Organ podziela Państwa stanowisko w tym zakresie.

 

Opisane w stanie faktycznym wyroby akcyzowe - dodatki do paliw silnikowych, które nabywają Państwo wewnątrzwspólnotowo jako uprawniony odbiorca, co do zasady podlegają opodatkowaniu akcyzą według stawki przyjętej dla równoważnego paliwa do którego są dodawane. (…)

 

Z kolei opisane we wniosku wyroby akcyzowe:

- E. (kod CN 3811 90 00),

- F. (kod CN 3811 90 00),

- G. (kod CN 3811 90 00),

- H. (kod CN 3811 90 00),

- I. (kod CN 3811 90 00),

- J. (kod CN 3811 90 00)

stanowią, zgodnie z opisem stanu faktycznego, dodatki do oleju napędowego.

 

Tym samym do tych dodatków powinna zostać zastosowana stawka podatku akcyzowego określona w art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy - w wysokości 1160,00 zł/1000 litrów.

Wobec powyższego odpowiadając wprost na zadane przez Państwa pytanie nr 1, stanowisko Spółki w tym zakresie należy uznać za prawidłowe”.

Zgodnie z powyższym o wysokości należnej akcyzy decyduje przeznaczenie dodatków do paliw.

W konsekwencji Spółka stoi na stanowisku, że prawidłowym jest rozliczanie podatku akcyzowego od dodatków przeznaczonych wyłącznie do określonego rodzaju paliwa, według stawki właściwej dla „równoważnego paliwa silnikowego”, tj.:

- w przypadku dodatków przeznaczonych do oleju napędowego - wg stawki akcyzy właściwej dla oleju napędowego zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy o akcyzie

- w przypadku dodatków przeznaczonych do benzyny silnikowej - wg stawki akcyzy właściwej dla benzyny silnikowej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o akcyzie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie zadanego pytania jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):

Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 38 załącznika nr 1 do ustawy, zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych, wymieniony został wyrób o kodzie CN 3811, obejmującym środki przeciwstukowe, inhibitory utleniania, inhibitory tworzenia się żywic, dodatki zwiększające lepkość, preparaty antykorozyjne oraz pozostałe preparaty dodawane do olejów mineralnych (włącznie z benzyną) lub do innych cieczy, stosowanych do tych samych celów, co oleje mineralne.

Z kolei w poz. 24a załącznika nr 2 do ustawy, zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o których mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG, wymieniony został wyrób o kodzie CN 3811 90 00, obejmującym środki przeciwstukowe, inhibitory utleniania, inhibitory tworzenia się żywic, dodatki zwiększające lepkość, preparaty antykorozyjne oraz pozostałe preparaty dodawane do olejów mineralnych (włącznie z benzyną) lub do innych cieczy, stosowanych do tych samych celów, co oleje mineralne, wyłącznie pozostałe.

Jak stanowi art. 86 ust. 1 ustawy:

Do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby:

 1) objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;

 2) objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715;

 3) objęte pozycjami CN 2901 i 2902;

 4) oznaczone kodem CN 2905 11 00, niebędące pochodzenia syntetycznego, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;

 5) objęte pozycją CN 3403;

 6) objęte pozycją CN 3811;

 7) objęte pozycją CN 3817;

 8) oznaczone kodami CN: 3824 99 86, 3824 99 92, 3824 99 93, 3824 99 96, 3826 00 10 oraz 3826 00 90, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;

 9) pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1 , przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN;

               10) pozostałe wyroby będące węglowodorami, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych - bez względu na kod CN.

 

Jak wskazano w art. 86 ust. 2 i 3 ustawy:

 2. Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

 3. Paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy:

Procedura zawieszenia poboru akcyzy to procedura stosowana podczas produkcji, w tym przetwarzania, lub magazynowania, w tym przechowywania, lub przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są spełnione warunki określone w przepisach niniejszej ustawy i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 16a lit. a ustawy:

Użyte w ustawie określenie e-SAD oznacza elektroniczny uproszczony dokument administracyjny, na podstawie którego przemieszcza się, w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 16d ustawy o podatku akcyzowym:

Użyte w ustawie określenie uprawniony odbiorca oznacza podmiot posiadający numer akcyzowy, który odbiera w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego wyroby akcyzowe poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-SAD albo dokumentu zastępującego e-SAD, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym podmiot prowadzący skład podatkowy lub zarejestrowanego odbiorcę.

Art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje, że:

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego.

W świetle art. 10 ust. 4 ustawy:

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, dokonanego przez uprawnionego odbiorcę, powstaje z dniem, w którym wyroby akcyzowe zostały wprowadzone do miejsca odbioru wskazanego w e-SAD, na podstawie którego wyroby zostały przemieszczone.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy:

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą […].

Jak stanowi art. 89 ust. 1 ustawy:

Stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla:

 1) węgla i koksu przeznaczonych do celów opałowych objętych pozycjami CN 2701, 2702 oraz 2704 00 - 1,38 zł/1 gigadżul (GJ);

 2) benzyn silnikowych o kodach CN 2710 12 45 lub 2710 12 49 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych benzyn z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1529 zł/1000 litrów;

 3) (uchylony)

 4) benzyn lotniczych o kodzie CN 2710 12 31, paliw typu benzyny do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 12 70 oraz nafty pozostałej o kodzie CN 2710 19 25 - 1822,00 zł/1000 litrów;

 5) paliw do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 19 21 - 1446,00 zł/1000 litrów;

 6) olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 43 i 2710 20 11 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1160 zł/1000 litrów;

 7) (uchylony)

 8) biokomponentów stanowiących samoistne paliwa, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach, przeznaczonych do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN - 1160 zł/1000 litrów;

 9) olejów napędowych przeznaczonych do celów opałowych o kodach CN od 2710 19 43 do 2710 19 48 i od 2710 20 11 do 2710 20 19, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów;

               10) olejów opałowych o kodach CN od 2710 19 51 do 2710 19 68 i od 2710 20 31 do 2710 20 39:

 a) z których 30% lub więcej objętościowo destyluje przy 350^oC lub których gęstość w temperaturze 15^oC jest niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów,

 b) pozostałych, niepodlegających obowiązkowi barwienia i znakowania na podstawie przepisów szczególnych - 69,00 zł/1000 kilogramów;

               11) olejów i preparatów smarowych:

 a) olejów smarowych, pozostałych olejów o kodach CN od 2710 19 71 do 2710 19 99, z wyłączeniem wyrobów o kodzie CN 2710 19 85 (oleje białe, parafina ciekła) oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99,

 b) olejów smarowych o kodzie CN 2710 20 90,

 c) preparatów smarowych objętych pozycją CN 3403, z wyłączeniem smarów plastycznych objętych tą pozycją

- 1180,00 zł/1000 litrów;

             12) gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych:

a) gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711 oraz gazowych węglowodorów alifatycznych objętych pozycją CN 2901:

- skroplonych - 659,00 zł/1000 kilogramów,

- w stanie gazowym - 10,32 zł/1 gigadżul (GJ),

              aa) gazu ziemnego o kodach CN 2711 11 00 i 2711 21 00 - 0 zł,

b) wyprodukowanych w składzie podatkowym i spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach:

- biogazu, bez względu na kod CN - 0 zł,

- wodoru i biowodoru o kodzie CN 2804 10 00 - 0 zł,

c) pozostałych - 14,00 zł/1 gigadżul (GJ);

              13) gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711, przeznaczonych do celów opałowych - 1,38 zł/1 gigadżul (GJ);

              14) pozostałych paliw silnikowych - 1786 zł/1000 litrów;

              15) pozostałych paliw opałowych:

a) w przypadku gdy ich gęstość w temperaturze 15^oC jest:

- niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 232,00 zł/1000 litrów,

- równa lub wyższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 69,00 zł/1000 kilogramów,

b) gazowych - 1,38 zł/gigadżul (GJ).

Stosownie do art. 164c ustawy o podatku akcyzowym, który wszedł w życie 29 marca 2026 r. (na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2026 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym, Dz.U. z 2026 r. poz. 414):

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, obniżać stawki akcyzy na wyroby akcyzowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2, 6 i 8 , na czas określony, niezbędny do ograniczenia negatywnych skutków konfliktu na Bliskim Wschodzie dla rynku paliw, jednak nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2026 r., uwzględniając sytuację gospodarczą państwa.

Na podstawie art. 164c ustawy wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 28 marca 2026 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego na niektóre paliwa silnikowe (Dz.U. z 2026 r., poz. 416, ze zm.; dalej jako: „rozporządzenie w sprawie obniżonych stawek akcyzy”), które w § 1 stanowi, że:

W okresie od dnia 30 marca 2026 r. do dnia 30 kwietnia 2026 r. obniża się stawki podatku akcyzowego, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2, 6 i 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, zwanej dalej „ustawą”, do wysokości:

1) 1239 zł/1000 litrów - w przypadku stawki podatku akcyzowego, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy;

2) 880 zł/1000 litrów - w przypadku stawki podatku akcyzowego, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy;

3) 880 zł/1000 litrów - w przypadku stawki podatku akcyzowego, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Państwa wątpliwości w zakresie zadanego we wniosku pytania dotyczą określenia stawki akcyzy do dodatków do paliw silnikowych, w wysokości właściwej dla paliwa, do którego dodatek zostanie dodany („równoważnego paliwa silnikowego”).

W przypadku dodatków do paliw silnikowych, które nabywają/będą nabywali Państwo wewnątrzwspólnotowo jako uprawniony odbiorca, co do zasady będą one podlegały opodatkowaniu akcyzą według stawki przyjętej dla równoważnego paliwa silnikowego, do którego są/będą dodawane. Zatem w przypadku zastosowania dodatków - będących przedmiotem wniosku - do oleju napędowego, rozliczenie podatku akcyzowego powinno nastąpić wg stawki akcyzy określonej w art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy. Podstawowa stawka akcyzy została wskazana w tym przepisie w wysokości 1160,00 zł/1000 litrów. Natomiast od 30 marca 2026 r. do 30 kwietnia 2026 r. - na mocy § 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie obniżonych stawek akcyzy - stawka akcyzy wynosi 880 zł/1000 litrów.

Natomiast w przypadku zastosowania dodatków do benzyny silnikowej, rozliczenie podatku akcyzowego powinno nastąpić wg stawki akcyzy określonej w art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy. Podstawowa stawka akcyzy została wskazana w tym przepisie w wysokości 1529,00 zł/1000 litrów. Natomiast od 30 marca 2026 r. do 30 kwietnia 2026 r. - na mocy § 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie obniżonych stawek akcyzy - stawka akcyzy wynosi 1239 zł/1000 litrów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, oceniane w zakresie zadanego pytania, należy uznać za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanego pytania) i wyłącznie sytuacji prawnopodatkowej Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w zakresie podatku akcyzowego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).

 

Interpretacja dotyczy:

- stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

- zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do faktu, że na poparcie własnej argumentacji Wnioskodawca powołał się na funkcjonujące w obrocie prawnym interpretacje indywidualne, Organ pragnie zauważyć, że zostały one wydana w indywidualnych sprawach i odnoszą się wyłącznie do okoliczności przedstawionych w inicjujących tę sprawę wnioskach. Podkreślenia w tym miejscu bowiem wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podmiotów w wyniku rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych. Interpretacje indywidualne nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z stanu faktycznego i opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako: „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.