Interpretacja 0111-KDIB3-3.4013.125.2026.2.MAZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest:

-        prawidłowe w zakresie ocenianych całościowo zagadnień objętych pytaniami nr 1-7 i 9-11;

-    nieprawidłowe w zakresie ocenianych całościowo zagadnień objętych pytaniami nr 8, 12 i 13.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 23 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 7 kwietnia 2026 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 11 maja 2026 r. (wpływ 15 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka … sp. z o.o. (dalej jako: „.Spółka” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie handlu węglem i posiada status pośredniczącego podmiotu węglowego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym (zwanej dalej: „uAKC”). Spółka zarejestrowała się również jako pośredniczący podmiot olejowy i jako podatnik akcyzy.

Spółka nie jest podmiotem prowadzącym skład podatkowy ani też nie posiada żadnego innego szczególnego statusu przewidzianego w uAKC, poza statusem pośredniczącego podmiotu węglowego i rejestracji jako pośredniczący podmiotu olejowy.

Spółka zamierza w przyszłości sprowadzać z Niemiec koks naftowy (niekalcynowany, CN 2713 11 00), który będzie przeznaczony na domieszkę do węgla kamiennego (miału węglowego, CN 2701 19) w ilości 20%; tak sporządzona mieszanina będzie sprzedawana dalej jako paliwo opałowe przeznaczone do spalania w standardowych urządzeniach (piecach, kotłach) przystosowanych do spalania węgla kamiennego w postaci miału węglowego.

Koks naftowy jest wyrobem akcyzowym energetycznym klasyfikowanym wg kodu CN 2713. Nie jest wyrobem węglowym w rozumieniu uAKC, gdyż nie obejmują go kody CN 2701, CN 2702 i CN 2704. Z chemicznego punktu widzenia zawiera jednak powyżej 70% pierwiastka węgła. Gęstość koksu naftowego przekracza 890 kg/m³. Koks naftowy nie został wymieniony w załączniku nr 2 do uAKC. W zastosowaniach przemysłowych koks naftowy jest najczęściej wykorzystywany jako źródło pierwiastka węgla w procesach produkcyjnych, np. przy produkcji koksu węglowego (CN 2704), w metalurgii, do wytwarzania elektrod, anod lub w przemyśle chemicznym. Jest również stosowany jako samodzielne paliwo opałowe.

Koks naftowy jest substancją o konsystencji stałej (o wyglądzie podobnym do miału węglowego) i stanowi produkt uboczny rafinacji ropy naftowej. Powstaje w wyniku przeróbki ciężkich frakcji ropy naftowej w procesie koksowania, polegającym na podgrzewaniu tych frakcji do wysokich temperatur. Koks naftowy może być stosowany jako samodzielne paliwo opałowe, przeznaczone do spalania w specjalnie do tego przystosowanych piecach. W postaci czystej nie nadaje się natomiast do spalania w standardowych piecach węglowych z uwagi na niską zawartość substancji lotnych oraz zbyt wysoką zawartość siarki; po zmieszaniu jednak w odpowiedniej proporcji z węglem kamiennym (miałem węglowym), może być spalany w takich piecach.

Koks naftowy sprowadzany przez Spółkę z Niemiec miałby granulację 0-5 mm i zawartość wilgoci na poziomie 30-40%. Transport koksu naftowego do Polski odbywał się będzie drogą rzeczną, na barkach. Transport realizowany byłby na zlecenie niemieckiego dostawcy lub na zlecenie Wnioskodawcy, zależnie od bieżących uzgodnień między stronami. Faktyczne przyjęcie przez Wnioskodawcę przywiezionego ładunku koksu naftowego następowałoby w momencie jego rozładunku z barek na plac składowy (lub do magazynu), z którego korzysta Wnioskodawca; najczęściej miałoby to miejsce w tym samym dniu, w którym ładunek przekroczy granicę niemiecko-polską. W szczególnych jednak przypadkach, np. przywóz towaru w piątek wieczorem lub w trakcie weekendu albo konieczność oczekiwania przez barki – po przekroczeniu granicy – na postojowisku, z uwagi na brak miejsca do cumowania przy nabrzeżu rozładunkowym, rozładunek – a tym samym faktyczne przyjęcie ładunku koksu naftowego przez Spółkę – mogłoby następować do 3 dniu po przekroczeniu granicy przez barki.

Nabycie koksu naftowego nie będzie następowało do składu podatkowego. Koks naftowy nie będzie podlegał procedurze zawieszenia poboru akcyzy.

Z uwagi na okoliczność, iż koks naftowy sprowadzany z Niemiec miałby znaczną wilgotność, sporządzenie mieszaniny z węglem do celów opałowych wymagałoby uprzedniego osuszenia koksu naftowego celem obniżenia zawartości wilgoci do około 7%. Następnie tak osuszony koks naftowy zostałby domieszany mechanicznie do miału węglowego o granulacji 0-8 mm. Suszenie koksu naftowego odbywało się będzie poprzez pozostawienie go przez odpowiednio długi okres na wolnym powietrzu, co skutkowałoby naturalnym odparowaniem znacznej części zawartej w nim wilgoci.

Mieszanina zawierająca 80% węgla kamiennego (w formie miału węglowego) w masie mieszaniny i 20% koksu naftowego w masie mieszaniny będzie miała konsystencję stałą i postać czarnego proszku; stanowiła będzie paliwo opałowe przeznaczone do spalania w standardowych urządzeniach (piecach, kotłach) przystosowanych do spalania węgla kamiennego w postaci miału węglowego. Z uwagi na znacznie wyższą zawartość pierwiastka węgla w koksie naftowym w porównaniu z czystym miałem węglowym (miał węglowy zawiera ok. 50% pierwiastka węgla), domieszanie koksu naftowego spowoduje podniesienie wartości opałowej mieszaniny w stosunku do wartości opałowej samego miału węglowego. Zasadniczym nośnikiem energii, decydującym o właściwościach fizycznych i opałowych mieszaniny, pozostanie jednak nadal węgiel kamienny (miał węglowy) z uwagi na jego dominującą zawartość (80%) w składzie mieszaniny. Mieszanina będzie sprzedawana jako węgiel (miał węglowy) wzbogacony lub miał o podwyższonej kaloryczności na terenie kraju.

Nabywcami mieszaniny będą wyłącznie pośredniczące podmioty węglowe.

W Wiążącej Informacji Akcyzowej (WlA) z dnia 29 stycznia 2026 r., znak: 0111-KDSB3-2.450.800.2025.4.TS, wydanej na wniosek Spółki, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że wyrób stanowiący mieszaninę węgla kamiennego (miału węglowego) w ilości 80% z koksem naftowym w ilości ok. 20% w masie mieszaniny, stanowiący paliwo opałowe przeznaczone do spalania w standardowych urządzeniach (piecach, kotłach) przystosowanych do spalania węgla kamiennego w postaci miału węglowego, należy sklasyfikować w układzie odpowiadającym Nomenklaturze CN jako posiadający kod CN 2701 19 00, (tożsamy z kodem wyrobu „Węgiel pozostały”).

Z uwagi na konsystencję stałą oraz inne właściwości, mieszanina nie będzie się nadawać do stosowania jako paliwo silnikowe. Wnioskodawca nie zamierza zużywać na własne cele opałowe ani nabytego wewnątrzwspólnotowo koksu naftowego ani sporządzanej mieszaniny miału węglowego z koksem naftowym. Nie zamierza również sprzedawać na cele opałowe koksu naftowego w inny sposób niż jako składnik mieszaniny z miałem węglowym.

W uzupełnieniu wniosku z 11 maja 2026 r. Spółka podała, że:

1. Suszenie koksu naftowego w celu obniżenia zawartości wody/wilgoci stanowiło będzie proces poprzedzający proces mieszania koksu naftowego z miałem węglowym. Procesowi mieszania poddawany będzie dopiero uprzednio osuszony koks naftowy. Suszenie koksu naftowego będzie się odbywało poprzez pozostawienie go przez odpowiednio długi okres na wolnym powietrzu, czego skutkiem będzie naturalne odparowanie znacznej części zawartej w nim wilgoci. Dopiero po osuszeniu koks naftowy będzie poddawany procesowi mieszania z miałem węglowym. Proces mieszania odbywał się będzie przy użyciu mechanicznych urządzeń mieszających, tzw. przesiewaczy, gdzie na wejściu do przesiewacza podawany będzie osobno osuszony koks naftowy i osobno miał węglowy w odpowiednich proporcjach, a na wyjściu z przesiewacza otrzymywana będzie gotowa mieszanina.

Zmieszanie z miałem węglowym koksu nie poddanego uprzedniemu suszeniu (tj. o wilgotności ok. 30%-40%) powodowałoby, iż powstała w ten sposób mieszanina byłaby zbyt wilgotna i nie miałaby odpowiednich parametrów, w szczególności odpowiedniej kaloryczności. Stąd nie znalazłaby nabywców jako paliwo opałowe.

Co do zasady suszenie koksu naftowego oraz następujące po nim mieszanie osuszonego koksu z miałem węglowym stanowić będą dwa niezależne procesy, aczkolwiek przeprowadzenie pierwszego z nich, tj. suszenia, będzie niezbędne, aby przeprowadzenie drugiego procesu, tj. mieszania z miałem węglowym, skutkowało powstaniem mieszaniny mogącej służyć jako paliwo opałowe o odpowiednich parametrach. Uprzednie suszenie koksu naftowego jest więc niezbędne do uzyskania mieszaniny mającej oczekiwane właściwości opałowe. Suszenie nie jest jednak częścią procesu mieszania, a procesem poprzedzającym mieszanie.

2. W chwili obecnej Wnioskodawca nie zamierza zużywać na własne cele opałowe ani nabytego wewnątrzwspólnotowo koksu naftowego, ani sporządzanej mieszaniny miału węglowego z koksem naftowym; nie zamierza również sprzedawać na cele opałowe koksu naftowego w inny sposób, niż jako składnik mieszaniny z miałem węglowym.

W przypadku jednak, gdyby w przyszłości pojawili się nabywcy zainteresowani nabyciem na cele opałowe osuszonego koksu naftowego jako takiego (tj. niezmieszanego z miałem węglowym), za cenę atrakcyjną dla Spółki, Wnioskodawca nie wyklucza całkowicie możliwości sprzedaży samego koksu naftowego na takie cele.

Pytania (zmodyfikowane pytania nr 8 i 13 zostały przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

1. Czy w opisanym stanie faktycznym [winno być: zdarzeniu przyszłym – przypis Organu] sprowadzenie koksu naftowego z Niemiec, w ramach transakcji zakupu, stanowiło będzie dla Wnioskodawcy nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobu akcyzowego, podlegające stawce akcyzy 69,00 zł/1000 kg i jakie dodatkowe warunki muszą być spełnione dla zastosowania tej stawki?

2. Czy w przedstawionym stanie faktycznym obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych powstanie w momencie fizycznego przyjęcia nabytego koksu naftowego na plac składowy (lub do magazynu) nabywcy (Wnioskodawcy) w Polsce?

3. Czy przed dokonaniem nabycia wewnątrzwspólnotowego koksu naftowego przeznaczonego na domieszkę do węgla opałowego, Wnioskodawca będzie zobowiązany dokonać zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu skarbowego i do założenia zabezpieczenia akcyzowego?

4. Czy zmniejszenie masy koksu naftowego w wyniku jego suszenia, celem obniżenia zawartości wody/wilgoci, stanowić będzie ubytek wyrobu akcyzowego w rozumieniu przepisów uAKC, podlegający opodatkowaniu akcyzą?

5. W jakim terminie i według jakiego wzoru Wnioskodawca powinien złożyć deklarację na podatek akcyzowy, a także zapłacić podatek, w związku z dokonaniem nabycia wewnątrzwspólnotowego koksu naftowego?

6. Czy w przypadku domieszania koksu naftowego do węgla w ilości 20% masy mieszaniny, proces domieszania będzie stanowił produkcję wyrobów energetycznych w rozumieniu art. 87 ust. 1 uAKC, która może odbywać się poza składem podatkowym, w dowolnym miejscu odpowiednio przystosowanym technicznie do tego procesu?

7. Czy Wnioskodawca jest zobowiązany uzyskać status uprawnionego odbiorcy lub zarejestrowanego odbiorcy oraz numer akcyzowy przed dokonaniem planowanego nabycia wewnątrzwspólnotowego koksu naftowego?.

8. Czy w odniesieniu do dalszych czynności dotyczących opisanej w stanie faktycznym [winno być: zdarzeniu przyszłym – przypis Organu] mieszaniny węgla z koksem naftowym, wykonywanych po jej sporządzeniu, takich jak: składowanie mieszaniny, jej transport oraz sprzedaż mieszaniny na cele opałowe pośredniczącym podmiotom węglowym, znajdowały będą zastosowanie przepisy ustawy o podatku akcyzowym dotyczące wyrobów węglowych, tzn. czy przedmiot opodatkowania i powstanie obowiązku podatkowego określany będzie odpowiednio na podstawie art. 9a oraz art. 10 ust. 1a i 1b uAKC, składowanie (magazynowanie) mieszaniny będzie mogło odbywać się w dowolnym miejscu przystosowanym do tego technicznie i nie będzie musiało odbywać się w składzie podatkowym, a przemieszczanie mieszaniny nie będzie wymagało dokumentów: e-AD, e-SAD lub e-DD?

9. Czy w opisanym stanie faktycznym [winno być: zdarzeniu przyszłym – przypis Organu] Spółka będzie zobowiązana do założenia i prowadzenia jakichkolwiek ewidencji lub rejestrów na potrzeby podatku akcyzowego?

10. Czy w przedstawionym stanie faktycznym [winno być: zdarzeniu przyszłym – przypis Organu] przemieszczanie koksu naftowego na terytorium kraju w ramach jego nabycia wewnątrzwspólnotowego powinno obywać się na podstawie jakichkolwiek szczególnych dokumentów przewidzianych w uAKC (np. e-AD, e-SAD, e-DD lub dokumentów zastępujących)?

11. Czy otrzymanie przez Spółkę koksu naftowego nabytego wewnątrzwspólnotowo będzie skutkowało koniecznością sporządzania i złożenia raportu odbioru?

12. Czy w przedstawionym stanie faktycznym [winno być: zdarzeniu przyszłym – przypis Organu] Spółce przysługuje status pośredniczącego podmiotu olejowego w rozumieniu przepisów uAKC, w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym koksu naftowego i dalszą sprzedażą mieszaniny węgla z koksem naftowym, a także dokonaniem rejestracji jako taki podmiot, a w konsekwencji, czy Spółka spełni warunek wskazany w art. 89 ust. 5c pkt 1 uAKC?

13. Czy w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 12, dokonywanie w przyszłości przez Spółkę sprzedaży dowolnej ilości koksu naftowego na cele opałowe (oprócz równoczesnego dokonywania sprzedaży mieszaniny miału węglowego z koksem naftowym na cele opałowe), pozwoli Wnioskodawcy na posiadanie statusu pośredniczącego podmiotu olejowego i spełnienie warunku wskazanego w art. 89 ust. 5c pkt 1 uAKC w odniesieniu do całości nabywanego wewnąrzwspólnotowo koksu naftowego?

Państwa stanowisko w sprawie (stanowisko w zakresie zmodyfikowanych pytań nr 8 i 13 zostało przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Ad 1.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 uAKC, nabycie wewnątrzwspólnotowe oznacza przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Ponieważ koks naftowy będzie przemieszczany z Niemiec do Polski w ramach transakcji zakupu, jego przywóz do kraju stanowił będzie – w ocenie Wnioskodawcy – nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobu akcyzowego w rozumieniu uAKC.

Nabywany koks naftowy będzie przeznaczony do użycia jako domieszka do paliwa opałowego (węgla); nie będzie więc wobec niego znajdowała zastosowania stawka 0 zł, wynikająca z art. 89 ust. 2c uAKC. Nabyty wewnątrzwspólnotowe koks naftowy nie będzie również korzystał ze zwolnienia z akcyzy na podstawie innego przepisu uAKC.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 4 uAKC, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego. W rozpatrywanym stanie faktycznym nabycie nie będzie następowało do składu podatkowego.

Ponieważ koks naftowy o kodzie CN 2713 nie został wymieniony w art. 89 ust. 1 pkt 1-14 uAKC, a jego gęstość wynosi powyżej 890 kg/m³, właściwą stawką podatku akcyzowego – w ocenie Wnioskodawcy – będzie stawka 69 zł/1000 kg, wynikająca z art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a tiret drugie uAKC.

Zgodnie z art. 89 ust. 5c uAKC, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, o których mowa w ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a, stawki akcyzy określone w ust. 1 pkt 9,10 i pkt 15 lit. a stosuje się, pod warunkiem że:

1) podmiotem dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego tych wyrobów jest pośredniczący podmiot olejowy lub zużywający podmiot olejowy;

2) podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego dokona zgłoszenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1 albo art. 6b ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi;

3) podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego w dokonanym zgłoszeniu złoży oświadczenie, że nabywane wyroby zostaną przeznaczone do celów opałowych lub będą sprzedane z przeznaczeniem do celów opałowych, uprawniających do stosowania tych stawek o treści określonej w ust. 5b pkt 2 lit. a lub b;

4) podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi, uzupełni zgłoszenie zgodnie z art. 6 ust. 5 tej ustawy o informację o ilości odebranego wyrobu.

W rozpatrywanym stanie faktycznym zostanie spełniony – zdaniem Spółki – warunek przewidziany w art. 89 ust. 5c pkt 1 uAKC tzn. Wnioskodawcy przysługuje status pośredniczącego podmiotu olejowego (zgodnie ze stanowiskiem Spółki do odpowiedzi na pytanie nr 12).

W odniesieniu do warunków wskazanych w art. 89 ust. 5c pkt 2-4 uAKC, nie będą one – w ocenie Wnioskodawcy – znajdowały zastosowania w niniejszej sprawie, a w konsekwencji, nie będą musiały zostać spełnione z uwagi na okoliczność, iż przywóz koksu naftowego z Niemiec do Polski odbywał się będzie transportem rzecznym. Zgłoszenia, o których mowa we wskazanych przepisach uAKC, dokonywane są natomiast na podstawie ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi, które nie znajdują zastosowania w przypadku transportu towarów drogą rzeczną.

Co więcej, zgłoszenie przewozu koksu naftowego transportem rzecznym na podstawie ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi – które musiałoby zostać dokonane za pośrednictwem portalu PUESC – nie jest technicznie możliwe. Brak jest bowiem na PUESC stosowego formularza elektronicznego, pozwalającego na zgłoszenie przewozu transportem rzecznym (istniejące formularze pozwalają jedynie na wybór między transportem kolejowym, a drogowym).

W konsekwencji przepisy art. 89 ust. 5c pkt 2-4 uAKC – w ocenie Wnioskodawcy – odczytywać należy w ten sposób, iż wynikające z nich warunki zastosowania wskazanej stawki akcyzy muszą zostać spełnione, o ile przewóz wyrobów akcyzowych odbywa się transportem drogowym lub kolejowym. W przypadku, gdy przewóz towarów w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywany jest innym rodzajem transportu (np. rzecznym, lotniczym), konieczność spełnienia przedmiotowych warunków zostaje wyłączona.

Stąd – zdaniem Wnioskodawcy – sprowadzenie koksu naftowego z Niemiec przez Spółkę w ramach transakcji zakupu i przywozu transportem rzecznym, stanowiło będzie nabycie wewnątrzwspólnotowe koksu naftowego (wyrobu energetycznego) opodatkowane stawką akcyzy 69 zł/1000 kg na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a tiret drugie uAKC, bez konieczności spełnienia wymagań wskazanych w art. 89 ust. 5c pkt 2-pkt 4 uAKC.

Ad 2.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 uAKC, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, z wyłączeniem wyrobów węglowych i wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 4a, powstaje z dniem otrzymania tych wyrobów przez podatnika.

Koks naftowy nie jest wyrobem określonym z załączniku nr 2 do uAKC, objętym stawką akcyzy inną niż stawka zerowa; nie jest też wyrobem węglowym ani wyrobem wskazanym w art. 8 ust. 1 pkt 4a uAKC. Stąd obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego koksu naftowego powstanie – zdaniem Wnioskodawcy – w momencie otrzymania nabytego ładunku koksu przez Spółkę.

W ocenie Spółki, za moment otrzymania koksu naftowego, który zostanie przetransportowany od dostawcy do odbiory przez przewoźnika działającego na zlecenie Wnioskodawcy lub na zlecenie dostawcy towaru, należy uznać moment fizycznego przyjęcia ładunku przez Spółkę do magazynu lub na plac składowy w Polsce. Niezależnie więc od tego, czy ładunek koksu naftowego zostanie fizycznie przyjęty przez Wnioskodawcę na plac składowy (lub do magazynu) w tym samym dniu, w którym przekroczy granicę niemiecko-polską, czy też 3 dni później, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego powstanie w momencie fizycznego przyjęcia ładunku na plac składowy (lub do magazynu) Wnioskodawcy. W tym dopiero momencie można bowiem mówić o faktycznym otrzymaniu wyrobu akcyzowego przez podatnika (Spółkę).

Ad 3.

Zgodnie z art. 78 ust. 3 uAKC, w przypadku gdy podatnik nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe niewymienione w załączniku nr 2 do ustawy, inne niż określone w art. 40 ust. 7, które są objęte na terytorium kraju stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, na potrzeby wykonywanej na terytorium kraju działalności gospodarczej, jest obowiązany:

1) przed wprowadzeniem wyrobów akcyzowych na terytorium kraju dokonać zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu skarbowego;

2) złożyć zabezpieczenie akcyzowe;

3) bez wezwania organu podatkowego, złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklarację uproszczoną, o której mowa w ust. 1 pkt 3, oraz obliczyć akcyzę i dokonać jej zapłaty na terytorium kraju w sposób i terminie określonych w tym przepisie.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego [winno być: zdarzenia przyszłego – przypis Organu], koks naftowy jest wyrobem akcyzowym energetycznym niewymienionym w załączniku nr 2 do uAKC. Nie należy również do wyrobów określonych w art. 40 ust. 7 uAKC tj. energii elektrycznej, wyrobów gazowych, wyrobów węglowych, suszu tytoniowego lub zestawów części do urządzeń do waporyzacji. Stawka akcyzy od koksu naftowego przeznaczonego na domieszkę do węgla opałowego jest inna niż 0 zł, a wyrób będzie nabywany na cele działalności gospodarczej Wnioskodawcy, prowadzonej na terenie kraju (tj. celem sporządzenie mieszaniny z miałem węglowym i jej dalszej sprzedaży).

W konsekwencji należy uznać, iż zostaną spełnione wszystkie warunki, które obligują Wnioskodawcę do dokonania zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym koksu naftowego do właściwego naczelnika urzędu skarbowego oraz do złożenia zabezpieczenia akcyzowego, przed sprowadzeniem koksu naftowego z Niemiec do Polski.

Ad 4.

Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 3 uAKC, przedmiotem opodatkowania akcyzą są ubytki wyrobów akcyzowych lub całkowite zniszczenie wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20 uAKC.

Koks naftowy nie został wymieniony w załączniku nr 2 do uAKC, nie jest objęty zwolnieniem ze względu na przeznaczenia (podlega stawce 0 zł jeżeli nie jest przeznaczony na cele opałowe lub paliwowe albo stawce wskazanej w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a uAKC, jeżeli jest przeznaczony na cele opałowe), nie jest wyrobem węglowym, nie będzie podlegał procedurze zawieszenia poboru akcyzy. W konsekwencji nie jest żadnym z wyrobów akcyzowych wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 20 lit. a-f uAKC. Stąd ubytek masy koksu naftowego, spowodowany odparowaniem części zawartej w nim wody/wilgoci, nie stanowi – w ocenie Wnioskodawcy – ubytku wyrobu akcyzowego w rozumieniu uAKC. Ubytek taki nie będzie więc podlegał opodatkowaniu akcyzą.

Wnioskodawca zwraca również uwagę na okoliczność, iż ubytek masy całkowitej koksu naftowego w wyniku odparowana części zawartej w nim wody/wilgoci nie spowoduje utraty zawartych w koksie naftowym innych substancji chemicznych (w szczególności pierwiastka węgla), które są istotne w zastosowaniu koksu naftowego jako domieszki do paliwa opałowego (węgla); nie spowoduje też utraty wartości kalorycznej pozostałej masy koksu naftowego, gdyż nie będzie skutkował zmniejszeniem zawartości substancji decydujących o kaloryczności. Wartość kaloryczna masy koksu naftowego po odparowaniu wilgoci pozostanie niezmieniona w stosunku do jego pierwotnej masy, bowiem wraz z utratą masy całkowitej wzrośnie kaloryczność jednostkowa koksu naftowego

W konsekwencji obniżenie całkowitej masy koksu naftowego znajdującego się w posiadaniu Spółki, spowodowane obniżeniem zawartości wody/wilgoci, nie będzie podlegało opodatkowaniu akcyzą.

Ad 5.

Zgodnie z art. 78 ust. 3 pkt 3 uAKC, w przypadku gdy podatnik nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe niewymienione w załączniku nr 2 do ustawy, inne niż określone w art. 40 ust. 7, które są objęte na terytorium kraju stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, na potrzeby wykonywanej na terytorium kraju działalności gospodarczej, jest obowiązany bez wezwania organu podatkowego, złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklarację uproszczoną, o której mowa w ust. 1 pkt 3, oraz obliczyć akcyzę i dokonać jej zapłaty na terytorium kraju w sposób i terminie określonym w tym przepisie.

Art. 78 ust. 1 pkt 3 uAKC stanowi, iż w przypadku gdy uprawniony odbiorca nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, na potrzeby wykonywanej na terytorium kraju działalności gospodarczej, jest obowiązany bez wezwania organu podatkowego, złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć akcyzę i dokonać jej zapłaty na terytorium kraju, na rachunek właściwego urzędu skarbowego, w terminie 10 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, w przypadku gdy nabywane wyroby są opodatkowane na terytorium kraju stawką akcyzy inną niż stawka zerowa.

W § 1 rozporządzenia z dnia 17 czerwca 2025 r. w sprawie wzoru deklaracji uproszczonej w sprawie podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych objętych stawką podatku akcyzowego inną niż stawka zerowa, wydanego przez Ministra Finansów na podstawie art. 78 ust. 10 uAKC, określono wzór deklaracji w postaci formularza AKC-UA.

W konsekwencji Spółka, dokonując nabycia wewnątrzwspólnotowego koksu naftowego przeznaczonego na domieszkę do węgla na cele opałowe, będzie zobligowana do złożenia deklaracji AKC-UA w terminie 10 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego zidentyfikowanego zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy do odpowiedzi na pytanie 2. W tym samym terminie powinna nastąpić zapłata podatku akcyzowego na rachunek Urzędu Skarbowego w Nowym Targu.

Ad 6.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 uAKC, produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie wyrobów energetycznych, w tym również mieszanie lub przeklasyfikowanie komponentów paliwowych, rozlew gazu skroplonego do butli gazowych (...). Na podstawie art. 86 ust. 1 pkt 2 uAKC, zarówno węgiel, jak i koks naftowy są wyrobami energetycznymi. Stąd, w ocenie Wnioskodawcy, proces mieszania węgla z koksem naftowym należy uznać za produkcję wyrobu energetycznego.

Zgodnie z WIA z dnia 29 stycznia 2026 [r.], znak: 0111-KDSB3-2.450.800.2025.4.TS, otrzymaną przez Wnioskodawcę, w wyniku zmieszania 20% koksu naftowego z 80% węgla (miału węglowego), powstanie wyrób akcyzowy o kodzie CN 2701 19 00 „Węgiel pozostały”, który zgodnie z art. 2 ust 1 a uAKC stanowi wyrób węglowy. W myśl natomiast z art. 47 ust. 1 pkt 7 uAKC, produkcja wyrobów węglowych jest wyłączona z obowiązku prowadzenia jej w składzie podatkowym.

W konsekwencji proces mieszania koksu naftowego z węglem, w wyniku którego powstaje wyrób węglowy o kodzie CN 2701 19 00, nie musi odbywać się w składzie podatkowym. Przepisy uAKC nie wskazują również żadnego innego szczególnego miejsca, w którym produkcja taka musiałby się odbywać. Stąd proces mieszania koksu naftowego z węglem może być prowadzony w dowolnym miejscu, przystosowanym technicznie do tego typu działań.

Ad 7.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 uAKC:

13) zarejestrowany odbiorca to podmiot, któremu wydano zezwolenie na nabywanie wewnątrzwspólnotowe albo na jednorazowe nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych wysłanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zwane dalej odpowiednio „zezwoleniem na nabywanie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca” albo „zezwoleniem na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca”;

16a) e-SAD to elektroniczny uproszczony dokument administracyjny, na podstawie którego przemieszcza się, w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy:

a) wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy,

b) alkohol etylowy całkowicie skażony środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażania alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego;

16d) uprawniony odbiorca to podmiot posiadający numer akcyzowy, który odbiera w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego wyroby akcyzowe poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-SAD albo dokumentu zastępującego e-SAD, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym podmiot prowadzący skład podatkowy lub zarejestrowanego odbiorcę.

Koks naftowy, jako wyrób niewymieniony w załączniku nr 2 do uAKC, nie podlega procedurze zawieszenia poboru akcyzy i jego wewnątrzwspólnotowe nabycie nie będzie odbywało się z zastosowaniem tej procedury; nie jest też alkoholem etylowym całkowicie skażonym. Stąd jego przemieszczanie w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego nie będzie się odbywało na podstawie dokumentu e-SAD lub dokumentu zastępującego e-SAD.

W rezultacie – w ocenie Wnioskodawcy – celem dokonania nabycia wewnątrzwspólnotowego koksu naftowego Spółka nie będzie zobowiązana do posiadania statusu zarejestrowanego odbiorcy lub statusu uprawnionego odbiorcy w rozumieniu uAKC.

Zgodnie natomiast z art. 20j uAKC, obowiązek uzyskania numeru akcyzowego uprawnionego odbiorcy lub numeru akcyzowego uprawnionego wysyłającego ciąży na podmiocie, który zamierza:

1) dokonywać nabyć wewnątrzwspólnotowych lub dokonać jednorazowego nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych jako uprawniony odbiorca,

2) dokonywać dostaw wewnątrzwspólnotowych lub dokonać jednorazowej dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych jako uprawniony wysyłający.

Ponieważ Spółka – jak wskazano powyżej – nie będzie obowiązany do uzyskania statusu uprawnionego odbiorcy (ani statusu uprawnionego wysyłającego) i statusu takiego nie uzyska, na Spółce nie będzie ciążył obowiązek uzyskania numeru akcyzowego w związku z planowanym dokonywaniem nabyć wewnątrzwspólnotowych koksu naftowego opisanych w stanie faktycznym niniejszego wniosku.

Ad 8.

W Wiążącej Informacji Akcyzowej (WIA) z dnia 29 stycznia 2026 r., znak: 0111-KDSB3-2.450.800.2025.4.TS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że wyrób stanowiący mieszaninę węgla kamiennego (miału węglowego) w ilości 80 % z koksem naftowym w ilości ok. 20% w masie mieszaniny, stanowiący paliwo opałowe przeznaczone do spalania w standardowych urządzeniach (piecach, kotłach) przystosowanych do spalania węgla kamiennego w postaci miału węglowego, należy sklasyfikować w układzie odpowiadającym Nomenklaturze [Scalonej] CN jako posiadający kod 2701 19 00 (tożsamy z kodem wyrobu „Węgiel pozostały”). W konsekwencji przedmiotową mieszaninę należy uznać za wrób węglowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt. 1a uAKC.

Stąd, zdaniem Wnioskodawcy, opodatkowaniu podatkiem akcyzowym w odniesieniu do tej mieszaniny podlegać będą czynności wskazane w art. 9a uAKC. Obowiązek podatkowy dla czynności opodatkowanych w odniesieniu do mieszaniny powstawał będzie natomiast zgodnie z przepisami art. 10 ust. 1a i 1b uAKC.

Zgodnie z art. 47 ust. 2 uAKC, magazynowanie wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym. Ponieważ procedura zawieszenia poboru akcyzy nie będzie znajdowała zastosowania w odniesieniu do opisanej w stanie faktycznym sprawy mieszaniny koksu naftowego z miałem węglowym, nie wystąpi obowiązek składowania/magazynowania mieszaniny w składzie podatkowym. Przepisy uAKC nie wskazują również żadnego innego szczególnego miejsca, w którym występowałby obowiązek składowania/magazynowanie wyrobu akcyzowego o kodzie CN 2701 19 00. Stąd rozpatrywana mieszanina będzie mogła być składowana/magazynowana w dowolnym miejscu przystosowanym technicznie do tej czynności.

Szczególne dokumenty, które na podstawie uAKC powinny być sporządzane w związku z przemieszczaniem niektórych wyrobów akcyzowych na terytorium kraju, zostały zdefiniowane w następujących przepisach art. 2 ust. 1 uAKC:

-        pkt 15 – dokument e-AD,

-        pkt 15a – dokument zastępujący e-AD,

-        pkt 16a – dokument e-SAD,

-        pkt 16b – dokument zastępujący e-SAD,

-        pkt 18b – dokument e-DD,

-        pkt 18c – dokument zastępujący e-DD.

Wyżej wskazane dokumenty dotyczą przemieszczania:

a) wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy (e-AD lub dokument zastępujący e-AD),

b) wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku [nr] 2 do uAKC lub alkoholu etylowego całkowicie skażonego (e-SAD lub dokument zastępujący e-SAD),

c) wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem z akcyzy ze względu na przeznaczenie lub wyrobów wymienionych w załączniku [nr] 2 do uAKC albo monitorowania sprzedaży wyrobów węglowych zwolnionych finalnemu nabywcy (e-DD lub dokument zastępujący e-DD).

Żadna z powyższych sytuacji nie wystąpi jednak w przypadku przemieszania na terytorium kraju mieszaniny koksu naftowego z miałem węglowym klasyfikowanego wg kodu CN 2701 19 00 (mieszanina nie podlega procedurze zawieszenia poboru akcyzy i procedura ta nie będzie stosowana, mieszanina ani żaden z jej składników nie jest wymieniony w załączniku [nr] 2 do uAKC, mieszanina będzie sprzedawana wyłącznie pośredniczącym podmiotom węglowym i nie będzie korzystała ze zwolnienia z akcyzy ze względu na przeznaczenie). Stąd, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie będzie zobligowania do stosowania żadnego z wyżej wskazanych dokumentów w związku z przemieszczaniem mieszaniny na terenie kraju.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy:

-        przedmiot opodatkowania i powstanie obowiązku podatkowego w odniesieniu do rozpatrywanej mieszaniny określany będzie odpowiednio na podstawie art. 9a oraz art. 10 ust. 1a i 1b uAKC,

-        składowanie (magazynowanie) mieszaniny będzie mogło odbywać się w dowolnym miejscu przystosowanym do tego technicznie i nie będzie musiało odbywać się w składzie podatkowym,

-        przemieszczanie mieszaniny nie będzie musiało odbywać na podstawie dokumentu e-AD, e-SAD lub e-DD.

Ad 9.

Zgodnie z art. 138c ust. 1 pkt 3 uAKC, ewidencję wyrobów akcyzowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo prowadzą: podatnik nabywający wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe niewymienione w załączniku nr 2 do ustawy, które są objęte na terytorium kraju stawką akcyzy inną niż stawka zerowa.

Stąd – w ocenie Wnioskodawcy – będzie on zobligowany do prowadzenia ewidencji koksu naftowego nabywanego wewnątrzwspólnotowo (jako wyrobu niewymienionego w załączniku nr 2 do uAKC, objętego stawką akcyzy inną niż stawka zerowa).

W pozostałym zakresie (poza sytuacją wskazaną w art. 138c uAKC) opisane w stanie faktycznym [winno być: zdarzeniu przyszłym – przypis Organu] okoliczności – w szczególności wykorzystanie nabytego koksu naftowego celem domieszania do miału węglowego na cele opałowe i sprzedaż takiej mieszaniny pośredniczącym podmiotom węglowym – nie odpowiadają żadnej z sytuacji wskazanych w przepisach art. 138a, art. 138b i art. 138d-138ta uAKC, nakładających na podatników określone obowiązki ewidencyjne.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, nie będzie on zobowiązany – za wyjątkiem ewidencji wyrobów akcyzowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo – do prowadzenia żadnej innej wskazanej w uAKC ewidencji lub rejestru na potrzeby podatku akcyzowego w związku z:

a) nabywaniem wewnątrzwspólnotowym koksu naftowego,

b) mieszaniem koksu naftowego z miałem węglowym na cele opałowe,

c) sprzedażą mieszaniny miału węglowego z koksem naftowym na cele opałowe pośredniczącym podmiotom węglowym,

d) czynnościami towarzyszącymi ww. czynnościom.

Ad 10.

Szczególne dokumenty, które na podstawie uAKC powinny być sporządzane w związku z przemieszczaniem niektórych wyrobów akcyzowych na terytorium kraju, zostały zdefiniowane w następujących przepisach art. 2 ust. 1 uAKC:

-        pkt 15 – dokument e-AD,

-        pkt 15a – dokument zastępujący e-AD,

-        pkt 16a – dokument e-SAD,

-        pkt 16b – dokument zastępujący e-SAD,

-        pkt 18b – dokument e-DD,

-        pkt 18c – dokument zastępujący e-DD.

Wyżej wskazane dokumenty dotyczą przemieszczania:

a) wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy (e-AD lub dokument zastępujący e-AD),

b) wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku [nr] 2 do uAKC lub alkoholu etylowego całkowicie skażonego (e-SAD lub dokument zastępujący e-SAD),

c) wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem z akcyzy ze względu na przeznaczenie lub wyrobów wymienionych w załączniku [nr] 2 do uAKC albo monitorowania sprzedaży wyrobów węglowych zwolnionych finalnemu nabywcy (e-DD lub dokument zastępujący e-DD).

Żadna z powyższych sytuacji nie wystąpi jednak w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego koksu naftowego w przestawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym [winno być: zdarzeniu przyszłym – przypis Organu]. Stąd Spółka nie będzie – zdaniem Wnioskodawcy – zobligowana do stosowania wskazanych wyżej dokumentów w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym i przemieszczaniem koksu naftowego.

Ad 11.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 27 uAKC, raport odbioru to raport składany za pośrednictwem Systemu, stanowiący dowód, że zostało zakończone przemieszczanie wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy albo przemieszczanie na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie lub wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, objętych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, albo przemieszczanie w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy.

W rozpatrywanym stanie faktycznym koks naftowy nie podlega w ogóle procedurze zawieszenia poboru akcyzy, nie jest zwolniony z akcyzy ze względu na przeznaczenie, nie jest wyrobem wymienionym w załączniku [nr] 2. Stąd, w ocenie Wnioskodawcy, otrzymanie przez Spółkę koksu naftowego poprzez przyjęcie go na placu składowym (lub do magazynu) Wnioskodawcy, które będzie równoznaczne z zakończeniem przemieszczania koksu naftowego w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego, nie będzie skutkowało koniecznością sporządzenia i złożenia raportu odbioru w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 27 uAKC.

Ad 12.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 23e uAKC, pośredniczący podmiot olejowy to podmiot mający miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium kraju lub przedsiębiorca zagraniczny posiadający oddział z siedzibą na terytorium kraju, utworzony na warunkach i zasadach określonych w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje sprzedaży poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określonych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a uAKC, i który dokonał zgłoszenia rejestracyjnego uproszczonego, o którym mowa w art. 16b ust. 1 uAKC.

Jednocześnie, w myśl przepisów art. 89 ust. 5c pkt 1 uAKC, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, o których mowa w ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a, stawki akcyzy określone w ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a stosuje się, pod warunkiem, że podmiotem dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego tych wyrobów jest pośredniczący podmiot olejowy lub zużywający podmiot olejowy.

Zgodnie z literalnym brzmieniem art. 2 ust. 1 pkt 23e uAKC, pośredniczący podmiot olejowy to podmiot, który w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje sprzedaży poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określonych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a, i który dokonał zgłoszenia rejestracyjnego uproszczonego, o którym mowa w art. 16b ust. 1 uAKC.

W przedstawionym stanie faktycznym [winno być: zdarzeniu przyszłym – przypis Organu] Wnioskodawca nie zamierza dokonywać sprzedaży koksu naftowego (do którego odnosi się art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a uAKC) jako odrębnego wyrobu przeznaczonego na cele opałowe; zamierza jednak sprzedawać na cele opałowe mieszaninę koksu naftowego w miałem węglowym, gdzie koks naftowy będzie uprzednio nabywany wewnątrzwspólnotowo jako odrębny wyrób akcyzowy celem sporządzenia takiej mieszaniny. Faktycznie więc koks naftowy zawarty w mieszaninie sprzedawany będzie w ramach sprzedaży wyrobu kwalifikowanego jako wyrób węglowy (CN 2701 19 00, zgodnie z WIA), a więc wyrobu akcyzowego nieobjętego zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie (sprzedaż mieszaniny na rzecz pośredniczącego pomiotu węglowego nie będzie w ogóle czynnością podlegającą opodatkowaniu akcyzą, zgodnie z art. 9a ust. 1 uAKC; nie będzie więc również objęta zwolnieniem).

Jednocześnie, aby transakcja nabycia wewnątrzwspólnotowego koksu naftowego celem domieszania go następnie do miału węglowego miała sens ekonomiczny, stawka podatku akcyzowego płacona przez Wnioskodawcę musiałaby stanowić wielkość wskazaną w przepisie art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a tiret drugie uAKC (tj. 69 zł/1000 kg; lub niewiele wyższą). W przeciwnym bowiem razie jednostkowa cena sprzedaży mieszaniny miału węglowego z koksem naftowym, jaką Wnioskodawca byłby w stanie realnie uzyskać w istniejących warunkach rynkowych, nie byłaby w stanie pokryć kosztów wytworzenia przedmiotowej mieszaniny; zapłacony podatek akcyzowy stanowił będzie bowiem w Spółce element cenotwórczy przedmiotowej mieszaniny.

W konsekwencji posiadanie przez Wnioskodawcę statusu pośredniczącego podmiotu olejowego jest warunkiem niezbędnym dla zachowania ekonomicznego sensu przeprowadzenia planowanych operacji nabycia wewnątrzwspólnotowego koksu naftowego, jego domieszania do miału węglowego i sprzedaży tak sporządzonej mieszaniny.

Interpretacja przepisu art. 2 ust. 1 pkt 23e uAKC, w świetle zasady racjonalnie działającego ustawodawcy, nakazuje – w ocenie Wnioskodawcy – przyjęcie, iż ustawodawca taki nie wprowadzałby przepisu prowadzącego do dyskryminacji ekonomicznej określonej grupy podmiotów, które nabywają określone paliwa opałowe (lub komponenty mające stanowić domieszkę) i dokonują ich dalszej sprzedaży już nie w tej samej postaci, w której zostały nabyte (ale jako składnik innego paliwa opałowego), w stosunku do podmiotów dokonujących sprzedaży takich paliw opałowych w niezmienionej postaci. Dyskryminacja taka nie znajdowałby żadnego racjonalnego uzasadnienia.

W przypadku bowiem uznania, iż nabywcy wewnątrzwspólnotowemu koksu naftowego, który dokonuje następnie sprzedaży mieszaniny węgla z koksem naftowym na cele opałowe, nie przysługuje – z tytułu wykonywania tych czynności – status pośredniczącego podmiotu olejowego, stawka akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyniosłaby 2047 zł/1000 kg (zgodnie z art. 89 ust. 16 uAKC, w związku z art. 89 ust. 4 pkt 1 uAKC) wobec stawki 69 zł/1000 kg w przypadku nabycia wewnąrzwspólnotowego i dalszej sprzedaży tego samego koksu naftowego na cele opałowe, bez mieszania go z węglem. W efekcie dwa podmioty dokonujące czynności o bardzo zbliżonym charakterze i celu byłyby traktowane przez ustawodawcę (i obciążone podatkiem akcyzowym) w diametralnie odmienny sposób.

W szerszym aspekcie skutkowałoby to również tym, iż wszyscy nabywcy wewnątrzwspólnotowi paliw opałowych wskazach art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a uAKC, którzy nabycia dokonywaliby nie w celu dalszej odsprzedaży takich paliw opałowych, ale w celu ich wykorzystania jako komponenty lub domieszki do wytworzenia innych paliw opałowych (tj. mających inny kod CN niż ww. przedmiot nabycia wewnątrzwspólnotowego), byliby – co do zasady – obowiązani do uiszczania od nabycia wewnątrzwspólnotowego, najwyższej stawki akcyzy (określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 uAKC). Czyniłoby to zapewne dokonywanie takich nabyć całkowicie nieuzasadnionym ekonomicznie z uwagi na konieczność uwzględnienia zapłaconej akcyzy w cenie sprzedawanych wyrobów.

W konsekwencji – zdaniem Spółki – wskazany w art. 2 ust. 1 pkt 23e uAKC warunek dokonywania sprzedaży poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określonych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a uAKC, jako niezbędny dla posiadania statusu pośredniczącego podmiotu olejowego, należy odczytywać możliwie szeroko, tzn. w ten sposób, iż jest on również spełniony przez podmioty, które dokonują sprzedaży takich wyrobów (tj. innych paliw opałowych wskazanych w art. 89 ust. 1 pkt. 9, 10 i 15 lit. a uAKC) również jako komponentów (domieszek) paliw opałowych niewymienionych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i 15 lit. a uAKC, o kodzie CN innym niż kod wyrobu nabytego wewnątrzwspólnotowo.

Stąd, w ocenie Wnioskodawcy, uzasadnione jest stanowisko, iż Spółka będzie posiadała status pośredniczącego podmiotu olejowego z uwagi na dokonywanie czynności: nabycia wewnątrzwspólnotowego koksu naftowego celem domieszania go do miału węglowego, sprzedaż w kraju tak sporządzonej mieszaniny na cele opałowe oraz dokonanie zgłoszenia rejestracyjnego uproszczonego, zgodnie z art. 16b ust. 1 uAKC.

Spółka dokonała już uprzednio zgłoszenia jako pośredniczący podmiot olejowy, przygotowując się do przeprowadzenia operacji gospodarczych opisanych w stanie faktycznym [winno być: zdarzeniu przyszłym – przypis Organu] i przyjmując założenie, iż w świetle przedstawionych wyżej okoliczności i argumentów będzie posiadała status pośredniczącego podmiotu olejowego, niezbędny dla zastosowania stawki 69 zł/1000 kg w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego koksu naftowego.

Celem jednak uniknięcia wątpliwości w zakresie możliwości zastosowania do nabycia wewnątrzwspólnotowego koksu naftowego przez Wnioskodawcę stawki akcyzy 69 zł/1000 kg (zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a uAKC) w związku z art. 89 ust. 5c pkt 1 uAKC i art. 2 ust. 1 pkt 23e uAKC, uważa za niezbędne zweryfikowanie jej stanowiska przez Dyrektora KIS.

Ad 13.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 23e uAKC, pośredniczący podmiot olejowy to podmiot, który w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje sprzedaży poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określonych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i pkt. 15 lit. a uAKC i który dokonał zgłoszenia rejestracyjnego uproszczonego, o którym mowa w art. 16b ust. 1 uAKC.

W przypadku więc, gdyby Wnioskodawca w przyszłości – obok sprzedaży mieszaniny – dokonywał również sprzedaży na cele opałowe pewnych ilości nabytego wewnątrzwspólnotowo koksu naftowego, to w świetle przytoczonej wyżej definicji przysługiwałby mu niewątpliwie status pośredniczącego podmiotu olejowego (zakładając przy tym spełnienie obowiązku rejestracyjnego w tym zakresie).

Przepis art. 89 ust. 5c pkt 1 uAKC stanowi, iż w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, o których mowa w ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a, stawki akcyzy określone w ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a stosuje się, pod warunkiem, że podmiotem dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego tych wyrobów jest pośredniczący podmiot olejowy lub zużywający podmiot olejowy; przepis ten nie zawiera dodatkowego warunku, aby całość nabytych wewnątrzwspólnotowo paliw opałowych podlegała dalszej sprzedaży lub zużyciu na własne cele opałowe w niezmienionej postaci. Innymi słowy, jeżeli tylko część (nawet niewielka) nabywanego wewnątrzwspólnotowo koksu naftowego byłaby dalej odsprzedawana w niezmienionej postaci (lub po zmniejszeniu zawartości wilgoci, ale bez mieszania z miałem węglowym) na cele opałowe, to – w ocenie Wnioskodawcy – całość nabywanego wewnątrzwspólnotowo koksu naftowego (w tym ta jego część, która następnie byłaby mieszana z miałem węglowym) korzystałaby ze stawki akcyzy wskazanej w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a tiret drugie uAKC (tj. 69,00 zł/1000 kg). Dla zastosowania tej stawki istotne jest bowiem jedynie, aby:

a) nabywca miał status pośredniczącego podmiotu olejowego,

b) nabywane wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe, miały charakter paliw opałowych wskazanych w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a uAKC (jak np. koks naftowy), a więc aby ich nabycie następowało z zamiarem dalszej odsprzedaży jako paliwa opałowego lub jako domieszki do takiego paliwa.

W konsekwencji, jeżeli odpowiedź na pytanie [nr] 12 byłaby negatywna, to dokonywanie w przyszłości przez Wnioskodawcę sprzedaży niewielkich ilości koksu naftowego jako takiego (nabytego uprzednio wewnątrzwspólnotowo), pozwoliłoby Wnioskodawcy – w sposób niebudzący wątpliwości – na posiadanie statusu pośredniczącego podmiotu olejowego (zakładając przy tym spełnienie obowiązku rejestracyjnego w tym zakresie) i stosowanie stawki akcyzy w wysokości 69 zł/1000 kg (art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a tiret drugie uAKC) w odniesieniu do całości nabywanego wewnątrzwspólnotowo koksu naftowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

-        prawidłowe w zakresie ocenianych całościowo zagadnień objętych pytaniami nr 1-7 i 9–11;

-        nieprawidłowe w zakresie ocenianych całościowo zagadnień objętych pytaniami nr 8, 12 i 13.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):

Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy.

Jak wynika z art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy:

Użyte w ustawie określenie wyroby węglowe oznacza wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

W poz. 19 załącznika nr 1 do ustawy, stanowiącego wykaz wyrobów akcyzowych, pod kodem CN ex 2701, wymieniono węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Natomiast w poz. 30 załącznika nr 1, pod kodem CN 2713, wymieniono koks naftowy, bitum naftowy oraz inne pozostałości olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych.

Z kolei w załączniku nr 2 do ustawy, stanowiącym wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o których mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG, wyroby akcyzowe o kodzie CN 2713 nie zostały wymienione.

Jak wskazano w art. 2 ust. 1 pkt 5a ustawy:

Centralny Rejestr Podmiotów Akcyzowych oznacza rejestr podmiotów, o których mowa w art. 16 ust. 1 i 1a.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Nabycie wewnątrzwspólnotowe oznacza przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy:

Procedura zawieszenia poboru akcyzy oznacza procedurę stosowaną podczas produkcji, w tym przetwarzania, lub magazynowania, w tym przechowywania, lub przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są spełnione warunki określone w przepisach niniejszej ustawy i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe.

W świetle art. 2 ust. 1 pkt 13 ustawy:

Użyte w ustawie określenie zarejestrowany odbiorca oznacza podmiot, któremu wydano zezwolenie na nabywanie wewnątrzwspólnotowe albo na jednorazowe nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych wysłanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zwane dalej odpowiednio „zezwoleniem na nabywanie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca” albo „zezwoleniem na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca”.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 15 ustawy o podatku akcyzowym:

Użyte w ustawie określenie e-AD oznacza elektroniczny administracyjny dokument, na podstawie którego przemieszcza się wyroby akcyzowe z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 15a ustawy:

Użyte w ustawie określenie dokument zastępujący e-AD oznacza dokument, na podstawie którego przemieszcza się wyroby akcyzowe z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, gdy System jest niedostępny, zawierający takie same dane jak e-AD.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 16a ustawy:

Użyte w ustawie określenie e-SAD oznacza elektroniczny uproszczony dokument administracyjny, na podstawie którego przemieszcza się, w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy:

a) wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy,

b) alkohol etylowy całkowicie skażony środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz.Urz. WE L 288 z 23.11.1993, str. 12, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, str. 249, z późn. zm.).

Jak wynika z art. 2 ust. 1 pkt 16b ustawy:

Użyte w ustawie określenie dokument zastępujący e-SAD oznacza dokument, na podstawie którego przemieszcza się, w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyroby akcyzowe, o których mowa w pkt 16a, gdy System jest niedostępny, zawierający takie same dane jak e-SAD.

Jak wskazano w art. 2 ust. 1 pkt 16d ustawy o podatku akcyzowym:

Użyte w ustawie określenie uprawniony odbiorca oznacza podmiot posiadający numer akcyzowy, który odbiera w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego wyroby akcyzowe poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-SAD albo dokumentu zastępującego e-SAD, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym podmiot prowadzący skład podatkowy lub zarejestrowanego odbiorcę.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 18b ustawy:

Użyte w ustawie określenie e-DD oznacza elektroniczny dokument, na podstawie którego:

a) przemieszcza się na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie lub wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowane zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie,

b) monitoruje się na terytorium kraju sprzedaż wyrobów węglowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie finalnemu nabywcy węglowemu przez pośredniczący podmiot węglowy, który w poprzednim roku kalendarzowym sprzedał powyżej 30 mln kg wyrobów węglowych.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 18c ustawy:

Użyte w ustawie określenie dokument zastępujący e-DD oznacza dokument, na podstawie którego przemieszcza się na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie lub wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowane zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, zawierający takie same dane jak e-DD, stosowany, gdy System jest niedostępny.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy:

Ubytki wyrobów akcyzowych oznacza wszelkie straty:

a) wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, powstałe podczas stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, z wyłączeniem strat powstałych podczas produkcji wyrobów energetycznych, piwa, wina, napojów fermentowanych, wyrobów pośrednich lub wyrobów tytoniowych,

b) objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie:

- napojów alkoholowych,

- wyrobów energetycznych, z wyjątkiem wyrobów węglowych, przemieszczanych, a w przypadku podmiotu pośredniczącego, również magazynowanych,

c) wyrobów węglowych powstałe w trakcie ich przemieszczania na terytorium kraju w związku z wykonaniem czynności stanowiącej przedmiot opodatkowania akcyzą,

d) wyrobów akcyzowych niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, powstałe podczas stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, z wyłączeniem strat powstałych podczas produkcji,

e) wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, powstałe podczas:

- stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, z wyłączeniem strat powstałych podczas produkcji,

- przemieszczania poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD,

f) wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, przemieszczanych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-SAD albo dokumentu zastępującego e-SAD, z wyłączeniem strat alkoholu etylowego całkowicie skażonego środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy:

Użyte w ustawie określenie sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.

W świetle art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy:

Pośredniczący podmiot węglowy oznacza podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju:

a) dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, lub

b) używający wyrobów węglowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów nieobjętych zwolnieniem od akcyzy, lub

c) używający wyrobów węglowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów niepodlegających opodatkowaniu akcyzą

- który dokonał zgłoszenia rejestracyjnego zgodnie z art. 16.

Art. 2 ust. 1 pkt 23c ustawy stanowi, że:

Finalny nabywca węglowy to podmiot, który:

a) nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby węglowe, lub

b) posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby węglowe

- niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 23e ustawy:

Użyte w ustawie określenie pośredniczący podmiot olejowy oznacza podmiot mający miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium kraju lub przedsiębiorcę zagranicznego posiadającego oddział z siedzibą na terytorium kraju, utworzony na warunkach i zasadach określonych w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którzy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonują sprzedaży poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określonych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a, i którzy dokonali zgłoszenia rejestracyjnego uproszczonego, o którym mowa w art. 16b ust. 1.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Użyte w ustawie określenie System oznacza krajowy system teleinformatyczny służący do obsługi:

a) przemieszczania wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, w szczególności do przesyłania e-AD, raportu odbioru i raportu wywozu, unieważnienia e-AD, zmiany miejsca przeznaczenia oraz zawiadomienia o zmianie miejsca przeznaczenia, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 684/2009 z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy Rady 2008/118/WE w odniesieniu do skomputeryzowanych procedur przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy (Dz.Urz. UE L 197 z 29.07.2009, str. 24, z późn. zm.),

b) przemieszczania wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie lub wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, w szczególności do przesyłania e-DD, raportu odbioru i raportu wywozu, unieważnienia e-DD, zmiany miejsca przeznaczenia oraz zawiadomienia o zmianie miejsca przeznaczenia,

c) monitorowania sprzedaży wyrobów węglowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, w szczególności do przesyłania e-DD,

d) przemieszczania wyrobów akcyzowych w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w szczególności do przesyłania e-SAD, raportu odbioru, zmiany miejsca przeznaczenia oraz zawiadomienia o zmianie miejsca przeznaczenia, o których mowa w aktach delegowanych i wykonawczych Komisji Europejskiej wydanych na podstawie art. 43 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady (UE) 2020/262 z dnia 19 grudnia 2019 r. ustanawiającej ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego (przekształcenie) (Dz.Urz. UE L 58 z 27.02.2020, str. 4, z późn. zm.).

W świetle art. 2 ust. 1 pkt 27 ustawy:

Raport odbioru oznacza raport składany za pośrednictwem Systemu, stanowiący dowód, że zostało zakończone przemieszczanie wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy albo przemieszczanie na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie lub wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, objętych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, albo przemieszczanie w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy.

Jak wskazano w art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego.

Stosownie do art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:

a) było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub

b) nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy;

Natomiast jak wynika z art. 8 ust. 3 ustawy:

Przedmiotem opodatkowania akcyzą są również ubytki wyrobów akcyzowych lub całkowite zniszczenie wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20. Wyrób uważa się za całkowicie zniszczony, gdy nie może już zostać wykorzystany jako wyrób akcyzowy.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy:

W przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1) sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu;

2) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;

3) import wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;

4) użycie wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;

5) użycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego:

a) nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1, do celów innych niż zwolnione na podstawie tego przepisu, przy czym za takie użycie uznaje się również naruszenie warunków, o których mowa w art. 31a ust. 3, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31a ust. 1,

b) uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,

c) jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży wyrobów węglowych finalnemu nabywcy węglowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony w należnej wysokości;

6) użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;

7) powstanie ubytków wyrobów węglowych.

Art. 9a ust. 3 i 4 ustawy wskazuje:

3. Jeżeli w stosunku do wyrobów węglowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

4. W przypadku sprzedaży wyrobów węglowych sprzedawca jest obowiązany ustalić, czy sprzedaje te wyroby pośredniczącemu podmiotowi węglowemu czy finalnemu nabywcy węglowemu.

Jak stanowi art. 10 ust. 1, 1a, 1b i 5 ustawy:

1. Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

1a. Obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju powstaje z dniem wydania wyrobów węglowych, w tym także przewoźnikowi, a w przypadkach, o których mowa w art. 9a ust. 2 pkt 2-9 , z dniem wykonania tych czynności.

1b. Jeżeli sprzedaż wyrobów węglowych jest potwierdzona fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z dniem wystawienia faktury, nie później niż w 7. dniu od dnia wydania wyrobów węglowych.

5. Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, z wyłączeniem wyrobów węglowych i wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 4a, powstaje z dniem otrzymania tych wyrobów przez podatnika.

W myśl art. 13 ust. 1 pkt 3, 10 ustawy:

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot:

3) u którego powstają ubytki wyrobów akcyzowych lub doszło do całkowitego zniszczenia wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20 lit. a-e, również gdy nie jest właścicielem tych wyrobów akcyzowych;

10 będący pośredniczącym podmiotem węglowym używającym wyrobów węglowych.

Jak wskazano w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 4 lit. a ustawy:

Zgłoszenia rejestracyjnego jest obowiązany dokonać:

-        podmiot prowadzący działalność gospodarczą zamierzający wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu akcyzą - przed dniem wykonania pierwszej takiej czynności;

-        podmiot, który zamierza prowadzić działalność gospodarczą jako pośredniczący podmiot węglowy - przed dniem rozpoczęcia tej działalności.

W świetle art. 16b ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:

Podmiot zamierzający zużywać do celów opałowych wyroby akcyzowe jako zużywający podmiot olejowy lub prowadzić działalność gospodarczą jako pośredniczący podmiot olejowy składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, przed dniem wykonania pierwszej czynności z wykorzystaniem tych wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określonych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a, zgłoszenie rejestracyjne uproszczone.

Stosownie do art. 21 ust. 1-3 ustawy:

1. Podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:

1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru,

2) obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego

- za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

2. W przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:

1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe, według ustalonego wzoru,

2) obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego

- za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy skutkujące powstaniem zobowiązania podatkowego.

3. Przepisy ust. 1 i 2 nie mają zastosowania:

1) w zakresie, w jakim podatnik jest obowiązany do złożenia deklaracji uproszczonej, obliczenia i zapłaty akcyzy, o których mowa w art. 78 ust. 1 pkt 3;

1a) w zakresie, w jakim podatnik jest obowiązany do złożenia deklaracji, o której mowa w art. 24e ust. 1;

2) w zakresie, w jakim podatnik jest obowiązany do złożenia deklaracji podatkowej, obliczenia i zapłaty akcyzy od energii elektrycznej, o których mowa w art. 24 ust. 1;

3) do podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie wyrobów akcyzowych niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy;

4) do importu wyrobów akcyzowych, o którym mowa w art. 27-29;

5) do nabycia wewnątrzwspólnotowego alkoholu etylowego całkowicie skażonego środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej lub dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje, na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego;

6) do zużywającego podmiotu gospodarczego w zakresie zużycia wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, objętych zerową stawką akcyzy.

Zgodnie z art. 20j ustawy:

Podmiot, który zamierza:

1) dokonywać nabyć wewnątrzwspólnotowych lub dokonać jednorazowego nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych jako uprawniony odbiorca,

2) dokonywać dostaw wewnątrzwspólnotowych lub dokonać jednorazowej dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych jako uprawniony wysyłający

- jest obowiązany uzyskać odpowiednio numer akcyzowy uprawnionego odbiorcy lub numer akcyzowy uprawnionego wysyłającego.

Art. 21a ust. 1 ustawy wskazuje, że:

W przypadku wyrobów węglowych podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:

1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru,

2) obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego

- za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia przypadającego w drugim miesiącu od miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy.

W świetle art. 26 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji podatkowych i deklaracji w sprawie przedpłaty akcyzy, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego składania tych deklaracji, informacjami o terminach i miejscu ich składania oraz pouczeniem podatnika, że deklaracje podatkowe stanowią podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, zapewniając możliwość prawidłowego obliczenia wysokości akcyzy.

Na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych w sprawie podatku akcyzowego oraz deklaracji w sprawie przedpłaty podatku akcyzowego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1082, ze zm.; dalej jako: „rozporządzenie w sprawie wzorów deklaracji” lub „rozporządzenie”).

Przypadki stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy zostały, co do zasady, określone w art. 40 ust. 1-5a ustawy. Jednocześnie procedurę zawieszenia poboru akcyzy stosuje się, co do zasady, względem wyrobów określonych w załączniku nr 2 do ustawy, który stanowi wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o których mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG.

Niemniej należy zauważyć, że zgodnie z art. 40 ust. 6 ustawy:

Procedurę zawieszenia poboru akcyzy stosuje się na terytorium kraju również do wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, z zastrzeżeniem art. 47 ust. 1 pkt 1 i 5.

Jak stanowi z kolei art. 40 ust. 7 ustawy:

Procedury zawieszenia poboru akcyzy nie stosuje się do energii elektrycznej, wyrobów gazowych, wyrobów węglowych, suszu tytoniowego i zestawów części do urządzeń do waporyzacji.

W świetle art. 47 ust. 1 pkt 7 ustawy:

Produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, w tym opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyłączeniem produkcji wyrobów węglowych.

Jak wynika z art. 78 ust. 1 pkt 3 ustawy:

W przypadku gdy uprawniony odbiorca nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, na potrzeby wykonywanej na terytorium kraju działalności gospodarczej, jest obowiązany bez wezwania organu podatkowego, złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć akcyzę i dokonać jej zapłaty na terytorium kraju, na rachunek właściwego urzędu skarbowego, w terminie 10 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, w przypadku gdy nabywane wyroby są opodatkowane na terytorium kraju stawką akcyzy inną niż stawka zerowa.

Stosownie do art. 78 ust. 3 ustawy:

W przypadku gdy podatnik nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe niewymienione w załączniku nr 2 do ustawy, inne niż określone w art. 40 ust. 7, które są objęte na terytorium kraju stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, na potrzeby wykonywanej na terytorium kraju działalności gospodarczej, jest obowiązany:

1) przed wprowadzeniem wyrobów akcyzowych na terytorium kraju dokonać zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu skarbowego;

2) złożyć zabezpieczenie akcyzowe;

3) bez wezwania organu podatkowego, złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklarację uproszczoną, o której mowa w ust. 1 pkt 3, oraz obliczyć akcyzę i dokonać jej zapłaty na terytorium kraju w sposób i terminie określonych w tym przepisie.

Jak stanowi art. 78 ust. 7a ustawy o podatku akcyzowym:

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, warunkiem dokonania przez podatnika nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych wymienionych w art. 103 ust. 5aa ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług jest posiadanie:

1) koncesji na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą, o której mowa w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, lub

2) wpisu do rejestru systemu zapasów interwencyjnych, o którym mowa w ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym.

Z art. 78 ust. 8 ustawy wynika, że:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, uwzględniając konieczność zapewnienia informacji dotyczących ilości nabywanych wyrobów akcyzowych oraz kwoty akcyzy przypadającej do zapłaty.

Natomiast w świetle art. 78 ust. 10 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór deklaracji uproszczonej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego złożenia tej deklaracji, informacją o terminie i miejscu jej złożenia oraz pouczeniem podatnika, że deklaracja ta stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości akcyzy.

Na podstawie art. 78 ust. 10 ustawy wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z 17 czerwca 2025 r. w sprawie wzoru deklaracji uproszczonej w sprawie podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych objętych stawką podatku akcyzowego inną niż stawka zerowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 822; dalej jako: „rozporządzenie w sprawie wzoru deklaracji uproszczonej”).

Jak wskazano w § 1 rozporządzenia w sprawie wzoru deklaracji uproszczonej:

Określa się wzór deklaracji uproszczonej w sprawie podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych objętych stawką podatku akcyzowego inną niż stawka zerowa (AKC-UA), stanowiący załącznik do rozporządzenia.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

W myśl art. 86 ust. 2 i 3 ustawy o podatku akcyzowym:

2. Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

3. Paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2.

Jak wynika z art. 87 ust. 1 ustawy:

Produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie wyrobów energetycznych, w tym również mieszanie lub przeklasyfikowanie komponentów paliwowych, rozlew gazu skroplonego do butli gazowych, a także barwienie i znakowanie wyrobów energetycznych.

Stosownie do art. 88 ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15^○C lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ).

Jak wskazano w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy:

Stawka akcyzy na wyroby energetyczne wynosi dla pozostałych paliw opałowych, w przypadku gdy ich gęstość w temperaturze 15^oC jest:

- niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 232,00 zł/1000 litrów,

- równa lub wyższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 69,00 zł/1000 kilogramów.

Jak stanowi art. 89 ust. 2c ustawy:

Stawka akcyzy na wyroby energetyczne niewymienione w załączniku nr 2 do ustawy, inne niż określone w ust. 1 pkt 1-13, przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł.

W świetle art. 89 ust. 5 ustawy:

W przypadku sprzedaży wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, o których mowa w ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a, stawki akcyzy określone w ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a stosuje się, pod warunkiem że:

1) nabywcą tych wyrobów jest pośredniczący podmiot olejowy lub zużywający podmiot olejowy;

2) sprzedawca będący pośredniczącym podmiotem olejowym dokona zgłoszenia, o którym mowa w art. 5 ust. 1 albo art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 1218);

3) nabywca oświadczy, że nabywane wyroby:

a) zostaną przeznaczone do celów opałowych, uprawniających do stosowania tych stawek; oświadczenie ma następującą treść:

„Oświadczam, że nabywane wyroby zużyję do celów opałowych. Za zmianę przeznaczenia nabywanych wyrobów i przez to narażenie na uszczuplenie podatku akcyzowego grozi odpowiedzialność przewidziana w art. 73a Kodeksu karnego skarbowego.” lub

b) będą sprzedane do celów opałowych, uprawniających do stosowania tych stawek; oświadczenie ma następującą treść:

„Oświadczam, że nabywane wyroby sprzedam do celów opałowych. Za zmianę przeznaczenia nabywanych wyrobów i przez to narażenie na uszczuplenie podatku akcyzowego grozi odpowiedzialność przewidziana w art. 73a Kodeksu karnego skarbowego.”

4) nabywca uzupełni zgłoszenie, o którym mowa w art. 5 ust. 1 albo art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi, zgodnie z art. 5 ust. 6 lub art. 6a ust. 3 tej ustawy oraz uzupełni to zgłoszenie o oświadczenie, o którym mowa w pkt 3.

Zgodnie z art. 89 ust. 5c ustawy:

W przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, o których mowa w ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a, stawki akcyzy określone w ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a stosuje się, pod warunkiem że:

1) podmiotem dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego tych wyrobów jest pośredniczący podmiot olejowy lub zużywający podmiot olejowy;

2) podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego dokona zgłoszenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1 albo art. 6b ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi;

3) podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego w dokonanym zgłoszeniu złoży oświadczenie, że nabywane wyroby zostaną przeznaczone do celów opałowych lub będą sprzedane z przeznaczeniem do celów opałowych, uprawniających do stosowania tych stawek o treści określonej w ust. 5b pkt 2 lit. a lub b;

4) podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi, uzupełni zgłoszenie zgodnie z art. 6 ust. 5 tej ustawy o informację o ilości odebranego wyrobu.

W myśl art. 138c ust. 1 ustawy:

Ewidencję wyrobów akcyzowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo prowadzą:

1) zarejestrowany odbiorca, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca;

2) podatnik nabywający wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej na terytorium kraju;

3) podatnik nabywający wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe niewymienione w załączniku nr 2 do ustawy, które są objęte na terytorium kraju stawką akcyzy inną niż stawka zerowa.

Jak wynika z art. 138c ust. 3 ustawy:

Ewidencje, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny umożliwiać w szczególności:

1) ustalenie ilości i rodzaju wyrobów akcyzowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo;

2) określenie kwot akcyzy;

3) ustalenie podmiotu, który wysłał wyroby akcyzowe, oraz podmiotu, na rzecz którego wyroby akcyzowe zostały nabyte wewnątrzwspólnotowo.

4) (uchylony).

Stosownie do art. 138i ust. 1 ustawy:

Ewidencję wyrobów węglowych prowadzą:

1) pośredniczący podmiot węglowy dokonujący sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu;

2) pośredniczący podmiot węglowy używający wyrobów węglowych.

Wątpliwość wyrażona przez Państwa w pytaniu nr 1 dotyczy stawki opodatkowania akcyzą nabywanego z Niemiec koksu naftowego.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że przedmiotem nabycia przez Spółkę z Niemiec – transportem rzecznym – będzie koks naftowy o kodzie CN 2713 11 00. Nabycie będzie dokonane poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Koks naftowy jest wyrobem akcyzowym o konsystencji stałej, gęstości przekraczającej 890 kilogramów/metr sześcienny i może być wykorzystywany jako samodzielne paliwo opałowe.

Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że zakup przez Spółkę koksu naftowego z Niemiec będzie stanowił nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobu akcyzowego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy – dojdzie do przemieszczenia wyrobu akcyzowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Możliwe wykorzystanie koksu naftowego jako samodzielnego paliwa opałowego lub jako domieszka do paliwa opałowego, będzie oznaczało opodatkowanie koksu akcyzą na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy. Stawka na koks naftowy o takim przeznaczeniu nie została bowiem wskazana w przepisach art. 89 ust. 1-14 ustawy. Z uwagi na to, że gęstość koksu naftowego będzie przekraczała 890 kilogramów/metr sześcienny, więc stawka akcyzy będzie wynosiła 69,00 zł/1000 kilogramów. Zastosowanie przez Wnioskodawcę w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym stawki opodatkowania koksu naftowego w wysokości podanej w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy nie będzie wymagało spełnienia dodatkowych warunków. Jedynym warunkiem – wskazanym przez Spółkę – będzie przeznaczenie nabywanego koksu naftowego jako paliwa opałowego lub jako domieszka do paliwa opałowego jakim będzie węgiel kamienny i dalsze przeznaczenie powstałej mieszaniny jako paliwo opałowe. Przy czym podkreślić należy, że rozstrzygnięcie we wskazanym zakresie dotyczy wyłącznie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, w odniesieniu do stanowiska własnego Wnioskodawcy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.

W pytaniu nr 2 wyrazili Państwo wątpliwość dotyczącą momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego koksu naftowego, przeznaczonego jako domieszka do węgla kamiennego (miału węglowego).

Koks naftowy o kodzie CN 2713 11 00 nie został wymieniony w załączniku nr 2 do ustawy. Zatem w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego koksu naftowego obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy, tj. z dniem otrzymania tych wyrobów przez Wnioskodawcę. Opisany koks naftowy jest bowiem objęty stawką akcyzy inną niż stawka zerowa (jak Organ wskazał oceniając stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1), nie jest ani wyrobem węglowym (zdefiniowanym w art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy), ani wyrobem akcyzowym, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 4a ustawy (nie będzie nabywany do składu podatkowego). Obowiązek podatkowy powstanie więc z dniem, gdy Spółka fizycznie (faktycznie) otrzyma koks naftowy, bez względu na to, czy przyjęcie nastąpi na plac składowy czy do magazynu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Wątpliwość wyrażona przez Państwa w pytaniu nr 3 dotyczy obowiązków związanych z nabyciem wewnątrzwspólnotowym opisanego koksu naftowego przeznaczonego jako domieszka do węgla kamiennego (miału węglowego).

Koks naftowy – nabywany wewnątrzwspólnotowo na potrzeby wykonywanej na terytorium kraju działalności gospodarczej – nie został wymieniony w załączniku nr 2 do ustawy, nie jest wyrobem akcyzowym wskazanym w art. 40 ust. 7 ustawy, będzie opodatkowany stawką akcyzy inną niż stawka zerowa. Z powyższych okoliczności zdarzenia przyszłego wynika więc, że Spółka będzie zobowiązana do wypełnienia wszystkich następujących wymagań wynikających z art. 78 ust. 3 ustawy:

-        przed wprowadzeniem wyrobów akcyzowych na terytorium kraju dokonać zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu skarbowego;

-        złożyć zabezpieczenie akcyzowe;

-        bez wezwania organu podatkowego, złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklarację uproszczoną, o której mowa w art. 78 ust. 1 pkt 3 ustawy, oraz obliczyć akcyzę i dokonać jej zapłaty na terytorium kraju w sposób i terminie określonych w tym przepisie.

Należy więc wskazać, że w związku planowanym nabyciem wewnątrzwspólnotowym, obowiązkiem Spółki będzie nie tylko dokonanie zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu skarbowego (przed wprowadzeniem wyrobów akcyzowych na terytorium kraju) oraz złożenie zabezpieczenia akcyzowego, których to kwestii dotyczy Państwa pytanie nr 3. Obowiązkiem Spółki będzie także – bez wezwania ze strony organu podatkowego – złożenie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracji uproszczonej, o której mowa w art. 78 ust. 1 pkt 3 ustawy, obliczenie akcyzy i dokonanie jej zapłaty na terytorium kraju w sposób i terminie określonych w tym przepisie, których kwestii nie dotyczy Państwa pytanie nr 3.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy – oceniane w zakresie określonym w pytaniu nr 3 – należy uznać za prawidłowe, z tym wszakże zastrzeżeniem, że Spółka będzie zobligowania również do wypełnienia obowiązku wskazanego w art. 78 ust. 3 pkt 3 ustawy, w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym koksu naftowego.

Wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego, że koks naftowy będzie nabywany wewnątrzwspólnotowo z przeznaczeniem na domieszkę do węgla kamiennego (miału węglowego o kodzie CN 2701 19) w ilości 20%, a powstała mieszanina będzie sprzedawana jako paliwo opałowe. Z uwagi na znaczną wilgotność sprowadzanego koksu naftowego, przed zmieszaniem z węglem będzie on wymagał osuszenia, polegającego na pozostawieniu go przez odpowiednio długi okres na wolnym powietrzu.

W przedstawionych okolicznościach zdarzenia przyszłego zmniejszenie masy koksu naftowego nie będzie stanowiło ubytku w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy, nie będzie odpowiadało żadnej z czynności wymienionych w tym przepisie. Suszenie koksu naftowego będzie procesem zachodzącym po powstaniu obowiązku podatkowego z tytułu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego. Przy tym będzie procesem niezależnym od procesu mieszania koksu naftowego z miałem węglowym, więc nawet w szczególności przed tym mieszaniem nie powstaną ubytki. Tym samym obniżenie całkowitej masy koksu naftowego nie będzie stanowiło czynności opodatkowanej akcyzą w rozumieniu art. 8 ust. 3 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 należy uznać za prawidłowe.

Wątpliwość wyrażona przez Wnioskodawcę w pytaniu nr 5 dotyczy obowiązku złożenia deklaracji podatkowej oraz zapłaty podatku w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym koksu naftowego.

Jak Organ wskazał powyżej – oceniając stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 – obowiązkiem Spółki będzie złożenie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracji uproszczonej, o której mowa w art. 78 ust. 1 pkt 3 ustawy, obliczenie akcyzy i dokonanie jej zapłaty na terytorium kraju w sposób i terminie określonych w tym przepisie, bez wezwania ze strony organu podatkowego. Obowiązek ten wynika z art. 78 ust. 3 pkt 3 ustawy.

W związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym koksu naftowego Spółka będzie zobowiązana do złożenia deklaracji uproszczonej AKC-UA, której wzór zawiera załącznik do rozporządzenia w sprawie wzoru deklaracji, w terminie do 10 dni licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego. Także w tym terminie Spółka będzie zobowiązania do obliczenia akcyzy i dokonania jej zapłaty na rachunek właściwego urzędu skarbowego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 5 należy uznać za prawidłowe.

Wnioskodawca wskazał, że planuje zmieszanie koksu naftowego (20% masy mieszaniny) z węglem kamiennym (80% masy mieszaniny). Dla otrzymanego po zmieszaniu wyrobu Spółka otrzymała WIA, z którego wynika, że taką mieszaninę należy kwalifikować do kodu CN 2701 19 00 (węgiel pozostały), jako paliwo opałowe. Jak wynika więc z decyzji WIA mieszanina taka będzie wyrobem energetycznym wymienionym w art. 86 ust. 1 pkt 2 oraz w poz. 19 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym.

Przepis art. 87 ust. 1 ustawy precyzuje co należy rozumieć pod pojęciem produkcji wyrobów energetycznych. Zgodnie z tym przepisem – poza wytwarzaniem lub przetwarzaniem wyrobów energetycznych – produkcją jest także mieszanie. Zatem mając na uwadze treść art. 87 ust. 1 ustawy, mieszanie koksu naftowego z węglem będzie stanowiło produkcję wyrobu energetycznego o kodzie CN 2701 19 00. Skoro powstała mieszanina będzie wyrobem węglowym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy, to jej produkcja nie musi odbywać się w składzie podatkowym. Art. 47 ust. 1 pkt 7 ustawy wskazuje na wyjątek od zasady produkcji wyrobów akcyzowych w składzie podatkowym, dotyczący produkcji poza składem wyrobów węglowych. W tym wypadku kwestia, aby mieszanie koksu naftowego z węglem odbywało się w dowolnym przystosowanym do tego miejscu, pozostaje poza zakresem ustawy o podatku akcyzowym.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 6 należy uznać za prawidłowe.

Wyrażona przez Państwa wątpliwość w pytaniu nr 7 dotyczy obowiązku uzyskania statusu uprawnionego odbiorcy lub zarejestrowanego odbiorcy, a także numeru akcyzowego przed planowanym nabyciem wewnątrzwspólnotowym koksu naftowego.

Z przedstawionych okoliczności zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka nie będzie miała obowiązku uzyskania statusu zarejestrowanego odbiorcy, ponieważ planuje nabywać wewnątrzwspólnotowo koks naftowy poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Gdy tymczasem z definicji zarejestrowanego odbiorcy – zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 13 ustawy – wynika, że jest to podmiot zamierzający nabywać wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe z zastosowanie procedury zawieszenia poboru akcyzy.

Spółka nie będzie miała też obowiązku uzyskania statusu uprawnionego odbiorcy. Wynika to z faktu, że opisany koks naftowy nie został wymieniony w załączniku nr 2 do ustawy, a więc jego przemieszczanie w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego nie będzie się odbywało na podstawie e-SAD, na co wskazuje definicja tego dokumentu, zawarta w art. 2 ust. 1 pkt 16a ustawy. Gdy tymczasem z definicji uprawnionego odbiorcy – zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 16d ustawy – wynika, że jest to podmiot posiadający numer akcyzy, który odbiera w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego wyroby akcyzowe poza procedura zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-SAD. Brak obowiązku przemieszczania nabywanego koksu naftowego na podstawie e-SAD wyłącza obowiązek uzyskania statusu uprawnionego odbiorcy.

W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku – wynikającego z art. 20j ustawy – uzyskania numeru akcyzowego uprawnionego odbiorcy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 7 należy uznać za prawidłowe.

Wnioskodawca wskazał, że nabywcami powstałej mieszaniny koksu naftowego i węgla byłyby wyłącznie pośredniczące podmioty węglowe. W takim wypadku sprzedaż mieszaniny pośredniczącym podmiotom węglowym nie będzie stanowiła przedmiotu opodatkowania akcyzą w rozumieniu art. 9a ustawy. W konsekwencji sprzedaży mieszaniny wskazanym podmiotom nie powstanie obowiązek podatkowy na podstawie art. 10 ust. 1a i 1b ustawy.

Wskazana we wniosku mieszanina nie została wymieniona w załączniku nr 2 do ustawy, nie będzie produkowana w składzie podatkowym, co wynika z art. 47 ust. 1 pkt 7, nie będzie objęta procedurą zawieszenia poboru akcyzy, co wynika z art. 40 ust. 7 ustawy. W takim wypadku składowanie mieszaniny (magazynowanie) może odbywać się w dowolnym miejscu poza składem podatkowym. Przemieszczanie opisanej mieszaniny na terytorium kraju nie będzie się odbywało na podstawie dokumentów e-AD, e-SAD oraz e-DD. Opisana mieszanina nie będzie bowiem ani przemieszczana w związku z czynnościami wskazanymi w tych dokumentach, ani nie będzie stanowiła wyrobów wymienionych w tych dokumentach, w przypadku których ich przemieszczanie wymaga odpowiedniego dokumentowania.

Reasumując – sprzedaż mieszaniny wyłącznie pośredniczącym podmiotom węglowym nie będzie przedmiotem opodatkowania akcyzą w rozumieniu art. 9a, a wówczas obowiązek podatkowy nie powstanie na podstawie art. 10 ust. 1a i 1b ustawy. Skoro wyprodukowana mieszanina będzie sprzedawana wyłącznie pośredniczącym podmiotom węglowym, to czynność ta nie będzie stanowiła przedmiotu opodatkowania, a wówczas nie powstanie obowiązek podatkowy. Zatem w tym zakresie pytania nr 8 stanowisko Wnioskodawcy będzie nieprawidłowe.

Wnioskodawca nie będzie musiał składować (magazynować) mieszaniny w składzie podatkowym. Również Spółka nie będzie miała obowiązku przemieszczania na terytorium kraju opisanej mieszaniny na podstawie dokumentów e-AD, e-SAD i e-DD. W tym zakresie pytania nr 8 stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Tym samym, oceniając całościowo, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 8 należy uznać za nieprawidłowe.

Wnioskodawca przedstawił okoliczności zdarzenia przyszłego, z których wynika, że będzie nabywał wewnątrzwspólnotowo koks naftowy, niewymieniony w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowany stawką inną niż stawka zerowa, na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy. W związku z tym nabyciem Spółka będzie zobowiązana do prowadzenia ewidencji zgodnie z art. 138c ust. 1 pkt 3 ustawy.

Natomiast Spółka nie będzie zobowiązana do ewidencji wyrobów węglowych powstałych w wyniku domieszania koksu naftowego do węgla (miału węglowego) i sprzedażą tak powstałego wyrobu węglowego pośredniczącym podmiotom węglowym. Spółka jest wprawdzie pośredniczącym podmiotem węglowym, jednak nie wykonuje czynności wymagających ewidencjonowania, wskazanych w art. 138i ustawy (nie dokonuje sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu, a także nie używa wyrobów węglowych).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 9 należy uznać za prawidłowe.

Spółka nie będzie miała obowiązku przemieszczania nabywanego wewnątrzwspólnotowo koksu naftowego na terytorium kraju na podstawie dokumentów e-AD, e-SAD i e-DD. Koks naftowy nie został wymieniony w załączniku nr 2 do ustawy, a jego przemieszczanie w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego będzie następowało poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Zatem przemieszczanie koksu naftowego nie będzie następowało na podstawie żadnego ze wskazanych w pytaniu dokumentów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 10 należy uznać za prawidłowe.

Spółka nie będzie miała obowiązku sporządzania raportu odbioru, wskazanego w art. 2 ust. 1 pkt 27 ustawy. Raport odbioru jest dokumentem składanym za pośrednictwem Systemu, w sytuacji, gdy przemieszczanie następuje na podstawie dokumentów e-AD, e-SAD i e-DD. Skoro koks naftowy o kodzie CN 2713 11 00 jest wyrobem akcyzowym niewymienionym w załączniku nr 2, jego przemieszczanie nie następuje na podstawie e–AD, e-SAD i e-DD. W takiej sytuacji raport odbioru nie jest sporządzany.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 11 należy uznać za prawidłowe.

W pytaniu nr 12 Spółka odwołała się do warunku wskazanego w art. 89 ust. 5c pkt 1 ustawy, wskazując na konieczność posiadania statusu pośredniczącego podmiotu olejowego jako jednej z przesłanek, pozwalających na zastosowanie stawki akcyzy określonej w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i 15 lit. a do nabywanych wewnątrzwspólnotowo i dalej sprzedawanych wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, wymienionych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i 15 lit. a ustawy.

Zauważyć należy, że w art. 89 ust. 1 pkt 9 ustawy wymienione zostały oleje napędowe przeznaczone do celów opałowych, o kodach CN od 2710 19 43 do 2710 19 48 i od 2710 20 11 do 2710 20 19, zabarwione na czerwono i oznaczone znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi. Z kolei w art. art. 89 ust. 1 pkt 10 ustawy wymienione zostały oleje opałowe o kodach CN od 2710 19 51 do 2710 19 68 i od 2710 20 31 do 2710 20 39:

a) z których 30% lub więcej objętościowo destyluje przy 350^oC lub których gęstość w temperaturze 15^oC jest niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny, zabarwione na czerwono i oznaczone znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi;

b) pozostałe, niepodlegające obowiązkowi barwienia i znakowania na podstawie przepisów szczególnych.

Zatem w obu wskazanych przepisach jest mowa o olejach – napędowych, przeznaczonych do celów opałowych lub opałowych. Natomiast w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy jest mowa o pozostałych paliwach opałowych, bez rozróżnienia na olej lub paliwo stałe. Odwołując się więc do wykładni celowościowej należy zauważyć, że warunki wymienione w art. 89 ust. 5c, uprawniające do stosowania stawek akcyzy wskazanych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i 15 lit. a ustawy, należy odczytywać jako takie, które obejmują szeroko rozumiane oleje opałowe (przeznaczone do celów opałowych). Na takie odczytanie art. 89 ust. 5c ustawy wskazuje już warunek wymieniony w pkt 1, wymagający posiadania statusu pośredniczącego podmiotu olejowego lub zużywającego podmiotu olejowego.

Tymczasem Spółka zamierza nabywać koks naftowy o kodzie CN 2713 11 00, który jest przeznaczony do celów opałowych, a przy tym posiada konsystencję stałą (o wyglądzie podobnym do miału węglowego). Nie jest to więc olej przeznaczony do celów opałowych, a zarazem mieści się w szeroko rozumianym pojęciu pozostałych paliw opałowych. W tych okolicznościach spełnianie warunków wskazanych w art. 89 ust. 5c, dla zastosowania do nabywanego koksu naftowego stawki akcyzy wymienionej w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy, nie jest – zdaniem Organu – wymagane. Jak Organ wskazał już w ocenie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, jedynym warunkiem dla opodatkowania nabywanego wewnątrzwspólnotowo koksu naftowego stawką podaną w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy jest przeznaczenie koksu naftowego na cel opałowy, także jako domieszki do paliwa opałowego jakim jest węgiel kamienny (miał węglowy) i przeznaczenie tak powstałej mieszanki jako paliwa opałowego.

Reasumując należy zauważyć, że rejestracja Spółki jako pośredniczącego podmiotu olejowego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 23e ustawy nie jest podstawą dla zastosowania do nabywanego koksu naftowego stawki akcyzy wskazanej w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy. Również przeznaczenie koksu naftowego na cele opałowe, uprawniające do stosowania stawki akcyzy w wysokości podanej w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy, nie pozwala na uznanie, że Spółce przysługuje status pośredniczącego podmiotu olejowego.

Tym samym stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 12 jest nieprawidłowe.

Argumentacja przedstawiona przez Organ w toku oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 12 jest w pełni przystająca do oceny stanowiska w zakresie pytania nr 13. W pytaniu nr 13 Spółka bowiem wiąże posiadanie statusu pośredniczącego podmiotu olejowego ze sprzedażą koksu naftowego na cele opałowe (poza sprzedażą na cele opałowe mieszaniny tego koksu z węglem kamiennym) wywodząc z tego faktu, że spełnia warunek wskazany w art. 89 ust. 5c pkt 1 ustawy.

Organ pragnie zatem zauważyć, że na tle pytania nr 13 zastosowanie do koksu naftowego stawki akcyzy na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy następować będzie w związku z jego nabyciem wewnątrzwspólnotowym z przeznaczeniem do użycia jako paliwo opałowe. Późniejsza sprzedaż dowolnych ilości koksu naftowego przeznaczonego do celów opałowych, nie spowoduje, że Spółka będzie posiadała status pośredniczącego podmiotu olejowego.

W kontekście powyższych wskazań Organu należy pamiętać, że opodatkowanie stawką wymienioną w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy nabywanego wewnątrzwspólnotowo koksu naftowego (stanowiącego substancję o konsystencji stałej), przeznaczonego do sprzedaży na cele opałowe, wiąże się z użyciem tego koksu zgodnie z takim przeznaczeniem. W przypadku takiej sprzedaży koksu naftowego na terytorium kraju – dla uznania, że nie dojdzie do naruszenia warunku uprawniającego do zastosowania stawki akcyzy wymienionej w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a – niezbędne będzie pozyskanie od nabywcy jednego z oświadczeń wskazanych w art. 89 ust. 5 pkt 3 ustawy. Oświadczenia te mają jednoznacznie stanowić, że nabywany koks naftowy będzie zużyty do celów opałowych lub zostanie sprzedany do celów opałowych.

Reasumując – odnosząc się bezpośrednio do pytania nr 13 i odpowiedzi zawartej w stanowisku Wnioskodawcy – dokonywanie w przyszłości przez Spółkę sprzedaży koksu naftowego nie będzie kształtowało statusu Wnioskodawcy jako pośredniczącego podmiotu olejowego i nie będzie stanowiło spełnienia warunku wskazanego w art. 89 ust. 5c pkt 1 ustawy, w odniesieniu do całości nabywanego wewnątrzwspólnotowo koksu naftowego.

Tym samym stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 13 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanych pytań) i wyłącznie sytuacji prawnopodatkowej Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego, w zakresie podatku akcyzowego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako: „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy

wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.