Interpretacja 0111-KDIB3-3.4013.153.2026.2.MAZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest:

-     prawidłowe w zakresie objętym pytaniami nr 1, 2, 5-8;

-     nieprawidłowe w zakresie objętym pytaniami nr 3 i 4.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 11 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący energii elektrycznej, wpłynął 12 maja 20265 r. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 22 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Zakres prowadzonej i planowanej przez Wnioskodawcę działalności

… sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką prawa handlowego z siedzibą na terytorium Polski oraz zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu detalicznego poprzez sieć sklepów stacjonarnych oraz stronę internetową.

Spółka posiada również na terytorium kraju centrum dystrybucyjne (dalej jako: „CD”), na terenie, którego zrealizowała inwestycję polegającą na budowie farmy fotowoltaicznej o łącznej mocy przekraczającej 1 MW (dalej jako: „Farma”). W 2025 r., w ramach prowadzonego rozruchu technologicznego i sprawdzenia współpracy z siecią, w oczekiwaniu na otrzymanie ostatecznego pozwolenia na użytkowanie instalacji od operatora systemu dystrybucyjnego, Spółka zaczęła wytwarzać energię z Farmy. W związku z powyższym, Spółka była zarejestrowana jako podatnik akcyzy i odprowadziła podatek akcyzowy od energii elektrycznej wyprodukowanej z instalacji (Farmy) o łącznej mocy przekraczającej 1 MW, zużytej na własne potrzeby. Wskazane wyżej czynności związane z wytwarzaniem energii elektrycznej były prowadzone przez Wnioskodawcę do listopada 2025 r., kiedy to zostały wstrzymane. Po zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą (tj. zużywania energii elektrycznej wytworzonej w Farmie), Spółka dokonała wyrejestrowania z Centralnego Rejestru Podmiotów Akcyzowych.

Obecnie Spółka jest w trakcie procesu uzyskiwania koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej (dalej jako: „koncesja WEE”). Po jej uzyskaniu Wnioskodawca zamierza ponownie rozpocząć wykorzystywanie posiadanej Farmy do produkcji energii elektrycznej, która będzie przeznaczana zarówno na własne potrzeby Spółki, jak również wprowadzana do sieci elektroenergetycznej poprzez jej sprzedaż na rzecz podmiotu lub podmiotów prowadzących profesjonalny obrót energią elektryczną.

Sposób nabywania energii elektrycznej przez Wnioskodawcę oraz gromadzenia danych dot. ilości zużywanej energii elektrycznej

W miejscach prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności w sklepach stacjonarnych, biurach i magazynach, w tym w obiektach najmowanych, a także w CD, Spółka zużywa energię elektryczną dostarczaną przez podmioty prowadzące działalność w zakresie obrotu energią elektryczną. W praktyce występują obecnie dwa modele, w ramach których Spółka zużywa energię elektryczną w miejscach prowadzenia działalności:

·         Spółka zużywa energię elektryczną nabytą na podstawie umów sprzedaży energii zawartych bezpośrednio ze sprzedawcami energii elektrycznej posiadającymi koncesję na obrót energią elektryczną (dalej jako: „Model nr 1”).

·         Spółka zużywa energię elektryczną w obiektach niestanowiących jej własności np. sklepach stacjonarnych, magazynach (lecz będących przedmiotem najmu od podmiotów trzecich – nieposiadających koncesji na prowadzenie działalności w zakresie energii elektrycznej, w rozumieniu ustawy Prawo energetyczne), przy czym umowy dot. dostawy energii elektrycznej do wskazanych obiektów, zawierane są przez wynajmujących, a koszty zużytej energii są następnie przenoszone na Spółkę w drodze refakturowania (dalej jako: „Model nr 2”).

Docelowo, po uzyskaniu koncesji WEE, planowane jest wdrożenie także trzeciego modelu:

·         Spółka będzie wykorzystywać (w CD) również energię elektryczną pochodzącą z własnego źródła wytwórczego (Farmy) – dalej jako: „Model nr 3”.

Wywiązywanie się przez Spółkę z obowiązków akcyzowych

Po uzyskaniu koncesji WEE Spółka zamierza:

·         poinformować podmioty, od których nabywa bezpośrednio energię elektryczną, o zmianie swojego statusu, tj. utracie statusu nabywcy końcowego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym, co skutkować będzie tym, że energia elektryczna dostarczana do Spółki przez wskazane podmioty, będzie podlegać opodatkowaniu akcyzą dopiero na etapie jej zużycia przez Wnioskodawcę,

·         gromadzić dane dot. ilości zużywanej energii elektrycznej celem prowadzenia ewidencji ilościowej energii elektrycznej, o której mowa w art. 138h ustawy o podatku akcyzowym,

·         dokonywać, co najmniej raz w miesiącu wpisów do ww. ewidencji w zakresie ilości energii elektrycznej:

-     zakupionej na terytorium kraju,

-     wyprodukowanej w ramach Farmy,

-     sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu ustawy Prawo energetyczne,

-     zużytej na potrzeby własne,

-     stanowiącej straty, niepodlegającą opodatkowaniu akcyzą,

·      obliczać akcyzę należną z tytułu zużytej energii elektrycznej oraz rozliczać ją w ramach miesięcznych deklaracji (AKC-4 wraz z załącznikiem AKC-4/H).

Spółka pragnie potwierdzić w ramach niniejszego wniosku, iż opisane przez nią poniżej podejście w zakresie realizowania obowiązków akcyzowych będzie zgodne z przepisami ustawy o podatku akcyzowym.

Podejście dot. ustalania ilości zużywanej energii elektrycznej

Spółka, na potrzeby wypełniania obowiązków w zakresie podatku akcyzowego, będzie zobowiązana w szczególności do gromadzenia oraz ewidencjonowania danych dotyczących ilości zużywanej przez siebie energii elektrycznej w ramach Modelu nr 1 oraz Modelu nr 3. Sposób pozyskiwania tych danych będzie uzależniony od kilku czynników.

W ramach Modelu nr 3 dane dotyczące ilości zużywanej energii elektrycznej będą ustalane na podstawie wskazań urządzeń pomiarowych będących w posiadaniu Spółki. Spółka będzie dokonywać odczytów z tych urządzeń za pełne miesiące kalendarzowe.

W Modelu nr 1, z uwagi na brak możliwości samodzielnego (w szczególności zdalnego) odczytu danych z urządzeń pomiarowych, Spółka będzie opierać się na danych wynikających z faktur wystawianych przez dostawców energii elektrycznej, które będą wynikać z dokonywanych przez te podmioty odczytów z urządzeń pomiarowych. W tym zakresie mogą wystąpić różne sytuacje:

·      faktury mogą być wystawiane za pełne miesiące kalendarzowe i dostarczane Spółce po zakończeniu danego miesiąca,

·      faktury mogą być wystawiane w cyklach dwumiesięcznych i przekazywane Spółce po zakończeniu drugiego z miesięcy,

·      faktury mogą obejmować zarówno pełne miesiące kalendarzowe (od pierwszego do ostatniego dnia miesiąca), jak i okresy rozliczeniowe obejmujące tzw. „dni przesunięte” (np. od 8 stycznia do 9 lutego lub od 8 stycznia do 9 marca).

Na podstawie powyższych danych Spółka będzie dokonywać wpisów do ewidencji ilościowej energii elektrycznej. Spółka zamierza w tym zakresie przyjąć następujące podejście:

·         wpisy do ewidencji będą dokonywane raz w miesiącu (nie później niż do 25. dnia miesiąca za miesiąc poprzedni) i obejmować będą ilości energii elektrycznej:

-        zakupionej na terytorium kraju,

-        wyprodukowanej w ramach Farmy,

-        sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu ustawy Prawo energetyczne,

-        zużytej na potrzeby własne,

-        stanowiącej straty niepodlegające opodatkowaniu akcyzą (jeżeli takowe wystąpią),

·         podstawą dokonywania wpisów będą:

-        odczyty z urządzeń pomiarowych zainstalowanych w CD (w zakresie energii pochodzącej z Farmy),

-        faktury wystawiane przez dostawców energii (w zakresie energii nabywanej z zewnątrz).

W zakresie ustalenia łącznej ilości zużytej w danym miesiącu ilości energii elektrycznej – innej niż pochodzącej z Farmy, Spółka przyjmie następujące zasady:

·         w przypadku faktur obejmujących pełny miesiąc kalendarzowy – dane dotyczące zużycia energii będą ujmowane w ewidencji wprost (1:1) jako zużycie za dany miesiąc,

·         w przypadku faktur obejmujących okresy dwumiesięczne – łączne zużycie energii będzie dzielone proporcjonalnie do liczby dni objętych danym okresem rozliczeniowym, a następnie alokowane do poszczególnych miesięcy według liczby dni przypadających na dany miesiąc,

·         w przypadku faktur obejmujących okresy rozliczeniowe „przesunięte”, dla których nie są dostępne dane o rzeczywistym zużyciu w poszczególnych dniach, Wnioskodawca będzie dokonywać przypisania zużycia energii do danego miesiąca kalendarzowego przy założeniu równomiernego zużycia energii w całym okresie objętym fakturą. W tym celu łączne zużycie energii wynikające z danej faktury będzie dzielone przez liczbę dni okresu rozliczeniowego, a następnie mnożone przez liczbę dni przypadających na dany miesiąc kalendarzowy. Miesięczne zużycie energii ujmowane w ewidencji będzie stanowiło sumę wartości ustalonych w powyższy sposób dla wszystkich faktur obejmujących dany miesiąc.

(Przykładowo, Spółka otrzymuje dwie faktury: pierwszą obejmującą okres od 2 stycznia do 3 lutego na łączną ilość 3 300 kWh oraz drugą obejmującą okres od 4 lutego do 4 marca na 2 900 kWh. W celu ustalenia zużycia za luty (1-28 lutego), Spółka przyjmuje równomierne zużycie w czasie, tj. dla pierwszej faktury ustala zużycie dobowe jako 3 300 kWh podzielone przez 33 dni (100 kWh/dzień) i przypisuje do lutego 3 dni (1-3 lutego), co daje 300 kWh, natomiast dla drugiej faktury ustala zużycie dobowe jako 2 900 kWh podzielone przez 29 dni (100 kWh/dzień) i przypisuje do lutego 25 dni (4-28 lutego), co daje 2 500 kWh. W konsekwencji łączne zużycie energii za luty wyniesie 2 800 kWh i taka wartość zostanie ujęta w ewidencji.)

·         w przypadku braku faktury za dany miesiąc (np. z uwagi na dwumiesięczny cykl rozliczeniowy) – Spółka najpierw dokona oszacowania zużycia na podstawie danych dotyczących analogicznego miesiąca roku poprzedniego, a w późniejszym czasie, po otrzymaniu faktury za dany miesiąc, dokona stosownej korekty wpisów ewidencyjnych.

Podejście dot. rozliczania akcyzy od zużywanej energii elektrycznej oraz korygowania ewidencji i deklaracji

Na podstawie danych wynikających z prowadzonej ewidencji ilościowej Spółka będzie kalkulować wysokość akcyzy należnej od energii elektrycznej zużytej w danym miesiącu i wykazywać ją w deklaracji akcyzowej składanej do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy rozliczenie. W przypadku gdy po złożeniu deklaracji oraz dokonaniu wpisów w ewidencji Spółka otrzyma od dostawców brakujące faktury obejmujące dany okres (np. miesiąc lub dwa miesiące) i okaże się, że dane z tych faktur odbiegają od wartości uprzednio przyjętych w ewidencji, Spółka po uzyskaniu kompletu danych, tj. wszystkich brakujących faktur:

·      dokona odpowiedniej korekty wpisów wprowadzonych do ewidencji,

·      dokona stosownej korekty deklaracji akcyzowej.

W sytuacji, gdy korekta skutkować będzie zwiększeniem zobowiązania podatkowego (in plus), Spółka uiści brakującą kwotę akcyzy wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. Natomiast w przypadku korekty zmniejszającej zobowiązanie (in minus), powstała w ten sposób nadpłata będzie przez Spółkę rozliczana na poczet bieżących zobowiązań z tytułu akcyzy.

Lokale wynajmowane przez Wnioskodawcę

Spółka posiada umowę zawartą z podmiotem prowadzącym kantynę, tj. punkt gastronomiczny świadczący usługi przygotowywania i sprzedaży posiłków oraz napojów, na wynajem powierzchni w CD. W zakres świadczonej przez Wnioskodawcę na rzecz kantyny usługi najmu wchodzi również zapewnienie kantynie dostępu do mediów, w tym energii elektrycznej. Zgodnie z postanowieniami umowy opłata za najem, wraz z kosztami mediów, w tym energii elektrycznej, została określona w formie ryczałtu.

Jednocześnie Spółka zastrzegła sobie prawo do zmiany wysokości czynszu, uwzględniającego koszt zapewnienia najemcy dostępu do mediów, w tym do korzystania z energii elektrycznej. Zmiana wysokości czynszu może następować w szczególności w przypadku istotnej zmiany okoliczności mających wpływ na poziom tych kosztów, w tym wzrostu cen energii elektrycznej. Każda taka zmiana będzie przedmiotem zawieranych przez Spółkę aneksów do ww. umowy.

W uzupełnieniu wniosku z 22 czerwca 2026 r. podali Państwo następujące informacje:

1.  W rozliczeniu z podmiotem prowadzącym kantyną (punktem gastronomicznym) z tytułu wynajmu powierzchni nie są wystawiane przez Spółkę odrębne faktury lub inne dokumenty, z których wynikałaby należność za energię elektryczną dostarczoną do kantyny.

Koszt energii elektrycznej stanowi element ryczałtowo określonego czynszu najmu i nie jest wyodrębniany w rozliczeniach z najemcą. Wystawiana przez Spółkę faktura dokumentuje usługę najmu za uzgodnionym ryczałtowym wynagrodzeniem, bez wyodrębnienia należności za energię elektryczną.

2.  Na dzień złożenia niniejszej odpowiedzi, podmiot prowadzący kantynę, zgodnie z informacjami powszechnie dostępnymi (rejestr udostępniony przez Urząd Regulacji Energetyki na stronie: https://rejestry.ure.gov.pl/) nie posiada koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

Pytania (zmodyfikowane pytanie nr 7 oraz dodane pytanie nr 8 zostały przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

1.      Czy Spółka będzie zobowiązana do ujmowania w ewidencji ilościowej energii elektrycznej zarówno ilości energii podlegającej opodatkowaniu akcyzą (tj. zużywanej na potrzeby własne Spółki), jak również energii niepodlegającej opodatkowaniu akcyzą (tj. energii produkowanej przez Spółkę, nabywanej na terytorium kraju, odsprzedawanej podmiotom posiadającym koncesję oraz stanowiącej straty niepodlegające opodatkowaniu akcyzą)?

2.      Czy energia elektryczna produkowana przez Spółkę oraz nabywana przez nią i zużywana w CD, powinna być (na potrzeby prowadzonej ewidencji akcyzowej) w całości traktowana jako energia zużywana na własne potrzeby Wnioskodawcy?

3.      Czy wystarczające będzie dokonywanie przez Spółkę wpisów do ewidencji ilościowej energii elektrycznej raz w miesiącu, w dowolnym dniu wybranym przez Spółkę, przy założeniu, że ewidencja prowadzona jest w ujęciu miesięcznym?

4.      Czy opisany przez Spółkę sposób ustalania ilości energii elektrycznej nabywanej na terytorium kraju, a następnie zużywanej przez Wnioskodawcę, będzie zgodny z przepisami ustawy o podatku akcyzowym?

5.      Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do odprowadzania akcyzy od energii elektrycznej zużywanej w ramach opisanego we wniosku Modelu nr 2?

6.      Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do ujmowania w ewidencji, ilości energii elektrycznej nabywanej i zużywanej w ramach opisanego we wniosku Modelu nr 2?

7.     Czy w świetle art. 138h ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie z którym ewidencja powinna zawierać dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych łącznej ilości energii elektrycznej, oraz § 2 ust. 1 i 3 oraz § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia ws. ewidencji akcyzowych, dane dotyczące ilości nabytej i zużytej energii elektrycznej, uzyskane po dokonaniu pierwotnych wpisów w ewidencji akcyzowej, powinny być ujmowane poprzez dokonanie korekty uprzednio dokonanych wpisów w tej ewidencji?

8.     Czy w przypadku otrzymania dokumentów wpływających na wysokość pierwotnie zadeklarowanej kwoty akcyzy z tytułu zużycia energii elektrycznej, zmiany te (zarówno in plus, jak in minus) powinny być rozliczane poprzez korektę pierwotnie złożonej deklaracji, czy też poprzez uwzględnienie ich w bieżących rozliczeniach (bez korekty deklaracji pierwotnej)?

Państwa stanowisko w sprawie (zmodyfikowane stanowisko w zakresie pytania nr 7 oraz stanowisko w zakresie pytania nr 8 zostały przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.      Spółka będzie zobowiązana do ujmowania w ewidencji ilościowej energii elektrycznej zarówno ilości energii podlegającej opodatkowaniu akcyzą (tj. zużywanej na potrzeby własne Spółki), jak również energii niepodlegającej opodatkowaniu akcyzą (tj. energii produkowanej przez Spółkę, nabywanej na terytorium kraju, odsprzedawanej podmiotom posiadającym koncesję, stanowiącej straty niepodlegające opodatkowaniu akcyzą),

2.      energia elektryczna produkowana przez Spółkę oraz nabywana przez nią i zużywana w CD, powinna być (na potrzeby prowadzonej ewidencji akcyzowej) w całości traktowana jako energia zużywana na własne potrzeby Wnioskodawcy,

3.      wystarczające będzie dokonywanie przez Spółkę wpisów do ewidencji ilościowej energii elektrycznej raz w miesiącu, w dowolnym dniu wybranym przez Spółkę, przy założeniu, że ewidencja prowadzona jest w ujęciu miesięcznym,

4.      opisany przez Spółkę sposób ustalania ilości energii elektrycznej nabywanej na terytorium kraju, a następnie zużywanej przez Wnioskodawcę, będzie zgodny z przepisami ustawy o podatku akcyzowym,

5.      Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do odprowadzania akcyzy od energii elektrycznej zużywanej w ramach opisanego we wniosku Modelu nr 2,

6.      Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do ujmowania w ewidencji, ilości energii elektrycznej nabywanej i zużywanej w ramach opisanego we wniosku Modelu nr 2,

7.      w świetle art. 138h ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie z którym ewidencja powinna zawierać dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych łącznej ilości energii elektrycznej, oraz § 2 ust. 1 i 3 oraz § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia ws. ewidencji akcyzowych, dane dotyczące ilości nabytej i zużytej energii elektrycznej, uzyskane po dokonaniu pierwotnych wpisów w ewidencji akcyzowej, powinny być ujmowane poprzez dokonanie korekty uprzednio dokonanych wpisów w tej ewidencji.

8.      w przypadku otrzymania dokumentów wpływających na wysokość pierwotnie zadeklarowanej kwoty akcyzy z tytułu zużycia energii elektrycznej, zmiany te (zarówno in plus, jak in minus) powinny być rozliczane poprzez korektę pierwotnie złożonej deklaracji.

Uzasadnienie

Ad 1.

Zgodnie z art. 138h ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, obowiązek prowadzenia ewidencji ilościowej energii elektrycznej dotyczy m.in. podatników dokonujących sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu oraz podatników zużywających energię elektryczną w określonych przypadkach. Jednocześnie, zgodnie z art. 138h ust. 5 tej ustawy, ewidencja ta „powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych (…) łącznej ilości” m.in. energii elektrycznej wyprodukowanej, zakupionej, sprzedanej, dostarczonej, zużytej na potrzeby własne, jak również energii zwolnionej od akcyzy oraz strat energii.

Kluczowe znaczenie ma przy tym użyte przez ustawodawcę sformułowanie „odpowiednio”, które wskazuje, że zakres danych ujmowanych w ewidencji powinien być dostosowany do charakteru działalności danego podmiotu oraz faktycznie występujących u niego zdarzeń. Oznacza to, że ewidencja nie ma charakteru ograniczonego wyłącznie do energii podlegającej opodatkowaniu akcyzą, lecz powinna odzwierciedlać pełny bilans energii elektrycznej w działalności danego podmiotu – w zakresie, w jakim poszczególne kategorie energii występują.

W konsekwencji, skoro przepis art. 138h ust. 5 pkt 1-7 ustawy o podatku akcyzowym obejmuje zarówno energię podlegającą opodatkowaniu (np. zużywaną na potrzeby własne), jak i energię, która co do zasady nie podlega opodatkowaniu (np. energię sprzedawaną podmiotom posiadającym koncesję, energię wyprodukowaną czy nabytą), należy uznać, że intencją ustawodawcy było zapewnienie całościowego ujęcia przepływów energii elektrycznej, a nie jedynie jej wyodrębnionej części podlegającej akcyzie.

Przekładając powyższe na opisane zdarzenie przyszłe objęte niniejszym wnioskiem, należy uznać, że Spółka – jako podmiot prowadzący działalność obejmującą produkcję, nabycie oraz sprzedaż energii elektrycznej, a także jej zużycie na potrzeby własne – będzie zobowiązana do ujmowania w ewidencji ilościowej energii elektrycznej zarówno ilości energii podlegającej opodatkowaniu akcyzą (tj. zużywanej na potrzeby własne), jak również energii niepodlegającej opodatkowaniu akcyzą (tj. energii produkowanej przez Spółkę, nabywanej na terytorium kraju, odsprzedawanej podmiotom posiadającym koncesję oraz stanowiącej straty niepodlegające opodatkowaniu akcyzą).

Ad 2.

W ocenie Wnioskodawcy, energia elektryczna produkowana przez Spółkę oraz nabywana przez nią i wykorzystywana w CD powinna być w całości traktowana jako energia zużywana na potrzeby własne.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że w przedstawionym stanie faktycznym [zdarzeniu przyszłym – przypis Organu] Spółka świadczy na rzecz podmiotu prowadzącego kantynę kompleksową usługę najmu powierzchni, w ramach której zapewnia również dostęp do mediów, w tym energii elektrycznej. Opłata za najem została określona w formie jednej, ryczałtowej kwoty obejmującej zarówno czynsz, jak i koszty mediów, skalkulowane na podstawie średniego zużycia. Co istotne, w rozliczeniach pomiędzy Spółką a kantyną brak jest wyodrębnienia kosztów energii elektrycznej jako odrębnej pozycji – nie są wystawiane odrębne faktury ani inne dokumenty, z których wynikałaby należność za dostawę energii elektrycznej jako takiej. Potwierdza to, że energia elektryczna nie stanowi samodzielnego przedmiotu rozliczeń między stronami, lecz jest jedynie elementem pomocniczym świadczenia głównego, jakim jest usługa najmu.

W tym kontekście należy odwołać się do regulacji ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, opodatkowaniu podlega sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu, przy czym – stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy – moment powstania obowiązku podatkowego w tym zakresie wiąże się z wystawieniem faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną energię elektryczną.

W analizowanej sytuacji przesłanki te nie są spełnione. Skoro bowiem:

·         energia elektryczna nie jest przedmiotem odrębnej sprzedaży,

·         nie jest wyodrębniana w rozliczeniach jako samodzielne świadczenie,

·         brak jest dokumentów potwierdzających należność za energię elektryczną jako taką,

to nie można uznać, że dochodzi do sprzedaży energii elektrycznej na rzecz kantyny w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym.

W konsekwencji energia elektryczna – zarówno wyprodukowana przez Spółkę (w Farmie), jak i nabywana przez nią od zewnętrznych dostawców – jest wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w tym polegającej na wynajmie powierzchni wraz z zapewnieniem mediów. W konsekwencji w całości stanowi ona element zużycia na potrzeby własne Wnioskodawcy.

Oznacza to, że:

·                    nie dochodzi do sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym,

·                    energia ta jest zużywana przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,

·                    przedmiotem opodatkowania akcyzą jest zużycie energii przez Spółkę, a nie jej sprzedaż nabywcy końcowemu,

·                    w ewidencji akcyzowej Spółka powinna całość energii zużywanej przez CD wykazywać jako zużycie własne.

Powyższe podejście jest spójne z ugruntowaną linią interpretacyjną organów podatkowych, zgodnie z którą w sytuacji, gdy energia elektryczna stanowi element kalkulacyjny usługi najmu (ujęty w czynszu w sposób ryczałtowy, bez odrębnego rozliczenia), nie dochodzi do jej sprzedaży, lecz do zużycia na potrzeby własne wynajmującego.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych, w tym m.in. w:

·         interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 lutego 2026 r., nr 0111-KDIB3-3.4013.298.2025.2.PJ,

·         interpretacji Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 1 lutego 2023 r., znak: DOP7.8101.4.2022,

w których wskazano, że w analogicznych okolicznościach energia elektryczna nie jest przedmiotem sprzedaży na rzecz najemców, lecz jest zużywana przez wynajmującego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Ad 3.

Zgodnie z art. 138h ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym, ewidencja ilościowa energii elektrycznej powinna zawierać dane niezbędne do określenia – w okresach miesięcznych – łącznych ilości energii elektrycznej w poszczególnych kategoriach. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że ewidencja ma charakter miesięczny, a więc kluczowe jest prawidłowe ustalenie danych za dany miesiąc, a nie bieżące (np. dzienne) ujmowanie zdarzeń.

Jednocześnie zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia ws. ewidencji akcyzowych, wpisów do dokumentacji dokonuje się co do zasady niezwłocznie po zakończeniu czynności, nie później niż następnego dnia roboczego. Jednakże przepis § 2 ust. 4 pkt 1 tego rozporządzenia wprowadza regulację szczególną, zgodnie z którą w przypadku zużycia energii elektrycznej wpisów do dokumentacji dokonuje się nie rzadziej niż raz w miesiącu.

W ocenie Wnioskodawcy, powyższe przepisy należy interpretować łącznie w ten sposób, że:

·                     w odniesieniu do energii elektrycznej ustawodawca dopuścił odstępstwo od ogólnej zasady bieżącego ewidencjonowania zdarzeń i umożliwił prowadzenie ewidencji w cyklu miesięcznym,

·                     § 2 ust. 4 pkt 1 ww. rozporządzenia, powinien być rozumiany jako regulujący sposób prowadzenia ewidencji energii elektrycznej przez podmiot, który jest podatnikiem z tytułu jej zużycia, niezależnie od tego, że równocześnie ewidencjonuje on także inne kategorie energii (np. energię nabywaną, produkowaną czy odsprzedawaną).

Jak wynika bowiem z art. 138h ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym, ewidencja ma obejmować „odpowiednio” różne kategorie energii, a więc stanowi całościowe zestawienie przepływów energii u danego podmiotu. Skoro zatem Wnioskodawca jest objęty obowiązkiem prowadzenia ewidencji jako podatnik zużywający energię elektryczną, to zasady dotyczące częstotliwości dokonywania wpisów powinny odnosić się do całej prowadzonej przez niego ewidencji, a nie wyłącznie do jednego jej elementu (tj. zużycia energii).

Jak wynika z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca ewidencjonować będzie m.in. energię elektryczną:

·         produkowaną,

·         nabywaną na terytorium kraju,

·         odsprzedawaną do podmiotów posiadających koncesję,

·         zużywaną na potrzeby własne,

·         stanowiącą straty niepodlegające opodatkowaniu akcyzą.

W przypadku energii elektrycznej produkowanej oraz oddawanej do sieci (odsprzedawanej), jak również zużywanej w ramach autokonsumpcji, Wnioskodawca posiada urządzenia pomiarowe, które umożliwiają odczyt danych za dany miesiąc kalendarzowy niezwłocznie po jego zakończeniu.

Jednocześnie w odniesieniu do energii elektrycznej nabywanej na terytorium kraju, Wnioskodawca będzie dysponował danymi wynikającymi z faktur otrzymywanych od dostawców, które dokumentują zużycie energii i są przekazywane dopiero po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego. Co istotne, w niektórych lokalizacjach faktury wystawiane są w cyklach dwumiesięcznych, co wymaga dokonania odpowiednich szacunków zużycia energii dla poszczególnych miesięcy.

W konsekwencji Wnioskodawca zamierza dokonywać wpisów do ewidencji ilościowej energii elektrycznej raz w miesiącu – po:

·      ustaleniu rzeczywistego lub oszacowanego poziomu zużycia energii w danym miesiącu, i

·      otrzymaniu faktur od dostawców energii.

Wpisy te będą dokonywane nie później niż do 25. dnia miesiąca następującego po zakończeniu danego miesiąca, co jest skorelowane z obowiązkiem terminowego rozliczenia podatku akcyzowego.

W ocenie Wnioskodawcy takie podejście jest zgodne z obowiązującymi przepisami, ponieważ:

•        odpowiada miesięcznemu charakterowi ewidencji wynikającemu z art. 138h ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym,

•        mieści się w dyspozycji § 2 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia ws. ewidencji akcyzowych, który dopuszcza dokonywanie wpisów nie rzadziej niż raz w miesiącu, jednocześnie nie precyzuje w jakim konkretnym dniu miesiąca wpisy te powinny zostać dokonane,

•        uwzględnia specyfikę obrotu energią elektryczną, w szczególności fakt, że część danych (np. dotyczących energii nabywanej) jest dostępna dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego,

•        zapewnia rzetelne i kompletne ujęcie danych w ewidencji, umożliwiające prawidłowe rozliczenie akcyzy.

Przekładając powyższe na opisane zdarzenie przyszłe objęte niniejszym wnioskiem, należy uznać, że wystarczające i zgodne z przepisami będzie dokonywanie przez Spółkę wpisów do ewidencji ilościowej energii elektrycznej raz w miesiącu, w przyjętym przez nią terminie (nie później niż do 25. dnia miesiąca następującego po danym miesiącu), obejmujących komplet danych niezbędnych do prawidłowego rozliczenia akcyzy.

Ad 4.

Zgodnie z art. 138h ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, podatnik zużywający energię elektryczną prowadzi ewidencję ilościową energii elektrycznej na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo- rozliczeniowych, a w przypadku ich braku – na podstawie współczynnikowo określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego w prowadzonej dokumentacji.

Dodatkowo, zgodnie z art. 138h ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku braku urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne określenie ilości energii zużytej na potrzeby własne, prowadzący ewidencję określa ilości szacunkowe.

Z powyższych przepisów wynika, że podstawową metodą ustalania ilości energii elektrycznej jest metoda oparta na rzeczywistych danych pomiarowych. Dopiero w sytuacji, gdy brak jest możliwości ich zastosowania, ustawodawca dopuszcza stosowanie metod szacunkowych. Jednocześnie przepisy nie określają szczegółowego sposobu dokonywania takich szacunków ani nie narzucają konkretnej metodologii ich kalkulacji. Oznacza to, że podatnik ma w tym zakresie pewną swobodę, pod warunkiem, że przyjęta metoda pozwala na możliwie wierne i rzetelne odzwierciedlenie rzeczywistego zużycia energii elektrycznej.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca – jako podatnik zużywający energię elektryczną – będzie gromadził dane dotyczące ilości energii w ramach różnych modeli działalności. W ramach Modelu nr 3, ilość zużywanej energii elektrycznej będzie ustalana na podstawie wskazań urządzeń pomiarowych będących w posiadaniu Spółki, poprzez odczyty dokonywane za pełne miesiące kalendarzowe. Tym samym w tym zakresie Spółka będzie stosować podstawową metodę wynikającą wprost z art. 138h ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym.

Natomiast w ramach Modelu nr 1, z uwagi na brak możliwości samodzielnego odczytu danych z urządzeń pomiarowych, Spółka będzie opierać się na danych wynikających z faktur wystawianych przez dostawców energii elektrycznej. W praktyce faktury te mogą obejmować różne okresy rozliczeniowe (miesięczne, dwumiesięczne lub tzw. okresy „przesunięte”), co powoduje konieczność odpowiedniego przypisania zużycia energii do poszczególnych miesięcy.

W tym zakresie Spółka zamierza w ewidencji akcyzowej:

•        w przypadku faktur obejmujących pełne miesiące kalendarzowe – ujmować dane wprost,

•        w przypadku faktur dwumiesięcznych – dokonywać proporcjonalnego podziału zużycia według liczby dni przypadających na dany miesiąc,

•        w przypadku okresów „przesuniętych” – przyjmować równomierne zużycie energii w czasie i alokować je do poszczególnych miesięcy proporcjonalnie do liczby dni,

•        w przypadku braku faktury za dany miesiąc – dokonywać szacowania zużycia na podstawie danych historycznych, a następnie korygować ewidencję po otrzymaniu rzeczywistych danych.

W ocenie Wnioskodawcy powyższe podejście jest zgodne z przepisami ustawy o podatku akcyzowym, ponieważ:

•        w pierwszej kolejności opiera się na rzeczywistych danych pomiarowych lub rozliczeniowych (faktury),

•        w sytuacjach braku pełnych danych wykorzystuje metody szacunkowe, których stosowanie jest wprost dopuszczone przez art. 138h ust. 6 ustawy,

•        przyjęta metodologia (proporcjonalna alokacja według liczby dni, założenie równomierności zużycia, wykorzystanie danych historycznych) zapewnia racjonalne i obiektywne odwzorowanie rzeczywistego zużycia energii,

•        przewiduje późniejsze korekty w przypadku uzyskania dokładniejszych danych, co dodatkowo zwiększa rzetelność ewidencji.

Przekładając powyższe na opisane zdarzenie przyszłe objęte niniejszym wnioskiem należy uznać, że opisany przez Spółkę sposób ustalania ilości zużywanej energii elektrycznej – oparty na danych pomiarowych, fakturach oraz uzasadnionych metodach szacunkowych – będzie zgodny z przepisami ustawy o podatku akcyzowym.

Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, ww. sposób ustalania ilości energii elektrycznej może być stosowany również w odniesieniu do ewidencjonowania danych w zakresie ilości energii nabywanej przez Spółkę na terytorium kraju, w celu jej zużycia na własne potrzeby. Należy wskazać, że w odniesieniu do energii elektrycznej nabywanej na terytorium kraju, podstawą ustalania jej ilości – zgodnie z art. 138h ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym – powinny być w pierwszej kolejności wskazania urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych. W praktyce jednak Wnioskodawca jako odbiorca energii, nie ma bezpośredniego dostępu do tych urządzeń ani pełnego wpływu na moment pozyskiwania danych pomiarowych, które są udostępniane przez dostawców energii za pośrednictwem dokumentów rozliczeniowych (faktur).

W konsekwencji dane dotyczące ilości energii nabywanej przez Spółkę są często dostępne z opóźnieniem oraz w niektórych przypadkach obejmują okresy rozliczeniowe inne niż miesiąc kalendarzowy (np. okresy dwumiesięczne lub tzw. okresy „przesunięte”). W takiej sytuacji, zdaniem Wnioskodawcy, konieczne jest zastosowanie odpowiedniej metody alokacji tych danych do poszczególnych miesięcy.

Stosowana przez Spółkę metoda polegać będzie na przypisywaniu ilości energii wynikającej z faktur do właściwych miesięcy kalendarzowych, w szczególności:

•        poprzez bezpośrednie ujęcie danych w przypadku faktur obejmujących pełne miesiące,

•        poprzez proporcjonalny podział zużycia według liczby dni w przypadku faktur obejmujących okresy dłuższe lub „przesunięte”,

•        a w przypadku braku faktury za dany miesiąc – poprzez wykorzystanie danych historycznych dotyczących analogicznych okresów.

W ocenie Wnioskodawcy powyższe podejście pozostaje zgodne z przepisami ustawy o podatku akcyzowym, ponieważ w istocie opiera się na danych wynikających ze wskazań urządzeń pomiarowych, udostępnianych przez dostawców energii, przy jednoczesnym zastosowaniu technicznej alokacji tych danych do okresów miesięcznych w sytuacjach, gdy nie są one dostępne w układzie odpowiadającym miesiącom kalendarzowym. Podstawowym źródłem bowiem ustalania danych dot. nabywanej energii elektrycznej w opisanych sytuacjach będą dane pochodzące ze wskazań urządzeń pomiarowo- rozliczeniowych.

Podobnie w przypadku, gdy za dany okres Spółka nie otrzyma faktury w terminie (przed 25. dniem danego miesiąca – tj. terminem złożenia deklaracji akcyzowej), ustalać będzie ilość zużytej energii elektrycznej w oparciu o dane dotyczące zużycia energii w analogicznym okresie roku poprzedniego. Dane te również wynikają ze wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, a zatem mają charakter obiektywny i odzwierciedlają rzeczywisty poziom zużycia energii w porównywalnych warunkach operacyjnych.

Tak przyjęta metoda ma charakter techniczny i tymczasowy – służy wyłącznie zapewnieniu terminowego wywiązania się przez Spółkę z obowiązków ewidencyjnych oraz deklaracyjnych. Po otrzymaniu właściwej faktury od dostawcy energii, zawierającej rzeczywiste dane za dany okres, Spółka dokona odpowiedniej korekty zarówno ewidencji ilościowej, jak i deklaracji akcyzowej, doprowadzając je do pełnej zgodności ze stanem rzeczywistym.

W konsekwencji należy uznać, że opisane podejście – polegające na:

•        wykorzystywaniu w pierwszej kolejności danych pomiarowych,

•        stosowaniu danych historycznych opartych na rzeczywistych wskazaniach liczników w przypadku ich czasowego braku,

•        oraz dokonywaniu niezwłocznych korekt po uzyskaniu kompletnych danych,

zapewnia rzetelność i prawidłowość prowadzonej ewidencji oraz rozliczeń podatkowych, a tym samym czyni zadość wymogom wynikającym z przepisów ustawy o podatku akcyzowym oraz aktów wykonawczych w zakresie prowadzenia ewidencji i rozliczania akcyzy.

Ad 5.

W ocenie Wnioskodawcy, energia elektryczna zużywana w ramach Modelu nr 2 nie podlega opodatkowaniu akcyzą po stronie Spółki, a tym samym Spółka nie jest zobowiązana do jej deklarowania ani zapłaty z jej tytułu podatku akcyzowego.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, opodatkowaniu akcyzą podlegają ściśle określone czynności związane z energią elektryczną, tj.:

•        nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;

•        sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,

•        zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję,

•        zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tę energię;

•        import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;

•        zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Co istotne, zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa wyżej, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Podatek akcyzowy w zakresie energii elektrycznej ma zatem charakter jednofazowy. Ponadto ustawodawca przyjął model, w którym opodatkowaniu podlega co do zasady ostatni etap obrotu energią, tj. wydanie energii elektrycznej nabywcy końcowemu w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowemu – podmiotowi nieposiadającemu koncesji na działalność w zakresie energii elektrycznej.

W analizowanym Modelu nr 2 Spółka zużywa energię elektryczną w obiektach (np. magazynach, lokalach przeznaczonych na sklepy stacjonarne) wynajmowanych od podmiotów trzecich, przy czym:

•        umowy z dostawcą energii zawierane są przez wynajmujących,

•        koszty energii są ponoszone przez wynajmujących, a dopiero potem przenoszone na Spółkę w drodze refakturowania.

Co istotne, z uwagi na fakt, że wynajmujący nie posiadają koncesji na działalność w zakresie energii elektrycznej powinni być traktowani jako nabywcy końcowy w rozumieniu ww. przepisów. Tym samym, akcyza od nabywanej przez te podmioty energii elektrycznej powinna być rozliczana przez jej dostawców (na etapie dostawy dokonywanej na rzecz wynajmujących).

Tym samym, w związku z art. 9 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, w odniesieniu do energii elektrycznej zużywanej w ramach Modelu nr 2 po stronie Spółki nie powinien powstawać obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w ugruntowanej praktyce organów podatkowych w analogicznych stanach faktycznych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 listopada 2025 r., nr 0111-KDIB3-3.4013.252.2025.1.PJ.

Ad 6.

W ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do energii elektrycznej zużywanej w ramach Modelu nr 2 Spółka nie jest zobowiązana do prowadzenia ewidencji ilościowej, o której mowa w art. 138h ustawy o podatku akcyzowym.

Zgodnie z art. 138h ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, obowiązek prowadzenia ewidencji ilościowej energii elektrycznej dotyczy określonych kategorii podmiotów, w szczególności podatników dokonujących sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu lub zużywających energię w przypadkach wskazanych w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy. Ewidencja ta pełni funkcję kontrolną i służy prawidłowemu rozliczeniu podatku akcyzowego.

Jak wskazano powyżej, w Modelu nr 2 energia elektryczna nabywana (pośrednio) przez Spółkę jest już obciążona akcyzą na wcześniejszym etapie obrotu, a jej refakturowanie przez wynajmującego nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego po stronie Spółki. W konsekwencji zużycie tej energii przez Spółkę nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą.

W tym kontekście należy podkreślić, że:

•        obowiązek prowadzenia ewidencji ilościowej jest ściśle związany z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą oraz z koniecznością prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania,

•        ewidencja powinna zasadniczo obejmować wyłącznie te zdarzenia, które mają wpływ na powstanie lub wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku akcyzowego,

•        w sytuacji, gdy energia elektryczna została już opodatkowana, a jej dalsze rozliczenia nie generują obowiązku podatkowego, brak jest podstaw do jej ujmowania w ewidencji.

W konsekwencji Spółka nie jest zobowiązana do wykazywania w ewidencji ilościowej energii elektrycznej ilości energii zużywanej w obiektach wynajmowanych w ramach Modelu nr 2.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w ugruntowanej praktyce organów podatkowych, w tym w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 listopada 2025 r., nr 0111-KDIB3-3.4013.252.2025.1.PJ, a także w interpretacji z dnia 8 kwietnia 2024 r., nr 0111-KDIB3-3.4013.4.2024.1.PJ.

Ad 7.

W ocenie Wnioskodawcy dane dotyczące ilości nabytej i zużytej energii elektrycznej uzyskane po dokonaniu pierwotnych wpisów w ewidencji akcyzowej powinny być ujmowane poprzez dokonanie korekty uprzednio dokonanych wpisów w tej ewidencji.

Zgodnie z art. 138h ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym, ewidencja energii elektrycznej powinna zawierać dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych łącznej ilości energii elektrycznej, w szczególności energii nabytej oraz zużytej. Oznacza to, że ewidencja powinna odzwierciedlać rzeczywiste wartości odnoszące się do danego okresu rozliczeniowego i umożliwiać prawidłowe ustalenie danych wymaganych przez ustawę dla poszczególnych miesięcy.

Jednocześnie § 2 ust. 1 rozporządzenia ws. ewidencji akcyzowych, nakłada obowiązek prowadzenia ewidencji w sposób ciągły, odpowiednio do prowadzonej działalności oraz podlegających wpisaniu czynności lub stanów faktycznych. Z kolei zgodnie z § 2 ust. 3 tego rozporządzenia, wpisów do ewidencji dokonuje się w porządku chronologicznym. Ponadto § 8 ust. 2 pkt 4 ww. rozporządzenia wymaga, aby system prowadzenia ewidencji w postaci elektronicznej uniemożliwiał usuwanie dokonanych wpisów.

Zdaniem Wnioskodawcy z powyższych regulacji wynika, że ewidencja powinna zachowywać historię dokonanych zapisów, a jednocześnie odzwierciedlać rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. W sytuacji zaś gdy po dokonaniu pierwotnych wpisów podatnik uzyska dane wpływające na ilość energii elektrycznej nabytej lub zużytej w danym okresie, pozostawienie pierwotnych wartości bez ich odpowiedniego skorygowania prowadziłoby do wykazywania danych nieodpowiadających stanowi rzeczywistemu oraz mogłoby uniemożliwić prawidłowe określenie miesięcznych ilości energii, o których mowa w art. 138h ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym.

Powyższy wniosek znajduje dodatkowo potwierdzenie w art. 193 § 1-3 Ordynacji podatkowej. Przepisy te stanowią, że księgi podatkowe (za które uważa się również ewidencje do których prowadzenia, do celów podatkowych, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązani są podatnicy, płatnicy lub inkasenci), prowadzone rzetelnie i w sposób niewadliwy stanowią dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów, przy czym za rzetelne uważa się księgi, których zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty. W ocenie Wnioskodawcy zasada ta powinna mieć zastosowanie również do ewidencji akcyzowej energii elektrycznej, która stanowi ewidencję podatkową prowadzoną na potrzeby prawidłowego rozliczania akcyzy.

W konsekwencji jeżeli po dokonaniu pierwotnych wpisów Wnioskodawca otrzyma dane wpływające na ilość energii elektrycznej nabytej lub zużytej w danym miesiącu, powinien doprowadzić ewidencję do zgodności ze stanem rzeczywistym poprzez dokonanie korekty uprzednio dokonanych wpisów.

Jednocześnie z uwagi na obowiązek zachowania ciągłości ewidencji oraz brak możliwości usuwania dokonanych zapisów, korekta wpisów stanowi jedyny prawidłowy sposób aktualizacji danych ewidencyjnych i zapewnienia zgodności ewidencji z wymaganiami wynikającymi z art. 138h ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym.

Ad 8.

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku otrzymania dokumentów wpływających na wysokość pierwotnie zadeklarowanej kwoty akcyzy z tytułu zużycia energii elektrycznej, skutki tych dokumentów powinny zostać uwzględnione poprzez korektę deklaracji podatkowej złożonej za okres, w którym pierwotnie wykazano obowiązek podatkowy w prawidłowej wysokości.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku zużycia energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z dniem jej zużycia. Jednocześnie, stosownie do art. 24 ust. 1 pkt 3 wspomnianej ustawy, podatnik jest obowiązany złożyć deklarację podatkową oraz obliczyć i wpłacić akcyzę w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie energii elektrycznej.

Z powyższych przepisów wynika, że wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od energii elektrycznej jest przypisana do konkretnego okresu rozliczeniowego, w którym doszło do zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego, tj. do zużycia energii elektrycznej. Tym samym późniejsze uzyskanie informacji lub dokumentów wpływających na ilość energii zużytej w danym okresie nie powoduje powstania nowego obowiązku podatkowego, lecz prowadzi do zmiany wysokości zobowiązania podatkowego, które powstało już wcześniej.

Ustawa o podatku akcyzowym nie zawiera szczególnych regulacji określających sposób rozliczania tego rodzaju zdarzeń po złożeniu deklaracji podatkowej. W konsekwencji zastosowanie znajduje art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym podatnik może skorygować uprzednio złożoną deklarację, natomiast zgodnie z art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro dokument otrzymany po złożeniu deklaracji odnosi się do ilości energii elektrycznej zużytej w okresie, za który obowiązek podatkowy już powstał i został wykazany w deklaracji, to skutki tego dokumentu powinny zostać odniesione do tego właśnie okresu rozliczeniowego. Oznacza to, że zarówno zwiększenie jak i zmniejszenie podstawy opodatkowania i kwoty akcyzy powinno zostać rozliczone poprzez korektę deklaracji złożonej za okres, którego dotyczą dane wynikające z otrzymanego dokumentu.

Przykładowo, jeżeli Wnioskodawca, na podstawie otrzymanych faktur oraz danych wynikających z odczytów urządzeń pomiarowych, wykaże w deklaracji akcyzowej za styczeń danego roku zużycie energii elektrycznej w wysokości X MWh, a następnie po upływie terminu do złożenia tej deklaracji otrzyma fakturę korygującą dotyczącą energii zużytej w styczniu albo otrzyma fakturę od dostawcy rozliczającego dostawy energii w okresach dłuższych niż miesięczne, z której będzie wynikać dodatkowa ilość energii zużytej w styczniu, to dokumenty te będą odnosiły się do zdarzenia, które miało miejsce właśnie w styczniu.

W takiej sytuacji nie dochodzi do powstania nowego obowiązku podatkowego w miesiącu otrzymania faktury lub faktury korygującej. Dokumenty te jedynie doprecyzowują rzeczywistą ilość energii zużytej w miesiącu, w którym obowiązek podatkowy już powstał zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym. W konsekwencji skutki wynikające z takich dokumentów powinny zostać odniesione do okresu, którego dotyczą, poprzez korektę deklaracji akcyzowej złożonej za styczeń, a nie poprzez ich uwzględnienie w bieżącej deklaracji składanej za miesiąc otrzymania dokumentu.

Analogiczne zasady powinny znaleźć zastosowanie również w przypadku dokumentów skutkujących zmniejszeniem ilości energii zużytej w danym okresie oraz obniżeniem uprzednio zadeklarowanej kwoty akcyzy.

W ocenie Wnioskodawcy brak jest podstaw prawnych do ujmowania takich zmian na bieżąco w deklaracji składanej za okres otrzymania dokumentu. Prowadziłoby to bowiem do przypisania skutków podatkowych do okresu innego niż okres, w którym zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym powstał obowiązek podatkowy z tytułu zużycia energii elektrycznej.

Ponadto takie podejście prowadziłoby do rozbieżności pomiędzy ewidencją ilościową energii elektrycznej a deklaracjami akcyzowymi. Jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 7, zgodnie z art. 138h ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym ewidencja powinna zawierać dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych łącznej ilości energii elektrycznej. Oznacza to, że ewidencja powinna odzwierciedlać rzeczywiste ilości energii nabytej i zużytej w poszczególnych miesiącach. W przypadku uzyskania po czasie dokumentów wpływających na ilość energii zużytej w danym miesiącu, Wnioskodawca będzie odpowiednio korygował dane wykazane w ewidencji za ten okres w celu zapewnienia ich zgodności ze stanem rzeczywistym.

W ocenie Wnioskodawcy analogiczna zasada powinna znaleźć zastosowanie do rozliczeń akcyzowych. Skoro dokument otrzymany po złożeniu deklaracji odnosi się do energii zużytej w konkretnym miesiącu, a ewidencja akcyzowa po dokonaniu korekty będzie wykazywała prawidłowe dane dla tego właśnie okresu, to również deklaracja podatkowa powinna zostać skorygowana za ten sam okres rozliczeniowy. Tylko takie podejście zapewnia spójność pomiędzy ewidencją prowadzoną na podstawie art. 138h ustawy o podatku akcyzowym a deklaracją podatkową sporządzaną na podstawie art. 24 tej ustawy oraz pozwala na prawidłowe odzwierciedlenie rzeczywistej ilości energii elektrycznej zużytej w danym miesiącu.

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dokumenty otrzymane po złożeniu deklaracji, wpływające na wysokość akcyzy należnej z tytułu zużycia energii elektrycznej, powinny skutkować korektą deklaracji podatkowej złożonej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do ilości energii objętej tymi dokumentami. Podejście to zapewnia zarówno prawidłowe przypisanie skutków podatkowych do okresu, w którym powstał obowiązek podatkowy, jak i zgodność deklaracji podatkowych z ewidencją ilościową energii elektrycznej odzwierciedlającą rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

-     prawidłowe w zakresie objętym pytaniami nr 1, 2, 5-8;

-     nieprawidłowe w zakresie objętym pytaniami nr 3 i 4.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):

Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 33 załącznika nr 1 do ustawy, stanowiącego wykaz wyrobów akcyzowych, wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Użyte w ustawie określenie terytorium kraju oznacza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak wskazano w art. 2 ust. 1 pkt 5a ustawy:

Centralny Rejestr Podmiotów Akcyzowych oznacza rejestr podmiotów, o których mowa w art. 16 ust. 1 i 1a.

W świetle art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Użyte w ustawie określenie nabywca końcowy oznacza podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 266 , 834 i 859 ), z wyłączeniem:

a) spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 910 ) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,

b) towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 722 ),

c) giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,

d) spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy:

Użyte w ustawie określenie sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.

Zgodnie z art. 4 ustawy:

Ulgi i zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych przepisów nie mają zastosowania do akcyzy.

Jak stanowi art. 5 ustawy o podatku akcyzowym:

Czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5a , art. 9 ust. 1 , art. 9a ust. 1 i 2 , art. 9b ust. 1 i 2 , art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1-2 , są przedmiotem opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

Jak wskazano w art. 9 ustawy:

1. W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1) nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;

2) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;

3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;

4) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;

5) import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;

6) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

2. Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania, dystrybucji lub magazynowania energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem, dystrybucją lub magazynowaniem oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie.

3. Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

W rozumieniu art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym:

W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 11 ust. 2 ustawy:

Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy:

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą […].

Jak wskazano w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy:

Zgłoszenia rejestracyjnego jest obowiązany dokonać podmiot prowadzący działalność gospodarczą zamierzający wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu akcyzą - przed dniem wykonania pierwszej takiej czynności.

Jak wynika z art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym:

W przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6.

W myśl art. 138h ustawy o podatku akcyzowym:

1. Ewidencję ilościową energii elektrycznej prowadzą:

1) podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu;

2) podatnik zużywający energię elektryczną w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4;

3) podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5;

4) podmiot dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu energii elektrycznej.

2. Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania do podmiotów, o których mowa w art. 16 ust. 7a pkt 1.

2a. W przypadku gdy moc generatorów produkujących energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego przekroczy 1 MW, jednostka samorządu terytorialnego prowadzi ewidencję, o której mowa w ust. 1, tej energii w zakresie odnoszącym się do tej jednostki organizacyjnej.

3. Podmioty określone w ust. 1 pkt 1-3 prowadzą ewidencję, o której mowa w ust. 1, na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych u nabywcy końcowego lub podmiotu zużywającego energię, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych - na podstawie współczynnikowo określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez podatnika.

4. Podmiot określony w ust. 1 pkt 4 prowadzi ewidencję, o której mowa w ust. 1, na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, a w przypadku braku takich możliwości - na podstawie dokumentów rozliczeniowych.

5. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych, z dokładnością do 0,001 MWh, łącznej ilości:

1) energii elektrycznej wyprodukowanej, nabytej wewnątrzwspólnotowo, zaimportowanej lub zakupionej na terytorium kraju;

2) energii elektrycznej sprzedanej nabywcom końcowym na terytorium kraju;

3) energii elektrycznej sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;

4) energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo i wyeksportowanej;

5) energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne;

6) energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 6, 7 i 7a oraz przepisów wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2;

7) strat energii elektrycznej niepodlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 9 ust. 2.

6. W przypadku braku urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne określenie ilości, o których mowa w ust. 5 pkt 5 i 7, prowadzący ewidencję określa ilości szacunkowe.

7. W odniesieniu do energii elektrycznej produkowanej z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, w przypadku braku urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne określenie ilości energii wyprodukowanej, o której mowa w ust. 5 pkt 1, prowadzący ewidencję, o której mowa w ust. 1, określa ilości szacunkowe tej energii, uwzględniając moc zainstalowaną elektryczną instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.

Stosownie do art. 138p ustawy:

1. Ewidencje i inne dokumentacje, o których mowa w art. 138a-138l i art. 138o , prowadzi się w postaci papierowej lub elektronicznej.

2. Ewidencje, o których mowa w art. 138a-138c i art. 138e-138l , mogą zostać zastąpione dokumentacją prowadzoną na podstawie przepisów prawa podatkowego innych niż przepisy o akcyzie, albo na podstawie przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że dokumentacja ta zawiera wszystkie dane wymagane dla danej ewidencji.

W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo, że posiadają farmę fotowoltaiczną o mocy przekraczającej 1 MW, a energię elektryczną wyprodukowaną z tego źródła będą wykorzystywali w centrum dystrybucyjnym (CD). Ten sposób wykorzystania energii elektrycznej został określony przez Spółkę jako Model nr 3. Przy czym w CD Wnioskodawca wynajmuje powierzchnie podmiotowi prowadzącemu kantynę. Opłata za najem, wraz z kosztami m.in. energii elektrycznej, została określona w formie ryczałtu. Z kolei w ramach Modelu nr 1, Wnioskodawca nabywa energię elektryczną na podstawie umów sprzedaży, bezpośrednio od sprzedawców posiadających koncesje na obrót energia elektryczną. Ten model funkcjonuje w miejscach prowadzenia działalności gospodarczej. Natomiast w Modelu nr 2, w obiektach niestanowiących własności Spółki, lecz wynajmowanych od podmiotów nieposiadających koncesji na prowadzenie działalności w zakresie obrotu energią elektryczną w rozumieniu Prawa energetycznego, umowy na dostawy energii bezpośrednio do tych obiektów zawierają wynajmujący. Następnie koszty zużycia energii elektrycznej są refakturowane na Spółkę. Spółka jest w trakcie procesu uzyskiwania koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej (koncesja WEE), a po jej uzyskaniu ponownie rozpocznie wykorzystywanie farmy fotowoltaicznej do produkcji energii elektrycznej. Wyprodukowana energia będzie wykorzystywana na potrzeby własne, a także wprowadzana do sieci elektroenergetycznej w wyniku jej sprzedaży podmiotom prowadzącym profesjonalny obrót energią elektryczną. Wnioskodawca poinformuje o posiadanej koncesji podmioty, od których nabywa bezpośrednio energię elektryczną. Uzyskując koncesję Wnioskodawca straci status nabywcy końcowego.

Prowadzona przez podmiot ewidencja ma odwzorowywać wszystkie zdarzenia z wykorzystaniem energii elektrycznej, które mają miejsce w okresie rozliczeniowym. Ujęcie w tej ewidencji wszystkich czynności, których przedmiotem jest energia elektryczna jako wyrób akcyzowy, ma na celu umożliwienie podmiotom wykazania m.in. jaka część energii elektrycznej została przez nie – w danym okresie rozliczeniowym – zużyta, sprzedana w ramach dokonywania czynności opodatkowanych, jaka jej ilość podlegała zwolnieniu itp. Tak prowadzona ewidencja będzie stanowić podstawę do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca będzie podatnikiem akcyzy w zakresie energii elektrycznej, w związku z dokonywanym zużyciem energii elektrycznej na własne potrzeby, na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy. Równocześnie Spółka, posiadając koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej, nie będzie nabywca końcowym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy. Tym samym Wnioskodawca będzie zobowiązany do prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 138h ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zauważyć przy tym należy, że zgodnie z art. 138h ust. 5 ustawy, prowadzona przez podatników ewidencja, o której mowa w art. 138h ust. 1, powinna zawierać dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych, z dokładnością do 0,001 MWh, łącznej ilości energii elektrycznej m.in.:

-     nabywanej na terytorium kraju (pkt 1 tego przepisu),

-     sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo energetyczne (pkt 3 tego przepisu),

-     zużytej na potrzeby własne (pkt 5 tego przepisu),

-     strat energii elektrycznej niepodlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 9 ust. 2 (pkt 7 tego przepisu).

Przy czym czynnością opodatkowaną, stosownie do treści art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy, będzie zużycie energii elektrycznej przez Wnioskodawcę, posiadającego koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej. Natomiast przedmiotem opodatkowania nie będzie energia elektryczna wyprodukowana przez Spółkę, nabyta na terytorium kraju, sprzedana na rzecz podmiotu posiadającego koncesję oraz straty energii elektrycznej, o których mowa w art. 9 ust. 2 ustawy.

Zatem Wnioskodawca, będący podatnikiem w zakresie energii elektrycznej zużywanej na potrzeby własne, będzie zobowiązany do wykazania w prowadzonej przez siebie, na mocy art. 138h ustawy, ewidencji, ilości energii elektrycznej podlegającej opodatkowaniu (zużywanej na potrzeby własne Spółki) oraz niepodlegającej opodatkowaniu (wyprodukowanej przez Spółkę, nabytej na terytorium kraju, sprzedawanej podmiotom posiadającym koncesję, strat niepodlegających opodatkowaniu akcyzą).

Tym samy stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca będzie nabywał energię elektryczną – wykorzystywaną w prowadzonej działalności, w tym w CD – od podmiotów prowadzących działalność w zakresie obrotu energią elektryczną. Takie nabycie nie będzie stanowiło przedmiotu opodatkowania, ponieważ sprzedaż nie będzie następowała nabywcy końcowemu. Spółka będzie posiadała koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej, wiec nie będzie nabywca końcowym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy. Zatem w CD Spółka będzie zużywała energię elektryczną nabytą na terytorium kraju oraz wyprodukowaną w instalacji fotowoltaicznej.

Należy przy tym pamiętać, że Spółka wynajmuje powierzchnię w CD podmiotowi prowadzącemu kantynę. Opłata za najem została określona w formie ryczałtu i obejmuje koszty energii elektrycznej zużywanej przez kantynę, która nie posiada koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucje lub obrót energią elektryczną w rozumieniu Prawa energetycznego. W takim wypadku Spółka nie sprzedaje energii elektrycznej podmiotowi prowadzącemu kantynę, nie wystawia z tego tytułu faktury, lecz ta energia jest zużywana przez Wnioskodawcę na potrzeby własne, w ramach świadczenia wynajmu powierzchni w CD.

Reasumując – energia elektryczna produkowana przez Spółkę oraz nabywana i zużywana w CD, powinna być – na potrzeby prowadzonej ewidencji – traktowana jako zużywana na potrzeby własne Wnioskodawcy.

Tym samy stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Na podstawie art. 138s ustawy wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z 22grudnia 2023 r. w sprawie ewidencji, dokumentacji i protokołów dotyczących wyrobów akcyzowych i znaków akcyzy (Dz.U. z 2023 r. poz. 2817; dalej jako: „rozporządzenie w sprawie ewidencji” lub „rozporządzenie”).

Jak wskazano w § 1 pkt 2 rozporządzenia:

Rozporządzenie określa sposób prowadzenia ewidencji, o których mowa w art. 138a ust. 1 , art. 138b , art. 138c , art. 138e-138l ustawy.

Z kolei zgodnie z § 2 ust. 1-4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji:

1. Ewidencje, o których mowa w art. 138a ust. 1 , art. 138b , art. 138c i art. 138e-138l ustawy, i dokumentacje, o których mowa w art. 138d ust. 1 i art. 138o ustawy, zwane w niniejszym rozdziale łącznie ,,dokumentacją”, są prowadzone w sposób ciągły, odpowiednio dla prowadzonej działalności, a także poszczególnych rodzajów wyrobów akcyzowych oraz podlegających wpisaniu czynności lub stanów faktycznych związanych z wyrobami akcyzowymi, znakami akcyzy lub dokumentami handlowymi towarzyszącymi przemieszczaniu wyrobów akcyzowych.

2. Dokumentacja powinna umożliwiać identyfikację podmiotu obowiązanego do jej prowadzenia i miejsca prowadzenia działalności, której ta dokumentacja dotyczy.

3. Wpisów do dokumentacji dokonuje się w porządku chronologicznym, niezwłocznie po zakończeniu czynności lub zaistnieniu stanu faktycznego podlegających wpisaniu, nie później jednak niż następnego dnia roboczego.

4. W przypadku zużycia energii elektrycznej, użycia wyrobów gazowych albo wyrobów węglowych - wpisów do dokumentacji prowadzonej odpowiednio przez podatnika zużywającego energię elektryczną, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy, pośredniczący podmiot gazowy albo pośredniczący podmiot węglowy dokonuje się nie rzadziej niż raz w miesiącu.

Natomiast w myśl art. § 3 rozporządzenia:

W ewidencji, o której mowa w art. 138h ust. 1 pkt 1 ustawy, ilość energii elektrycznej, o której mowa w art. 138h ust. 5 pkt 2 i 3 ustawy, wynikająca z faktur, jest ujmowana zgodnie z datą dokonania lub zakończenia dostawy wykazaną na fakturze.

Zgodnie z § 7 ust. 3-5 rozporządzenia:

3. Podmiot prowadzący ewidencję, o której mowa w art. 138h-138j ustawy, w postaci papierowej, dokonuje jej zamknięcia i podsumowania za każdy miesiąc w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy ewidencja.

4. W przypadku zastąpienia ewidencji, o których mowa w art. 138a ust. 1 , art. 138b , art. 138c i art. 138e-138l ustawy, prowadzonych w postaci papierowej, dokumentacją prowadzoną na podstawie przepisów o rachunkowości podmiot prowadzący dokumentację dokonuje jej zamknięcia i podsumowania za każdy miesiąc w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy dokumentacja.

5. Stan ewidencyjny ustalony w wyniku zamknięcia i podsumowania dokumentacji, o których mowa w ust. 2-4, przenosi się na następny miesiąc jako stan początkowy.

Stosownie do § 8 ust. 2 rozporządzenia:

Dokumentacja w postaci elektronicznej jest prowadzona zgodnie z pisemną instrukcją obsługi programu komputerowego wykorzystywanego do prowadzenia tej dokumentacji i w taki sposób, aby:

1) umożliwiała wgląd w treść dokonywanych wpisów oraz zapewniała ochronę przechowywanych danych przed zniekształceniem lub utratą;

2) umożliwiała dokonywanie zmian lub poprawek, identyfikację osoby dokonującej zmiany lub poprawki oraz daty jej dokonania;

3) umożliwiała wygenerowanie i wydruk w porządku chronologicznym:

a) wpisów do dokumentacji,

b) zestawień danych określonych w § 10-22 , § 24-27 , § 29-35 , § 38 , § 41 i § 42 oraz podsumowanie ilości odpowiednio wyrobów akcyzowych, w tym suszu tytoniowego, oraz banderol podatkowych,

c) raportów, o których mowa w § 9;

4) uniemożliwiała usuwanie wpisów.

W opisie zdarzenia przyszłego podali Państwo, że Spółka będzie dokonywać wpisów do ewidencji ilościowej energii elektrycznej, przyjmując następujące podejście:

·         wpisy do ewidencji będą dokonywane raz w miesiącu (nie później niż do 25. dnia miesiąca za miesiąc poprzedni) i obejmować będą ilości energii elektrycznej:

-        zakupionej na terytorium kraju,

-        wyprodukowanej w ramach Farmy,

-        sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu ustawy Prawo energetyczne,

-        zużytej na potrzeby własne,

-        stanowiącej straty niepodlegające opodatkowaniu akcyzą (jeżeli takowe wystąpią),

·         podstawą dokonywania wpisów będą:

-        odczyty z urządzeń pomiarowych zainstalowanych w CD (w zakresie energii pochodzącej z Farmy),

-        faktury wystawiane przez dostawców energii (w zakresie energii nabywanej z zewnątrz).

Państwa wątpliwość wyrażona w pytaniu nr 3 dotyczy możliwości dokonywania wpisów do ewidencji ilościowej energii elektrycznej raz w miesiącu, w dowolnym dniu wybranym przez Spółkę, przy założeniu, że ewidencja prowadzona jest w ujęciu miesięcznym

Z treści art. 138h ust. 5 wynika obowiązek, aby ewidencja energii elektrycznej zawierała odpowiednio dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych łącznej ilości energii, z dokładnością do 0,001 MWh. Przy czym co do sposobu prowadzenia ewidencji energii elektrycznej, stosowne regulacje zawarte zostały w rozporządzeniu w sprawie ewidencji.

W przypadku zużycia energii elektrycznej, wpisów do dokumentacji prowadzonej odpowiednio przez podatnika zużywającego energię elektryczną, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy, dokonuje się nie rzadziej niż raz w miesiącu, co wynika z § 2 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia. Zatem wskazana regulacja dotyczy takich podmiotów zużywających energię elektryczną, które posiadają koncesję, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Pytanie nr 3 Wnioskodawcy dotyczy częstotliwości dokonywania wpisów do ewidencji energii elektrycznej. Pytanie to nie zawiera rozróżnienia, czy odnosi się do energii zużytej na potrzeby własne Spółki, czy także do energii nabywanej na terytorium kraju, sprzedawanej podmiotom posiadającym koncesję, czy stanowiącej straty niepodlegające opodatkowaniu akcyzą. W przypadku więc energii sprzedawanej podmiotom posiadającym koncesję, należy mieć na uwadze regulację zawartą w § 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji. Wynika z niej, że w ewidencji ilość energii elektrycznej sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (czyli takiej, o której mowa w art. 138h ust. 5 pkt 3 ustawy), wynikająca z faktur, jest ujmowana zgodnie z datą dokonania lub zakończenia dostawy wykazaną na fakturze.

Mając na uwadze powyższe należy zauważyć, że generalna zasada wyrażona w art. 138h ust. 5 ustawy jest, aby ewidencja zawierała dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych łącznej ilości energii elektrycznej. Z § 2 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia wynika, że w przypadku zużycia przez Spółkę energii elektrycznej wpisów dokonuje się nie rzadziej niż raz w miesiącu. Ewidencja zużywanej energii elektrycznej przez Wnioskodawcę, posiadającego koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej, z tej racji, że takie zużycie energii stanowi czynność opodatkowaną akcyzą w myśl art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy, służy prawidłowemu wypełnieniu obowiązków w zakresie terminowego (do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie energii elektrycznej) sporządzania deklaracji podatkowej, obliczania i wpłacania akcyzy, wynikających z art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Przy czym nie można zapominać o fakcie wynikającym z opisu zdarzenia przyszłego, że wskazane przez Wnioskodawcę czynności w zakresie ewidencji energii elektrycznej, będą dokonywane po uzyskaniu koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej. Oznacza to, że aby wypełnić obowiązek wynikający z § 2 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia, pierwszy wpis do ewidencji ilości energii elektrycznej zużytej przez Wnioskodawcę powinien nastąpić w miesiącu uzyskania koncesji WEE. Trudno bowiem sobie wyobrazić, aby od dnia uzyskania koncesji WEE w danym miesiącu, Spółka nie zużywała energii elektrycznej. Tylko bowiem wówczas wpis do ewidencji nastąpi nie rzadziej niż raz w miesiącu. Przepisy rozporządzenia mówią bowiem o miesiącu, co należy odczytywać jako miesiąc kalendarzowy, a nie wprowadzają rozróżnienia „okresu miesięcznego”. Zatem pierwszy wpis do ewidencji nie może być dokonany do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie energii elektrycznej.

Przy czym Spółka, jak wskazała w opisie zdarzenia przyszłego, będzie też sprzedawała energię elektryczną podmiotowi posiadającemu koncesję. Taka sprzedaż energii elektrycznej nie będzie stanowiła czynności opodatkowanej. W tym wypadku zastosowanie znajdzie § 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji. Oznacza to konieczność ujmowania w ewidencji ilości sprzedawanej energii elektrycznej, wynikającej z faktur, zgodnie z datą dokonania lub zakończenia dostawy wykazaną na fakturze. W takiej sytuacji więc to data dokonania lub zakończenia dostawy (wykazana na fakturze), będzie determinowała moment dokonywania wpisów w ewidencji. Bowiem trzeba pamiętać, że Wnioskodawca – dokonując wpisów w ewidencji energii elektrycznej – powinien przestrzegać § 2 ust. 3 rozporządzenia. Przepis ten nakłada obowiązek, aby wpisów do dokumentacji (w tym ewidencji) ndokonywać w porządku chronologicznym, niezwłocznie po zakończeniu czynności lub zaistnieniu stanu faktycznego podlegających wpisaniu, nie później jednak niż następnego dnia roboczego.

W konsekwencji – z uwagi na powyższe wskazania Organu – nie można uznać za prawidłowe rozwiązania przedstawionego przez Wnioskodawcę, że wystarczające i zgodne z przepisami będzie dokonywanie przez Spółkę wpisów do ewidencji ilościowej energii elektrycznej raz w miesiącu, w przyjętym przez nią terminie (nie później niż do 25. dnia miesiąca następującego po danym miesiącu), obejmujących komplet danych niezbędnych do prawidłowego rozliczenia akcyzy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 – oceniane całościowo w odniesieniu do ewidencji energii elektrycznej zużywanej przez Wnioskodawcę oraz sprzedawanej podmiotom posiadającym koncesję – należy uznać za nieprawidłowe.

Wnioskodawca podał, że w zakresie ustalenia łącznej ilości zużytej w danym miesiącu ilości energii elektrycznej – innej niż pochodzącej z Farmy – Spółka przyjmie następujące zasady:

·         w przypadku faktur obejmujących pełny miesiąc kalendarzowy – dane dotyczące zużycia energii będą ujmowane w ewidencji wprost (1:1) jako zużycie za dany miesiąc;

·         w przypadku faktur obejmujących okresy dwumiesięczne – łączne zużycie energii będzie dzielone proporcjonalnie do liczby dni objętych danym okresem rozliczeniowym, a następnie alokowane do poszczególnych miesięcy według liczby dni przypadających na dany miesiąc;

·         w przypadku faktur obejmujących okresy rozliczeniowe „przesunięte”, dla których nie są dostępne dane o rzeczywistym zużyciu w poszczególnych dniach, Wnioskodawca będzie dokonywać przypisania zużycia energii do danego miesiąca kalendarzowego przy założeniu równomiernego zużycia energii w całym okresie objętym fakturą. W tym celu łączne zużycie energii wynikające z danej faktury będzie dzielone przez liczbę dni okresu rozliczeniowego, a następnie mnożone przez liczbę dni przypadających na dany miesiąc kalendarzowy. Miesięczne zużycie energii ujmowane w ewidencji będzie stanowiło sumę wartości ustalonych w powyższy sposób dla wszystkich faktur obejmujących dany miesiąc;

·         w przypadku braku faktury za dany miesiąc (np. z uwagi na dwumiesięczny cykl rozliczeniowy) – Spółka najpierw dokona oszacowania zużycia na podstawie danych dotyczących analogicznego miesiąca roku poprzedniego, a w późniejszym czasie, po otrzymaniu faktury za dany miesiąc, dokona stosownej korekty wpisów ewidencyjnych.

Pytanie nr 4 dotyczy sposobu ustalania ilości energii elektrycznej nabywanej na terytorium kraju, a następnie zużywanej przez Wnioskodawcę. Dotyczy to więc opisanego Modelu 1. Przy czym Spółka podała, że w Modelu nr 1, z uwagi na brak możliwości samodzielnego (w szczególności zdalnego) odczytu danych z urządzeń pomiarowych, Spółka będzie opierać się na danych wynikających z faktur wystawianych przez dostawców energii elektrycznej, które będą wynikać z dokonywanych przez te podmioty odczytów z urządzeń pomiarowych.

Z przepisu art. 138h ust. 3 ustawy wynika, że podmioty określone w art. 138h ust. 1 pkt 2 (zużywające energie elektryczną, posiadające koncesję) prowadzą ewidencję ilościowa energii elektrycznej na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych w podmiocie zużywającym energię, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych - na podstawie współczynnikowo określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez podatnika. Z kolei przepis art. 138h ust. 6 ustawy wskazuje, że w przypadku braku urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne określenie ilości energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne i strat energii elektrycznej niepodlegających opodatkowaniu, prowadzący ewidencję określa ilości szacunkowe.

Zatem z powyższych regulacji ustawy o podatku akcyzowym wynika, że w przypadku, gdy w podmiocie zużywającym energię elektryczną na potrzeby własne znajdują się urządzenia pomiarowo-rozliczeniowe, ewidencja ilościowa energii elektrycznej jest prowadzona na podstawie wskazań tych urządzeń. Jedynie w przypadku braku takich urządzeń ilości energii elektrycznej są określane szacunkowo lub współczynnikowo. Przepisy ustawy o podatku akcyzowym w zakresie ewidencji nie przewidują sytuacji innego określania ilości zużytej energii elektrycznej niż wskazanie urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych w przypadku, gdy takie urządzenia są w podmiocie zużywającym energię elektryczną.

Zatem skoro Spółka nie podała, że nie posiada w miejscach prowadzenia działalności urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, to nie ma możliwości, aby Wnioskodawca określał ilości zużytej energii według przedstawionej proporcji. Stwierdzenie o braku możliwości samodzielnego odczytu wskazań takich urządzeń nie stanowi przesłanki pozwalającej na określanie ilości zużytej energii elektrycznej na podstawie proporcji zużycia, w odniesieniu do ilości wykazanych w otrzymanych fakturach. W konsekwencji za prawidłowy sposób ustalania ilości zużytej energii elektrycznej Organ może uznać taki, gdy faktury otrzymywane przez Spółkę obejmują pełny miesiąc kalendarzowy i dane będą ujmowane w ewidencji w ilości zużycia za dany miesiąc.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 – oceniane całościowo – należy uznać za nieprawidłowe.

W przedstawionym Modelu 2 Spółka będzie zużywała energię elektryczną w obiektach niestanowiących jej własności, wynajmowanych od podmiotów trzecich, nieposiadających koncesji na prowadzenie działalności w zakresie energii elektrycznej, w rozumieniu ustawy Prawo energetyczne. Umowy na dostawy energii elektrycznej do tych obiektów są zawierane przez podmioty wynajmujące. Koszty zużytej energii są następnie przenoszone na Spółkę w drodze refakturowania.

Przedstawione okoliczności w Modelu 2 wskazują, że podmiot wynajmujący Spółce obiekty będzie nabywcą końcowym energii elektrycznej. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą będzie sprzedaż energii elektrycznej temu podmiotowi wynajmującemu, będącemu nabywca końcowym. Wobec tego, w przedstawionym Modelu 2, znajdzie zastosowanie art. 9 ust. 3 ustawy, w świetle którego refakturowana na Wnioskodawcę energia elektryczna, która będzie już z zapłaconym podatkiem akcyzowym, nie będzie podlegała kolejny raz opodatkowaniu akcyzą, pomimo tego, że Spółka jest podmiotem posiadającym koncesję.

W konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do złożenia deklaracji podatkowej, obliczenia i odprowadzenia akcyzy od energii elektrycznej zużytej w ramach opisanego Modelu 2, refakturowanej na Spółkę przez podmioty trzecie wynajmujące obiekty, nieposiadające koncesji na działalność w zakresie energii elektrycznej w rozumieniu ustawy Prawo energetyczne.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 5 należy uznać za prawidłowe.

Prowadzenie ewidencji ilościowej energii elektrycznej przez podmioty do jej prowadzenia zobowiązane, zgodnie z art. 138h ust. 1 ustawy, służy, co do zasady, prawidłowemu rozliczeniu podatku akcyzowego i jest, w przypadkach określonych w art. 138h ust. 1 pkt 1-3 ustawy, zasadniczo związane z wykonywanymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Zatem w prowadzonej m.in. przez podatnika ilościowej ewidencji energii elektrycznej, podatnik powinien wykazywać te dane, o których mowa w art. 138h ust. 5 ustawy, które przede wszystkim wpływają na prawidłowe wywiązywanie się przez niego z zobowiązań podatkowych, gdyż w przypadku podatnika podatku akcyzowego od energii elektrycznej ewidencja służy celom kontrolnym i stanowi podstawę do sporządzania deklaracji podatkowej. Co prawda m.in. podmiot posiadający koncesję winien ewidencjonować także inne czynności, które co do zasady nie stanowią jeszcze czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą, takich jak np. sprzedaż energii elektrycznej podmiotom posiadającym koncesję, niemniej ma to również związek z uwidocznieniem w tej ewidencji wszelkich zdarzeń, które ewentualnie mogą mieć wpływ na prawidłowe wywiązywanie się podmiotów z obowiązków podatkowych.

Należy jednak zauważyć, że ewidencjonowanie w przypadku Spółki energii elektrycznej nabywanej w Modelu 2 od wynajmującego (a więc energii elektrycznej z zapłaconym podatkiem na wcześniejszym etapie obrotu), nie będzie miało wpływu na rozliczenia Wnioskodawcy. Odnosząc się zatem do Państwa pytania nr 6 stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wykazywania w ilościowej ewidencji energii elektrycznej, ilości energii elektrycznej refakturowanej na Spółkę przez podmioty trzecie wynajmujące Spółce obiekty, gdy to już wynajmujący będą ponosili koszty zużycia energii elektrycznej z zapłaconym podatkiem akcyzowym.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 6 należy uznać za prawidłowe.

Państwa wątpliwość wyrażona w pytaniu nr 7 dotyczy możliwości korekty wpisów w ewidencji ilościowej energii elektrycznej.

Jak wskazano powyżej, w prowadzonej przez podatnika ilościowej ewidencji energii elektrycznej, podatnik powinien wykazywać dane, o których mowa w art. 138h ust. 5 ustawy, które wpływają na prawidłowe wywiązywanie się przez niego z zobowiązań podatkowych, gdyż w przypadku podatnika podatku akcyzowego od energii elektrycznej ewidencja służy celom kontrolnym i stanowi podstawę do sporządzania deklaracji podatkowej.

Z kolei przepis § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji wskazuje, że wpisów do dokumentacji dokonuje się w porządku chronologicznym, niezwłocznie po zakończeniu czynności lub zaistnieniu stanu faktycznego podlegających wpisaniu, nie później jednak niż następnego dnia roboczego.

Mając na względzie wskazane przepisy należy zauważyć, że dane dotyczące ilości nabytej i zużytej energii elektrycznej, uzyskane po dokonaniu pierwotnych wpisów w ewidencji, mają wpływ na prawidłowe i rzetelne rozliczenie podatku akcyzowego, przypadającego do wykazania i zapłacenia za dany okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła czynność podlegająca opodatkowaniu akcyzą. W takim wypadku niezbędne jest dokonanie korekty prowadzonej ewidencji ilościowej energii elektrycznej w postaci skorygowania pierwotnych wpisów tak, aby odzwierciedlały dane rzeczywiste w danym okresie miesięcznym i pozwalały na dokonanie korekty złożonej deklaracji podatkowej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 7 należy uznać za prawidłowe.

Państwa wątpliwość wyrażona w pytaniu nr 8 dotyczy obowiązku korekty deklaracji podatkowej w przypadku otrzymania dokumentów wpływających na wysokość pierwotnie zadeklarowanej kwoty akcyzy z tytułu zużycia energii elektrycznej.

Jak wskazano w art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”):

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Natomiast zgodnie z art. 81 § 2 ordynacji podatkowej:

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Mając na uwadze przepisy ustawy o podatku akcyzowym wskazać należy, że do dokonywania rozliczeń i zapłaty podatku akcyzowego (a więc i dokonywania odpowiednich korekt tych rozliczeń) jest zobowiązany podatnik podatku akcyzowego, a więc podmiot, który dokonał czynności opodatkowanej, w związku z którą powstał po jego stronie obowiązek rozliczenia (a więc złożenia deklaracji) i zapłaty podatku akcyzowego. Deklaracja podatkowa stanowi oświadczenie podatnika co do tego, że za dany okres powstało zobowiązanie podatkowe wraz z kwotą zobowiązania podatkowego do zapłaty w określonym terminie. Oświadczenie to podatnik może zmodyfikować, składając korektę, na co pozwala konstrukcja podatku akcyzowego jako zobowiązania powstającego ex lege - czyli z mocy prawa, z chwilą dokonania czynności opodatkowanej podatkiem akcyzowym. Korekta jest zatem niejako zmianą stanowiska podatnika odnośnie do samego faktu opodatkowania lub jego wysokości.

W zakresie korekt deklaracji stosuje się natomiast przepis art. 81 Ordynacji podatkowej (por. wyrok WSA w Olsztynie z 8 kwietnia 2021 r., sygn. akt I SA/Ol 1/21). Z powołanego wyżej przepisu art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że korekta to nic innego jak prawo do złożenia skorygowanej deklaracji. Korektę deklaracji można określić jako dokument wtórny do deklaracji, którą ona koryguje, w żadnym zaś razie nie może być traktowana jako dokument zupełnie odrębny od deklaracji oraz jako dokument mający samoistny, czyli niezależny od deklaracji, byt prawny. Korekta deklaracji zastępuje deklarację ją poprzedzającą, czyli w momencie złożenia korekty deklaracji traci byt prawny deklaracja pierwotna (poprzedzająca korektę). Istotę korekty stanowi zmiana stanowiska podatnika odnośnie samego faktu opodatkowania lub jego wysokości (por. wyrok NSA z 10 sierpnia 2016 r., sygn. akt I GSK 1314/14). Przy czym zwrócić należy uwagę na fakt, że prawo do korekty deklaracji przysługuje tylko podatnikom, którzy na podstawie przepisów materialnego prawa podatkowego byli zobowiązani do ich składania (por. m.in. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Ol 627/14, potwierdzony wyrokiem NSA z 30 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 758/15). Zauważyć w tym miejscu należy, że co prawda wyrok I SA/Ol 627/14 dotyczy podatku od towarów i usług, jednakże przepisy dotyczące uprawnienia do dokonania korekty podatku są uniwersalne dla wszystkich podatków, bowiem są uregulowane w Ordynacji podatkowej, a więc takie stanowisko w tym zakresie ma zastosowanie również w niniejszej sprawie.

W przedstawionych okolicznościach zdarzenia przyszłego to Spółka będzie dokonywała – jako podmiot posiadający koncesję WEE – czynności opodatkowanych akcyzą w związku z zużyciem energii elektrycznej. Zatem to Spółka będzie zobowiązana do terminowego składania deklaracji podatkowych, obliczania i wpłacania akcyzy za okresy miesięczne, w których nastąpiło zużycie energii elektrycznej, zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy. Do prawidłowego rozliczenia w zakresie podatku akcyzowego niezbędne jest prowadzenie ewidencji ilościowej energii elektrycznej, zgodnie z art. 138h ust. 5 pkt 5 ustawy, zawierającej ilości energii zużytej w danym miesiącu. W sytuacji, więc, gdy Spółka po złożeniu deklaracji podatkowej za danych okres otrzyma dokumenty, których treść będzie miała wpływ na wysokość pierwotnie zadeklarowanej kwoty akcyzy z tytułu zużycia energii elektrycznej, wówczas będzie zobowiązana do dokonania korekty pierwotnie złożonej deklaracji podatkowej. Nie jest w tym wypadku możliwe uwzględnienie w bieżącym rozliczeniu podatku od zużytej energii elektrycznej, ponieważ tak składana deklaracja nie wykazywałaby rzetelnych i faktycznych informacji, odnoszących się do okresu, którego ta deklaracja dotyczy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 8 należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanych pytań) i wyłącznie sytuacji prawnopodatkowej Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego, w zakresie podatku akcyzowego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).

Odnosząc się do faktu, że na poparcie własnej argumentacji Wnioskodawca powołał się na funkcjonujące w obrocie prawnym interpretacje indywidualne, Organ pragnie zauważyć, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i odnoszą się wyłącznie do okoliczności przedstawionych w inicjujących te sprawy wnioskach. Podkreślenia w tym miejscu bowiem wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podmiotów w wyniku rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych. Interpretacje indywidualne nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.