Interpretacja 0111-KDIB3-3.4013.19.2026.3.PJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku akcyzowym jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego wpłynął 19 stycznia 2026 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 31 marca 2026 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Gmina X.  jako jednostka samorządu terytorialnego realizuje zadania należące do właściwości samorządu gminnego. Zadania te zostały określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, zgodnie z którym zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, w szczególności w zakresie edukacji publicznej, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej a także kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury. Art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Na przestrzeni lat Gmina realizowała inwestycje polegające na zakupie i montażu na budynkach użyteczności publicznej instalacji fotowoltaicznych, których jest właścicielem. Głównym zamierzeniem Gminy było obniżenie kosztów z tytułu zużycia energii elektrycznej w tych budynkach. Poszczególne instalacje fotowoltaiczne wykorzystywane na własne potrzeby znajdują się na następujących budynkach, które posadowione są na gruntach stanowiących własność Gminy:

1.     Instalacja fotowoltaiczna o mocy (...) kW oraz (...) kW na dachu budynku, w którym znajduje się Szkoła 1;

2.     Instalacja fotowoltaiczna o mocy (...) kW na dachu budynku, w którym znajduje się Szkoła 2;

3.     Instalacja fotowoltaiczna o mocy (...) kW na dachu budynku, w którym znajduje się Szkoła 3;

4.     Instalacja fotowoltaiczna o mocy (...) kW na dachu budynku, w którym znajduje się Szkoła 4;

5.     Instalacja fotowoltaiczna o mocy (...) kW na dachu budynku, w którym znajduje się Szkoła 5;

6.     Instalacja fotowoltaiczna na dachu budynku Domu Ludowego 1 o mocy min. (...) kW oraz magazyn energii o mocy min. (...) kW umieszczony w pomieszczeniach budynku Domu Ludowego;

7.     Instalacja fotowoltaiczna na dachu budynku Domu Ludowego 2 o mocy min. (...) kW oraz magazyn energii o mocy min. (...) kW umieszczony w pomieszczeniach budynku Domu Ludowego;

8.     Instalacja fotowoltaiczna na gruncie za parkingiem Domu Ludowego 3 o mocy min. (...) kW oraz magazyn energii o mocy min. (...) kW umieszczony w pomieszczeniach budynku Domu Ludowego;

9.     Instalacja fotowoltaiczna na dachu budynku Domu Ludowego 4 o mocy min. (...) kW oraz magazyn energii o mocy min. (...) kW umieszczony w pomieszczeniach budynku Domu Ludowego;

10.  Instalacja fotowoltaiczna na dachu budynku Domu Ludowego 5 o mocy min. (...) kW oraz magazyn energii o mocy min. (...) kW umieszczony w pomieszczeniach budynku Domu Ludowego;

11.  Instalacja fotowoltaiczna na dachu budynku Domu Ludowego 6 o mocy min. (...) kW oraz magazyn energii o mocy min. (...) kW umieszczony w pomieszczeniach budynku Domu Ludowego;

12.  Instalacja fotowoltaiczna o mocy min. (...) kW na dachu budynku Domu Ludowego 7, oraz magazyn energii o mocy min. (...) kW umieszczonym w pomieszczeniach budynku;

13.  Instalacja fotowoltaiczna o mocy min. (...) kW na dachu budynku Domu Ludowego 8 oraz magazynu energii o mocy min. (...) kW umieszczony w pomieszczeniach budynku;

14.  Instalacja fotowoltaiczna o mocy (...) kW, na dachu budynku w którym znajdują się Y., Z.;

15.  Instalacja fotowoltaiczna o mocy (...) kW, przy budynku Urzędu Gminy oraz magazyn energii o mocy (...) kW.

Instalacje fotowoltaiczne na budynkach wskazanych powyżej w pkt 6-13 oraz 15 powstały i stały się własnością Gminy w październiku, listopadzie i grudniu 2024 roku oraz w listopadzie 2025 roku.

Pozostałe instalacje fotowoltaiczne wskazane powyżej w pkt 1-5 oraz 14 powstały i stały się własnością gminy przed 1 stycznia 2023 r.

Łączna moc wszystkich instalacji fotowoltaicznych, których Gmina X. jest właścicielem nie przekracza 1 MW. Gmina korzysta z energii elektrycznej nabytej od dostawcy energii elektrycznej oraz energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej. Gmina nie posiada koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, obrót lub dystrybucję energii elektrycznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne. Taką koncesję posiada jednak przedsiębiorstwo energetyczne, z którym Gmina zawarła Umowę.

W wyszczególnionych w pkt od 1 do 5 budynkach użyteczności publicznej mieszczą się szkoły, które są samorządowymi jednostkami budżetowymi. Energia elektryczna wytwarzana z instalacji umiejscowionej na budynku każdej z tych szkół wykorzystywana jest na potrzeby własne jednostki budżetowej. Budynki, w których funkcjonują szkoły są przez Gminę udostępniane poszczególnym szkołom w celu realizacji zadań własnych Gminy tj. realizacji zadań z zakresu edukacji publicznej. Z tytułu dostawy energii elektrycznej do budynków ww. szkół dostawca wystawia fakturę, w której jako nabywca widnieje Gmina a jako odbiorca dana szkoła.

Gmina na podstawie umowy użyczenia w budynkach Szkoły 4, Szkoły 2 i Szkoły 6 nieodpłatnie udostępnia lokale dla Z, na potrzeby realizacji zadań z zakresu ochrony zdrowia. Koszty energii elektrycznej są przenoszone na Z przez szkoły w formie refaktur sporządzanych na podstawie faktur wystawianych przez przedsiębiorstwo energetyczne. Nabywając energię elektryczną od zewnętrznego dostawcy, nabywa ją Gmina z akcyzą zawartą w cenie. W konsekwencji - z uwagi na jednofazowość podatku akcyzowego - dalsze wydanie przez Gminę tej energii elektrycznej najemcom nie będzie stanowiło czynności opodatkowanej, zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym. Zatem w tym zakresie Gmina nie będzie zobowiązana do zapłaty akcyzy od dalszego wydania tej energii.

Wyszczególnione w pkt od 6 do 15 budynki są obiektami użyteczności publicznej, które stanowią mienie Gminy i pozostają na jej utrzymaniu. Pomieszczenia w ww. budynkach domów ludowych i budynkach użyteczności publicznej (Urząd Gminy, Y., Z.) są udostępniane przez Gminę nieodpłatnie na:

1)     spotkania z mieszkańcami organizowane przez organy administracji samorządowej (np. zebrania wiejskie),

2)     prowadzenie działalności przez filie Q. Q. jest samorządową instytucją kultury posiadającą osobowość prawną, której organizatorem jest Gmina. Ww. filie znajdują się w niektórych z ww. domów ludowych,

3)     bezpłatne zajęcia edukacyjne dla dzieci oraz uczniów,

4)     działalność statutową organizacji pozarządowych z terenu Gminy,

5)     imprezy zlecone przez Gminę lub odbywające się pod patronatem Wójta Gminy,

6)     działalność Gminy,

7)     działalność Gminy jako zadania własne w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej.

W budynkach z pkt 6-13 oraz 15 powyżej Gmina X. zawarła dwie umowy. Pierwsza umowa z V1. o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej wprowadzanej do sieci dystrybucyjnej. Z kolei druga umowa, której przedmiotem jest sprzedaż energii elektrycznej została zawarta w ramach grupy zakupowej, do której przystąpiła Gmina X., a dostawcą energii elektrycznej – V2. W świetle ustawy o OZE Gmina jest prosumentem energii odnawialnej. Gmina będzie się rozliczać z dostawcą energii w systemie tzw. net-billing. Gmina wprowadza do sieci nadwyżki wytworzonej z paneli fotowoltaicznych energii elektrycznej, uzyskując tzw. depozyt prosumencki. Jako sprzedawca będzie rozliczał się za nadwyżkę wprowadzoną do sieci w sposób finansowy.

W budynkach z pkt 1-5 oraz 14 powyżej Gmina X. zawarła z V1 umowę w zakresie kompleksowej sprzedaży energii elektrycznej, świadczenia usługi dystrybucji oraz świadczenia usługi odbioru i rozliczania energii elektrycznej. Umowy kompleksowe zostały zawarte przed 2022 r. dlatego Gmina nie otrzymuje zwrotu pieniędzy za nadprodukcję energii, a jest rozliczana Ilościowo. Energia zostaje w sieci i z której jest odbierana w 80%.

Podmioty korzystające z budynków należących do Gminy nie są stronami ww. umów, lecz stroną jest jedynie Gmina X.

Gmina składała deklaracje dla podatku akcyzowego. Od marca 2021 r. deklaracje dla podatku akcyzowego składała co miesiąc na formularzu AKC-4zo od energii elektrycznej oraz składała formularze AKC-4H wskazując w nich kwotę podatku akcyzowego oraz zwolnienia. Następnie od roku 2022 co kwartał na formularzu AKC-KZ Gmina składała deklaracje dla podatku akcyzowego od wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem dot. energii elektrycznej. Dla budynków, gdzie instalacje fotowoltaiczne powstały w 2019 roku deklaracje na formularzu AKC-KZ składa nadal. Wyjaśniają Państwo, że instalacje które powstały w 2019 r. na budynkach szkół oraz na budynku, w którym znajdują się Y., Z. Gmina składała deklaracje działając na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1, art. 24 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. W związku ze składanymi deklaracjami Gmina wskazywała fakt podlegania zwolnieniu od zapłaty podatku akcyzowego z uwagi na zużycie energii elektrycznej przez podmiot, który wyprodukował ją z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW (par. 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 czerwca 2021 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego).

Z budynków Domów Ludowych korzystają w formie bezpłatnej:

·         dzieci z terenu Gminy w ramach bezpłatnych zajęć (tj. osoby fizyczne),

·         organizacje pozarządowe z terenu Gminy (tj. osoby prawne lub jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej),

·         Gmina do zadań własnych, w szczególności w związku z organizacją przez nią w budynku imprez,

·         filie Q., które jest samorządową instytucją kultury posiadającą osobowość prawną, której organizatorem jest Gmina.

Z budynków Domów Ludowych korzystają w formie płatnej:

·         osoby, z którymi Gmina zawiera umowy najmu, których przedmiotem jest udostępnienie np. sali, kuchni oraz innych pomieszczeń w celu zorganizowania imprezy okolicznościowej (tj. najemcy będący osobami fizycznymi lub prawnymi),

·         najemcy (osoba fizyczna prowadząca działalność i osoba prawna).

Z budynku, o którym mowa w pkt 14 wniosku korzystają:

·         Y. (tj. gminna jednostka organizacyjna będąca samorządową jednostką budżetową),

·         Z (tj. samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej),

·         dwóch najemców (osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą i osoba prawna).

W związku ze zużyciem w budynkach Domów Ludowych energii elektrycznej dostawca energii elektrycznej wystawia fakturę na Gminę. Odnośnie przypadków nieodpłatnego udostępniania pomieszczeń domów ludowych Gmina ponosi koszty zużytej energii elektrycznej i nie obciąża nimi podmiotów, którym udostępniła pomieszczenia nieodpłatnie. Wyszczególnione wyżej budynki użyteczności publicznej takie jak Domy Ludowe w istocie służą realizacji zadań własnych Gminy, zaspokojeniu potrzeb mieszkańców, lokalnych stowarzyszeń - nieodpłatnie. Wytwarzana w instalacji energia elektryczna jest wykorzystywana przez Gminę na własne potrzeby i użytek.

Zdarza się, że pomieszczenia w ww. budynkach Domów Ludowych są także udostępniane odpłatnie na podstawie umowy najmu np. w celu zorganizowania w nich przez osobę trzecią wesela lub innej imprezy okolicznościowej albo prowadzenia przez osobę trzecią działalności gospodarczej w postaci np. zakładu kosmetycznego (umowy na czas określony). Przypadki wynajmu sal w domach ludowych i ich innych pomieszczeń nie należą do częstych.

Wówczas Gmina wystawia fakturę na najemcę (refaktura), w której wyszczególnia opłatę za najem oraz oddzielnie wskazuje na zużyte media, w tym energię elektryczną, w czasie trwającej umowy najmu.

W przypadku wynajmu pomieszczeń w budynkach Domów Ludowych udostępnianych odpłatnie na podstawie umowy najmu np. w celu zorganizowania w nich przez osobę trzecią wesela lub innej imprezy okolicznościowej, rzeczywiste zużycie energii elektrycznej przez najemców będzie obliczane poprzez rzeczywiste rozliczenie wskazania licznika energii elektrycznej dokonane przez osoby rozliczające koszty najmu, przy wykorzystaniu kodu „1.8”. Energia elektryczna rozliczana z licznika energii elektrycznej oznaczonego kodem 1.8 (1.8.0/1.8.0.0), tj. energia pobrana z sieci zewnętrznego dostawcy, nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym przy obciążaniu najemcy jej kosztem, ponieważ akcyza od tej energii została rozliczona na wcześniejszym etapie obrotu przez przedsiębiorstwo energetyczne, co znajduje odzwierciedlenie w cenie energii wykazanej na fakturze wystawionej na Wnioskodawcę. Obciążenie najemcy kosztami zużytej energii elektrycznej stanowi jedynie element rozliczenia usługi najmu i nie jest sprzedażą energii elektrycznej jako wyrobu akcyzowego w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 2 oraz art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, w konsekwencji czego po stronie Wnioskodawcy nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym.

Suma rozliczeń/obciążeń najemców w danym okresie rozliczeniowym stanowi zgodność/jest tożsama z fakturą otrzymaną – kosztem/zużyciem z sieci zewnętrznego dostawy.

W przypadku dwóch najemców w Domach Ludowych (zakład kosmetyczny i firma zajmująca się usługami kurierskimi) dochodzi do refakturowania kosztów wcześniej nabywanej energii elektrycznej od zewnętrznego dostawcy, która następnie jest wydawana najemcom. Nabywając energię elektryczną od zewnętrznego dostawcy, nabywa ją Gmina z akcyzą zawartą w cenie. W konsekwencji – z uwagi na jednofazowość podatku akcyzowego – dalsze wydanie przez Gminę tej energii elektrycznej najemcom nie będzie stanowiło czynności opodatkowanej, zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy. Zatem w tym zakresie Gmina nie będzie zobowiązana do zapłaty akcyzy od dalszego wydania tej energii.

Odnośnie budynku z pkt 14 powyżej, wyjaśniają Państwo, że:

·         część pomieszczeń w ww. budynku jest nieodpłatnie udostępniana Z, który jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej i realizuje zadania własne w zakresie ochrony zdrowia,

·         część pomieszczeń zajmuje odpłatnie na podstawie umowy najmu podmiot prowadzący aptekę,

·         część pomieszczeń zajmuje odpłatnie na podstawie umowy najmu stowarzyszenie prowadzące własną działalność statutową,

·         część pomieszczeń zajmuje nieodpłatnie Y. i realizuje zadania własne w zakresie opieki społecznej.

Dostawca energii elektrycznej wystawia fakturę za zużytą energię elektryczną w tym budynku na Gminę, a Gmina wystawia faktury (refaktury) odpowiednio na:

·         Z – na fakturze wskazuje pozycję zużytej energii elektrycznej,

·         podmiot prowadzący aptekę – na fakturze wyszczególnia odrębnie opłatę za najem oraz odrębnie koszty za zużytą energię elektryczną,

·         stowarzyszenie – na fakturze wyszczególnia odrębnie opłatę za najem oraz odrębnie koszty za zużytą energię elektryczną.

Odnośnie Y., Gmina wystawia jednorazową pod koniec roku notę obciążeniową za zużyte w danym roku ogółem media. Nie wyodrębnia w niej kosztów za zużytą energię elektryczną. Opisane we wniosku faktury (refaktury) wystawione przez Gminę na najemców (w odniesieniu do budynków, w których znajdują domy ludowe oraz Y. i Z.) zawierają pozycję opłat za zużyte w budynku przez najemcę media z rozbiciem na poszczególne media. Faktura zawiera wyszczególnienie wszystkich mediów, w tym osobno energię elektryczną oraz osobno każde inne media, jak np. gaz, woda itp.

Gmina obciąża ww. najemców wartością energii elektrycznej pobranej z sieci energetycznej na podstawie wystawianych przez przedsiębiorstwo energetyczne faktur VAT tj. Gmina otrzymuje fakturę od przedsiębiorstwa energetycznego za zakup energii elektrycznej i następnie obciąża najemców tym kosztem na podstawie wystawianej refaktury. Gmina nie wystawia faktur VAT lub innych dokumentów, z którego wynikałaby zapłata należności za przekazaną energię elektryczną wytworzoną z paneli fotowoltaicznych.

W uzupełnieniu wniosku odpowiadając na pytania Organu wskazali Państwo, ponadto że:

1.    Jakiego okresu czasu dotyczy stan faktyczny przedstawiony we wniosku? Proszę wskazać konkretne daty.

·         Daty podłączenia instalacji do sieci:

1)    Instalacja fotowoltaiczna - Szkoła 1 – (...) 2019 r.,

2)    Instalacja fotowoltaiczna - Szkoła 2 - (...) 2019 r.,

3)    Instalacja fotowoltaiczna - Szkoła 3 - (...) 2019 r.,

4)    Instalacja fotowoltaiczna - Szkoła 4 - (...) 2019 r.,

5)    Instalacja fotowoltaiczna - Szkoła 5 - (...) 2022 r.,

6)    Instalacja fotowoltaiczna - Dom Ludowy 1 – (...) 2024 r.,

7)    Instalacja fotowoltaiczna - Dom Ludowy 2 – (...) 2024 r.,

8)    Instalacja fotowoltaiczna - Dom Ludowy 3 – (...) 2024 r.,

9)    Instalacja fotowoltaiczna - Dom Ludowy 4 – (...) 2024 r.,

10) Instalacja fotowoltaiczna - Dom Ludowy 5 – (...) 2024 r.,

11) Instalacja fotowoltaiczna - Dom Ludowy 6 – (...) 2024 r.,

12) Instalacja fotowoltaiczna - Dom Ludowy 7 – (...) 2024 r.,

13) Instalacja fotowoltaiczna - Dom Ludowy 8 – (...) 2024 r.,

14) Instalacja fotowoltaiczna - budynek (...) (w którym znajdują się Y., Z) - (...) 2019 r.,

15) Instalacja fotowoltaiczna - budynek Urzędu Gminy (...) – (...) 2025 r.

2.   W odniesieniu do wszystkich sytuacji, objętych pytaniami w przedstawionym stanie faktycznym, w których pomieszczenia w budynkach należących do Gminy, w których zużywana jest energia elektryczna wytwarzana z paneli fotowoltaicznych, w stosunku do wszystkich podmiotów, którym pomieszczenia te są wynajmowane lub udostępniane odpłatnie i nieodpłatnie – Czy Gmina wystawia faktury VAT lub inne dokumenty, z których wynika zapłata należności za przekazaną energię elektryczną wytworzoną z paneli fotowoltaicznych?

·    Gmina nie wystawia faktur VAT lub innych dokumentów, z których wynika zapłata należności za przekazaną energię wytworzoną z paneli fotowoltaicznych, w związku z wykorzystaniem przez te podmioty wyłącznie energii z sieci energetycznej.

3.   Czy Gmina posiada koncesję na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne?

·    Gmina nie posiada koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną.

4.   Czy najemcy oraz podmioty, którym pomieszczenia w budynkach należących do Gminy są wynajmowane lub udostępniane odpłatnie i nieodpłatnie są podmiotami nieposiadającymi koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów Prawa energetycznego?

·    Najemcy oraz podmioty, którym pomieszczenia w budynkach należących do Gminy są wynajmowane lub udostępnione odpłatnie i nieodpłatnie, nie posiadają koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energii elektrycznej.

5.   Czy energia elektryczna jest w budynku Urzędu Gminy zużywana wyłącznie na potrzeby własne Gminy?

·         W budynku Urzędu Gminy energia elektryczna zużywana jest wyłącznie na potrzeby własne.

6.   Czy pomieszczenia w budynku Urzędu Gminy są wynajmowane lub udostępniane odpłatnie lub nieodpłatnie innymi podmiotom? Jeśli tak proszę wskazać w jaki sposób Gmina rozlicza się z tymi podmiotami w zakresie kosztów energii elektrycznej?

·         Pomieszczenia w budynku Urzędu Gminy nie są wynajmowane odpłatnie. Są udostępniane nieodpłatnie jednostkom organizacyjnym gminy: (...).

Pytania

1.     Czy zużycie energii elektrycznej przez Gminę - podmiot nieposiadający koncesji, wyprodukowanej w opisanych instalacji fotowoltaicznej o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, będzie mogło korzystać ze zwolnienia od akcyzy i w konsekwencji nie będzie Gmina zobowiązana do zapłaty podatku akcyzowego?

2.     Czy Gmina jest zobowiązana do składania deklaracji podatkowych od zużytej energii elektrycznej, czy może Gmina jest objęta w tym zakresie zwolnieniem z obowiązku składania deklaracji?

3.     Czy Gmina jest obowiązana do prowadzenia ewidencji ilościowej energii elektrycznej, czy może Gmina jest objęta w tym zakresie zwolnieniem z obowiązku prowadzenia ewidencji?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 143) - zwanej dalej ustawą, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 33 załącznika nr 1 do ustawy wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00.

Na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest: sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy, nabywcą końcowym jest podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 716, z późn. zm.).

Stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje: z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju. Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną – art. 11 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z § 5 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 czerwca 2021 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1891). zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej przez podmiot, który wyprodukował ją z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, z tym że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego produkującej energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762) łączna moc generatorów jest ustalana odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 16 ust. 7b ustawy.

W świetle przytoczonych przepisów Gmina uważa, że nie będzie zobowiązana do zapłacenia podatku akcyzowego obciążając najemców kosztami energii elektrycznej, gdyż moc wytworzonej energii z zamontowanej instalacji nie przekracza 1 MW, produkcja energii pochodzi z odnawialnych źródeł energii, a energia jest wykorzystywana na własne potrzeby, w związku z powyższym przysługiwać będzie zwolnienie z akcyzy na podstawie § 5 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 czerwca 2021 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego.

Gmina nie sprzedaje najemcom energii wyprodukowanej przez posiadaną instalację fotowoltaiczną. Najemcy korzystają z energii elektrycznej dostarczanej przez jej dostawcę (zakładu energetycznego), natomiast rozliczenie energii odbywa się na podstawie refaktury, wskazującej koszt, stanowiący: iloczyn ilości zużytej energii elektrycznej (z sieci zewnętrznego dostawcy) oraz ceny energii wskazanej na fakturze od zewnętrznego dostawcy (z sieci zewnętrznego dostawcy). Gmina nie wystawia faktury potwierdzającej wydanie energii elektrycznej pochodzącej z instalacji fotowoltaicznej, o której mowa w art. 11 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym.

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której Gmina:

·           zużywa energię elektryczną wytworzoną z paneli fotowoltaicznych na potrzeby realizacji swoich zadań własnych w instytucjach, które zostały powołane przez Gminę do ich realizacji,

·           w związku z wprowadzaniem nadwyżek energii elektrycznej wytworzonej z paneli fotowoltaicznych do sieci, dokonuje de facto jej sprzedaży na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego (otrzymując tzw. depozyt prosumencki) oraz Gmina nie otrzymuje zwrotu pieniędzy za nadprodukcję energii, a jest rozliczana Ilościowo. Energia zostaje w sieci i odbiera się ją w 80%.

·           obciąża najemców kosztami energii elektrycznej zakupionej od przedsiębiorstwa energetycznego, który posiada koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, obrót lub dystrybucję energii elektrycznej i który naliczył akcyzę i wykazał ją w wystawianej na rzecz Gminy fakturze.

Jeśli chodzi o zużycie na potrzeby realizacji zadań własnych energii wytworzonej z paneli fotowoltaicznych o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW przez Gminę, nieposiadającą koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, obrót lub dystrybucję energii elektrycznej, to w świetle § 5 ust. 1 Rozporządzenia taka czynność korzysta ze zwolnienia z podatku.

W odniesieniu do drugiej z czynności, a więc sprzedaży energii elektrycznej na rzecz podmiotu posiadającego koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, obrót lub dystrybucję energii elektrycznej przez podmiot, który ją wytworzył a sam koncesji nie posiada to jak wskazano taka czynność nie podlega w ogóle opodatkowaniu akcyzą. Z kolei refakturowanie kosztów energii elektrycznej, która została opodatkowana akcyzą przez przedsiębiorstwo energetyczne również nie podlega opodatkowaniu, z uwagi na wyrażoną w art. 9 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym zasadą jednokrotności opodatkowania akcyzą.

Ad 2

W ocenie Gminy, Gmina nie jest zobowiązana do składania deklaracji podatkowych w podatku akcyzowym od zużytej energii elektrycznej.

Zużywana przez Gminę energia elektryczna jest nabywana od zewnętrznego dostawcy energii, który jako podmiot uprawniony do obrotu energią elektryczną rozlicza należny podatek akcyzowy, co znajduje odzwierciedlenie w cenie energii wykazanej na fakturach wystawianych na Gminę. Gmina nie dokonuje sprzedaży energii elektrycznej jako wyrobu akcyzowego, a jedynie zużywa ją na własne potrzeby w związku z realizacją zadań własnych lub przenosi jej koszt na najemców w ramach rozliczeń z tytułu najmu pomieszczeń. Zgodnie z ustawą o podatku akcyzowym - podatnikiem akcyzy od energii elektrycznej jest co do zasady podmiot dokonujący jej sprzedaży albo nabywca końcowy, jeżeli energia nie została opodatkowana wcześniej. W konsekwencji Gmina nie występuje w charakterze podatnika podatku akcyzowego, a tym samym nie ciąży na niej obowiązek składania deklaracji akcyzowych.

Ad 3

Gmina nie jest zobowiązana do prowadzenia ewidencji ilościowej energii elektrycznej dla celów akcyzy w opisanym stanie faktycznym. Obowiązek prowadzenia ewidencji ilościowej energii elektrycznej dotyczy podatników akcyzy, w szczególności podmiotów wytwarzających energię elektryczną w celu jej sprzedaży, dokonujących obrotu energią, będących podatnikami akcyzy z tytułu energii. Gmina w opisanym stanie faktycznym nie sprzedaje energii elektrycznej jako wyrobu akcyzowego, nie jest podatnikiem akcyzy, zużywa energię na realizację zadań własnych albo refakturuje koszty energii jako element usługi najmu. Refakturowanie kosztów energii nie jest traktowane jak sprzedaż energii elektrycznej na gruncie akcyzy, nie powoduje powstania obowiązku ewidencyjnego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że odpowiadając na pytanie nr 1 zawarte w wezwaniu, o to jakiego okresu czasu dotyczy stan faktyczny przedstawiony we wniosku, wskazali Państwo daty podłączenia do sieci poszczególnych instalacji, o których mowa we wniosku. Zatem niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o stan prawny obowiązujący od daty najwcześniejszego uruchomienia opisanych we wniosku instalacji, tj. od (...) września 2019 r.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 864, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):

W poz. 33 załącznika nr 1 do ustawy stanowiącego wykaz wyrobów akcyzowych wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00.

Jak stanowi art. 9 ust. 1 i 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 2 lipca 2021 r.:

Jak wynika z art. 9 ust. 1 ustawy w brzmieniu nadanym przez art. 5 pkt 2 lit. a ustawy z 20 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustawy (Dz.U. z 2021 r. poz. 1093), obowiązującym od 3 lipca 2021 r.,:

W myśl art. 9 ust. 3 ustawy:

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 2 lipca 2021 r.:

Zgodnie z art. 5 pkt 1 ww. ustawy z 20 maja 2021 r. wprowadzenie do wyliczenia w art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym otrzymało od 3 lipca 2021 r. brzmienie:

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku akcyzowym:

Stosownie do art. 11 ustawy:

Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2021 r.:

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 6 lit. a ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 72; dalej: „ustawa nowelizująca 1”), obowiązującym od 1 lutego 2021 r.:

Stosownie do art. 16 ust. 7a w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2021 r.:

Jak wynika z art. 16 ust. 7a pkt 1 ustawy w brzmieniu wynikającym z art. 1 pkt 6 lit. k ustawy nowelizującej 1, obowiązującym od 1 lutego 2021 r. do 31 grudnia 2022 r.:

Zgodnie z art. 16 ust. 7a pkt 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2023 r., na podstawie art. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. z 2022 r. poz. 2707 – dalej: „ustawa nowelizująca 3”):

Art. 16 ust. 7b ustawy dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy nowelizującej 3 i obowiązujący od 1 stycznia 2023 r. stanowi, że:

Zgodnie z art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.):

Na podstawie art. 20 ustawy o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2021 r.:

I tak, formularz zgłoszenia rejestracyjnego AKC-R stanowił załącznik nr 1 do obowiązującego od 1 stycznia 2019 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2018 r. w sprawie wzorów dokumentów związanych z rejestracją w zakresie podatku akcyzowego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2442).

Zgodnie z art. 20 ustawy w brzmieniu wynikającym z art. 1 pkt 10 ustawy nowelizującej 1, obowiązującym od 1 lutego 2021 r.:

W myśl art. 16 ust. 2 ustawy dodanego przez art. 1 pkt 6 lit. c ustawy nowelizującej 1, który obowiązuje od 1 lutego 2021 r.:

Jednocześnie zgodnie z art. 16 ust. 2b ustawy dodanym przez art. 1 pkt 6 lit. d ustawy nowelizującej 1, który obowiązuje od 1 lutego 2021 r.:

Stosownie zaś do art. 16 ust. 3ba ustawy dodanego przez art. 1 pkt 6 lit. f ustawy nowelizującej 1, który obowiązuje od 1 lutego 2021 r.:

Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 5a ustawy obowiązujący od 1 lutego 2021 r. dodany przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy nowelizującej 1:

W myśl art. 24 ust. 1 i 2 ustawy:

Przepis art. 24 ust. 2 ustawy został uchylony z dniem 1 lipca 2021 r. przez art. 1 pkt 17 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 694 – dalej: „ustawa nowelizująca 2”).

W myśl art. 24 ust. 3 i 4 ustawy (które zostały wprowadzone do ustawy od 1 stycznia 2023 r. przez art. 1 pkt 7 ustawy nowelizującej 3):

Stosownie do art. 24e ust. 1 ustawy obowiązującego od 1 lipca 2021 r., wprowadzonego przez art. 1 pkt 19 ustawy nowelizującej 2:

Jak wynika z art. 24e ust. 1a ustawy dodanego od 1 stycznia 2022 r. na podstawie art. 1 pkt 11 ustawy z dnia 9 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2427):

Przepis art. 24e ust. 1a w brzmieniu obowiązującym do 1 stycznia 2023 r. wynikającym z art. 1 pkt 9 lit. a ustawy nowelizującej 3):

W świetle art. 24e ust. 1b ustawy (który został wprowadzony do ustawy od 1 stycznia 2023 r. przez art. 1 pkt 9 lit. b ustawy nowelizującej 3):

Jak stanowi art. 26 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 138h ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 138h ust. 2 w brzmieniu obowiązującym przed 30 kwietnia 2021 r.:

Art. 138h ust. 2 ustawy w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 50 ustawy nowelizującej 2, obowiązującym od 1 maja 2021 r. do 31 grudnia 2022 r.

W myśl natomiast art. 138h ust. 2 ustawy w brzmieniu wynikającym z art. 1 pkt 28 lit. a ustawy nowelizującej 3, obowiązującym od 1 stycznia 2023 r.:

Jak stanowi art. 138h ust. 2a ustawy (dodany przez od 1 stycznia 2023 r. przez art. 1 pkt 28 lit. b ustawy nowelizującej 3):

W myśl art. 138h ust. 5 ustawy:

Zgodnie z § 5 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2525), obowiązującym do 30 czerwca 2021 r.:

W myśl § 5 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 czerwca 2021 r., w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. z 2021 r. poz. 1178), obowiązującego od 1 lipca 2021 r.:

Zgodnie z § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z 2021 r., w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2022 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2851), obowiązującym od 1 stycznia 2023 r.:

Zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. z 2025 r. poz. 851), które weszło w życie 1 lipca 2025 r.:

Jak z kolei wynika z art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2389 ze zm., zwana dalej „ustawą o OZE”), obowiązującego do 30 września 2023 r.:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o OZE, w brzmieniu wynikającym z art. 1 pkt 3 lit. k ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1762), które weszło w życie 1 października 2023 r.:

Mając na uwadze powyższe przepisy, należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że obrót energią elektryczną, w tym jej zużycie, na zasadach określonych w art. 9 ust. 1 w zw. z art. 11 ustawy, podlega opodatkowaniu akcyzą. Ustawodawca w zakresie energii elektrycznej zawarł w art. 9 ust. 1 ustawy wyczerpujący katalog czynności, których zaistnienie stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu akcyzą. W art. 11 ustawy określono natomiast moment powstania obowiązku podatkowego w przypadku zdarzeń podlegających opodatkowaniu dotyczących energii elektrycznej. Wreszcie konsekwencją dokonania czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą i powstania obowiązku podatkowego jest ciążące na podatniku zobowiązanie do rozliczenia i zapłaty akcyzy na zasadach wynikających z art. 24 ustawy.

Niemniej prawodawca na podstawie ustawy jak i aktów wykonawczych przewidział również możliwość stosowania zwolnień w zakresie energii elektrycznej w ściśle określonych okolicznościach faktycznych i prawnych.

Wyjaśnić dalej należy, że zgodnie z definicją nabywcy końcowego wprowadzono zasadę opodatkowania akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej do konsumpcji nabywcy końcowemu, w tym przez podmiot posiadający koncesję, jak i przez podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tę energię. Dla opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu, co do zasady, nie ma zatem znaczenia status podmiotu sprzedającego. Dla uznania, że dojdzie do sprzedaży energii elektrycznej istotne jest to, aby doszło do wydania energii elektrycznej, a sprzedawca wystawił fakturę lub inny dokument, z którego wynika należność za sprzedaną (wydaną) energię elektryczną.

Opodatkowaniu akcyzą podlega także zużycie energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji, który tę energię wyprodukował.

Z kolei opodatkowaniu akcyzą nie podlega samo wytwarzanie energii elektrycznej, energia elektryczna, która jest przedmiotem obrotu pomiędzy podmiotami posiadającymi koncesję, sprzedaż energii elektrycznej podmiotowi posiadającemu koncesję przez podmiot, który tę energię elektryczną wyprodukował, i który sam takiej koncesji nie posiada, jak i wprowadzenie do sieci przez ten podmiot nadwyżek nieskonsumowanej energii elektrycznej w celu jej zmagazynowania.

Zauważyć należy, że podatek akcyzowy jest podatkiem nakładanym tylko na niektóre wyroby określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy i jest podatkiem jednofazowym – nakładanym co do zasady tylko jeden raz.

Z zasadą jednokrotności opodatkowania akcyzą wiąże się również zasada opodatkowania konsumpcji, która sprowadza się do obciążania ciężarem ekonomicznym podatku ostatecznego nabywcy wyrobu. Zasada ta jest w szczególności uwidoczniona w stosunku do opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej na rzecz nabywcy końcowego zdefiniowanego w art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy - podmiotu nabywającego energię elektryczną, nieposiadającego koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy Prawo energetyczne. Zatem zgodnie z powyższą definicją wprowadzono zasadę opodatkowania akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej do konsumpcji końcowemu nabywcy – konsumentowi.

Jednocześnie zgodnie z art 2. ust. 1 pkt 21 ustawy sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.

A więc na potrzeby opodatkowania akcyzą wyrobów akcyzowych, ustawodawca ustanowił szeroką definicję sprzedaży, tak aby obejmowała wszystkie możliwe transakcje i czynności, których przedmiotem mogą być wyroby akcyzowe. W ten bowiem sposób racjonalny ustawodawca umożliwia zapewnienie powszechności opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich możliwych transakcji i czynności, które co wskazano wyżej, oderwane mogą być w wielu przypadkach od transakcji w rozumieniu cywilnoprawnymi, co ma służyć zapewnieniu realizacji założonych przez normodawcę celów opodatkowania.

W tym miejscu należy więc podkreślić, że powstanie obowiązku podatkowego nie jest zależne od woli podatnika lecz od okoliczności, które je wywołują.

Obowiązek podatkowy w przypadku energii elektrycznej powstaje, m.in. w momencie jej sprzedaży nabywcy końcowemu (konsumentowi), przy czym, co wynika wprost z art. 11 ust. 2 ustawy, jest to związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną. Podstawę do obliczenia należnego podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży energii na terytorium kraju, stanowi ilość energii fizycznie wydanej danemu klientowi, wyrażona w MWh, w danym okresie rozliczeniowym. Co do zasady jej ustalenie powinno odbywać się w oparciu o urządzenia pomiarowo-rozliczeniowe, przy czym ustawodawca dopuszcza także stosowanie metod szacunkowych (w przypadku braku posiadania urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych lub w przypadku, gdy urządzenie pomiarowe zlicza ilość energii elektrycznej pochodzącej z różnych źródeł, np. energii nabytej od zewnętrznego dostawcy i wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej), co wynika z przepisów dotyczących ewidencji energii elektrycznej (art. 138h ustawy).

Podsumowując – obrót i zużycie energii elektrycznej podlega co do zasady opodatkowaniu akcyzą, a ustawodawca w zakresie energii elektrycznej zawarł w art. 9 ust. 1 ustawy (w zw. z art. 11 ustawy) wyczerpujący katalog czynności, których zaistnienie stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu akcyzą. Przy czym istnieje również możliwość uniknięcia konieczności zapłaty podatku akcyzowego przy zastosowaniu zwolnień od podatku (uzależnionych od okoliczności faktycznych i wynikających z ustanowionych przez prawodawcę przepisów).

Nadto dokonywanie czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą przez podatnika, co do zasady wiąże się również z obowiązkiem rejestracji dla celów podatku akcyzowego. Od 1 lutego 2021 r., takiej rejestracji należy dokonywać do CRPA, które zastąpiło dotychczasowe zgłoszenia AKC-R. Dodatkowo zaznaczenia już w tym miejscu wymaga, że czynności związane z wykorzystaniem energii elektrycznej wiążą się co do zasady również z koniecznością prowadzenia odpowiedniej ewidencji o której mowa w art. 138h ustawy. Niemniej od tych obowiązków, prawodawca przewidział pewne wyłączania, które w niniejszej sprawie są związane również z różnymi stanami prawnymi, jakie miały miejsce w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym.

W pytaniu oznaczonym we wniosku nr 1 dążą Państwo do ustalenia możliwości zastosowania zwolnienia na podstawie § 5 rozporządzenia w sprawie zwolnień w stosunku do zużycia energii elektrycznej przez Gminę.

Odnosząc się do tych wątpliwości, w pierwszej kolejności należy wskazać, że wprowadzanie nadwyżki wytworzonej z instalacjach fotowoltaicznych energii elektrycznej do sieci nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, ponieważ przedsiębiorstwa energetyczne, z którymi Gmina zawarła umowy posiadają koncesje w rozumieniu przepisów Prawa energetycznego. Nie można zatem uznać, że ma miejsce sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu. Definicja nabywcy końcowego wyłącza bowiem z tego pojęcia podmioty posiadające koncesję.

Następnie należy odnieść się do użytego we wniosku pojęcia „refaktury” energii elektrycznej. W tym zakresie zauważyć należy, że zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego PWN, przedrostek „re-” oznacza m.in. pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: znów, powtórnie, ponownie, na nowo. Tak więc w przypadku, gdy kosztem wcześniej nabytej energii elektrycznej (z podatkiem akcyzowym zawartym w cenie nabycia) obciążają Państwo podmioty, którym są wynajmowane lub udostępniane nieodpłatnie pomieszczenia w budynkach należących do Gminy, mamy do czynienia z sytuacją refakturowania, czyli dochodzić będzie do ponownego wystawienia faktury sprzedaży tym podmiotom z tytułu uprzednio nabytej przez Państwa ilości energii od zewnętrznego dostawcy. Wówczas w rzeczywistości dochodzi do refakturowania kosztu energii elektrycznej, poniesionego w związku z jej nabyciem.

W sytuacji, w której energia elektryczna jest nabywana z sieci od zewnętrznego dostawcy, z zapłaconym podatkiem akcyzowym, następnie jest wydawana najemcom, a jej koszt przenoszony jest na podmioty zużywającej tę energię w pomieszczeniach udostępnianych przez Gminę, to dochodzi do refakturowania kosztów nabytej energii elektrycznej i w tym zakresie, z uwagi na jednofazowość podatku akcyzowego, wynikającą z art. 9 ust. 3 ustawy, nie będzie powstawał obowiązek podatkowy w akcyzie.

W odniesieniu natomiast do energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach fotowoltaicznych istotnego znaczenia nabiera określenie, jaki podmiot dokonuje faktycznego jej zużycia i czy są spełnione przesłanki do uznania, że dochodzi do jej sprzedaży (związanej z wystawieniem faktury lub innego dokumentu z którego wynika należność za wydaną energią elektryczną – zob. wyrok WSA w Poznaniu z 7 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Po 267/26).

Uwzględnić należy także w niniejszej sprawie zmiany stanu prawnego jakie miały miejsce w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym.

W stanie prawnym obowiązującym od 1 lutego 2021 r., w związku z nowym systemem elektronicznej rejestracji w podatku akcyzowym (CRPA), podmiot zobowiązany do rejestracji ma obowiązek wskazania w zgłoszeniu rejestracyjnym przyznany dla celów podatkowych numeru NIP. Niemożliwa jest natomiast rejestracja w CRPA kilku podmiotów posługujących się tym samym numerem NIP.

Oznacza to, że obowiązek dokonania zgłoszenia rejestracyjnego – co do zasady od 1 lutego 2021 r. – dotyczy jednostki samorządu terytorialnego, która posiada i posługuje się w celach podatkowych numerem identyfikacji podatkowej (NIP), w odróżnieniu od jej jednostek organizacyjnych, które nie posiadają NIP dla celów podatkowych i posługują się NIP jednostki samorządu terytorialnego. Oznacza to, że od 1 lutego 2021 r., podatek akcyzowy podlega centralizacji, w konsekwencji podatnikiem podatku akcyzowego od tej daty jest jednostka samorządu terytorialnego, a nie jak dotąd, jej poszczególne jednostki organizacyjne. Potwierdza to prawomocny wyrok WSA w Szczecinie z 28 września 2022 r., sygn. akt I SA/Sz 244/22, który wskazując na ustawę z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (ustawa o centralizacji rozliczeń w zakresie podatku VAT – t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 280), podkreślił brak samodzielności jednostek organizacyjnych samorządu terytorialnego, co w konsekwencji wskazuje, że podatnikiem w podatku akcyzowym jest jednostka samorządu terytorialnego.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, w stanie prawnym obowiązującym do 31 stycznia 2021 r. za podmiot, dokonujący zużycia energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej, a więc i podmiotem, w stosunku do którego oceniać należy możliwości skorzystania ze zwolnienia, należy uznać odrębnie Gminę i odrębnie każdą z jej jednostek organizacyjnych, posiadających zamontowane instalacje fotowoltaiczne.

W tym miejscu należy zauważyć, że interpretacja indywidualna zgodnie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 poz. 111, ze zm.) wydawana jest na wniosek Wnioskodawcy, w jego indywidualnej sprawie dotyczy praw i obowiązków Wnioskodawcy. Tym samym w stosunku do okresu od (...) września 2019 r. do 31 stycznia 2021 r. przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest możliwość skorzystania ze zwolnienia przez Gminę, a nie jej jednostki organizacyjne będące przed 1 lutego 2021 r., osobnymi podatnikami podatku akcyzowego.

Zgodnie z opisem części wytworzonej energii elektrycznej Gmina zużywa bezpośrednio we własnym zakresie, a części udostępnia innym podmiotom.

W odniesieniu do energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach fotowoltaicznych wykorzystywanej przez podmioty nie będące jednostkami organizacyjnymi Gminy, którym Gmina udostępnia i wynajmuje powierzchnie w budynkach będących jej własnością, należy zauważyć, że – jak wskazali Państwo w opisie stanu faktycznego – Gmina nie wystawia faktur VAT lub innych dokumentów, z którego wynikałaby zapłata należności za przekazaną energię elektryczną wytworzoną z paneli fotowoltaicznych.

Zatem w stosunku do ww. przypadków nie jest spełniona przesłanka wynikająca z art. 11 ust. 2 ustawy, tj. nie wystawiają Państwo faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za energię elektryczną wytworzoną w instalacji fotowoltaicznej. W konsekwencji nie dochodzi w ww. okolicznościach do jej sprzedaży, jako czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy.

Ponieważ opodatkowaniu akcyzą nie podlega samo wytwarzanie przez Gminę energii elektrycznej, to w przedstawionych wyżej okolicznościach uznać należy, że dochodzi do zużycia energii elektrycznej przez Gminę jako podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tę energię, tj. czynności o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Tym samym to Gmina jest podmiotem zużywającym tę energię, także w ramach własnej działalności, do którego można w okresie od (...) 2019 r. do (...) 2021 r. odnosić przepisy dotyczące zwolnienia energii elektrycznej z akcyzy.

Jednocześnie przedmiotem tego własnego zużycia nie jest energia elektryczna, oddana przez Gminę do sieci i odbierana z niej w ramach umowy kompleksowej z V1. Wprowadzenie tej energii do sieci po stronie Gminy nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, ponieważ nie jest to sprzedaż nabywcy końcowemu, ale podmiotowi posiadającemu koncesję. Wydanie natomiast tej energii przez V1 jest sprzedażą o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy i podlega winno opodatkowaniu akcyzą.

Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że Gmina jako podatnik podatku akcyzowego, który prowadzi działalność gospodarczą (wynajem) była zobowiązana do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenia rejestracyjnego (AKC-R) na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy. Należy przy tym zwrócić uwagę na brak możliwości zastosowania wyłączenia od tego obowiązku, które w okresie do 31 stycznia 2021 r. wynikało z art. 16 ust. 7a i dotyczyło sytuacji, w której podmiot produkuje energię elektryczną z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, która nie jest dostarczana do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania tej energii, lecz jest zużywana przez ten podmiot, pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości. Ten ostatni warunek nie będzie miał zastosowania do energii elektrycznej wytwarzanej w odnawialnych źródłach energii, ponieważ odnawialne, niekopalne źródła energii takie jak energia promieniowania słonecznego nie stanowią wyrobów akcyzowych, od których byłaby należna akcyza, którą podmiot byłby zobowiązany zapłacić.

Oznacza to, że aby podmiot produkujący i zużywający energię elektryczną pochodząca z odnawialnych źródeł energii z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, nie był zobowiązany do składania zgłoszenia rejestracyjnego, niezbędne było m.in., aby energia ta była zużywana w całości przez ten podmiot i nie była dostarczana do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania tej energii.

Jak wynika z przedstawionego opisu stanu faktycznego, wytwarzana energia była dostarczana do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania tej energii. W konsekwencji nie był spełniony warunek do zastosowania wyłączenia z obowiązku rejestracji.

Zatem w okresie od (...) września 2019 r. do 31 stycznia 2021 r. Gmina była zobowiązana do rejestracji dla potrzeb podatku akcyzowego, przez złożenie formularza zgłoszenia rejestracyjnego AKC-R właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.

Rozpatrując Państwa wątpliwości dotyczące zwolnienia z podatku w odniesieniu do okresu od (...) września 2019 r. do 31 stycznia 2021 r. należy wskazać, że z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że moc instalacji fotowoltaicznych nie przekraczała 1 MW. Z uwagi na to, że energia promieniowania słonecznego jest odnawialnym źródłem energii, nie jest brany pod uwagę w jej przypadku wymóg z § 5 ust. 2 rozporządzenia, aby od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości.

Tym samym, w stosunku do zużycia przez Gminę energii elektrycznej wytworzonej z instalacjach fotowoltaicznych, zastosowanie w okresie od (...) września 2019 r. do 31 stycznia 2021 r. znajdowało zwolnienie, o którym mowa w § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień.

W dalszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy obowiązującym od 1 lutego 2021 r. podmiot prowadzący działalność gospodarczą zamierzający wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu akcyzą jest obowiązany dokonać zgłoszenia rejestracyjnego przed dniem wykonania pierwszej takiej czynności. Stosownie do art. 16 ust. 2b ustawy zgłoszenie rejestracyjne jest dokonywane do właściwego dyrektora izby administracji skarbowej przez PUESC.

Jak wyjaśniono wyżej, w stanie prawnym obowiązującym od 1 lutego 2021 r., podatek akcyzowy podlega centralizacji. W konsekwencji w okresie od 1 lutego 2021 r. należy przyjąć, że również energia elektryczna wytwarzana z opisanych we wniosku instalacji fotowoltaicznych umiejscowionych na budynkach będących własnością Gminy wykorzystywana przez jej jednostki organizacyjne, w celu realizacji zadań własnych Gminy (m.in. z zakresu edukacji publicznej) jest zużywana przez Gminę, będącą z tego tytułu podatnikiem.

Zgodnie z opisem sprawy do wszystkich sytuacji, w których pomieszczenia w budynkach należących do Gminy, w których zużywana jest energia elektryczna wytwarzana z paneli fotowoltaicznych, w stosunku do wszystkich podmiotów, którym pomieszczenia te są wynajmowane lub udostępniane nieodpłatnie Gmina nie wystawia faktur VAT lub innych dokumentów, z którego wynikałaby zapłata należności za przekazaną energię elektryczną wytworzoną z paneli fotowoltaicznych. Zatem jak już wcześniej wskazano nie dochodzi w takiej sytuacji do sprzedaży energii elektrycznej, gdyż nie jest spełniony warunek wynikający z art. 11 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym. Ma tym samym miejsce zużycie tej energii przez Gminę – podmiot nieposiadający koncesji, który tę energię wyprodukował w generatorach.

Przepis art. 16 ust. 7a pkt 1 ustawy regulujący wyłączenie z obowiązku rejestracji od 1 lutego 2021 r. przewiduje wyłączenie dla podmiotów produkujących energię elektryczną z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, która jest zużywana przez te podmioty, pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości. Jego zmiana obowiązująca od 1 stycznia 2023 r. pozwala na uwzględnianie limitu 1 MW energii elektrycznej wytwarzanej z generatorów odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.

W opisanej we wniosku sytuacji moc żadnej z instalacji fotowoltaicznych zamontowanych na poszczególnych budynkach stanowiących własność Gminy, w których funkcjonują poszczególne jednostki organizacyjne nie przekracza 1 MW, a ponadto wymóg ten spełniony jest łącznie dla całej Gminy.

Jednocześnie przepis art. 16 ust. 7a pkt 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2021 r. nie odnosi się już do dostarczania energii elektrycznej do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania tej energii.

Biorąc zatem pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności należy uznać, że są Państwo podmiotem, o którym mowa w przepisie art. 16 ust. 7a pkt 1 ustawy, a zatem w odniesieniu do okresu od 1 lutego 2021 r. nie ma zastosowania do Państwa obowiązek dokonania zgłoszenia rejestracyjnego.

W świetle powyższego w okresie od 1 lutego 2021 r. to Gmina jest podatnikiem akcyzy w związku ze zużyciem energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach fotowoltaicznych na wszystkich opisanych we wniosku budynkach będących jej własnością (w tym jej jednostek organizacyjnych), w stosunku do którego oceniać należy możliwości skorzystania ze zwolnienia.

Rozpatrując Państwa wątpliwości w odniesieniu do okresu od 1 lutego 2021 r. do 31 grudnia 2022 r. należy wskazać, że z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że moc łączna moc zamontowanych na budynkach należących do Gminy instalacji fotowoltaicznych, funkcjonujących przed 31 grudnia 2022 r. nie przekraczała 1 MW. Z uwagi na to, że energia promieniowania słonecznego jest odnawialnym źródłem energii, nie jest brany pod uwagę w jej przypadku wymóg z § 5 ust. 2 rozporządzenia, aby od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości.

Tym samym, w stosunku do zużycia przez Gminę energii elektrycznej wytworzonej z paneli fotowoltaicznych (a więc energii zużytej przez Gminę w związku z realizacją zadań własnych, a także przez podmioty, którym Gmina udostępnia pomieszczenia w budynkach, w związku z tym że Gmina nie wystawia faktur VAT lub innych dokumentów, z którego wynikałaby zapłata należności za tę energię) zastosowanie w okresie od 1 lutego 2021 r. do 31 grudnia 2022 r. znajdowało zwolnienie, o którym mowa w § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień.

Dla okresu od 1 stycznia 2023 r., w związku ze zmianą przepisów rozporządzenia w sprawie zwolnień, przy ustalaniu prawa do skorzystania ze zwolnienia przez jednostki samorządu terytorialnego, łączna moc generatorów ustalana jest odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjny jednostki samorządu terytorialnego. Przepis o takiej znowelizowanej treści został zawarty również w późniejszych rozporządzeniach w sprawie zwolnień. W opisanym we wniosku stanie faktycznym, w przypadku żadnej z instalacji fotowoltaicznych zamontowanych na budynkach w których funkcjonują jednostki organizacyjne Gminy moc nie przekracza 1 MW.

Tym samym, w stosunku do zużycia przez Gminę energii elektrycznej wytworzonej z paneli fotowoltaicznych (a więc energii zużytej przez Gminę w związku z realizacją zadań własnych, a także przez podmioty, którym Gmina udostępnia pomieszczenia w budynkach, w związku z tym że Gmina nie wystawia faktur VAT lub innych dokumentów, z którego wynikałaby zapłata należności za tę energię) zastosowanie w okresie od 1 stycznia 2023 r. ma zwolnienie, o którym mowa w § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień.

Należy mieć przy tym na uwadze, że zwolnienie nie obejmuje nadwyżek energii elektrycznej wprowadzanych do sieci w celu zmagazynowania i późniejszego odebrania w budynkach dla których Gmina zawarła umowę z zakresie kompleksowej sprzedaży energii elektrycznej, świadczenia usługi dystrybucji oraz świadczenia usługi odbioru i rozliczania energii elektrycznej.

Nie można wobec powyższego zgodzić się z Państwa stanowiskiem dotyczącym możliwości skorzystania ze zwolnienia przedstawionym w stosunku do wszystkich opisanych we wniosku instalacji, w całym okresie którego dotyczy Państwa wniosek, bowiem jak już wskazano w okresie od (...) września 2019 r. do 31 stycznia 2021 r. to nie Gmina będzie podatnikiem, mogącym korzystać ze zwolnienia w stosunku do zużycia energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach fotowoltaicznych przez jednostki organizacyjne Gminy.

Tym samym oceniając całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać je za nieprawidłowe.

Przedmiotem Państwa wątpliwości wyrażonych w pytaniu nr 2 jest obowiązek składania przez Gminę deklaracji podatkowych w związku ze zużyciem energii elektrycznej.

Przepis art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy przewiduje obowiązek składania bez wezwania organu podatkowego właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracji podatkowych według ustalonego wzoru oraz obliczania i wpłacania akcyzy na rachunek właściwego urzędu skarbowego, w sytuacji w których nastąpiło zużycie energii elektrycznej w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6 ustawy.

Zatem Gmina w okresie od (...) września 2019 r. do 31 stycznia 2021 r., w związku ze zużyciem energii elektrycznej, była zobowiązana do składania miesięcznych deklaracji podatkowych, o których mowa w ww. przepisie, wykazując z nich zwolnienie.

Jednocześnie obowiązujący do 30 czerwca 2021 r. przepis art. 24 ust. 2 ustawy, przewidujący wyłączenie tego obowiązku dotyczył podmiotów posiadających koncesje na wytwarzanie energii elektrycznej w rozumieniu Prawa energetycznego, a więc nie miał zastosowania w stosunku do Gminy.

W okresie od 1 lutego 2021 r. do 30 czerwca 2021 r. Gmina, w związku z centralizacją rozliczeń, była zobowiązana do uwzględniania w składanych deklaracjach miesięcznych zużycia energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach fotowoltaicznych we wszystkich budynkach będących jej własnością.

Należy przy tym mieć na uwadze wprowadzenie od 1 lipca 2021 r. art. 24e ust. 1 ustawy, dotyczącego składania deklaracji kwartalnych. Zgodnie z tym przepisem w zakresie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy – a więc również energii elektrycznej zwolnionej na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień, takiej jak w przedstawionym opisie stanu faktycznego – podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru za kwartalny okres rozliczeniowy w terminie do 25. dnia drugiego miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Tym samym Gmina w okresie od 1 lipca 2021 r. była zobowiązana do składania deklaracji kwartalnych, o których mowa w art. 24e ust. 1 ustawy.

Jednocześnie, stosownie do art. 24 ust. 3 ustawy (który został wprowadzony 1 stycznia 2023 r.) przepis art. 24 ust. 1 pkt 3, dotyczący obowiązku składania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracji podatkowych nie ma zastosowania do podmiotu, o którym mowa w art. 16 ust. 7a pkt 1 ustawy. Podobnie przepis art. 24e ust. 1b pkt 1 ustawy wyłączał obowiązek składania deklaracji kwartalnych, o których mowa w art. 24e ust. 1 ustawy dla podmiotu o którym mowa w art. 16 ust. 7a pkt 1, w zakresie zużycia energii elektrycznej wyprodukowanej przez ten podmiot z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości.

Biorąc zatem pod uwagę, że jak już wskazano Gmina jest podmiotem, o którym mowa w przepisie art. 16 ust. 7a pkt 1 ustawy, a zatem w odniesieniu do okresu od 1 lutego 2021 r. nie ma zastosowania do niej obowiązek dokonania zgłoszenia rejestracyjnego.

Wobec powyższego z uwagi na treść art. 24 ust. 3 ustawy oraz art. 24e ust. 1b, od 1 stycznia 2023 r. Gmina nie była zobowiązana do składania miesięcznych ani kwartalnych deklaracji dla podatku akcyzowego.

Nie można zatem zgodzić się z Państwa stanowiskiem dotyczącym obowiązku składania przez Gminę deklaracji podatkowych w podatku akcyzowym od zużytej energii elektrycznej w stosunku do wszystkich opisanych we wniosku instalacji, w całym okresie którego dotyczy Państwa wniosek.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 oceniane całościowo jest nieprawidłowe.

Przedmiotem Państwa wątpliwości wyrażonych w pytaniu nr 3 jest obowiązek prowadzenia przez Gminę ewidencji ilościowej energii elektrycznej.

Zgodnie z art. 138h ust. 1 ustawy ewidencję ilościową energii elektrycznej prowadzi m.in. podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu, jak też podatnik zużywający energię elektryczną w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy.

Równocześnie przepis art. 138h ust. 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r. (z uwzględnieniem zmiany obowiązującej od 1 maja 2021 r.) zawierał wyłączenie od tego obowiązku, zawierające wymóg, aby energia elektryczna z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, nie była dostarczana do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania tej energii, ale zużywana przez ten podmiot.

Jak wynika z przedstawionego opisu stanu faktycznego, energia elektryczna była dostarczana do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania tej energii. Tym samym nie był spełniony wymóg dotyczący niedostarczania energii do sieci.

Tym samym w okresie od (...) września 2019 r. do 31 stycznia 2021 r. Gmina była zobowiązana do prowadzenia ilościowej ewidencji energii elektrycznej. Natomiast w okresie od 1 lutego 2021 r., w związku z centralizacją, Gmina była zobowiązana do uwzględniania w prowadzonej ewidencji zużycia energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach fotowoltaicznych także z uwzględnieniem swoich jednostek organizacyjnych.

Aktualne brzmienie przepisu art. 138h ust. 2 ustawy obowiązujące od 1 stycznia 2023 r. stanowi, że przepis art. 138h ust. 1 ustawy nie ma zastosowania do podmiotów, o których mowa w art. 16 ust. 7a pkt 1 ustawy.

Jak już wskazano Gmina jest podmiotem, do którego stosuje się art. 16 ust. 7a pkt 1 ustawy.

Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że Gmina do 31 grudnia 2022 r. miała obowiązek prowadzenia ewidencji ilościowej energii elektrycznej, natomiast od 1 stycznia 2023 r. nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji ilościowej energii elektrycznej w związku z wytwarzaniem i zużyciem energii elektrycznej z paneli fotowoltaicznych.

Nie można zatem zgodzić się z Państwa stanowiskiem dotyczącym obowiązku prowadzenia ewidencji ilościowej energii elektrycznej w związku ze zużyciem energii elektrycznej w stosunku do wszystkich opisanych we wniosku instalacji, w całym okresie którego dotyczy Państwa wniosek.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 oceniane całościowo jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·           Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·           Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.