Spółka X jest właścicielem wyrobów akcyzowych produkowanych zarówno w Polsce jak i poza jej terytorium. Spółka przekazuje polskie znaki akcyzy podmiotom zagranicznym w celu oznaczenia wyrobów akcyzowych. W związku z wadami jakościowymi lub uszkodzeniami, spółka planuje niszczyć wyroby akcyzowe znajdujące się poza terytorium…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
Państwa wniosek z 25 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 25 sierpnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
(…) (dalej: X lub Spółka) jest (…).
X jest właścicielem wyrobów akcyzowych, które są produkowane i magazynowane w procedurze zawieszenia poboru akcyzy w składzie podatkowym prowadzonym przez spółki Y (dalej: Y). Spółka posiada zezwolenie na wyprowadzenie wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Wybory akcyzowe na zlecenie X są również produkowane poza terytorium Polski - zarówno na terytorium Unii Europejskiej jak również w państwach trzecich.
Zgodnie z przepisami akcyzowymi X jest podmiotem zobowiązanym do oznaczania wyrobów akcyzowych podatkowymi znakami akcyzy. Spółka uzyskuje znaki akcyzy, które następnie przekazuje polskiemu producentowi Y lub podmiotowi mającemu siedzibę poza terytorium kraju w celu naniesienia ich na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub na wyroby akcyzowe.
W toku działalności zdarzają się sytuacje, w których wyroby akcyzowe, które zostały wyprodukowane poza Polską i tam zostały oznaczone znakami akcyzy przekazanymi przez X do podmiotu zagranicznego mają być z uwagi na uszkodzenia produktu lub jego wady jakościowe niszczone.
Dotychczasowo, procedura niszczenia znajdujących się poza granicami Polski wyrobów akcyzowych oznaczonych znakami akcyzy poprzedzona była zdejmowaniem znaków akcyzy. Znaki akcyzy były zdejmowane z opakowań jednostkowych bądź wyrobów akcyzowych, a następnie naklejane na arkusz i zwracane do Polski. Znaki następnie były odsyłane (…). Spółka otrzymuje od podmiotu nakładającego znaki rozliczenie, o którym mowa w art. 132 ust. 1 i 2 ustawy akcyzowej.
Spółka planuje zmianę modelu działalności związanej z niszczeniem wyprodukowanych i oznaczonych poza Polską wyrobów akcyzowych. X rozważa bowiem niszczenie tych wyrobów poza Polską bez uprzedniego zdejmowania znaków akcyzy.
W niniejszym wniosku Spółka pragnie de facto ustalić, czy w odniesieniu do wyżej planowanych działań tj. niszczenia wyrobów akcyzowych, X będzie zobowiązany do uprzedniego zdjęcia znaków akcyzy przed niszczeniem.
Niniejszy wniosek dotyczy wszystkich wyrobów akcyzowych podlegających obowiązkowi oznaczaniu znakami akcyzy, które zostały oznaczone. Spółka w rozważanych modelach nie planuje nakładać legalizacyjnych znaków akcyzy. Ponadto niszczone wyroby akcyzowe mogą być oznaczone zarówno ważnymi znakami akcyzy jak również tymi, które utraciły już ważność.
Pytanie
Czy mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe, w przypadku wyrobów akcyzowych oznaczonych ważnymi oraz nieważnymi znakami akcyzy, znajdujących się poza terytorium Polski, dopuszczalne jest ich zniszczenie bez uprzedniego zdejmowania znaków akcyzy?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Spółki w przypadku wyrobów akcyzowych oznaczonych ważnymi oraz nieważnymi znakami akcyzy, znajdujących się poza terytorium Polski, dopuszczalne jest ich zniszczenie bez uprzedniego zdejmowania znaków akcyzy.
Uzasadnienie stanowiska Spółki:
1. Zdjęcie znaków akcyzy - ramy prawne
a) Warunki zdjęcia znaków
W ocenie Spółki niniejszy wniosek sprowadza się do ustalenia czy zanim X dokona niszczenia wyrobów akcyzowych, które zostały wyprodukowane poza Polska i tam oznaczone znakami akcyzy polskimi znakami akcyzy przez podmiot zagraniczny, będzie zobowiązany do zdjęcia z wyrobów akcyzowych znaki akcyzy. Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego Spółka nie zamierza bowiem oznaczać ich legalizacyjnymi znakami.
Spółka uważa zatem za zasadne, w pierwszej kolejności odnieść się do przepisów akcyzowych, które regulują kwestię zdjęcia znaków akcyzy. Instytucja zdjęcia znaków akcyzy została uregulowana w art. 123 ustawy akcyzowej.
Zgodnie z przywołanym przepisem, znaki akcyzy mogą być zdjęte z opakowań jednostkowych wyrobów akcyzowych lub z wyrobów akcyzowych, na które zostały naniesione, jeżeli wyroby akcyzowe nie będą sprzedawane na terytorium kraju (art. 123 ust. 1 ustawy akcyzowej).
W analizowanym przypadku Spółka nie zamierza sprzedać wyrobów akcyzowych poza terytorium kraju lecz dokonać ich zniszczenia.
Zdjęcie znaków akcyzy wymaga uzyskania zgody naczelnika urzędu skarbowego, na wniosek podmiotu zobowiązanego do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy lub właściciela wyrobów akcyzowych oznaczonych znakami akcyzy (ust. 2 ww. przepisu). Zdjęte znaki są następnie zwracane do ich wytwórcy albo niezwłocznie niszczone pod nadzorem właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego (ust. 3).
Jednocześnie jak wynika z delegacji ustawowej zawartej w art. 123 ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia szczegółowe przypadki, w których znaki akcyzy mogą być zdjęte z opakowań jednostkowych wyrobów akcyzowych lub z wyrobów akcyzowych.
Realizując delegację ustawową Minister Finansów wydał rozporządzenie w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy. W § 5 tego rozporządzenia zostały określone szczegółowe przypadku, w których znaki akcyzy mogą być zdjęte z opakowań jednostkowych wyrobów akcyzowych lub z samych wyrobów akcyzowych.
I tak, w § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie znaków akcyzy wskazano, że banderole naniesione na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub na wyroby akcyzowe mogą być z nich zdjęte, w przypadku gdy:
1) wyroby akcyzowe mają być zwrócone do podmiotu zagranicznego, od którego zostały otrzymane, w związku z wadami fizycznymi wyrobów lub
2) wyroby akcyzowe są przeznaczone na eksport lub do dostawy wewnątrzwspólnotowej.
Kolejne ustępy przywołanego przepisu określają z kolei szczegółowe zasady zdejmowania znaków akcyzy. Zgodnie z ust. 2 ww. przepisu, zdjęcia banderol dokonuje się po pisemnym powiadomieniu właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego o zamiarze ich zdjęcia. Pisemnego powiadomienia należy dokonać w terminie co najmniej trzech dni przed planowanym dniem wydania wyrobów akcyzowych w celu dokonania ich zwrotu do podmiotu zagranicznego lub dokonania eksportu albo dostawy wewnątrzwspólnotowej (§ 5 ust. 3 rozporządzenia w sprawie znaków akcyzy).
Samo zaś zdjęcie banderol odbywa się w obecności kontrolującego upoważnionego do przeprowadzenia kontroli na podstawie upoważnienia wydanego przez naczelnika urzędu celno-skarbowego (§ 5 ust. 5 rozporządzenia).
Z przywołanych powyżej przepisów szczegółowych wynika, że de facto tylko w dwóch warunkach ustawodawca dopuścił możliwość zdejmowania znaków akcyzy. Zdjąć znaki akcyzy można wówczas gdy wyroby akcyzowe mają być zwrócone do podmiotu zagranicznego od którego zostały otrzymane, w związku z wadami fizycznymi wyrobów lub wyroby akcyzowe są przeznaczone na eksport lub do dostawy wewnątrzwspólnotowej.
Co za tym idzie, przywołane powyżej przepisy regulujące zasady zdejmowania znaków akcyzy będą się odnosiły wyłącznie do dwóch powyżej przypadków. A contrario zdarzenie, które nie jest żadnym z tych dwóch przypadków nie będzie objęte art. 123 ustawy akcyzowej oraz § 5 rozporządzenia w sprawie znaków akcyzy.
Co więcej, zarówno brzmienie art. 123 ust. 1 ustawy akcyzowej jak również § 5 ust. 1 rozporządzenia zawierają sformułowanie „znaki akcyzy mogą być zdjęte”. Sformułowanie „mogą być” najczęściej oznacza możliwość lub dopuszczenie jakiejś sytuacji lub stanu. Może też wyrażać przypuszczenie, umiarkowaną aprobatę, lub sugestię. Sformułowanie „może być” w aktach prawnych jest ogólnym określeniem, które wskazuje na dopuszczalność jakiejś czynności, sytuacji lub opcji, ale nie czyni jej obowiązkową.
Mając powyższe na uwadze rozwiązanie przewidziane w art. 123 ustawy akcyzowej oraz § 5 rozporządzenia w sprawie znaków akcyzy określa możliwość zdjęcia znaków akcyzy w ściśle określonych przypadkach, z której podmiot obowiązany do oznaczania wyrobów znakami akcyzy może skorzystać lub nie musi. Przywołane przepisy nie określają zatem obowiązku zdjęcia znaków akcyzy w przywołanych powyżej dwóch okolicznościach, lecz jedynie dają taką możliwość.
b) Wyroby akcyzowe oznaczone nieważnymi znakami akcyzy
Jak Spółka wskazała w opisie zdarzenia przyszłego, niszczenie ma dotyczyć również wyrobów akcyzowych oznaczonych znakami akcyzy, które utraciły ważność. W ocenie Spółki fakt, iż niszczenie będzie dotyczyło również wyrobów akcyzowych oznaczonych takimi znakami jedynie umacnia stanowisko X o dopuszczalności niszczenia takich wyrobów bez uprzedniego zdjęcia znaków akcyzy.
Jak wynika z art. 117 ust. 1 ustawy akcyzowej, wyroby akcyzowe podlegające obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy powinny być prawidłowo oznaczone odpowiednimi podatkowymi znakami akcyzy przed zakończeniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, a w przypadkach, o których mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2 oraz w art. 47 ust. 1 pkt 1, 2, 4 lub 5, odpowiednio przed dokonaniem ich sprzedaży lub przekazaniem do magazynu wyrobów gotowych.
Jednocześnie w myśl ust. 3 ww. przepisu, wyroby akcyzowe podlegające obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy nie mogą być przedmiotem sprzedaży na terytorium kraju bez ich uprzedniego prawidłowego oznaczenia odpowiednimi znakami akcyzy. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 136 ust. 6 ustawy akcyzowej wskazuje z kolei, że znaki akcyzy naniesione na opakowania jednostkowe wyrobów tytoniowych lub na wyroby tytoniowe w danym roku kalendarzowym zachowują ważność do ostatniego dnia lutego następnego roku kalendarzowego. Zatem po upływie tego terminu nie jest możliwe sprzedawanie wyrobów tytoniowych ze znakami akcyzy z nadrukowanym poprzednim rokiem podatkowym.
Powyższe oznacza, że niszczenie takich wyrobów nie może być traktowane jak niszczenie wyrobów akcyzowych oznaczonych znakami akcyzy.
W ocenie Spółki sformułowanie „wyroby akcyzowe oznaczone znakami akcyzy” odnosi się tylko do przypadku, w którym wyroby te są prawidłowo oznaczone znakami akcyzy. Przy czym pod pojęciem „prawidłowe” nie należy rozumieć wyłącznie technicznie poprawne nałożenie odpowiedniego znaku akcyzy lecz również jego ważność.
Stanowisko Spółki potwierdza także orzeczenie Naczelnego Sądu administracyjnego z dnia 21 maja 2013 r. o sygn. akt I FSK 463/13. W tezie orzeczenia wskazano, że: „W pojęciu „wyrobów akcyzowych oznaczonych znakami akcyzy”, którego użyto w art. 41 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11, z późn. zm.), mieszczą się wyroby akcyzowe oznaczone ważnymi znakami akcyzy. Nie są natomiast nim objęte wyroby akcyzowe oznaczone znakami akcyzy, które z uwagi na upływ czasu utraciły już swoją ważność”.
NSA przy tym bardzo szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko. W ocenie Spółki, biorąc pod uwagę że kwestia ta jest istotna dla oceny wniosku X uważa za zasadne szersze przywołanie całego uzasadnienia.
Swoje stanowisko, NSA argumentował następująco: „Za takim rozumieniem tego zwrotu przemawia przede wszystkim ujęcie funkcjonalne, czyli istota znaków akcyzy. […]. Z definicji tej wynikają wprost cztery podstawowe cechy znaków akcyzy: po pierwsze, mogą to być tylko takie znaki, które określi minister właściwy do spraw finansów publicznych; po drugie, znaki tak określone muszą służyć do oznaczania wyrobów akcyzowych; po trzecie, oznaczanie to wiąże się z koniecznością wypełnienia obowiązku oznaczania, który w tym zakresie odnosi się do danego wyrobu akcyzowego; po czwarte, zależnie od rodzaju znaku stanowią potwierdzenie określonego stanu faktycznego lub praw.
W perspektywie niniejszej sprawy, można by powiedzieć, że pierwsza z wymienionych cech ma charakter formalny, kolejne zaś mają charakter materialny, przy czym te kolejne cechy generalnie nie mogą istnieć bez pierwszej. Dany znak dopóki spełnia wskazane kryteria, jest znakiem akcyzy, który definiuje art. 2 ust. 1 pkt 17 u.p.a. W szczególności jest tak rozumianym znakiem dopóki wypełnia swój podstawowy cel, a mianowicie „służy do oznaczania” przypisanych mu wyrobów akcyzowych co do których istnieje taki obowiązek, między innymi przed dokonaniem sprzedaży na terytorium kraju. Realizacji tej podstawowej funkcji oznaczania zarówno na etapie nanoszenia znaku akcyzowego na właściwy dla niego wyrób akcyzowy lub jego opakowanie jednostkowe, jak i później na etapie poświadczania już tak naniesionym znakiem o oznaczeniu takiego właśnie wyrobu w sposób należycie wypełniający istniejący w tym zakresie obowiązek, służyć mogą tylko ważne znaki akcyzy.
Ze stwierdzeniami tego rodzaju koresponduje szereg innych przepisów ustawowych odnoszących się do znaków akcyzy, także częściowo powołanych w skardze kasacyjnej. Wynika z nich w szczególności, że: - obowiązek oznaczania znakami akcyzy został nałożony na ściśle określone wyroby akcyzowe; - wyroby akcyzowe poddane temu obowiązkowi, w odpowiednim czasie, muszą zostać prawidłowo oznaczone znakami akcyzy i znaki te powinny być odpowiednie dla tych właśnie wyrobów, nie spełnienie zaś wskazanych wymogów dotyczących oznaczania skutkuje określonymi zakazami w zakresie ich importu oraz przemieszczania i sprzedaży na terytorium kraju; - znaki akcyzowe wymagają nanoszenia na wyroby akcyzowe lub jego jednostkowe opakowania w ściśle podany sposób, dodatkowo uregulowany w przepisach wykonawczych; - naniesione już znaki akcyzowe mogą zaś być zdjęte, po uzyskaniu odpowiedniej zgody, jeżeli wyroby akcyzowe nimi oznaczone nie będą sprzedawane na terytorium kraju, czyli gdy upadnie zamiar realizacji takiego sposobu wykorzystania tych wyrobów, który skutkował obowiązkiem ich uprzedniego oznaczenia; - określenie kryteriów formalnych znaków akcyzy, tj. postać, wzór, elementy, jakość, pozostawiono do uregulowania w akcie wykonawczym, przy czym zastrzeżono, że oryginalne znaki akcyzy uszkodzone albo zniszczone (w znaczeniu przyjętym w ustawie) nie mogą być już użyte do naniesienia na wyroby akcyzowe lub ich opakowania jednostkowe, a więc z tych powodów nie mogą już zostać wykorzystane w procesie oznaczenia nimi danych wyrobów; - z kolei wyroby akcyzowe oznaczone oryginalnymi znakami akcyzy ale uszkodzonymi albo zniszczonymi (w znaczeniu przyjętym w ustawie) nie mogą być sprzedawane; - w przypadku wyrobów spirytusowych lub winiarskich podlegających obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy, znaki dla nich przewidziane z uwagi na upływ czasu (12 miesięcy od dnia ich otrzymania) tracą ważność, co powoduje, że nie mogą być już wykorzystane w procesie oznaczania; - z kolei w przypadku wyrobów tytoniowych znaki akcyzowe mogą być nanoszone (z pewnymi wyjątkami) tylko w roku kalendarzowym odpowiadającym rokowi ich wytworzeniu uwidocznionemu na znakach, przy czym tak naniesione znaki zachowują ważność do końca lutego roku następnego, co oznacza, że po tym czasie tracą kluczową dla nich cechę materialną, tj. przestają pełnić zasadniczą ich funkcję jaką jest oznaczanie wyrobu akcyzowego czyniące zadość ciążącemu w tym zakresie obowiązkowi oznaczania z uwagi na określony sposób wykorzystania.
Posłużenie się w przepisie art. 41 ust. 9 pkt 1 u.p.a. zwrotem „wyroby akcyzowe oznaczone znakami akcyzy” należy zatem odczytywać przez pryzmat omówionych wyżej cech. W takim ujęciu oznacza to, że mamy do czynienia z wyrobem akcyzowym, który wypełnia w stanie, w jakim się znajduje (tu i teraz) obowiązek oznaczenia znakiem dla niego przewidzianym, czyli wyrobem akcyzowym oznaczonym znakiem akcyzy spełniającym wszystkie przewidziane dla niego cechy w sytuacji ujętej w danym przepisie, gdzie ów zwrot „wyroby akcyzowe oznaczone znakami akcyzy” wystąpił. Jeśli więc znak akcyzy naniesiony na wskazany wyrób przestał już służyć jego oznaczaniu w związku z realizacją obowiązku oznaczenia, który wcześniej powstał, to tym samym nieuprawnione staje się twierdzenie, że w takim przypadku - jak sporny w rozpoznanej sprawie - utrata ważności znaku akcyzy nie miał istotnego znaczenia”.
Wprawdzie przywołane orzeczenie odnosiło się do ustalenia prawa do stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy wobec wyrobów akcyzowych oznaczonych nieważnymi już znakami akcyzy. Niemniej jednak NSA, w orzeczeniu, dokonał pełnej wykładni pojęcia „wyrobów akcyzowych oznaczonych znakami akcyzy”.
NSA jednoznacznie wskazał, że wyroby akcyzowe oznaczone znakami akcyzy, które utraciły ważność nie mogą być uznawane na gruncie akcyzy za „wybory akcyzowe oznaczone znakami akcyzy”.
Jak Spółka wskazała w opisie zdarzenia przyszłego wśród wyrobów akcyzowych, które planuje zniszczyć będą również oznaczone znakami akcyzy, które utraciły ważność. Nie można zatem wobec nich twierdzić, że są to wyroby oznaczone znakami akcyzy.
Zatem mając na uwadze przywołane powyżej konkluzje wynikające z orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka nie będzie zobowiązana do zdjęcia znaków akcyzy przed niszczeniem wyrobów akcyzowych również z tego względu, że takie wyroby akcyzowe - ze względu na utratę ważności znaków - nie mogą zostać w ogóle uznane za wyroby oznaczone znakami akcyzy.
2. Niszczenie wyrobów akcyzowych poza Polską
Przenosząc powyższe na grunt rozważanego przypadku w ocenie Spółki przepisy akcyzowe nie nakładają na X obowiązku zdejmowania znaków akcyzy z wyrobów akcyzowych znajdujących się poza Polską, które mają być tam zniszczone.
Jak zostało wyżej wskazane, przepisy akcyzowe choć przewidują możliwość zdjęcia znaków akcyzy z wyrobów akcyzowych, to mechanizm ten nie znajdzie zastosowania wobec przypadku opisanego przez Spółkę
Zgodnie bowiem z art. 123 ustawy akcyzowej, znaki akcyzy mogą być zdjęte z opakowań jednostkowych wyrobów akcyzowych lub z wyrobów akcyzowych, na które zostały naniesione, jeżeli wyroby akcyzowe nie będą sprzedawane na terytorium kraju.
Przytaczany już wielokrotnie § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia w sprawie znaków akcyzy wskazuje, że banderole naniesione na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub na wyroby akcyzowe mogą być z nich zdjęte, w przypadku, gdy:
1) wyroby akcyzowe mają być zwrócone do podmiotu zagranicznego, od którego zostały otrzymane, w związku z wadami fizycznymi wyrobów lub
2) wyroby akcyzowe są przeznaczone na eksport lub do dostawy wewnątrzwspólnotowej.
W analizowanym przypadku żadna z powyższych okoliczności nie będzie miała miejsca. Wyroby akcyzowe nie zostaną sprowadzone do Polski - nie będzie zatem potrzeby ich zwrócenia do podmiotu zagranicznego.
Spółka nie przeznacza ich również na eksport ani dostawę wewnątrzwspólnotową. Przede wszystkim wyroby będą niszczone, a nawet gdyby były przedmiotem obrotu wewnątrzwspólnotowego lub eksportu to obrót ten nie dokonywałby się z terytorium Polski.
Z przedstawionych powyżej regulacji wynika, że ogólne przepisy dotyczące zdjęcia znaków akcyzy nie znajdą zastosowania w przypadku Spółki, gdyż znaki mają być zdjęte w innym państwie UE niż Polska.
Powyższe nie oznacza, że Spółka w ogóle nie może zdjąć znaków akcyzy poza Polską. Przepisy dające możliwość zdjęcia znaków akcyzy w Polsce mają bowiem na celu uniknięcie ewentualnego wprowadzenia do obrotu wyrobów akcyzowych w Polsce bez rozliczenia akcyzy. Tymczasem wobec wyrobów akcyzowych znajdujących się w poza Polską nie powstanie obowiązek podatkowy na gruncie polskiej ustawy akcyzowej.
Uważają Państwo zatem, że Spółka może zniszczyć wyroby akcyzowe poza Polską bez zdejmowania znaków akcyzy. Taka możliwość dotyczy zarówno wyrobów oznaczonych znakami akcyzy ważnymi jak również tymi, które utraciły ważność.
Żadne bowiem przepisy ustawy akcyzowej nie zobowiązują Spółki do zdejmowania znaków poza Polską oraz odesłania ich do Polski, a tym bardziej przekazania ich do wytwórcy lub innych organów podatkowych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, ściśle względem zadanego pytania, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 126, ze zm., zwana dalej „ustawą” lub „ustawą o podatku akcyzowym”):
Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy.
Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Terytorium kraju to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak wynika z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy:
Terytorium Unii Europejskiej to terytorium kraju oraz terytoria państw członkowskich.
W świetle art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy:
Terytorium państwa trzeciego to terytorium inne niż terytorium Unii Europejskiej.
Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy:
Procedura zawieszenia poboru akcyzy to procedura stosowana podczas produkcji, w tym przetwarzania, lub magazynowania, w tym przechowywania, lub przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są spełnione warunki określone w przepisach niniejszej ustawy i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe.
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 17 ustawy:
Znaki akcyzy to znaki, określone przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, służące do oznaczania wyrobów akcyzowych podlegających obowiązkowi oznaczania, obejmujące:
a) podatkowe znaki akcyzy, które są potwierdzeniem wpłaty kwoty stanowiącej wartość podatkowych znaków akcyzy,
b) legalizacyjne znaki akcyzy, które są potwierdzeniem prawa podmiotu obowiązanego do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, do przeznaczenia tych wyrobów do sprzedaży.
Jak stanowi art. 114 ustawy:
Obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy podlegają wyroby akcyzowe określone w załączniku nr 3 do ustawy.
Stosownie do art. 116 ust. 1 ustawy:
Obowiązek oznaczania wyrobów akcyzowych podatkowymi znakami akcyzy, z zastrzeżeniem ust. 1a, ciąży na zarejestrowanym, zgodnie z art. 16, podmiocie będącym:
1) podmiotem prowadzącym skład podatkowy, z zastrzeżeniem pkt 6 i 7;
2) importerem;
3) podmiotem dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego;
4) przedstawicielem podatkowym;
5) podmiotem dokonującym produkcji wyrobów akcyzowych, o której mowa w art. 47 ust. 1 pkt 1, 2, 4 lub 5;
6) właścicielem wyrobów akcyzowych, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
7) podmiotem zamierzającym nabyć wyroby akcyzowe i posiadającym zezwolenie, o którym mowa w art. 54 ust. 1.
W myśl art. 116 ust. 3 ustawy:
Obowiązek oznaczania wyrobów akcyzowych legalizacyjnymi znakami akcyzy powstaje w przypadku wystąpienia poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych nieoznaczonych, oznaczonych nieprawidłowo lub nieodpowiednimi znakami akcyzy, w szczególności znakami uszkodzonymi, w przypadku gdy wyroby te przeznaczone są do dalszej sprzedaży.
Jak wskazano w art. 116 ust. 4 ustawy:
W przypadku wyrobów akcyzowych, o których mowa w ust. 3, posiadacz tych wyrobów, a w odniesieniu do wyrobów akcyzowych zbywanych przez właściwy organ administracji publicznej zgodnie z przepisami o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - nabywca tych wyrobów, jest obowiązany zakupić znaki akcyzy i oznaczyć nimi wyroby. Z czynności oznaczania sporządza się protokół.
W świetle art. 116 ust. 5 ustawy:
Posiadacz wyrobów, o których mowa w ust. 3, przeznaczonych do dalszej sprzedaży jest obowiązany sporządzić ich spis i przedstawić go w celu potwierdzenia naczelnikowi urzędu celno-skarbowego.
W art. 117 wskazano:
1. Wyroby akcyzowe podlegające obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy powinny być prawidłowo oznaczone odpowiednimi podatkowymi znakami akcyzy przed zakończeniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, a w przypadkach, o których mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2 oraz w art. 47 ust. 1 pkt 1, 2, 4 lub 5, odpowiednio przed dokonaniem ich sprzedaży lub przekazaniem do magazynu wyrobów gotowych.
2. Wyroby akcyzowe podlegające obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy nie mogą być, bez ich uprzedniego prawidłowego oznaczenia odpowiednimi podatkowymi znakami akcyzy:
1) importowane, chyba że zostaną objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy albo wprowadzone do wolnego obszaru celnego albo do składu celnego albo do składu podatkowego, w którym jest miejsce importu, i prawidłowo oznaczone przed zakończeniem procedury zawieszenia poboru akcyzy albo przed objęciem procedurą dopuszczenia do obrotu celem sprzedaży na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy;
2) przemieszczane na terytorium kraju w wyniku nabycia wewnątrzwspólnotowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, chyba że przemieszczanie dotyczy wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 40 ust. 6, lub wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, które są przemieszczane w celu wprowadzenia ich do składu podatkowego i objęcia procedurą zawieszenia poboru akcyzy;
3) przemieszczone na terytorium kraju z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy w wyniku nabycia wewnątrzwspólnotowego przez zarejestrowanego odbiorcę.
3. Wyroby akcyzowe podlegające obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy nie mogą być przedmiotem sprzedaży na terytorium kraju bez ich uprzedniego prawidłowego oznaczenia odpowiednimi znakami akcyzy. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z art. 120 ust. 1 ustawy:
Znaki akcyzy mogą mieć w szczególności postać banderol, znaków cechowych lub odcisków pieczęci.
W świetle art. 120 ust. 2 ustawy:
Znak akcyzy jest nanoszony na opakowanie jednostkowe wyrobu akcyzowego lub bezpośrednio na wyrób akcyzowy w taki sposób, aby zdjęcie znaku lub otwarcie opakowania w miejscu przeznaczonym do jego otwierania albo użycie wyrobu powodowały trwałe i widoczne uszkodzenie znaku w sposób uniemożliwiający jego powtórne użycie, chyba że znak akcyzy jest nanoszony bezpośrednio na wyrób akcyzowy w sposób trwały.
Jak wynika z art. 123 ust. 1 ustawy:
1. Znaki akcyzy mogą być zdjęte z opakowań jednostkowych wyrobów akcyzowych lub z wyrobów akcyzowych, na które zostały naniesione, jeżeli wyroby akcyzowe nie będą sprzedawane na terytorium kraju.
2. Zgodę na zdjęcie znaków akcyzy wydaje właściwy naczelnik urzędu skarbowego na sporządzony na piśmie wniosek podmiotu obowiązanego do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy lub właściciela wyrobów akcyzowych oznaczonych znakami akcyzy.
3. Zdjęte znaki akcyzy są:
1) zwracane do ich wytwórcy albo
2) niezwłocznie niszczone pod nadzorem właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego.
4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe przypadki, w których znaki akcyzy mogą być zdjęte z opakowań jednostkowych wyrobów akcyzowych lub z wyrobów akcyzowych;
2) warunki i tryb zdejmowania znaków akcyzy;
3) wzór wniosku o zdjęcie znaków akcyzy.
5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, uwzględni przypadki zwrotu wyrobów akcyzowych w związku z występującymi w nich wadami fizycznymi oraz przypadki wyprowadzenia wyrobów akcyzowych poza terytorium kraju, a także konieczność zapewnienia bezpieczeństwa systemu znaków akcyzy.
Szczegóły dotyczące przypadków, w których możliwe jest zdjęcie znaków akcyzy z opakowań jednostkowych wyrobów akcyzowych lub z wyrobów akcyzowych oraz warunki i tryb ich zdejmowania określone zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2024 r. w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy (Dz.U. z 2024 r. poz. 1973, ze zm.; dalej jako: „rozporządzenie” lub „rozporządzenie w sprawie oznaczania znakami akcyzy”).
Zgodnie z § 5 ust. 1-5 rozporządzenia:
1. Banderole naniesione na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub na wyroby akcyzowe mogą być z nich zdjęte, w przypadku gdy:
1) wyroby akcyzowe mają być zwrócone do podmiotu zagranicznego, od którego zostały otrzymane, w związku z wadami fizycznymi wyrobów lub
2) wyroby akcyzowe są przeznaczone na eksport lub do dostawy wewnątrzwspólnotowej.
2. Wzór wniosku o zdjęcie banderol określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.
3. Zdjęcia banderol dokonuje się po pisemnym powiadomieniu właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego o zamiarze ich zdjęcia. Pisemnego powiadomienia należy dokonać w terminie co najmniej trzech dni przed planowanym dniem wydania wyrobów akcyzowych w celu dokonania ich zwrotu do podmiotu zagranicznego lub dokonania eksportu albo dostawy wewnątrzwspólnotowej.
4. Pisemne powiadomienie, o którym mowa w ust. 3, zawiera informacje o rodzaju i ilości wyrobów akcyzowych, z których mają być zdjęte banderole, oraz o terminie zdjęcia banderol i wydania wyrobów akcyzowych.
5. Zdjęcie banderol odbywa się w obecności kontrolującego upoważnionego do przeprowadzenia kontroli na podstawie upoważnienia wydanego przez naczelnika urzędu celno-skarbowego.
Jak wynika z art. 125 ust. 1 ustawy:
Podatkowe znaki akcyzy otrzymuje zarejestrowany, zgodnie z art. 16, podmiot będący:
1) podmiotem prowadzącym skład podatkowy, z zastrzeżeniem pkt 6;
2) importerem;
3) podmiotem dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego;
4) przedstawicielem podatkowym;
5) podmiotem dokonującym produkcji, o której mowa w art. 47 ust. 1 pkt 1, 2, 4 lub 5;
6) właścicielem wyrobów akcyzowych, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
7) podmiotem, o którym mowa w art. 116 ust. 1 pkt 7.
Jak stanowi art. 130 ust. 1-4a ustawy:
1. Znaków akcyzy oraz upoważnień do odbioru znaków akcyzy nie można zbywać lub na jakichkolwiek innych zasadach odstępować lub przekazywać odpłatnie albo nieodpłatnie innym podmiotom, z zastrzeżeniem ust. 3-5.
2. Znaki akcyzy są zwracane:
1) właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w sprawach znaków akcyzy, od którego odebrano te znaki;
2) wytwórcy znaków akcyzy.
3. Importer, podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz przedstawiciel podatkowy mogą przekazać znaki akcyzy podmiotowi mającemu siedzibę poza terytorium kraju w celu naniesienia ich na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub na wyroby akcyzowe, będące przedmiotem importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego.
4. Właściciel wyrobów akcyzowych, o którym mowa w art. 13 ust. 3, może przekazywać znaki akcyzy w celu naniesienia ich na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub na wyroby akcyzowe stanowiące jego własność podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy albo podmiotowi mającemu siedzibę na terytorium państwa trzeciego.
4a. Podmiot, o którym mowa w art. 116 ust. 1 pkt 7, może przekazywać podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy znaki akcyzy w celu naniesienia ich na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub na wyroby akcyzowe.
W świetle art. 131 ust. 7 i 8 ustawy:
7. Za uszkodzone znaki akcyzy uważa się oryginalne znaki akcyzy, w których trwałe i widoczne naruszenie właściwości fizycznych pozwala na identyfikację znaków co do oryginalności, rodzaju, nazwy, wymiarów, serii, numeru ewidencyjnego i daty wytworzenia.
8. Za zniszczone znaki akcyzy uważa się oryginalne znaki akcyzy, w których trwałe i widoczne naruszenie właściwości fizycznych uniemożliwia identyfikację znaku co do jego rodzaju, nazwy, serii, numeru identyfikacyjnego oraz daty wytworzenia.
Zgodnie z art. 132 ustawy:
1. Importer, podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz przedstawiciel podatkowy są obowiązani uzyskać od podmiotu mającego siedzibę poza terytorium kraju rozliczenie z przekazanych mu znaków akcyzy.
2. Właściciel wyrobów akcyzowych, o którym mowa w art. 13 ust. 3, jest obowiązany uzyskać od podmiotu prowadzącego skład podatkowy albo od podmiotu mającego siedzibę na terytorium państwa trzeciego rozliczenie z przekazanych mu znaków akcyzy.
2a. Podmiot, o którym mowa w art. 116 ust. 1 pkt 7, jest obowiązany uzyskać od podmiotu prowadzącego skład podatkowy rozliczenie z przekazanych mu znaków akcyzy.
3. Rozliczenie powinno zawierać w szczególności informacje o rodzaju i liczbie znaków akcyzy przekazanych w celu naniesienia na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub wyroby akcyzowe, wykorzystanych do naniesienia, uszkodzonych, zniszczonych, utraconych oraz niewykorzystanych.
4. Znaki akcyzy uszkodzone oraz znaki akcyzy, które nie będą wykorzystywane do oznaczania wyrobów akcyzowych, powinny być zwrócone podmiotowi, który je wydał, w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania przez podmiot, któremu znaki akcyzy zostały wydane, od podmiotu, któremu znaki akcyzy zostały przekazane w celu naniesienia ich na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub na wyroby akcyzowe.
5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres i termin dokonywania rozliczeń znaków akcyzy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego i terminowego ich rozliczenia.
Stosownie do art. 133 ustawy:
1. Uszkodzone i zniszczone znaki akcyzy nie mogą być użyte do naniesienia na wyroby akcyzowe lub opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych.
2. Wyroby akcyzowe oznaczone uszkodzonymi albo zniszczonymi znakami akcyzy nie mogą być sprzedawane.
3. Znaki akcyzy uszkodzone lub zniszczone przed ich naniesieniem są zwracane, w terminie 30 dni od dnia stwierdzenia ich uszkodzenia lub zniszczenia, podmiotowi, który je wydał, albo niszczone pod nadzorem właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego.
Z przedstawionego przez Państwa we wniosku opisu sprawy wynika, że są Państwo właścicielem m.in. wyrobów akcyzowych, które są produkowane poza terytorium Polski - zarówno na terytorium Unii Europejskiej jak również w państwach trzecich, do których oznaczenia podatkowymi znakami akcyzy są Państwo zobowiązani na podstawie obowiązujących przepisów. Uzyskują Państwo znaki akcyzy, które następnie przekazują Państwo podmiotowi mającemu siedzibę poza terytorium kraju w celu naniesienia ich na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub na wyroby akcyzowe.
W toku działalności zdarzają się sytuacje, w których wyroby akcyzowe, które zostały wyprodukowane poza Polską i tam zostały oznaczone znakami akcyzy przekazanymi przez Państwa do podmiotu zagranicznego mają być z uwagi na uszkodzenia produktu lub jego wady jakościowe niszczone.
Dotychczasowo, procedura niszczenia znajdujących się poza granicami Polski wyrobów akcyzowych oznaczonych znakami akcyzy poprzedzona była zdejmowaniem znaków akcyzy. Znaki akcyzy były zdejmowane z opakowań jednostkowych bądź wyrobów akcyzowych, a następnie naklejane na arkusz i zwracane do Polski. Znaki następnie były odsyłane do Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych. Otrzymują Państwo od podmiotu nakładającego znaki rozliczenie, o którym mowa w art. 132 ust. 1 i 2 ustawy akcyzowej.
Planują Państwo zmianę modelu działalności związanej z niszczeniem wyprodukowanych i oznaczonych poza Polską wyrobów akcyzowych. Rozważają Państwo bowiem niszczenie tych wyrobów poza Polską bez uprzedniego zdejmowania znaków akcyzy.
Państwa wątpliwość w odniesieniu do powyższego dotyczy ustalenia czy w przypadku wyrobów akcyzowych oznaczonych ważnymi oraz nieważnymi znakami akcyzy, które znajdować się będą poza terytorium Polski, dopuszczalne jest ich zniszczenie bez uprzedniego zdejmowania znaków akcyzy.
Zdaniem Organu, mając na uwadze zacytowane wyżej przepisy, możliwe będzie zniszczenie wyrobów akcyzowych, które znajdować się będą poza terytorium kraju, bez konieczności uprzedniego zdejmowania naniesionych na te wyroby znaków akcyzy.
Dla tej oceny, w przedstawionych we wniosku okolicznościach, bez znaczenia pozostaje fakt czy wyroby są oznaczone ważnymi lub nieważnymi znakami akcyzy. Istotne natomiast jest to, że wyroby te znajdować się będą poza terytorium kraju.
W konsekwencji Państwa stanowisko, stanowiące bezpośrednią odpowiedź na zadane we wniosku pytanie, należy uznać za prawidłowe.
W odniesieniu do powołanego przez Państwa orzeczenia z NSA z 21 maja 2013 r., sygn. akt I FSK 463/13 zaznaczyć należy, że wyroki sądowe co do zasady nie mają mocy powszechnie obowiązującej. Sąd wyrokiem lub postanowieniem rozstrzyga wyłącznie konkretną sprawę co do stwierdzenia naruszenia prawa i skutków prawnych tego naruszenia i jedynie w tej sprawie ma moc wiążącą. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, o czym stanowi art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, ze zm.). Równocześnie istnienie orzecznictwa sądów administracyjnych nie odbiera organowi wydającemu interpretację prawa do samodzielnej oceny zdarzeń i wykładni przepisów w sprawach innych niż ta, w której konkretny wyrok zapadł. Organ wydający interpretację ma wręcz obowiązek dokonania samodzielnej oceny przedstawionego we wniosku zagadnienia (wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 2211/15).
Jednocześnie zauważyć należy, że w orzecznictwie NSA funkcjonuje również stanowisko przeciwne, które prezentuje wyrok NSA z dnia 16 maja 2012 r., sygn. akt I GSK 695/11. Niemniej jednak kwestia ważności znaków akcyzy w przedstawionych we wniosku okolicznościach pozostaje bez wpływu na ocenę Państwa stanowiska.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Organ zastrzega, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa sytuacji prawnopodatkowej i rozstrzyga wyłącznie w zakresie sformułowanego we wniosku pytania w przestawionych we wniosku okolicznościach zdarzenia przyszłego.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo