Zwolnienie z akcyzy energii elektrycznej.
Spółka jest producentem energii elektrycznej i ciepła w kogeneracji, sprzedającym energię odbiorcom końcowym. Korzysta ze zwolnienia z akcyzy dla energii z odnawialnych źródeł energii (OZE) na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, które realizuje po otrzymaniu decyzji Prezesa URE o umorzeniu świadectw pochodzenia. W 2019 r., po zmianie stawki akcyzy z 20 zł/MWh na 5 zł/MWh, Spółka otrzymała takie decyzje dotyczące energii…
Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
1. ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 7 października 2019 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 13 listopada 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 323/20, i
2. stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku akcyzowym jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 października 2019 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 października 2019 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Spółka jest producentem energii elektrycznej (CN 2716 00 00) i ciepła w skojarzeniu. Dokonuje sprzedaży na terytorium kraju energii elektrycznej m.in. dla podmiotów będących nabywcami końcowymi oraz zużywa tę energię na własne potrzeby.
Dokonując powyższej sprzedaży Spółka jest podatnikiem akcyzy z tego tytułu, co oznacza, że zobowiązana jest do obliczania akcyzy, wykazywania jej w deklaracji podatkowej i wpłacania podatku w należnej wysokości na rachunek właściwego urzędu skarbowego.
Spółka będąc przedsiębiorstwem energetycznym i sprzedając energię elektryczną do nabywcy końcowego na terytorium kraju jest zobowiązana, na mocy przepisów ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z dnia 21 grudnia 2018 r. poz. 2389 ze zm. - dalej: „Ustawa o OZE”) do umorzenia określonej ilości świadectw pochodzenia energii elektrycznej.
Rozliczając akcyzę od energii elektrycznej i składając deklarację dla celów tego podatku Spółka korzysta z ulgi podatkowej przewidzianej w art. 30 ust. 1 i ust. 2 Ustawy.
W (...) 2019 r. Spółka otrzymała z Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: „URE”) dwie decyzje Prezesa URE (wydane: […]) umarzające świadectwa pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej z OZE.
Jedna decyzja Prezesa URE umarza świadectwa pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej do 30 czerwca 2016 r., druga decyzja tego organu umarza świadectwa pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej po 1 lipca 2016 r.
Sporządzając deklarację podatkową dla celów akcyzy od energii elektrycznej oraz obliczając wysokość zobowiązania podatkowego Spółka powzięła wątpliwości co do metodologii obliczenia powyższej ulgi. Wątpliwości Spółki wynikają z faktu, że z dniem 1 stycznia 2019 r. zmianie uległa stawka akcyzy od energii elektrycznej (obniżenie z 20 zł na 5 zł/MWh), co przy wyliczaniu zwolnienia w tym przypadku powoduje niejasności.
Niniejszy wniosek dotyczy zastosowania stawki akcyzy do obliczenia wysokości zwolnienia, o którym mowa powyżej, w sytuacji, gdy Spółka składa deklarację podatkową w 2019 r., po otrzymaniu decyzji Prezesa URE umarzających świadectwa pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej z OZE (o których powyżej mowa).
Deklaracja uwzględnia kwotę tego podatku od energii elektrycznej dostarczonej do nabywcy końcowego w 2019 r. (obowiązywała już stawka akcyzy 5,00 zł/MWh), natomiast uzyskane z URE dokumenty potwierdzające umorzenie świadectw pochodzenia energii, w rozumieniu Ustawy o OZE, dotyczą energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii i dostarczonej do odbiorców końcowych przed 2019 r., kiedy obowiązywała stawka akcyzy w wysokości 20,00 zł/MWh i według tej stawki akcyza została zapłacona.
Pytanie
Czy Spółka, stosując zwolnienie, o którym mowa w art. 30 ust. 1 Ustawy, po otrzymaniu decyzji Prezesa URE umarzających świadectwa pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej z OZE, będzie uprawniona do obniżenia akcyzy należnej w okresach rozliczeniowych w 2019 r., o kwotę zwolnienia którego wysokość zostanie obliczona na podstawie stawki akcyzy obowiązującej przed 1 stycznia 2019 r., kiedy to energia elektryczna wytworzona z OZE została wydana nabywcy końcowemu w ramach sprzedaży na terytorium kraju i akcyza od tej energii została zapłacona według stawki 20 zł/MWh?
Państwa stanowisko w sprawie
Państwa zdaniem, właściwą stawką podatku akcyzowego od energii elektrycznej w przypadku wyliczenia wysokości zwolnienia, o którym mowa w art. 30 ust. 1 i ust. 2 Ustawy (obniżenia należnej akcyzy od energii elektrycznej) jest stawka 20,00 zł za megawatogodzinę (MWh).
Za takim stanowiskiem, w ocenie Spółki, przemawia brzmienie przepisów Ustawy:
I. Art. 30 ust. 1 i ust. 2 Ustawy.
1. Przedmiot ulgi i moment nabycia prawa do ulgi (zwolnienia) - ust. 1
„1. Zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wytwarzaną z odnawialnych źródeł energii, na podstawie dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii, w rozumieniu przepisów prawa energetycznego lub przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r., poz. 2389 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 42 i 60)”.
Z literalnego brzmienia przepisu ust. 1 wynika, że ze zwolnienia od podatku akcyzowego korzysta energia elektryczna wytwarzana z OZE (cała energia z OZE), a podstawą do skorzystania ze zwolnienia jest dokument potwierdzający umorzenie świadectwa pochodzenia energii. Przy czym chodzi o dokument w rozumieniu przepisów prawa energetycznego lub przepisów Ustawy o OZE. Jest to bezwzględny warunek do skorzystania ze zwolnienia i takie właśnie dokumenty Spółka otrzymała z URE.
Spółka uważa, że prawo do przedmiotowej ulgi podatnik nabywa w chwili powstania obowiązku podatkowego w stosunku do energii elektrycznej wytworzonej z OZE i wydanej nabywcy końcowemu, ponieważ moment powstania obowiązku podatkowego wpływa na stawkę akcyzy jaka ma zastosowanie do przedmiotu opodatkowania. W tym przypadku obowiązek podatkowy od energii elektrycznej wytworzonej z OZE i wydanej nabywcy końcowemu powstał w dniu jej wydania w ramach sprzedaży tej energii na terytorium kraju, czyli przed dniem 1 stycznia 2019 r.
Z uwagi na fakt, że energia elektryczna jest specyficznym wyrobem akcyzowym, w przypadku którego moment jego wytworzenia jest jednocześnie momentem wydania tego wyrobu do odbiorcy (nabywcy końcowego) - obowiązek podatkowy powstał w dniu, który odpowiada on dniowi wytworzenia tej energii.
Tak więc Spółka stoi na stanowisku, że zwolnienie od akcyzy, o którym mowa w art. 30 ust. 1 Ustawy, dotyczy energii, która została wydana nabywcy końcowemu w dacie jej wytworzenia (przed 1 stycznia 2019 r.). Ponieważ obowiązek podatkowy powstał w tym przypadku w dniu wydania tej energii - akcyza od tej energii została zapłacona w wysokości obliczonej według stawki obowiązującej w tym dniu, a więc według stawki akcyzy 20 zł/MWh. Jest to zgodne z art. 11 ust. 1 pkt 2 Ustawy.
2. Moment realizacji ulgi i jej realizacja (ekonomicznego skonsumowania) - ust. 2
Natomiast innym zagadnieniem jest moment skonsumowania ulgi podatkowej i mechanizm jej realizacji, które zostały określone w ust. 2.
„2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się nie wcześniej niż z chwilą otrzymania dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii, poprzez obniżenie akcyzy należnej od energii elektrycznej za najbliższe okresy rozliczeniowe”.
Realizacja zwolnienia nie może nastąpić wcześniej niż z chwilą otrzymania dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej z OZE.
Tak więc dopiero otrzymanie dokumentu z URE umożliwia podatnikowi skorzystanie z ulgi do której nabył prawo w przeszłości, tj. w dniu powstania obowiązku podatkowego od energii elektrycznej z OZE wydanej nabywcy końcowemu (w tym przypadku przed 1 stycznia 2019 r.). W praktyce realizacja tego zwolnienia może nastąpić dopiero po kilku, a nawet po kilkunastu miesiącach od momentu nabycia prawa do ulgi (wydanie decyzji przez Prezesa URE umarzających świadectwa pochodzenia energii następuje na skutek złożenia przez podatnika wniosku w tej sprawie, a Prezes URE wydaje takie decyzje po kilku miesiącach).
Realizacja ulgi jest oparta o mechanizm obniżenia akcyzy należnej od energii elektrycznej za najbliższe okresy rozliczeniowe.
Spółka rozumie, że chodzi o okresy rozliczeniowe najbliższe po otrzymaniu dokumentów potwierdzających umorzenie świadectwa pochodzenia energii elektrycznej, tak więc w okresie rozliczeniowym przypadającym po dacie otrzymania z URE tych dokumentów.
Zgodnie z przepisami Ustawy oraz z interpretacją indywidualną Dyrektora KIS w Bielsku-Białej, wydanej dla Spółki (…) - akcyzę należną należy obliczyć od ilości energii elektrycznej według stawki akcyzy obowiązującej w dniu wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu w ramach sprzedaży w kraju. Oznacza to, że jeżeli wydanie energii nastąpiło przed 1 stycznia 2019 r. - oblicza się według stawki akcyzy 20,00 zł/MWh, natomiast w stosunku do energii elektrycznej wydanej od 1 stycznia 2019 r. - należy obliczyć według stawki 5,00 zł/MWh.
Obliczony w ten sposób podatek akcyzowy należny, zgodnie z brzmieniem art. 30 ust. 2 Ustawy, obniża się o kwotę ulgi (zwolnienie od akcyzy energii elektrycznej z OZE).
Zdaniem Spółki - do obliczenia tej ulgi należy zastosować stawkę akcyzy obowiązującą w dniu powstania obowiązku podatkowego od energii elektrycznej wytworzonej z OZE, w przedmiotowym przypadku - przed 1 stycznia 2019 r., a więc według stawki akcyzy 20,00 zł/MWh.
II. Art. 11 ust. 1 pkt 2 Ustawy - Moment powstania obowiązku podatkowego w akcyzie od energii elektrycznej
Art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Ustawy wskazuje moment powstania obowiązku podatkowego w akcyzie w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju.
Zgodnie z tym przepisem:
„W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:
(...)
2) z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
2. Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną”.
Z powyższego wynika, że obowiązek podatkowy od energii elektrycznej wytworzonej z OZE i wydanej nabywcy końcowemu w ramach sprzedaży na terytorium kraju, powstał w czasie, kiedy została ona wydana, czyli w przedmiotowym przypadku - przed 2019 r. i według stawki akcyzy obowiązującej w tym okresie został obliczony i zapłacony podatek akcyzowy.
Skoro zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wytworzoną z OZE i akcyza została zapłacona od tej energii według stawki 20,00 zł/MWh, a skonsumowanie ulgi podatkowej w postaci obniżenia akcyzy należnej od energii elektrycznej następuje w okresie, gdy obowiązuje inna stawka akcyzy - obliczoną akcyzę należną powinno się obniżyć o wysokość zwolnienia wyliczonego zgodnie ze stawką podatku obowiązującą w dniu powstania obowiązku podatkowego dla energii z OZE.
Gdyby przyjąć za właściwy pogląd, że do obliczenia przedmiotowej ulgi należy zastosować stawkę akcyzy obowiązującą w okresie, w którym składana jest deklaracja podatkowa (tj. 5 zł/MWh), w sytuacji, gdy podatnik posiada już dokumenty z URE potwierdzające umorzenie świadectwa pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej z OZE w okresie przed 1 stycznia 2019 r. - oznaczałoby to, że zwolnienie ma zastosowanie do energii z OZE dostarczonej w okresie składania deklaracji, co byłoby sprzeczne zarówno z brzmieniem przepisu art. 30 ust. 1, art. 11 ust. 1 pkt 2 Ustawy, jak i nie miałoby pokrycia ze świadectwami pochodzenia energii umorzonymi decyzjami Prezesa URE, o których mowa powyżej.
Interpretacja indywidualna
Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 2 grudnia 2019 r. wydałem interpretację indywidualną znak: 0111-KDIB3-3.4013.234.2019.1.MK, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.
Interpretację doręczono Państwu (…) r.
Skarga na interpretację indywidualną
(…) r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 13 listopada 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 323/20 uchylił interpretację.
(…) r. wniosłem skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Postanowieniem (…) Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm. dalej: „p.p.s.a.”) zawiesił postępowanie (…).
Postanowieniem (…), NSA podjął zwieszone postępowanie.
(…) r., na podstawie art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a, wniosłem do NSA o umorzenie postępowania kasacyjnego.
Postanowieniem z 22 stycznia 2026 r., sygn. akt I FSK 2032/21, NSA umorzył postępowanie kasacyjne.
Prawomocny wyrok WSA w Warszawie uchylający interpretację indywidualną, wpłynął do Organu 9 lipca 2026 r.
Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
Zgodnie z art. 153 p.p.s.a.:
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
‒ uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził WSA w Warszawie w wyroku z 13 listopada 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 323/20;
‒ ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o stan prawny obowiązujący w dniu wydania uchylonej interpretacji, tj. w dniu 2 grudnia 2019 r.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 864, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):
Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.
W poz. 33 załącznika nr 1 wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00.
Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy:
W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
1) nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5) import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
Jak stanowi art. 9 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym:
Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie.
Stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy:
Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:
W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:
1) z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2) z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3) z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4) z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.
Jednocześnie według art. 11 ust. 2 ustawy:
Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy:
Nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2018 r. poz. 755, z późn. zm.), z wyłączeniem:
a) spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 312) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
b) towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 2286, 2243 i 2244),
c) giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
d) spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym.
Z kolei w myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy:
Sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.
W myśl art. 24 ust. 1 ustawy:
W przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym:
1) upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin ten nie został określony - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę - w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2) upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w umowie - upłynął termin płatności wynikający z faktury lub innego dokumentu wystawionego przez podatnika, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną, a jeżeli termin płatności nie został określony w umowie ani w fakturze lub w tym dokumencie albo gdy z faktury nie wynika należność za energię elektryczną sprzedaną w tym okresie - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę lub ten dokument – w przypadku sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3) nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6.
Na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wytwarzaną z odnawialnych źródeł energii, na podstawie dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii, w rozumieniu przepisów prawa energetycznego lub przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 42 i 60).
Zgodnie natomiast z art. 30 ust. 2 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się nie wcześniej niż z chwilą otrzymania dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii, poprzez obniżenie akcyzy należnej od energii elektrycznej za najbliższe okresy rozliczeniowe.
Zgodnie z art. 89 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.:
Stawka akcyzy na energię elektryczną wynosi 20,00 zł za megawatogodzinę (MWh).
Ustawą z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2538, ze zm.), która weszła w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2019 r., powyższemu przepisowi nadano brzmienie, zgodnie z którym:
Stawka akcyzy na energię elektryczną wynosi 5,00 zł za megawatogodzinę (MWh).
WSA odnosząc się Państwa wątpliwości zakreślonych przedstawionym we wniosku pytaniem wskazał, że ustawa zmieniająca wysokość stawki opodatkowania energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł nie zawierała przepisów przejściowych, dzięki którym kwestia zachowania efektu zwolnienia z akcyzy energii pochodzącej z odnawialnych źródeł mogłaby być zachowana. W konsekwencji przepisy, których rezultatem było faktyczne ograniczenie przedmiotowego zwolnienia weszły w życie 1 stycznia 2019 r., w efekcie czego zdaniem WSA, podatnicy nie mogli w żaden sposób przeciwdziałać skutkom tej zmiany dla możliwości wykorzystania ustawowego zwolnienia z podatku akcyzowego do rozliczenia za wcześniejszy okres. Jednocześnie skorzystanie z tego zwolnienia, jeżeli chodzi o czas realizacji uprawnienia, uwarunkowane było czynnikami niezależnymi od woli podatnika, tj. wydaniem przez Prezesa URE decyzji umarzającej świadectwa pochodzenia.
Wobec powyższego, zdaniem Sądu, stosowanie zwolnienia z art. 30 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, nie może ograniczać się jedynie do efektów wykładni gramatycznej tych przepisów, ale powinno uwzględniać również wnioski płynące z wykładni celowościowej, systemowej i historycznej. Skoro celem ustawodawcy jest promocja energii pochodzącej z odnawialnych źródeł, między innymi poprzez zwolnienie jej z podatku akcyzowego, to kreujące to zwolnienie przepisy należy interpretować w sposób umożliwiający realizację tego celu.
Zmiana stawek podatku akcyzowego, skutkująca ograniczeniem zwolnienia, wobec niewprowadzenia przepisów przejściowych, a także dokonana w sposób zaskakujący podatnika jest w ocenie WSA w Warszawie sprzeczna z dyspozycją art. 2 Konstytucji RP i zawartą w niej zasadą demokratycznego państwa prawnego. W ocenie Sądu, nie mogli Państwo podjąć żadnych działań przeciwdziałających ewentualnej utracie znacznej części zwolnienia.
WSA zaznaczył, że dokonanie wykładni omawianych przepisów nie może być sprzeczne z zasadą ochrony praw nabytych, a także zasadą pewności prawa podatkowego. Tym samym interpretacja w przedmiotowej sprawie winna być dokonana z uwzględnieniem celu zwolnienia, jakim jest preferowanie wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, a wszystkie wątpliwości winny być rozstrzygane na korzyść podatnika, zgodnie z art. 2a Ordynacji podatkowej.
Ze wskazanych wyżej powodów Sąd uznał za uzasadniony zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 30 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, mając na względzie nie tylko zmiany prawne, ale faktyczne możliwości rozliczenia zwolnienia w sytuacji, w której decyzja umarzająca świadectwa pochodzenia została wydana i doręczona po zmianie stawek podatku akcyzowego.
Mając na uwadze związanie Organu z oceną prawną przedstawioną przez WSA w orzeczeniu z 13 listopada 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 323/20, zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem, że stosując zwolnienie, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy, po otrzymaniu decyzji Prezesa URE umarzających świadectwa pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej z OZE, są Państwo uprawnieni do obniżenia akcyzy należnej w okresach rozliczeniowych w 2019 r., o kwotę zwolnienia którego wysokość zostanie obliczona na podstawie stawki akcyzy obowiązującej przed 1 stycznia 2019 r., kiedy to energia elektryczna wytworzona z OZE została wydana nabywcy końcowemu w ramach sprzedaży na terytorium kraju i akcyza od tej energii została zapłacona według stawki 20 zł/MWh.
Tym samym Państwa stanowisko uznać należy za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo