Interpretacja 0111-KDIB3-3.4013.314.2025.2.MAZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie obowiązków akcyzowych związanych ze sprzedażą samochodów osobowych dealerom, wpłynął 27 listopada 2025 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 14 stycznia 2026 r. (wpływ 14 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

XXX (dalej jako: „Grupa”) jest międzynarodową grupą zrzeszającą spółki z całej Europy, w tym z Polski, specjalizującą się w sprzedaży używanych pojazdów. W ostatnim czasie Grupa podjęła decyzję o rozszerzeniu swojej działalności i wdrożeniu nowego programu finansowania w kolejnych krajach, m.in. w Polsce.

Nowy model operacyjny Grupy, w zakresie działalności prowadzonej na terytorium Polski, polega na oferowaniu dealerom samochodowym zlokalizowanym w Polsce finansowania zakupu pojazdów używanych. Przedmiotem niniejszego wniosku jest wyłącznie sprzedaż pojazdów używanych (dalej jako: „Samochody”), dokonywana przez Spółkę na rzecz dealerów samochodowych, którzy są zarejestrowani dla celów VAT i mają siedzibę w Polsce (dalej jako: „Dealerzy”). W ramach modelu biznesowego … (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) sprzedaje do Dealerów Samochody w ramach aukcji, przy wykorzystaniu platformy internetowej (obsługiwanej przez inny podmiot z Grupy). Sprzedawane Samochody pochodzą z krajów UE innych niż Polska i będą transportowane do Polski, jeśli zostaną zakupione przez Dealerów.

Spółka posiada siedzibę w (…) i jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce.

Wnioskodawca planuje sprzedawać Samochody Dealerom z możliwością odroczenia płatności ceny zakupu oraz innych opłat, co zostanie uregulowane odpowiednią umową zakupu, zawartą na czas określony. Fizyczne przemieszczenie Samochodów wynikające ze sprzedaży będzie realizowane od Spółki do Dealerów.

W celu zabezpieczenia finansowania oferowanej możliwości odroczenia płatności, (…) (dalej jako: „Faktor”) – spółka z siedzibą w (…) – nabędzie od Spółki wierzytelności wynikające ze sprzedaży Samochodów. Faktor nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT w Polsce. Model biznesowy zakłada, że Faktor przekaże otrzymane należności w następnej kolejności do innego podmiotu z Grupy (…) (dalej jako: „YYYY”). Nabyte należności zostaną zabezpieczone również innymi rozwiązaniami prawnymi, takimi jak opcja wykupu lub umowa zastawu, które zostały opisane poniżej.

Choć Spółka będzie zobowiązana umownie do przekazania prawa własności do pojazdu Dealerowi, to tytuł prawny do Samochodów zostanie przeniesiony od Spółki na Faktora, następnie z Faktora na YYYY, a ostatecznie z YYYY na Dealera.

Dealer będzie zobowiązany umownie do dokonania rejestracji pojazdu w rejestrze pojazdów mechanicznych w Polsce. Ponadto Dealer przejmie bezpośrednio od Spółki posiadanie pojazdu, ryzyka związane z jego użytkowaniem (np. w przypadku szkody, kradzieży), a także będzie uprawniony do samodzielnego wyboru nabywcy pojazdu oraz ustalenia ceny jego sprzedaży.

Szczegóły dotyczące struktury transakcji przedstawione są w opisie poniżej.

1.      Model operacyjny – uwagi ogólne

Model operacyjny przyjęty przez Grupę zakłada, że Spółka dokonuje sprzedaży pojazdów używanych w ramach aukcji przy wykorzystaniu platformy internetowej. Platforma ta jest obsługiwana przez inny podmiot z Grupy, tj. (…) (dalej jako: „Usługodawca Serwisowy”), spółkę z siedzibą w (…). Platforma aukcyjna obsługiwana przez Usługodawcę Serwisowego jest skierowana wyłącznie do dealerów samochodowych, którzy komercyjnie zajmują się sprzedażą samochodów. W celu dokonania zakupu Samochodu przez platformę, Dealerzy muszą uprzednio dokonać rejestracji na stronie internetowej, aby móc uczestniczyć w procesie aukcyjnym jako nabywcy. Za każdą transakcję sprzedaży zawartą za pośrednictwem platformy internetowej na rzecz dealera samochodowego, Usługodawca Serwisowy nalicza opłatę aukcyjną jako wynagrodzenie za usługi związane z obsługą aukcji, które są świadczone na rzecz Dealerów.

Dostawa pojazdów używanych do dealerów zlokalizowanych w Polsce

W ramach prowadzonego modelu biznesowego Wnioskodawca występuje jako nabywca i sprzedawca pojazdów (reseller). Spółka jest właścicielem i sprzedawcą pojazdów oferowanych do sprzedaży na platformie internetowej. Każda indywidualna umowa sprzedaży pojazdu jest co do zasady zawierana pomiędzy Wnioskodawcą a Dealerem. Sprzedaż pojazdów jest dokumentowana fakturą wystawianą przez Spółkę na rzecz Dealerów.

2.      Program Finansowania Dealerów (PFD)

Dealer ma możliwość ubiegania się o udział w Programie Finansowania Dealerów (dalej jako: „PFD”), który umożliwia odroczenie płatności ceny zakupu oraz innych opłat („kup teraz, zapłać później”).

Umowa Ramowa/Umowa Odroczenia Zakupu Pojazdu w ramach Programu

W celu uzyskania finansowania w ramach PFD do konkretnej transakcji sprzedaży pojazdu, Spółka zawiera umowę ramową (dalej jako: „Umowa Ramowa”). Umowa Ramowa zawierana jest pomiędzy Spółką a Dealerem. Stronami są również Usługodawca Serwisowy – w części dot. świadczonych przez niego usług oraz … Sp. z o.o. (dalej jako: „Polski Podmiot”) – wyłącznie w zakresie opcji wykupu.

Jeśli Dealer chce skorzystać z finansowania zakupu danego pojazdu w ramach Programu, w tym zakresie zostają zawierane: Umowa Zakupu Pojazdu Używanego/Umowa o Świadczenie Usług zawarta na podstawie Ogólnych Warunków Sprzedaży zostaje uzupełniona o odpowiednią, także Umowę Odroczenia Zakupu Pojazdu pomiędzy Wnioskodawcą, Usługodawcą Serwisowym, Polskim Podmiotem oraz Dealerem (dalej jako: „Umowa Zakupu”).

Zgłoszenie chęci udziału w programie (poprzez kliknięcie przycisku „Finansuj teraz” w procesie aukcyjnym) skutkuje tym, że zdolność kredytowa Dealera podlega ocenie. Po zaakceptowaniu zgłoszenia, zawierana jest m.in. Umowa Ramowa, która określa ogólne warunki i zasady sprzedaży oraz zakupu pojazdu w ramach PFD.

Wdrożenie PFD w odniesieniu do zakupu Samochodu przez Dealera skutkuje tym, że:

·      dla każdej transakcji zakupu Samochodu następuje zawieszenie obowiązku zapłaty następujących opłat:

-   ceny zakupu Samochodu, dokumentowanej fakturą wystawioną przez Wnioskodawcę (dalej: Cena Zakupu),

-   opłat aukcyjnych, opłat za obsługę pojazdu, a w niektórych przypadkach również opłat za transport (jeśli transport organizowany jest w imieniu Dealera), dokumentowanych fakturą wystawioną przez Usługodawcę Serwisowego (dalej: Opłata Aukcyjna).

·         Dealer zostanie obciążony opłatą za odroczenie płatności za cały okres odroczenia, obliczaną według wzoru: (stawka odroczenia × suma należności × liczba dni odroczenia). Opłata ta (dalej jako: „Opłata za Odroczenie”) będzie fakturowana miesięcznie zarówno przez Spółkę, jak i przez Usługodawcę Serwisowego.

·    w przypadku braku zapłaty Ceny Zakupu lub Opłaty Aukcyjnej przez Dealera, zostanie nałożona kara umowna.

·    w przypadku braku zapłaty Opłaty za Odroczenie, naliczone zostaną odsetki za opóźnienie.

Odroczenie w ramach PFD będzie rozliczane w określonym czasie i nie przekroczy maksymalnie 340 dni. W określonych przypadkach Spółka ma prawo do odstąpienia od Umowy Zakupu zawartej w ramach PFD i/lub do anulowania udzielonego odroczenia.

Umowa faktoringu wewnątrzgrupowego

W celu zabezpieczenia płatności z tytułu odroczonych należności, Spółka oraz Usługodawca Serwisowy zawarli z Faktorem umowę faktoringu wewnątrzgrupowego (dalej jako: „Umowa Faktoringu”). Faktor jest uznawany za podatnika VAT w (…), lecz nie jest czynnym podatnikiem VAT w Polsce.

W ramach Umowy Faktoringu Wnioskodawca oraz Usługodawca Serwisowy przekażą swoje wierzytelności przysługujące im wobec Dealerów na rzecz Faktora. Zobowiązania te obejmują należności z tytułu Ceny Zakupu oraz Opłaty Aukcyjnej (tzw. należności główne), jak również przyszłe należności z tytułu Opłaty za Odroczenie. Faktor wypłaci Spółce oraz Usługodawcy Serwisowemu wartość nominalną nabytych należności głównych.

Umowa Faktoringu przewiduje następujące zasady:

·         Faktor przejmie obowiązek windykacji nabytych należności;

·         Faktor ponosi ryzyko niewypłacalności;

·         Faktor wypłaca wartość nominalną nabytych należności głównych Spółce oraz Usługodawcy Serwisowemu;

W rezultacie Faktor nabywa następujące wierzytelności i prawa:

·         od Spółki: należność z tytułu Ceny Zakupu (należność główna),

·         od Usługodawcy Serwisowego: należności z tytułu obsługi, aukcji oraz – w niektórych przypadkach – transportu (należność główna),

·         od obu podmiotów: należności z tytułu Opłaty za Odroczenie,

·         od Spółki: tytuł prawny do pojazdu (w celu zabezpieczenia należności),

·         od Spółki: wszelkie istniejące i przyszłe roszczenia oraz prawa wynikające z, związane z lub dotyczące nabytej należności oraz powiązanej Umowy Zakupu (roszczenia i prawa powiązane).

Umowa nabycia wierzytelności przez YYYY

W nowym modelu operacyjnym Faktor będzie dokonywał przeniesienia wierzytelności na YYYY w ramach cesji drugiego stopnia. YYYY jest uznawany za podatnika VAT w (…), lecz nie jest czynnym podatnikiem VAT w Polsce.

YYYY nabywa następujące wierzytelności oraz prawa:

·         należność z tytułu ceny zakupu pojazdu, tj. Cena Zakupu (należność główna),

·         należność z tytułu obsługi, aukcji oraz – w niektórych przypadkach – transportu, tj. Opłaty Aukcyjne (należności główne),

·         należności związane z wierzytelnościami głównymi, tj. Opłaty za Odroczenie,

·         tytuł prawny do pojazdu (w celu zabezpieczenia wierzytelności),

·         wszelkie istniejące i przyszłe roszczenia oraz prawa wynikające z, związane z lub dotyczące nabytej wierzytelności oraz powiązanej Umowy Zakupu (roszczenia i prawa powiązane).

YYYY wypłaci Faktorowi wartość nominalną nabytych wierzytelności głównych. Zarządzanie i administrację wierzytelnościami YYYY powierzy Faktorowi na podstawie odrębnej umowy, ponieważ YYYY nie będzie samodzielnie prowadził procesu windykacji wierzytelności, jeśli zaszłaby taka potrzeba.

Dostawa Samochodów w ramach PFD

Samochody będą sprzedawane przez Spółkę w dwóch wariantach:

1.      jako regularna sprzedaż,

2.      w ramach procedury VAT marża.

Sprzedaż nie będzie dokonywana z wykorzystaniem polskiego numeru VAT Spółki. Wnioskodawca jest zobowiązany do przeniesienia prawnego i ekonomicznego władztwa do pojazdu na Dealera w wykonaniu umowy sprzedaży.

Aby zabezpieczyć wierzytelność wynikającą z wdrożenia PFD (czyli odroczenia terminu płatności), tytuł prawny do Samochodów zostaje przetransferowany kolejno: ze Spółki na Faktora, następnie z Faktora na YYYY, a ostatecznie z YYYY na końcowego Dealera.

Transport Samochodów będzie organizowany przez Usługodawcę Serwisowego, w zależności od wariantu sprzedaży:

·         w imieniu Dealera (co zostanie udokumentowane fakturą wystawioną na Dealera, który ponosi ryzyko związane z towarem w transporcie) – w przypadku sprzedaży Samochodów w ramach procedury VAT marża dla towarów używanych,

·         w imieniu Wnioskodawcy (co zostanie udokumentowane fakturą wystawioną na Spółkę, która ponosi ryzyko związane z towarem w transporcie) – w przypadku sprzedaży Samochodów poza procedurą VAT marży.

W zależności od tego, na czyje zlecenie transport zostanie zorganizowany przez Usługodawcę Serwisowego, faktura za usługę transportową, tj. wynagrodzenie za usługę transportu świadczoną przez Usługodawcę Serwisowego, zostanie wystawiona odpowiednio na Dealera lub Wnioskodawcę.

W okresie odroczenia Dealer nie będzie uprawniony do zbycia, obciążenia, odsprzedaży ani przeniesienia tytułu prawnego do danego pojazdu, pod rygorem kary umownej, zgodnie z postanowieniami Umowy Ramowej.

Dealer będzie posiadał pojazd, będzie miał możliwość wyboru nabywcy pojazdu oraz ustalenia ceny sprzedaży. Faktor oraz YYYY nigdy nie będą posiadali tych uprawnień, ponieważ będą zobowiązani umownie do przeniesienia tytułu prawnego do konkretnego Dealera.

Tytuł prawny do pojazdu zostanie przeniesiony na Dealera przez YYYY zgodnie z prawem kraju pochodzenia pojazdu, pod warunkiem uprzedniego nabycia tytułu prawnego przez YYYY. Tytuł prawny do pojazdu zostanie przekazany automatycznie na polskiego Dealera (nabywcę Samochodu).

Dealerzy będą również zobowiązani – na podstawie umowy – do przemieszczenia pojazdu na terytorium Polski (jeśli pojazd nie był wcześniej zarejestrowany), zgodnie z przepisami ruchu drogowego, oraz do dokonania rejestracji pojazdu w rejestrze pojazdów mechanicznych po jego wjeździe na terytorium Polski.

Opcja zakupu w ramach PFD

Podmiot Polski jest spółką z Grupy z siedzibą w Polsce, która co do zasady świadczy usługi na rzecz Usługodawcy Serwisowego w związku ze sprzedażą pojazdów w formie aukcji. Podmiot Polski posiada prawo do wykonania opcji zakupu dla każdego indywidualnego pojazdu sprzedanego w ramach PFD, chyba, że Dealer nie dokonał sprzedaży danego pojazdu lub nie uregulował w pełni zobowiązań wynikających z odpowiedniej umowy do końca okresu odroczenia.

Umowa Zastawu

Po zawarciu Umowy Ramowej oraz pierwszej Umowy Zakupu, a także po sprowadzeniu pierwszego pojazdu na terytorium Polski, pomiędzy YYYY a Dealerem zostaje zawarta umowa zastawu na podstawie polskich przepisów o zastawie rejestrowym (dalej jako: „Umowa Zastawu”). Przedmiotem zastawu będą używane pojazdy znajdujące się na terytorium Polski, zakupione przez Dealerów w ramach Umowy Zakupu, określone jako inny zbiór rzeczy lub praw stanowiących organizacyjną całość (chociażby jego skład był zmienny). Umowa Zastawu będzie realizowana poprzez rejestrację w polskim sądzie.

O ile nie zostanie to dopuszczone w Umowie Ramowej, uzgodnione między stronami lub zlecone przez YYYY, Dealer nie będzie uprawniony do:

·         sprzedaży, obciążenia lub innego rozporządzania danym pojazdem,

·         podejmowania lub zaniechania działań, które mogłyby negatywnie wpłynąć na prawa YYYY wynikające z Umowy Zastawu.

Zastaw wygasa automatycznie w odniesieniu do pojazdu, dla którego:

·      Dealer dokonał zapłaty Ceny Zakupu lub

·      Podmiot Polski wykonał opcję zakupu, lub

·      pojazd został sprzedany przez Dealera osobie trzeciej bez odpowiedniego upoważnienia.

W ramach Umowy Zarządzania Aktywami YYYY powierza Polskiemu Podmiotowi funkcję zarządcy w odniesieniu do majątku zlokalizowanego na terytorium Polski, wobec którego YYYY może posiadać prawa lub obowiązki wynikające z jakiegokolwiek tytułu prawnego oraz świadczenia usług zarządzania aktywami. Usługi te są związane z Umową Zastawu oraz administracją zastawu jako takiego. W zamian za świadczenie usług zarządzania aktywami YYYY wypłaci Podmiotowi Polskiemu wynagrodzenie z tytułu zarządzania aktywami.

Umowa ta nie obejmuje wykonania opcji wykupu przypisanej Polskiemu Podmiotowi na podstawie Umowy Ramowej ani sprzedaży pojazdów przez Polski Podmiot osobom trzecim po wykonaniu takiej opcji zakupu lub w bezpośrednim związku z jej wykonaniem. Oba te działania będą realizowane przez Polski Podmiot we własnym imieniu i na własny rachunek.

Postępowanie w przypadku upadłości

Scenariusz upadłościowy może wystąpić wyłącznie w przypadku, gdy Polski Podmiot utraci możliwość wykonania opcji wykupu na podstawie Umowy Ramowej oraz Umowy Zakupu zawartej z Dealerem. W takim przypadku YYYY skorzysta z prawa zastawu i przejmie pojazd (w razie potrzeby za pośrednictwem agenta ds. przejęcia), a następnie dokona jego likwidacji poprzez sprzedaż.

W związku z powyższym Wnioskodawca rozważa, czy nowo przyjęty przez Grupę model sprzedaży Samochodów skutkuje powstaniem po jego stronie obowiązków w zakresie podatku akcyzowego w Polsce.

W uzupełnieniu wniosku z 14 stycznia 2026 r., odpowiadając na pytania Organu, Wnioskodawca podał następujące informacje:

1.  Przedmiotem opisanych we wniosku transakcji sprzedaży są/będą samochody osobowe w rozumieniu art. 100 ust. 4 Ustawy.

2.  Przedmiotem niniejszego wniosku są transakcje sprzedaży Samochodów, które są/będą niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

3.  Umowa sprzedaży samochodów jest zawierana/będzie zawierana przez Spółkę z Dealerami poza terytorium kraju, tj. Polski.

4.  Przeniesienie na Dealerów prawa do rozporządzania Samochodami jak właściciel następuje przed przemieszczeniem Samochodów na terytorium kraju, tj. Polski.

Pytanie

Czy przywóz Samochodów do Polski w ramach ich sprzedaży do Dealerów będzie rodził obowiązek opodatkowania transakcji podatkiem akcyzowym dla Wnioskodawcy?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

I.    Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego na gruncie przepisów akcyzowych

Przepisy Ustawy [ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 126 z późn. zm.; dalej jako: „Ustawa” lub „u.p.a.”) przewidują opodatkowanie akcyzą samochodów osobowych, pomimo wyłączenia ich z definicji wyrobów akcyzowych.

Jak stanowi art. 100 ust. 1 Ustawy, w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1)  import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, z wyłączeniem przypadków, gdy dług celny wygasł na podstawie art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu celnego;

2)  nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;

3)  pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:

a)      wyprodukowanego na terytorium kraju,

b)      od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w pkt 1 albo 2.

Z kolei definicja nabycia wewnątrzwspólnotowego została uregulowana w art. 2 ust. 1 pkt 9 u.p.a., zgodnie z jego treścią rozumiane jest jako przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

W kontekście opodatkowania akcyzą samochodów osobowych należy również zwrócić uwagę na art. 100 ust. 3, który stanowi, że jeżeli w stosunku do samochodu osobowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności podlegającej opodatkowaniu to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości.

Należy stwierdzić, że moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu akcyzy w przypadku czynności, których przedmiotem są samochody osobowe, jest uregulowany odmiennie niż w odniesieniu do wyrobów akcyzowych.

Regulacje dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku nabycia samochodu osobowego zostały ujęte w art. 101 ust. 2 Ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem:

1)  przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju;

2)  nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju;

3)  złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem.

Jak wynika z art. 101 ust. 2 pkt 1 u.p.a., w razie nabycia prawa do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel przed przemieszczeniem pojazdu na terytorium Polski, obowiązek podatkowy od nabycia wewnątrzwspólnotowego powstaje z dniem przemieszczenia tego pojazdu na terytorium kraju. Taka sytuacja następuje, jeśli zakup samochodu nastąpi przed jego przywozem do Polski.

Ustawodawca przewidział również wyjątek w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, w przypadku zbycia zakupionego samochodu osobowego w ciągu 30 dni od jego nabycia, jak stanowi art. 101 ust. 2a Ustawy.

Zgodnie z treścią powyższego przepisu, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego albo sprzedaży, o której mowa w art. 100 ust. 1 pkt 3 lit. a, nie powstaje, jeżeli ten samochód osobowy został dostarczony wewnątrzwspólnotowo lub wyeksportowany w terminie 30 dni od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego albo sprzedaży, o której mowa w art. 100 ust. 1 pkt 3 lit. a. Fakt dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu jest potwierdzany przez dokumenty, o których mowa w art. 107 ust. 3.

Przeniesienie prawa do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, które determinuje moment powstania obowiązku podatkowego w akcyzie było przedmiotem licznych rozważań interpretacyjnych zarówno Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: „Dyrektor KIS”), jak również w ramach orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej jako: „NSA”).

W interpretacji indywidulanej z dnia 12 stycznia 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4013.308.2023.3.PJ, Dyrektor KIS odniósł się [do] rozumienia pojęcia „prawa do rozporządzana samochodem osobowym jak właściciel”:

„Odnosząc się do okoliczności sprawy podnieść należy, że definicja nabycia wewnątrzwspólnotowego z ustawy o podatku akcyzowym nie ma nic wspólnego z nabyciem i nabywcą definiowanym w kodeksie cywilnym. (…) W świetle zatem powyższego, nie budzi zdaniem Organu fakt, że podatek akcyzowy od samochodów osobowych, o którym mowa w ustawie o podatku akcyzowym, nie ma co do zasady charakteru podatku związanego z okresem użytkowania tych samochodów na terytorium kraju (za wyjątkiem sytuacji o której mowa w art. 101 ust. 2a ustawy), lecz ma charakter podatku związanego z ich konsumpcją, która w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego materializuje się poprzez przemieszczenie samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodami osobowymi jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodów na terytorium kraju (art. 102 ust. 1 pkt 1 ustawy) (…). Odnosząc się natomiast do kwestii pojęcia „nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel”, zauważyć należy, że racjonalny ustawodawca w analizowanym przepisie użył sformułowania „nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel” a nie „nabycie prawa własności samochodu osobowego”. Niewątpliwie użycie takiego określenia jest zabiegiem świadomym i celowym”.

Dyrektor KIS w interpretacji indywidulanej z dnia 12 marca 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4013.1.2021.1.MAZ, zwrócił również uwagę na stanowisko zaprezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego na przestrzeni ostatnich lat, w kontekście rozumienia pojęcia „nabycia prawa do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel”:

„Powyższy artykuł reguluje kwestie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu osobowego. Moment powstania tego obowiązku, zgodnie z art. 101 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, związany jest z nabyciem prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel. Z kolei przepis art. 101 ust. 2 pkt 3 ustawy określa moment powstania obowiązku podatkowego w sytuacji, gdy podmiot niebędący właścicielem samochodu osobowego występuje z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju tego samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo. Zauważyć należy, że pojęcie „nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel” nie jest tożsame z „nabyciem prawa własności samochodu osobowego”. W tym względzie w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, że zakres podmiotowy pojęcia „nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel” jest zdecydowanie szerszy i obejmuje także podmiot, który nie będąc prawnym właścicielem samochodu osobowego jest jego posiadaczem i który na podstawie konkretnej czynności z jego udziałem uzyskał możliwość faktycznego dysponowania pojazdem w sposób i w zakresie przysługującym właścicielowi - nawet jeżeli równocześnie skutkiem tej czynności nie jest przeniesienie prawa własności (wyrok NSA z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt I GSK 40/12, wyrok NSA z dnia 3 września 2014 r. sygn. akt I GSK 199/13, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych)”.

Powyższe oznacza, że nabywca samochodu osobowego nie musi być właścicielem pojazdu w znaczeniu regulacji cywilnoprawnych, żeby zostać zobowiązanym do zadeklarowania i rozliczenia należnej akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Na potrzeby ustalenia obowiązków w podatku akcyzowym wystarczające jest posiadanie prawa do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, a nie posiadanie tytułu prawnego do pojazdu, gdyż to on determinuje obowiązki zgodnie z przepisami określonymi w art. 101 Ustawy.

W celu ustalenia obowiązków Wnioskodawcy na gruncie akcyzy w Polsce, konieczne jest zidentyfikowanie pojęcia podatnika podatku akcyzowego z tytułu przemieszczenia samochodów osobowych.

Definicja podatnika akcyzy od samochodów osobowych została wskazana w treści art. 102 ust. 1 u.p.a.; zgodnie z jego treścią podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej:

1)      która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2, lub

2)      która nabyła lub posiada samochód osobowy, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 2, lub

3)      na której ciąży obowiązek złożenia zawiadomienia o dokonaniu w pojeździe samochodowym zarejestrowanym na terytorium kraju zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj tego pojazdu na samochód osobowy, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - w przypadku, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 1.

Co więcej, należy również zwrócić uwagę na ust. 2 art. 102 Ustawy, zgodnie z którym w przypadkach, o których mowa w art. 101 ust. 2 pkt 1 i 2, jeżeli przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju dokonał inny podmiot niż podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel.

W świetle powyższego przepisu należy stwierdzić, że obowiązek podatkowy z tytułu akcyzy od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego będzie spoczywał na podmiocie, który posiada prawo do rozporządzania tym samochodem jak właściciel, nawet jeśli sama czynność przemieszczenia dokonywana jest przez inny podmiot niż sam posiadacz samochodu. Zatem posiadanie prawa do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel jest podstawową przesłanką kreującą powstanie obowiązku podatkowego w akcyzie od czynności, których przedmiotem są samochody osobowe.

W zakresie obowiązków deklaracyjnych, jak wynika z art. 106 ust. 2 [Ustawy], podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Co więcej, zgodnie z treścią art. 106 ust. 3 u.p.a., podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwego urzędu skarbowego akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

W zakresie analizy konsekwencji podatkowych wynikających z treści art. 101 ust. 2 oraz 106 ust. 3 Ustawy, NSA w wyroku z dnia 14 lipca 2022 r., sygn. I GSK 2838/18, wskazał, że:

„W sprawie przedmiotem opodatkowania jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a.). Prawidłowe odczytanie przywołanego wcześniej art. 101 ust. 2a u.p.a. określającego okoliczności i warunki niepowstania (braku) obowiązku podatkowego w stosunku do tego samochodu, jednoznacznie i wprost wskazuje, iż odnoszą się one do nabytego wewnątrzwspólnotowo niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju samochodu osobowego (tj. „tego samochodu”, którego nabycie jest przedmiotem opodatkowania). To zaś oznacza, że rejestracja nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego na terytorium kraju wyklucza zastosowanie art. 101 ust. 2a u.p.a., a jednocześnie powoduje przekształcenie się obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe (por. art. 106 ust. 3 u.p.a.)”.

Z powyższego stanowiska NSA wynika, że rejestracja samochodu na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, po dokonaniu jego przemieszczenia z zagranicy, kreuje przekształcenie obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe na gruncie przepisów u.p.a., tym samym wyklucza powstanie obowiązku podatkowego z tytułu akcyzy dla innych podmiotów występujących w ramach transakcji.

Co więcej, przepisy Ustawy bezpośrednio wskazują, że w przypadku zakupu niezarejestrowanego samochodu osobowego za granicą, obowiązki z tytułu zadeklarowania, obliczenia oraz zapłaty akcyzy spoczywają na podmiocie, który dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego a obowiązek podatkowy z tego tytułu powstanie w dniu jego przemieszczenia, jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju.

Aby ustalić, który podmiot będzie podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego konieczne jest określenie, czy w ramach transakcji doszło do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel oraz na jakim etapie ono nastąpiło. Jednakże na gruncie przepisów akcyzowych, przeniesienie tytułu prawnego (prawa własności) w rozumieniu regulacji cywilnych nie jest przesłanką determinującą powstanie obowiązku w akcyzie z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych.

II. Konsekwencje dla Wnioskodawcy na gruncie przepisów akcyzowych

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego [i zdarzenia przyszłego], model biznesowy przyjęty przez Grupę zakłada sprzedaż używanych samochodów w ramach aukcji za pośrednictwem platformy internetowej. Aby zwiększyć ofertę proponowanych opcji zakupu samochodów, Grupa zdecydowała się rozszerzyć zakres finansowania w ramach PFD na inne państwa (w tym Polskę). Ideą programu jest umożliwienie Dealerom zakupu Samochodów z odroczonym terminem płatności Ceny Zakupu za Samochód oraz innych związanych z jego nabyciem należności. PFD zakłada rozłożenie płatności Ceny Zakupu oraz pozostałych należności na określony umownie okres (max. 340 dni), w zamian za co Dealer zobowiązany jest do uiszczenia Opłaty za Odroczenie.

a)   Sprzedaż samochodów poza procedurą VAT-marża

Wnioskodawca wskazuje, że w momencie zakupu Samochodu przez Dealera, prawo do rozporządzania towarami jak właściciel zostaje na niego przeniesione bezpośrednio przez Spółkę na podstawie postanowień Umowy Ramowej oraz Umowy Zakupu.

Ponadto w momencie zakupu Samochodu na Dealera zostaną przeniesione ryzyka związane z Samochodem (w przypadku uszkodzenia czy kradzieży) oraz stanie się on posiadaczem Samochodu. Z uwagi na przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel przez Spółkę, Dealer będzie uprawniony do wykonania takich czynności jak: wybór finalnego nabywcy samochodu oraz uzgodnienie ceny nabycia samochodu przez nabywcę końcowego.

Wobec powyższego, wraz z momentem zakupu Dealer stanie się posiadaczem Samochodu i będzie uprawniony do rozporządzania nim jak właściciel. Co więcej, prawo do dysponowania Samochodem będzie przekazywane wyłącznie Dealerowi i nie będzie przekazywane na żadnym dalszym etapie pozostałym uczestnikom PFD.

W przypadku sprzedaży samochodów poza procedurą VAT-marża, transport Samochodów do Dealera będzie organizowany przez Usługodawcę Serwisowego w imieniu Wnioskodawcy, jednak na podstawie zapisów umownych Dealer będzie zobowiązany do zarejestrowania pojazdu na terytorium Polski, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, zakres uprawnień przekazywanych przez Spółkę Dealerowi w momencie zakupu Samochodu będzie odpowiadał kompetencjom, które przysługują w ramach uzyskania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, zgodnie z analizą tego pojęcia przedstawioną w zacytowanej linii interpretacyjno-orzeczniczej polskich organów podatkowych.

W celu zabezpieczenia finansowania transakcji w ramach PFD, w programie uczestniczą również inne podmioty, takie jak Faktor i YYYY. W zamian otrzymają oni tytuł prawny do Samochodów, jednak jest on efektem ustanowienia przewłaszczenia na zabezpieczenie na wierzytelności i wynika z konieczności zabezpieczenia praw wierzyciela pod względem cywilistycznym.

Na żadnym etapie transakcji, prawo do rozporządzania towarami jak właściciel nie zostaje przenoszone na Faktora i YYYY, ponieważ zostaje przekazane Dealerowi w momencie zakupu Samochodu przez Wnioskodawcę. Wszelkie ryzyka związane z posiadaniem pojazdu również będą spoczywały wyłącznie na Dealerze.

Należy wskazać, że w przypadku sprzedaży samochodów poza procedurą VAT-marża, Faktor i YYYY nie będą zobowiązani do organizacji transportu Samochodów, gdyż ten obowiązek spoczywa na Wnioskodawcy. Nie będą także zobligowani do przemieszczenia Samochodów na terytorium Polski oraz ich rejestracji na podstawie przepisów o ruchu drogowym, ponieważ w tym zakresie obowiązki spoczywają na Dealerze nabywającym samochód.

Z uwagi na fakt, że prawo do rozporządzania towarami jak właściciel przenoszone jest na Dealera w momencie zakupu Samochodu, zdaniem Wnioskodawcy nie będzie on występował w transakcji jako podmiot zobowiązany do zadeklarowania oraz obliczenia i zapłaty akcyzy z tytułu przemieszczenia Samochodu na terytorium Polski.

Jak wynika z treści art. 101 ust. 2 pkt 1, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego powstanie z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju.

W przypadku sprzedaży Samochodów przez Wnioskodawcę w ramach PFD, dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel bezpośrednio w momencie dokonania zakupu Samochodu przez Dealera. Oznacza to, że prawo do dysponowania Samochodami (niezarejestrowanymi wcześniej zgodnie z przepisami o ruchu drogowym) wraz ze związanymi ryzkami zostaje przeniesione przez Wnioskodawcę na Dealera poza terytorium Polski, jeszcze przed dokonaniem samego przemieszczenia. W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie podmiotem, na którym będzie spoczywać obowiązek rozpoznania nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego na gruncie przepisów akcyzowych, ponieważ w momencie dokonywania tego przemieszczenia Spółka nie jest podmiotem, który posiada prawo do rozporządzania Samochodem jak właściciel.

Obowiązek podatkowy z tytułu przemieszczenia powstanie zgodnie z art. 101 ust. 2 pkt 1 Ustawy, tj. z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, co wiązać się będzie z obowiązkiem zadeklarowania, obliczenia oraz zapłaty należnej akcyzy na terytorium Polski. Zatem w ramach w transakcji Spółka nie będzie podmiotem, który będzie spełniał definicję podatnika akcyzy od samochodów osobowych, zgodnie z art. 102 ust. 1 pkt 1 u.p.a.

Powyższe twierdzenie Wnioskodawcy jest również zgodne z treścią art. 102 ust. 2 Ustawy, zgodnie, z którym w przypadkach, o których mowa w art. 101 ust. 2 pkt 1 i 2, jeżeli przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju dokonał inny podmiot niż podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel.

Zacytowany przepis potwierdza prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy co oznacza, że organizacja transportu Samochodów przy wsparciu Usługodawcy Serwisowego nie będzie kreowała w Polsce obowiązków z tytułu akcyzy dla Spółki. Zdaniem Wnioskodawcy, wszelkie obowiązki związane z rozliczeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego Samochodów na gruncie akcyzy nie będą spoczywały na Spółce, ponieważ Wnioskodawca nie jest podmiotem, który będzie posiadał prawo do rozporządzania samochodem osobowym w momencie przemieszczenia, dlatego zgodnie z treścią art. 102 ust. 2 [Ustawy] nie będzie zobowiązany do rozliczenia akcyzy z tytułu tego przemieszczenia.

Najpóźniej w momencie rejestracji Samochodu przez Dealera zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przekształci się w zobowiązanie podatkowe. Jednakże obowiązki wynikające z rozliczenia zobowiązania nie będą spoczywały na Wnioskodawcy, który w transakcji występuje jako sprzedawca i w momencie przemieszczenia Samochodu na terytorium Polski nie ma prawa do rozporządzania nim jak właściciel.

b)   Sprzedaż samochodów w ramach procedury VAT-marża

W momencie zakupu Samochodu przez Dealera, prawo do rozporządzania towarami jak właściciel zostaje na niego przeniesione bezpośrednio przez Spółkę na podstawie postanowień Umowy Ramowej oraz Umowy Zakupu. Ponadto w momencie zakupu Samochodu, na Dealera zostaną przeniesione ryzyka związane z Samochodem (w przypadku uszkodzenia czy kradzieży) oraz stanie się on posiadaczem Samochodu. Z uwagi na przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel przez Spółkę, Dealer będzie uprawniony do wykonania takich czynności jak: wybór finalnego nabywcy samochodu oraz uzgodnienie ceny nabycia samochodu przez nabywcę końcowego.

W przypadku sprzedaży samochodów w procedurze VAT-marża, transport Samochodów będzie organizowany przez Usługodawcę Serwisowego w imieniu i na rzecz Dealera. Dealer będzie również zobowiązany do zarejestrowania pojazdu w Polsce, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Jak wynika z treści art. 101 ust. 2 pkt 1, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego powstanie z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju.

W przypadku sprzedaży Samochodów przez Wnioskodawcę w ramach PFD w sytuacji zastosowania mechanizmu VAT-marża, dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel bezpośrednio w momencie dokonania zakupu Samochodu przez Dealera i to Dealer odpowiada za transport do Polski. W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie podmiotem, na którym będzie spoczywać obowiązek rozpoznania nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego na gruncie przepisów akcyzowych.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, przywóz Samochodów sprzedawanych w opisanym systemie PFD do Polski w ramach ich sprzedaży do Dealerów, nie będzie rodził obowiązku opodatkowania transakcji podatkiem akcyzowym dla Wnioskodawcy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 126, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):

Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 5 ustawy o podatku akcyzowym:

Czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5, art. 9 ust. 1, art. 9a ust. 1 i 2, art. 9b ust. 1 i 2, art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1-2, są przedmiotem opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

Jak wskazano w art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym:

W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Stosownie do art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym:

Samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

W świetle art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym:

Użyte w ustawie określenie nabycie wewnątrzwspólnotowe oznacza - przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym:

Użyte w ustawie określenie terytorium kraju oznacza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym:

Użyte w ustawie określenie terytorium państwa członkowskiego oznacza - terytorium państwa, do którego zgodnie z art. 52 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 349 i 355 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej mają zastosowanie te Traktaty, z wyłączeniem terytorium kraju […].

Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku akcyzowym:

Użyte w ustawie określenie sprzedaż oznacza - czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.

Zgodnie z art. 100 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym:

Na potrzeby niniejszego działu za sprzedaż samochodu osobowego uznaje się jego:

1) sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;

2) zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;

3) wydanie w zamian za wierzytelności;

4) wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;

5) darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;

6) wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;

7) przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;

8) przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników;

9) użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 101 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym:

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem:

1) przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju;

2) nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju;

3) złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem.

Jak wskazano w art. 102 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym:

Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2.

W myśl art. 102 ust. 2 ustawy:

W przypadkach, o których mowa w art. 101 ust. 2 pkt 1 i 2 , jeżeli przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju dokonał inny podmiot niż podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel.

Państwa wątpliwości dotyczą obowiązku opodatkowania przez Spółkę transakcji, w ramach której następuje przywóz do Polski samochodów osobowych sprzedawanych dealerom.

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wskazuje, że Wnioskodawca – posiadający siedzibę poza terytorium kraju – planuje sprzedawać Dealerom samochody osobowe, które wcześniej są/będą niezarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Sprzedaż nie będzie dokonywana z wykorzystaniem polskiego numeru VAT Spółki. Sprzedaż jest dokumentowana fakturą wystawiana przez Wnioskodawcę. Umowa sprzedaży samochodów jest/będzie zawierana przez Spółkę z Dealerami poza terytorium Polski. Przeniesienie na Dealerów prawa rozporządzania samochodami osobowymi jak właściciel następuje przed przemieszczeniem samochodów na terytorium kraju tj. Polski. Dealer będzie zobowiązany umownie do dokonania rejestracji pojazdu w rejestrze pojazdów mechanicznych w Polsce. Ponadto Dealer przejmie bezpośrednio od Spółki posiadanie pojazdu, ryzyka związane z jego użytkowaniem (np. w przypadku szkody, kradzieży), a także będzie uprawniony do samodzielnego wyboru nabywcy pojazdu oraz ustalenia ceny jego sprzedaży. Dealerzy będą również zobowiązani - na podstawie umowy - do przemieszczenia pojazdu na terytorium Polski (jeśli pojazd nie był wcześniej zarejestrowany).

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika więc, że Wnioskodawca jest podmiotem dokonującym sprzedaży samochodów osobowych poza terytorium kraju. Przemieszczenie tych samochodów z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju (Polska) będzie oznaczało dokonanie ich nabycia wewnątrzwspólnotowego, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym. Takie nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego, który wcześniej nie został zarejestrowany na terytorium kraju, będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu akcyzą, jak stanowi art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. W sytuacji, gdy nabycie przez Dealera prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło poza terytorium kraju, przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju, wówczas obowiązek podatkowy (z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego) powstanie – zgodnie z art. 101 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym – z dniem przemieszczenia tego samochodu do Polski.

Skoro więc Spółka dokonuje sprzedaży Dealerom samochodów osobowych poza terytorium kraju, gdzie też następuje przeniesienie prawa rozporządzania tymi samochodami jak właściciel na Dealerów, którzy dokonują przemieszczenia samochodów do Polski, to tak opisana transakcja sprzedaży nie będzie powodowała powstania obowiązku jej opodatkowania przez Wnioskodawcę.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanego pytania) i wyłącznie sytuacji prawnopodatkowej Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w zakresie podatku akcyzowego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).

Odnosząc się do faktu, że na poparcie własnej argumentacji Wnioskodawca powołał się na funkcjonujące w obrocie prawnym interpretacje indywidualne, Organ pragnie zauważyć, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i odnoszą się wyłącznie do okoliczności przedstawionych w inicjujących te sprawy wnioskach. Podkreślenia w tym miejscu bowiem wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podmiotów w wyniku rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych. Interpretacje indywidualne nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Interpretacja dotyczy:

-     stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia;

-     zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.