Interpretacja 0111-KDIB3-3.4013.89.2026.2.MAZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest:

-        nieprawidłowe w zakresie ocenianych całościowo zagadnień objętych pytaniami nr 1-3, 5 i 6;

-        prawidłowe w zakresie ocenianych całościowo zagadnień objętych pytaniami nr 4 i 7.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 4 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 11 marca 2026 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 15 kwietnia 2026 r. (wpływ 21 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka … sp. z o.o. (dalej jako: „.Spółka” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie handlu węglem i posiada status pośredniczącego podmiotu węglowego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym (zwanej dalej: „uAKC”). Spółka zarejestrowała się również jako pośredniczący podmiot olejowy i jako podatnik akcyzy.

Spółka nie jest podmiotem prowadzącym skład podatkowy ani też nie posiada żadnego innego szczególnego statusu przewidzianego w uAKC, poza statusem pośredniczącego podmiotu węglowego i rejestracji jako pośredniczący podmiotu olejowy.

Spółka dokonała w 2025 r. nabycia wewnątrzwspólnotowego z Niemiec (od …) ok. (...) ton koksu naftowego (niekalcynowanego, CN 2713 11 00) celem dalszej sprzedaży do polskiego odbiorcy. Nabycie wewnątrzwspólnotowe nastąpiło po uprzednim, wstępnym uzgodnieniu z polskim odbiorcą, iż dokona on zakupu całości lub przeważającej części, sprowadzonego przez Spółkę koksu naftowego, celem dalszego wykorzystania w przemysłowych procesach produkcyjnych (tj. na cele nieopałowe i niepaliwowe). Nabycie nie nastąpiło do składu podatkowego. Koks naftowy nie podlegał procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Przy nabyciu Spółka zastosowała stawkę akcyzy 0 zł.

Koks naftowy jest wyrobem akcyzowym energetycznym, klasyfikowanym wg kodu CN 2713. Nie jest wyrobem węglowym w rozumieniu uAKC, gdyż nie obejmują go kody CN 2701, CN 2702 i CN 2704. Z chemicznego punktu widzenia zawiera jednak powyżej 70% pierwiastka węgla. Gęstość koksu naftowego przekracza 890 kg/m³. Koks naftowy nie został wymieniony w załączniku nr 2 do uAKC.

W zastosowaniach przemysłowych koks naftowy jest najczęściej wykorzystywany jako źródło pierwiastka węgla w procesach produkcyjnych, np. przy produkcji koksu węglowego (CN 2704), w metalurgii, do wytwarzania elektrod, anod lub w przemyśle chemicznym. Jest również stosowany jako samodzielne paliwo opałowe.

Koks naftowy jest substancją o konsystencji stałej (o wyglądzie podobnym do miału węglowego) i stanowi produkt uboczny rafinacji ropy naftowej. Powstaje w wyniku przeróbki ciężkich frakcji ropy naftowej w procesie koksowania, polegającym na podgrzewaniu tych frakcji do wysokich temperatur. Koks naftowy może być stosowany jako samodzielne paliwo opałowe, przeznaczone do spalania w specjalnie do tego przystosowanych piecach. W postaci czystej nie nadaje się natomiast do spalania w standardowych piecach węglowych z uwagi na niską zawartość substancji lotnych oraz zbyt wysoką zawartość siarki; po zmieszaniu jednak w odpowiedniej proporcji z węglem kamiennym (miałem węglowym), może być spalany w takich piecach.

Koks naftowy sprowadzony przez Spółkę z Niemiec ma granulację 0-5 mm i zawierał 37% wilgoci. Transport koksu naftowego do Polski odbywał się drogą rzeczną, na barce.

Spółka zawiadomiła odbiorcę o możliwości odbioru koksu naftowego z miejsca jego składowania na terenie Polski. W odpowiedzi jednak otrzymała informację, iż z uwagi na nieprzewidziane wcześniej okoliczności, odbiorca nie będzie w stanie nabyć od Spółki w najbliższym czasie (a być może w ogóle) sprowadzonego przez ... koksu naftowego.

W konsekwencji, Spółka rozpoczęła poszukiwania innych nabywców, którzy byliby zainteresowani nabyciem koksu naftowego w celach innych niż opałowe lub paliwowe (oraz innych niż jako domieszka lub dodatek do paliw opałowych lub silnikowych).

Otrzymane od potencjalnych nabywców odpowiedzi wskazują na mniejsze od oczekiwanego zainteresowanie nabyciem posiadanego przez Spółkę koksu naftowego w celu wykorzystania go w procesach produkcyjnych jako źródło węgla (tj. na cele nieopałowe i niepaliwowe); Spółce udało się sprzedać tylko niewielką część nabytego koksu naftowego z takim właśnie przeznaczeniem. Wnioskodawca prowadzi nadal poszukiwania potencjalnych nabywców.

Równocześnie jednak Spółka zanotowała istnienie na rynku zainteresowania nabyciem do celów opałowych mieszaniny węgla (miału węglowego) z koksem naftowym. Mieszanina taka zawierałaby 80% węgla kamiennego (w formie miału węglowego, CN 2701 19) w masie mieszaniny i 20% koksu naftowego w masie mieszaniny. Mieszanina miałaby konsystencję stałą i postać czarnego proszku; stanowiłaby paliwo opałowe przeznaczone do spalania w standardowych urządzeniach (piecach, kotłach), przystosowanych do spalania węgla kamiennego w postaci miału węglowego. Z uwagi na znacznie wyższą zawartość pierwiastka węgla w koksie naftowym w porównaniu z czystym miałem węglowym (miał węglowy zawiera ok. 50% pierwiastka węgla), domieszanie koksu naftowego powoduje podniesienie wartości opałowej mieszaniny w stosunku do wartości opałowej samego miału węglowego. Zasadniczym nośnikiem energii decydującym o właściwościach fizycznych i opałowych mieszaniny pozostanie jednak nadal węgiel kamienny (miał węglowy) z uwagi na jego dominującą zawartość (80%) w składzie mieszaniny.

W konsekwencji Wnioskodawca rozważa domieszanie koksu naftowego, którego nie udałoby się sprzedać na cele nieopałowe, do miału węglowego i sprzedaż tak sporządzonej mieszaniny na cele opałowe, jako węgiel (miał węglowy) wzbogacony lub miał o podwyższonej kaloryczności. Nabywcami mieszaniny byłyby wyłącznie pośredniczące podmioty węglowe.

Z uwagi na okoliczność, iż koks naftowy sprowadzony z Niemiec miał wilgotność na poziomie 37%, sporządzenie mieszaniny do celów opałowych wymagałoby uprzedniego osuszenia koksu naftowego, celem obniżenia zawartości wilgoci do około 7%. Następnie tak osuszony koks naftowy zostałby domieszany mechanicznie do miału węglowego o granulacji 0-8 mm. Suszenie koksu naftowego odbywałoby się poprzez pozostawienie go przez odpowiednio długi okres na wolnym powietrzu co skutkowałoby naturalnym odparowaniem znacznej części zawartej w nim wilgoci.

W Wiążącej Informacji Akcyzowej (WIA) z dnia dn. 29.01.2026 r., znak: 0111-KDSB3-2.450.800.2025.4.TS, wydanej na wniosek Spółki, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że wyrób stanowiący mieszaninę węgla kamiennego (miału węglowego) w ilości 80% z koksem naftowym w ilości ok. 20% w masie mieszaniny, stanowiący paliwo opałowe przeznaczone do spalania w standardowych urządzeniach (piecach, kotłach), przystosowanych do spalania węgla kamiennego w postaci miału węglowego, należy sklasyfikować w układzie odpowiadającym Nomenklaturze CN jako posiadający kod CN 2701 19 00 (tożsamy z kodem wyrobu „Węgiel pozostały”).

Z uwagi na konsystencję stałą oraz inne właściwości, mieszanina nie będzie się nadawać do stosowania jako paliwo silnikowe.

Wnioskodawca nie będzie zużywał na własne cele opałowe ani nabytego wewnątrzwspólnotowo koksu naftowego, ani sporządzanej mieszaniny miału węglowego z koksem naftowym.

W uzupełnieniu wniosku z 15 kwietnia 2026 r. Spółka podała, że:

1. Wnioskodawca dokonując wewnątrzwspólnotowego nabycia koksu naftowego zastosował do tej czynności stawkę akcyzy 0 zł na podstawie art. 89 ust. 2c uAKC, ponieważ koks naftowy stanowi wyrób energetyczny niewymieniony w załączniku nr 2 do uAKC, inny niż wyroby określone w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 uAKC, który w momencie nabycia przeznaczony był do celów innych niż opałowe, jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych.

Nabycie wewnątrzwspólnotowe nastąpiło po uprzednim, wstępnym uzgodnieniu z polskim odbiorcą, iż dokona on zakupu całości lub przeważającej części sprowadzonego przez Spółkę koksu naftowego, celem dalszego wykorzystania w przemysłowych procesach produkcyjnych (tj. na cele nieopałowe i niepaliwowe). Nabycie wewnątrzwspólnotowe nie nastąpiło do składu podatkowego. Koks naftowy nie podlegał procedurze zawieszenia poboru akcyzy.

2. Suszenie koksu naftowego w celu obniżenia zawartości wody/wilgoci stanowiło będzie proces poprzedzający proces mieszania koksu naftowego z miałem węglowym. Procesowi mieszania poddawany byłby dopiero uprzednio osuszony koks naftowy. Suszenie koksu naftowego odbywałoby się poprzez pozostawienie go przez odpowiednio długi okres na wolnym powietrzu, co skutkowałoby naturalnym odparowaniem znacznej części zawartej w nim wilgoci. Dopiero po osuszeniu koks naftowy byłby poddawany procesowi mieszania z miałem węglowym.

Proces mieszania odbywał się będzie przy użyciu mechanicznych urządzeń mieszających tzw. przesiewaczy, gdzie na wejściu do przesiewacza podawane byłyby osobno osuszony koks naftowy i osobno miał węglowy w odpowiednich proporcjach, a na wyjściu z przesiewacza otrzymywana będzie gotowa mieszanina.

Zmieszanie z miałem węglowym koksu niepoddanego uprzedniemu suszeniu (tj. o wilgotności ok. 37%) powodowałoby, iż powstała w ten sposób mieszanina byłaby zbyt wilgotna i nie miałaby odpowiednich parametrów, w szczególności odpowiedniej kaloryczności. Stąd nie znalazłaby nabywców jako paliwo opałowe.

Co do zasady, suszenie koksu naftowego oraz następujące po nim mieszanie osuszonego koksu z miałem węglowym stanowiłyby dwa niezależne procesy, aczkolwiek przeprowadzenie pierwszego z nich, tj. suszenia, byłoby niezbędne, aby przeprowadzenie drugiego procesu, tj. mieszania z miałem węglowym, skutkowało powstaniem mieszaniny mogącej służyć jako paliwo opałowe o odpowiednich parametrach. Uprzednie suszenie koksu naftowego jest więc niezbędne na uzyskanie mieszaniny mającej oczekiwane właściwości opałowe. Suszenie nie jest jednak częścią procesu mieszania, a procesem poprzedzającym mieszanie.

3. Gęstość koksu naftowego zarówno przed jego osuszeniem jak i po poddaniu procesowi suszenia będzie wyższa niż 890 kg/m3.

Pytania (zmodyfikowane pytanie nr 5 zostało przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

1. Czy zmniejszenie masy koksu naftowego w wyniku jego suszenia, celem obniżenia zawartości wody/wilgoci, w szczególności przed domieszaniem do miału węglowego, stanowi ubytek wyrobu akcyzowego w rozumieniu przepisów uAKC i czy podlega opodatkowaniu akcyzą?

2. Czy wykorzystanie koksu naftowego, nabytego pierwotnie na cele inne niż opałowe lub paliwowe, celem domieszania go do węgla (miału węglowego), skutkowałoby powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie akcyzy (od użytej w tym celu ilości koksu naftowego) w momencie domieszania koksu naftowego do węgla?

3. Jaka byłaby podstawa opodatkowania i właściwa stawka akcyzy dla czynności polegającej na domieszaniu koksu naftowego do węgla i czy zastosowanie określonej stawki akcyzy wymagałoby spełnienia dodatkowych warunków?

4. Czy w przypadku domieszania koksu naftowego do węgla w ilości 20% masy mieszaniny, proces domieszania będzie stanowił produkcję wyrobów energetycznych w rozumieniu art. 87 ust. 1 uAKC, która może odbywać się poza składem podatkowym, w dowolnym miejscu odpowiednio przystosowanym technicznie do tego procesu?

5. Czy w odniesieniu do dalszych czynności dotyczących opisanej w stanie faktycznym mieszaniny węgla z koksem naftowym, wykonywanych po jej sporządzeniu, takich jak: składowanie mieszaniny, jej transport oraz sprzedaż mieszaniny na cele opałowe pośredniczącym podmiotom węglowym, znajdowały będą zastosowanie przepisy ustawy o podatku akcyzowym dotyczące wyrobów węglowych, tzn. czy przedmiot opodatkowania i powstanie obowiązku podatkowego określany będzie odpowiednio na podstawie art. 9a oraz art. 10 ust. 1a i 1b uAKC, składowanie (magazynowanie) mieszaniny będzie mogło odbywać się w dowolnym miejscu przystosowanym do tego technicznie i nie będzie musiało odbywać się w składzie podatkowym, a przemieszczanie mieszaniny nie będzie wymagało dokumentów e-AD, e-SAD lub e-DD?

6. W jakim terminie i według jakiego wzoru Wnioskodawca powinien złożyć deklarację na podatek akcyzowy, a także zapłacić podatek, w związku z dokonaniem czynności domieszania koksu naftowego do węgla?

7. Czy w opisanym stanie faktycznym Spółka jest zobowiązana do założenia i prowadzenia jakichkolwiek ewidencji lub rejestrów na potrzeby podatku akcyzowego?

Państwa stanowisko w sprawie (stanowisko w zakresie zmodyfikowanego pytania nr 5 zostało przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Ad 1.

Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 3 uAKC, przedmiotem opodatkowania akcyzą są również ubytki wyrobów akcyzowych lub całkowite zniszczenie wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20 uAKC.

Koks naftowy nie został wymieniony w załączniku nr 2 do uAKC, nie jest objęty zwolnieniem ze względu na przeznaczenie (podlega stawce 0 zł jeżeli nie jest przeznaczony na cele opałowe lub paliwowe albo stawce wskazanej w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a uAKC, jeżeli jest przeznaczony na cele opałowe, nie jest wyrobem węglowym, nie jest i nie była stosowana wobec niego procedura zawieszenia poboru akcyzy). W konsekwencji, nie jest żadnym z wyrobów akcyzowych wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 20 lit a-f uAKC. Stąd ubytek masy koksu naftowego spowodowany odparowaniem części zawartej w nim wody/wilgoci nie stanowi – w ocenie Wnioskodawcy – ubytku wyrobu akcyzowego w rozumieniu uAKC. Ubytek taki nie będzie więc podlegał opodatkowaniu akcyzą.

Wnioskodawca zwraca również uwagę na okoliczność, iż ubytek masy całkowitej koksu naftowego w wyniku odparowana części zawartej w nim wody/wilgoci nie spowoduje utraty zawartych w koksie naftowym innych substancji chemicznych (w szczególności pierwiastka węgla), które są istotne w zastosowaniach przemysłowych koksu naftowego (innych niż opałowe lub paliwowe); nie spowoduje też utraty wartości kalorycznej całości masy koksu naftowego (w przypadku, gdyby miał on być wykorzystany jako paliwo opałowe). Wartość kaloryczna całości pozostanie niezmieniona, gdyż wraz z utratą masy wzrośnie kaloryczność jednostkowa koksu naftowego.

W konsekwencji obniżenie całkowitej masy koksu naftowego znajdującego się w posiadaniu Spółki, spowodowane obniżeniem zawartości wody/wilgoci, nie będzie podlegało opodatkowaniu akcyzą, niezależnie od tego, czy posiadany koks naftowy jest przeznaczony na cele nieopałowe i nie paliwowe, czy też gdyby został wykorzystany jako domieszka do węgla na cele opałowe.

Ad 2.

Wnioskodawca dokonując wewnątrzwspólnotowego nabycia koksu naftowego zastosował do tej czynności stawkę akcyzy 0 zł na podstawie art. 89 ust. 2c uAKC, ponieważ koks naftowy stanowi wyrób energetyczny niewymieniony w załączniku nr 2 do uAKC, inny niż określone w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 uAKC, który w momencie nabycia przeznaczony był do celów innych niż opałowe, jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 uAKC, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:

a) było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub

b) nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy.

Stąd ewentualne domieszanie do węgla wyrobu w postaci koksu naftowego przeznaczonego pierwotnie na cele nieopałowe i niepaliwowe, objętego z tego powodu stawką akcyzy 0 zł, spełniałoby – w ocenie Wnioskodawcy – przesłanki art. 8 ust. 2 pkt. 1 lit. a uAKC (użycie wyrobów akcyzowych objętych stawką akcyzy 0 zł niezgodne z przeznaczeniem, tj. na cele opałowe) i skutkowałoby opodatkowaniem akcyzą tej części koksu naftowego znajdującego się w posiadaniu Spółki, która zostałaby domieszana do węgla celem podniesienia jego kaloryczności (użyta do celów niezgodnych z przeznaczeniem uprawniającym do stawki 0 zł).

Zgodnie art. 10 ust. 1 uAKC, obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Jest to zasada ogólna, od której uAKC przewiduje liczne wyjątki; żaden jednak z tych wyjątków nie odnosi się do momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku użycia wyrobu akcyzowego niezgodnie z przeznaczeniem uprawniającym do zastosowania stawki akcyzy 0 zł. Stąd w przypadku użycia koksu naftowego (nabytego pierwotnie do celów nieopałowych i niepaliwowych) jako domieszki do węgla przeznaczonego na cele opałowe, obowiązek podatkowy powstawałby – w ocenie Wnioskodawcy – z dniem dokonania czynności domieszania koksu naftowego do węgla.

Ad 3.

Zgodnie z art. 88 ust. 1 uAKC, podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15°C lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ).

Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a uAKC, stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą, dla pozostałych paliw opałowych, w przypadku gdy ich gęstość w temperaturze 15°C jest:

-        niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 232,00 zł/1000 litrów,

-        równa lub wyższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 69,00 zł/1000 kilogramów.

Ponieważ stawki na wyroby energetyczne, dla pozostałych paliw opałowych, których gęstość jest wyższa od 890 kg/m³ zostały określone w kwocie wyrażonej w złotych polskich na 1000 kg, stąd – w ocenie Wnioskodawcy – podstawą opodatkowania koksu naftowego wykorzystanego celem domieszania do węgla, będzie wyrażona w kilogramach masa koksu naftowego domieszanego do węgla przeznaczonego na cele opałowe.

Przepisy zawarte w kolejnych ustępach art. 89 uAKC, w szczególności przepisy zawarte w ust. 4-5f art. 89 uAKC, wskazują szczególne warunki, których spełnienie jest niezbędne dla możliwości zastosowania stawek akcyzy wskazanych w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a uAKC dla określonych czynności. Żaden jednak z przepisów art. 89 uAKC nie wskazuje na konieczność spełnienia jakichkolwiek szczególnych warunków stosowania ww. stawek w przypadku użycia wyrobów akcyzowych niezgodnego z przeznaczeniem uprawniającym do zastosowania określonej stawki akcyzy (tj. stawki 0 zł dla koksu naftowego nabytego pierwotnie do celów nieopałowych i niepaliwowych).

W konsekwencji przy określaniu właściwej stawki akcyzy dla czynności wykorzystania koksu naftowego jako domieszki do węgla, zastosowanie znajdzie – w ocenie Wnioskodawcy – wprost przepis art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a uAKC i stawka w nim wskazana, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek dodatkowych warunków (w szczególności nie musi zostać spełniony warunek posiadania przez podmiot, dokonujący takiego użycia niezgodnego z przeznaczeniem, statusu pośredniczącego lub zużywającego podmiotu olejowego lub warunek dokonania zgłoszenia zgodnie z przepisami o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi).

Stąd biorąc pod uwagę, iż gęstość koksu naftowego jest wyższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - stawka akcyzy od koksu naftowego domieszanego do miału węglowego wyniosłaby 69,00 zł/1000 kilogramów, bez konieczności spełnienia przez Wnioskodawcę jakichkolwiek dodatkowych warunków, w szczególności, bez względu na okoliczność, czy Spółka:

-        złożyła zgłoszenie rejestracyjne jako pośredniczący podmiot olejowy czy też, gdyby takiego zgłoszenia nie złożyła,

-        dokonała zgłoszenia zgodnie z przepisami o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów.

Ad 4.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 uAKC, produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie wyrobów energetycznych, w tym również mieszanie lub przeklasyfikowanie komponentów paliwowych, rozlew gazu skroplonego do butli gazowych (...). Na podstawie art. 86 ust. 1 pkt 2 uAKC, zarówno węgiel jak i koks naftowy są wyrobami energetycznymi.

Stąd, w ocenie Wnioskodawcy, proces mieszania węgla z koksem naftowym należy uznać za produkcję wyrobu energetycznego.

Zgodnie z WIA z dnia 29.01.2026 [r.] otrzymaną przez Wnioskodawcę, w wyniku zmieszania 20% koksu naftowego z 80% węgla, powstanie wyrób akcyzowy o kodzie CN 2701 19 00 „Węgiel pozostały”, który zgodne z art. 2 ust. 1 a uAKC stanowi wyrób węglowy.

W myśl natomiast art. 47 ust. 1 pkt 7 uAKC, produkcja wyrobów węglowych jest wyłączona z obowiązku prowadzenia jej w składzie podatkowym.

W konsekwencji proces mieszania koksu naftowego z węglem, w wyniku którego powstaje wyrób węglowy o kodzie CN 2701 19 00, nie musi odbywać się w składzie podatkowym. Przepisy uAKC nie wskazują również żadnego innego szczególnego miejsca, w którym produkcja taka musiałby się odbywać. Stąd proces mieszania koksu naftowego z węglem może być prowadzony w dowolnym miejscu, przystosowanym technicznie do tego typu działań.

Ad 5. (stanowisko Spółki w zakresie zmodyfikowanego pytania nr 5 zostało przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

W Wiążącej Informacji Akcyzowej (WIA) z dnia dn. 29.01.2026 r., znak: 0111-KDSB3-2.450.800.2025.4.TS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że wyrób stanowiący mieszaninę węgla kamiennego (miału węglowego) w ilości 80% z koksem naftowym w ilości ok. 20% w masie mieszaniny, stanowiący paliwo opałowe przeznaczone do spalania w standardowych urządzeniach (piecach, kotłach) przystosowanych do spalania węgla kamiennego w postaci miału węglowego, należy sklasyfikować w układzie odpowiadającym Nomenklaturze CN jako posiadający kod: 2701 19 00 (tożsamy z kodem wyrobu „Węgiel pozostały”). W konsekwencji, przedmiotową mieszaninę należy uznać za wrób węglowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1a uAKC.

Stąd, zdaniem Wnioskodawcy, opodatkowaniu podatkiem akcyzowym w odniesieniu do tej mieszaniny podlegać będą czynności wskazane w art. 9a uAKC. Obowiązek podatkowy dla czynności opodatkowanych w odniesieniu do mieszaniny powstawał będzie natomiast zgodnie z przepisami art. 10 ust. 1a i 1b uAKC.

Zgodnie z art. 47 ust. 2 uAKC, magazynowanie wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym. Ponieważ procedura zawieszenia poboru akcyzy nie będzie znajdowała zastosowania w odniesieniu do opisanej w stanie faktycznym sprawy mieszaniny koksu naftowego z miałem węglowym, nie wystąpi obowiązek składowania/magazynowania mieszaniny w składzie podatkowym. Przepisy uAKC nie wskazują również żadnego innego szczególnego miejsca, w którym występowałby obowiązek składowania/magazynowanie wyrobu akcyzowego o kodzie CN 2701 19 00. Stąd rozpatrywana mieszanina będzie mogła być składowana/magazynowana w dowolnym miejscu przystosowanym technicznie do tej czynności.

Szczególne dokumenty, które na podstawie uAKC powinny być sporządzane w związku z przemieszczaniem niektórych wyrobów akcyzowych na terytorium kraju, zostały zdefiniowane w następujących przepisach art. 2 ust. 1 uAKC: pkt 15 – dokument e-AD; pkt 15a – dokument zastępujący e-AD; pkt 16a – dokument e-SAD; pkt 16b – dokument zastępujący e-SAD; pkt 18b – dokument e-DD; pkt 18c – dokument zastępujący e-DD.

Wyżej wskazane dokumenty dotyczą przemieszczania:

a) wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy (e-AD lub dokument zastępujący e-AD),

b) wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku 2 do uAKC lub alkoholu etylowego całkowicie skażonego (e-SAD lub dokument zastępujący e-SAD),

c) wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem z akcyzy ze względu na przeznaczenie lub wyrobów wymienionych w załączniku 2 do uAKC albo monitorowania sprzedaży wyrobów węglowych zwolnionych finalnemu nabywcy (e-DD lub dokument zastępujący e-DD).

Żadna z powyższych sytuacji nie wystąpi jednak w przypadku przemieszania na terytorium kraju mieszaniny koksu naftowego z miałem węglowym, klasyfikowanego wg kodu CN 2701 19 00 (mieszanina nie podlega procedurze zawieszenia poboru akcyzy i procedura ta nie będzie stosowana, mieszanina ani żaden z jej składników nie jest wymieniony w załączniku 2 do uAKC, mieszanina będzie sprzedawana wyłącznie pośredniczącym podmiotom węglowym i nie będzie korzystała ze zwolnienia z akcyzy ze względu na przeznaczenie). Stąd, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie będzie zobligowania do stosowania żadnego z wyżej wskazanych dokumentów w związku z przemieszczaniem mieszaniny na terenie kraju.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy:

-        przedmiot opodatkowania i powstanie obowiązku podatkowego w odniesieniu do rozpatrywanej mieszaniny określany będzie odpowiednio na podstawie art. 9a oraz art. 10 ust. 1a i 1b uAKC,

-        składowanie (magazynowanie) mieszaniny będzie mogło odbywać się w dowolnym miejscu przystosowanym do tego technicznie i nie będzie musiało odbywać się w składzie podatkowym,

-        przemieszczanie mieszaniny nie będzie musiało odbywać na podstawie dokumentu e-AD, e-SAD lub e-DD.

Ad 6.

Zgodnie z art. 21 uAKC:

1. Podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:

1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru,

2) obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego

3) za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

2. W przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:

1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe, według ustalonego wzoru,

2) obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego - za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy skutkujące powstaniem zobowiązania podatkowego.

3. Przepisy ust. 1 i 2 nie mają zastosowania:

1) w zakresie, w jakim podatnik jest obowiązany do złożenia deklaracji uproszczonej, obliczenia i zapłaty akcyzy, o których mowa w art. 78 ust. 1 pkt 3;

1a) w zakresie, w jakim podatnik jest obowiązany do złożenia deklaracji, o której mowa w art. 24e ust. 1;

2) w zakresie, w jakim podatnik jest obowiązany do złożenia deklaracji podatkowej, obliczenia i zapłaty akcyzy od energii elektrycznej, o których mowa w art. 24 ust. 1;

3) do podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie wyrobów akcyzowych niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy;

4) do importu wyrobów akcyzowych, o którym mowa w art. 27-29;

5) do nabycia wewnątrzwspólnotowego alkoholu etylowego całkowicie skażonego środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej lub dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje, na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego;

6) do zużywającego podmiotu gospodarczego w zakresie zużycia wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, objętych zerową stawką akcyzy.

Z uwagi na okoliczność, iż w rozpatrywanym stanie faktycznym nie jest stosowana procedura zawieszenia poboru akcyzy, ani nie występuje żadna z sytuacji wskazanych w art. 21 ust. 3 uAKC, Spółka ma obowiązek złożenia deklaracji podatkowej i dokonania wpłaty podatku za okresy miesięczne do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy w akcyzie, zgodnie ze stanowiskiem Spółki przedstawionym w stanowisku do pytania 2 (tj. w dniu dokonania czynności domieszania koksu naftowego do węgla).

W ocenie Wnioskodawcy właściwym wzorem deklaracji, w rozpatrywanym stanie faktycznym, jest deklaracja AKC-4/AKC-4zo, określona w wydanym na podstawie art. 26 ust. 1 uAKC rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17.12.2021 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych w sprawie podatku akcyzowego oraz deklaracji w sprawie przedpłaty podatku akcyzowego.

Ad 7.

Opisana w stanie faktycznym sytuacja – w szczególności nabycie wewnątrzwspólnotowe na cele inne niż opałowe lub paliwowe lub wykorzystanie nabytego koksu naftowego celem domieszania do miału węglowego – nie odpowiadają żadnej z okoliczności w wskazanych w przepisach art. 138a-138ta uAKC, nakładających na podatników określone obowiązki ewidencyjne w zakresie podatku akcyzowego, w sytuacjach wskazanych w tych przepisach.

Stąd, w ocenie Wnioskodawcy, nie jest on zobowiązany do prowadzenia żadnej wskazanej w uAKC ewidencji lub rejestru na potrzeby podatku akcyzowego w związku z:

a) nabyciem wewnątrzwspólnotowym koksu naftowego na cele inne niż opałowe lub paliwowe,

b) sprzedażą koksu naftowego na cele inne niż opałowe lub paliwowe,

c) domieszaniem koksu naftowego do węgla na cele opałowe,

d) sprzedażą mieszaniny miału węglowego z koksem naftowym na cele opałowe pośredniczącym podmiotom węglowym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

-        nieprawidłowe w zakresie ocenianych całościowo zagadnień objętych pytaniami nr 1-3, 5 i 6;

-        prawidłowe w zakresie ocenianych całościowo zagadnień objętych pytaniami nr 4 i 7.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):

Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy.

Jak wynika z art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy:

Użyte w ustawie określenie wyroby węglowe oznacza wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

W poz. 19 załącznika nr 1 do ustawy, stanowiącego wykaz wyrobów akcyzowych, pod kodem CN ex 2701, wymieniono węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Natomiast w poz. 30 załącznika nr 1, pod kodem CN 2713, wymieniono koks naftowy, bitum naftowy oraz inne pozostałości olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych.

Jak wskazano w art. 2 ust. 1 pkt 5a ustawy:

Centralny Rejestr Podmiotów Akcyzowych oznacza rejestr podmiotów, o których mowa w art. 16 ust. 1 i 1a.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Nabycie wewnątrzwspólnotowe oznacza przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy:

Procedura zawieszenia poboru akcyzy oznacza procedurę stosowaną podczas produkcji, w tym przetwarzania, lub magazynowania, w tym przechowywania, lub przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są spełnione warunki określone w przepisach niniejszej ustawy i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 15 ustawy o podatku akcyzowym:

Użyte w ustawie określenie e-AD oznacza elektroniczny administracyjny dokument, na podstawie którego przemieszcza się wyroby akcyzowe z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 15a ustawy:

Użyte w ustawie określenie dokument zastępujący e-AD oznacza dokument, na podstawie którego przemieszcza się wyroby akcyzowe z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, gdy System jest niedostępny, zawierający takie same dane jak e-AD.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 16a ustawy:

Użyte w ustawie określenie e-SAD oznacza elektroniczny uproszczony dokument administracyjny, na podstawie którego przemieszcza się, w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy:

a) wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy,

b) alkohol etylowy całkowicie skażony środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz.Urz. WE L 288 z 23.11.1993, str. 12, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, str. 249, z późn. zm.).

Jak wynika z art. 2 ust. 1 pkt 16b ustawy:

Użyte w ustawie określenie dokument zastępujący e-SAD oznacza dokument, na podstawie którego przemieszcza się, w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyroby akcyzowe, o których mowa w pkt 16a, gdy System jest niedostępny, zawierający takie same dane jak e-SAD.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 18b ustawy:

Użyte w ustawie określenie e-DD oznacza elektroniczny dokument, na podstawie którego:

a) przemieszcza się na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie lub wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowane zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie,

b) monitoruje się na terytorium kraju sprzedaż wyrobów węglowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie finalnemu nabywcy węglowemu przez pośredniczący podmiot węglowy, który w poprzednim roku kalendarzowym sprzedał powyżej 30 mln kg wyrobów węglowych.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 18c ustawy:

Użyte w ustawie określenie dokument zastępujący e-DD oznacza dokument, na podstawie którego przemieszcza się na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie lub wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowane zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, zawierający takie same dane jak e-DD, stosowany, gdy System jest niedostępny.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy:

Ubytki wyrobów akcyzowych oznacza wszelkie straty:

a) wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, powstałe podczas stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, z wyłączeniem strat powstałych podczas produkcji wyrobów energetycznych, piwa, wina, napojów fermentowanych, wyrobów pośrednich lub wyrobów tytoniowych,

b) objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie:

- napojów alkoholowych,

- wyrobów energetycznych, z wyjątkiem wyrobów węglowych, przemieszczanych, a w przypadku podmiotu pośredniczącego, również magazynowanych,

c) wyrobów węglowych powstałe w trakcie ich przemieszczania na terytorium kraju w związku z wykonaniem czynności stanowiącej przedmiot opodatkowania akcyzą,

d) wyrobów akcyzowych niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, powstałe podczas stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, z wyłączeniem strat powstałych podczas produkcji,

e) wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, powstałe podczas:

- stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, z wyłączeniem strat powstałych podczas produkcji,

- przemieszczania poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD,

f) wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, przemieszczanych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-SAD albo dokumentu zastępującego e-SAD, z wyłączeniem strat alkoholu etylowego całkowicie skażonego środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy:

Użyte w ustawie określenie sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.

W świetle art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy:

Pośredniczący podmiot węglowy oznacza podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju:

a) dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, lub

b) używający wyrobów węglowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów nieobjętych zwolnieniem od akcyzy, lub

c) używający wyrobów węglowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów niepodlegających opodatkowaniu akcyzą

- który dokonał zgłoszenia rejestracyjnego zgodnie z art. 16.

Art. 2 ust. 1 pkt 23c ustawy stanowi, że:

Finalny nabywca węglowy to podmiot, który:

a) nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby węglowe, lub

b) posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby węglowe

- niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym.

Jak wskazano w art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego.

Stosownie do art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:

a) było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub

b) nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy;

Natomiast jak wynika z art. 8 ust. 3 ustawy:

Przedmiotem opodatkowania akcyzą są również ubytki wyrobów akcyzowych lub całkowite zniszczenie wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20. Wyrób uważa się za całkowicie zniszczony, gdy nie może już zostać wykorzystany jako wyrób akcyzowy.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy:

W przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1) sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu;

2) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;

3) import wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;

4) użycie wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;

5) użycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego:

a) nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1, do celów innych niż zwolnione na podstawie tego przepisu, przy czym za takie użycie uznaje się również naruszenie warunków, o których mowa w art. 31a ust. 3, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31a ust. 1,

b) uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,

c) jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży wyrobów węglowych finalnemu nabywcy węglowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony w należnej wysokości;

6) użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;

7) powstanie ubytków wyrobów węglowych.

Art. 9a ust. 3 i 4 ustawy:

3. Jeżeli w stosunku do wyrobów węglowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

4. W przypadku sprzedaży wyrobów węglowych sprzedawca jest obowiązany ustalić, czy sprzedaje te wyroby pośredniczącemu podmiotowi węglowemu czy finalnemu nabywcy węglowemu.

Jak stanowi art. 10 ust. 1, 1a, 1b ustawy:

1. Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

1a. Obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju powstaje z dniem wydania wyrobów węglowych, w tym także przewoźnikowi, a w przypadkach, o których mowa w art. 9a ust. 2 pkt 2-9 , z dniem wykonania tych czynności.

1b. Jeżeli sprzedaż wyrobów węglowych jest potwierdzona fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z dniem wystawienia faktury, nie później niż w 7. dniu od dnia wydania wyrobów węglowych.

W myśl art. 13 ust. 1 pkt 3, 10 ustawy:

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot:

3) u którego powstają ubytki wyrobów akcyzowych lub doszło do całkowitego zniszczenia wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20 lit. a-e , również gdy nie jest właścicielem tych wyrobów akcyzowych;

10 będący pośredniczącym podmiotem węglowym używającym wyrobów węglowych.

Jak wskazano w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 4 lit. a ustawy:

Zgłoszenia rejestracyjnego jest obowiązany dokonać:

-        podmiot prowadzący działalność gospodarczą zamierzający wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu akcyzą - przed dniem wykonania pierwszej takiej czynności;

-        podmiot, który zamierza prowadzić działalność gospodarczą jako pośredniczący podmiot węglowy - przed dniem rozpoczęcia tej działalności.

Stosownie do art. 21 ust. 1-3 ustawy:

1. Podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:

1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru,

2) obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego

- za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

2. W przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:

1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe, według ustalonego wzoru,

2) obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego

- za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy skutkujące powstaniem zobowiązania podatkowego.

3. Przepisy ust. 1 i 2 nie mają zastosowania:

1) w zakresie, w jakim podatnik jest obowiązany do złożenia deklaracji uproszczonej, obliczenia i zapłaty akcyzy, o których mowa w art. 78 ust. 1 pkt 3;

1a) w zakresie, w jakim podatnik jest obowiązany do złożenia deklaracji, o której mowa w art. 24e ust. 1;

2) w zakresie, w jakim podatnik jest obowiązany do złożenia deklaracji podatkowej, obliczenia i zapłaty akcyzy od energii elektrycznej, o których mowa w art. 24 ust. 1;

3) do podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie wyrobów akcyzowych niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy;

4) do importu wyrobów akcyzowych, o którym mowa w art. 27-29;

5) do nabycia wewnątrzwspólnotowego alkoholu etylowego całkowicie skażonego środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej lub dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje, na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego;

6) do zużywającego podmiotu gospodarczego w zakresie zużycia wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, objętych zerową stawką akcyzy.

Art. 21a ust. 1 ustawy:

W przypadku wyrobów węglowych podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:

1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru,

2) obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego

- za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia przypadającego w drugim miesiącu od miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy.

W świetle art. 26 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji podatkowych i deklaracji w sprawie przedpłaty akcyzy, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego składania tych deklaracji, informacjami o terminach i miejscu ich składania oraz pouczeniem podatnika, że deklaracje podatkowe stanowią podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, zapewniając możliwość prawidłowego obliczenia wysokości akcyzy.

Na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych w sprawie podatku akcyzowego oraz deklaracji w sprawie przedpłaty podatku akcyzowego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1082, ze zm.; dalej jako: „rozporządzenie w sprawie wzorów deklaracji” lub „rozporządzenie”).

Przypadki stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy zostały, co do zasady, określone w art. 40 ust. 1-5a ustawy. Jednocześnie procedurę zawieszenia poboru akcyzy stosuje się, co do zasady, względem wyrobów określonych w załączniku nr 2 do ustawy, który stanowi wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o których mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG.

Niemniej należy zauważyć, że zgodnie z art. 40 ust. 6 ustawy:

Procedurę zawieszenia poboru akcyzy stosuje się na terytorium kraju również do wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, z zastrzeżeniem art. 47 ust. 1 pkt 1 i 5.

Jak stanowi z kolei art. 40 ust. 7 ustawy:

Procedury zawieszenia poboru akcyzy nie stosuje się do energii elektrycznej, wyrobów gazowych, wyrobów węglowych, suszu tytoniowego i zestawów części do urządzeń do waporyzacji.

W świetle art. 47 ust. 1 pkt 7 ustawy:

Produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, w tym opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyłączeniem produkcji wyrobów węglowych.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

W myśl art. 86 ust. 2 i 3 ustawy o podatku akcyzowym:

2. Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

3. Paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2.

Jak wynika z art. 87 ust. 1 ustawy:

Produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie wyrobów energetycznych, w tym również mieszanie lub przeklasyfikowanie komponentów paliwowych, rozlew gazu skroplonego do butli gazowych, a także barwienie i znakowanie wyrobów energetycznych.

Stosownie do art. 88 ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15^○C lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ).

Jak wskazano w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy:

Stawka akcyzy na wyroby energetyczne wynosi dla pozostałych paliw opałowych, w przypadku gdy ich gęstość w temperaturze 15^oC jest:

- niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 232,00 zł/1000 litrów,

- równa lub wyższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 69,00 zł/1000 kilogramów.

Jak stanowi art. 89 ust. 2c ustawy:

Stawka akcyzy na wyroby energetyczne niewymienione w załączniku nr 2 do ustawy, inne niż określone w ust. 1 pkt 1-13, przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł.

W myśl art. 138c ust. 1 ustawy:

Ewidencję wyrobów akcyzowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo prowadzą:

1) zarejestrowany odbiorca, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca;

2) podatnik nabywający wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej na terytorium kraju;

3) podatnik nabywający wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe niewymienione w załączniku nr 2 do ustawy, które są objęte na terytorium kraju stawką akcyzy inną niż stawka zerowa.

Jak wynika z art. 138c ust. 3 ustawy:

Ewidencje, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny umożliwiać w szczególności:

1) ustalenie ilości i rodzaju wyrobów akcyzowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo;

2) określenie kwot akcyzy;

3) ustalenie podmiotu, który wysłał wyroby akcyzowe, oraz podmiotu, na rzecz którego wyroby akcyzowe zostały nabyte wewnątrzwspólnotowo.

4) (uchylony).

Stosownie do art. 138i ust. 1 ustawy:

Ewidencję wyrobów węglowych prowadzą:

1) pośredniczący podmiot węglowy dokonujący sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu;

2) pośredniczący podmiot węglowy używający wyrobów węglowych.

Oceniając Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy mieć na uwadze przepisy ustawy o podatku akcyzowym, do których odwołali się Państwo w związku z przedstawionymi okolicznościami sprawy. Spółka wskazała, że nabyła wewnątrzwspólnotowo, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, koks naftowy o kodzie CN 2713, przeznaczony na cel inny niż opałowy, jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych. Do nabytego koksu naftowego o wskazanym przeznaczeniu Spółka zastosowała stawkę akcyzy w wysokości 0 zł, na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy. Jednak podmiot, który miał nabyć od Wnioskodawcy koks naftowy poinformował, że z uwagi na nieprzewidziane okoliczności nie będzie w stanie dokonać tego nabycia. W tych okolicznościach Wnioskodawca zanotował istnienie na rynku zainteresowania nabyciem – do celów opałowych – mieszaniny węgla (miał węglowy o kodzie CN 2701 19, w ilości 80%) oraz koksu naftowego (w ilości 20%). Domieszanie koksu naftowego powoduje podniesienie wartości opałowej mieszaniny w stosunku do wartości opałowej miału węglowego. Sporządzenie mieszaniny będzie wymagało uprzedniego osuszenia koksu naftowego (niezależnego procesu, niebędącego częścią procesu mieszania), w celu obniżenia zawartości wilgoci. Zmniejszenie masy koksu naftowego o kodzie CN 2713, będącego wyrobem akcyzowym niewymienionym w załączniku nr 2 do ustawy, nabytego wewnątrzwspólnotowo, będzie następowało w wyniku jego suszenia w sposób naturalny, przez odparowanie części zawartej w nim wilgoci.

W przedstawionych okolicznościach zdarzenia przyszłego zmniejszenie masy koksu naftowego nie będzie stanowiło ubytku w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy, nie będzie odpowiadało żadnej z czynności wymienionych w tym przepisie. Tym samym obniżenie całkowitej masy koksu naftowego nie będzie stanowiło czynności opodatkowanej akcyzą w rozumieniu art. 8 ust. 3 ustawy. W sytuacji więc, gdy posiadany przez Spółkę koks naftowy będzie przeznaczony na cel inny niż opałowy, jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych, a więc zachowane zostanie przeznaczenie uprawniające do stosowania wobec tego koksu naftowego stawki 0 zł, na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy, obniżenie masy koksu naftowego nie będzie podlegało opodatkowaniu akcyzą.

Koks naftowy nabyła Spółka z przeznaczeniem do celów innych niż opałowe, jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych (z zastosowaniem stawki 0 zł na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy). Określenie „przeznaczenie” należy rozumieć jako zamiar wykorzystania wyrobów do określonych celów. Tak więc to Wnioskodawca, nabywający wewnątrzwspólnotowo koks naftowy (wyrób energetyczny), który może być wykorzystywany jako domieszka do paliw opałowych (lub do celów innych niż opałowe, jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych), decyduje o tym jakie ma być jego przeznaczenie.

Należy przy tym mieć na uwadze, że dany wyrób energetyczny może być uznany za dodatek lub domieszkę do paliwa opałowego na każdym etapie, np. produkcji, sprzedaży, zużycia. Wyrób, który na etapie nabycia wewnątrzwspólnotowego nie musi być przeznaczony do użycia jako domieszka do paliwa opałowego, może stać się taką domieszką na etapie jego przeznaczenia do zużycia.

Z uwagi na brak możliwości sprzedaży koksu naftowego z przeznaczeniem odpowiadającym celowi w jakim został nabyty (uprawniającym do stosowania stawki 0 zł), Wnioskodawca ma zamiar przeznaczyć ten koks do zmieszania z miałem węglowym, w wyniku czego otrzyma paliwo opałowe (węgiel pozostały). Oznacza to zmianę przeznaczenia koksu naftowego, czego następstwem będzie z jednej strony konieczność jego osuszenia, a z drugiej opodatkowania właściwą stawką akcyzy.

Zmiana przeznaczenia koksu naftowego, jako domieszki do węgla (miału węglowego), w efekcie czego powstanie mieszanina przeznaczona do celów opałowych (będzie stanowiła paliwo opałowe, jak wskazał Wnioskodawca), oznacza, że ten koks nie będzie już przeznaczony do celu w jakim został nabyty, dającego prawo do zastosowania stawki 0 zł zgodnie z art. 89 ust. 2c ustawy. Jak wskazał Wnioskodawca, użycie koksu naftowego jako domieszki do węgla (miału węglowego) wymaga uprzedniego osuszenia tego koksu. Proces suszenia koksu naftowego będzie poprzedzał proces mieszania koksu z miałem węglowym. Będą to dwa niezależne procesy – suszenie koksu nie będzie częścią procesu jego mieszania. Zatem zmiana przeznaczenia koksu naftowego, jako domieszki do węgla, będzie wskazywała na zaistnienie przedmiotu opodatkowania w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy. Przepis ten wskazuje bowiem na okoliczności stanowiące przedmiot opodatkowania w sytuacji, gdy użycie wyrobów akcyzowych, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, następuje niezgodnie z przeznaczeniem uprawniającym do zastosowania tej stawki akcyzy. Powstanie więc obowiązek podatkowy w akcyzie w stosunku do takiej ilości koksu naftowego jaka jest przeznaczona do osuszenia i zmieszania z węglem. Odpowiednio dla takiej ilości koksu naftowego będzie obliczana akcyza.

Należy bowiem mieć na uwadze, że zastosowanie stawki 0 zł na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy dotyczyło konkretnej ilości koksu naftowego, nabywanego wewnątrzwspólnotowo z przeznaczeniem uprawniającym do zastosowania tej stawki. Gdyby bowiem w momencie nabycia ten koks naftowy nie był przeznaczony do celów innych niż opałowe, jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych, wówczas cała jego nabywana wewnątrzwspólnotowo ilość byłaby opodatkowana właściwą stawką akcyzy (inną niż stawka 0 zł), na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Reasumując należy zauważyć, że zmniejszenie masy koksu naftowego w wyniku jego suszenia nie będzie stanowiło ubytku w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy. Suszenie koksu naftowego będzie procesem niezależnym od procesu mieszania go z miałem węglowym, więc nawet w szczególności przed tym mieszaniem nie powstaną ubytki. Zmniejszenie masy koksu naftowego w wyniku jego suszenia nie będzie stanowiło przedmiotu opodatkowania akcyzą. W przypadku suszenia koksu naftowego, a następnie wykorzystania go zgodnie z przeznaczeniem nabycia (do celów innych niż opałowe, jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych), uprawniającym do zastosowania stawki 0 zł na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy, zmniejszenie masy tego koksu nie będzie miało wpływu na jego opodatkowanie akcyzą.

Natomiast w przypadku zmiany przeznaczenia koksu naftowego, jako domieszki do węgla (miału węglowego), w wyniku czego – gdy koks będzie poddany procesowi suszenia, a następnie procesowi zmieszania – powstanie mieszanina stanowiąca paliwo opałowe, dojdzie do jego użycia niezgodnie z przeznaczeniem nabycia uprawniającym do zastosowania stawki 0 zł na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy. Takie użycie koksu naftowego niezgodnie z przeznaczeniem uprawniającym do zastosowania stawki w wysokości 0 zł stanowi – zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 lit. a – przedmiot opodatkowania akcyzą, a w konsekwencji powstanie obowiązek podatkowy na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy. Wówczas opodatkowaniu akcyzą będzie podlegała taka ilość (masa) koksu naftowego jaka została nabyta wewnątrzwspólnotowo (opodatkowana stawką 0 zł), a następnie zmieniła przeznaczenie – poddana została suszeniu, a po tym procesowi mieszania z miałem węglowym. W tym wypadku bowiem zmiana przeznaczenia – bez względu na to z jakich powodów i w jakim momencie nastąpi jego suszenie – dotyczyć będzie zawsze takiej ilości (masy) koksu naftowego, jaka poddana będzie suszeniu, a nie takiej jaka pozostanie po jego osuszeniu (zmniejszeniu masy). Oznacza to – jednoznacznie wyjaśniając – że w momencie przeznaczenia koksu naftowego jako domieszki do paliwa opałowego (miał węglowy), ta ilość koksu naftowego (opodatkowana dotychczas przy zastosowaniu stawki podatku 0 zł), z uwagi na zmianę przeznaczenia (użycia niezgodnie z przeznaczeniem uprawniającym do stosowania stawki akcyzy w wysokości 0 zł) będzie podlegała opodatkowaniu właściwą stawką akcyzy.

Zatem w żadnych wskazanych we wniosku okolicznościach zmiana masy koksu naftowego w wyniku jego suszenia (następująca po powstaniu obowiązku podatkowego – odpowiednio z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego; zmiany przeznaczenia), nie stanowi ubytku w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, a tym samym taka zmiana masy niestanowiąca ubytku nie podlega opodatkowaniu akcyzą. W tym sensie Wnioskodawca wywiódł prawidłowy skutek z faktu, że utrata masy koksu naftowego nie stanowi ubytku w rozumieniu ustawy. Jednak z uwagi na zmianę przeznaczenia koksu naftowego nastąpi jego użycie niezgodne z przeznaczeniem, uprawniającym do zastosowania stawki akcyzy 0 zł, co będzie stanowiło przedmiot opodatkowania akcyzą, w wyniku czego – jak już wskazał Organ – powstanie obowiązek podatkowy. Tej z kolei okoliczności Wnioskodawca nie dostrzegł w przypadku koksu naftowego, który użyty będzie w wyniku zmiany jego przeznaczenia – poddany procesowi suszenia, a następnie procesowi mieszania z miałem węglowym.

Tym samym, oceniając całościowo, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należy uznać za nieprawidłowe.

Jak Organ wskazał w ocenie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, zmiana przeznaczenia koksu naftowego, jako domieszki do węgla (miału węglowego), w celu wytworzenia i sprzedaży otrzymanej mieszaniny jako paliwa opałowego, będzie oznaczała użycie tego koksu niezgodnie z przeznaczeniem jego nabycia, uprawniającym do zastosowania stawki 0 zł (na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy). Taka zmiana przeznaczenia koksu naftowego będzie stanowiła przedmiot opodatkowania akcyzą zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy. W takim wypadku obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy, czyli z dniem zmiany przeznaczenia koksu. Zatem co do momentu powstania obowiązku podatkowego w akcyzie stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Obowiązek podatkowy powstanie w dniu zmiany przeznaczenia koksu naftowego (przeznaczenia jako domieszka do węgla), a nie w momencie domieszania tego koksu do węgla.

W tym miejscu należy przypomnieć o zasadzie jednokrotności opodatkowania akcyzą, wynikającej z art. 8 ust. 6 ustawy. Wnioskodawca nabył wewnątrzwspólnotowo koks naftowy z zastosowaniem stawki 0 zł (z przeznaczeniem na cel inny niż opałowy, jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych). Następnie zmienił przeznaczenie nabytego koksu naftowego (jako domieszka do miału węglowego), więc dokonał nowej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą. W takim wypadku powstanie obowiązek podatkowy do rozliczenia w momencie zmiany przeznaczenia koksu.

Z uwagi na treść pytania oraz stanowisko własne Spółki nie można się zgodzić z twierdzeniem, że opodatkowaniu akcyzą będzie podlegała ta część koksu naftowego znajdującego się w posiadaniu Spółki, która zostałaby domieszana do węgla w celu podniesienia jego kaloryczności, z przeznaczeniem na cel opałowy. Bezsporne w tym wypadku jest, że ten koks naftowy przeznaczony byłby do celów niezgodnych z przeznaczeniem uprawniającym do stosowania przy jego nabyciu wewnątrzwspólnotowym stawki 0 zł. Zmiana przeznaczenia nabytego koksu naftowego stanowi przedmiot opodatkowania akcyzą – co wynika z art. 8 ust. 2 pkt 1 lit. a, w zw. z art. 8 ust. 6 ustawy – i podlega opodatkowaniu właściwą stawką akcyzy. Trzeba bowiem pamiętać, że do węgla domieszany zostanie koks naftowy po jego osuszeniu, czyli po zmniejszeniu jego masy. Skoro więc stawka akcyzy w wysokości 0 zł została zastosowana do koksu naftowego w ilości jaką Spółka nabyła przed zmianą jego przeznaczenia, to opodatkowaniu będzie podlegała taka ilość koksu naftowego jaka była przed procesem jego suszenia, z której Wnioskodawca otrzyma wyrób wysuszony i następnie będzie domieszany do węgla. Zatem nie będzie to taka część (w rozumieniu ilości) koksu naftowego jaka będzie się znajdowała w posiadaniu Spółki w momencie jej zmieszania z węglem.

Tym samym, oceniając całościowo, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za nieprawidłowe.

Przedstawione przez Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 wskazuje, że istota pytania sprowadza się do wskazania prawidłowej podstawy opodatkowania oraz stawki podatku właściwej dla koksu naftowego, który będzie mieszany z węglem.

Podstawa opodatkowania w odniesieniu do koksu naftowego mieszanego z węglem powinna zostać określona w oparciu o przepis art. 88 ust. 1 ustawy. Należy przy tym pamiętać, że Spółka nabyła wewnątrzwspólnotowo koks naftowy w ilości większej niż ta, jaka będzie w Spółce po jej wysuszeniu. Zatem stawka 0 zł – na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy – została zastosowana do całości nabywanego wewnątrzwspólnotowo koksu naftowego, dla którego następnie zmieniono przeznaczenie.

Z kolei stanowisko Spółki wskazuje, że z uwagi na zmianę przeznaczenia koksu naftowego i zamiar wykorzystania jako domieszka do paliwa opałowego (węgla), ten koks będzie podlegał suszeniu, a następnie domieszaniu do węgla w ilości wagowej mniejszej od tej, jaka została nabyta z zastosowaniem stawki 0 zł i poddana suszeniu. Oznacza to, że zmiana przeznaczenia koksu naftowego, a następnie jego użycie jako domieszki do paliwa opałowego, powodowałoby – z uwagi na jego suszenie – że pozytywną stawką akcyzy byłby opodatkowany koks naftowy w ilości mniejszej od nabytej z zastosowaniem stawki 0 zł, dla której zmieniono przeznaczenie. Prowadziłoby to do sytuacji, że Spółka nabywałaby z zastosowaniem stawki 0 zł większe ilości koksu naftowego, ale stosowanie pozytywnej stawki akcyzy nie dotyczyłoby tej ilości nabytego koksu naftowego, którego przeznaczenie zostało zmienione, a jedynie ilości koksu po jego wysuszeniu, a przed dodaniem go do węgla.

Gdy tymczasem procesy suszenia i mieszania są niezależne względem siebie, a suszenie poprzedza mieszanie. Suszenie koksu naftowego jest następstwem zmiany jego przeznaczenia – w stosunku do określonej ilości koksu – stanowiącej przedmiot opodatkowania akcyzą.

Nie można zatem takiego stanowiska Spółki uznać za prawidłowe. Skoro Spółka nabyła koks naftowy z zastosowaniem stawki 0 zł ze względu na jego przeznaczenie (do celów innych niż opałowe, jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych), to późniejsza zmiana przeznaczenia będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu i będzie odnosiła się do odpowiedniej ilości koksu naftowego przed jego wysuszeniem, która to ilość zmieniła przeznaczenie, aby po wysuszeniu zostać zmieszaną z węglem jako domieszka do paliwa opałowego. W tym wypadku – w stosunku do koksu naftowego – obowiązek podatkowy powstanie na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy, z dniem zmiany przeznaczenia koksu naftowego (jako domieszki do paliwa opałowego) co oznacza, że pozytywną stawką akcyzy będzie opodatkowana taka ilość koksu naftowego jaka została nabyta i zmieniono jej przeznaczenie na domieszkę do węgla.

Z uwagi natomiast na zmianę przeznaczenia koksu naftowego i wykorzystanie jako domieszka do paliwa opałowego, będzie on podlegał opodatkowaniu akcyzą na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy. Stawka na koks naftowy nie została bowiem wskazana w przepisach art. 89 ust. 1-14 ustawy. Spółka podała, że gęstość koksu naftowego, tak przed jego suszeniem, jak i po wysuszeniu będzie przekraczała 890 kilogramów/metr sześcienny. Zatem stawka ta będzie wynosiła 69,00 zł/1000 kilogramów. Wskazana wysokość stawki będzie dotyczyła takiej ilości koksu naftowego jaka była przed jego suszeniem (dla której zmienione zostało przeznaczenie) i została nabyta z zastosowaniem stawki 0 zł na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy, a po wysuszeniu – bez względu na wagę koksu naftowego – zostanie zmieszana z węglem. Zastosowanie stawki opodatkowania koksu naftowego w wysokości podanej w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy nie wymaga spełnienia dodatkowych warunków. Jedynym warunkiem – wskazanym przez Spółkę – jest przeznaczenie tego koksu naftowego do zmieszania z węglem i użycia mieszaniny jako paliwo opałowe. Przy czym podkreślić należy, że rozstrzygnięcie we wskazanym zakresie dotyczy wyłącznie sytuacji objętej wnioskiem, w odniesieniu do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanowiska.

Tym samym, oceniając całościowo, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 należy uznać za nieprawidłowe.

Wnioskodawca wskazał, że planuje zmieszanie koksu naftowego (20% masy mieszaniny) z węglem kamiennym (80% masy mieszaniny). Dla otrzymanego po zmieszaniu wyrobu Spółka otrzymała WIA, z którego wynika, że taką mieszaninę należy kwalifikować do kodu CN 2701 19 00 (węgiel pozostały), jako paliwo opałowe. Jak wynika więc z decyzji WIA mieszanina taka będzie wyrobem energetycznym wymienionym w art. 86 ust. 1 pkt 2 oraz w poz. 19 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym.

Przepis art. 87 ust. 1 ustawy precyzuje co należy rozumieć pod pojęciem produkcji wyrobów energetycznych. Zgodnie z tym przepisem – poza wytwarzaniem lub przetwarzaniem wyrobów energetycznych – produkcją jest także mieszanie. Zatem mając na uwadze treść art. 87 ust. 1 ustawy, mieszanie koksu naftowego z węglem będzie stanowiło produkcję wyrobu energetycznego o kodzie CN 2701 19 00. Skoro powstała mieszanina będzie wyrobem węglowym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy, to jej produkcja nie musi odbywać się w składzie podatkowym. Art. 47 ust. 1 pkt 7 ustawy wskazuje na wyjątek od zasady produkcji wyrobów akcyzowych w składzie podatkowym, dotyczący produkcji poza składem wyrobów węglowych. W tym wypadku kwestia, aby mieszanie koksu naftowego z węglem odbywało się w dowolnym przystosowanym do tego miejscu, pozostaje poza zakresem ustawy o podatku akcyzowym.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 należy uznać za prawidłowe.

Wnioskodawca wskazał, że nabywcami powstałej mieszaniny koksu naftowego i węgla byłyby wyłącznie pośredniczące podmioty węglowe. W takim wypadku sprzedaż mieszaniny pośredniczącym podmiotom węglowym nie będzie stanowiła przedmiotu opodatkowania w rozumieniu art. 9a ustawy. W konsekwencji sprzedaży mieszaniny wskazanym podmiotom nie powstanie obowiązek podatkowy na podstawie art. 10 ust. 1a i 1b ustawy.

Wskazana we wniosku mieszanina nie została wymieniona w załączniku nr 2 do ustawy, nie będzie produkowana w składzie podatkowym, co wynika z art. 47 ust. 1 pkt 7, nie będzie objęta procedurą zawieszenia poboru akcyzy, co wynika z art. 40 ust. 7 ustawy. W takim wypadku składowanie mieszaniny (magazynowanie) może odbywać się w dowolnym miejscu poza składem podatkowym. Przemieszczanie opisanej mieszaniny na terytorium kraju nie będzie się odbywało na podstawie dokumentów e-AD, e-SAD oraz e-DD. Opisana mieszanina nie będzie bowiem ani przemieszczana w związku z czynnościami wskazanymi w tych dokumentach, ani nie będzie stanowiła wyrobów wymienionych w tych dokumentach, w przypadku których ich przemieszczanie wymaga odpowiedniego dokumentowania.

Reasumując – sprzedaż mieszaniny wyłącznie pośredniczącym podmiotom węglowym nie będzie przedmiotem opodatkowania w rozumieniu art. 9a, a wówczas obowiązek podatkowy nie powstanie na podstawie art. 10 ust. 1a i 1b ustawy. Skoro wyprodukowana mieszanina będzie sprzedawana wyłącznie pośredniczącym podmiotom węglowym, to czynność ta nie będzie stanowiła przedmiotu opodatkowania, a wówczas nie powstanie obowiązek podatkowy. Zatem w tym zakresie pytania nr 5 stanowisko Wnioskodawcy będzie nieprawidłowe.

Wnioskodawca nie będzie musiał składować (magazynować) mieszaniny w składzie podatkowym. Również Spółka nie będzie miała obowiązku przemieszczania na terytorium kraju opisanej mieszaniny na podstawie dokumentów e-AD, e-SAD i e-DD. W tym zakresie pytania nr 5 stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Tym samym, oceniając całościowo, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 5 należy uznać za nieprawidłowe.

Ogólne zasady składania deklaracji podatkowych, obliczania i wpłacania akcyzy zostały określone w art. 21 ust. 1 ustawy. Podatnik jest obowiązany składać deklaracje podatkowe (według ustalonego wzoru) właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Wnioskodawca wskazał w opisie zdarzenia przyszłego, że nastąpi zmiana przeznaczenia koksu naftowego, który został nabyty wewnątrzwspólnotowo z zastosowaniem stawki 0 zł na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy. Koks naftowy będzie przeznaczony do wysuszenia a następnie do zmieszania z węglem, a powstała mieszanina będzie przeznaczona do celów opałowych. Taka zmiana przeznaczenia koksu naftowego będzie stanowiła przedmiot opodatkowania akcyzą zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy. Wówczas obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy, czyli z dniem przeznaczenia koksu naftowego jako domieszki do paliwa opałowego (węgla). W tych okolicznościach Spółka będzie zobowiązana do postępowania zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy – będzie zobowiązana do składania deklaracji podatkowych według ustalonego wzoru, obliczania i wpłacania akcyzy na rachunek właściwego urzędu skarbowego za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Zatem Spółka błędnie przyjęła, że ma obowiązek złożenia deklaracji podatkowej i dokonania wpłaty podatku za okresy miesięczne do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy w akcyzie, zgodnie ze stanowiskiem Spółki przedstawionym w stanowisku do pytania 2 (tj. w dniu dokonania czynności domieszania koksu naftowego do węgla).

Jak bowiem wskazał Organ (oceniając stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2), zmiana przeznaczenia koksu naftowego będzie stanowiła przedmiot opodatkowania akcyzą zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy. W takim wypadku obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy, czyli z dniem zmiany przeznaczenia koksu naftowego, a nie jak twierdzi Spółka z dniem domieszania koksu naftowego do węgla.

W § 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wzorów deklaracji wskazano, że rozporządzenie określa wory deklaracji w sprawie podatku akcyzowego, o których mowa m.in. w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy. Natomiast § 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wzorów deklaracji stanowi, że:

Deklaracje, o których mowa w § 1 pkt 1, składają się z formularza głównego (AKC-4/AKC-4zo), którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia, oraz formularzy szczegółowych o podatku akcyzowym od poszczególnych grup wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych (AKC-4/A, AKC-4/B, AKC-4/C, AKC-4/D, AKC-4/E, AKC-4/F, AKC-4/H, AKC-4/I, AKC-4/J, AKC-4/K, AKC-4/L, AKC–4/M, AKC-4/N, AKC-4/O, AKC-4/P i AKC-4/R), których wzory określają załączniki nr 2-14c do rozporządzenia.

Zatem w związku ze zmianą przeznaczenia koksu naftowego (przeznaczeniem do zmieszania z węglem), będącą czynnością stanowiącą przedmiot opodatkowania akcyzą w myśl art. 8 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, Spółka będzie zobowiązana do złożenia zarówno deklaracji podatkowej stanowiącej formularz główny (AKC-4/AKC-4zo), jak i formularza szczegółowego o podatku akcyzowym AKC-4/I, dotyczącego podatku akcyzowego od paliw opałowych (z wyłączeniem wyrobów węglowych i wyrobów gazowych), którego wzór podano w załączniku 9. Tak więc stanowisko Wnioskodawcy, że będzie zobowiązany do złożenia tylko deklaracji AKC-4/AKC-4zo, jest nieprawidłowe. Wnioskodawca będzie zobowiązany składać także formularz szczegółowy AKC-4/I.

Tym samym, oceniając całościowo, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 6 należy uznać za nieprawidłowe.

Wnioskodawca przedstawił okoliczności zdarzenia przyszłego, z których wynika, że nabył wewnątrzwspólnotowo koks naftowy opodatkowany stawką 0 zł na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy. W związku z tym nabyciem Spółka nie była obowiązana do prowadzenia ewidencji. Z regulacji zawartych w art. 138c ustawy, a dotyczących ewidencji wyrobów nabywanych wewnątrzwspólnotowo, nie wynika dla Wnioskodawcy obowiązek ewidencjonowania nabytego koksu naftowego. Koks naftowy nie został bowiem wymieniony w załączniku nr 2 do ustawy, a do tego na terytorium kraju nie jest objęty stawką akcyzy inna niż stawka zerowa (dla koksu naftowego zastosowano stawkę akcyzy wysokości 0 zł, na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy).

Spółka nie jest również zobowiązana do ewidencji wyrobów węglowych powstałych w wyniku domieszania koksu naftowego do węgla (miału węglowego) i sprzedażą tak powstałego wyrobu węglowego pośredniczącym podmiotom węglowym. Spółka jest wprawdzie pośredniczącym podmiotem węglowym, jednak nie wykonuje czynności wymagających ewidencjonowania, wskazanych w art. 138i ustawy (nie dokonuje sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu, a także nie używa wyrobów węglowych).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 7 należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanych pytań) i wyłącznie sytuacji prawnopodatkowej Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego, w zakresie podatku akcyzowego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako: „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy

wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.