Interpretacja 0111-KDIB3-3.4019.3.2026.2.AM

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od sprzedaży detalicznej jest:

‒    w zakresie sprzedaży w ramach „sprzedaży na miejscu” oraz „sprzedaży z okienka” dokonywanej na rzecz Klientów, którzy podają swój NIP w celu ujęcia go na paragonie fiskalnym zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej, dokumentującym dokonaną sprzedaż powyżej kwoty 450 zł (100 euro), a do tego paragonu nie została wystawiona faktura VAT - nieprawidłowe;

‒    w zakresie sprzedaży w ramach „sprzedaży na miejscu” oraz „sprzedaży z okienka” dokonywanej na rzecz Klientów, którzy podają swój NIP w celu ujęcia go na paragonie fiskalnym zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej, dokumentującym dokonaną sprzedaż do kwoty 450 zł (100 euro) lub powyżej kwoty 450 zł (100 euro), a do tego paragonu dokumentującego sprzedaż powyżej 450 zł została wystawiona faktura VAT - prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 14 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 16 lutego 2026 r. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 25 lutego 2026 r. (wpływ 25 lutego 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego należącą (…). Od (…) r. Spółka należy do (…).

Na X, poza (…), oferowane są również posiłki oraz napoje (dalej jako: „usługi gastronomiczne”), przeznaczone do spożycia zarówno na miejscu jak i na wynos - w zależności od infrastruktury konkretnej X. Wnioskodawca może, w zależności od dostępnej (…) infrastruktury, świadczyć także usługi w zakresie dostępu do (…), które również dostępne są na terenie X (dalej jako: „usługi pozostałe”).

Wnioskodawca nie posiada ściśle określonej grupy nabywców swoich towarów i usług co oznacza, że mogą one być zakupione przez każdego, kto jest zainteresowany ich nabyciem (dalej jako: „Klienci”). Zatem wśród Klientów znajdują się także osoby fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej oraz prowadzące działalność gospodarczą, które nabywają towary bądź usługi bez związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą, a także rolnicy ryczałtowi w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 poz. 361, t.j., ze zm.) (dalej jako: „Ustawa VAT”) X oferują szeroki wybór posiłków gotowych do bezpośredniego spożycia - w zależności od możliwości poszczególnych X, asortyment może się różnić. W procesie przygotowania posiłków Spółka korzysta z gotowych półproduktów dostarczanych przez zewnętrznych dostawców. Pracownicy X komponują półprodukty według stworzonych przez Spółkę przepisów i receptur, tworząc finalne dania, które następnie oferowane są Klientom.

W ofercie X (…) znajdują się: (…)

Proces przygotowywania posiłków przebiega według ustalonych procedur, zapewniających powtarzalność, niezmienność jakości i świeżości produktów, jakie otrzymuje Klient. Receptury wybranych składników objęte są tajemnicą handlową.

Podsumowując, dania z oferty oraz składniki posiłków są przygotowywane z gotowych, mrożonych półproduktów dostarczanych przez zewnętrznych dostawców. Część produktów oferowanych przez Spółkę w ramach usług gastronomicznych (…). Inne dania powstają (…).

Ponadto jako usługi gastronomiczne Spółka oferuje różnego typu gorące oraz zimne napoje, (…). Zdarza się, że Klienci Spółki mogą nabyć także zestawy promocyjne składające się z wybranego dania oraz napoju, (…).

Większość X wyposażona jest w infrastrukturę służącą stworzeniu przyjemnego i funkcjonalnego miejsca, w którym Klienci mogą spożywać jedzenie w komfortowych warunkach. W takich przypadkach (…) wyposażone są przykładowo w stoliki, krzesła, fotele czy klimatyzację (dalej jako: „Infrastruktura”). Zdarza się jednak, że niektóre X, ze względu na swój rozmiar, nie posiadają wyodrębnionej części konsumpcyjnej, pomimo tożsamej oferty gastronomicznej. Na danej (…) można nabyć wówczas wyłącznie usługi gastronomiczne świadczone na wynos.

Pracownicy (…) zobowiązani są do dbania o porządek na całej (…) paliw - także w części konsumpcyjnej, m.in. poprzez sprzątanie stolików po posiłkach i bieżące utrzymanie czystości. Jednocześnie Klienci mogą każdorazowo sami uprzątnąć swoje miejsce posiłku, korzystając z przygotowanych ogólnodostępnych koszy na odpady.

Wydawanie posiłków oraz napoi odbywa się w trzech wariantach.

Pierwszym z nich jest bezpośrednia sprzedaż Klientom znajdującym się na X (dalej jako: „sprzedaż na miejscu”). Każdorazowo, Klient (…) ma możliwość zapoznania się z ofertą Wnioskodawcy, która wyświetlona jest na tablicy informacyjnej. Po zapoznaniu się z ofertą, Klient przystępuje do złożenia zamówienia. W tym celu podchodzi do pracownika (…) znajdującego się za ladą, u którego składa zamówienie na określone produkty oraz ma możliwość ich indywidualizacji (…). Pracownicy (…) uprawnieni są do polecania określonych pozycji menu, informowania o promocjach cenowych, składzie produktów czy złożenia oferty doboru dodatkowych elementów posiłku. Każdorazowo Klient zobowiązany jest do zapłaty za zamówienie z góry, tj. w momencie składania zamówienia.

Realizacja zamówienia następuje poprzez wydanie go przy tej samej ladzie, przy której zostało ono złożone lub w innym miejscu służącym do wydawania zamówień. Zamówienie jest odbierane przez Klienta we własnym zakresie. Klient otrzymuje danie (…). Dodatkowo, jeżeli zamówienie obejmuje napój, (…).

Napoje zimne wydawane są bezpośrednio do ręki Klienta przez pracownika lub też Klient sam przynosi napój z półki sklepowej do kasy. W przypadku ciepłych napojów, każdorazowo Klient podchodząc do kasy deklaruje chęć zakupu danego wariantu napoju, a następnie sam obsługuje ekspres.

W przypadku problemów z obsługą ekspresu, każdorazowo pracownicy Spółki są zobowiązani do wsparcia Klienta w jego obsłudze lub wydania mu napoju, samodzielnie obsługując ekspres. Produkty wydawane są przez pracowników Klientowi bez względu na liczbę wolnych miejsc w strefie konsumpcyjnej (…).

Klienci nie maja możliwości uprzedniej rezerwacji miejsc. Po wydaniu zamówienia, pracownicy (…) nie obsługują już Klientów, tj. nie odbierają od niego opłat oraz nie podchodzą do stolików.

Drugim z wariantów jest złożenie przez Klienta zamówienia poprzez aplikację partnera Spółki (dalej jako: „sprzedaż przez aplikację”). Wówczas Klient składa zamówienie na paczkę niespodziankę z ww. produktami. W jej skład wchodzić mogą zarówno dania jak i napoje, (…). Klient rezerwuję daną paczkę i następnie odbiera ją bezpośrednio (…). W tym przypadku Klienci dokonują opłaty z góry za pomocą aplikacji.

Trzecią z opcji jest bezpośrednia sprzedaż usług gastronomicznych z okienka (dalej jako: „sprzedaż z okienka”). Polega ona na wydawaniu posiłków i napojów bezpośrednio przez specjalnie wydzielone okienko, bez wchodzenia do budynku (…). Klienci dokonują zatem w jednym miejscu zarówno złożenia, opłaty jak i odbioru zamówienia.

Oprócz wymienionej oferty gastronomicznej, Spółka zapewnia Klientom szeroki zakres usług pozostałych, które podnoszą komfort korzystania (…) i odpowiadają na różnorodne potrzeby Klientów. Do usług pozostałych należą: (…)

Każda z powyższych usług dostępna jest dla Klientów po uiszczeniu stosownej opłaty w kasie lub w automacie (w zależności od wyposażenia X), która uprawnia ich do korzystania z wybranych urządzeń lub przestrzeni przez określony czas. Pracownicy (…) są również odpowiedzialni za regularną kontrolę sprawności oraz czystości sprzętów służących do realizacji innych usług i zapewnienie ich właściwego działania.

(…).

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku wskazali Państwo:

1)  Pytanie: „W jaki sposób ewidencjonują Państwo opisaną we wniosku sprzedaż?”.

Odpowiedź: „Sprzedaż ewidencjonowana jest za pomocą kasy fiskalnej”.

2)  Pytanie: „Czy w przypadku sprzedaży o wartości do 450 zł (100 euro) wystawiają Państwo wyłącznie paragon fiskalny z NIP nabywcy czy w określonych przypadkach wystawiają Państwo fakturę? Proszę wskazać jakie to przypadki.”.

Odpowiedź: „Jak wskazała Spółka we wniosku: „Wnioskodawca nie posiada ściśle określonej grupy nabywców swoich towarów i usług co oznacza, że mogą one być zakupione przez każdego, kto jest zainteresowany ich nabyciem (dalej jako: „Klienci”). Zatem wśród Klientów znajdują się także osoby fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej oraz prowadzące działalność gospodarczą, które nabywają towary bądź usługi bez związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą, a także rolnicy ryczałtowi w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 poz. 361, t.j. ze zm.)(dalej jako: „Ustawa VAT”)”.

Wobec powyższego w przypadku sprzedaży o wartości do 450 zł (100 euro) Spółka nie wystawia wyłącznie paragonów fiskalnych z NIP nabywcy lub w faktur.

Spółka stosuje zasady przewidziane w ustawie z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (dalej jako: „ustawa o VAT”; Dz.U.2025.775).

W związku z powyższym, w zależności od decyzji nabywcy (posłużenia się numerem NIP lub nie czy też wystąpieniem z żądaniem otrzymania faktury), Spółka dokonuje właściwego sposobu dokumentacji sprzedaży, tj. może ona wystawić paragon bez NIP, paragon z NIP, fakturę bez NIP lub fakturę z NIP - zgodnego z przepisami ustawy o VAT.

Podsumowując, ze względu na brak ściśle określonej grupy nabywców, Spółka może dokonywać wszystkich rodzajów ewidencji sprzedaży w zależności od przypadku i dokonuje ich w ramach wymogów, do których jest do tego ustawowo zobowiązana”.

3)  Pytanie: „Czy dokonują Państwo na rzecz Klientów opisanej we wniosku sprzedaży o wartości powyżej 450 zł (100 euro)? Jeżeli tak, to czy do paragonów fiskalnych dokumentujących tą sprzedaż - w przypadku gdy zawierają one NIP nabywcy - wystawiają Państwo fakturę w każdym przypadku?”.

Odpowiedź: „Analogicznie jak w wyżej wskazanej odpowiedzi na pytanie numer trzy, Spółka pragnie wskazać, że nie posiada określonego kręgu swoich nabywców, wobec czego w przypadku sprzedaży opisanej we wniosku o wartości powyżej 450 zł (100 euro) stosuje się do przepisów prawa, co do których jest zobowiązana się stosować, tj. również do paragonów fiskalnych dokumentujących tą sprzedaż - w przypadku gdy zawierają one NIP nabywcy - wystawia fakturę w każdym przypadku, w którym jest do tego zobowiązana (zgodnie z art. 106b ust. 3 i 5). Nie każda jednak sprzedaż powyżej 450 zł dokumentowana jest fakturą - ze względu na brak formalnego wymogu.

Ponadto wskazali Państwo, że wyrażone we wniosku wątpliwości odnoszą się wyłącznie do opisanej we wniosku „sprzedaży na miejscu” i „sprzedaży z okienka”.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym posłużenie się przez Klienta numerem NIP w przypadku nabycia usług gastronomicznych (w wariancie sprzedaży z okienka oraz sprzedaży na miejscu) powinno być traktowane jako deklaracja przez niego nabycia w związku z prowadzoną przez siebie działalnością i jako takie nie podlega opodatkowaniu PSD?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Spółki w przypadku posłużenia się przez Klienta numerem NIP w przypadku nabycia usług gastronomicznych (w wariancie sprzedaży z okienka oraz sprzedaży na miejscu) należy uznać, że deklaruje on nabycie usług gastronomicznych związku z prowadzoną przez siebie działalnością i jako takie nie podlega opodatkowaniu PSD.

Szczegółowe uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 4 ustawy o PSD podatnikami podatku od sprzedaży detalicznej są sprzedawcy detaliczni. Jak stanowi art. 3 pkt 4 przedmiotowej ustawy, pod pojęciem sprzedawcy detalicznego rozumie się osobę fizyczną, osobę prawną, spółkę cywilną oraz jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej dokonujące sprzedaży detalicznej.

Natomiast, aby wystąpiła sprzedaż detaliczna w rozumieniu ustawy o PSD, łącznie muszą zostać spełnione następujące przesłanki:

1)  sprzedaż powinna następować na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach działalności gospodarczej zbywcy (w rozumieniu art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2024.361; dalej jako: „ustawa o VAT”);

2)  sprzedaż musi mieć charakter odpłatny oraz musi mieć miejsce na podstawie umowy zawartej w lokalu przedsiębiorstwa lub poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U.2024.1796; dalej jako: „ustawa o PK”);

3)  przedmiotem sprzedaży muszą być towary (w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy o PSD);

4)  sprzedaż musi być dokonywana na rzecz określonej grupy podmiotów (konsumentów, o których mowa w art. 3 pkt 3 ustawy o PSD).

(…).

Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się jednak do prawidłowego określenia grupy nabywców, na rzecz których sprzedaż w wyżej wymienionych dwóch formach stanowić będzie rzeczywiście sprzedaż objętą PSD.

Ponieważ Wnioskodawca nie posiada ściśle określonej grupy nabywców swoich towarów i usług, tj. Klientów, Spółka powzięła wątpliwość co do prawidłowego zdefiniowania konsumentów, o których mowa w art. 3 pkt 3 ustawy o PSD).

Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o PSD konsumentem jest osoba fizyczna nieprowadzącą działalności gospodarczej oraz osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą nabywająca towary bez związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą, a także rolnik ryczałtowy w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o VAT- sprzedaż tylko na ich rzecz opodatkowana jest PSD.

Kluczowe w tym przypadku jest precyzyjne zdefiniowanie nabycia towarów niezwiązanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, o którym mowa w powyższym przepisie w celu właściwego określenia kręgu podmiotowego konsumentów.

Zgodnie z uzasadnieniem do projektu ustawy o PSD, wyłączone z katalogu podmiotów uznawanych za konsumentów, będą osoby (przedsiębiorcy), dla których sprzedaż dokumentowana będzie fakturą VAT zawierającą numer identyfikacji podatkowej (NIP).

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT jednym z elementów prawidłowo wystawionej faktury VAT jest, co do zasady, numer za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi. Oznacza to, że w zależności od statusu nabywcy i jego rezydencji podatkowej będzie to albo NIP (numer podatkowy, pod którym nabywca jest zidentyfikowany dla celów podatku), albo numer podatkowy innego państwa członkowskiego (pod którym nabywca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej). Z powyższego wynika, że NIP nabywcy zawiera jedynie faktura VAT wystawiona na rzecz zidentyfikowanego podatnika podatku VAT. Jednocześnie należy zauważyć, że wyłącznym identyfikatorem podatkowym dla podatników będących osobami fizycznymi objętymi rejestrem PESEL nieprowadzącymi działalności gospodarczej lub niebędącymi zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług jest PESEL. Takie osoby nie posługują się NIP-em (zgodnie z ustawą z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników - Dz.U.2024.375).

Jak wskazano w indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia 15 kwietnia 2024 r. (znak: 0111-KDIB3-3.4019.3.2024.1.AM): „kluczowym elementem uznania sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie fiskalnej za sprzedaż inną niż detaliczna jest spełnienie kryterium w postaci wystawienia albo niewystawienia faktury VAT (obowiązek posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej NIP występuje wyłącznie w przypadku zakupu towarów lub usług przeznaczonych na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Oznacza to, że w sytuacji gdy zakupu dokonuje osoba prowadząca działalność gospodarczą ale dany zakup przeznaczony jest na cele niezwiązane z tą działalnością, nabywca powinien posługiwać się numerem PESEL a nie numerem NIP)”.

Należy zatem podkreślić, że w ustawie o PSD powiązanie nabycia towaru z prowadzoną działalnością gospodarczą zostało uzależnione od prawidłowego wystawienia faktury VAT, a tym samym jedynie pośrednio od posłużenia się przez konsumenta numerem NIP.

Ustawodawca nie uzależnił bowiem ustalania przychodu ze sprzedaży detalicznej od sposobu identyfikacji kupującego, w tym rodzaju używanego przez niego identyfikatora. Oznacza to, że obowiązkiem sprzedawcy jest jedynie określenie wartości sprzedaży zarejestrowanej za pomocą kas fiskalnych. Wprowadzając normę zawartą w art. 6 ust. 3 ustawy o PSD ustawodawca w celu ustalenia czy dane nabycie jest związane z działalnością gospodarczą nabywcy, odwołał się wyłącznie do przepisów dotyczących podatku VAT w zakresie ewidencjonowania sprzedaży (faktura lub paragon). Nie odwołał się natomiast do regulacji dotyczących identyfikacji podatkowej podatników (wyrok WSA w Warszawie z 14 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 790/22).

Jednocześnie należy wskazać, że ustawa o PSD nie nakłada na podatników obowiązku posiadania jakichkolwiek dowodów (np. dokumentów) świadczących o tym, że nabywca prowadzący działalność gospodarczą, posługujący się przy nabyciu towarów posiadanym NIP, faktycznie wykorzysta zakupiony towar do celów związanych z działalnością gospodarczą.

Jak wskazano w indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia 15 kwietnia 2024 r. (znak: 0111-KDIB3-3.4019.3.2024.1.AM): „w zakresie sprzedaży dokonywanej na rzecz Przedsiębiorców, nabywca dokonując zakupu posługując się numerem NIP określa jego przeznaczenie do celów związanych z działalnością gospodarczą. Tym samym więc, podanie NIP przez nabywcę będącą osobą fizyczną, w zasadzie przesądza o tym, że w przypadku danej transakcji dokonuje jej osoba prowadząca działalność gospodarczą. (…) To nabywca momencie zakupu decyduje bowiem o przeznaczeniu nabywanych towarów. Zatem uznać należy, że w sytuacji, w której nabywca podaje swój NIP dla celów ujęcia go w paragonie fiskalnym dokumentującym dokonaną na jego rzecz sprzedaż do kwoty 450 zł, dokonana sprzedaż nie jest kwalifikowana jako sprzedaż detaliczna i tym samym wyłączona jest spod opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej. W konsekwencji nie powinna ona być uwzględniana przy obliczaniu podstawy opodatkowania tym podatkiem”.

Biorąc pod uwagę powyższe, sprzedaż usług gastronomicznych nie podlega opodatkowaniu PSD w przypadku posłużenia się przez Klienta numerem NIP, jako deklaracja przez niego nabycia w związku z prowadzoną przez siebie działalnością.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

‒    w zakresie sprzedaży w ramach „sprzedaży na miejscu” oraz „sprzedaży z okienka” dokonywanej na rzecz Klientów, którzy podają swój NIP w celu ujęcia go na paragonie fiskalnym zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej, dokumentującym dokonaną sprzedaż powyżej kwoty 450 zł (100 euro), a do tego paragonu nie została wystawiona faktura VAT - nieprawidłowe;

‒    w zakresie sprzedaży w ramach „sprzedaży na miejscu” oraz „sprzedaży z okienka” dokonywanej na rzecz Klientów, którzy podają swój NIP w celu ujęcia go na paragonie fiskalnym zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej, dokumentującym dokonaną sprzedaż do kwoty 450 zł (100 euro) lub powyżej kwoty 450 zł (100 euro), a do tego paragonu dokumentującego sprzedaż powyżej 450 zł została wystawiona faktura VAT - prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o podatku od sprzedaży detalicznej (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 148), zwanej dalej ustawą, ilekroć w ustawie jest mowa o:

Jak stanowi art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1796, ze zm.):

Natomiast przez lokal przedsiębiorstwa - stosowanie do art. 2 pkt 3 ustawy o prawach konsumenta-rozumie się:

Zatem opodatkowaniu podlega sprzedaż dokonana na podstawie umów zawartych w lokalu oraz poza nim, przy czym konieczna jest fizyczna obecność stron przynajmniej na etapie złożenia oferty, która inicjuje zawarcie umowy.

Jak wynika z art. 4 ustawy:

Stosownie natomiast do art. 5 ustawy:

W świetle art. 6 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 6 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy:

W myśl art. 6 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.):

Jak stanowi art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT:

W świetle art. 106e ust. 1 pkt 3, 5, 8, 9, 11, 12, 13, 14 ustawy o VAT:

Na mocy art. 106b ust. 5 ustawy o VAT:

Stosownie do art. 106e ust. 5 pkt 3 ustawy o VAT:

Jak wynika z zacytowanych przepisów, przedmiotem opodatkowania jest przychód ze sprzedaży detalicznej dokonywanej na terytorium Polski w lokalu przedsiębiorstwa lub poza tym lokalem. W zakresie rozumienia pojęć „lokal przedsiębiorstwa oraz „umowa zawarta poza lokalem przedsiębiorstwa” przepisy ustawy odwołują się do definicji zawartych w ustawie z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2759, ze zm.; dalej jako: „ustawa o prawach konsumenta”).

Podstawą opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej jest nadwyżka - ponad kwotę 17 000 000 zł w danym miesiącu - przychodów ze sprzedaży towarów uznanej za sprzedaż detaliczną w rozumieniu ustawy, zaewidencjonowanej przy pomocy kas rejestrujących oraz obrotu niezaewidencjonowanego zgodnie ze zwolnieniem przewidzianym w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2023 r. poz. 2605).

Przy czym kluczowym elementem uznania sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie fiskalnej za sprzedaż inną niż detaliczna jest spełnienie kryterium w postaci wystawienia albo niewystawienia faktury VAT. W ten sposób ustala się wielkość sprzedaży niefakturowaną, a więc zaewidencjonowaną przy użyciu kas rejestrujących.

Przy czym w przypadku, w którym kwota należności ogółem nie przekracza 450 zł/100 euro faktura może nie zawierać danych określonych w ust. 1 pkt 3 dotyczących nabywcy i danych określonych w ust. 1 pkt 8, 9 i 11-14, pod warunkiem, że zawiera dane pozwalające określić dla poszczególnych stawek podatku kwotę podatku. Jest to wtedy tzw. faktura uproszczona.

Ponadto, z powyższych przepisów wynika, że podmioty dokonujące sprzedaży towarów, w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, w sytuacji gdy nabywcami towarów są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz rolnicy ryczałtowi są zobowiązane do zapłaty podatku od tej sprzedaży. Podatek od sprzedaży detalicznej jest naliczany także od sprzedaży dokonywanej na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w przypadku dokonania przez te podmioty zakupu towarów wykorzystywanych poza sferą ich działalności gospodarczej.

W myśl art. 2 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 237, ze zm.):

1.  Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu.

2.  Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, oraz płatnicy podatków.

3.  Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają także podmioty będące, na podstawie odrębnych ustaw, płatnikami składek ubezpieczeniowych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

Natomiast w myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że, podmioty prowadzące działalność gospodarczą są obowiązane posługiwać się, dla celów tej działalności, numerem identyfikacji podatkowej NIP, podczas gdy osoby nieprowadzące działalności gospodarczej dokonujące zakupów towarów i usług, które występują z żądaniem wystawienia faktury, powinny posługiwać się numerem PESEL.

Obowiązek posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej NIP występuje wyłącznie w przypadku zakupu towarów lub usług przeznaczonych na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Oznacza to, że w sytuacji gdy zakupu dokonuje osoba prowadząca działalność gospodarczą ale dany zakup przeznaczony jest na cele niezwiązane z tą działalnością, nabywca powinien posługiwać się numerem PESEL a nie numerem NIP.

Jednocześnie wskazać należy, że dla obliczenia podstawy opodatkowania dla celów naliczenia i poboru podatku od sprzedaży detalicznej, brana jest tylko wartość przychodu generowana z tytułu sprzedaży detalicznej, w rozumieniu art. 3 ust. 5 ustawy, zaewidencjonowana w kasie rejestrującej oraz obrotu niezaewidencjonowanego zgodnie z przewidzianymi zwolnieniami w tym zakresie. Natomiast przy obliczaniu przychodu służącego określeniu podstawy opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej, nie uwzględnia się obrotu wynikającego ze sprzedaży innej niż detaliczna, w rozumieniu art. 3 ust. 5 ustawy. W tym wypadku odbywa się to niezależnie od tego, czy ta sprzedaż inna niż sprzedaż detaliczna jest ewidencjonowana czy też nie w kasie rejestrującej oraz niezależnie od tego czy to ewidencjonowanie następuje w tej samej kasie co sprzedaż detaliczna lub w innej.

Przy czym wskazać należy, że w zakresie sprzedaży dokonywanej na rzecz klientów, nabywca dokonując zakupu posługując się numerem NIP określa jego przeznaczenie do celów związanych z działalnością gospodarczą. Powyższe nie oznacza jednak, że sprzedawca będąc podatnikiem VAT, wystawiając paragon fiskalny z NIP na kwotę powyżej 450 zł, zwolniony jest z obowiązku wystawienia na rzecz przedsiębiorcy faktury VAT lub może ograniczyć się do ich wystawiania wyłącznie „na życzenie”.

W związku z powyższym sprzedaż, do której wystawiono paragon fiskalny z NIP na kwotę powyżej 450 zł dopiero z chwilą prawidłowego jej udokumentowania, zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług tj. poprzez wystawienie faktury VAT, będzie możliwa do zakwalifikowania jako sprzedaż na rzecz przedsiębiorcy. Tym samym wyłącznie przychód wynikający z faktury VAT lub faktury VAT uproszczonej nie będzie uwzględniany przy obliczaniu podstawy opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej.

Zatem w przypadku dokonywania na rzecz klientów sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej, potwierdzonej paragonami z NIP o wartości powyżej 450 zł (100 euro), do których nie zostały wystawione faktury VAT, taka sprzedaż winna być wliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej niezależnie od tego na kogo rzecz jest ona dokonywana.

Powyższe znajduje swoje odzwierciedlenie w orzecznictwie, zgodnie z którym „sprzedaż zaewidencjonowaną na kasie fiskalnej i potwierdzoną paragonami o wartości powyżej 450 zł (100 euro), do których nie zostały wystawione faktury VAT (taki paragon z uwagi na wartość nie jest fakturą uproszczoną), należy uznać za sprzedaż detaliczną, paragonową, której wartość wlicza się do podstawy opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej.

Ustalanie przychodu ze sprzedaży detalicznej następuje wyłącznie poprzez ustalenie wielkości sprzedaży zaewidencjonowanej przy użyciu kas rejestrujących oraz sprzedaży niezaewidencjonowanej (zgodnie ze zwolnieniem określonym w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 111 ust. 8 i art. 145a ust. 17 u.p.t.u.). A contrario wyłączenia z ustalania przychodu wynikają więc z systemu fakturowania. U.p.s.d. nie dopuszcza wyłączenia przychodu w zakresie jakiejkolwiek sprzedaży paragonowej (nie chodzi tu o fakturę uproszczoną)” (por. wyrok WSA w Warszawie z 14 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 790/22).

Z przedstawionego przez Państwa we wniosku opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonują Państwo m.in. sprzedaży posiłków w ramach „sprzedaży na miejscu” oraz „sprzedaży z okienka”, które stanowią sprzedaż detaliczną w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej. Jednocześnie wskazali Państwo, że nie posiadają Państwo ściśle określonej grupy nabywców swoich towarów i usług co oznacza, że mogą one być zakupione przez każdego, kto jest zainteresowany ich nabyciem. Zatem wśród Klientów znajdują się także osoby fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej oraz prowadzące działalność gospodarczą, które nabywają towary bądź usługi bez związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą, a także rolnicy ryczałtowi w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług.

Prowadzoną sprzedaż w ramach „sprzedaży na miejscu” oraz „sprzedaży z okienka” ewidencjonują Państwo przy zastosowaniu kas rejestrujących. Przy ewidencjonowaniu stosują Państwo zasady przewidziane w ustawie o podatku od towarów i usług, w związku z czym w przypadku sprzedaży o wartości do 450 zł (100 euro) w zależności od decyzji nabywcy (posłużenia się numerem NIP lub nie czy też wystąpieniem z żądaniem otrzymania faktury), Spółka dokonuje właściwego sposobu dokumentacji sprzedaży, tj. może ona wystawić paragon bez NIP, paragon z NIP, fakturę bez NIP lub fakturę z NIP – zgodnego z przepisami ustawy o VAT. W przypadku sprzedaży o wartości powyżej 450 zł (100 euro) stosują się Państwo do przepisów prawa, co do których jest zobowiązani są Państwo się stosować, tj. również do paragonów fiskalnych dokumentujących tą sprzedaż - w przypadku gdy zawierają one NIP nabywcy - wystawiają Państwo fakturę w każdym przypadku, w którym jest do tego zobowiązana (zgodnie z art. 106b ust. 3 i 5). Nie każda jednak sprzedaż powyżej 450 zł dokumentowana jest fakturą - ze względu na brak formalnego wymogu.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy prawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie z którym posłużenie się przez klienta numerem NIP w przypadku nabycia usług gastronomicznych (w wariancie sprzedaży z okienka oraz sprzedaży na miejscu) powinno być traktowane jako deklaracja przez niego nabycia w związku z prowadzoną przez siebie działalnością i jako takie nie podlega opodatkowaniu PSD.

Mając zatem na uwadze przepisy ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej oraz dotyczące ewidencji i identyfikacji podatników wskazać należy, że oprócz sprzedaży dokonywanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, za sprzedaż detaliczną uznaje się - zgodnie z powołanym wyżej art. 3 pkt 5 ustawy PSD - sprzedaż na rzecz osób fizycznych mających status podmiotu gospodarczego, które w określonych okolicznościach nie działają w charakterze przedsiębiorcy. Istotne jest więc ustalenie czy dany zakup służy działalności gospodarczej prowadzonej przez takie osoby czy też ich celom prywatnym.

Sposób zaewidencjonowania danej sprzedaży ma w konsekwencji wpływ na ustalenie podstawy opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej. Dlatego kwestia stwierdzenia czy dany towar został nabyty w związku z prowadzoną przez osobę fizyczną działalnością gospodarczą czy też na cele prywatne leży po stronie podatnika.

Potwierdzenie przez sprzedawcę statusu nabywcy najczęściej następuje poprzez uzyskanie od niego informacji w tym zakresie. W przypadku nabywcy, który dokonuje zakupu jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, występuje on z żądaniem wystawienia faktury, podając swój identyfikator podatkowy, pod którym zarejestrowany jest jako podatnik podatku od towarów i usług lub podatku od wartości dodanej. W przypadku podatników podatku od towarów i usług jest to NIP. Należy zwrócić uwagę, iż obecnie, jeżeli osoba fizyczna posługuje się NIP, oznacza to, że jest ona osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą lub jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (tym samym prowadzi działalność gospodarczą przynajmniej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług). Od 1 stycznia 2012 r. bowiem, w przypadku podatników będących osobami fizycznymi, objętych rejestrem PESEL, nieprowadzących działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług, numery NIP zostały całkowicie zniesione. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, identyfikatorem podatkowym takich osób jest wyłącznie numer PESEL.

Tym samym więc, podanie NIP przez nabywcę będącą osobą fizyczną, w zasadzie przesądza o tym, że w przypadku danej transakcji dokonuje jej osoba prowadząca działalność gospodarczą. Dodatkowo podatnik może potwierdzić status kontrahenta w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Przy czym, o ile sprzedawca może ustalić wobec kogo dokonuje sprzedaży, to nie ma jednak możliwości zweryfikowania, czy wydany towar zostanie w rzeczywistości wykorzystany przez kupującego w jego działalności gospodarczej czy też na cele osobiste/prywatne. Ponadto sam rodzaj nabywanych towarów nawet jeśli nie odpowiada przedmiotowi działalności nabywcy, nie świadczy w żaden sposób o tym, że nie mogą one zostać spożytkowane na cele prowadzonej działalności. Podkreślić należy, że ustawa o podatku od sprzedaży detalicznej nie nakłada na podatników obowiązku posiadania jakichkolwiek dowodów (np. dokumentów) świadczących o tym, że nabywca prowadzący działalność gospodarczą, posługujący się przy nabyciu towarów posiadanym NIP, faktycznie wykorzysta zakupiony towar do celów związanych z działalnością gospodarczą. To nabywca momencie zakupu decyduje bowiem o przeznaczeniu nabywanych towarów.

Zatem uznać należy, że w sytuacji, w której nabywca podaje swój NIP dla celów ujęcia go w paragonie fiskalnym dokumentującym dokonaną na jego rzecz sprzedaż do kwoty 450 zł, dokonana sprzedaż nie jest kwalifikowana jako sprzedaż detaliczna i tym samym wyłączona jest spod opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej. W konsekwencji nie powinna ona być uwzględniana przy obliczaniu podstawy opodatkowania tym podatkiem.

W sytuacji jednak, w której nabywca podaje swój NIP dla celów ujęcia go w paragonie fiskalnym dokumentującym dokonaną na jego rzecz sprzedaż powyżej kwoty 450 zł (100 euro), a do tego paragonu nie zostanie wystawiona faktura VAT, dokonana sprzedaż jest kwalifikowana jako sprzedaż detaliczna i tym samym jest opodatkowana podatkiem od sprzedaży detalicznej. W konsekwencji powinna być ona uwzględniana przy obliczaniu podstawy opodatkowania tym podatkiem. Jak wynika bowiem z powyżej wskazanych wyjaśnień, sprzedaż o wartości powyżej 450zł (100 euro) dokumentowana jedynie paragonem fiskalnym zawierającym NIP nabywcy, do którego nie została wystawiona faktura, jest opodatkowana podatkiem od sprzedaży detalicznej niezależnie od tego na czyją rzecz ta sprzedaż została dokonana.

Z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy wynika, że nie każda sprzedaż w ramach „sprzedaży na miejscu” oraz „sprzedaży z okienka” powyżej 450 zł (100 euro) jest dokumentowana fakturą.

Zatem w sytuacji, w której Klient poda swój NIP w celu ujęcia go na paragonie fiskalnym dokumentującym dokonaną sprzedaż do kwoty 450 zł (100 euro), to taką sprzedaż w ramach „sprzedaży na miejscu” oraz „sprzedaży z okienka” należy uznać za sprzedaż niebędącą sprzedażą detaliczną, a więc nie powinna być ona uwzględniana przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej. W sytuacji jednak w której Klient poda swój NIP w celu ujęcia go na paragonie fiskalnym dokumentującym dokonaną sprzedaż w ramach „sprzedaży na miejscu” oraz „sprzedaży z okienka” powyżej kwoty 450 zł (100 euro), a do tego paragonu nie zostanie wystawiona faktura, to taką sprzedaż należy uznać za sprzedaż będącą sprzedażą detaliczną, a więc powinna być ona uwzględniana przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem od sprzedaży detalicznej.

Jednocześnie nie są Państwo zobowiązani do weryfikowania czy nabycie towarów faktycznie następuje w związku z prowadzoną przez takie osoby działalnością gospodarczą, bowiem - jak już wyżej zostało wskazane - ustawodawca nie nałożył na podatników takiego obowiązku.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie zadanego we wniosku pytania należy uznać:

‒    w zakresie sprzedaży w ramach „sprzedaży na miejscu” oraz „sprzedaży z okienka” dokonywanej na rzecz Klientów, którzy podają swój NIP w celu ujęcia go na paragonie fiskalnym zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej, dokumentującym dokonaną sprzedaż powyżej kwoty 450 zł (100 euro), a do tego paragonu nie została wystawiona faktura VAT - za nieprawidłowe, bowiem w tym przypadku samo podanie przez Klienta NIP nie świadczy o tym, że sprzedaż w ramach „sprzedaży na miejscu” oraz „sprzedaży z okienka” nie podlega opodatkowaniu podatkiem od sprzedaży detalicznej;

‒    w zakresie sprzedaży w ramach „sprzedaży na miejscu” oraz „sprzedaży z okienka” dokonywanej na rzecz Klientów, którzy podają swój NIP w celu ujęcia go na paragonie fiskalnym zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej, dokumentującym dokonaną sprzedaż do kwoty 450 zł (100 euro) lub powyżej kwoty 450 zł (100 euro), a do tego paragonu dokumentującego sprzedaż powyżej 450 zł została wystawiona faktura VAT - za prawidłowe, bowiem w tym przypadku samo podanie przez Klienta NIP świadczy o tym, że sprzedaż w ramach „sprzedaży na miejscu” oraz „sprzedaży z okienka” nie podlega opodatkowaniu podatkiem od sprzedaży detalicznej jako nabycie towarów przez Klienta w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa sytuacji prawnopodatkowej oraz sprawy będącej przedmiotem zadanego we wniosku pytania i została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego.

Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Końcowo, w odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnych indywidualnych sprawach, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.