Opłata emisyjna z tytułu wprowadzenia na rynek wyrobu klasyfikowanego do CN 2710 19 42.
Spółka, będąca importerem paliw, sprowadza do Polski standardowe paliwa ciekłe (oleje napędowe, benzyny) oraz biopaliwo w postaci hydrorafinowanego oleju roślinnego (HVO), które jest samoistnym biopaliwem pochodzenia roślinnego, klasyfikowanym od 1 stycznia 2025 r. do kodu CN 2710 19 42. Spółka dotychczas uiszczała opłatę emisyjną od HVO, ale po analizie przepisów uznała, że HVO jako biopaliwo nie powinno podlegać tej…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zakresie opłaty emisyjnej jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
Państwa wniosek z 23 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 3 marca 2026 r. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 13 kwietnia 2026 r. (wpływ 17 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Spółka jest (…).
W ramach prowadzonej działalności Spółka sprowadza (...) standardowych paliw ciekłych, takich jak oleje napędowe i benzyny silnikowe. Spółka dokonuje również przywozu do Polski biopaliwa w postaci (…), tzw. (…) stosowanego jako samoistne paliwo ((...), przy czym (...) odnosi się do wyrobu w postaci czystej, tj. zawierającej 100% biopaliwa), które jest odpowiednikiem tradycyjnego oleju napędowego, ale o pochodzeniu roślinnym (…).
Innymi słowy, (...) to (…) (produkt pochodzenia roślinnego, a nie naftowego, mineralnego). (...) to wysokiej jakości samoistne biopaliwo powstające z olejów roślinnych, (…). (...) klasyfikowane jest na gruncie Nomenklatury Scalonej do kodu 2710 19 42.
Spółka do tej pory uznawała (...) za paliwo silnikowe podlegające opłacie emisyjnej w rozumieniu przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska i zgodnie z nimi rozliczała opłatę na podstawie art. 321a i następnymi ww. ustawy. Analiza przepisów nakładających obowiązki o charakterze fiskalnym w związku z przywozem do kraju określonych kategorii wyrobów energetycznych, skłoniła jednak Spółkę do wniosku, iż (...) nie powinno podlegać pod przepisy o opłacie emisyjnej.
Istotą zagadnienia jest potwierdzenie braku obowiązku rozliczania opłaty emisyjnej dla wyrobu w postaci (...).
Mając na uwadze powyższe, Spółka zwraca się do tut. Organu z następującymi pytaniami.
Pytania
1. Czy w świetle przepisów ustawy - Prawo ochrony środowiska, w tym zwłaszcza art. 321a ust. 1 w zw. z art. 321a ust. 3 pkt. 2, wprowadzenie na rynek krajowy biopaliwa ciekłego w postaci (...) podlega opłacie emisyjnej od 1 stycznia 2026 r.?
2. Czy w świetle przepisów ustawy - Prawo ochrony środowiska, w szczególności art. 321a ust. 1 w zw. z art. 321a ust. 3 pkt. 2, wprowadzenie na rynek krajowy biopaliwa ciekłego w postaci (...) podlegało opłacie emisyjnej przed 1 stycznia 2026 r.?
Państwa stanowisko w sprawie
1. W świetle ustawy Prawo ochrony środowiska, w tym zwłaszcza art. 321a ust. 1 w zw. z art. 321a ust. 3 pkt. 2 tejże ustawy - wprowadzenie na rynek krajowy biopaliwa ciekłego w postaci (...) nie podlega opłacie emisyjnej do 1 stycznia 2026 r.
2. W świetle ustawy Prawo ochrony środowiska, w tym zwłaszcza art. 321a ust. 1 w zw. z art. 321a ust. 3 pkt. 2 tejże ustawy - wprowadzenie na rynek krajowy biopaliwa ciekłego w postaci (...) nie podlegało opłacie emisyjnej przed 1 stycznia 2026 r.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
1. Uwagi wstępne
Stanowisko Wnioskodawcy sprowadza się do twierdzenia, że (...) nie stanowi oleju napędowego w rozumieniu przepisów o opłacie emisyjnej, a biopaliwo, które stanowi oddzielną kategorię, nieuwzględnioną przez ww. przepisy.
Za twierdzeniem Spółki przemawia wykładnia literalna, a także systemowa.
2. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w sprawie pytania numer nr 1
Jak już wskazano, (...) to syntetyczne biopaliwo powstające z olejów roślinnych, (…).
Co istotne, produkt ten nie pochodzi z przetwarzania ropy naftowej, tylko z surowców roślinnych. Zgodnie z ustawą z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz.U. z 2024 r. poz. 20; dalej również jako: „ustawa BIO”) – (…) należą do kategorii biowęglowodorów ciekłych, które z kolei są biopaliwami ciekłymi, jeśli stanowią samoistne paliwo (art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy BIO oraz art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy BIO):
„- biowęglowodory ciekłe - ciekłe węglowodory lub ich mieszaniny wytworzone z biomasy w procesach przemian chemicznych i biochemicznych, w tym hydrorafinowane oleje oraz węglowodory syntetyczne wytworzone metodą Fishera-Tropscha”.
(...) nie jest zatem typowym olejem napędowym wyprodukowanym z ropy naftowej, lecz biopaliwem ciekłym w rozumieniu ustawy BIO, stanowiącym paliwo samoistne pochodzenia biomasowego.
Do końca 2024 r., na gruncie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2024/2522 z dnia 23 września 2024 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (dalej: „Nomenklatura Scalona”) (...) nie posiadało odrębnej klasyfikacji CN. Tym samym było klasyfikowane analogicznie jak standardowy olej napędowy do kodu CN 2710 19 43.
(...)
Aktualizacja Nomenklatury Scalonej obowiązująca od 1 stycznia 2025 r. wprowadziła podział dotychczasowej klasyfikacji CN 2710 19 43, na dwa odrębne kody CN – 2710 19 42 oraz 2710 19 44. W rezultacie od 1 stycznia 2025 r. (...) klasyfikowane jest odrębnie do kodu CN 2710 19 42.
(...)
Zmiana ta polegała zatem na usunięciu z Nomenklatury kodu CN 2710 19 43 (dotychczasowy olej napędowy) oraz na jego zastąpieniu dwoma nowymi kodami CN:
- 2710 19 42 - dla oleju napędowego o zawartości węgla biogenicznego co najmniej 80% masy,
- 2710 19 44 - dla pozostałych olejów napędowych (tj. zawierających mniej niż 80% węgla biogenicznego).
Na gruncie powyższej zmiany klasyfikacyjnej, do kodu CN 2710 19 42 klasyfikowane są produkty, zawierające 80% i więcej (...), a więc także (...), który zawiera 100% (...).
W ślad za powyższą zmianą Nomenklatury ustawodawca dostrzegł konieczność aktualizacji aktów prawnych właściwych dla sektora paliwowego, w których powoływany był kod CN 2710 19 43. Ustawą z dnia 18 grudnia 2024 r. o zmianie niektórych ustaw w celu dostosowania do nomenklatury scalonej (Dz. U. z 2024 r., poz. 1946) dokonano dostosowania krajowych przepisów regulujących funkcjonowanie rynku paliwowego do nowej klasyfikacji CN.
Zmian dokonano także w zakresie obowiązków koncesyjnych. Rozporządzeniem Ministra Przemysłu z dnia 24 grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r., poz. 1955) zmieniono rozporządzenie Ministra Aktywów Państwowych z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego wykazu paliw ciekłych, których wytwarzanie, magazynowanie lub przeładunek, przesyłanie lub dystrybucja, obrót, w tym obrót z zagranicą, wymaga koncesji oraz których przywóz wymaga wpisu do rejestru podmiotów przywożących (jt. Dz. U. z 2025 r., poz. 1334) - dalej: „rozporządzenie ws. kodów CN”.
Zmiana polegała na zastąpieniu kodu CN 2710 19 43, kodami 2710 19 44 i 2710 19 42.
Następnie w dniu 30 grudnia 2025 r. opublikowano kolejną zmianę do rozporządzenie ws. kodów CN (tj. rozporządzenie Ministra Energii dnia 23 grudnia 2025 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowego wykazu paliw ciekłych, których wytwarzanie, magazynowanie lub przeładunek, przesyłanie lub dystrybucja, obrót, w tym obrót z zagranicą, wymaga koncesji oraz których przywóz wymaga wpisu do rejestru podmiotów przywożących (Dz. U. z 2025 r., poz. 1876).
Powyższym rozporządzeniem zmieniono m.in. § 1 pkt 10 oraz § 2 pkt 12 rozporządzenia ws. kodów CN które wskazują kody CN dla biopaliw objętych obowiązkiem koncesyjnym. Zgodnie z nowym brzmieniem (obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.), rozporządzenie ws. kodów CN stanowi, iż uzyskania koncesji wymaga wytwarzanie, magazynowanie lub przeładunek, przesyłanie lub dystrybucja, obrót, w tym obrót z zagranicą, paliwami ciekłymi oznaczonymi następującymi kodami CN:
„10) biopaliwa ciekłe:
a) 2710 19 42 w zakresie hydrorafinowanego oleju,
b) 3824 99 92 w zakresie alkoholu etylowego,
c) inne niż wymienione w lit. a i b bez względu na kod CN
- z wyłączeniem biopaliw ciekłych stanowiących dodatki do paliw ciekłych oraz biopaliw ciekłych przeznaczonych na cele inne niż opałowe, napędowe lub żeglugowe”.
Analogiczne brzmienie ma przepis odnoszący się do obowiązku uzyskania wpisu do Rejestru Podmiotów Przywożących.
Powyższa zmiana doprowadziła do sytuacji, w której kod CN 2710 19 42 został wymieniony w rozporządzeniu ws. kodów CN dwukrotnie - po raz pierwszy w kategorii olejów napędowych, a po raz drugi w kategorii biopaliw ciekłych (w zakresie (…) oleju). Choć literalne brzmienie przepisów nie zawiera wyraźnego rozróżnienia, z systemowej analizy regulacji wynika, że zamiarem prawodawcy było wyraźne wyodrębnienie w systemie koncesyjnym (...) jako biopaliwa (§ 1 pkt 10 oraz § 2 pkt 12), przy jednoczesnym pozostawieniu w kategorii olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 42 wyrobów innych niż (...).
Innymi słowy, rozporządzenie w sprawie kodów CN rozróżnia obecnie następujące kategorie:
1. Oleje napędowe zawierające mniej niż 80% (...), klasyfikowane do kodu CN 2710 19 44 i przypisane do kategorii oleje napędowe, w tym lekkie oleje opałowe (§ 1 pkt 8 oraz § 2 pkt 9 rozporządzenia ws. kodów CN),
2. Oleje napędowe zawierające 80% i więcej (...), ale mniej niż 100%, klasyfikowane do kodu CN 2710 19 42 i przypisane do kategorii oleje napędowe, w tym lekkie oleje opałowe (§ 1 pkt 8 oraz § 2 pkt 9 rozporządzenia ws. kodów CN) oraz
3. Czyste (...), tj. zawierające 100% (...) ((...)), klasyfikowane do kodu CN 2710 19 42 i przypisane do kategorii biopaliwa ciekłe (§ 1 pkt 10 oraz § 2 pkt 12 rozporządzenia ws. kodów CN).
Tylko taki podział gwarantuje spójność systemu i zapewnienie, że każdy produkt może być bez wątpliwości przypisany do określonej kategorii (czego wymaga m.in. raportowanie na gruncie przepisów Prawa energetycznego).
Zatem, przepisy ustawy BIO wskazują wyraźnie, że (...) jako samoistne paliwo stanowi biopaliwo, natomiast przepisy rozporządzenia ws. kodów CN wyraźnie rozróżnia kategorie olejów napędowych od biopaliw.
Mając na uwadze powyższe, dążąc do zachowania spójności systemowej wskazać należy, że (...) nie może być przypisane jednocześnie do dwóch oddzielnych kategorii.
Odnosząc powyższe do brzmienia przepisów o opłacie emisyjnej po 1 stycznia 2026 r. wskazać należy, że z art. 321a Prawa ochrony środowiska wynika, iż opłacie emisyjnej podlega wprowadzenie na terytorium krajowy paliw silnikowych wskazanych enumeratywnie ust. 3 tego art., tj.: benzyn silnikowych o kodach CN 2710 12 45, CN 2710 12 49 oraz olejów napędowych o kodach CN: 2710 19 42, 2710 19 44, 2710 20 11.
„1. Wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych podlega opłacie, zwanej dalej „opłatą emisyjną”.
(…)
3. Paliwami silnikowymi podlegającymi opłacie emisyjnej są:
1) benzyny silnikowe o kodach CN 2710 12 45, CN 2710 12 49;
2) oleje napędowe o kodach CN: 2710 19 42, 2710 19 44, 2710 20 11”.
Co prawda w katalogu paliw objętych opłatą emisyjną wskazano kod CN 2710 19 42, jednakże zdaniem Wnioskodawcy - w świetle powyższych wywodów - samo przypisanie danemu wyrobowi tego kodu CN nie jest wystarczające do objęcia go opłatą emisyjną. Innymi słowy, dla objęcia danego wyrobu obowiązkiem w zakresie rozliczania opłaty emisyjnej, dany wyrób musi spełniać dwa warunki:
- Musi być klasyfikowany do kodu CN 2710 19 42 (tj. warunek, który (...) spełnia) oraz
- Musi być przypisany do kategorii olejów napędowych (tego warunku (...) nie spełnia, ponieważ stanowi biopaliwo, a nie olej napędowy).
Dla objęcia (...) opłatą emisyjną niezbędne byłoby wskazanie, że podlegają jej także biopaliwa ciekłe (ze wskazaniem ponownie kodu 2710 19 42 lub bez względu na kod CN).
Przepisy te powinny być interpretowane z uwzględnieniem spójności systemowej z regulacjami rynku paliwowego, w tym z ustawą BIO oraz przepisami koncesyjnymi wydanymi na podstawie Prawa energetycznego.
Gdyby pod kategorią olejów napędowych w rozumieniu przepisów o opłacie emisyjnej należało rozumieć zarówno oleje napędowe zawierające poniżej 100% (...), jak i (...) - ta regulacja byłaby niespójna z innymi regulacjami w zakresie podobnych produktów, a wspomniane zapisy rozporządzenia ws. kodów CN byłyby pozbawione sensu.
Zgodnie z ustawą z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, paliwami silnikowymi, których wprowadzenie na rynek podlega opłacie paliwowej, są między innymi produkty:
- oleje napędowe o kodzie CN 2710 19 42, CN 2710 19 44 lub CN 2710 20 11 oraz wyroby powstałe ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniające wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach;
-biokomponenty stanowiące samoistne paliwa, spełniające wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach, przeznaczone do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN.
Zatem te przepisy również rozróżniają dwie kategorie - olejów napędowych (w tym o kodzie CN 2710 19 42, tj. zawierających ponad 80% węgla biogenicznego) oraz biokomponentów stanowiących samoistne paliwo (tj. biopaliw). To w tej drugiej kategorii mieści się (...).
Analogiczne przepisy obowiązują na gruncie ustawy o podatku akcyzowym, która rozróżnia kategorię olejów napędowych oraz biokomponentów stanowiących samoistne paliwa (obie kategorie objęte są tą samą stawką akcyzy).
Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, w świetle art. 321a Prawa ochrony środowiska obowiązek uiszczenia opłaty emisyjnej od 1 stycznia 2026 r. nie dotyczy (...) o kodzie CN 2710 19 42.
3. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w sprawie pytania numer nr 2
W świetle opisanych powyżej argumentów nie powinno ulegać wątpliwość, że po 1 stycznia 2026 r. (...) nie podlega opłacie emisyjnej.
Niemniej jednak, w ocenie Wnioskodawcy, analogiczne konkluzje należy wysnuć w stosunku do stanu prawnego przed 1 stycznia 2026 r.
Wszystkie wskazane powyżej akty prawne, tj. ustawa o autostradach płatnych, ustawa o podatku akcyzowym, a także rozporządzenie ws. kodów CN także przed 1 stycznia 2026 r. posługiwały się oddzielnie kategorią oleju napędowego i biopaliwa. Rozporządzenie ws. kodów CN, przed 1 stycznia 2026 r. stanowiło, iż obowiązkowi koncesyjnemu, niezależnie od olejów napędowych podlegają także biopaliwa ciekłe, obejmujące wyroby o kodach CN 3826 00 10, 2207 20 00, 3824 99 92 w zakresie alkoholu etylowego, a także inne biopaliwa ciekłe bez względu na kod CN. (...) stanowiło biopaliwo na gruncie ustawy BIO także przed 1 stycznia 2026 r.
Zmiana rozporządzenia, miała zatem charakter doprecyzowujący.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 321a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 647, ze zm.; dalej zwana jako „ustawa”):
1. Wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych podlega opłacie, zwanej dalej „opłatą emisyjną”.
2. Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych, o których mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe.
Na mocy art. 321a ust. 3 pkt 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. w związku z wejściem w życie art. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2024 r. o zmianie niektórych ustaw w celu dostosowania do nomenklatury scalonej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1946):
Paliwami silnikowymi podlegającymi opłacie emisyjnej są oleje napędowe o kodach CN: 2710 19 42, 2710 19 44, 2710 20 11.
Jak natomiast wynika z art. 321a ust. 3 pkt 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2024 r.:
Paliwami silnikowymi podlegającymi opłacie emisyjnej są oleje napędowe o kodach CN 2710 19 43, CN 2710 20 11.
W świetle art. 321c ustawy:
1. Obowiązek zapłaty opłaty emisyjnej ciąży na:
1) producencie paliw silnikowych albo
2) importerze paliw silnikowych, albo
3) podmiocie dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym paliw silnikowych, albo
4) innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych.
2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, są zwolnione z obowiązku uiszczania opłaty emisyjnej, gdy wynika to z umów międzynarodowych dotyczących międzynarodowego transportu drogowego.
3. Minister właściwy do spraw transportu ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", wykaz umów, o których mowa w ust. 2.
Stosownie do art. 321d ustawy:
1. Obowiązek zapłaty opłaty emisyjnej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych, o których mowa w art. 321a ust. 3.
1a. Do określania wysokości opłaty emisyjnej ciążącej na podmiocie, o którym mowa w art. 321c ust. 1 pkt 2, oraz na podmiocie, o którym mowa w art. 321c ust. 1 pkt 4 - jeżeli podlega on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z tytułu importu, stosuje się odpowiednio przepisy art. 27 ust. 4-6a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2025 r. poz. 126, 222 i 340).
2. W przypadku poddania danej ilości paliwa silnikowego, od której zapłacono opłatę emisyjną, dalszym procesom, w wyniku których nastąpiło zwiększenie ilości tego paliwa, opłacie emisyjnej podlega uzyskana nadwyżka tego paliwa.
Jak stanowi art. 321e ustawy:
1. Podstawą obliczenia wysokości opłaty emisyjnej jest ilość paliw silnikowych, o których mowa w art. 321a ust. 3, od jakich podmioty, o których mowa w art. 321c ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy.
2. Opłata emisyjna nie zwiększa podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym z tytułu importu wyrobów akcyzowych.
W myśl art. 321f ustawy:
Stawka opłaty emisyjnej dla:
1) benzyn silnikowych - wynosi 80 zł za 1000 litrów;
2) olejów napędowych - wynosi 80 zł za 1000 litrów.
Zgodnie z art. 321h ustawy:
1. Podmiot, o którym mowa w art. 321c ust. 1, jest obowiązany składać informację o opłacie emisyjnej odpowiednio właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego albo naczelnikowi urzędu celno-skarbowego oraz obliczać i wpłacać opłatę emisyjną w terminie:
1) do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek zapłaty - w przypadku podmiotów, o których mowa w art. 321c ust. 1 pkt 1 i 3, oraz podmiotu, o którym mowa w art. 321c ust. 1 pkt 4 - jeżeli podlega on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z innego tytułu niż import,
2) określonym dla należności celnych - w przypadku podmiotu, o którym mowa w art. 321c ust. 1 pkt 2, oraz podmiotu, o którym mowa w art. 321c ust. 1 pkt 4 - jeżeli podlega on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z tytułu importu
- na wyodrębniony rachunek bankowy urzędu skarbowego właściwego dla dokonywania wpłat kwot z tytułu zapłaty podatku akcyzowego.
2. W przypadku powstania nadpłaty w opłacie emisyjnej Bank Gospodarstwa Krajowego dokonuje zwrotu tej nadpłaty ze środków należnych Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
3. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wzór informacji w sprawie opłaty emisyjnej, mając na uwadze zapewnienie jednolitości informacji składanych przez podmioty, o których mowa w art. 321c ust. 1, oraz zapewnienie możliwości kontroli wysokości dokonywanych wpłat.
Wzór informacji w sprawie opłaty emisyjnej stanowi załącznik do Rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 23 listopada 2022 r. w sprawie określenia wzoru informacji w sprawie opłaty emisyjnej (Dz.U. z 2022 r. poz. 2435).
Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, ze zm.; dalej jako: „ustawa o podatku akcyzowym”):
Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
W świetle art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym:
Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy.
W załączniku nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym pod pozycją 27 znajdują się oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe, klasyfikowane do kodu CN 2710.
Jak wynika z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:
Do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby:
1) objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
2) objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715;
3) objęte pozycjami CN 2901 i 2902;
4) oznaczone kodem CN 2905 11 00, niebędące pochodzenia syntetycznego, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
5) objęte pozycją CN 3403;
6) objęte pozycją CN 3811;
7) objęte pozycją CN 3817;
8) oznaczone kodami CN: 3824 99 86, 3824 99 92, 3824 99 93, 3824 99 96, 3826 00 10 oraz 3826 00 90, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
9) pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN;
10) pozostałe wyroby będące węglowodorami, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych - bez względu na kod CN.
W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym:
Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.
Na mocy art. 89 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:
Stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla:
1) węgla i koksu przeznaczonych do celów opałowych objętych pozycjami CN 2701, 2702 oraz 2704 00 - 1,38 zł/1 gigadżul (GJ);
2) benzyn silnikowych o kodach CN 2710 12 45 lub 2710 12 49 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych benzyn z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1529 zł/1000 litrów;
3) (uchylony)
4) benzyn lotniczych o kodzie CN 2710 12 31, paliw typu benzyny do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 12 70 oraz nafty pozostałej o kodzie CN 2710 19 25 - 1822,00 zł/1000 litrów;
5) paliw do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 19 21 - 1446,00 zł/1000 litrów;
6) olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 43 i 2710 20 11 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1160 zł/1000 litrów;
7) (uchylony)
8) biokomponentów stanowiących samoistne paliwa, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach, przeznaczonych do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN - 1160 zł/1000 litrów;
9) olejów napędowych przeznaczonych do celów opałowych o kodach CN od 2710 19 43 do 2710 19 48 i od 2710 20 11 do 2710 20 19, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów;
10) olejów opałowych o kodach CN od 2710 19 51 do 2710 19 68 i od 2710 20 31 do 2710 20 39:
a) z których 30% lub więcej objętościowo destyluje przy 350oC lub których gęstość w temperaturze 15oC jest niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów,
b) pozostałych, niepodlegających obowiązkowi barwienia i znakowania na podstawie przepisów szczególnych - 69,00 zł/1000 kilogramów;
11) olejów i preparatów smarowych:
a) olejów smarowych, pozostałych olejów o kodach CN od 2710 19 71 do 2710 19 99, z wyłączeniem wyrobów o kodzie CN 2710 19 85 (oleje białe, parafina ciekła) oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99,
b) olejów smarowych o kodzie CN 2710 20 90,
c) preparatów smarowych objętych pozycją CN 3403, z wyłączeniem smarów plastycznych objętych tą pozycją
- 1180,00 zł/1000 litrów;
12) gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych:
a) gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711 oraz gazowych węglowodorów alifatycznych objętych pozycją CN 2901:
- skroplonych - 659,00 zł/1000 kilogramów,
- w stanie gazowym - 10,32 zł/1 gigadżul (GJ),
aa) gazu ziemnego o kodach CN 2711 11 00 i 2711 21 00 - 0 zł,
b) wyprodukowanych w składzie podatkowym i spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach:
- biogazu, bez względu na kod CN - 0 zł,
- wodoru i biowodoru o kodzie CN 2804 10 00 - 0 zł,
c) pozostałych - 14,00 zł/1 gigadżul (GJ);
13) gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711, przeznaczonych do celów opałowych - 1,38 zł/1 gigadżul (GJ);
14) pozostałych paliw silnikowych - 1786 zł/1000 litrów;
15) pozostałych paliw opałowych:
a) w przypadku gdy ich gęstość w temperaturze 15oC jest:
- niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 232,00 zł/1000 litrów,
- równa lub wyższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 69,00 zł/1000 kilogramów,
b) gazowych - 1,38 zł/gigadżul (GJ).
Jednocześnie wskazać należy, że w zakresie wyrobów, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2, 6 i 8 ustawy, obowiązuje Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 28 marca 2026 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego na niektóre paliwa silnikowe (Dz.U. z 2026 r. poz. 416, ze zm.).
Państwa wątpliwości w zakresie przedstawionych we wniosku pytań dotyczą określenia czy w świetle przepisów ustawy - Prawo ochrony środowiska, w tym zwłaszcza art. 321a ust. 1 w zw. z art. 321a ust. 3 pkt. 2, wprowadzenie na rynek krajowy biopaliwa ciekłego w postaci (...) podlegało opłacie emisyjnej przed 1 stycznia 2026 r. oraz podlega opłacie emisyjnej od 1 stycznia 2026 r.
Mając na uwadze powyższe przepisy wskazać na wstępie należy, że obowiązek zapłaty opłaty emisyjnej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych (o których mowa w art. 321a ust. 3 ustawy prawo ochrony środowiska), a podstawą obliczenia wysokości opłaty emisyjnej jest ilość paliw silnikowych, od jakich podmioty są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy.
Kluczowym elementem determinującym obowiązek zapłaty opłaty emisyjnej jest wprowadzenie na rynek paliw silnikowych, o których mowa w art. 321a ust. 3 ustawy prawo ochrony środowiska, przez wprowadzenie które rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Natomiast za dzień, w którym ten obowiązek wystąpi przyjmuje się dzień powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.
Zatem obowiązek zapłaty opłaty emisyjnej jest bezpośrednio powiązany z ustawą o podatku akcyzowym (dokonywaniem czynności opodatkowanych tym podatkiem), i tylko z tej ustawy można wywodzić obowiązek uiszczenia opłaty emisyjnej lub brak takiego obowiązku.
W dalszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, do wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.
Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędów silnikowych (art. 86 ust. 2 ustawy).
Natomiast jak wynika z treści art. 321a ust. 3 pkt 2 ustawy prawo ochrony środowiska, paliwami silnikowymi podlegającymi opłacie emisyjnej są: m.in. oleje napędowe o kodach CN: 2710 19 42, 2710 19 44, 2710 20 11.
Podkreślić jednak należy, że oleje napędowe do 31 grudnia 2024 r. były klasyfikowane na gruncie Nomenklatury Scalonej do kodu CN 2710 19 43. Od 1 stycznia 2025 r. natomiast wyroby te są klasyfikowane do kodu CN 2710 19 42 (oleje napędowe o zawartości węgla biogenicznego co najmniej 80% masy) lub CN 2710 19 44 (pozostałe oleje napędowe).
Zauważyć należy, że zmiana ta nie wpływa na opodatkowanie tych wyrobów podatkiem akcyzowym.
Zgodnie bowiem z art. 3 ustawy o podatku akcyzowym do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, przy czym zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie.
Ustawodawca zatem poprzez tą regulację wprowadził instrument, który zapewnia stałość (niezmienność) opodatkowania akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych w sytuacji w której następują modyfikacje w klasyfikacjach statystycznych. Tym samym zmiana kodu CN danego wyrobu nie powoduje automatycznej zmiany jego opodatkowania, chyba że zmiany te zostaną bezpośrednio wprowadzone do ustawy o podatku akcyzowym.
Zauważyć należy, że w związku z opublikowaniem w dniu 31 października 2024 r. rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2024/2522 zmieniającego Nomenklaturę Scaloną (CN) nie zostały wprowadzone zmiany w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym olejów napędowych, jak również nie zostały w tym zakresie określone żadne wyłączenia. Tym samym oleje napędowe, które podlegały opodatkowaniu podatkiem akcyzowym przed 1 stycznia 2025 r. - a więc gdy były klasyfikowane do kodu CN 2710 19 43 - pomimo zmiany kodu CN na 2710 19 42 lub 2710 19 44, nadal podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.
Z przedstawionego przez Państwa we wniosku opisu sprawy wynika, że objęty wnioskiem wyrób jest biopaliwem w postaci (…) oleju roślinnego, tzw. (...) stosowanego jako samoistne paliwo, które jest odpowiednikiem tradycyjnego oleju napędowego, ale o pochodzeniu roślinnym (…). Wskazali Państwo, że (...) to (…) (produkt pochodzenia roślinnego, a nie naftowego, mineralnego). (...) to wysokiej jakości samoistne biopaliwo powstające z olejów roślinnych, (…). Z okoliczności sprawy wynika, że (...) klasyfikowane jest na gruncie Nomenklatury Scalonej do kodu 2710 19 42.
Mając na uwadze powyższe zauważyć zatem należy, że czynności dokonywane względem (...) klasyfikowanego do kodu CN 2710 19 42 - które zgodnie z przedstawionymi okolicznościami sprawy stanowi paliwo silnikowe w rozumieniu art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym - będą podlegały opodatkowaniu podatkiem akcyzowym stawką w wysokości 1160 zł/1000 litrów - zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku akcyzowym - z uwzględnieniem § 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego na niektóre paliwa silnikowe. Skoro natomiast opłacie emisyjnej podlegają paliwa silnikowe, które są przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, to tym samym będący przedmiotem wniosku (...), klasyfikowany do kodu CN 2710 19 42, również tej opłacie podlega.
Podkreślić należy jednocześnie, że co prawda wskazali Państwo, że będący przedmiotem wniosku wyrób stanowi produkt pochodzenia roślinnego, jednakże nie zmienia to faktu, że to dalej będzie wyrób należący do grupy olejów napędowych w świetle załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, co jednoznacznie wynika z przedstawionego przez Państwa we własnym stanowisku wykazu. Gdyby bowiem celem wprowadzonych zmian było całkowite wyłączenie tych wyrobów z tej grupy to aktualizując Nomenklaturę Scaloną w tym zakresie, kwestia ta zostałaby wyszczególniona i wprost wyjaśniona. Podobnie zresztą jak treść art. 321a ust. 3 ustawy prawo ochrony środowiska.
Skoro natomiast biopaliwo ciekłe w postaci (...) nadal jest klasyfikowane na gruncie Nomenklatury Scalonej do grupy olejów napędowych, a ustawa prawo ochrony środowiska w sposób jednoznaczny wskazuje na obowiązek objęcia opłatą paliwową olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 42, to tym samym ustawodawca unijny określił produkty te jako oleje napędowe, a ustawodawca krajowy objął je obowiązkiem uiszczenia opłaty emisyjnej.
Jednocześnie nie można się z Państwem zgodzić, że z uwagi na brak w ustawie prawo ochrony środowiska rozróżnienia olejów napędowych i biopaliw tak jak ustawodawca to przewidział w ustawie o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, świadczy o tym, że (...) nie podlega opłacie emisyjnej.
Jak wynika bowiem z uzasadnienia do ustawy z dnia 18 grudnia 2024 r. o zmianie niektórych ustaw w celu dostosowania do nomenklatury scalonej (Dz.U. z 2024 poz. 1946; Druk Sejmowy nr 897), rozróżnienie wskazane w ustawie o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym było spowodowane specyfiką regulowanego obszaru (tj. ograniczeń w zakresie wytwarzanych przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek). W ustawie prawo ochrony środowiska takie ograniczenia nie występują, zatem nie było konieczne uściślanie przepisów w tym zakresie. Nie oznacza to jednak, że w odniesieniu do tych produktów obowiązek uiszczenia opłaty emisyjnej nie występuje, skoro został jednoznacznie określony w ustawie prawo ochrony środowiska, bowiem objęty wnioskiem wyrób należy do grupy olejów napędowych i jest klasyfikowany do kodu CN 2710 19 42, co wypełnia również wskazane przez Państwa w stanowisku własnym warunki uznania paliwa silnikowego za objęte koniecznością uiszczenia opłaty emisyjnej.
Ponadto w ocenie Organu nieuzasadnione byłoby uznanie objętego wnioskiem wyrobu, klasyfikowanego do kodu CN 2710 19 42, za niepodlegający opłacie emisyjnej w sytuacji, w której podlega on opłacie paliwowej. Wskazać bowiem należy, że w przypadku żadnego innego oleju napędowego taka sytuacja nie występuje, jak również takie wyłączenie z obowiązujących przepisów wprost nie wynika. Co do zasady bowiem każdy olej napędowy, opodatkowany podatkiem akcyzowym, podlega zarówno opłacie paliwowej, jak i opłacie emisyjnej, bez względu na zmianę kodu CN.
Odnosząc się natomiast do wskazanego przez Państwa we własnym stanowisku Rozporządzenia Ministra Aktywów Państwowych z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego wykazu paliw ciekłych, których wytwarzanie, magazynowanie lub przeładunek, przesyłanie lub dystrybucja, obrót, w tym obrót z zagranicą, wymaga koncesji oraz których przywóz wymaga wpisu do rejestru podmiotów przywożących (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1334, ze zm.) wskazać należy, że rozporządzenie to wydawane jest na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 43), a nie na podstawie ustawy o podatku akcyzowym, z którą bezpośrednio związana jest konieczność zapłaty opłaty emisyjnej określonej w ustawie prawo ochrony środowiska. Z tego też względu, skoro na gruncie ustawy o podatku akcyzowym czynności dokonywane względem objętego wnioskiem (...) klasyfikowanego do kodu CN 2710 19 42 podlegają opodatkowaniu tym podatkiem, to nie ulega wątpliwości, że wyrób ten podlega również obowiązkowi uiszczenia opłaty emisyjnej.
Z uwagi na powyższe wskazać należy, że wprowadzenie na rynek krajowy biopaliwa ciekłego w postaci (...) z uwagi na to, że stanowi olej napędowy (bowiem jak sami Państwo wskazali we wniosku, wyrób ten stanowi odpowiednik tradycyjnego oleju napędowego, jak również produkt ten jest klasyfikowany według Nomenklatury Scalonej do grupy olejów napędowych) zarówno podlegało opłacie emisyjnej przed 1 stycznia 2026 r., jak i podlega nadal opłacie emisyjnej od 1 stycznia 2026 r.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie zadanych we wniosku pytań należy uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo