Interpretacja 0111-KDSB1-1.4019.25.2025.2.MCW

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy wprowadzenie na rynek krajowy wina bezalkoholowego zawierającego w swoim składzie 5 g cukrów w przeliczeniu na 100 ml napoju,  w którym udział masowy soku owocowego wynosi co najmniej 20% składu surowcowego, nie podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy przepisów ustawy o zdrowiu publicznym, w zakresie opłaty od środków spożywczych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 stycznia 2026 r. (data wpływu 15 stycznia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(…)

W ramach prowadzonej działalności (…) zamierza nabywać wewnątrzwspólnotowo od (…) dostawcy i dystrybuować na terenie kraju (…) wino bezalkoholowe (dalej: „wino bezalkoholowe”).

 

Z uwagi na zawartość alkoholu nieprzekraczającą 0,5%, wino bezalkoholowe nie będzie wyrobem akcyzowym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tj.: Dz.U. z 2025 r., poz. 126 ze zm.).

 

Zgodnie z informacjami podanymi przez dostawcę, bazę wina bezalkoholowego stanowić będzie wino dealkoholizowane (ok. (…)% obj. wina bezalkoholowego). Wino dealkoholizowane wyprodukowane będzie w 100% z wina wytworzonego wyłącznie z moszczu winogronowego, zgodnie z wymogami określonymi w Załączniku VII Część II (Kategorie produktów sektora wina) pkt 1 do Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. U. L 347 z 20.12.2013, s. 671, ze zm., dalej: „Rozporządzenie nr 1308/2013”), z którego usunięty został alkohol etylowy.

 

Kolejnym istotnym ilościowo składnikiem wina bezalkoholowego będzie rektyfikowany zagęszczony moszcz winogronowy spełniający wymagania dla tego rodzaju wyrobu, określone w Rozporządzeniu nr 1308/2013 (Załącznik VII Część II pkt 14), o liczbie Brixa 65. Rektyfikowany zagęszczony moszcz winogronowy stanowić będzie (…)% wag. wina bezalkoholowego, co odpowiadać będzie (…) g (…) moszczu winogronowego (odtworzonego z moszczu zagęszczonego) na 100 gram wina bezalkoholowego. (…)

 

Pozostałymi składnikami wina bezalkoholowego (w łącznej ilości (…)% obj.) będą (…).

 

Proces produkcji wina bezalkoholowego obejmować będzie:

1) uzyskanie (…) wina w drodze fermentacji alkoholowej moszczu ze świeżych winogron,

2) usunięcie alkoholu z wina (dealkoholizacja),

3) uzyskanie rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego z moszczu ze świeżych winogron,

4) dodanie do (…) wina dealkoholizowanego rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego, (…)

 

Tym samym, moszcz winogronowy obejmujący moszcz winogronowy, z którego wyprodukowano wino dealkoholizowane będące bazą napoju oraz moszcz winogronowy użyty do produkcji rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego, stanowić będzie łącznie niemal (…)% składu surowcowego użytego do wytworzenia wina bezalkoholowego (gotowego produktu).

 

Zawartość cukrów w winie bezalkoholowym wskazana w tabeli wartości odżywczych produktu wynosić będzie 5 gram w przeliczeniu na 100 ml napoju. Składać się na nie będą głównie cukry naturalnie występujące w moszczu winogronowym. Ponadto, w procesie produkcji wina bazowego poddanego dealkoholizacji używany może być także cukier z uwagi na to, że jest to dozwolona praktyka enologiczna.

 

Wino bezalkoholowe nie będzie zawierać w swoim składzie substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE. L 354 z 31.12.2008, ze zm.), kofeiny ani tauryny. Substancje te nie będą także używane przy produkcji składników wina bezalkoholowego.

 

(…) będzie prowadzić sprzedaż hurtową wina bezalkoholowego do podmiotów prowadzących zarówno sprzedaż detaliczną jak i hurtową. (…) prowadzić będzie także sprzedaż detaliczną wina bezalkoholowego we własnym punkcie sprzedaży.

Wniosek uzupełnili Państwo o następujące informacje:

Wino bezalkoholowe będące przedmiotem wniosku będzie wyrobem ujętym w dziale 11 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, w grupowaniu 11.07.19.0 obejmującym pozostałe napoje bezalkoholowe.

 

Cukry występujące w winie bezalkoholowym to monosacharydy (glukoza i fruktoza) pochodzące z moszczu winogronowego oraz dodanego rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego.

W procesie produkcji wina bezalkoholowego nie będzie używany cukier (sacharoza). W tym zakresie (…) modyfikuje opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku w związku z informacją od dostawcy, że wino dealkoholizowane stanowiące bazę wina bezalkoholowego wyprodukowane będzie w (…)% z wina wytworzonego wyłącznie z moszczu winogronowego.

 

Moszcz winogronowy, z którego powstaje zarówno wino dealkoholizowane jak i rektyfikowany zagęszczony moszcz winogronowy używane do wytworzenia gotowego produktu, jest sokiem w rozumieniu Dyrektywy Rady 2001/112/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do soków owocowych i niektórych podobnych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi.

 

Moszcz winogronowy traktowany jest jako sok owocowy także w orzecznictwie dotyczącym stawek VAT, gdzie obowiązujące regulacje, tj. poz. 17 pkt 2 załącznika nr 10 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj.: Dz. U z 2025 r. poz. 775), posługują się identycznie brzmiącym warunkiem udziału soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego w składzie surowcowym produktu. Przykładowo, w Wiążącej Informacji Stawkowej nr 0111-KDSB1-1.440.226.2022.1.MF z dnia 25 stycznia 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał:

„W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar – (…), klasyfikowany jest do pozycji 2202 Nomenklatury scalonej (CN) i spełnia warunki, o których mowa w poz. 17 pkt 2 załącznika nr 10 do ustawy, jego dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 0%, na podstawie § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2022 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w roku 2023 w zw. z poz. 17 załącznika nr 10 do ustawy. Opisany we wniosku towar stanowi bowiem napój bezalkoholowy, w którym udział masowy soku owocowego (moszczu z (...) winogron) wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego.”

 

Zarówno moszcz winogronowy jak i rektyfikowany zagęszczony moszcz winogronowy są klasyfikowane jako soki owocowe także na gruncie Nomenklatury Scalonej. Pozycja CN 2009 obejmuje bowiem „Soki owocowe lub z orzechów (włączając moszcz gronowy i wodę kokosową) i soki warzywne, niesfermentowane i niezawierające dodatku alkoholu, nawet z dodatkiem cukru lub innej substancji słodzącej”. W szczególności, moszcz winogronowy klasyfikowany jest w podpozycjach 2009 61 (Sok winogronowy (włączając moszcz gronowy) o liczbie Brixa nieprzekraczającej 30) oraz 2009 69 (Sok winogronowy (włączając moszcz gronowy) – Pozostały). W ramach tej ostatniej podpozycji klasyfikuje się również zagęszczony moszcz winogronowy – kody CN 2009 69 51 oraz CN 2009 69 71.

 

Udział soków: moszczu winogronowego oraz rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego w składzie surowcowym gotowego produktu wynosić będzie ok. (…)%.

 

(…) będzie prowadzić sprzedaż hurtową wina bezalkoholowego na rzecz podmiotów prowadzących zarówno sprzedaż hurtową jak i detaliczną napojów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

 

(…) będzie prowadzić sprzedaż detaliczną wina bezalkoholowego we własnym punkcie sprzedaży na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta.

 

Pytanie

Czy wprowadzenie na rynek krajowy napoju opisanego w zdarzeniu przyszłym podlegać będzie opłacie od środków spożywczych, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy?

Państwa stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, wprowadzenie na rynek krajowy napoju opisanego w zdarzeniu przyszłym nie będzie podlegało opłacie od środków spożywczych.

 

Uzasadnienie stanowiska

Zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy, opłacie od środków spożywczych (dalej zwanej „opłatą”) podlega wprowadzanie na rynek krajowy napojów z dodatkiem:

(1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu nr 1333/2008,

(2) kofeiny lub tauryny.

 

Zgodnie z art. 12b ust. 1 ustawy, za napój w rozumieniu powyższego przepisu uważa się wyrób w postaci napoju oraz syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w PKWiU w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.

 

Pojęcie „napoju” określone w powyższych przepisach ma kluczowe znaczenie dla ustalenia zakresu przedmiotowego obowiązku uiszczenia opłaty. Ustawodawca, definiując to pojęcie zastosował konstrukcję składającą się z dwóch części: wskazanie, co uznaje się za napój oraz określenie wyłączeń z tej definicji. Zastosowanie definicji napoju w każdym konkretnym przypadku, w celu określenia czy dany wyrób podlega opłacie, wymaga zatem ustalenia, czy mieści się on w katalogu określonym w art. 12b ust. 1 ustawy oraz czy nie zachodzi wyłączenie przewidziane w ww. definicji. Wyłączenie to zostało sformułowane ogólnie poprzez odniesienie do substancji występujących w napoju naturalnie.

 

Zdaniem (…), art. 12b ust. 1 ustawy należy interpretować systemowo, ponieważ przepis ten bezpośrednio odnosi się do przedmiotu opodatkowania, którym jest napój wprowadzony na rynek krajowy zgodnie z definicją ustawową. Wyłączenie ma charakter generalny i obejmuje każdą substancję występującą w napoju naturalnie, a nie tylko taką, która występuje w nim samodzielnie. Oznacza to, że wyłączenie dotyczy każdej substancji, która w napoju występuje w sposób naturalny.

 

Zdaniem (…), sformułowanie „z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie” należy rozumieć jako odnoszące się do sytuacji, w których można stwierdzić, że substancje te występują naturalnie w całym zakresie wskazanym w definicji napoju. Potwierdza to również użycie zwrotu „występujących w nich naturalnie”. Interpretując końcowy fragment art. 12b ust. 1 ustawy, nie można pomijać znaczenia wyrażenia dotyczącego substancji i ich naturalnego występowania. Ustawodawca wiąże substancje występujące naturalnie z całością przypadków określonych w definicji napoju. Składnikiem napoju mogą być zarówno cukry naturalne, jak i takie, które tej cechy nie mają. Jeżeli cukry obecne w napoju pochodzą z naturalnych źródeł, np. są składnikiem dodanego w procesie produkcji soku owocowego, i znajdują się w napoju zgodnie z jego charakterystyką, należy uznać je za cukry występujące naturalnie.

 

Odnosząc powyższe konkluzje do przedmiotu niniejszego wniosku należy stwierdzić, iż wino bezalkoholowe będzie wyrobem ujętym w dziale 11 PKWiU, w grupowaniu 11.07.19.0 obejmującym pozostałe napoje bezalkoholowe. Ponadto, w jego składzie znajdować się będą substancje wymienione w art. 12a ust. 1 ustawy, tj. monosacharydy (glukoza i fruktoza). Substancje te nie mogą być jednak brane pod uwagę na potrzeby ustalenia czy wino bezalkoholowe jest napojem podlegającym opłacie, ponieważ występować będą w nim naturalnie.

 

Przedstawiona wykładnia art. 12b ust. 1 ustawy znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt III FSK 150/24:

„Jeśli w skład napoju wchodzą tylko składniki zawierające naturalnie cukry będące monosacharydami lub disacharydami, to tak powstały napój należy uważać za zawierający substancje wymienione w art. 12a ust. 1 u.z.p. wyłącznie naturalnie, a więc przy uwzględnieniu definicji z art. 12b ust. 1 u.z.p. podlegający wyłączeniu z opłaty określonej w art. 12a ust. 1 u.z.p. Sformułowanie użyte w art. 12b ust. 1 u.z.p. ”z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie" należy odnosić nie tylko do wyrobu finalnego, ale również do komponentów tego wyrobu. Zatem, jeśli komponentem wyrobu jest sok, w którym cukier występuje naturalnie, to spełniony jest warunek wyłączający zawarty w art. 12b ust. 1 in fine u.z.p.”

 

Z kolei w wyroku z dnia 22 listopada 2022 r., sygn. akt III FSK 934/22, NSA stwierdził, iż:

„Konstrukcji podstawy opodatkowania, w przypadku opłaty od środków spożywczych (w powiązaniu ze stawką podatkową), można doszukać się w art. 12f u.z.p. Jest nią "wartość cukrów". Stwierdzić tu wypada, że redakcja tego przepisu daleka jest od standardów legislacyjnych, którymi cechować powinny się zwłaszcza przepisy podatkowe. Mówi się tu wręcz o podwyższonym standardzie określoności regulacji podatkowej, co wynika wprost z art. 217 Konstytucji RP (por. m.in. wyrok TK z 13 września 2011 r., sygn. P 33/09). Jednakże nawet przy takich usterkach redakcyjnych art. 12f u.z.p., wskazane w nim komponenty, do których zastosowanie znajdzie określona stawka (choć i tu ustawodawca nie posługuje się tym terminem, używając określenia "wysokość opłaty"), nie mogą być definiowane w sposób rozszerzający zakres przedmiotowy daniny publicznej, jaką jest opłata od środków spożywczych. Zakres ten, wytyczający granice obowiązku podatkowego, wyznaczony został wyraźnie w art. 12a oraz 12b u.z.p. Ustalenie podstawy opodatkowania nie może zostać dokonane w oderwaniu od przedmiotu opodatkowania. Taki właśnie błąd popełnił organ interpretacyjny i powielił go Sąd pierwszej instancji. Rację przyznać należy skarżącej Spółce, że organ w sposób wadliwy wyprowadził wnioski co do podstawy wyliczenia opłaty jedynie na podstawie art. 12f ust. 1 u.z.p., z całkowitym pominięciem wykładni systemowej wewnętrznej związanej z art. 12b ust. 1 u.z.p. W tym ostatnim przepisie ustawodawca w sposób jednoznaczny zadecydował o wyłączeniu z opodatkowania "opłatą cukrową" cukrów występujących w napojach naturalnie. Nie są one objęte opłatą od środków spożywczych, a w efekcie ich ilość (zawartość) nie może wpływać na wysokość tej opłaty.”.

 

Analogicznie stanowisko zajął NSA m.in. w wyrokach: z dnia 21 listopada 2023 r., sygn. akt Ill FSK 870/23; z dnia 22 listopada 2023 r., sygn. akt lll FSK 862/23; z dnia 11 grudnia 2024 r., sygn. akt III FSK 1010/24 oraz z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt III FSK 150/24.

 

W związku z powyższym, pomimo że wino bezalkoholowe będzie wyrobem ujętym w dziale 11 PKWiU, który zawiera w składzie cukry będące monosachardami (glukoza i fruktoza), to jego wprowadzenie na rynek nie będzie podlegało opłacie od środków spożywczych. Wino bezalkoholowe będzie bowiem zawierało wyłącznie wyżej wymienione cukry występujące naturalnie w moszczu winogronowym i rektyfikowanym zagęszczonym moszczu winogronowym, co wyklucza uznanie go za napój w rozumieniu art. 12b ust. 1 ustawy.

 

Niezależnie od powyższego, wino bezalkoholowe nie będzie podlegało opłacie także z uwagi na to, że spełnione będą warunki określone w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, opłacie nie podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów, które spełniają łącznie następujące warunki:

1. udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego w napoju wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,

oraz

2. zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju.

 

Jeśli chodzi o pierwszy ze wskazanych wyżej warunków, (…) w opisie zdarzenia przyszłego wskazała, iż moszcz winogronowy stanowić będzie łącznie niemal (…)% składu surowcowego wina bezalkoholowego. Składać się będzie na niego moszcz winogronowy, z którego wyprodukowano wino dealkoholizowane będące bazą napoju oraz moszcz winogronowy użyty do produkcji rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego.

 

Nie ulega wątpliwości, że moszcz winogronowy jest sokiem owocowym, o którym mowa w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy. Spełnia on definicję soku owocowego w rozumieniu Dyrektywy Rady 2001/112/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do soków owocowych i niektórych podobnych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.Urz.UE.L.2002.10.58 ze zm.).

 

Zgodnie z definicją z Załącznika nr I pkt 1 lit. a ww. dyrektywy, sokiem owocowym jest produkt zdolny do fermentacji, ale niesfermentowany, otrzymany z jadalnej części owocu jednego lub większej ilości gatunków zdrowych i dojrzałych, świeżych lub schłodzonych lub zmrożonych owoców, posiadający charakterystyczny kolor, aromat i smak typowy dla soku z danego owocu, z którego produkt jest wytwarzany. Moszcz winogronowy jest sokiem wyciśniętym bezpośrednio ze świeżych winogron, posiada kolor, aromat i smak typowy dla soku z winogron.

 

Także na gruncie Nomenklatury Scalonej moszcz winogronowy klasyfikowany jest jako sok winogronowy: „Sok winogronowy (włączając moszcz gronowy)” w podpozycjach 2009 61 (o liczbie Brixa nieprzekraczającej 30) oraz 2009 69 (Pozostały).

 

Odnośnie do drugiego z wymienionych wyżej warunków wyłączenia z opłaty, (…) wskazała w opisie zdarzenia przyszłego, że wino bezalkoholowe zawierać będzie 5 gram cukru w przeliczeniu na 100 ml napoju. Tym samym, wino bezalkoholowe będzie spełniać oba wskazane w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy warunki wyłączenia z opłaty.

 

Przedstawione wyżej wnioski znajdują potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 1 lipca 2021 r. sygn. 0111-KDSB1-1.4019.92.2021.3, stwierdzono:

„Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, po modyfikacji składu surowcowego, produkty Wnioskodawcy będące przedmiotem niniejszego wniosku będą spełniały warunki wyłączenia. W wyniku wprowadzenia nowych receptur:

1.udział masowy soku owocowego (ewentualnie warzywnego lub owocowo-warzywnego) będzie wynosić nie mniej niż 20% składu surowcowego napoju, oraz

2.zawartość cukrów w napoju będzie mniejsza lub równa 5g w przeliczeniu na 100 ml produktu.

(...).

W myśl art. 12b ust. 1 ustawy za napój, o którym mowa w art. 12a ust. 1 , uważa się wyrób w postaci napoju oraz syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.

 

Jednocześnie art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy stanowi, że opłacie nie podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów: (…) w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego oraz zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju (…).

Biorąc pod uwagę powyższe, Państwa stanowisko przedstawione w zakresie pytania numer 1, dotyczące wyłączenia z opłaty napojów, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo – warzywnego wynosi nie mniej niż 20% oraz zawartość cukrów nie przekracza 5g na 100ml, i które nie zawierają kofeiny jest prawidłowe.”.

 

Analogicznie DKIS w interpretacjach indywidualnych z dnia 31 sierpnia 2022 r. sygn. 0111-KDSB1-1.4019.23.2022.2.WK.

 

Reasumując, wprowadzenie przez (…) na rynek krajowy wina bezalkoholowego nie będzie podlegało opłacie, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy z uwagi na to, że nie będzie ono spełniać definicji napoju określonej w art. 12b ust. 1 ustawy, a ponadto spełnione będą w jego przypadku warunki wyłączenia z opłaty wskazane w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy.

 

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia, czy wprowadzenie na rynek krajowy wina bezalkoholowego zawierającego w swoim składzie 5 g cukrów w przeliczeniu na 100 ml napoju, w którym udział masowy soku owocowego wynosi co najmniej 20% składu surowcowego, nie podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy – jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy z 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1670 ze zm.), zwanej dalej ustawą,

Stosownie do art. 12a ust. 2 ustawy:

Natomiast w myśl art. 12b ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 12b ust. 2 ustawy:

W myśl art. 12d ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 12e ust. 1 ustawy:

Dodatkowo, jak wskazuje art. 12e ust. 3 ustawy:

 

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w ramach prowadzonej działalności, zamierzają Państwo nabywać wewnątrzwspólnotowo od (…) dostawcy i dystrybuować na terenie kraju (…) wino bezalkoholowe, które będzie ujęte w dziale 11 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

 

Podali Państwo, że proces produkcji wina bezalkoholowego będzie obejmować następujące etapy:

1) uzyskanie (…) wina w drodze fermentacji alkoholowej moszczu ze świeżych winogron,

2) usunięcie alkoholu z wina (dealkoholizacja),

3) uzyskanie rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego z moszczu ze świeżych winogron,

4) dodanie do (…) wina dealkoholizowanego rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego, (…)

Tym samym, moszcz winogronowy obejmujący moszcz winogronowy, z którego wyprodukowano wino dealkoholizowane będące bazą napoju oraz moszcz winogronowy użyty do produkcji rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego, stanowić będzie łącznie niemal (…)% składu surowcowego użytego do wytworzenia wina bezalkoholowego (gotowego produktu).

 

Doprecyzowali Państwo, że zawartość cukrów w winie bezalkoholowym wskazana w tabeli wartości odżywczych produktu wynosić będzie 5 gram w przeliczeniu na 100 ml napoju, przy czym cukry występujące w winie to monosacharydy (glukoza i fruktoza) pochodzące z moszczu winogronowego oraz dodanego rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego. W procesie produkcji wina nie będzie używany cukier (sacharoza).

 

Wskazali Państwo, że udział soków: moszczu winogronowego oraz rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego w składzie surowcowym gotowego produktu wynosić będzie ok. (…)%. Wyjaśnili Państwo także, że moszcz winogronowy, z którego powstaje zarówno wino dealkoholizowane jak i rektyfikowany zagęszczony moszcz winogronowy używane do wytworzenia gotowego produktu, jest sokiem w rozumieniu Dyrektywy Rady 2001/112/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do soków owocowych i niektórych podobnych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi.

 

Będą Państwo prowadzić sprzedaż detaliczną wina bezalkoholowego we własnym punkcie sprzedaży na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta oraz sprzedaż hurtową na rzecz podmiotów prowadzących zarówno sprzedaż hurtową jak i detaliczną napojów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Państwa wątpliwość budzi kwestia, czy wprowadzenie na rynek krajowy napoju opisanego w zdarzeniu przyszłym podlegać będzie opłacie od środków spożywczych, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy.

 

Jak wynika z wyżej powołanych przepisów ustawy, opłacie od środków spożywczych podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów ujętych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w składzie których znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.

 

Art. 12a ust. 1 ustawy zawiera katalog substancji, których dodanie do napoju rodzi obowiązek zapłaty opłaty, tj.:

- cukry będące monosacharydami lub disacharydami,

- środki spożywcze zawierające te cukry,

- substancje słodzące, o których mowa w rozporządzeniu nr 1333/2008, oraz

- kofeinę lub taurynę.

 

W pierwszej kolejności odnosząc się do Państwa stanowiska podkreślić należy, że ustawa o zdrowiu publicznym nie precyzuje sformułowania „substancje występujące naturalnie”. Natomiast jak wskazano w uzasadnieniu do rządowego projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z promocją prozdrowotnych wyborów konsumentów (druk sejmowy nr 210), „przez substancje występujące naturalnie rozumie się substancje, które nie zostały dodane do produktu, natomiast znajdują w składzie zgodnie z jego charakterystyką, np. cukry występujące w owocach (w odniesieniu do soków) lub kofeina zawarta w naparze z kawy. (podkreślenie Organu).

Cukry, substancje słodzące lub aktywne jako dodatki podlegające opłacie powinny być ujęte w wykazie składników zgodnie z przepisami o bezpieczeństwie żywności i żywienia. W odniesieniu do napojów fermentowanych (np. piwa) opłacie podlegałyby napoje, które w wykazie składników zawierają cukry (monosacharydy lub disacharydy) oraz środki spożywcze zawierające te substancje oraz substancje słodzące, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności, kofeinę lub taurynę”.

 

Ustawodawca substancje występujące naturalnie odnosi do napoju podlegającego opłacie, a nie do składników, na bazie których napój jest wyprodukowany. Tym samym substancje występujące naturalnie w napoju powinny być zgodne z charakterystyką napoju, a nie jego składników.

 

W związku z powyższym środki spożywcze zawierające cukry będące monosacharydami lub disacharydami, nawet występujące naturalnie w tych środkach spożywczych, dodane w trakcie procesu produkcji napoju – nie stanowią substancji występujących w nim naturalnie. Sok owocowy, warzywny lub owocowo-warzywny zawierający występujący w nim naturalnie cukier, dodawany w procesie produkcyjnym napoju, stanowi dodatek środka spożywczego zawierającego cukier. Należy również podkreślić, że jeżeli mamy do czynienia z napojem, który powstał wskutek połączenia chociażby dwóch produktów, nawet jeżeli oddzielnie nie podlegają one opłacie od środków spożywczych (np. sok 100%), to należy produkt ten traktować jako mieszaninę z dodatkiem środków spożywczych, o których mowa w art. 12a ust. 1 ustawy.

 

Tym samym, wino bezalkoholowe będące przedmiotem wniosku spełnia definicję napoju, o którym mowa w art. 12b ust. 1 ustawy. Napój ten jest ujęty w PKWiU w dziale 11, a także zawiera w swoim składzie dodatek substancji wymienionych w art. 12a ust. 1 ustawy (dodatek środka spożywczego zawierający cukry będące monosacharydami – rektyfikowany moszcz winogronowy). Nie można zatem zgodzić się z Państwa wyjaśnieniami w zakresie ustalenia, czy wino bezalkoholowe nie spełnia definicji napoju o której mowa w art. 12b ust. 1 ustawy.

 

Przechodząc natomiast do ustalenia, czy wprowadzenie na rynek krajowy opisanego napoju podlega opłacie od środków spożywczych, powołać należy art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy, zgodnie z którym opłacie od środków spożywczych nie podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego oraz zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju.

 

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, udział soków: moszczu winogronowego oraz rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego w składzie surowcowym gotowego produktu wynosić będzie ok. (…)%.

 

Moszcz winogronowy, z którego powstaje zarówno wino dealkoholizowane jak i rektyfikowany zagęszczony moszcz winogronowy używane do wytworzenia gotowego produktu, jest sokiem w rozumieniu Dyrektywy Rady 2001/112/WE.

 

Ponadto zawartość cukrów w winie bezalkoholowym wskazana w tabeli wartości odżywczych produktu wynosić będzie 5 gram w przeliczeniu na 100 ml napoju.

 

W świetle powyższego oraz przytoczonych przepisów ustawy, z tytułu wprowadzenia na rynek krajowy napoju z dodatkiem środka spożywczego zawierającego cukry, w którym udział masowy soku owocowego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego, a zawartość cukrów wynosi 5 gram w przeliczeniu na 100 ml napoju, napój nie będzie podlegać opłacie od środków spożywczych, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy, z uwagi na wyłączenie określone w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy.

 

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy wprowadzenie na rynek krajowy wina bezalkoholowego zawierającego w swoim składzie 5 g cukrów w przeliczeniu na 100 ml napoju, w którym udział masowy soku owocowego wynosi co najmniej 20% składu surowcowego, nie podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy – jest nieprawidłowe.

 

Podkreślić należy, że mimo iż wprowadzenie na rynek krajowy opisanego napoju nie podlega opłacie od środków spożywczych, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe, z uwagi na przyjęte błędne założenie, że napój nie podlega opłacie ponieważ zawierać będzie wyłącznie cukry występujące naturalnie w moszczu winogronowym i rektyfikowanym zagęszczonym moszczu winogronowym, co wyklucza uznanie go za napój w rozumieniu art. 12b ust. 1 ustawy.

 

Końcowo, odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazać należy, że wydawane rozstrzygnięcia dotyczą konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o treści niniejszego rozstrzygnięcia. Organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie stanowią one materialnego prawa podatkowego.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.