Interpretacja 0111-KDSB1-1.440.121.2025.4.ND

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 24 marca 2025 r. (data wpływu 24 marca 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia 12 maja 2025 r. (data wpływu 12 maja 2025 r.), 4 czerwca 2025 r. (data wpływu 4 czerwca 2025 r.) oraz 4 lipca 2025 r. (data wpływu 4 lipca 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: towar – lokal mieszkalny nr (…) wraz z garażem oraz udziałem w nieruchomości wspólnej, zlokalizowany w budynku mieszkalnym dwulokalowym przy ul. (…).

Opis towaru: Lokal mieszkalny nr (…) o powierzchni użytkowej wynoszącej (…) m² wraz z garażem o powierzchni (…) m² (będącym pomieszczeniem przynależnym do lokalu), a także udziałem w nieruchomości wspólnej wynoszącym (…), znajdujący się w budynku mieszkalnym dwulokalowym, sklasyfikowanym w PKOB w dziale 11, zlokalizowanym przy ul. (…). Lokal stanowiący nieruchomość (…) składającą się z garażu podziemnego, (…).

W lokalu znajdują się:

(…)

Współwłasnością związaną z prawem do lokalu objęte będzie prawo do gruntu. Udział w częściach wspólnych będzie objęty jedną księgą wieczystą wraz z lokalem. Do wyłącznego korzystania przyszłych właścicieli będzie (…).

Rozstrzygnięcie: lokal mieszkalny w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym w PKOB 11

Stawka podatku od towarów i usług: 8% – w części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej lokal mieszkalny do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (tj. do 150 m²) w całkowitej powierzchni użytkowej

Stawka podatku od towarów i usług: 23% – w pozostałej części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej niekwalifikującej lokalu mieszkalnego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (tj. powyżej 150 m²) w całkowitej powierzchni użytkowej

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 12, art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 12c oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 12 maja 2025 r., 4 czerwca 2025 r. oraz 4 lipca 2025 r., w zakresie sklasyfikowania ww. towaru dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru:

Przedmiot wniosku: towar – lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej (…) m² w domu jednorodzinnym dwulokalowym z infrastrukturą. Lokal jest samodzielną częścią budynku z osobnym wejściem z poziomu gruntu i instalacjami. Jest odrębny od drugiego lokalu znajdującego się w budynku. Współwłasność związana jest z prawem lokalu do prawa gruntu. Lokal stanowi odrębny samodzielny przedmiot sprzedaży.

(…)

Wnioskodawca jest podatnikiem zarejestrowanym dla celów podatku od towarów i usług (dalej: podatku VAT) w Polsce jako podatnik VAT czynny.

W ramach prowadzonej działalności, (…) zrealizowała inwestycję pod nazwą (…), która jest zlokalizowana w (…).

Nieruchomość, na której (…) prowadziła inwestycję, objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego na terenie oznaczonym jako teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - symbol „MN”.

Inwestycja, o której mowa, polegała na budowie (…) domów jednorodzinnych dwulokalowych z garażem podziemnym i (…) (dalej: Budynki). Została ona zrealizowana i jest obecnie przedmiotem sprzedaży. W każdym budynku mieszczą się dwa lokale mieszkalne z oddzielnym wejściem z poziomu parteru. Budynki posiadają (…) kondygnacje nadziemne (…) oraz jednokondygnacyjny garaż podziemny.

Na poziomie (…) znajdują się pomieszczenia mieszkalne przeznaczone na pobyt ludzi obu lokali. (…)

Lokale w Budynkach (dwa w każdym budynku) stanowią samodzielną część każdego budynku (z osobnym, niezależnym wejściem z poziomu gruntu i instalacjami), odrębną funkcjonalnie i oddzielnie wykorzystywaną przez ich przyszłych nabywców.

Podział techniczny i prawny budynków przebiega poziomo.

Niniejszy wniosek dotyczy Lokalu oznaczonego numerem (…) (dalej: Lokal), znajdującego się w Budynku mieszczącym się na ul. (…) (dalej: Budynek). Lokal stanowi nieruchomość (…) składającą się z garażu podziemnego, (…). Posiada również osobne wejście z poziomu gruntu. Powierzchnia użytkowa Lokalu wynosi (…) m² (…). Lokal składa się z:

(…)

W Lokalu znajdują się również (…). W bryle Lokalu znajduje się także garaż o wielkości (…) m².

Do Lokalu przynależy także (…).

Współwłasnością związaną z prawem do Lokalu objęte będzie prawo do gruntu. Lokal stanowi odrębny przedmiot sprzedaży.

W sensie ekonomicznym, marketingowym i funkcjonalnym oraz z punktu widzenia układu własności (tworzonego przez własność wyodrębnionego Lokalu w Budynku będącego budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, posiadającym odrębne wejście z poziomu gruntu), sprzedawany Lokal tworzy zabudowę budynku o dwóch mieszkaniach (lokalach).

Lokal przy sprzedaży będzie objęty jedną księgą wieczystą, odrębną od księgi wieczystej drugiego lokalu.

W ocenie Wnioskodawcy, Budynki stanowią domy jednorodzinne dwulokalowe, w których dany Lokal jest odrębny i niezależny od pozostałych lokali (z punktu widzenia technicznego i prawnego). Budynek zaliczyć należy do grupowania działu 11 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych - budynki mieszkalne (grupa 111: Budynki mieszkalne jednorodzinne; Klasa: 1110: Budynki mieszkalne jednorodzinne) jako budynki samodzielne, w których każdy lokal ma swoje własne wejście z poziomu gruntu.

Lokal znajdujący się w Budynku ma charakter samodzielny, tj. posiada osobne wejście z poziomu gruntu. Jest także wyposażony we własne instalacje i jest przeznaczony do oddzielnego wykorzystania, przeznaczony do stałego zamieszkania.

W związku z planowaną sprzedażą Lokalu przez Wnioskodawcę, (…) jest zainteresowana uzyskaniem Wiążącej Informacji Stawkowej. Pragnie potwierdzić, czy dla celów ustalenia stawki VAT w niniejszej sprawie może stosować limit 300 m², o którym mowa w art. 41 ust. 12b pkt 1 ustawy o VAT.

Jak wskazuje przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:

„Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; (…)”

W świetle przepisu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

„Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).”

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

„Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o (…) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.”

Na podstawie normy art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, co do zasady stawka podatku VAT wynosi 23%.

Nadto, zgodnie z dyspozycją wskazaną w przepisie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, co do zasady stawka podatku VAT wynosi 8%.

Stosownie do przepisu art. 29a ust. 8 ustawy o VAT:

„W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.”

Przepis art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy o VAT traktuje o tym, że:

„Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do: dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym(…).”

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – zgodnie z normą art. 41 ust. 12a ustawy o VAT - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

W myśl przepisu art. 41 ust. 12b ustawy o VAT:

„Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;

2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².”

Na podstawie normy art. 41 ust. 12c ustawy o VAT:

„W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej, z zastrzeżeniem ust. 12 pkt 2.”

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy o VAT:

„Przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.”

Wobec powyższego, przepis art. 41 ust. 12 – 12b ustawy o VAT należy rozpatrywać w oparciu o siatkę pojęciową zawartą w PKOB.

Z przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. nr 112 poz. 1316 z późn. zm., dalej jako: PKOB) wynika, iż w dziale 11 sklasyfikowane są budynki mieszkalne podzielone na trzy grupy:

- Budynki mieszkalne jednorodzinne (grupa 111),

- Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe (grupa 112),

- Budynki zbiorowego zamieszkania (113).

Grupa 111 „Budynki mieszkalne jednorodzinne” obejmuje klasę 1110 noszącą tę samą nazwę.

Obejmuje ona:

- Samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych, rezydencje wiejskie, domy letnie itp.

- Domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu.

Klasa ta nie obejmuje budynków gospodarstw rolnych (klasa 1271), budynków o dwóch mieszkaniach (klasa 1121) oraz budynków o trzech i więcej mieszkaniach (1122).

Grupa 112 „Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe” dotyczy następujących klas:

- Budynki o dwóch mieszkaniach (1121)

- Budynki o trzech i więcej mieszkaniach (1122).

Klasa 1121 obejmuje budynki samodzielne, domy bliźniacze lub szeregowe o dwóch mieszkaniach.

Ponadto, zgodnie z objaśnieniami do PKOB, budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych.

Dalej zaś wskazuje się w nich, że w przypadku budynków połączonych między sobą (np. domy bliźniacze lub szeregowe), budynek jest budynkiem samodzielnym, jeśli jest oddzielony od innych jednostek ścianą przeciwpożarową od fundamentu po dach. Gdy nie ma ściany przeciwpożarowej, budynki połączone między sobą uważane są za budynki odrębne, jeśli mają własne wejścia, są wyposażone w instalacje i są oddzielnie wykorzystywane.

W kolejnej części objaśnień do PKOB wskazuje się, że budynki mieszkalne to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem:

- powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów;

- powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych;

- powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.

Część zaś „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie itp.).

Wskazać również wymaga, że przez budynek mieszkalny jednorodzinny, zgodnie z przepisem art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 z późn. zm.) należy rozumieć:

„budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.”

Jak wskazuje ustalona praktyka Trybunału Sprawiedliwości UE (dalej: TSUE) podatek VAT ma głównie charakter ekonomiczny. Oznacza to, że obiektywna ocena uwzględniająca ekonomiczny sens podejmowanych działań ma wiodące znaczenie dla oceny skutków podatkowych ustalonych dla tych czynności.

Kładzie się tym samym akcent na przymusowość ekonomicznego badania zdarzeń, oderwanego od pojęć przewidzianych w prawie cywilnym, co potwierdził m.in. w wyroku z dnia 20 lutego 1997 r. w sprawie C-260/95 Commissioners of Customs and Excise przeciwko DFDS A/S.

Wnioskodawca na potwierdzenie swojego stanowiska pragnie przytoczyć tym samym rozstrzygnięcie NSA wskazane w wyroku z dnia 5 grudnia 2013 r. sygn. I FSK 1721/12:

„Pojęcia: budynek mieszkalny jednorodzinny i lokal mieszkalny do celów podatkowych należy definiować tak jak nakazuje to ustawa o VAT, czyli z uwzględnieniem postanowień PKOB.”

Nadto, Dyrektor KIS niejednokrotnie wskazywał w zbliżonych stanach faktycznych, że podatnik może stosować limit 300 m², o którym mowa w art. 41 ust. 12b pkt 1 ustawy o VAT, na co wskazują niżej przytoczone wiążące informacje stawkowe:

- wiążąca informacja stawkowa z dnia 7 listopada 2022 r. nr 0111-KDSB2-2.440.193.2022.1.EA;

- wiążąca informacja stawkowa z dnia 14 listopada 2022 r. nr 0111-KDSB2-2.440.172.2022.3.EA

- wiążąca informacja stawkowa z dnia 19 grudnia 2022 r. nr 0111-KDSB2-2.440.202.2022.3.MM

Stanowisko Wnioskodawcy

Wnioskodawca wskazuje, że w Jego ocenie, Lokal w sensie ekonomicznym, marketingowym i funkcjonalnym stanowi samodzielny obiekt budownictwa mieszkaniowego, sklasyfikowany według PKOB w dziale 11: budynki mieszkalne, o którym mowa w przepisie art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Wniosek ten należy wysunąć, kierując się przede wszystkim cechami Budynku - kryterium oddzielnego, niezależnego wejścia z poziomu gruntu do każdego z lokali mieszkalnych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, jak również osobno występującymi dla lokali instalacjami.

Wobec tego, w przypadku dostawy Lokalu, dla określenia właściwej stawki VAT Wnioskodawca uważa, że powinien przyjąć limit powierzchniowy określany na postawie art. 41 ust. 12b pkt 1 ustawy o VAT, tj. jako 300 m² właściwych dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych.

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem (…) przedmiotem dostawy będzie obiekt zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, w stosunku do dostawy którego należy zastosować w myśl przepisu art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy o VAT stawkę VAT w wysokości 8%.

Do wniosku Wnioskodawca dołączył:

(…)

W dniu 12 maja 2025 r. do tut. Organu wpłynęło uzupełnienie wniosku, będące odpowiedzią na wezwanie z dnia 23 kwietnia 2025 r., sygn. 0111-KDSB1-1.440.121.2025.1.ND, w którym Wnioskodawca przedstawił następujące informacje:

(…)

Na ten moment wszystkie lokale w inwestycji (…) i żaden z lokali nie został sprzedany. (…)

Przedmiotowy lokal obejmuje wykończenie w standardzie deweloperskim. Oznacza to, że lokal w stanie surowym przygotowany jest do prac wykończeniowych. Stan deweloperski obejmuje (…)

Wnioskodawca, odnosząc się do stwierdzenia „podział techniczny i prawny budynków przebiega poziomo”, wskazuje, że w budynku mieszkalnym dokonano podziału na dwa lokale w sposób poziomy, a nie pionowy. Oznacza to, że poszczególne kondygnacje zostały przypisane do różnych lokali, bez podziału bryły budynku na pół za pomocą ściany pionowej (np. ściany dylatacyjnej).

W tym przypadku budynek ma (…) kondygnacje, a podział odbywa się w sposób następujący:

(…)

Lokal nie został sprzedany. (…) Nie doszło do przeniesienia własności lokalu.

Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył:

(…)

W dniu 4 czerwca 2025 r. do tut. Organu wpłynęło uzupełnienie wniosku, w którym Wnioskodawca przedstawił następujące informacje:

Wnioskodawca pragnie wskazać, iż z lokalem związany jest udział w częściach wspólnych. Udział w nieruchomości wspólnej w przypadku niniejszego lokalu wynosi (…). Składa się na niego (…). Do wyłącznego korzystania przyszłych właścicieli będzie (…). Udział w częściach wspólnych stanowi wraz z lokalem przedmiot wniosku i będzie objęty jedną księgą wieczystą.

W dniu 4 lipca 2025 r. do tut. Organu wpłynęło uzupełnienie wniosku, będące odpowiedzią na wezwanie z dnia 17 czerwca 2025 r., sygn. 0111-KDSB1-1.440.121.2025.2.ND, w którym Wnioskodawca przedstawił następujące informacje:

(…)

Garaż będzie pomieszczeniem przynależnym do lokalu i będzie on ujęty w księdze wieczystej lokalu. Dodatkowo, (…) garaż będzie stanowić pomieszczenie przynależne do lokalu – garaż nie będzie stanowić części nieruchomości wspólnej do korzystania przez wszystkich.

(…) garaż wskazany w (…) – jest pomieszczeniem przynależnym w myśl art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali i zostanie to potwierdzone stosownym wpisem w księdze wieczystej lokalu.

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 10 lipca 2025 r., znak 0111-KDSB1-1.440.121.2025.3.ND, tut. Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 15 lipca 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

Uzasadnienie klasyfikacji towaru

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury Scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury Scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

W tym miejscu tut. Organ uznaje zasadne odniesienie się do wskazania Wnioskodawcy, że:

W ocenie Wnioskodawcy, Budynki stanowią domy jednorodzinne dwulokalowe, w których dany Lokal jest odrębny i niezależny od pozostałych lokali (z punktu widzenia technicznego i prawnego). Budynek zaliczyć należy do grupowania działu 11 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych - budynki mieszkalne (grupa 111: Budynki mieszkalne jednorodzinne; Klasa: 1110: Budynki mieszkalne jednorodzinne) jako budynki samodzielne, w których każdy lokal ma swoje własne wejście z poziomu gruntu.

Lokal znajdujący się w Budynku ma charakter samodzielny, tj. posiada osobne wejście z poziomu gruntu. Jest także wyposażony we własne instalacje i jest przeznaczony do oddzielnego wykorzystania, przeznaczony do stałego zamieszkania.

(…)

Wnioskodawca, odnosząc się do stwierdzenia „podział techniczny i prawny budynków przebiega poziomo”, wskazuje, że w budynku mieszkalnym dokonano podziału na dwa lokale w sposób poziomy, a nie pionowy. Oznacza to, że poszczególne kondygnacje zostały przypisane do różnych lokali, bez podziału bryły budynku na pół za pomocą ściany pionowej (np. ściany dylatacyjnej).

W tym przypadku budynek ma (…) kondygnacje, a podział odbywa się w sposób następujący:

(…)

Mając na uwadze powyższe, tut. Organ pragnie zaznaczyć, iż lokali znajdujących się w budynku mieszkalnym zlokalizowanym przy ul. (…) nie można traktować jako dwóch odrębnych budynków mieszkalnych jednorodzinnych.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z zasadami klasyfikowania obiektów budowlanych, opisanych w części I pkt 2 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

W przypadku budynków połączonych między sobą (np. domy bliźniacze lub szeregowe), budynek jest budynkiem samodzielnym, jeśli jest oddzielony od innych jednostek ścianą przeciwpożarową od fundamentu po dach. Gdy nie ma ściany przeciwpożarowej, budynki połączone między sobą uważane są za budynki odrębne, jeśli mają własne wejścia, są wyposażone w instalacje i są oddzielnie wykorzystywane.

Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne.

Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Zatem przechodząc do klasyfikacji budynku według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wskazania wymaga, iż aby móc stwierdzić, że budynek stanowi budynek mieszkalny, musi on być obiektem budowlanym, w którym co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych.

W sekcji 1 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) Budynki, w dziale 11 Budynki mieszkalne, mieści się grupa 111 Budynki mieszkalne jednorodzinne.

W ww. grupie mieści się klasa 1110 Budynki mieszkalne jednorodzinne, która obejmuje:

- Samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych, rezydencje wiejskie, domy letnie itp.,

- Domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu.

Klasa nie obejmuje:

- Budynków gospodarstw rolnych (1271),

- Budynków o dwóch mieszkaniach (1121),

- Budynków o trzech i więcej mieszkaniach (1122).

Z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynika, co prawda, iż każdy z lokali stanowi odrębny i samodzielny lokal mieszkalny, który to posiada własne wejście z poziomu gruntu, jednakże lokali tych nie można traktować jako odrębnych budynków, gdyż budynki to zadaszone obiekty budowlane, natomiast w niniejszej sprawie ostatnia kondygnacja budynku (tj. (…)) zajmowana jest w całości wyłącznie przez jeden z lokali. Zatem skoro nie można stwierdzić, że każdy z lokali posiada dach to fakt ten wyklucza ich klasyfikację jako budynków w myśl PKOB. Ponadto lokali nie można także uznać za domy bliźniacze bądź szeregowe, z racji, iż podział lokali nie przebiega pionowo od fundamentu po dach, lecz poziomo (tj. różnie na poszczególnych kondygnacjach całego budynku).

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Z kolei art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do:

1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

2) robót konserwacyjnych dotyczących:

a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12,

– w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o obiektach budownictwa mieszkaniowego - rozumie się przez to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

W myśl art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;

2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

Jak stanowi art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej, z zastrzeżeniem ust. 12 pkt 2.

W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędne jest określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe.

Z uwagi na fakt, że ustawa oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).

W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej lokalami, mogą stanowić odrębne nieruchomości.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.

Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia (art. 2 ust. 3 ww. ustawy).

Stosownie natomiast do ust. 4 powołanego artykułu, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej pomieszczeniami przynależnymi.

Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakimi obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału. Według art. 3 ust. 1 powyższej ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Jednakże stosownie do ust. 2 ww. artykułu, nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Stosownie do art. 3 ust. 3 ww. ustawy o własności lokali, udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi. Udział właściciela samodzielnych lokali niewyodrębnionych w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej tych lokali wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi.

Analiza powołanych wyżej przepisów prawnych prowadzi do wniosku, iż preferencyjną 8% stawkę podatku od towarów i usług można zastosować wyłącznie w stosunku do będących przedmiotem obrotu (sprzedaży) samodzielnych lokali mieszkalnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali, służących zaspokajaniu „mieszkaniowych” potrzeb społeczeństwa. O tym zaś przesądza, zgodnie z przywołanym art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali treść zaświadczenia wydanego przez starostę, a także treść aktu notarialnego, gdzie określa się przedmiot sprzedaży (lokal użytkowy lub lokal mieszkalny). Preferencyjna stawka podatku od towarów i usług nie ma natomiast zastosowania do sprzedaży lokali użytkowych, czyli lokali, które nie pełnią funkcji mieszkaniowych.

Dla lokalu będącego przedmiotem niniejszego wniosku wydane zostało zaświadczenie (…), z którego wynika m.in., że lokal mieszkalny o nr (…) znajdujący się w budynku mieszkalnym jednorodzinnym dwulokalowym przy ul. (…), spełnia wymogi samodzielnego lokalu w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali.

Przechodząc dalej, należy również zauważyć, że ustawa, poprzez podanie klasyfikacji, na potrzeby art. 41 ust. 12, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.).

(…)

W sekcji 1 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) Budynki, w dziale 11 Budynki mieszkalne, w grupie 112 Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, mieści się klasa 1121 Budynki o dwóch mieszkaniach, która obejmuje:

- Budynki samodzielne, domy bliźniacze lub szeregowe o dwóch mieszkaniach.

Z racji, iż w budynku zlokalizowanym przy ul. (…) znajdują się dwa odrębne i niezależne lokale mieszkalne – stwierdzić należy, iż budynek ten stanowi budynek mieszkalny, w którym ponad połowa jego powierzchni użytkowej będzie wykorzystywana na cele mieszkalne.

Zatem budynek, w którym znajduje się przedmiotowy lokal, należy zaklasyfikować do klasy PKOB 1121 Budynki o dwóch mieszkaniach.

Ponadto w tym miejscu tut. Organ uznaje za zasadne odniesienie się do wskazania Wnioskodawcy, że:

W związku z planowaną sprzedażą Lokalu przez Wnioskodawcę, (…) jest zainteresowana uzyskaniem Wiążącej Informacji Stawkowej. Pragnie potwierdzić, czy dla celów ustalenia stawki VAT w niniejszej sprawie może stosować limit 300 m², o którym mowa w art. 41 ust. 12b pkt 1 ustawy o VAT.

Raz jeszcze wskazać należy, iż zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;

2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

W związku z powyższym, a także mając na uwadze fakt, iż przedmiotowy lokal stanowi lokal mieszkalny, stwierdzić należy, iż jego dostawa objęta będzie preferencyjną stawką podatku VAT wyłącznie do powierzchni użytkowej wynoszącej 150 m² tj. kwalifikującej go do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, bowiem przedmiotem niniejszego wniosku jest lokal mieszkalny, nie zaś budynek mieszkalny jednorodzinny (nie znajduje więc zastosowania powierzchnia użytkowa nieprzekraczająca 300 m²).

Podsumowując, biorąc pod uwagę opis zawarty we wniosku, jego uzupełnieniach oraz informacje wynikające z przedłożonych dokumentów należy stwierdzić, iż przedmiotowy towar – lokal mieszkalny nr (…) wraz z garażem oraz udziałem w nieruchomości wspólnej, zlokalizowany w budynku mieszkalnym dwulokalowym przy ul. (…) – jest samodzielnym lokalem mieszkalnym, zlokalizowanym w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym w dziale PKOB 11. Z uwagi na fakt, iż lokal jest wymieniony w wyłączeniu, o którym mowa w art. 41 ust. 12b ustawy, jego dostawa wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8% tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej lokal do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (tj. do 150 m²) w całkowitej powierzchni użytkowej na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy. Natomiast w pozostałej części (tj. powyżej 150 m²) należy zastosować stawkę podatku w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 12c oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43‑300 Bielsko‑Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towaru tożsamego pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,

albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że

- klasyfikacja towaru, lub

- stawka podatku właściwa dla towaru, lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).