WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)
Na podstawie art. 42a w zw. z art. 42b ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 14 kwietnia 2026 r. (data wpływu 14 kwietnia 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia 25 maja 2026 r. (data wpływu 25 i 29 maja 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku:
Usługa (świadczenie kompleksowe) – rozbudowa (...) systemu (...)
Opis usługi:
Świadczenie polegające na rozbudowie (...) systemu (...), które wymagać będzie wyprodukowania i dostawy (...). Przedmiotowe świadczenie obejmuje swoim zakresem następujące elementy:
- opracowanie projektu technicznego,
- opracowanie projektu wykonawczego i dokumentacji produkcyjnej,
- produkcję i testy (...),
- modyfikację i produkcję (...),
- dostawę i montaż (...),
- oprzyrządowanie dostarczanego (...),
- dostawę (...),
- instalację,
- testy odbiorowe kompletnego systemu.
Faza montażu obejmuje następujące etapy: pozycjonowanie podpór, instalację komponentów na podporach, pozycjonowanie punktów interfejsu, łączenie elementów, testowanie połączeń, zamknięcie płaszcza próżniowego (dotyczy odpowiednich elementów), testy: ciśnieniowe, próby szczelności; przygotowanie do testu odbiorowego.
Podczas fazy uruchomienia i odbioru zostaną przeprowadzone wstępne testy odbiorowe (...) oraz końcowe testy odbiorowe (...).
W ramach świadczenia wykonane będą obliczenia (...) całego systemu po rozbudowie, analiza wydajności (...), zaprojektowanie i realizacja jej ewentualnej modyfikacji. Stosownie do wyników obliczeń, modyfikacji mogą wymagać również pozostałe elementy (...) w celu zapewnienia stabilnego działania całego systemu. W zakres inwestycji wchodzi także wykonanie prac instalacyjnych obejmujących częściowy demontaż (...) oryginalnego systemu, instalację nowych elementów, przywrócenie szczelności (...) oraz wykonanie testów szczelności i testów funkcjonalnych.
W celu realizacji niniejszego świadczenia polegającego na rozbudowie (...) systemu (...), będą wykonywane czynności, które razem się dopełniają. Prace mają charakter kompleksowy oraz są realizowane w ramach jednej umowy, przez co są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie stanowią jedno świadczenie gospodarcze. Wynagrodzenie skalkulowane jest za całość świadczenia. Z punktu widzenia nabywcy świadczenie stanowi jedną, nierozerwalną całość.
Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 - 33
Stawka podatku:
nie dotyczy
Podstawa prawna:
nie dotyczy
Cel wydania WIS:
na potrzeby stosowania art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE:
W dniu 14 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 25 i 29 maja 2026 r., w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby stosowania art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy.
W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi (świadczenia kompleksowego):
Zgodnie z art. 42b ust. 5 pkt 2 u.p.t.u. przedmiotem wniosku o WIS mogą być towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Na podstawie art. 42b ust. 4 u.p.t.u. wniosek może zawierać żądanie sklasyfikowania towaru albo usługi na potrzeby stosowania przepisów innych niż dotyczące określenia stawki podatku. Niniejszy wniosek zmierza do ustalenia, czy świadczenie podlega mechanizmowi podzielonej płatności zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a u.p.t.u. w związku z załącznikiem nr 15.
(...)
Przedmiot Umowy obejmuje:
a. opracowanie projektu technicznego,
b. opracowanie projektu wykonawczego i dokumentacji produkcyjnej,
c. produkcję i testy,
d. dostawę,
e. instalację,
f. testy odbiorowe kompletnego Systemu (...).
W ocenie Wnioskodawcy przedmiotowe świadczenie stanowi dostawę towarów z montażem, gdzie elementem dominującym jest dostawa specjalistycznych urządzeń (...). Stanowisko to znajduje potwierdzenie dotychczasowej praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W WIS dotyczącej urządzeń parkowania paletowego (sygn. 0111-KDSB1-2.440.335.2021.14.GL) organ uznał dostawę i montaż za świadczenie kompleksowe z dominującą dostawą urządzeń. W sprawie turbin wiatrowych (sygn. 0112-KDSL1-2.440.136.2021.2.JN) organ zaklasyfikował świadczenie jako towar CN 8502, uznając montaż za pomocniczy wobec dostawy. Analogicznie w sprawie regałów przemysłowych (sygn. 0111-KDSB2-2.440.122.2022.3.KG) organ stwierdził, że montaż umożliwia realizację świadczenia głównego, jakim jest dostawa towaru.
(...) Nabywca nabywa gotowe rozwiązanie technologiczne niezbędne do funkcjonowania (...). Projekt techniczny i wykonawczy stanowią elementy niezbędne do określenia parametrów zamawianych urządzeń (...) i są związane z ich produkcją, nie stanowiąc odrębnego świadczenia projektowego w rozumieniu robót budowlanych.
Załącznik nr 15 do u.p.t.u. wymienia towary i usługi podlegające mechanizmowi podzielonej płatności, w tym roboty budowlane z działów 41-43 PKWiU. Przedmiotowe świadczenie nie może być zakwalifikowane jako roboty budowlane.
(...) system (...) jest wyspecjalizowanym urządzeniem technicznym, nie elementem konstrukcji budynku. Mechanizm podzielonej płatności zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a u.p.t.u. znajduje zastosowanie wyłącznie do świadczeń z załącznika nr 15. Skoro przedmiotowe świadczenie stanowi dostawę urządzeń (...), a nie roboty budowlane, to nie podlega mechanizmowi podzielonej płatności.
W ocenie wnioskodawcy przedmiotem umowy jest dostawa specjalistycznego (...) systemu (...) wraz z montażem, stanowiąca świadczenie kompleksowe z dominującą dostawą urządzenia technicznego. Świadczenie nie stanowi usługi budowlanej w rozumieniu załącznika nr 15 do u.p.t.u. i nie podlega mechanizmowi podzielonej płatności. Stanowisko to jest zgodne z praktyką organów podatkowych dotyczącą dostaw zaawansowanych urządzeń technicznych z montażem.
Do wniosku dołączono:
(...)
W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 7 lipca 2026 r. tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 7 lipca 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.
Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)
Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.
Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.
Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego,
na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego.
Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia złożonego kompleksowego.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: Trybunał, TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:
- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że „po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku)”,
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że „aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy” (pkt 22 wyroku).
Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).
Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30)”. Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.
Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.
W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będzie usługa, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.
A zatem, w przypadku gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług.
Przez pryzmat powyższych uwag należy – dla oceny czy w sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym – przeanalizować poszczególne czynności składające się na przedmiot wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej, rozbudowa (...) systemu (...), obejmuje:
- opracowanie projektu technicznego,
- opracowanie projektu wykonawczego i dokumentacji produkcyjnej,
- produkcję i testy (...),
- modyfikację i produkcję (...),
- dostawę i montaż (...),
- oprzyrządowanie (...),
- dostawę podpór (...),
- instalację,
- testy odbiorowe kompletnego systemu.
Faza montażu obejmuje następujące etapy: pozycjonowanie podpór, instalację komponentów na podporach, pozycjonowanie punktów interfejsu, łączenie elementów, testowanie połączeń, zamknięcie płaszcza próżniowego (dotyczy odpowiednich elementów), testy: ciśnieniowe, próby szczelności; przygotowanie do testu odbiorowego.
Podczas fazy uruchomienia i odbioru zostaną przeprowadzone wstępne testy odbiorowe (...) oraz końcowe testy odbiorowe (...).
Jak wskazano w treści wniosku, niezbędnym krokiem jest także wykonanie obliczeń (...) całego systemu po rozbudowie, analiza wydajności (...), zaprojektowanie i realizacja jej ewentualnej modyfikacji. Stosownie do wyników obliczeń, modyfikacji mogą wymagać również pozostałe elementy (...) w celu zapewnienia stabilnego działania całego systemu.
W zakres inwestycji wchodzi także wykonanie prac instalacyjnych obejmujących częściowy demontaż (...) oryginalnego systemu, instalację nowych elementów, przywrócenie szczelności (...) oraz wykonanie testów szczelności i testów funkcjonalnych. Analiza ww. czynności prowadzi do stwierdzenia, że przedmiotu wniosku stanowi świadczenie kompleksowe.
Powyższe, stwierdzenie wynika z tego, iż zakres prac objętych wnioskiem charakteryzuje się złożonością, a realizowane zadania tworzą pewną całość. Należy również podkreślić, iż prace te są różnorodne, gdyż dotyczą różnych czynności - począwszy od opracowania projektu technicznego i wykonawczego, poprzez produkcję i testy, po dostawę i montaż (...), uruchomienie oraz testy odbiorowe kompletnego Systemu (...).
Ponadto, by zrealizować niniejsze świadczenie, należy wykonać szereg czynności, które to są pozbawione samodzielnego sensu. Dopiero wykonanie wszystkich czynności zmierza do realizacji zadania dotyczącego rozbudowy (...) systemu (...). Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, a także uwzględniając opis zawarty we wniosku, należy wskazać, że wykonywane czynności wchodzące w zakres rozbudowy (...) systemu (...) – są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter i zmierzają do realizacji celu jakim jest rozbudowa (...) systemu (...). Świadczenie będzie realizowane w ramach jednej umowy, której cena obejmuje całość świadczenia.
W niniejszej sprawie Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem umowy jest dostawa specjalistycznego (...) systemu (...) wraz z montażem, stanowiące świadczenie kompleksowe z dominującą dostawą urządzenia technicznego. (...) system (...) jest zaawansowanym urządzeniem technicznym o unikalnych właściwościach (...). Nabywca nabywa gotowe rozwiązanie technologiczne niezbędne do funkcjonowania (...). Projekt techniczny i wykonawczy stanowią elementy niezbędne do określenia parametrów zamawianych urządzeń (...) i są związane z ich produkcją, nie stanowiąc odrębnego świadczenia projektowego w rozumieniu robót budowlanych. Ponadto, jak wskazał Wnioskodawca, (...) system (...) jest wyspecjalizowanym urządzeniem technicznym, nie elementem konstrukcji budynku.
Odnosząc się do przedstawionego stanowiska Wnioskodawcy, należy wskazać, że przy ustaleniu elementu głównego świadczenia, tj. czy dominująca jest usługa, czy też dostawa towarów (urządzeń), należy wziąć pod uwagę przede wszystkim oczekiwania nabywcy, który oczekuje otrzymania gotowego rozwiązania technologicznego niezbędnego do funkcjonowania (...), jak również fakt, że świadczenie to charakteryzuje się wysokim stopniem złożoności wykonywanych prac, wymaga specjalistycznej wiedzy i umiejętności oraz odpowiednich kwalifikacji.
Uwzględniając powyższe, elementem dominującym analizowanego świadczenia kompleksowego będzie rozbudowa i instalacja urządzeń oraz elementów tworzących łącznie System (...), pozostałe zaś czynności takie jak opracowanie dokumentacji projektowej, wykonanie obliczeń, dostawa niezbędnych towarów, przeprowadzenie testów odbiorowych mają charakter pomocniczy. Zatem tut. Organ nie może zgodzić się z Wnioskodawcą w kwestii wskazania towaru jako elementu dominującego w świadczeniu stanowiącym przedmiot niniejszego wniosku, z uwagi na to, że dla nabywcy sama dostawa towaru nie stanowi celu samego w sobie. Dopiero specjalistyczny montaż całego systemu spełnia oczekiwania świadczeniobiorcy.
W związku z powyższym w dalszej części decyzji tutejszy Organ określi klasyfikację dla usługi rozbudowy i instalacji systemu (elementu dominującego).
Uzasadnienie klasyfikacji usługi:
Zgodnie z art. 42a pkt 2 lit. b ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.
W myśl art. 42b ust. 4 ustawy, wniosek o wydanie WIS może zawierać żądanie sklasyfikowania towaru albo usługi na potrzeby stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie, innych niż dotyczące określenia stawki podatku.
Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy, faktura powinna zawierać w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy - wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”, przy czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania.
Uzasadnienie klasyfikacji usługi na potrzeby stosowania art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).
Podstawowe cele, konstrukcje i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretacje wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.
Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.
Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
Zgodnie z tytułem, Sekcja C Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „PRODUKTY PRZETWÓRSTWA PRZEMYSŁOWEGO”.
W sekcji C zawarty jest m.in. dział 33 „USŁUGI NAPRAWY, KONSERWACJI I INSTALOWANIA MASZYN I URZĄDZEŃ”, który obejmuje:
"- specjalistyczne naprawy maszyn, urządzeń i wyrobów wyprodukowanych przez zakłady przemysłowe, których celem jest przywrócenie sprawności oraz ogólne i rutynowe konserwacje (tzw. serwis), zapewniające efektywną pracę sprzętu oraz zapobiegające awariom i naprawom,
- specjalistyczne instalowanie maszyn.
Dział ten nie obejmuje:
- czyszczenia maszyn przemysłowych, sklasyfikowanego w 81.22.12.0,
- naprawy i konserwacji sprzętu komputerowego i (tele) komunikacyjnego, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach grupy 95.1,
- naprawy i konserwacji artykułów użytku domowego, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach grupy 95.2".
W PKWiU 33 mieści się klasa 33.20 „USŁUGI INSTALOWANIA MASZYN PRZEMYSŁOWYCH, SPRZĘTU I WYPOSAŻENIA”.
W ww. klasie znajduje się pozycja 33.20.39.0 „Usługi instalowania pozostałych maszyn specjalnego przeznaczenia”.
Grupowanie to nie obejmuje:
"- robót związanych z wykonywaniem instalacji elektrycznych dla sprzętu telekomunikacyjnego, sklasyfikowanych w 43.21.10.2,
- usług instalowania komputerów osobistych i urządzeń peryferyjnych, sklasyfikowanych w 62.09.10.0,
- usług instalowania oprogramowania, sklasyfikowanych w 62.09.20.0".
Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 33 „USŁUGI NAPRAWY, KONSERWACJI I INSTALOWANIA MASZYN I URZĄDZEŃ”.
Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest określenie stawki podatku dla usługi, w odniesieniu do której wydano niniejszą WIS, w związku z jej świadczeniem, Wnioskodawca może wystąpić z odrębnym wnioskiem o wydanie WIS dla tej usługi.
Ponadto, tutejszy Organ informuje, że jeżeli Wnioskodawca jest zainteresowany uzyskaniem informacji dotyczącej zastosowania przepisu prawa podatkowego, dla którego wydano niniejszą decyzję, może wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.
Informacje dodatkowe:
Niniejsza WIS określa wyłącznie klasyfikację usługi (świadczenia kompleksowego) będącej przedmiotem wniosku niezbędną do stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie (art. 42a pkt 2 lit. b w związku z art. 42b ust. 4 ustawy).
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług (świadczeń kompleksowych) tożsamych pod każdym względem z usługą (świadczeniem kompleksowym) będącą przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
– podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
– świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (42h ust. 2 ustawy).
Niniejsza WIS wygasa z mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej przedmiotem WIS, w wyniku której wskazana w WIS klasyfikacja usługi (świadczenia kompleksowego) według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo klasyfikacja usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług,
- staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 pkt 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.
POUCZENIE:
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/eurzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).