Interpretacja 0111-KDSB1-1.440.138.2025.5.MCW

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 31 marca 2025 r. (data wpływu 31 marca 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia 19 maja 2025 r. (data wpływu 19 maja 2025 r.), 26 czerwca 2025 r. (data wpływu 26 czerwca 2025 r. i 27 czerwca 2025 r.) oraz 8 sierpnia 2025 r. (data wpływu 8 sierpnia 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: towar (świadczenie kompleksowe) - dostawa budynku mieszkalnego jednorodzinnego (…) wraz z infrastrukturą techniczną i towarzyszącą

Opis towaru: Budynek mieszkalny jednorodzinny (…) w zabudowie bliźniaczej o powierzchni całkowitej (…) m² wraz z przynależną infrastrukturą techniczną i towarzyszącą w części jaka jest wymagana do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania budynku i zaopatrzenia go we wszystkie media oraz udziałem w nieruchomości wspólnej, w skład której wchodzi uzbrojenie działki (…) oraz ogrodzenie działki, (…), miejsca parkingowe, (…). Budynek w stanie deweloperskim, zlokalizowany będzie (…) na działce o numerze (…) prowadzona jest księga wieczysta o numerze (…). Budynek oznaczony numerem (…) stanowi odrębny obiekt budowlany, został oddzielony od drugiego segmentu ścianą przeciwpożarową przebiegającą od fundamentu po dach. Budynek spełniać będzie kryteria zaspokajania podstawowych potrzeb mieszkaniowych oraz przeznaczony będzie do stałego zamieszkania. Budynek wraz z infrastrukturą techniczną oraz towarzyszącą objęty zostanie jedną księgą wieczystą wraz z działką.

Rozstrzygnięcie: PKOB 11

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2025 r. do tut. Organu wpłynął wniosek, uzupełniony 19 maja 2025 r., 26 czerwca 2025 r., 27 czerwca 2025 r. i 8 sierpnia 2025 r., w zakresie sklasyfikowania ww. przedmiotu wniosku dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru (świadczenia kompleksowego):

Przedmiot wniosku: towar - lokal mieszkalny w zabudowie jednorodzinnej dwulokalowej.

Opis towaru: Towar - zgodnie z deklaracją Wnioskodawcy - to lokal mieszkalny w zabudowie jednorodzinnej dwulokalowej o powierzchni użytkowej mniejszej niż 300 m² (…)

Każdy lokal w domu jednorodzinnym dwulokalowym będzie stanowić samodzielną część budynku z osobnym wejściem i instalacjami, całkowicie odrębną funkcjonalnie. Podział techniczny i prawny domu dwulokalowego przebiegać będzie pionowo. (…)

Każdy lokal mieszkalny tj. część domu jednorodzinnego będzie miała własne wejście z poziomu gruntu. Wszystkie elementy lokali mieszkalnych będą stanowić konstrukcyjnie i technicznie oddzielną całość, a każdy lokal mieszkalny w budynku jednorodzinnym będzie funkcjonować samodzielnie.

Powierzchnia lokali mieszkalnych obejmująca część mieszkalną, a więc: powierzchnię (…)

(…)

19 maja 2025 r. do tut. Organu wpłynęło pismo będące odpowiedzią na wezwanie z dnia 29 kwietnia 2025 r. znak: 0111-KDSB1-1.440.138.2025.1.MCW, w którym Wnioskodawca wskazał: (…) niniejszy wniosek został złożony w celu ustalenia stawki właściwej dla dostawy towaru - lokalu mieszkalnego w budynku jednorodzinnym dwulokalowym (lokalu oznaczonego jako (…)). Wnioskodawca w treści wniosku opisał również drugi z lokali, który będzie znajdował się w budynku jednorodzinnym dwulokalowym oraz szczegółowo opisał jak podzielony będzie budynek jednorodzinny oraz jakie cechy będą posiadały składające się na niego lokale. Powyższe miało na celu umożliwienie Dyrektorowi KIS sklasyfikowanie lokalu będącego przedmiotem wniosku zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych. Klasyfikacja PKOB jest bowiem kluczowa dla prawidłowego określenia właściwej stawki podatku VAT od dostawy lokalu mieszkalnego będącego przedmiotem wniosku.

Na podstawie art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 (…).

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowalnych (dalej jako: „PKOB”) w dziale 11.

Idąc dalej, art. 41 ust. 12b ustawy o VAT stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się:

1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²,

2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

Zatem, warunkiem objęcia dostawy lokalu mieszkalnego w budynku jednorodzinnym dwulokalowym stawką VAT obniżoną w wysokości 8% jest łączne spełnienie dwóch warunków:

a. budowany dom musi być obiektem budownictwa mieszkaniowego, czyli budynkiem mieszkalnym stałego zamieszkania sklasyfikowanym w dziale 11 PKOB,

b. powierzchnia budowanego domu, który jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym (zgodnie z PKOB), nie może przekraczać 300 m², bądź w przypadku zakwalifikowania lokalu jako lokalu mieszkalnego, jego powierzchnia nie może przekraczać 150 m².

Dział 11 PKOB obejmuje m.in. klasę 1110 - „budynki mieszkalne jednorodzinne”, w której mieszczą się m.in. „domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu”. Za lokal mieszkalny należy zaś uznać dopiero taki obiekt budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, który nie mieści się w opisie budynku mieszkalnego jednorodzinnego zawartym w dziale 11 grupa 111 PKOB (tak m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 12 marca 2014 r., sygn. III SA/Wa 45/14).

(…)

Z ostrożności, Wnioskodawca wskazuje, że jego zdaniem - biorąc pod uwagę fakt, że każdy z lokali w budynku jednorodzinnym dwulokalowym ma własne wejście z poziomu gruntu, będzie wyposażony w instalacje oraz będzie oddzielnie wykorzystywany - powinien zostać zakwalifikowany jako budynek mieszkalny jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej stanowiący odrębny obiekt budowlany.

Uzupełniając opis towaru, wskazuję dodatkowo, że lokale będą od siebie oddzielone przegrodą przeciwpożarową (REI 60) zgodnie z §217 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 z późn. zm.).

(…) wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczy lokalu oznaczonego jako (…). Jak wskazano powyżej, Wnioskodawca celowo opisał drugi z lokali, tak żeby Organ miał pełny obraz towaru i mógł zakwalifikować towar zgodnie z PKOB tj. dokonać oceny czy przedmiotem wniosku jest budynek mieszkalny jednorodzinny zabudowie bliźniaczej stanowiący odrębny obiekt budowlany czy lokal, niestanowiący budynku samodzielnego zgodnie z PKOB.

Inwestycja, na której będzie znajdował się lokal (…) zostanie posadowiona na działkach (…) znajdujących się w księdze wieczystej (…)

Wraz z prawem własności do lokalu (…) związany będzie odpowiedni udział w działkach gruntu (…) oraz części budynków i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali, wyliczony zgodnie z art. 3 ust. 3. ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, w szczególności: (…). Udział w nieruchomości wspólnej jest nieodłącznie związany z lokalem będącym przedmiotem wniosku. Nabywca lokalu mieszkalnego w domu jednorodzinnym dwulokalowym, wraz z lokalem nabędzie prawo do części wspólnych nieruchomości. Nieruchomość wspólna, za zgodą nabywców, zostanie podzielona do używania, w konsekwencji czego właściciele poszczególnych lokali, będą korzystać bezterminowo, z wyłączeniem innych osób, ze wskazanych części nieruchomości wspólnej.

Podsumowując, wnioskodawca zobowiązuje się wobec nabywcy do wybudowania nieruchomości (…) oraz ustanowienia odrębnej własności lokalu (założenia dla niego nowej księgi wieczystej). Z własnością lokalu będzie związany odpowiedni udział w działkach gruntu nr (…) (nieruchomość wspólna).

Wnioskodawca planuje, że Lokal zostanie przekazany nabywcy w standardzie deweloperskim, bez wyposażenia.

(…)

Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył:

(…)

Pismem z dnia 26 czerwca 2025 r. będącym odpowiedzią na wezwanie z 5 czerwca 2025 r. znak: 0111-KDSB1-1.440.138.2025.2.MCW, Wnioskodawca doprecyzował przedmiot wniosku.

Na pytanie Organu: Jakie elementy składają się na udział w częściach wspólnych przedmiotowego budynku. Należy wskazać oraz opisać katalog zamknięty infrastruktury towarzyszącej/technicznej, Wnioskodawca odpowiedział:

(…)

Jak wynika z komentarza do ustawy o własności lokali „Co do zasady można wyróżnić dwie kategorie elementów wchodzących w skład nieruchomości wspólnej. Pierwszą z nich stanowią elementy obligatoryjne, czyli takie, które wchodzą w skład nieruchomości wspólnej z mocy prawa. Stanowią je grunt oraz części składowe budynku, które ze swej natury nie mogą przynależeć do poszczególnych lokali, gdyż funkcjonalnie służą wszystkim właścicielom (np. ciągi instalacyjne). Gdyby zostały one przyłączone do lokalu na podstawie umowy, to będzie ona, z mocy prawa, w tym zakresie nieważna. Ponadto pewne elementy konstrukcyjne budynku, takie jak ciągi instalacyjne czy ściany nośne, pomimo że są usytuowane w lokalu stanowiącym odrębną własność lub przebiegają przez niego, to jednak ta lokalizacja nie przesądza o ich statusie prawnorzeczowym. Ze względu na ich funkcję czy przeznaczenie pozostają one nadal w strukturze nieruchomości wspólnej, ponieważ ich brak powodowałby dysfunkcję całego kompleksu budynkowego. Ich wyłączenie z nieruchomości wspólnej mogłoby prowadzić do naruszenia bezpieczeństwa prawidłowego użytkowania całego obiektu mieszkaniowego. W stosunku do tych elementów nie jest możliwa zmiana statusu rzeczowego przez włączenie ich do odrębnej własności lokalu jako pomieszczenia przynależnego. Druga kategoria elementów nieruchomości wspólnej ma charakter fakultatywny. Ich istnienie w ramach nieruchomości wspólnej jest możliwe, ale nie są one konieczne (np. pomieszczenia gospodarcze, magazynek, hala garażowa).” (I. Szymczak [w:] Własność lokali. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2023, art. 3.).

Dla lokalu będącego przedmiotem wniosku, w skład nieruchomości wspólnej wchodzą wyłącznie elementy obligatoryjne.

(…)

Organ zobowiązał Wnioskodawcę do wskazania katalogu infrastruktury technicznej składającej się na część wspólną, wobec czego wyjaśniam, że instalacje techniczne, które służą wyłącznie właścicielowi danego lokalu nie są elementem części wspólnych, natomiast wszelka infrastruktura służąca wszystkim członkom wspólnoty (pozostałym właścicielom) stanowi część wspólną.

W przypadku lokalu (…) głównym elementem wspólnym jest konstrukcja budynku. Ponadto elementem wspólnym jest instalacja odgromowa. Przyłącza znajdują się na terenie wspólnym, ale są oddzielne dla każdego lokalu.

Ponadto, elementami nieruchomości wspólnej są: ogrodzenie, (…) miejsca parkingowe, (…).

Na pytanie Organu: Czy wszystkie elementy wymienione w odpowiedzi na pytanie 1 wezwania będą objęte wraz z przedmiotowym budynkiem jedną księgą wieczystą, Wnioskodawca odpowiedział:

(…), podpisując umowę deweloperską Wnioskodawca zobowiązuje się wobec nabywcy do wybudowania nieruchomości (…) oraz ustanowienia odrębnej własności lokalu (założenia dla niego nowej księgi wieczystej). Z własnością lokalu będzie związany odpowiedni udział w działkach gruntu nr (…) (nieruchomość wspólna). Nieruchomość wspólna będzie znajdowała się w księdze wieczystej właściwej dla działek (…), a właściciel lokalu (…) będzie posiadał odpowiedni udział w prawie własności na tej nieruchomości.

Na pytanie Organu: Czy elementy infrastruktury technicznej stanowią obiekty budowlane, obiekty małej architektury, budowle lub urządzenia budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418) - należy odnieść się do każdego ze wskazanych przez Wnioskodawcę elementów odrębnie, Wnioskodawca odpowiedział:

Elementy infrastruktury technicznej stanowiące część wspólną budynku, umożliwiające korzystanie z budynku zgodnie z jego przeznaczeniem, stanowią urządzenia budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Na pytanie Organu: Czy poszczególne towary wchodzące w zakres świadczenia będącego przedmiotem wniosku, są ze sobą tak ściśle powiązane, że w aspekcie gospodarczym tworzą obiektywnie jedną całość sprzedawaną nierozłącznie?, Wnioskodawca odpowiedział:

Tak, elementem obligatoryjnym sprzedaży lokalu mieszkalnego w domu jednorodzinnym dwulokalowym jest sprzedaż udziału w działkach gruntu oraz części budynków i urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli lokali (nieruchomość wspólna).

Na pytanie Organu: Na czym konkretnie polega (należy szczegółowo i precyzyjnie opisać) zależność między towarami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku, powodująca, że nie mogą być dostarczone odrębnie?, Wnioskodawca odpowiedział:

Sprzedaż udziału nabywcy lokalu w nieruchomości wspólnej jest nieodłącznym elementem sprzedaży lokalu mieszkalnego. Podkreślić należy, że składniki majątkowe związane ze sprzedawanym lokalem mieszkalnym nie mogą być przedmiotem samodzielnego obrotu, lecz mogą być przedmiotem sprzedaży wyłącznie razem z lokalem mieszkalnym (jako całość). Taka transakcja nie powinna być - dla potrzeb podatku VAT - fikcyjnie dzielona i opodatkowywana według różnych zasad.

Jak słusznie wyraził to Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 25 maja 2018 r. (sygn. akt I ACa 1216/17) „dany lokal stanowi odrębny od gruntu i od budynku przedmiot własności. Jednakże nie może ona istnieć samodzielnie, gdyż wraz z nią związane są prawa do części budynku i prawa do gruntu pod budynkiem oraz innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli lokali (art. 3 ust. 1 i 2 u.w.l.).”

Właściciel lokalu jest więc jednocześnie współwłaścicielem gruntu, na którym stoi budynek, a także tych części nieruchomości, które służą do wspólnego użytku wszystkich właścicieli lokali. Nie ma prawnej możliwości nabycia lokalu bez prawa udziału w nieruchomościach wspólnych bądź oddzielnego nabycia samego udziału w nieruchomości wspólnej, bez prawa własności do lokalu.

Na pytanie Organu: Co zdaniem Wnioskodawcy, jest elementem dominującym w ramach opisanego świadczenia, a także jakie elementy mają charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania świadczenia głównego i na czym polega ta niezbędność, Wnioskodawca odpowiedział:

Elementem dominującym jest prawo własności lokalu w budynku jednorodzinnym dwulokalowym, a elementem pomocniczym jest udział w prawie własności nieruchomości wspólnej. Tak jak wskazano w odpowiedzi na pytania 4 i 5 - część wspólna nie jest samodzielnym przedmiotem obrotu i pełni funkcję służebną wobec prawa własności do lokalu.

Na pytanie Organu: Jak skalkulowane będzie wynagrodzenie za przedmiotowe świadczenie? Czy rozliczenie nastąpi łącznie za dostawę budynku wraz z elementami infrastruktury technicznej/towarzyszącej, czy też ustalone zostanie odrębne wynagrodzenie za dostawę budynku oraz poszczególne elementy świadczenia?, Wnioskodawca odpowiedział:

Wynagrodzenie za dostawę budynku wraz z elementami infrastruktury technicznej/towarzyszącej będzie wkalkulowane w cenę lokalu. Rozliczenie nastąpi łącznie za dostawę budynku wraz z infrastrukturą.

Wszelkie instalacje są elementem składowym niezbędnym do odbioru budynku, dotyczy to również infrastruktury pomocniczej rozumianej jako drogi czy chodniki.

Na pytanie Organu: Czy wszystkie elementy infrastruktury technicznej/towarzyszącej będące przedmiotem dostawy wraz z budynkiem, są nierozerwalnie związane z budynkiem i czy Wnioskodawca ma obowiązek przekazać je nabywcy w związku z dostawą czy przekazywane są dodatkowo, np. na życzenie nabywcy?, Wnioskodawca odpowiedział:

Wszystkie elementy infrastruktury technicznej/towarzyszącej będące przedmiotem dostawy są nierozerwalnie związane z budynkiem i Wnioskodawca ma obowiązek przekazać je nabywcy w związku z dostawą.

Na pytanie Organu: Jaki funkcjonalny związek z budynkiem ma każdy z elementów świadczenia (należy szczegółowo opisać), Wnioskodawca odpowiedział:

(…) - każdy z elementów świadczenia, w tym również elementy obejmujące nieruchomość wspólną, są funkcjonalnie związane z lokalem i pełnią wobec niego funkcję służebną (np. instalacja odgromowa). Wnioskodawca wyjaśnił w odpowiedzi na powyższe pytania na czym polega związek lokalu z nieruchomością wspólną. Nie ma prawnej możliwości oddzielnego nabycia części nieruchomości wspólnej. Jednocześnie, elementami obligatoryjnymi są wszelkie instalacje nieodłącznie związane z lokalem, które zaopatrują lokal w media, energię czy wodę. Są to elementy niezbędne żeby mogło dojść do prawnego odbioru budynku.

(…).

Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył: (…)

Pismem z dnia 8 sierpnia 2025 r. będącym odpowiedzią na wezwanie z 24 lipca 2025 r. znak: 0111-KDSB1-1.440.138.2025.3.MCW, Wnioskodawca doprecyzował przedmiot wniosku.

Na pytanie Organu: W jakiej części wskazana przez Wnioskodawcę infrastruktura techniczna i towarzysząca będzie przynależna do budynku (…) będącego przedmiotem wniosku, Wnioskodawca odpowiedział:

(…)

Infrastruktura techniczna i towarzysząca będzie przynależna w tej części, która wymagana jest do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania lokalu i zaopatrzenia go we wszystkie media.

(…)

W załączeniu przesyłam (…)

Na pytanie Organu: Na której ze wskazanych działek posadowiony będzie przedmiotowy budynek, Wnioskodawca odpowiedział: Fizycznie budynek, w którym znajdować się będzie lokal (…), posadowiony zostanie na działce nr (…). Tak jak już wskazywano, z własnością lokalu (…), związany będzie odpowiedni udział w działkach gruntu nr (…).

Do wniosku Wnioskodawca dołączył (…)

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2025 r. nr 0111-KDSB1-1.440.138.2025.4.MCW tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 27 sierpnia 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (dostawy towarów)

Należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),

- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27). Rzecznik Generalna zauważyła także, że Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31). Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze - tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy - wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

Jednym z decydujących czynników uznania towaru za „świadczenie kompleksowe” jest zatem także to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium w tym przypadku jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie złożone występuje zatem wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu.

Warto jednak zauważyć, że oceniając powiązanie różnych czynności pod kątem występowania świadczenia kompleksowego, należy zwrócić szczególną uwagę na indywidualny charakter całego świadczenia. Oznacza to, że te same czynności, wykonywane w różnych warunkach, przez różne podmioty mogą podlegać różnym kryteriom oceny, zważywszy na aspekt ekonomiczny oraz cel całej transakcji. W niniejszej sprawie istotne kryterium oceny stanowi nietypowość, niepowtarzalność całego przedsięwzięcia o innowacyjnym charakterze.

W tym miejscu należy wyjaśnić także, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowiony został budynek, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynku lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynku, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym jest on posadowiony, grunt dzieli byt prawny budynków lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Jeżeli mamy do czynienia z działką, na której znajduje się więcej niż jeden budynek, dostawa budynku mieszkalnego spełniającego kryterium budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym następuje wraz z proporcjonalnie obliczoną w stosunku, np. do powierzchni użytkowej budynku, dostawą gruntu.

Ponadto zauważyć należy, że dostawa infrastruktury technicznej i towarzyszącej przynależnej do budynku również powinna zostać obliczona proporcjonalnie w stosunku np. do powierzchni użytkowej budynku. Istotne jest, aby przyjęty klucz podziału był rzetelny i miarodajny, a tym samym odzwierciedlał stan faktyczny.

Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku, jego uzupełnieniach i załącznikach, należy wskazać, że czynności składające się na dostawę budynku mieszkalnego jednorodzinnego (…) w zabudowie bliźniaczej, wraz z infrastrukturą techniczną i towarzyszącą w części jaka jest wymagana do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania budynku i zaopatrzenia go we wszystkie media oraz udziałem w nieruchomości wspólnej - są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

Także wszystkie podjęte czynności zmierzają do efektu końcowego, którym jest dostawa budynku mieszkalnego jednorodzinnego (…) w zabudowie bliźniaczej, wraz z infrastrukturą techniczną i towarzyszącą oraz udziałem w nieruchomości wspólnej. Klient nie jest zainteresowany nabyciem poszczególnych elementów osobno, samodzielnie nie mają one dla Niego istotnego znaczenia i służą tylko osiągnięciu celu końcowego. Nie da się bowiem dostarczyć infrastruktury technicznej i towarzyszącej bez dostarczenia budynku, a jednocześnie budynek bez tej infrastruktury ma znacząco gorsze - a w przypadku przyłączy mediów wręcz uniemożliwiające - zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych. Nie da się również odłączyć infrastruktury od lokalu i sprzedać ją osobno, innym nabywcom. Dodatkowo prawo do korzystania z nieruchomości wspólnej nie może być przedmiotem odrębnego, niezależnego obrotu, gdyż nie stanowi ono prawa rzeczowego lub ograniczonego prawa rzeczowego.

Mając na uwadze, przedstawione okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że czynności opisane we wniosku oraz jego uzupełnieniach, mają charakter kompleksowy.

Elementem dominującym (głównym) w ramach opisanego świadczenia będzie dostawa budynku, elementy pomocnicze to wszystko to, co stanowi udział w nieruchomości wspólnej oraz infrastrukturę techniczną i towarzyszącą pozwalającą na korzystanie z budynku w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i zapewniającą lepsze warunki korzystania z budynku.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że dostawa budynku (…) jest kluczowym elementem realizowanego świadczenia. Pozostałe elementy świadczenia przyczyniają się do efektywniejszego wykonania świadczenia głównego.

Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą główną (dominującą). Tym samym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji dla towaru - budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej (…)

Uzasadnienie klasyfikacji towaru

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy - towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) - Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB) stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych, rozumianych jako produkty finalne działalności budowlanej. Klasyfikacja ustala symbole, nazwy i zakres poszczególnych grupowań klasyfikacyjnych na czterech poziomach tj.: sekcji, działów, grup i klas.

Zgodnie z zasadami metodycznymi PKOB - przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych.

Budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Każdy obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z jego przeważającym przeznaczeniem, przy uwzględnieniu charakteru technicznego obiektu (np. budynek, budowla). W przypadku budynków przeznaczonych lub użytkowanych do wielu celów klasyfikuje się je w jednej pozycji PKOB, zgodnie z ich głównym użytkowaniem, wyrażonym w m² powierzchni użytkowej, przeznaczonej na ten cel.

W przypadku budynków połączonych między sobą (np. domy bliźniacze lub szeregowe), budynek jest budynkiem samodzielnym, jeśli jest oddzielony od innych jednostek ścianą przeciwpożarową od fundamentu po dach. Gdy nie ma ściany przeciwpożarowej, budynki połączone między sobą uważane są za budynki odrębne, jeśli mają własne wejścia, są wyposażone w instalacje i są oddzielnie wykorzystywane.

Za jednostkę klasyfikacyjną przyjmuje się zwykle pojedynczy obiekt budowlany. Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, w których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej przeznaczona jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem: - powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów; - powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych; - powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.

Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).

Z treści wniosku, uzupełnień, a także z przedłożonych dokumentów wynika, iż przedmiotowy budynek mieszkalny jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej, zlokalizowany będzie na działce o numerze (…). Przedmiotowy budynek będzie oddzielony od drugiego segmentu ścianą przeciwpożarową przebiegającą od fundamentu po dach, będzie miał własne wejście z poziomu gruntu, oraz własne instalacje. Powierzchnia użytkowa budynku będzie wynosić (…) m², natomiast powierzchnia mieszkalna wynosić będzie powyżej 50% jego całkowitej powierzchni użytkowej.

W Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w sekcji 1 Budynki w dziale 11 sklasyfikowane są budynki mieszkalne z podziałem na trzy grupy: budynki mieszkalne jednorodzinne (grupa 111), budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe (grupa 112) oraz budynki zbiorowego zamieszkania (grupa 113).

W grupie 111 Budynki mieszkalne jednorodzinne mieści się klasa 1110 Budynki mieszkalne jednorodzinne w odniesieniu do której wskazano:

Klasa obejmuje:

- Samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych, rezydencje wiejskie, domy letnie itp.

- Domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu.

W związku z powyższym, w oparciu o przedstawiony opis oraz przedłożone dokumenty, budynek mieszkalny jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej (…), należy klasyfikować, jako budynek mieszkalny w dziale PKOB 11. W przedmiotowym budynku ponad połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana będzie dla celów mieszkalnych.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Jak stanowi art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W tym miejscu należy ponownie wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowiony został budynek, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynku lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynku, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym jest on posadowiony, grunt dzieli byt prawny budynków lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Jak wynika z art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do:

1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

2) robót konserwacyjnych dotyczących:

a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

- w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

Stosownie do treści art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;

2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

Obiekty budownictwa mieszkaniowego to - jak wynika z art. 2 pkt 12 ustawy - budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie, obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar (świadczenie kompleksowe) - budynek mieszkalny jednorodzinny (…) w zabudowie bliźniaczej, wraz z infrastrukturą techniczną i towarzyszącą oraz udziałem w nieruchomości wspólnej, będący budynkiem stałego zamieszkania, którego powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m², klasyfikowany jest do PKOB 11 oraz jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, jego dostawa będzie opodatkowana stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów (świadczeń kompleksowych) tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do towaru (świadczenia kompleksowego) będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- ­podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- towar (świadczenie kompleksowe), będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,

albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja towaru (świadczenia kompleksowego), lub

- stawka podatku właściwa dla towaru (świadczenia kompleksowego), lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/ e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).