Interpretacja 0111-KDSB1-1.440.322.2025.4.AH

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 11 lipca 2025 r. (data wpływu 11 lipca 2025 r.), uzupełnionego pismem z dnia 3 września 2025 r. (data wpływu 3 września 2025 r.) oraz z dnia 24 października 2025 r. (data wpływu 24 października 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – konserwacja urządzeń i instalacji, systemów związanych z bezpieczeństwem pożarowym wraz z przeglądem

Opis usługi: Świadczenie polegające na konserwacji urządzeń i instalacji systemów związanych z bezpieczeństwem pożarowym w budynku zamieszkania zbiorowego. Kompleksowa usługa konserwacji obejmuje:

⎯ przeglądy – polegające na skontrolowaniu stanu technicznego, sprawdzanie zużycia elementów,

⎯ czyszczenie – usuwanie zabrudzeń, kurzu, osadów,

⎯ regulację – zapewnienie prawidłowego działania mechanizmów.

⎯ wymianę części eksploatacyjnych – filtrów, uszczelek, bezpieczników,

⎯ przeprowadzanie testów – w przypadku urządzeń elektronicznych i systemów IT,

⎯ drobne naprawy.

Czynności składające się na usługę dotyczą:

⎯ hydrantów znajdujących się wewnątrz budynku, w tym badaniach ich wydajności,

⎯ systemów sygnalizacji pożarowej (czujek i okablowania),

⎯ drzwi przeciwpożarowych,

⎯ przeciwpożarowych wyłączników prądu (PWP),

⎯ systemu oświetlenia awaryjnego i ewakuacyjnego,

⎯ dźwiękowego systemu ostrzegawczego,

⎯ systemów oddymiania.

Usługa konserwacji polega na regularnym wykonywaniu czynności mających na celu utrzymanie całej infrastruktury przeciwpożarowej w dobrym stanie technicznym i pełnej sprawności. Jej celem jest zapobieganie awariom, przedłużenie żywotności instalacji, infrastruktury (urządzeń), zapewnienie bezpiecznej oraz efektywnej pracy. Świadczenie złożone jest z kilku czynności, które razem składają się na jedną kompleksową usługę polegającą na konserwacji instalacji przeciwpożarowej. Wszystkie elementy składające się na przedmiot wniosku są ze sobą ściśle powiązane i tworzą całość nabywaną nierozłącznie. Z punktu widzenia nabywcy jest on zainteresowany nabyciem całej kompleksowej usługi konserwacji wszystkich elementów instalacji przeciwpożarowej, a cena obejmuje całość świadczenia.

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 43

Stawka podatku od towarów i usług: 23%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony 3 września 2025 r. oraz 24 października 2025 r. w zakresie sklasyfikowania usługi konserwacji urządzeń i instalacji, systemów związanych z bezpieczeństwem pożarowym wraz z przeglądem, na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi (świadczenia kompleksowego):

(…)

(…) wnoszę o wydanie wiążącej informacji stawkowej dla usługi polegającej na konserwacji urządzeń i instalacji systemów związanych z bezpieczeństwem pożarowym w budynkach objętych społecznym programem mieszkaniowym oraz budynkach zamieszkania zbiorowego.

Uzasadnienie

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie przeglądów i konserwacji systemów sygnalizacji pożaru, oddymiania i oświetlenia ewakuacyjnego, przy czym przez system należy rozumieć instalację wraz z urządzeniami. Spółka specjalizuje się w kompleksowej ochronie przeciwpożarowej. Wykonując powyższą działalność Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka wykonuje na zlecenie klientów usługi przeglądów i konserwacji sprzętu przeciwpożarowego polegające na przeglądach i konserwacji:

- hydrantów, w tym badaniach wydajności hydrantów,

- systemów sygnalizacji pożarowej (czujek i okablowania),

- drzwi przeciwpożarowych,

- przeciwpożarowych wyłączników prądu (PWP),

- systemu oświetlenia awaryjnego i ewakuacyjnego,

- dźwiękowego systemu ostrzegawczego,

- systemów oddymiania.

Powyższe prace Spółka wykonuje zarówno w budynkach wielorodzinnych budowanych w ramach społecznego programu mieszkaniowego, jak również w budynkach wielorodzinnych już istniejących (zasiedlonych), obsługiwanych przez spółdzielnie mieszkaniowe, administracje budynków mieszkalnych, w tym w częściach wspólnych budynków, a także w budynkach zamieszkania zbiorowego.

Wykonywane przeglądy i konserwacje mają na celu utrzymanie sprawności technicznej budynków. Wszystkie wymienione w pytaniach usługi są wykonywane wyłącznie w obrębie bryły budynku. Wartość towarów bez podatku wliczanych do podstawy opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych nie przekracza 50% tej podstawy. Spółka wykonuje przeglądy, aby następnie móc wykonać usługę podstawową, tj. usługę konserwacyjną.

Na podstawie art. 41 ust. 2, ust. 12 i art. 146a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”, Wnioskodawca uważa, że właściwą stawką VAT dla świadczonych przez niego usług jest stawka 8%.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Następnie art. 7 ust. 1 ustawy, stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

W świetle art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1.

Na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do:

1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

2) robót konserwacyjnych dotyczących:

a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

- w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

W myśl art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m² ;

2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepis art. 41 ust. 12b ustawy ma zastosowanie wyłącznie do budynków jednorodzinnych lub pojedynczych lokali mieszkalnych, natomiast w przypadku innych niż ww. budynki/lokale, nie będzie miał on zastosowania.

Stosownie do art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o obiektach budownictwa mieszkaniowego - rozumie się przez to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB).

Według podziału obiektów budowlanych na sekcje i działy w PKOB w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne, natomiast w dziale 12 budynki niemieszkalne.

Dział 11 PKOB obejmuje trzy grupy:

1. Budynki mieszkalne jednorodzinne - 111,

2. Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe - 112,

3. Budynki zbiorowego zamieszkania - 113.

W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędnym jest zatem określenie czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje - mieszkalne czy użytkowe.

Zgodnie z wyjaśnieniami wstępnymi PKOB, budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. Gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Dział 11 PKOB obejmuje trzy grupy budynków:

Budynki mieszkalne jednorodzinne - 111 - czyli samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych (bez budynków gospodarstw rolnych), rezydencje wiejskie, domy letnie itp., a także domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu,

Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe - 112,

Budynki zbiorowego zamieszkania - 113 - czyli domy opieki społecznej, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych, budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych, aresztów śledczych, budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Niniejszy wniosek dotyczy budynków mieszkalnych, o których mowa w dziale 11 PKOB.

Następnie zgodnie z art. 41 ust. 12d ustawy przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 12, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części, inne niż remont.

A kolejny ust. 12e, stanowi że przepisu ust. 12 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wliczanych do podstawy opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50% tej podstawy.

W tym miejscu wskazać należy, iż ww. definicję robót konserwacyjnych ustawodawca wprowadził w celu odróżnienia robót konserwacyjnych od remontu. Przez roboty konserwacyjne rozumie się roboty, które nie polegają na odtworzeniu stanu pierwotnego, ale mają na celu utrzymanie instalacji w dobrym stanie, w celu zabezpieczenia przed szybkim zużyciem się czy też zniszczeniem i dla utrzymania jej w celu użytkowania w stanie zgodnym z przeznaczeniem. Tak więc, konserwacją będą prace wykonywane na bieżąco w węższym zakresie, niż roboty budowlane określone jako remont. Zauważa się, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma również określenie, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów czy świadczy usługę oraz czy czynności świadczone przez podatnika uznać można za roboty konserwacyjne wykonywane w budownictwie objętym społecznym programem mieszkaniowym, czy też w obiektach budownictwa mieszkaniowego (w tym budynkach zamieszkania zbiorowego).

Zdaniem Wnioskodawcy świadczone usługi stanowią roboty konserwacyjne mające na celu utrzymanie sprawności technicznej budynku, elementów budynku lub jego części, a niesprawność instalacji systemu przeciwpożarowego wykluczałaby możliwość użytkowania budynków objętych obowiązkiem zastosowania i dokonywania cyklicznych konserwacji ww. instalacji zgodnie z obowiązującymi przepisami, jak np. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów.

Mając zatem na uwadze powołane powyżej przepisy uznać należy, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności mają na celu utrzymanie sprawności technicznej budynków, wykonywane w budynkach mieszkalnych, o których mowa w dziale 11 PKOB, powinny podlegać opodatkowaniu obniżoną, tj. 8% stawką podatku VAT, jako usługi konserwacji – stosownie do art. 41 ust. 12d ustawy, przy założeniu że wartość towarów bez podatku wliczanych do podstawy opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych nie przekracza 50% tej podstawy (art. 41 ust. 12e ustawy).

Dyrektor Informacji Skarbowej wydawał podobne rozstrzygnięcia w następujących sprawach dot. usług konserwacyjnych:

(…)

(…).

W dniu 3 września 2025 r. do tut. Organu wpłynęło uzupełnienie wniosku, będące odpowiedzią na wezwanie z dnia 13 sierpnia 2025 r., znak 0111-KDSB1-1.440.322.2025.1.AH, w którym Wnioskodawca wskazał następujące informacje:

(…)

I. Uzupełnienie braków formalnych.

Ad. 1

Wnioskodawca oświadcza, iż wniosek o udostępnienie konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym dla Spółki został złożony w dniu (…). Zgoda na doręczenia elektroniczne zostanie wyrażona niezwłocznie po udostępnieniu konta przez Urząd Skarbowy.

Ad 2

Wnioskodawca oświadcza, iż wniosek został złożony dla celów określenia właściwej stawki podatku od towarów i usług.

II. Doprecyzowanie informacji dotyczących przedmiotu wniosku.

Ad 1

a) Wnioskodawca wskazuje, iż przedmiotem wniosku jest świadczenie złożone, składające się z kilku usług, które w ocenie Wnioskodawcy razem składają się na jedną kompleksową czynność polegającą na konserwacji instalacji przeciwpożarowej, tj.:

- hydrantów znajdujących się wewnątrz budynku, w tym badaniach ich wydajności,

- systemów sygnalizacji pożarowej (czujek i okablowania),

- drzwi przeciwpożarowych,

- przeciwpożarowych wyłączników prądu (PWP),

- systemu oświetlenia awaryjnego i ewakuacyjnego,

- dźwiękowego systemu ostrzegawczego,

- systemów oddymiania.

b) Usługa konserwacji polega na regularnym wykonywaniu czynności mających na celu utrzymanie instalacji i infrastruktury (urządzeń) w dobrym stanie technicznym i pełnej sprawności. Jej celem jest zapobieganie awariom, przedłużenie żywotności instalacji, infrastruktury (urządzeń), zapewnienie bezpiecznej oraz efektywnej pracy. W praktyce konserwacja może obejmować m.in.:

- przeglądy, w tym przeglądy okresowe - polegające na skontrolowaniu stanu technicznego, sprawdzanie zużycia elementów,

- czyszczenie - usuwanie zabrudzeń, kurzu, osadów itp.,

- regulacja - zapewnienie prawidłowego działania mechanizmów,

- wymianę części eksploatacyjnych - np. filtrów, uszczelek, bezpieczników itp.,

- przeprowadzanie testów - w przypadku urządzeń elektronicznych i systemów IT,

- ewentualnie drobne naprawy, przy czym nie jest to remont. Przez roboty konserwacyjne Wnioskodawca rozumie roboty, które nie polegają na odtworzeniu stanu pierwotnego, ale mają na celu utrzymanie instalacji w dobrym stanie, w celu zabezpieczenia przed szybkim zużyciem się, czy też zniszczeniem i dla utrzymania jej w celu użytkowania w stanie zgodnym z przeznaczeniem. Tak więc, konserwacją będą prace wykonywane na bieżąco w węższym zakresie niż roboty budowlane określone jako remont.

c) W ramach świadczonych usług Wnioskodawca co do zasady nie dostarcza towarów.

Ad 2

a) Celem przedmiotowego świadczenia jest utrzymanie sprawności technicznej budynku, wypełnienie obowiązków wynikających z przepisów prawa w zakresie ochrony przeciwpożarowej, tak więc celem usługi konserwacji systemów przeciwpożarowych jest zapewnienie ich pełnej sprawności i gotowości do działania w każdej chwili, tak aby w razie pożaru mogły skutecznie chronić życie ludzi, mienie oraz obiekt. W ocenie Wnioskodawcy ww. cele świadczenia odpowiadają oczekiwaniom Zleceniodawcy.

b) W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie elementy składające się na przedmiot wniosku są ze sobą ściśle powiązane i tworzą całość nabywaną nierozłącznie, chociaż nie jest wykluczone, że Zleceniodawca będzie chciał nabyć tylko usługę konserwacji jednego z elementów instalacji przeciwpożarowej.

c) Z punktu widzenia nabywcy jest on zainteresowany nabyciem całej kompleksowej usługi konserwacji wszystkich elementów instalacji przeciwpożarowej.

d) W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie czynności składające się na przedmiot wniosku są niezbędne dla realizacji celu świadczenia, czyli dokonania usługi konserwacji instalacji przeciwpożarowej, chociaż jak już wspomniano powyżej, nie jest wykluczone, że Zleceniodawca będzie chciał nabyć tylko usługę konserwacji jednego z elementów instalacji przeciwpożarowej.

e) Spółka wykonuje usługę podstawową, tj. usługę konserwacyjną polegającą na regularnym wykonywaniu czynności mających na celu utrzymanie instalacji i infrastruktury (urządzeń) w dobrym stanie technicznym i pełnej sprawności oraz gotowości systemu przeciwpożarowego do działania, czyli utrzymanie instalacji w takim stanie, aby w razie pożaru działała skutecznie i zgodnie z wymaganiami prawnymi oraz technicznymi. Elementami pomocniczymi mogą być wymienione już powyżej czynności m.in.: przeglądy, w tym przeglądy okresowe, czyszczenie, regulacja, wymiana części eksploatacyjnych, przeprowadzanie testów oraz ewentualnie drobne naprawy.

f) Cena obejmuje całość świadczenia i jest ustalana indywidualnie z klientem. Usługa jest dokumentowana sporządzeniem wyceny robocizny zużytej do wykonania usługi i ewentualnie wykorzystanych materiałów.

g) Wartość poszczególnych elementów świadczenia, jest zależna od wielu zewnętrznych czynników i zakresu wykonywanych czynności w ramach usługi.

Ad 3

Wartość towarów bez podatku wliczanych do podstawy opodatkowania świadczenia będącego przedmiotem wniosku, nie przekracza 50 % tej podstawy.

Ad 4

Doprecyzowując na potrzeby niniejszego postępowania, Wnioskodawca wskazuje, że wniosek dotyczy budynków wielomieszkaniowych (PKOB 112).

III. Przesłanie umowy na wykonanie przedmiotu wniosku.

Wnioskodawca wskazuje, iż będzie wykonywał kilkadziesiąt takich usług rocznie, na podstawie zleceń, często telefonicznych, często jedynym dokumentem potwierdzającym wykonaną usługę jest / będzie faktura VAT.

IV. Wskazanie informacji dotyczących konkretnego miejsca, w którym będzie świadczona usługa.

Wnioskodawca wskazuje, iż miejscem świadczenia usług jest terytorium Polski, ponadto, jak wskazano powyżej, wniosek dotyczy budynków wielomieszkaniowych o PKOB 112, spełniających definicję obiektu budownictwa mieszkaniowego, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy o VAT.

(…)

Pismem z dnia 24 października 2025 r. (data wpływu 24 października 2025 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 8 października 2025 r., znak 0111-KDSB1-1.440.322.2025.2.AH, Wnioskodawca wskazał m.in.:

(…)

Ad 1. i Ad 2.

Wnioskodawca doprecyzowując niniejszy wniosek wskazuje, iż przedmiotem wniosku jest świadczenie złożone, składające się z kilku usług, które w ocenie Wnioskodawcy razem składają się na jedną kompleksową czynność polegającą na konserwacji instalacji przeciwpożarowej.

Doprecyzowując kompleksowa usługa świadczona przez Wnioskodawcę obejmuje czynności dotyczące wszystkich elementów instalacji przeciwpożarowej, tj.:

   - hydrantów znajdujących się wewnątrz budynku, w tym badaniach ich wydajności,

- systemów sygnalizacji pożarowej (czujek i okablowania),

- drzwi przeciwpożarowych,

- przeciwpożarowych wyłączników prądu (PWP),

- systemu oświetlenia awaryjnego i ewakuacyjnego,

- dźwiękowego systemu ostrzegawczego,

- systemów oddymiania.

Usługa konserwacji polega na regularnym wykonywaniu czynności mających na celu utrzymanie całej infrastruktury przeciwpożarowej w dobrym stanie technicznym i pełnej sprawności. Jej celem jest zapobieganie awariom, przedłużenie żywotności instalacji, infrastruktury (urządzeń), zapewnienie bezpiecznej oraz efektywnej pracy.

Doprecyzowując kompleksowa usługa konserwacji obejmuje:

  - przeglądy – polegające na skontrolowaniu stanu technicznego, sprawdzanie zużycia elementów,

- czyszczenie – usuwanie zabrudzeń, kurzu, osadów,

- regulację – zapewnienie prawidłowego działania mechanizmów.

- wymianę części eksploatacyjnych – filtrów, uszczelek, bezpieczników,

- przeprowadzanie testów – w przypadku urządzeń elektronicznych i systemów IT.

- drobne naprawy.

Ponadto Wnioskodawca informuje, iż przedmiot jego działalności jest szerszy, natomiast niniejszy wniosek dotyczy konserwacji instalacji przeciwpożarowej obejmującej również przegląd. W wyniku przeglądu bowiem Wnioskodawca jest w stanie określić jakie czynności ma podjąć. W ramach świadczonych usług Wnioskodawca nie dostarcza towarów.

Ad 3.

Wnioskodawca wskazuje, że wniosek dotyczy budynku wielomieszkaniowego o PKOB 1122.

IV. Wskazanie informacji dotyczących konkretnego miejsca, w którym będzie świadczona usługa.

Wnioskodawca wskazuje, iż wniosek dotyczy budynku wielomieszkaniowego o PKOB 1122, spełniającego definicję obiektu budownictwa mieszkaniowego, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy czynność będąca przedmiotem wniosku jest powtarzalna, Wnioskodawca wskazał dokładną klasyfikację PKOB, a istota sprawy nie zależy od szczegółów konstrukcyjnych danego budynku. Dlatego w ocenie Wnioskodawcy w takiej sytuacji: wystarczy dokładny opis usługi, wskazanie rodzaju obiektu wg PKOB oraz cel prac.

(…).

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 7 listopada 2025 r., znak 0111-KDSB1-1.440.322.2025.3.AH, tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 21 listopada 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – dalej: TSUE - w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP), w pkt 30, stwierdzając, że: Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.

Zwrócić należy uwagę na fakt, że użycie słowa „zwłaszcza” oznacza, iż z pojedynczym świadczeniem możemy mieć również do czynienia w sytuacji, gdy żadnej z części składowych usługi nie można uznać za usługę główną, np. w sytuacji, gdy wszystkie czynności będące elementami składowymi (lub przynajmniej część z nich) są równie istotne dla wykonania całego świadczenia złożonego (usługi kompleksowej), a jednocześnie brak jest pomiędzy tymi elementami związku, wskazującego na istnienie relacji usługa główna – usługa pomocnicza.

W wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP, pkt 15 i 16, TSUE stwierdził: Jednakże jeżeli transakcja obejmuje wiele elementów, powstaje pytanie, czy należy uznać, iż składa się ona z jednego świadczenia czy też kilku odrębnych i niezależnych świadczeń, które należy oceniać oddzielnie z punktu widzenia podatku VAT. Z orzecznictwa Trybunału wynika bowiem, że w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem, odpowiednio, prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są one niezależne (wyrok z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service, Zb.Orz. s. I-897, pkt 51).

W tym zakresie Trybunał orzekł, że jednolite świadczenie występuje w przypadku, gdy co najmniej dwa elementy albo co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jednolite nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (zob. podobnie wyrok z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen i OV Bank, Zb.Orz. s. I-9433, pkt 22; ww. wyrok w sprawie Everything Everywhere, pkt 24, 25).

Aby móc wskazać, iż dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składają się więc różne czynności, prowadzące do realizacji określonego celu.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

-     w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),

-     w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27). Rzecznik Generalna zauważyła także, że Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31). Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

Jednym z decydujących czynników uznania usługi za „świadczenie kompleksowe” jest zatem także to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium w tym przypadku jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie złożone występuje zatem wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu.

W opinii Rzecznik Generalnej z dnia 22 października 2020 r., Juliane Kokot podkreśliła także istotne wskazówki co do właściwego rozumienia pojęcia „usługi złożonej”.

Pkt 16 Trybunał zakłada w utrwalonym orzecznictwie, że każde świadczenie należy co do zasady uznawać za odrębne i niezależne dla celów opodatkowania VAT (6). Wyciąga taki wniosek z art. 1 ust. 2 akapit drugi (7) oraz art. 2 (8) dyrektywy VAT.

Pkt 20 Zasada niezależności każdego świadczenia nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Transakcji nie należy bowiem sztucznie rozdzielać, aby nie pogarszać funkcjonalności systemu VAT (12). Opodatkowanie VAT zespołów świadczeń i czynności wymaga więc wyważenia z jednej strony zasady niezależności świadczeń, a z drugiej zakazu sztucznego rozdzielania jednolitych transakcji.

Pkt 21 W związku z tym Trybunał ustalił dwa odstępstwa od zasady niezależności świadczenia – są to z jednej strony świadczenia złożone [zob. w tej kwestii lit. a)], a z drugiej niesamodzielne świadczenia o charakterze pomocniczym [zob. w tej kwestii lit. b)]. Ponadto w dyrektywie VAT przewidziano także odstępstwo dotyczące czynności ściśle związanych [zob. w tej kwestii lit. c)].

Pkt 22 W przypadku jednego świadczenia złożonego kilka elementów świadczenia tworzy świadczenie sui generis. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału takie świadczenie występuje w sytuacji, w której dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno, niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (13). Trybunał ustala, czy ma to miejsce, określając elementy charakterystyczne (14), a tym samym istotę danej transakcji (15), „z punktu widzenia przeciętnego konsumenta” (16).

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

Przez pryzmat powyższych uwag należy – dla oceny czy w sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym – przeanalizować poszczególne czynności składające się na przedmiot wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Konserwacja urządzeń i instalacji systemów związanych z bezpieczeństwem pożarowym wraz z przeglądem, obejmuje:

- przeglądy – polegające na skontrolowaniu stanu technicznego, sprawdzanie zużycia elementów,

- czyszczenie – usuwanie zabrudzeń, kurzu, osadów,

- regulację – zapewnienie prawidłowego działania mechanizmów.

- wymianę części eksploatacyjnych – filtrów, uszczelek, bezpieczników,

- przeprowadzanie testów – w przypadku urządzeń elektronicznych i systemów IT,

- drobne naprawy.

Wskazane czynności dotyczą:

 -  hydrantów, w tym badaniach wydajności hydrantów,

- systemów sygnalizacji pożarowej (czujek i okablowania),

- drzwi przeciwpożarowych,

- przeciwpożarowych wyłączników prądu (PWP),

- systemu oświetlenia awaryjnego i ewakuacyjnego,

- dźwiękowego systemu ostrzegawczego,

- systemów oddymiania.

Analiza ww. czynności prowadzi do stwierdzenia, że przedmiotu wniosku nie stanowi jedna usługa, lecz świadczenie kompleksowe.

Powyższe, stwierdzenie wynika z tego, iż zakres prac objętych wnioskiem charakteryzuje się złożonością, a realizowane zadania tworzą pewną całość. Należy również podkreślić, iż prace te są różnorodne, gdyż dotyczą różnych czynności - począwszy od przeglądu urządzeń, instalacji i systemów związanych z bezpieczeństwem pożarowym, badanie wydajności hydrantów znajdujących się wewnątrz budynku, poprzez wymianę części eksploatacyjnych i drobne naprawy.

Ponadto, aby zrealizować niniejsze świadczenie, należy wykonać szereg czynności, które to są pozbawione samodzielnego sensu. Dopiero wykonanie wszystkich czynności zmierza do realizacji zadania dotyczącego konserwacji urządzeń i instalacji, systemów związanych z bezpieczeństwem pożarowym wraz z przeglądem.

Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, a także uwzględniając opis zawarty we wniosku i jego uzupełnieniu należy wskazać, że wykonywane czynności wchodzące w zakres konserwacji – są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby charakter sztuczny.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem wniosku jest świadczenie złożone, składające się z kilku usług, które w ocenie Wnioskodawcy składają się na jedną kompleksową czynność polegającą na konserwacji instalacji przeciwpożarowej. Konserwacja instalacji obejmuje przegląd, bowiem w wyniku przeglądu, Wnioskodawca jest w stanie określić jakie czynności ma podjąć w celu utrzymania całej infrastruktury przeciwpożarowej w dobrym stanie technicznym i pełnej sprawności. Celem niniejszego świadczenia jest zapobieganie awariom, przedłużenie żywotności instalacji infrastruktury (urządzeń), a także zapewnienie bezpiecznej i efektywnej pracy. Niniejsze świadczenie dotyczy budynku wielomieszkaniowego.

Świadczenie polegające na konserwacji urządzeń i instalacji systemów związanych z bezpieczeństwem pożarowym wraz z przeglądem, będzie realizowane w ramach jednego zlecenia, którego cena obejmuje całość świadczenia i jest ustalana indywidualnie z klientem. Wartość towarów bez podatku wliczanych do podstawy opodatkowania świadczenia będącego przedmiotem wniosku, nie przekracza 50 % tej podstawy.

Wszystkie czynności wchodzące w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku są elementami niezbędnymi do wykonania przy realizowaniu kompleksowej usługi oraz są tak skorelowane ze sobą, aby osiągnąć zamierzony efekt. Nie wykonując więc wszystkich czynności nie jest możliwa pełna realizacja celu świadczenia. Ponadto żadnej z części składowych świadczenia kompleksowego nie można uznać za usługę główną, gdyż wszystkie czynności są tak samo ważne, aby zrealizować oczekiwany przez Wnioskodawcę cel.

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że czynności opisane we wniosku oraz jego uzupełnieniach mają charakter kompleksowy i zmierzają do realizacji celu jakim jest konserwacja urządzeń i instalacji systemów związanych z bezpieczeństwem pożarowym wraz z przeglądem. Z opisu sprawy wynika, że ww. czynności, które będą wykonane w ramach tego świadczenia są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną i nierozerwalną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej odstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Podstawowe cele, konstrukcje i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretacje wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

- niniejszych zasad metodycznych,

- uwag do poszczególnych sekcji,

- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

- symbole grupowań,

- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE.

W świetle wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja F obejmuje:

-    budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,

-    roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym,

-    opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,

-    realizację projektów budowlanych do sprzedaży.

Sekcja ta nie obejmuje:

-    zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1,

-    wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32, usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0.

W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE, który obejmuje:

-    specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj. wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,

-    wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,

-    roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.

Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:

-     instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp.,

-     zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp.

Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.

Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.:

-    szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi robotami prace remontowe.

W dziale 43 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, mieści się m.in.:

- Klasa 43.21 PKWiU Roboty związane z wykonywaniem instalacji elektrycznych, która obejmuje pozycję:

- 43.21.10.1 - Roboty związane z wykonywaniem instalacji elektrycznych służących bezpieczeństwu.

Grupowanie to obejmuje:

- roboty związane z instalowaniem systemów alarmowych przeciwpożarowych i przeciwwłamaniowych,

- roboty związane z wykonywaniem pozostałych instalacji elektrycznych służących bezpieczeństwu.

Czynności w zakresie prac związanych z konserwacją i przeglądem: systemu sygnalizacji pożarowej (czujek i okablowania), przeciwpożarowych wyłączników prądu (PWP), systemu oświetlenia awaryjnego i ewakuacyjnego, dźwiękowego systemu ostrzegawczego, systemów oddymiania, spełniają kryteria i posiadają właściwości dla usług objętych pozycją 43.21.10.1 PKWiU.

- Klasa 43.22 PKWiU Roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych, zawierająca m.in. pozycję:

-    43.22.11.0 - Roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych i odwadniających, grupowanie to obejmuje m.in. roboty związane z instalowaniem urządzeń dostarczających wodę pod ciśnieniem do zwalczania pożarów, włączając hydranty przeciwpożarowe z wężami i innymi elementami powiązanymi, dyszami (końcówkami).

Do powyższej pozycji można zaliczyć prace związane z konserwacją i przeglądem hydrantów znajdujących się wewnątrz budynku, w tym badanie ich wydajności.

- Klasa 43.32 PKWiU Roboty instalacyjne stolarki budowlanej, zawiera pozycję:

- 43.32.10.0 - Roboty instalacyjne stolarki budowlanej, która mieści m.in.: roboty związane z instalowaniem drzwi przeciwpożarowych.

Do powyższej pozycji zaklasyfikować można prace związane z konserwacją i przeglądem drzwi przeciwpożarowych.

Mając na uwadze dokonaną analizę poszczególnych czynności składających się na świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszego wniosku, stwierdzić należy, iż czynności te spełniają kryteria i posiadają właściwości dla usług objętych działem 43 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Ponadto żadnej z ww. czynności nie można wyodrębnić jako czynności głównej. W związku z powyższym, przedmiot wniosku należy klasyfikować do działu PKWiU 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei, na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do:

1. dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

2. robót konserwacyjnych dotyczących:

a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

– w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

Dokonana analiza powołanego przepisu wskazała, że warunkiem zastosowania 8% stawki podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze – zakres wykonywanych czynności musi obejmować dostawę, budowę, remont, modernizację, termomodernizację, przebudowę lub roboty konserwacyjne budynków lub ich części. Po drugie – budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej 8% stawki podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy.

Odnosząc się do rodzajów usług wymienionych w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.). Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.

Zgodnie z definicjami zawartymi w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl): „konserwacja” to zabiegi mające na celu utrzymanie czegoś w dobrym stanie. Zatem konserwacja to czynności, które składają się na zachowanie określonej rzeczy w dobrym stanie, co wiąże się w szczególności z zapobieganiem ewentualnym usterkom.

Natomiast w myśl art. 41 ust. 12d ustawy, przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 12, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części, inne niż remont.

Ponadto stosownie do art. 41 ust. 12e ustawy - przepisu ust. 12 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wliczanych do podstawy opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50% tej podstawy.

W analizowanym przypadku, wyjaśnić należy, że Wnioskodawca w ramach kompleksowej usługi polegającej na wykonaniu robót konserwacyjnych urządzeń i instalacji, systemów związanych z bezpieczeństwem pożarowym, a także wykonywaniu ich przeglądów na terenie nieruchomości, wykonuje szereg czynności służących realizacji jednego celu, tj. utrzymania sprawności technicznej budynków, zapobieganie awariom, przedłużenie żywotności instalacji, infrastruktury (urządzeń) oraz zapewnienia bezpiecznej oraz efektywnej pracy. Czynnościami wchodzącymi w zakres niniejszego świadczenia, są m. in.: przeglądy, w tym przeglądy okresowe, czyszczenie (usuwanie zabrudzeń, kurzu, osadów itp.), regulacja (zapewnienie prawidłowego działania mechanizmów), wymiana części eksploatacyjnych (np. filtrów, uszczelek, bezpieczników itp.), przeprowadzanie testów oraz ewentualnie drobne naprawy. Czynności składające się na przedmiotowe świadczenie, wykonywane są – jak wskazał Wnioskodawca – w obiektach budownictwa mieszkaniowego sklasyfikowanych pod symbolem PKOB 1122, a wartość towarów bez podatku wliczanych do podstawy opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych nie przekracza 50% tej podstawy.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, analiza przedmiotowego wniosku pozwoliła ustalić, że czynności wchodzące w zakres przedmiotowej usługi, spełniają definicję robót konserwacyjnych. W związku z powyższym, usługa polegająca na pracach związanych z konserwacją i przeglądem urządzeń i instalacji, systemów związanych z bezpieczeństwem pożarowym, dotyczy czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy. Jednakże, aby możliwe było zastosowanie przez wykonawcę preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, w związku z realizowaną usługą, należy dokonać analizy, czy spełnione są przesłanki powodujące, że transakcja może korzystać z preferencyjnej stawki podatku.

Z kolei, w odniesieniu do drugiego warunku wynikającego z art. 41 ust. 12 ustawy, należy ustalić, czy budynek, bądź jego część, w którym przedmiot wniosku będzie realizowany, jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W myśl art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Jak stanowi art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;

2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Należy zauważyć, że ustawa, poprzez podanie klasyfikacji, na potrzeby art. 41 ust. 12, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.).

W sekcji 1 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) Budynki w dziale 11 Budynki mieszkalne w grupie 112 Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe mieści się klasa 1122 Budynki o trzech i więcej mieszkaniach w odniesieniu do której wskazano:

Klasa obejmuje:

- Budynki mieszkalne pozostałe, takie jak : budynki mieszkalne, o trzech i więcej mieszkaniach.

Klasa nie obejmuje:

- Budynków zbiorowego zamieszkania (1130)

- Hoteli (1211)

- Schronisk młodzieżowych, domków kempingowych, domów wypoczynkowych (1212)

W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym polegającym na konserwacji urządzeń i instalacji, systemów związanych z bezpieczeństwem pożarowym wraz z przeglądem. Przedmiotowe świadczenie będzie wykonywane, według wskazania Wnioskodawcy, w budynku wielomieszkaniowym sklasyfikowanym w PKOB 1122, spełniającym definicję obiektu budownictwa mieszkaniowego, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy o VAT.

Wnioskodawca wskazał więc jedynie ogólne dane dotyczące budynku i nie przedłożył dokumentów umożliwiających weryfikację, czy budynek spełnia definicję obiektu budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

WIS zatem jest decyzją wydawaną w wyniku przeprowadzenia stosownego postępowania dowodowego. Jak sama nazwa wskazuje – wiążąca informacja stawkowa – ma charakter wiążący, co oznacza, że zawarte w niej rozstrzygnięcie wiąże zarówno organy podatkowe, jak i jej adresata. Wiążąca informacja stawkowa stanowi instytucję, która ma wskazywać wnioskodawcy, w szczególności właściwą klasyfikację towaru, usługi bądź świadczenia kompleksowego oraz stawkę podatku. Głównym zatem zadaniem Organu – w ramach ww. instytucji – jest w pierwszej kolejności przeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego, a następnie podjęcie rozstrzygnięcia.

W niniejszej sprawie, kluczowe są kryteria jakie ustawodawca wskazał do spełnienia, w celu zastosowania konkretnej stawki podatku od towarów i usług. Stąd też – zgodnie z art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy – obowiązkiem podmiotu wnioskującego o wydanie wiążącej informacji stawkowej jest przedstawienie tak szczegółowego opisu towaru, usługi bądź świadczenia kompleksowego aby możliwe stało się dokonanie klasyfikacji oraz określenie stawki podatku. Kluczowe są zatem warunki, które Wnioskodawca musi spełnić aby umożliwić Organowi podjęcie rozstrzygnięcia.

Nie jest więc możliwe podejmowanie rozstrzygnięcia na podstawie oświadczenia Wnioskującego, – że w Jego ocenie – budynek, w którym wykonywane będzie świadczenie spełnia definicję obiektu objętego społecznym programem mieszkaniowym. Oświadczenie takie, jest niewystarczające dla weryfikacji spełnienia kryteriów stawianych w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy oraz w art. 41 ust. 12a ustawy.

Organ podatkowy wydając WIS jest obowiązany wykazać istnienie poszczególnych faktów, dokonując ich oceny w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy.

Warto w tym miejscu przywołać wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 października 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 675/21, w którym wyrażono opinię, że (…) ciężar dowodzenia spoczywa na organie podatkowym prowadzącym postępowanie w sprawie WIS. Nie oznacza to jednak nieograniczonego niczym obowiązku poszukiwania i przedstawiania dowodów odnośnie istotnych okoliczności w sprawie. W art. 42b ust. 7 ustawy o VAT przyjęto wręcz jako niezbędne rozłożenie ciężaru dowodzenia, a nawet przerzucono ciężar dowodzenia faktów częściowo na wnioskodawcę, stwarzając po jego stronie możliwość szeroko rozumianej inicjatywy dowodowej. Nadanie WIS formy decyzji administracyjnej oznacza, że jej wydanie powinno być poprzedzone przeprowadzeniem postępowania podatkowego, zgodnie z zasadami określonymi ww. przepisach Ordynacji podatkowej, a w jego ramach określonych przepisami prawa materialnego, również przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, stosownie do nakazu płynącego z zasady prawdy obiektywnej.

Zauważyć należy, że stosowanie obniżonych stawek podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, a wychodzenie poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W efekcie uprawnienie do ww. preferencji możliwe będzie jedynie, w sytuacji jednoznacznego i niebudzącego wątpliwości zastosowania przepisu dotyczącego stawki obniżonej.

Mając na uwadze przytoczone przepisy prawa, a także wyjaśnienia Organu, wskazać należy, że w niniejszej sprawie, nie ma możliwości weryfikacji, czy opisane świadczenie kompleksowe jest wykonywane w obiekcie budowlanym lub jego części zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (ze względu na brak informacji o konkretnym budynku, jak również dokumentów, tj. wypisu z kartoteki budynków lub projektu architektoniczno-budowlanego budynku, albo decyzji - pozwolenia na budowę budynku, opatrzonej pieczęcią, iż decyzja stała się ostateczna oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy).

Uwzględniając powyższe, ponieważ opisana we wniosku usługa (świadczenie kompleksowe) – konserwacja urządzeń i instalacji, systemów związanych z bezpieczeństwem pożarowym wraz z przeglądem – klasyfikowana jest do działu 43 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE i nie spełnia warunków do zastosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług, właściwą stawką dla jej opodatkowania jest stawka podatku w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług (świadczeń kompleksowych) tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-     podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-     usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,

albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja usługi (świadczenia kompleksowego), lub

- stawka podatku właściwa dla usługi (świadczenia kompleksowego), lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).