Interpretacja 0111-KDSB1-1.440.323.2025.3.GB

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 14 lipca 2025 r. (data wpływu 14 lipca 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia 11 sierpnia 2025 r. (data wpływu 11 sierpnia 2025 r.) oraz 29 września 2025 r. (data wpływu 29 września 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) - montaż mebli kuchennych w lokalu mieszkalnym

Opis usługi: Wnioskodawca realizuje świadczenie kompleksowe dotyczące montażu mebli kuchennych wraz z dojazdem do klienta, usługami dodatkowymi (tj. przeróbkami szafek, tworzeniem szafek z formatek, silikonowaniem, łączeniem blatów, docinaniem listew, wycinaniem gniazdek w panelu, montażem zaworu, montażem gniazda w blacie) i sprzedaży niezbędnych akcesoriów dodatkowych takich jak kołki, silikony, materiały podłączeniowe.

Na usługę montażu składają się z następujące czynności:

1. Weryfikacja dokumentacji projektowej z rzeczywistym stanem pomieszczenia;

2. Kalkulacja wartości montażu;

3. Wypełnienie dokumentacji montażowej;

4. Segregacja mebli i materiałów przed montażem;

5. Montaż korpusów i elementów roboczych;

6. Ustawienie i poziomowanie szafek dolnych;

7. Montaż szafek górnych;

8. Montaż blatów roboczych;

9. Montaż frontów i uchwytów;

10. Montaż wykończeń: blend, cokołów, listew;

13. Odbiór końcowy montażu.

Montaż sprzętu AGD również stanowi część usługi kompleksowej.

Wszystkie elementy składające się na przedmiotowe świadczenie są niezbędne do osiągnięcia celu usługi kompleksowej, jakim jest zamontowanie trwałej zabudowy w kuchni. Elementem dominującym w ramach niniejszego świadczenia jest montaż mebli, natomiast pozostałe czynności mają charakter pomocniczy, jednakże niezbędny do wykonania świadczenia głównego.

Przedmiotowe świadczenie wykonywane jest w samodzielnym lokalu mieszkalnym (…), zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 - 43

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 11 sierpnia 2025 r. oraz 29 września 2025 r., w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia kompleksowego dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi (świadczenia kompleksowego):

Przedmiotem wniosku o wiążącą informację stawkową jest usługa wykonania trwałej zabudowy pomieszczenia/przestrzeni kuchennej (dalej zwana: „usługą montażu mebli kuchennych” lub „usługą”) w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych lub lokalach mieszkalnych, które mieszczą się w definicji budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT (dalej zwanych: „budynkiem mieszkalnym lub lokalem mieszkalnym” albo „obiektem budowalnym”). Przedmiotem wniosku o wiążącą informację stawkową nie jest usługa wykonania trwałej zabudowy pomieszczenia/przestrzeni kuchennej w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m², czy w lokalach mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

Przedmiotem zawieranych umów jest usługa montażu mebli kuchennych zgodnie ze zleceniem, pomiarami i projektem. Usługa ta stanowi kompleksowe świadczenie polegające na dopasowaniu i trwałym zainstalowaniu komponentów - elementów mebli (...) do zabudowy kuchennej, które są wbudowywane w sposób trwały w lokalu mieszkalnym lub budynku mieszkalnym wskazanym przez klienta.

Zabudowa jest przygotowywana i dopasowywana pod wymiar konkretnej, przeznaczonej na ten cel przestrzeni/pomieszczenia kuchennego, zgodnie z indywidualnym projektem. Zabudowa jest wykonywana z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego poprzez ingerencję w jego konstrukcję. Montaż następuje poprzez przyśrubowanie do elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego w postaci ścian, podłogi i sufitu. Ściany, a czasem sufity są wykorzystywane do przytwierdzenia elementów zabudowy. Do obiektu budowlanego przywożone są pojedyncze elementy, które następnie są skręcane ze sobą i montowane przy pomocy listew i kołków, wkrętów i haków, kotew, śrub czy metalowych profili na ścianach, natomiast dolne partie są odpowiednio ustawiane, wyregulowane, a następnie skręcane i przykrywane, łączone przy pomocy blatu, a część z nich ustawiana jest na nóżkach osłoniętych z przodu listwą maskującą. W zależności od potrzeb i uwarunkowań technicznych przestrzeni/pomieszczenia kuchennego stosuje się także uszczelnienie lub zespojenie za pomocą klejów, akrylu, silikonu lub innych podobnych substancji.

Cechą charakterystyczną trwałej zabudowy meblowej jest takie dopasowanie jej elementów, które uwzględnia indywidualne i niepowtarzalne cechy elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego, w którym następuje montaż. Zabudowa przestrzeni/pomieszczeń kuchennych jest więc dopasowywana pod wymiar przestrzeni/pomieszczenia kuchennego, wykonywane są indywidualne przeróbki i połączenia (łączenie ze sobą poszczególnych elementów, silikonowanie). Sam montaż komponentów meblowych zaś następuje z bezpośrednim wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego, lub jego części (lokalu) tj. ściany, podłogi, sufitu. Wykonanie zabudowy pomieszczeń kuchennych jest więc usługą montażu zabudowy o charakterze trwałym - zabudowa jest montowana do ścian, czasem do sufitu. Zaprojektowana ściśle pod wymiary konkretnego pomieszczenia zabudowa meblowa spełnia właściwą funkcję użytkową dopiero po połączeniu, w sposób trwały, komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego. Elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego są w istotny sposób wykorzystywane do wytworzenia zabudowy meblowej w jej ostatecznym kształcie.

Montaż nie ma charakteru odwracalnego, nawet przy prawidłowym demontażu dochodzi do uszkodzeń budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego i elementów zabudowy. Zabudowa w wyniku montażu jest trwale połączona z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego/lokalu mieszkalnego. W przypadku demontażu potencjalne uszkodzenia obiektu budowlanego polegają na pozostawieniu dziur w ścianach oraz uszkodzeniu tynku i farby. W elementach zabudowy zostają widoczne ślady po nawiertach, frezowaniu, po śrubach, blat z wyciętym otworem pod zlewozmywak już zupełnie nie nadaje się do ponownego zamontowania. Ściany po demontażu wymagają przynajmniej szpachlowania i malowania.

Jej demontaż jest możliwy zazwyczaj w przypadku rozbiórki całej kuchni. Nie jest możliwe przestawienie zabudowy bez utraty jej jakości, a często i funkcjonalności. W praktyce nie ma możliwości ponownego wykorzystania tej samej konstrukcji danej zabudowy w innym budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym. Została one bowiem przytwierdzone w sposób trwały za pomocą kotew, haków, kołków, śrub, listew montażowych, wkrętów, a w zależności od potrzeby uszczelnione za pomocą klejów, akrylu, silikonów itp. Co powoduje, że po rozmontowaniu pozostaną otwory technologiczne, może dochodzić do rozwarstwienia płyty i zniszczenia elementów meblowych.

Należy zauważyć, że mamy do czynienia z trwałą zabudową meblową, gdyż połączona jest ona konstrukcyjnie z obiektem budowalnym tzn. w taki sposób, że jej demontaż może spowodować uszkodzenie jej elementów, czy też substancji budynku lub lokalu, wynikające z usunięcia mocowania elementów meblowych. Z powyższego wynika, że zabudowa może być zamontowana jedynie w konkretnym pomieszczeniu i w ściśle określonej konfiguracji. Po zespoleniu z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (ścianami, podłogami, sufitem) zabudowa ta nie może być w łatwy sposób przeniesiona do innego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego. Te okoliczności zasadniczo powodują, że zabudowa ma cechę trwałości. Zabudowa meblowa jest wykonana na konkretny wymiar i mocowana poprzez przytwierdzenie jej do ścian, sufitów przy użyciu haków, wkrętów, kołków rozporowych, kleju i listew montażowych co powoduje, że elementy konstrukcyjne obiektu wykorzystywane są przy montażu zabudowy meblowej w sposób istotny.

Komponenty meblowe i elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego są ze sobą połączone tak, że powstaje trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową. O użytkowych walorach wykonywanej zabudowy meblowej decyduje trwałe połączenie zabudowy z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części (ściany podłoga, sufit) w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce (trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową), a same te części, bez trwałego ich przymocowania do elementów konstrukcyjnych budynku (ścian, podłogi, sufitu) nie spełniają pod względem użytkowym przymiotu mebla. Po trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części, komponenty te podnoszą standard takiego obiektu. Czynności, polegające na dopasowaniu oraz trwałym montażu takich komponentów w obiekcie budowlanym, mieszczą się więc w pojęciu modernizacji obiektów budowlanych lub ich części.

Podsumowując, usługa montażu mebli kuchennych wykonywana przez (…) jest świadczeniem kompleksowym, w którym elementem dominującym jest usługa modernizacji obiektu budowlanego lub jego części, o której mowa w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy o VAT, ponieważ o użytkowych walorach wykonanej zabudowy meblowej decyduje trwałe połączenie wykonanych na indywidualne zlecenie elementów zabudowy z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce, natomiast po demontażu zabudowa ta jest niezdatna do użytku, ze względu na to, że same jej elementy (bez występującego przed demontażem trwałego ich przymocowania do elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego lub jego części), nie spełniają pod względem użytkowym przymiotu mebla. W związku z powyższym usługa montażu mebli kuchennych wykonywana przez (…) powinna być opodatkowana 8% stawką VAT na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w związku z art. 146aa ust.1 ustawy o VAT. Powyższe zgodne z pismem Ministra Finansów z dnia 27 maja 2020 r. nr PT3.8101.2.2020.

Pismem z dnia 11 sierpnia 2025 r., w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu o sygn. 0111-KDSB1-1.440.323.2025.1.GB, wskazano:

(…)

1. (…) potwierdza, że przedmiotem wniosku jest świadczenie złożone (kompleksowe), składające się z usługi montażu mebli kuchennych, dojazdu do klienta, usług dodatkowych (tj. przeróbki szafek, tworzenie szafek z formatek, silikonowanie, łączenie blatów, docinanie listew, wycinanie gniazdek w panelu, montaż zaworu, montaż gniazda w blacie) i sprzedaży akcesoriów dodatkowych takich jak kołki, silikony, materiały podłączeniowe niezbędne do wykonania usługi montażu mebli kuchennych - dalej zwana „kompleksową usługą montażu mebli kuchennych”.

2. Przedmiotowe świadczenie wykonywane jest w lokalu mieszkalnym.

(…)

4.

(…)

b) zdaniem (…) usługi i towar składające się na świadczenie kompleksowe są ze sobą tak ściśle powiązane, że w aspekcie gospodarczym tworzą obiektywnie jedną całość sprzedawaną nierozłącznie;

c) z punktu widzenia nabywcy, jest on zainteresowany nabyciem od (…) jednego (złożonego) świadczenia;

d) poszczególne, wykonywane przez (…) czynności prowadzą do realizacji określonego celu - do zamontowania trwałej zabudowy w pomieszczeniu/przestrzeni kuchennej, czego oczekuje zleceniodawca;

e) wszystkie elementy świadczenia są niezbędne do zrealizowania celu wykonywanego świadczenia, tzn. aby wykonać usługę montażu mebli kuchennych, (…) musi dojechać do klienta, wykonać usługi dodatkowe i sprzedać akcesoria dodatkowe, ponieważ bez usługi dojazdu, bez usług dodatkowych i bez akcesoriów dodatkowych usługa montażu mebli kuchennych nie zostanie wykonana przez (…). Usługa dojazdu, usługi dodatkowe i sprzedaż dodatkowych akcesoriów jest niezbędna, aby wykonać usługę montażu mebli kuchennych u zleceniodawcy. Zleceniodawca oczekuje montażu mebli kuchennych, nierozerwalnym elementem tej usługi są dojazd, usługi dodatkowe i sprzedaż dodatkowych akcesoriów (bez tych dodatkowych akcesoriów montaż nie zostanie wykonany);

f) i g) zdaniem (…) charakter pomocniczy mają: usługa dojazdu, usługi dodatkowe i sprzedaż dodatkowych akcesoriów; są to elementy niezbędne do wykonania świadczenia głównego;

h) wynagrodzenie obejmuje montaż mebli kuchennych, usługę dojazdu, usługi dodatkowe i sprzedaż dodatkowych akcesoriów;

i) wartość wynagrodzenia za montaż mebli kuchennych, wartość wynagrodzenia za dojazd, wartość wynagrodzenia za usługi dodatkowe i wartość wynagrodzenia za sprzedaż akcesoriów dodatkowych jest wyszczególniona w umowie; (…)

5. (…) Dla (…) montaż sprzętu AGD jest to odrębne świadczenie, które nie wchodzi w skład usługi kompleksowej będącej przedmiotem wniosku o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej. Montaż AGD (…) opodatkowuje stawką 23% i nie jest on przedmiotem wniosku o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej. Montaż sprzętu AGD jest oddzielną, odrębną usługą.

6. Usługa jest wykonywana w lokalu mieszkalnym. Odnosząc się do lokalu mieszkalnego, (…) - jego powierzchnia użytkowa wynosi (…) m² i lokal stanowi odrębną nieruchomość. Samodzielność lokalu i powierzchnię potwierdza księga wieczysta (…).

Do uzupełnienia wniosku dołączono:

(…)

W piśmie z dnia 29 września 2025 r. Wnioskodawca wskazał (…) w odniesieniu do pkt 5 w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 8 sierpnia 2025 r.:

Dla (…) montaż sprzętu AGD stanowi jednak część usługi kompleksowej będącej przedmiotem wniosku o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej.

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 3 października 2025 r. tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 7 października 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.

Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania
lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej.

Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

Przedstawione przez Wnioskodawcę elementy składające się na przedmiotowe świadczenie kompleksowe obejmują: montaż mebli kuchennych wraz z dojazdem do klienta, usługi dodatkowe (tj. przeróbki szafek, tworzenie szafek z formatek, silikonowanie, łączenie blatów, docinanie listew, wycinanie gniazdek w panelu, montaż zaworu, montaż gniazda w blacie) i sprzedaż niezbędnych akcesoriów dodatkowych takich jak kołki, silikony, materiały podłączeniowe

Zakres prac montażowych obejmuje następujące czynności:

1. Weryfikacja dokumentacji projektowej z rzeczywistym stanem pomieszczenia;

2. Kalkulacja wartości montażu;

3. Wypełnienie dokumentacji montażowej;

4. Segregacja mebli i materiałów przed montażem;

5. Montaż korpusów i elementów roboczych;

6. Ustawienie i poziomowanie szafek dolnych;

7. Montaż szafek górnych;

8. Montaż blatów roboczych;

9. Montaż frontów i uchwytów;

10. Montaż wykończeń: blend, cokołów, listew;

13. Odbiór końcowy montażu.

Montaż sprzętu AGD również stanowi część usługi kompleksowej.

Przedmiotowe świadczenie wykonywane jest w samodzielnym lokalu mieszkalnym o powierzchni użytkowej wynoszącej (…) m², znajdującym się przy (…), objętym księgą wieczystą nr (…).

Wszystkie ww. elementy składające się na przedmiotowe świadczenie są niezbędne do osiągnięcia celu usługi kompleksowej, jakim jest zamontowanie trwałej zabudowy w pomieszczeniu/przestrzeni kuchennej.

Co istotne, poszczególne czynności tworzą jeden funkcjonalny i techniczny ciąg działań, prowadzący do realizacji konkretnego efektu, którego nie da się osiągnąć
w oderwaniu od któregokolwiek z tych elementów.

Cechą charakterystyczną trwałej zabudowy meblowej jest takie dopasowanie jej elementów, które uwzględnia indywidualne i niepowtarzalne cechy elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego, w którym następuje montaż. Zabudowa jest więc dopasowywana pod wymiar przestrzeni/pomieszczenia kuchennego. Sam montaż komponentów meblowych zaś następuje z bezpośrednim wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego, lub jego części (lokalu), tj. ściany, podłogi, sufitu. Zaprojektowana ściśle pod wymiary konkretnego pomieszczenia zabudowa meblowa spełnia właściwą funkcję użytkową dopiero po połączeniu, w sposób trwały, komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego. Elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego są w istotny sposób wykorzystywane do wytworzenia zabudowy meblowej w jej ostatecznym kształcie.

Ponadto podkreślenia wymaga, iż za wykonanie świadczenia ustalana jest jedna łączna cena, która obejmuje wszystkie jego elementy - montaż mebli kuchennych, usługę dojazdu, usługi dodatkowe, sprzedaż dodatkowych akcesoriów oraz montaż sprzętu AGD. Taki sposób kalkulacji odzwierciedla charakter usługi jako świadczenia kompleksowego, którego istotą jest osiągnięcie konkretnego rezultatu - zamontowanie trwałej zabudowy w pomieszczeniu/przestrzeni kuchennej w lokalu mieszkalnym.

Elementem dominującym w ramach niniejszego świadczenia jest montaż mebli, natomiast pozostałe czynności mają charakter pomocniczy, jednakże niezbędny do wykonania świadczenia kompleksowego.

Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą główną (dominującą). Tym samym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji dla usługi montażu mebli kuchennych.

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej ,,WIS'', jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

- niniejszych zasad metodycznych,

- uwag do poszczególnych sekcji,

- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji - jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych - stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

- symbole grupowań,

- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLNE.

W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE, który obejmuje:

- specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj.:

- wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,

- montaż konstrukcji stalowych, o ile pojedyncze elementy konstrukcji nie zostały wykonane przez tę samą jednostkę, która zajmuje się ich montażem,

- wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,

- roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.

Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:

- instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp.,

- zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych
i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp.

Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.

Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.:

- szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi robotami prace remontowe.

W dziale tym znajduje się klasa 43.32 ROBOTY INSTALACYJNE STOLARKI BUDOWLANEJ.

W ww. klasie znajduje się pozycja 43.32.10.0 Roboty instalacyjne stolarki budowlanej,która obejmuje:

- roboty związane z instalowaniem futryn drzwiowych i okiennych oraz drzwi (z wyłączeniem drzwi automatycznych i obrotowych) i okien, okiennic, żaluzji drzwiowych i okiennych żaluzji listwowych, drzwi garażowych itp. wykonanych z dowolnego materiału,

- roboty związane ze wzmacnianiem drzwi zewnętrznych i roboty związane z instalowaniem wzmocnionych drzwi,

- roboty związane z instalowaniem drzwi przeciwpożarowych,

- roboty związane z instalowaniem wewnętrznych schodów, szaf ściennych, wbudowanych mebli kuchennych na wymiar,

- roboty związane z instalowaniem desek poszycia ścian, zakładaniem boazerii itp.,

- roboty związane z instalowaniem ruchomych przegród oraz podsufitki na konstrukcji metalowej,

- roboty związane z instalowaniem werand i oranżerii w prywatnych domach.

Grupowanie to nie obejmuje:

- robót związanych z instalowaniem ogrodzeń i balustrad, sklasyfikowanych w 43.29.12.0,

- robót związanych z instalowaniem drzwi automatycznych i obrotowych, sklasyfikowanych w 43.29.19.0,

- robót związanych z instalowaniem wyrobów kowalstwa artystycznego, sklasyfikowanych w 43.39.11.0,

- robót związanych z montażem mebli wolno stojących, sklasyfikowanych w 95.24.10.0.

Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei, na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Z kolei stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Podstawę do zastosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług do czynności polegających na montażu komponentów meblowych w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi budynku trwałą zabudowę meblową, wykonywanych w obiektach budowlanych lub ich częściach (lokalach) zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, przewiduje przepis art. 41 ust. 12 ustawy.

Art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 stosuje się do:

1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych
do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

2) robót konserwacyjnych dotyczących:

a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

- w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części,
z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;

2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

Z uwagi na fakt, że ustawa oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).

W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy o własności lokali, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej lokalami, mogą stanowić odrębne nieruchomości.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali - samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.

Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia (art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali).

W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że usługa kompleksowa opisana we wniosku będzie świadczona w lokalu mieszkalnym o powierzchni użytkowej wynoszącej (…) m².

Lokal, w którym wykonywane będzie przedmiotowe świadczenie spełnia definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali,
gdyż jak wynika z informacji zawartych w księdze wieczystej nr (…), stanowi on odrębną nieruchomość o przeznaczeniu mieszkalnym.

Ponadto z racji, iż niniejszy lokal jest lokalem mieszkalnym to w myśl art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali jest on przeznaczony do stałego zamieszkania ludzi i służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych jego mieszkańców.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że ww. lokal jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Usługi wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w Prawie budowlanym. Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.

Pojęcie „modernizacja” oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś - według internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.).

Zatem modernizacja ma prowadzić do unowocześnienia obiektu, podniesienia jego standardu, czyli poprzez montaż z wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego winno dojść do podniesienia jego standardu - unowocześnienia obiektu budowlanego.

Na podstawie podjętej uchwały NSA wykształciła się linia orzecznicza dotycząca czynności wykonywania trwałej zabudowy meblowej. Przykładowo można wskazać na następujące orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: I FSK 792/19 z 3.07.2019 r., I FSK 204/17 z 8.01.2019 r., I FSK 464/16 z 16.01.2018 r., I FSK 40/16 z 11.10.2017 r., I FSK 1120/16 z 12.04.2018 r., I FSK 1276/15 z 10.05.2017 r. Z tej linii orzeczniczej wynika, że dla uznania czynności wykonania trwałej zabudowy meblowej za usługę modernizacji obiektu budownictwa objętym społecznym programem mieszkaniowym, konieczne jest wystąpienie określonych przesłanek, tj.:

- zabudowa meblowa w istotnym stopniu wykorzystuje elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (ścian, podłogi czy sufitu). Elementy te wyznaczają zakres konstrukcyjny mebla (elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego lub jego części (lokalu) pełnią rolę elementów mebla);

- o użytkowych walorach wykonywanej zabudowy meblowej decyduje trwałe połączenie wykonywanych na zlecenie części zabudowy z elementami konstrukcyjnymi budynku lub jego części (ściany podłoga, sufit) w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce (trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową), a same te części, bez trwałego ich przymocowania do elementów konstrukcyjnych budynku (ścian, podłogi, sufitu) nie spełniają pod względem użytkowym przymiotu mebla.

Określając, czy do zabudowy meblowej montowanej w obiekcie budowlanym lub jego części (lokalu) może mieć zastosowanie stawka od podatku od towarów i usług w wysokości 8% należy przede wszystkim badać stopień konstrukcyjnego połączenia komponentów meblowych i elementów konstrukcyjnych tego obiektu budowlanego lub jego części (lokalu).

Nie chodzi tutaj o badanie powiązania elementów zabudowy meblowej z konstrukcyjnymi - w rozumieniu techniki budowlanej - elementami obiektu budowlanego lub jego części (lokalu), ale o tak silne powiązanie konstrukcyjne komponentów meblowych i elementów tego obiektu budowlanego lub jego części (lokalu), że powstaje trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową.

Dla całościowej oceny charakteru świadczenia nie ma również znaczenia, czy komponenty meblowe, np. korpusy mebli są ze sobą zespolone i ewentualnie jak silne jest to zespolenie, gdyż istotne na potrzeby uznania ich za „modernizację” w związku z podatkiem od towarów i usług jest dopiero odpowiednio trwałe połączenie tych komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części (lokalu).

Podsumowując, w sytuacji, gdy o użytkowych walorach montowanej zabudowy meblowej decyduje trwałe połączenie elementów zabudowy z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części (lokalu) w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce, natomiast po demontażu zabudowa ta jest niezdatna do użytku, ze względu na to, że zabudowa (bez występującego przed demontażem trwałego jej przymocowania do elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego lub jego części - lokalu), nie spełnia pod względem użytkowym przymiotu mebla - wystąpi kompleksowe świadczenie, w którym elementem dominującym jest usługa w zakresie modernizacji obiektu budowlanego.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach przedmiotowego świadczenia kompleksowego wykonuje szereg czynności niezbędnych do zrealizowania celu kompleksowej usługi, jakim jest zamontowanie trwałej zabudowy w pomieszczeniu/przestrzeni kuchennej w lokalu mieszkalnym.

Zaznaczenia wymaga, iż zabudowa zostanie zamontowana w sposób trwały poprzez wykorzystanie listew i kołków, wkrętów i haków, kotew, śrub czy metalowych profili na ścianach, natomiast dolne partie są odpowiednio ustawiane, wyregulowane, a następnie skręcane i przykrywane, łączone przy pomocy blatu, a część z nich ustawiana jest na nóżkach osłoniętych z przodu listwą maskującą. Stosuje się także uszczelnienie lub zespojenie za pomocą klejów, akrylu, silikonu. Powoduje to, że elementy konstrukcyjne obiektu wykorzystywane są przy montażu zabudowy meblowej w sposób istotny. Dopiero po zespoleniu z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (ścianami, podłogami, sufitem) zabudowa meblowa spełnia właściwą funkcję użytkową. Elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego są w istotny sposób wykorzystywane do wytworzenia zabudowy meblowej w jej ostatecznym kształcie. Przy demontażu dochodzi do uszkodzeń lokalu mieszkalnego i elementów zabudowy. W przypadku demontażu potencjalne uszkodzenia obiektu budowlanego polegają na pozostawieniu dziur w ścianach oraz uszkodzeniu tynku i farby. W elementach zabudowy zostają widoczne ślady po nawiertach, frezowaniu, po śrubach, blat z wyciętym otworem pod zlewozmywak już zupełnie nie nadaje się do ponownego zamontowania. Ściany po demontażu wymagają przynajmniej szpachlowania i malowania.

Ponadto zaznaczenia wymaga, iż zabudowa została zaprojektowana ściśle pod wymiary konkretnego pomieszczenia. Jej forma i funkcja zostały nierozerwalnie powiązane z miejscem montażu. W trakcie instalacji zastosowano techniki wymagające ingerencji w elementy konstrukcyjne lokalu.

Zatem, mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż niniejsze świadczenie kompleksowe stanowi modernizację, czyli ulepszenie i unowocześnienie lokalu mieszkalnego poprzez wykonanie trwałej zabudowy meblowej.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze: zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie: obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Tym samym, biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione w niniejszej sprawie oraz powołane przepisy prawa, uznać należy, że usługa (świadczenie kompleksowe)
- montaż mebli kuchennych w lokalu mieszkalnym przy (…), objętym księgą wieczystą nr (…) będącym obiektem objętym społecznym programem mieszkaniowym - stanowi usługę modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy, podlegającą opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jednocześnie zaznaczyć należy, że nie stanowi modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy i nie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8% świadczenie polegające na montażu mebli kuchennych, dojazdu do klienta, usług dodatkowych (tj. przeróbki szafek, tworzenia szafek z formatek, silikonowania, łączenia blatów, docinania listew, wycinania gniazdek w panelu, montażu zaworu, montażu gniazda w blacie) i sprzedaży niezbędnych akcesoriów dodatkowych takich jak kołki, silikony, materiały podłączeniowe - jeżeli zamontowane meble mogą stać się przedmiotem powtórnego montażu w innym, dowolnym miejscu, tj. mogą pełnić dalej użytkową funkcję zabudowy ze względu na brak istotnego powiązania z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu
do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja usługi (świadczenia kompleksowego), lub

- stawka podatku właściwa dla usługi (świadczenia kompleksowego), lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/ e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).