Interpretacja 0111-KDSB1-1.440.517.2025.3.GB

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 12 grudnia 2025 r. (data wpływu 12 grudnia 2025 r.), uzupełnionego pismem z dnia 10 lutego 2026 r. (data wpływu 10 lutego 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

 

Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) - pomiar, zaprojektowanie, wykonanie, dostarczenie oraz montaż zabudowy meblowej - garderoby, w budynku mieszkalnym jednorodzinnym

Opis usługi: Wnioskodawca realizuje świadczenie kompleksowe, w ramach którego wykonuje następujące czynności: pomiar, zaprojektowanie, wykonanie, dostarczenie oraz montaż zabudowy meblowej - garderoby.

Każda z czynności jest na tyle ściśle ze sobą związana, że w przypadku ich rozdzielenia nie miałaby dla nabywcy istotnej wartości oraz przeczyłaby celowi, który klient chce osiągnąć.

Świadczenie Wnioskodawca wykonuje w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, znajdującym się w (…). (…).

 

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 - 43

 

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

 

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy

 

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

 

UZASADNIENIE

 

W dniu 12 grudnia 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 10 lutego 2026 r., w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia kompleksowego dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.

 

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi (świadczenia kompleksowego):

Przedmiotem niniejszego wniosku jest pomiar, zaprojektowanie, wykonanie, dostarczenie oraz montaż w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (ściany, podłoga, sufit) trwałą zabudowę meblową garderoby, która jest wykonywana w budynku -  domu jednorodzinnym stałego zamieszkania o powierzchni poniżej 300 m², znajdującym się w budynku sklasyfikowanym w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (dalej jako: PKOB) w dziale 11 w klasie 1110 PKOB (budynki mieszkalne jednorodzinne).

 

Zabudowa ma charakter indywidualny, jest tworzona według niepowtarzalnego projektu oraz dopasowana do konkretnego wnętrza, zgodnie z preferencjami klienta. Projekt zabudowy powstaje bowiem na podstawie szkicu pomieszczenia i obmiarów. Wszystkie wyżej wymienione czynności, są niezbędne do realizacji określonego celu, polegającego na ulepszeniu oraz podniesieniu standardu (modernizacji) pomieszczeń, poprzez montaż zabudowy meblowej, którą klient zamówił na indywidualne zamówienie. Lokal jest oddany do użytku. Przedmiotowe świadczenie jest wykonywane w samodzielnym budynku mieszkalnym jednorodzinnym.

 

Całkowita powierzchnia użytkowa budynku, w którym wykonywany będzie przedmiot wniosku to (…) m². Na tę powierzchnie składają się następujące pomieszczenia, o następującej powierzchni użytkowej i przeznaczeniu:

(…)

 

Dla budynku mieszkalnego, w którym Wnioskodawca będzie wykonywał przedmiot wniosku, prowadzona jest księga wieczysta o numerze (…).

 

Przedmiotem wniosku jest kilka usług, które w ocenie Wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu - świadczenie złożone. Przedmiotem wniosku nie jest klasyfikacja budynku mieszkalnego jednorodzinnego według PKOB, w którym wykonywane są prace.

 

Na przedmiotową jedną czynność podlegającą opodatkowaniu składają się następujące czynności:

a) Pomiar (...)

b) Zaprojektowanie zabudowy na podstawie szkicu pomieszczenia i pomiarów;

c) Wykonanie komponentów meblowych (…);

d) Dostawa (transport) komponentów zabudowy meblowej do mieszkania klienta i ich rozpakowanie;

e) Montaż zabudowy meblowej (obejmujący również posprzątanie, o czym poniżej).

 

Uszczegóławiając, cały proces wykonania zabudowy meblowej garderoby obejmuje szereg etapów, które można przedstawić w następujących punktach:

 a) Spotkanie z klientem celem pomiaru - (…);

 b) Projektowanie techniczne, (…);

 c) Przygotowanie wyceny - uwzględniająca rodzaj materiałów, akcesoria, koszty produkcji, dostawy;

 d) Zamówienie komponentów meblowych i akcesoriów - (…);

 f) Transport i montaż w budynku mieszkalnym jednorodzinnym klienta - transport poszczególnych elementów, przygotowanej zabudowy meblowej bezpośrednio do domu klienta oraz rozpoczęcie montażu zabudowy. Montaż zabudowy meblowej rozpoczyna się od przytwierdzenia elementów składowych garderoby do istniejących ścian, regulacja (wyrównywanie frontów), założenie blend maskujących, założenie półek, drążków oraz uchwytów. Dzięki w/w sposobom zamontowania przedmiotowa zabudowa meblowa będąca garderobą jest trwale połączona z konstrukcją nieruchomości (montaż został opisany również szczegółowo w dalszej części wniosku);

 g) Sprawdzenie montażu i odbiór wykonanej zabudowy garderoby przez klienta - na tym etapie zgłaszane są wszelkie uwagi przez klienta dotyczące wykonanej zabudowy garderoby oraz wykonanego montażu oraz wykonywane są drobne poprawki. Odbiór polega również na spisaniu odpowiedniego protokołu odbioru;

 h) Zapłata przez klienta pełnego wynagrodzenia.

 

Wnioskodawca precyzuje również, że komponenty składające się na zabudowę meblową są przez niego montowane do ściany pomieszczenia w szczególności przy użyciu:

   - kołków tzw. szybkiego montażu,

   - listew montażowych lub bezpośrednio przez korpus danego elementu,

   - kleju montażowego co ma miejsce w sytuacji, gdy koniecznie jest również wzmocnienie połączenia zabudowy ze ścianą (możliwe jest stosowanie zarówno listew montażowych jak i kleju montażowego),

   - spoiwa w postaci akrylu co następuje w celu ostatecznego wykończenia poprzez wypełnienie szczelin stykowych występujących pomiędzy ścianą, a elementem drewnianym (zabudową meblową).

 

Na niektórych elementach zabudowy meblowej montowane są gniazdka elektryczne które połączone są z przewodami elektrycznymi wystającymi bezpośrednio ze ściany. Poza tym, niektóre elementy zabudowy meblowej posiadają wycięte otwory na gniazdka elektryczne. Przy wykonywaniu elementów zabudowy meblowej Wnioskodawca musi również uwzględniać instalacje znajdujące się i mogące znaleźć się w przyszłości w pomieszczeniu.

 

Wnioskodawca jest zobowiązany wykonywać meble zgodnie z Polską Normą, aprobatami i deklaracjami zgodności oraz wiedzą techniczną i sztuką z zakresu stolarki meblowej. Wykonawca wykonuje zabudowę meblową z materiałów własnych oraz przy użyciu własnych narzędzi, sprzętu, instalacji oraz zasobów ludzkich. Na każde żądanie Klienta Wnioskodawca zobowiązany jest okazać mu certyfikaty, aprobaty, deklaracje zgodności lub wszelkie inne podobne dokumenty, odnoszące się do materiałów zastosowanych w ramach wykonywania mebli w zabudowie.

 

Montowane przez Wnioskodawcę meble nie są meblami wolnostojącymi ani ruchomymi. Montaż elementów konstrukcyjnych zabudowy meblowej realizuje się przy wykorzystaniu elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (ścian, podłóg, sufitów). Stosowane przez Wnioskodawcę sposoby połączeń z pomieszczeniem powodują brak możliwości odłączenia mebli od ściany bez ich uszkodzenia (m. in. dziury po śrubach montażowych, ubytki tynku czy pozostałości po klejach) - dodatkowo do ich demontażu potrzebny jest specjalistyczny sprzęt. Co więcej, używane przez Wnioskodawcę do połączenia elementów zabudowy meblowej ze ścianą listwy montażowe również są do niej dodatkowo przyklejane. Ich zerwanie podczas demontażu w większości przypadków prowadziłoby do znaczącego uszkodzenia tynku. Elementy zabudowy meblowej po ich demontażu nie mogłyby zostać zastosowane w innym pomieszczeniu ponownie jako pełnowartościowy produkt. Jak wskazano bowiem powyżej ich odłączenie od ściany skutkowałoby powstaniem uszkodzenia. Po demontażu zabudowa meblowa nie mogłaby pełnić również funkcji mebla. Wynika to stąd, że z powrotem byłyby to poszczególne elementy składowe, które dopiero po złożeniu w całość i połączeniu z konstrukcją budynku stają się meblem zdatnym do użytku zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Nie jest możliwe zamontowanie konkretnej zabudowy meblowej, w pomieszczeniu innym od tego, do którego została zaprojektowana oraz uniemożliwione jest jej przesunięcie w inne miejsca.

 

Montaż zabudowy jest możliwy dzięki temu, że konstrukcja budynku na to pozwala. Dzięki jej sztywności możliwe jest wzmocnienie i wypozycjonowanie zabudowy. Połączenie zabudowy z konstrukcją budynku powoduje uzyskanie również jej sztywności oraz zapewnia bezpieczeństwo przed utratą stateczności. Wymiary ścian pomieszczenia mają również wpływ na wymiar zabudowy meblowej i jej położenie. Gdyby nie trwałe połączenie zabudowy meblowej to konieczne byłoby wykonanie dodatkowej konstrukcji, która to sama w sobie musiałaby być na tyle duża i ciężka, aby przeniosła obciążenia, co skutkowałoby istotnym zmniejszeniem powierzchni pomieszczenia. Połączenie elementów zabudowy meblowej ze ścianą pozwala na uniknięcie tego problemu. Ściana dzięki swojej sztywności idealnie pełni rolę nośnika zabudowy meblowej (przyjmuje na siebie obciążenie pochodzące od zabudowy).

 

Podkreślić jeszcze raz należy, że wykonana przez Wnioskodawcę zabudowa meblowa jest ściśle spersonalizowana i dostosowana do konkretnego lokalu oraz oczekiwań klienta, w konsekwencji czego, zabudowa ma charakter indywidualny i niepowtarzalny. Istota rozwiązań oferowanych przez Wnioskodawcę, może uwzględniać konieczność wykonania m.in. elementów instalacji elektrycznych, gniazdek, urządzeń oświetleniowych. Zabudowa meblowa może stanowić kontynuację ściany tworząc tym samym architektoniczną i estetyczną całość wnętrza budynku. Taka zabudowa uwzględnia wymiary pomieszczenia, układ architektoniczny, a także indywidualne preferencje klienta, co do stylu, kolorystyki, materiałów i funkcjonalności mebli. Każdy element zabudowy jest precyzyjnie zaprojektowany i wykonany, aby maksymalnie wykorzystać dostępną przestrzeń, zapewniając jednocześnie estetyczny i spójny wygląd całej garderoby. Kluczową cechą zabudowy meblowej garderoby jest jej "stały" charakter, co oznacza, że zabudowa jest zintegrowana z architekturą pomieszczenia.

 

Wynagrodzenie Wnioskodawcy kalkulowane jest dla całości złożonego świadczenia, bez podziału na poszczególne czynności, a to z uwagi na fakt, że Klient zainteresowany jest nabyciem całego świadczenia, a nie nabyciem jego elementów składowych. Klient nie jest zainteresowany wyłącznie dostarczeniem samych elementów, albowiem dopiero ich profesjonalny montaż przez Wnioskodawcę powoduje, że zabudowa jest w pełni funkcjonalna i bezpieczna w użytkowaniu. Opisane we wniosku świadczenia są ze sobą nierozerwalnie połączone. Nabywca (klient) oczekuje zarówno wykonania, dostawy jak i montażu zabudowy meblowej, jeden element bez drugiego nie ma dla nabywcy praktycznej przydatności. Klient oczekuje, że nabędzie usługę jako całość, a nie że będzie zmuszony do oddzielnego nabywania poszczególnych jej składników. Każda z czynności jest na tyle ściśle ze sobą związana, że w przypadku ich rozdzielenia nie miałaby dla nabywcy istotnej wartości oraz przeczyłaby celowi, który Klient chce osiągnąć.

 

Elementy składające się na cenę świadczenia złożonego to: koszt materiałów, wykonanie, transport oraz usługa montażu.

 

Wnioskodawca ustala z klientem cenę za całość wykonywanego świadczenia, tj. nie ustala proporcji ceny towarów do ceny usług wchodzących w skład świadczenia złożonego. Cena za wykonanie każdego projektu jest inna, bowiem stosowane są przykładowo różne materiały oraz różne systemy.

 

Wszystkie w/w czynności, składające się na świadczenie złożone, prowadzą do określonego celu, jakim jest wykonanie trwałej zabudowy meblowej będącej garderobą, stanowiącej modernizację budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

 

Elementem dominującym jest usługa montażowa w zakresie modernizacji obiektu budowlanego. Klient jest zainteresowany przede wszystkim usługą montażu zabudowy meblowej wykonanej pod jego indywidualne i niepowtarzalne zamówienie, a nie samym wykonaniem zabudowy, czy samą dostawą. Z puntu widzenia Klienta nabycie samych elementów zabudowy bez usługi montażu w nieruchomości jest pozbawione sensu ekonomicznego. Nabywca nie byłby zainteresowany zakupem samej zabudowy, ponieważ bez montażu nie spełnia ona dla niego funkcji użytkowej.

 

Wszystkie czynności pomocnicze wchodzące w skład świadczenia przyczyniają się do realizacji świadczenia głównego jakim jest usługa montażu zabudowy meblowej będącej garderobą, a co za tym idzie osiągnięcia celu polegającego na modernizacji obiektu budownictwa mieszkaniowego. Bez czynności pomocniczych, dominujący aspekt świadczenia nie byłby możliwy w ogóle do zrealizowania.

 

(…)

 

Każda z czynności, przyczynia się do efektywniejszego osiągnięcia celu, jakim jest stworzenie i montaż wysokiej jakości, dopasowanej do indywidualnych potrzeb klienta zabudowy meblowej garderoby. Poszczególne etapy przyczyniają się do tego procesu w następujący sposób:

Spotkanie z klientem - (…);

Przygotowanie wyceny - (…);

Projektowanie techniczne - (…);

Zamówienie komponentów i akcesoriów - (…);

Produkcja zabudowy meblowej garderoby - (…);

Transport i montaż w domu klienta - (…);

Odbiór wykonanej zabudowy garderoby przez klienta - (…);

Zapłata przez klienta pełnego wynagrodzenia - (…).

 

Elementem dominującym jest usługa montażowa w zakresie modernizacji obiektu budowlanego. Klient jest zainteresowany przede wszystkim usługą montażu zabudowy meblowej, wykonanej pod jego indywidualne i niepowtarzalne zamówienie, a nie samym pomiarem, zaprojektowaniem zabudowy, wykonaniem komponentów składających się na nią, czy samą ich dostawą. Z puntu widzenia klienta nabycie samych komponentów zabudowy bez usługi montażu w nieruchomości jest pozbawione sensu ekonomicznego, tak samo przygotowanie samej wyceny, czy sporządzenie samego projektu. Nabywca nie byłby zainteresowany zakupem samych komponentów, ponieważ bez montażu nie spełniają one dla niego funkcji użytkowej. To montaż w całość nadaje im funkcję użytkową.

 

Charakter pomocniczy w opisanej usłudze mają świadczenia pomiaru, przygotowania wyceny, projektowania technicznego, zamówienia komponentów i akcesoriów, wykonania i dostawy (transportu) elementów zabudowy meblowej. Są one niezbędne do wykonania elementu dominującego, w ramach opisywanej usługi, jakim jest usługa montażu zabudowy meblowej w lokalu mieszkalnym. Bez tych czynności pomocniczych, dominujący aspekt świadczenia nie byłby możliwy w ogóle do zrealizowania.

 

Wszystkie czynności pomocnicze wchodzące w skład świadczenia przyczyniają się do realizacji świadczenia głównego, jakim jest usługa montażu zabudowy meblowej kuchennej, a co za tym idzie, osiągnięcia celu polegającego na modernizacji obiektu budownictwa mieszkaniowego. Bez czynności pomocniczych, dominujący aspekt świadczenia nie byłby możliwy w ogóle do zrealizowania. Na przykład bez dokonania pomiarów nie można byłoby sporządzić projektu technicznego, co z kolei prowadziłoby do niemożliwości wykonania elementów zabudowy meblowej.

 

Wnioskodawca zaznacza jednocześnie, że analogiczna usługa (na analogicznych zasadach), jak dla wskazanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego będzie świadczona w odniesieniu do innych budynków mieszkalnych jednorodzinnych.

WŁASNE STANOWISKO WNIOSKODAWCY

 

I. Uzasadnienie uznania świadczenia złożonego za kompleksowe

 

W ocenie Wnioskodawcy opisane przez niego we wniosku świadczenie stanowi świadczenie kompleksowe polegające na pomiarze, zaprojektowaniu, wykonaniu, dostarczeniu oraz montażu, w sposób tworzący całość z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (ściany, podłoga, sufit), trwałej zabudowy meblowej garderoby. Elementem dominującym jest, w opinii Wnioskodawcy, usługa montażowa w zakresie modernizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Pozostałe czynności wykonywane przez Wnioskodawcę mają natomiast charakter pomocniczy.

 

W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, w praktyce uznaje się je za świadczenie kompleksowe. Pojęcie świadczenia kompleksowego, nie zostało zdefiniowane w Ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361), dalej: „Ustawa o VAT”. Niemniej jednak zakres pojęciowy świadczenia kompleksowego został szczegółowo wyjaśniony w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dalej: „TSUE”. Tytułem przykładu należy w tym zakresie powołać następujące fragmenty wyroków tego sądu:

 1. Wyrok TS z 25.02.1999 r., C-349/96, CARD PROTECTION PLAN LTD (CPP) v. COMMISSIONERS OF CUSTOMS & EXCISE, ECR 1999, nr 2, poz. I-973.

„W celu ustalenia, dla celów podatku od wartości dodanej, czy świadczenie usług, na które składa się kilka elementów, należy traktować jako jedno świadczenie, czy też jako dwa lub więcej świadczeń wycenianych odrębnie, należy przede wszystkim wziąć pod uwagę, po pierwsze, że z treści przepisu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy 77/388 wynika, że każde świadczenie usług powinno być normalnie traktowane jako odrębne i niezależne, oraz, po drugie, że świadczenie obejmujące z ekonomicznego punktu widzenia pojedynczą usługę nie powinno być sztucznie dzielone, aby nie zakłócić funkcjonowania systemu podatku od wartości dodanej. Z pojedynczym świadczeniem mamy do czynienia zwłaszcza wtedy, gdy jeden lub więcej elementów uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania jak do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej. W takiej sytuacji fakt, iż stosowana jest jedna cena nie ma decydującego znaczenia”.

 2. Wyrok TS z 18.01.2018 r., C-463/16, STADION AMSTERDAM CV v. STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËN, ZOTSiSPI 2018, nr 1, poz. I-22.

„Szóstą dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienioną dyrektywą Rady 2001/4/WE z dnia 19 stycznia 2001 r., należy interpretować w ten sposób, że jedno świadczenie takie jak to rozpatrywane w postępowaniu głównym, złożone z dwóch odrębnych elementów, jednego będącego głównym i drugiego dodatkowego, dla których to elementów - gdyby były one świadczone odrębnie - obowiązywałyby różne stawki podatku od wartości dodanej, należy opodatkować według jednej stawki podatku od wartości dodanej mającej zastosowanie do tego jednego świadczenia, określonej w zależności od głównego elementu, i to nawet gdy można zidentyfikować cenę za każdy element składającą się na całkowitą cenę zapłaconą przez konsumenta w celu skorzystania z tego świadczenia”.

 3. Wyrok TS z 29.03.2007 r., C-111/05, AKTIEBOLAGET NN v. SKATTEVERKET, ZOTSiS 2007, nr 3B, poz. I-2697.

Jak wynika z orzecznictwa Trybunału, w przypadku gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia, po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też o świadczenie jednolite, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku owo jednolite świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług (zob. podobnie wyroki: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg-Gelting Linien, Rec. str. I-2395, pkt 12-14; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 CPP, Rec. str. I-973, pkt 28, jak również z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen i OV Bank, Zb.Orz. str. I-9433, pkt 19).

 

Z cytowanych powyżej orzeczeń TSUE wynika, że aby uznać kilka świadczeń za jedno świadczenie kompleksowe, należy zidentyfikować świadczenie główne oraz świadczenia pomocnicze. Należy wyjaśnić, że świadczenie główne to takie, które stanowi dla klienta cel sam w sobie. Świadczenia pomocnicze nie stanowią zaś dla klienta celu samego w sobie. Klient nie jest więc zainteresowany poszczególnymi świadczeniami pomocniczymi. Inaczej mówiąc są one dla niego o tyle istotne, o ile prowadzą do wykonania lub wykorzystania świadczenia głównego. Celem, do którego dąży klient jest bowiem świadczenie główne.

 

W ocenie Wnioskodawcy taka sytuacja ma miejsce w opisanym powyżej stanie faktycznym. Klienci Wnioskodawcy nie są zainteresowani poszczególnymi świadczeniami, takimi jak pomiar, wycena sporządzenie projektu technicznego, dostawa, czy też wykonanie samych elementów mebli albo sam montaż (sam tzn. bez dostarczenia komponentów). Klienci Wnioskodawcy zainteresowani są świadczoną przez niego usługą modernizacji obiektu budowlanego jako całości. Do zrealizowania tej usługi konieczne jest natomiast wykonanie wszystkich wymienionych w opisie usługi świadczeń. Wnioskodawca musi zamówić u zagranicznego kontrahenta komponenty zabudowy meblowej oraz zlecić ich montaż podwykonawcy, wedle sporządzonego przez Wnioskodawcę projektu technicznego, co także stanowi świadczenie pomocnicze. Bez zamówienia komponentów mebli oraz zlecenia montażu Wnioskodawca nie będzie mógł wykonać usługi modernizacji obiektu budowlanego, którą klient jest zainteresowany.

 

Wnioskodawca pragnie zauważyć, że o pomocniczości świadczenia pobocznego, jakim jest zamówienie komponentów zabudowy meblowej i ich transport, względem świadczenia dominującego, jakim jest modernizacja obiektu budowlanego, świadczy to, iż dostarczone komponenty same w sobie nie spełniają pod względem użytkowym przymiotu mebla. Taki przymiot uzyskają one dopiero po zamontowaniu. Cel, do którego zmierza klient Wnioskodawcy, a jest nim wykonanie i montaż zabudowy meblowej w obiekcie budowlanym, nie zostanie więc zrealizowany poprzez samo dostarczenie czy zamówienie elementów zabudowy meblowej. Również sam pomiar, czy sporządzenie projektu technicznego nie zaspokaja interesu ekonomicznego klienta.

 

W tym kontekście warto przytoczyć fragment interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 27 maja 2020 r. (znak: PT3.8101.2.2020), gdyż wskazano w niej, że: „Stawka VAT w wysokości 8% przykładowo nie znajdzie zastosowania do wykonania zabudowy meblowej (mebli) w obiektach budowlanych lub ich częściach (lokalach), która została przytwierdzona do ścian budynku za pomocą haków mocujących, ale ich związek z elementami konstrukcyjnymi danego obiektu budowlanego lub jego części (lokalu) nie pozostaje na tyle istotny, aby uznać je za modernizację. Są to meble samodzielne, które bez elementów konstrukcyjnych budynku mogą nadal pełnić funkcję mebla. W takiej sytuacji elementem dominującym w opisanym świadczeniu jest dostawa towaru - mebla, a ewentualne usługi z tym związane, jak np. zaprojektowanie czy montaż mebla/mebli stanowią czynności pomocnicze wobec tej dostawy”.

 

W konsekwencji opisane przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym świadczenie stanowi usługę modernizacji części budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na którą składa się kilka świadczeń, w tym dostawa towarów stanowiących elementy zabudowy meblowej.

 

Wnioskodawca zwraca uwagę, że na prawidłowość uznania opisanego przez niego świadczenia za świadczenie kompleksowe wskazują wiążące informacje stawkowe, dalej: „WIS”, wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, dalej: „Dyrektor KIS” w podobnych stanach faktycznych. Tytułem przykładu należy powołać następujące przykłady:

(…)

 

Warto przy tym zauważyć, że na kwalifikację usługi, jako świadczenia złożonego, nie wpływa fakt, że Wnioskodawca w zakresie produkcji komponentów zabudowy meblowej czy też montażu korzysta z usług podwykonawców.

 

W istocie często, gdy dany podmiot wykonuje świadczenie złożone (kompleksowe), to jest on konsolidatorem kilku świadczeń nabywanych od innych podmiotów. Taka sytuacja ma miejsce często zwłaszcza w branży budowlanej, gdzie wykonawca, aby zrealizować usługę budowlaną dla swojego klienta, nabywa np. materiał od innych osób lub w części korzysta z usług podwykonawców. Nie zmienia to jednak faktu, że z perspektywy klienta dochodzi do nabycia jednego świadczenia złożonego od wykonawcy.

 

Taki model jest też wygodny dla klienta z perspektywy prawnej i praktycznej, gdyż:

 1. Nie musi on samodzielnie poszukiwać producenta komponentów meblowych i wykonawcy montażu. Klient zazwyczaj nie jest zorientowany w rynku i dostawcach (w szczególności w zakresie stosowanych cen i jakości materiałów). Dlatego też woli, gdy w tym zakresie wyręcza go Wnioskodawca;

 2. W razie wadliwego wykonania zabudowy meblowej nie musi on dochodzić, który z kontrahentów spowodował powstanie wady, lecz od razu kieruje roszczenia do Wnioskodawcy, jako konsolidatora poszczególnych świadczeń. To Wnioskodawca jest bowiem odpowiedzialny za wykonaną zabudowę meblową, jako całość.

 

W odniesieniu do świadczenia złożonego, którym jest montaż zabudowy meblowej, taką tezę potwierdzono w:

(…)

 

II. Uzasadnienie klasyfikacji usługi

 

Wnioskodawca wyjaśnia, że w jego ocenie klasyfikacja usługi opisanej w stanie faktycznym w ramach określonego PKWiU pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia podejmowanego przez organ na skutek postępowania o wydanie WIS.

 

Stosownie bowiem do brzmienia art. 5a ustawy o VAT, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz.Urz.UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Zgodnie natomiast z art. 42a ustawy o VAT, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej "WIS", jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

 1. opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

 2. klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

 3. stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

 

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi, lub towaru i/lub usługi, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe) do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa bądź świadczenie kompleksowe spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie. Z takim właśnie przypadkiem mamy do czynienia w analizowanej sytuacji. Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 12 pkt 1 Ustawy o VAT stawkę podatku w wysokości 8% stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. W przedmiotowym przypadku dla ustalenia stawki koniecznie jest spełnienie powyższego opisu.

 

III. Uzasadnienie zastosowania stawki 8% wobec usługi opisanej w stanie faktycznym na podstawie art. 41 ust. 12 pkt 1 Ustawy o VAT

 

W ocenie Wnioskodawcy usługa opisana przez niego w stanie faktycznym wniosku stanowi modernizację w rozumieniu art. 41 ust. 12 pkt 1 Ustawy o VAT i - skoro jest wykonywana w budynku mieszkalnym jednorodzinnym stałego zamieszkania o powierzchni poniżej 300 m², w budynku sklasyfikowanym w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 w klasie 1110 PKOB - tym samym podlega ona opodatkowaniu VAT wedle stawki obniżonej wynoszącej 8%.

 

Wnioskodawca wskazuje, iż z treści art. 41 ust. 12 pkt 1 wynika, że dla zastosowania obniżonej stawki VAT w wysokości 8% konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek natury przedmiotowej.

 

Po pierwsze wymienione świadczenia muszą dotyczyć obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Do tego rodzaju budownictwa zalicza się m.in. budynki mieszkalne jednorodzinne stałego zamieszkania o powierzchni poniżej 300 m², w budynku sklasyfikowanym w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 w klasie 1110 PKOB. Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego, że opisane przez niego świadczenie będzie się odnosiło do budynku zaliczanego właśnie do tego PKOB.

 

Po drugie dane świadczenie musi stanowić dostawę, budowę, remont, modernizację, termomodernizację, przebudowę lub roboty konserwacyjne.

 

W Ustawie o VAT, poprzez podanie klasyfikacji, na potrzeby art. 41 ust. 12, odwołano się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych stanowiącej usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. W rezultacie dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.).

 

W sekcji 1 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) Budynki w dziale 11 Budynki mieszkalne w grupie 111 Budynki mieszkalne jednorodzinne mieści się klasa 1110 Budynki mieszkalne jednorodzinne.

 

Jak już wskazano we wniosku, opisana usługa kompleksowa będzie świadczona w budynku mieszkalnym jednorodzinnym o powierzchni nieprzekraczającej 300m² sklasyfikowanym w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w sekcji 1, dziale 11, grupie 111, w klasie 1110 PKOB (budynki mieszkalne jednorodzinne).

 

Analizując spełnienie drugiej przesłanki należy w pierwszej kolejności odnotować, że w Ustawie o VAT nie zawarto definicji pojęcia modernizacja. Zasadne jest zatem odwołanie się do słownikowego znaczenia tego terminu. Zgodnie z definicją zawartą w Wielkim słowniku języka polskiego PAN „modernizacja” oznacza „nadanie czemuś nowoczesnych właściwości przez wymianę starych elementów na nowe lub wprowadzenie nowych rozwiązań technicznych” (https://wsjp.pl/haslo/podglad/38881/modernizacja). Można również wskazać, że pojęcie "modernizacja" oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś - tak według internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.).

 

Realizowane przez Wnioskodawcę świadczenie odpowiada przytoczonej definicji słownikowej modernizacji. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w wyniku zamontowania mebli zostaną wprowadzone nowe rozwiązania techniczne. Dzięki montażowi mebli realizowanemu przez Wnioskodawcę pomieszczenie zyskuje nowe właściwości. Właściwości to bowiem coś charakterystycznego dla danej rzeczy (https://sjp.pwn.pl/sjp/wlasciwosc;2536886.html).

 

Interpretując użyty w art. 41 ust. 12 pkt 1 Ustawy o VAT termin „modernizacja” celowe jest odwołanie się również do poglądów wypowiedzianych przez Naczelny Sąd Administracyjny, dalej: „NSA”, w zakresie czynności wykonywania trwałej zabudowy meblowej. W poszczególnych orzeczeniach NSA zwracał uwagę na następujące okoliczności, które świadczą o tym, że w konkretnym przypadku wykonanie i montaż zabudowy meblowej stanowi modernizację obiektu budowlanego:

 1. Zabudowa meblowa jest zaprojektowana ściśle pod wymiary konkretnego pomieszczenia i będzie spełniać właściwą funkcję użytkową dopiero po połączeniu - w sposób trwały - komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (Wyrok NSA z dnia 18.12.2019 r., sygn. akt I FSK 1362/17);

 2. Zabudowa meblowa, wykonana na konkretny wymiar, jest zamocowana poprzez przytwierdzenie jej do ścian, sufitów przy użyciu haków, wkrętów, kołków rozporowych, kleju i listew montażowych, co wystarczy do uznania, że elementy konstrukcyjne obiektu wykorzystane są przy montażu zabudowy meblowej w sposób istotny (Wyrok NSA z dnia 3.07.2019 r., sygn. akt I FSK 792/19);

 3. Demontaż takiej zabudowy, zaprojektowanej do konkretnego obiektu, prowadzi do jej zniszczenia, czy poważnego uszkodzenia, w zasadzie uniemożliwiającego powtórne wykorzystanie. Demontaż skutkuje także ingerencją w stan obiektu budowlanego (lokalu), obniżając na skutek uszkodzenia jego wartość użytkową (Wyrok NSA z dnia  16.01.2018 r., sygn. akt I FSK 464/16);

 4. Do montażu komponentów meblowych są wykorzystywane, w sposób istotny, elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) (Wyrok NSA z dnia 11.10.2017 r., sygn. akt I FSK 40/16).

 

W ocenie Wnioskodawcy powyższe okoliczności są spełnione w stanie faktycznym (opisie świadczenia będącego przedmiotem WIS) podanym przez niego. Wnioskodawca wskazał bowiem, że:

 1. Meble są wykonywane pod wymiary konkretnego pomieszczenia. Co więcej elementy zabudowy meblowej stają się meblem (mogą pełnić założoną funkcję użytkową) dopiero po ich połączeniu ze ścianą budynku. Wcześniej - przed montażem - nie można im przypisać funkcji użytkowej mebla. Nie są wtedy niczym więcej, aniżeli tylko poszczególnymi elementami zabudowy meblowej;

 2. Połączenie elementów zabudowy meblowej ze ścianami następuje za pomocą szeregu sposobów w tym kołków szybkiego montażu, kleju, spoiwa w postaci akrylu oraz przy użyciu listew montażowych;

 3. Do demontażu wykonanej zabudowy meblowej niezbędny jest specjalistyczny sprzęt. Demontaż zatem jest obiektywnie możliwy, ale - jak wskazał Wnioskodawca - połączenia stosowane przez Wnioskodawcę powodują, iż demontażowi towarzyszy uszkodzenie komponentów zabudowy meblowej i ścian. W szczególności demontaż listew montażowych, które Wnioskodawca wykorzystuje do połączenia mebli ze ścianą, skutkuje natomiast znaczącym uszkodzeniem tynku położonego na ścianie. Demontaż sprawia, że poszczególne elementy zabudowy meblowej nie mogą być ponownie wykorzystane jako pełnowartościowy produkt;

 4. Konstrukcja budynku pozwala na montaż zabudowy meblowej. Wynika to stąd, że dzięki swojej sztywności pozwala wzmocnić i wypozycjonować zabudowę. Ściany pełnią funkcję nośnika dla elementów zabudowy meblowej. Bez nich konieczne byłoby wykonanie przez Wnioskodawcę dodatkowej konstrukcji, która sama w sobie musiałaby być na tyle duża i ciężka, aby przeniosła obciążenia pochodzące od zabudowy meblowej, co skutkowałoby znacznym zmniejszeniem powierzchni pomieszczenia. Dlatego w ocenie Wnioskodawcy do montażu komponentów meblowych w sposób istotny wykorzystuje on elementy konstrukcyjne budynku.

 

Wnioskodawca uważa zatem, że opisane przez niego świadczenie - w świetle orzecznictwa NSA - stanowi modernizację obiektu budowlanego.

 

Wnioskodawca, mając na uwadze treść interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 27 maja 2020 r. (znak: PT3.8101.2.2020) wskazuje również, że meble nie mogą stać się przedmiotem ponownego montażu w innym miejscu. Wynika to stąd, że jako określona całość mebel będący przedmiotem zabudowy jest wykonywany pod wymiary określonego pomieszczenia. Poza tym niektóre elementy zabudowy meblowej posiadają wycięte otwory na gniazdka elektryczne. Przy wykonywaniu elementów zabudowy meblowej Wnioskodawca musi również uwzględniać instalacje mogące znaleźć się w danym pomieszczeniu. Wszystko to sprawia, że zabudowa meblowa po jej demontażu nie może być wykorzystana gdzie indziej.

 

Biorąc pod uwagę powyższe Wnioskodawca uważa, że realizowane przez niego świadczenie stanowi kompleksową usługę modernizacji, korzystającą z obniżonej stawki VAT w wysokości 8%.

 

Tym samym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stosowania tej stawki przez Dyrektora KIS.

 

Do wniosku dołączono:

(…)

W dniu 10 lutego 2026 r. do tut. Organu wpłynęło uzupełnienie wniosku, będące odpowiedzią na wezwanie z dnia 28 stycznia 2026 r., sygn. 0111-KDSB1-1.440.517.2025.1.GB, w którym Wnioskodawca wskazał:

(…)

Wnioskodawca wskazuje, iż zabudowa meblowa - garderoba zostanie wykonana w przedsionku (…) i to jest jedynie przedmiotem wniosku.

 

Zabudowa meblowa wykonana zostanie z materiałów:

(…)

 

Zabudowa meblowa garderoby składać się będzie z następujących elementów:

(…)

 

Sposób montażu zabudowy meblowej rozpoczyna się od odbezpieczenia wszystkich elementów zabezpieczonych na czas transportu. Następnie ustawiane są kolejne elementy wchodzące w skład zabudowy, następuje ich wypoziomowanie oraz są trwale łączone ze sobą oraz ze ścianami. Montaż elementów zabudowy do ścian następuje za pomocą listew montażowych, kątowników oraz bezpośrednio do ścian za pomocą kołków i kotew. Dodatkowo przy łączeniu elementów zabudowy trwale ze sobą oraz ze ścianami wykorzystywane są także kleje montażowe oraz akryle.

Wewnątrz zabudowy montowane są drobne elementy, jak drążki i uchwyty. Do przyłączy elektrycznych podłączane jest wyprowadzone wewnątrz zabudowy meblowej gniazdko elektryczne.

Końcowo wykorzystywane są blendy maskujące oraz spoiwo w postaci akrylu w celu pełnego wypełnienia szczelin stykowych pomiędzy elementami zabudowy oraz pomiędzy zabudową meblową a ścianą.

Dzięki wyżej wymienionym sposobom zamontowania, przedmiotowa zabudowa meblowa garderoby jest trwale połączona z konstrukcją nieruchomości.

(…)

W punkcie 2:

W związku ze wskazaniem we wniosku informacji: „(…) montaż zabudowy meblowej (obejmujący również posprzątanie, o czym poniżej)”, należy doprecyzować do jakich konkretnie czynności odnosi się Wnioskodawca w powyższym stwierdzeniu.

Odpowiedź w zakresie punktu 2:

Wnioskodawca wyjaśnia, iż w zakresie montażu zabudowy meblowej jako końcowy etap bezpośrednio poprzedzający odbiór wykonanego świadczenia przez klienta.

 

Posprzątanie obejmuje w szczególności:

- zebranie kartonów, folii i innych pozostałości opakowań użytych do zabezpieczenia komponentów meblowych w trakcie transportu;

- przesunięcie mebli/dywanów w pierwotne miejsce, jeśli były przesuwane na czas montażu zabudowy meblowej;

- odkurzenie miejsca, w którym dokonywany był montaż;

- zebranie folii zabezpieczających, jeśli były używane w trakcie montażu.

 

Działania te mają na celu umożliwienie klientowi ocenę wykonanej zabudowy w sposób niezaburzony przez inne czynniki. Dodatkowo świadczenie, jako usługa kompleksowa, obejmuje montaż w taki sposób, aby nie wymagał on od klienta podejmowania żadnych dodatkowych działań, jak np. zbieranie pozostałości opakowań ochronnych lub folii. Pozwala to na szybsze przejście z etapu montażu do odbioru zabudowy przez klienta, usprawniając cały proces i czyniąc go jak najmniej uciążliwym dla klienta i jego domowników.

 

(…)

Budynek, w którym wykonane będzie świadczenie kompleksowe jest już oddany do użytkowania po dokonanej przebudowie, nadbudowie i rozbudowie. Tym samym budynek jeszcze przed rozpoczęciem wykonania przedmiotu świadczenia jest oddany do użytkowania.

(…)

Do uzupełnienia dołączono (…)

 

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 24 lutego 2026 r. tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 10 marca 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

 

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

 

W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane,że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.

 

Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej.

 

Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

 

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

 

W przypadku świadczeń kompleksowych (złożonych), jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja taka powinna, co do zasady, być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

 

Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne (niż dostawa towaru) czynności to, mimo że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

 

Zgodnie z podjętą w dniu 24 czerwca 2013 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów uchwałą sygn. akt I FPS 2/13, czynności polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową - mają charakter usługi. Elementem dominującym jest bowiem w takim przypadku ulepszenie lub unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części (lokalu mieszkalnego), zaś wydanie towaru w postaci elementów mebli wykonanych i dopasowanych do konkretnego obiektu, które następnie zostaną trwale związane z tym obiektem, ma charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania usługi, tak jak zamontowanie okien lub drzwi w obiekcie budowlanym lub jego części.

 

Przedstawione przez Wnioskodawcę elementy składające się na przedmiotowe świadczenie kompleksowe obejmują: pomiar, zaprojektowanie, wykonanie, dostarczenie oraz montaż zabudowy meblowej - garderoby.

Zabudowa ma charakter indywidualny, jest tworzona według niepowtarzalnego projektu oraz dopasowana do konkretnego wnętrza, zgodnie z preferencjami klienta. Projekt zabudowy powstaje bowiem na podstawie szkicu pomieszczenia i obmiarów. Wszystkie wyżej wymienione czynności, są niezbędne do realizacji określonego celu, polegającego na ulepszeniu oraz podniesieniu standardu (modernizacji) pomieszczeń, poprzez montaż zabudowy meblowej, którą klient zamówił na indywidualne zamówienie.

Każda z wykonywanych czynności przyczynia się do efektywniejszego osiągnięcia celu, jakim jest stworzenie i montaż wysokiej jakości, dopasowanej do indywidualnych potrzeb klienta garderoby.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy kalkulowane jest dla całości złożonego świadczenia, bez podziału na poszczególne czynności, a to z uwagi na fakt, że Klient zainteresowany jest nabyciem całego świadczenia, a nie nabyciem jego elementów składowych, albowiem dopiero ich profesjonalny montaż powoduje, że zabudowa jest w pełni funkcjonalna i bezpieczna w użytkowaniu. Opisane we wniosku czynności są na tyle ściśle ze sobą związane, że w przypadku ich rozdzielenia nie miałyby dla nabywcy istotnej wartości oraz przeczyłoby to celowi, który Klient chce osiągnąć.

Elementem dominującym jest usługa montażowa. Klient jest zainteresowany przede wszystkim usługą montażu zabudowy meblowej - garderoby, wykonanej pod jego indywidualne i niepowtarzalne zamówienie, a nie samym pomiarem, zaprojektowaniem zabudowy, wykonaniem komponentów składających się na nią czy samą ich dostawą. Z puntu widzenia klienta nabycie samych komponentów zabudowy bez usługi montażu w nieruchomości jest pozbawione sensu ekonomicznego, tak samo przygotowanie samej wyceny, czy sporządzenie samego projektu. 

Charakter pomocniczy w opisanej usłudze mają świadczenia pomiaru, przygotowania wyceny, projektowania technicznego, zamówienia komponentów i akcesoriów, wykonania i dostawy (transportu) elementów zabudowy meblowej - są one niezbędne do wykonania elementu dominującego, w ramach opisywanej usługi. Bez wykonania czynności pomocniczych, dominujący aspekt świadczenia nie byłby możliwy w ogóle do zrealizowania. Wszystkie czynności pomocnicze wchodzące w skład świadczenia przyczyniają się do realizacji świadczenia głównego, jakim jest usługa montażu zabudowy meblowej będącej garderobą.

Przedmiotowe świadczenie Wnioskodawca wykonuje w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, znajdującym się w (…).

Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą główną (dominującą). Tym samym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji dla usługi montażu zabudowy meblowej - garderoby.

 

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

 

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).

 

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

 

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

 

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

- niniejszych zasad metodycznych,

- uwag do poszczególnych sekcji,

- schematu klasyfikacji.

 

Natomiast schemat klasyfikacji - jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych - stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

- symbole grupowań,

- nazwy grupowań.

 

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

 

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

   - grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

   - usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

   - usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

 

Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLNE.

 

W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE, który obejmuje:

   - specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj.:

     - wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,

  - montaż konstrukcji stalowych, o ile pojedyncze elementy konstrukcji nie zostały wykonane przez tę samą jednostkę, która zajmuje się ich montażem,

  - wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,

  - roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.

Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy
lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:

   - instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp.,

   - zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych
i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp.

Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.

Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.:

   - szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi robotami prace remontowe.

 

W dziale tym znajduje się klasa 43.32 ROBOTY INSTALACYJNE STOLARKI BUDOWLANEJ.

 

W ww. klasie znajduje się pozycja 43.32.10.0 Roboty instalacyjne stolarki budowlanej, która obejmuje:

   - roboty związane z instalowaniem futryn drzwiowych i okiennych oraz drzwi (z wyłączeniem drzwi automatycznych i obrotowych) i okien, okiennic, żaluzji drzwiowych i okiennych żaluzji listwowych, drzwi garażowych itp. wykonanych z dowolnego materiału,

   - roboty związane ze wzmacnianiem drzwi zewnętrznych i roboty związane z instalowaniem wzmocnionych drzwi,

   - roboty związane z instalowaniem drzwi przeciwpożarowych,

   - roboty związane z instalowaniem wewnętrznych schodów, szaf ściennych, wbudowanych mebli kuchennych na wymiar,

   - roboty związane z instalowaniem desek poszycia ścian, zakładaniem boazerii itp.,

   - roboty związane z instalowaniem ruchomych przegród oraz podsufitki na konstrukcji metalowej,

   - roboty związane z instalowaniem werand i oranżerii w prywatnych domach.

 

Grupowanie to nie obejmuje:

- robót związanych z instalowaniem ogrodzeń i balustrad, sklasyfikowanych w 43.29.12.0,

- robót związanych z instalowaniem drzwi automatycznych i obrotowych, sklasyfikowanych w 43.29.19.0,

- robót związanych z instalowaniem wyrobów kowalstwa artystycznego, sklasyfikowanych w 43.39.11.0,

- robót związanych z montażem mebli wolno stojących, sklasyfikowanych w 95.24.10.0.

 

Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE.

 

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

 

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

 

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

 

Z kolei, na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

 

Z kolei stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

 

Podstawę do zastosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług do czynności polegających na montażu komponentów meblowych w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi budynku trwałą zabudowę meblową, wykonywanych w obiektach budowlanych lub ich częściach (lokalach) zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, przewiduje przepis art. 41 ust. 12 ustawy.

Art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 stosuje się do:

 1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych
do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

 2) robót konserwacyjnych dotyczących:

a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

     - w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części,
z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

 

Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;

2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

 

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze: zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie: obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

 

W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że świadczenie kompleksowe obejmujące pomiar, zaprojektowanie, wykonanie, dostarczenie oraz montaż zabudowy meblowej będącej garderobą będzie realizowane w przedsionku na parterze budynku mieszkalnego jednorodzinnego znajdującego się w (…), który to budynek jest już oddany do użytkowania po dokonanej przebudowie, nadbudowie i rozbudowie.

 

Usługi wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w Prawie budowlanym, tj. ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.). Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.

 

Pojęcie „modernizacja” oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś - według internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.).

Modernizacja, na którą wskazuje art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 została zdefiniowana jako: (…) unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, należy stwierdzić, że czynności wchodzące w zakres świadczenia będącego przedmiotem niniejszego wniosku są wykonywane w ramach modernizacji budynku, która została wymieniona w art. 41 ust. 12 ustawy.

 

Jednakże, aby możliwe było zastosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT w związku z realizowanym świadczeniem, należy dokonać analizy, czy budynek opisany we wniosku i jego uzupełnieniu jest obiektem zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

 

W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego (wskazane w art. 41 ust. 12a ustawy) rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

 

Należy zauważyć, że ustawa, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych, rozumianych jako produkty finalne działalności budowlanej. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.). Klasyfikacja ustala symbole, nazwy i zakres poszczególnych grupowań klasyfikacyjnych na czterech poziomach tj.: sekcji, działów, grup i klas.

 

Zgodnie z zasadami metodycznymi PKOB - przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych.

 

Każdy obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z jego przeważającym przeznaczeniem, przy uwzględnieniu charakteru technicznego obiektu (np. budynek, budowla).

 

Za jednostkę klasyfikacyjną przyjmuje się zwykle pojedynczy obiekt budowlany. Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

 

Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem:

- powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów;

- powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych;

- powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.

 

Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).

 

W niniejszej sprawie Wnioskodawca wskazał, iż świadczenie kompleksowe będzie realizowane w budynku znajdującym się w (…).

 

(…)

(…) Powierzchnia użytkowa przedmiotowego budynku, obliczona zgodnie z zasadami metodologii PKOB, wynosi (…) m² i ponad połowa powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. Wobec czego stwierdzić należy, iż budynek ten klasyfikowany jest w klasie PKOB 1110 Budynki mieszkalne jednorodzinne.

Zatem, mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że budynek mieszkalny znajdujący się w (…) jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Tym samym, biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione w niniejszej sprawie oraz powołane przepisy prawa, uznać należy, że usługa (świadczenie kompleksowe) - pomiar, zaprojektowanie, wykonanie, dostarczenie oraz montaż zabudowy meblowej - garderoby w budynku mieszkalnym jednorodzinnym - wykonywana jest w budynku mieszkalnym zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz dotyczy modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy, a zatem podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.

 

Jednocześnie zaznaczyć należy, że ww. świadczenie kompleksowe nie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, jeżeli zamontowana zabudowa meblowa - garderoba, może stać się przedmiotem powtórnego montażu w innym, dowolnym miejscu, tj. może pełnić dalej użytkową funkcję zabudowy ze względu na brak istotnego powiązania z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego.

 

Informacje dodatkowe

 

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

 

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

 

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

   - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

   - świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

              - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja świadczenia kompleksowego, lub

- stawka podatku właściwa dla świadczenia kompleksowego, lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

 

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

 

POUCZENIE

 

Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/
e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

 

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).