Interpretacja 0111-KDSB1-2.440.101.2025.5.MD

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775) zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 7 marca 2025 r. (data wpływu 7 marca 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia 1 kwietnia 2025 r. (data wpływu 1 kwietnia 2025 r.) oraz 23 czerwca 2025 r. (data wpływu 23 czerwca 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – remont elementu instalacji fotowoltaicznej – falownika

Opis usługi: Wnioskodawca realizuje świadczenie kompleksowe, które polega na dostawie i wymianie elementu instalacji fotowoltaicznej, który uległ uszkodzeniu tj. falownika. Na przedmiotowe świadczenie składają się następujące czynności:

1. Otrzymanie telefonicznego zgłoszenia uszkodzenia instalacji fotowoltaicznej.

2. Dojazd na miejsce szkody.

3. Określenie, który element instalacji fotowoltaicznej podlega wymianie.

4. Zamówienie elementu podlegającego wymianie (falownika).

5. Wymiana uszkodzonego elementu:

a. Odłączenie instalacji fotowoltaicznej od sieci elektrycznej.

b. Odpięcie uszkodzonego falownika od instalacji fotowoltaicznej.

c. Demontaż uszkodzonego falownika przy pomocy klucza nasadowego, wkrętarki elektrycznej i śrubokrętów elektrycznych.

d. Zamontowanie sprawnego falownika przy pomocy klucza nasadowego, wkrętarki elektrycznej i śrubokrętów elektrycznych.

e. Podpięcie nowego falownika do instalacji fotowoltaicznej.

f. Kontrola sprawności pozostałych elementów instalacji.

g. Podłączenie instalacji fotowoltaicznej do sieci elektrycznej (każdorazowo sprawdzana jest sieć po stronie DC jak i AC miernikiem elektrycznym, a instalacja weryfikowana jest pod względem przepięć z sieci).

6. Sporządzenie protokołu z naprawy.

7. Odjazd z miejsca naprawy.

8. Wystawienie faktury VAT za wykonane świadczenie.

Wszystkie czynności wykonywane są w celu przywrócenia sprawności instalacji fotowoltaicznej. Wymiana falownika będzie dokonywana wewnątrz budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Rozstrzygnięcie: PKWiU 33

Stawka podatku od towarów i usług: 23%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 1 kwietnia 2025 r. oraz 23 czerwca 2025 r. w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia kompleksowego dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi (świadczenia kompleksowego):

(…)

Wnioskodawczyni zwraca się z wnioskiem o wydanie przez tut. Organ Wiążącej Informacji Stawkowej w zakresie zastosowania stawki VAT dla usługi kompleksowej naprawy gwarancyjnej systemu instalacji fotowoltaicznej, które to nie są objęte gwarancją z uwagi np. na dokonaną dewastację przez bliżej nieokreślone osoby trzecie, przypadkowe uszkodzenie, bądź uszkodzenia w wyniku warunków atmosferycznych np. gradobicia.

W powyższym przypadku Zamawiający właściciel instalacji zamontowanej przez Wnioskodawczynie wzywa serwis Wnioskodawcy celem usunięcia usterki. Wnioskodawczyni dokonuje oceny usterki i usuwa usterkę zgodnie ze sztuką celem utrzymania udzielonej gwarancji na wykonaną instalację. Dokonanie usunięcia usterki nie ingeruje w całą instalacje nie zmienia jej parametrów i nie modernizuje jej / prowadzi tylko do utrzymania bieżącej sprawności z uwagi na powstanie usterki przez czynnik zewnętrzny zgodnie z pierwotną umową.

Elementami instalacji fotowoltaicznej są: (…), falownik, (…).

Usługi świadczone są dla (…). Za usunięcie usterki Wnioskodawczyni wystawi Fakturę VAT zatytułowaną usługa serwisowa w określonej kwocie netto zależnej od ilości wykonanych prac oraz dolicza do tej faktury podatek VAT w wysokości 23%.

W opinii Wnioskującej usługi serwisowe świadczone w ramach opisanego stanu faktycznego mieścić się będą w ramach następujących PKWiU z 2015 roku:

33.14.19.0 - Pozostałe usługi naprawy i konserwacji urządzeń elektrycznych.

43.29.19. 0 - Pozostałe roboty instalacyjne, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Kolejno, w treści dołączonego do wniosku WIS Formularza do wniosku WIS oraz w dokumencie (…), przedstawiono następujący szczegółowy opis:

(…) niniejszy wniosek dotyczy zgodnie z przepisami prawa tylko i wyłącznie sytuacji które wystąpią w przyszłości tj. po wydaniu WIS.

(…)

Zdarzają się sytuację w których dochodzi do uszkodzenia poszczególnego elementu instalacji (…), które to nie są objęte gwarancją z uwagi np. na dokonaną dewastację przez bliżej nieokreślone osoby trzecie, przypadkowe uszkodzenie, bądź uszkodzenia w wyniku warunków atmosferycznych np. gradobicia.

W powyższym przypadku Zamawiający (właściciel) instalacji zamontowanej przez Wnioskodawczynie wzywa serwis Wnioskodawcy celem usunięcia usterki. Wnioskodawczyni dokonuje oceny usterki i usuwa usterkę zgodnie ze sztuką celem utrzymania udzielonej (…) letniej gwarancji na wykonaną instalację. Dokonanie usunięcie usterki nie ingeruję w całą instalację nie zmienia jej parametrów/ nie modernizuje jej / prowadzi tylko do utrzymania bieżącej sprawności z uwagi na powstanie usterki przez czynnik zewnętrzny zgodnie z pierwotną umową.

Usługi świadczone są (…).

Za usunięcie usterki Wnioskodawczyni wystawi Fakturę VAT zatytułowaną usługa serwisowa poza gwarancją w określonej kwocie netto zależnej od ilości wykonanych prac oraz doliczy do tej faktury podatek VAT w wysokości 23%.

Przedmiotem wniosku w związku z którym Wnioskodawca oczekuje klasyfikacji jest usługa (świadczenie kompleksowe) polegające na przyjeździe do klienta u którego istnieje instalacja fotowoltaiczna zainstalowana przez (…) następnie ustalenie przyczyny awarii, dokonanie dostawy i wymiany jednego z elementów instalacji fotowoltaicznej celem przywrócenia sprawności instalacji fotowoltaicznej. Usługa świadczona jest na dachu budynku będącym budynkiem mieszkalnym. Po zakończonej usłudze Wnioskodawca wystawia FV.

Celem usługi wykonywanej przez zleceniobiorcę jest przywrócenie sprawności istniejącej instalacji fotowoltaicznej zainstalowanej wcześniej przez zleceniobiorcę. Oczekiwania Zleceniodawcy sprowadzają się do zachowania okresu gwarancyjnego instalacji oraz do przywrócenia sprawności instalacji fotowoltaicznej.

W opinii Wnioskodawcy usługi i towary są ze sobą ściśle powiązane w tym znaczeniu, że bez towarów nie sposób wykonać usługi w postaci naprawy instalacji fotowoltaicznej i utrzymania gwarancji, bez dostarczenia towarów niezbędnych do wykonania usługi.

Z punktu widzenia nabywcy interesuje go nabycie usługi kompleksowej – naprawy instalacji fotowoltaicznej nie jest zainteresowany nabyciem kilku odrębnych elementów, interesuje go przywrócenie sprawności instalacji fotowoltaicznej.

Elementem dominującym jest usługa w postaci demontażu wadliwego elementu instalacji fotowoltaicznej i następnie zainstalowanie elementu sprawnego. Bez świadczenia usługi montażu nie ma możliwości spełnienia celu usługi w postaci utrzymania udzielonej gwarancji.

Dostawa towarów ma charakter pomocniczy względem usługi polegającej na usunięciu awarii.

Dostawa towaru jest niezbędna celem wykonania usługi naprawy uszkodzonej instalacji fotowoltaicznej na zlecenie Zleceniodawcy. Brak dostawy niewadliwego elementu instalacji fotowoltaicznej uniemożliwiłby tym samym wykonanie usługi.

Wynagrodzenie za kompleksowe wykonanie usługi kalkulowane jest w ten sposób, że (…).

Wartość dostarczanych towarów do wartości usługi rozkłada się (…).

Usługi świadczone są (…).

Usługa będzie świadczona na budynkach mieszkalnych jednorodzinnych.

Wnioskodawczyni nie posiada umowy na wykonanie świadczonych usług, jest to naprawa gwarancyjna na zlecenie.

Wnioskodawczyni na zlecenie Zleceniodawcy, który chce utrzymać okres gwarancji udzielonej przez Wnioskodawczynie zleca naprawę uszkodzonego przez czynnik zewnętrzny elementu instalacji fotowoltaicznej. Potwierdzeniem wykonania usługi kompleksowej jest faktura, którą po zakończonej usłudze wnioskodawca wysyła na rzecz Zleceniodawcy, protokół zgłoszenia reklamacji i naprawy instalacji – (…).

W związku z powyższym opisem Wnioskodawczyni posiada następującą wątpliwość, jaką stawkę VAT doliczyć do opisanej powyżej usługi kompleksowej.

W tym miejscu Wnioskodawca przedstawił własne uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi):

Należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Zdaniem Wnioskodawczyni w przypadku wykonywania usługi serwisowej takiej jak opisana w stanie faktycznym powyżej powinna ona zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 23%.

Usunięcie usterki instalacji OZE nie będzie wykonana w ramach budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy i konserwacji z tego względu do ww. usługi Wnioskodawczyni powinna zastosować 23% stawkę VAT.

Należny podatek VAT Wnioskodawczyni odprowadzi na konto urzędu skarbowego.

Wnioskodawczyni usunięcie usterki w OZE wykonywać będzie osobiście za pomocą swojego zespołu serwisantów.

(…)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. z dnia 9 lutego 2024 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 361) zwanej dalej ustawą VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl przepisu art. 5a ustawy VAT: Towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stawka podatku - zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy VAT: Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o VAT: Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust 2 ustawy o VAT, stosuje się do:

1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

2) robót konserwacyjnych dotyczących:

a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

- w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

Natomiast art. 41 ust. 12a wskazuje, że przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie natomiast z art. 146aa ust. 1, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23 %;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Zgodnie z art. 3 pkt 8 prawa budowlanego przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że wykonane instalacje OZE nie stanowią budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy prawo budowlane, a są tylko instalacją, której dokonuje się w ramach budynku w związku z czym w przypadku dokonywania serwisu instalacji (usunięcia usterki) w instalacjach znajdujących się zarówno na budynkach opisanych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT oraz na pozostałych budynkach nie można zastosować stawki podatki VAT w postaci 8%, natomiast zasadnym i w pełni zgodnym z prawem jest zastosowanie stawki VAT w wysokości 23%.

W odniesieniu do serwisów które miałby zostać dokonane na budynkach wskazanych w art. 41 ust. 12 należy przyjąć, że usunięcie usterki instalacji OZE nie będzie wykonane w ramach budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy i konserwacji z tego względu do ww. usługi Wnioskodawczyni powinna zastosować 23% stawkę VAT.

W odniesieniu do serwisów które miałby zostać dokonane na budynkach niewskazanych w art. 41 ust. 12 należy przyjąć, że do faktury wystawianej za usunięcie usterki instalacji OZE Wnioskodawczyni powinna zastosować 23% stawkę VAT.

Podsumowując, Podatnik stoi na stanowisku, że w związku z wykonywaną usługą serwisową powinien on wystawić fakturę VAT wraz ze stawką 23%.

Do wniosku, poza ww. załącznikami dołączono również: (…)

Pismem z dnia 1 kwietnia 2025 r. (data wpływu 1 kwietnia 2025 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS z dnia 25 marca 2025 r. znak 0111-KDSB1-2.440.101.2025.1.MD wskazano:

W odpowiedzi na pytanie Organu o – jednoznaczne wskazanie, wymiany (naprawy) którego elementu instalacji fotowoltaicznej dotyczy przedmiotowe świadczenie kompleksowe – wskazano:

(…). Wniosek dotyczy realizacji czynności przyszłych w postaci wykonania świadczenia kompleksowego polegającego na przyjeździe do klienta u którego istnieje instalacja fotowoltaiczna zainstalowana przez (…). Następnie ustalenie przyczyny awarii i dokonanie dostawy i wymiany falownika celem przywrócenia sprawności instalacji fotowoltaicznej.

Kolejno, w odpowiedzi na pytanie Organu o – szczegółowe opisanie wszystkich czynności, które Wnioskodawca wykonuje w celu realizacji przedmiotu wniosku – wyjaśniono:

Wnioskodawca otrzymuje telefoniczne zgłoszenie szkody na instalacji fotowoltaicznej, technik wysłany przez (…) udaje się na miejsce szkody i określa, który element instalacji fotowoltaicznej podlega wymianie. W świadczeniu kompleksowym technik ustali, że koniecznym do wymiany będzie falownik. Po ustaleniu przyczyny technik zamawia falownik, przyjeżdża z zamówionym falownikiem, odłącza instalację fotowoltaiczną od sieci elektrycznej, odpina falownik od instalacji fotowoltaicznej i demontuje uszkodzony falownik przy pomocy klucza nasadowego, wkrętarki elektrycznej i śrubokrętów elektrycznych, następnie montuje sprawny falownik przy pomocy klucza nasadowego, wkrętarki elektrycznej i śrubokrętów elektrycznych podpina nowy falownik do instalacji fotowoltaicznej sprawdza pozostałe elementy instalacji i następnie podłącza instalację fotowoltaiczną do sieci elektrycznej. Za każdym razem sprawdzamy sieć po stronie DC jak i AC miernikiem elektrycznym, a instalacja weryfikowana jest pod względem przepięć z sieci. Sporządza protokół z naprawy i odjeżdża z miejsca naprawy. Po zakończonej usłudze wnioskodawca wystawia FV VAT.

(…)

Do uzupełnienia dołączono: (…)

Pismem z dnia 23 czerwca 2025 r. (data wpływu 23 czerwca 2025 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS z dnia 6 czerwca 2025 r. znak 0111-KDSB1-2.440.101.2025.2.PKG wskazano:

Na prośbę Organu o określenie parametrów instalacji fotowoltaicznej, której dotyczy wymiana falownika, wskazano:

Wymiana falownika dotyczy instalacji fotowoltaicznej o mocy (…) KW.

Na pytanie Organu o wskazanie czy falownik i roboty związane z jego wymienieniem będą wykonywane wewnątrz budynku mieszkalnego jednorodzinnego czy na zewnątrz budynku mieszkalnego jednorodzinnego, Wnioskodawca wyjaśnił, że:

Wymiana falownika dotyczy instalacji fotowoltaicznej o mocy (…) KW będzie dokonywana wewnątrz budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

W zakresie odpowiedzi na prośbę Organu o wskazanie jednego konkretnego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, w którym wykonywane jest świadczenie, Wnioskodawca wyjaśnił, że:

Wnioskodawczyni nie jest w stanie wskazać jednego konkretnego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na którym dojdzie do wymiany falownika z uwagi, że jest to zdarzenie przyszłe.

Na prośbę Organu o wskazanie całkowitej powierzchni użytkowej budynku, w którym wykonywane będzie świadczenie, zgodnie z zasadami metodologii Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) wraz z podziałem na poszczególne pomieszczenia z podaniem ich przeznaczenia i powierzchni, udzielono następującej odpowiedzi:

Wnioskodawczyni nie jest w stanie wskazać całkowitej powierzchni użytkowej budynku, w którym będzie dokonywane świadczenie, z uwagi, że jest to zdarzenie przyszłe.

Organ wezwał również o przedłożenie dokumentów umożliwiających weryfikację, czy budynek spełnia definicję obiektu budownictwa mieszkaniowego, tj.:

- wypisu z kartoteki budynków, lub

- projektu architektonicznego budynku,

- decyzji - pozwolenia na budowę budynku, opatrzonej pieczęcią, iż decyzja stała się ostateczna,

oraz

- miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub

- decyzji o warunkach zabudowy.

W odpowiedzi wyjaśniono, że:

Wnioskodawczyni nie ma dostępu do dokumentów i nie jest w stanie ich przedstawić, z uwagi, że jest to zdarzenie przyszłe.

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 4 lipca 2025 r. nr 0111-KDSB1-2.440.101.2025.4.MD tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 4 lipca 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),

- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku ).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

Świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-koCommissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Podsumowując, w przypadku gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług. Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia.

Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku oraz jego uzupełnieniach należy wskazać, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, tj. dostawa i wymiana falownika, są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc, w aspekcie gospodarczym, tworzą jedną całość nabywaną nierozłącznie, której rozdzielenie miałaby sztuczny charakter.

Realizacja przedmiotowego świadczenia wymaga podjęcia wielu czynności, które nie stanowią celu samego w sobie i nie stanowią odrębnych świadczeń podlegających odrębnym stawkom podatkowym, lecz są środkami służącymi każdorazowo do wykonania przedmiotowego kompleksowego świadczenia polegającego na wymianie falownika stanowiącego element instalacji fotowoltaicznej. Wnioskodawca, po otrzymaniu telefonicznego zgłoszenia uszkodzenia instalacji fotowoltaicznej, wysyła technika który udaje się na miejsce szkody. Technik zamawia element instalacji fotowoltaicznej podlegający wymianie tj. falownik. Po otrzymaniu falownika, technik przystępuje do jego wymiany, w szczególności – odłącza instalację fotowoltaiczną od sieci elektrycznej, odpina falownik od instalacji fotowoltaicznej i demontuje uszkodzony falownik. Następnie montuje sprawny falownik i podpina go do instalacji fotowoltaicznej, a także sprawdza pozostałe elementy instalacji fotowoltaicznej, która jest następnie podłączana do sieci elektrycznej. Do wykonania ww. czynności wykorzystywane są specjalistyczne narzędzia. Po wykonaniu usługi sporządza się protokół z naprawy, a także wystawiona zostaje faktura VAT zawierająca jedną cenę za kompleksową usługę serwisową, która jest skalkulowana w oparciu o wartość falownika oraz wszystkich czynności wchodzących w skład świadczenia. Wartość dostarczanego towaru do wartości usługi rozkłada się (…).

Poszczególne czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach przedmiotowego świadczenia będą prowadzić do realizacji jednego, określonego celu jakim jest przywrócenie sprawności istniejącej instalacji fotowoltaicznej. Klient jest zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego złożonego świadczenia. Sama usługa wymiany falownika bądź wyłącznie jego dostawa byłaby dla Klienta bezwartościowa. Rozdzielenie dostawy towaru od usługi jego montażu byłoby działaniem sztucznym.

Występuje zatem ścisłe powiązanie dostawy towaru oraz usługi wymiany (remontu), które stanowi o zasadności identyfikacji świadczenia jako złożonego. Przy czym elementem dominującym jest usługa wymiany (remontu), natomiast dostawa falownika ma charakter pomocniczy.

Za powyższym przemawia okoliczność, że z punktu widzenia Klienta to właśnie wymiana (remont) falownika będzie miała dla niego największe znaczenie, gdyż bez niej świadczenie jako całość nie może zostać uznane za wykonane. Klient w momencie dostawy falownika nie nabywa go jako towar gotowy do natychmiastowego użycia, lecz wymaga on odpowiedniego zamontowania przez wykwalifikowanego technika w przystosowanym do tego montażu miejscu. Zatem dopiero wymiana (remont) falownika, tworzy ostateczny efekt oczekiwany przez nabywcę.

W związku z powyższym w dalszej części decyzji tutejszy Organ określi stawkę podatku klasyfikację dla usługi (elementu dominującego).

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.– Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust.4.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

- niniejszych zasad metodycznych,

- uwag do poszczególnych sekcji,

- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

- symbole grupowań,

- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja C Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje PRODUKTY PRZETWÓRSTWA PRZEMYSŁOWEGO.

W sekcji C zawarty jest m.in. dział 33 USŁUGI NAPRAWY, KONSERWACJI I INSTALOWANIA MASZYN I URZĄDZEŃ, który obejmuje:

- specjalistyczne naprawy maszyn, urządzeń i wyrobów wyprodukowanych przez zakłady przemysłowe, których celem jest przywrócenie sprawności oraz ogólne i rutynowe konserwacje (tzw. serwis), zapewniające efektywną pracę sprzętu oraz zapobiegające awariom i naprawom,

- specjalistyczne instalowanie maszyn.

Dział ten nie obejmuje:

- czyszczenia maszyn przemysłowych, sklasyfikowanego w 81.22.12.0,

- naprawy i konserwacji sprzętu komputerowego i (tele) komunikacyjnego, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach grupy 95.1,

- naprawy i konserwacji artykułów użytku domowego, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach grupy 95.2.

W PKWiU 33 mieści się klasa 33.14 USŁUGI NAPRAWY I KONSERWACJI URZĄDZEŃ ELEKTRYCZNYCH, która obejmuje grupowanie 33.14.90.0 Usługi naprawy i konserwacji pozostałego sprzętu elektrycznego.

Grupowanie to obejmuje także usługi naprawy i konserwacji:

- baterii galwanicznych i akumulatorowych,

- przewodów i kabli izolowanych oraz sprzętu instalacyjnego,

- grzejników domowych do zamontowania na stałe, grzejników do basenów pływackich, elektrycznych,

- sprzętu medycznego elektrycznego,

- sprzętu oświetleniowego elektrycznego,

- pozostałego różnorodnego sprzętu elektrycznego, gdzie indziej niesklasyfikowanego.

W związku z powyższym, usługa będąca przedmiotem wniosku spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 33 USŁUGI NAPRAWY, KONSERWACJI I INSTALOWANIA MASZYN I URZĄDZEŃ.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei, na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%,

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy, stanowi że stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do:

1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części

zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

2) robót konserwacyjnych dotyczących:

a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

- w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

W myśl art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Dokonana analiza powołanego przepisu wskazała, że warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze - zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części lub stanowić mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii i być funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b. Po drugie - obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy.

Usługi wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2025 r. poz. 418), zwanej dalej Prawem budowlanym. Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.

Zgodnie z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Słownik Języka Polskiego PWN definiuje natomiast remont jako doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności.

Zebrany materiał wskazuje, że instalację fotowoltaiczną realizowano (…). Wykorzystuje ona energię słoneczną do produkcji prądu, podłączona jest do sieci elektroenergetycznej. Moc instalacji fotowoltaicznej, w której dokonywana jest wymiana falownika, wynosi (…) kW.

W tym miejscu zauważyć należy, że zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy ustawy o odnawialnych źródłach energii wynika, że mikroinstalacja to instalacja odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączona do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.

Podlegający wymianie falownik stanowi kluczowy element instalacji fotowoltaicznej. Celem wymiany jest przywrócenie sprawności tej instalacji.

Mając na uwadze powyższe, czynności wchodzące w zakres usługi będącej przedmiotem niniejszego wniosku, spełniają definicję remontu. W związku z powyższym, usługa wykonywana przez Wnioskodawcę dotyczy czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy.

Zatem, w odniesieniu do drugiego warunku wynikającego z art. 41 ust. 12 ustawy, należy ustalić czy budynek, wewnątrz którego zamontowany jest falownik, jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;

2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędne jest określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy.

W niniejszym zagadnieniu mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym polegającym na dostawie elementu instalacji fotowoltaicznej tj. falownika wraz z jego wymianą.

W piśmie z dnia 23 czerwca 2025 r. będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS z dnia 6 czerwca 2025 r. znak 0111-KDSB1-2.440.101.2025.2.PKG, Wnioskodawca wskazał, że wymiana falownika będzie dokonywana wewnątrz budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Wnioskodawca wskazał więc jedynie ogólne dane dotyczące budynku i nie przedłożył dokumentów umożliwiających weryfikację, że budynek spełnia definicję obiektu budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy.

Zauważyć należy, że w wezwaniu o sygn. 0111-KDSB1-2.440.101.2025.2.PKG z dnia 6 czerwca 2024 r., wezwano Wnioskodawcę o doprecyzowanie informacji, dotyczących miejsca wykonywania świadczenia objętego wnioskiem. Natomiast Wnioskodawca w odpowiedzi na ww. wezwanie wyjaśnił, że nie ma możliwości udzielenia informacji i przedłożenia dokumentów o które wzywa Organ z uwagi na fakt, że przedmiotowe świadczenie będzie wykonywane w przyszłości.

Zgodnie z art. 42a ustawy wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Zgodnie z art. 42a ustawy, przedmiotem klasyfikacji nie jest działalność prowadzona przez podmiot, a jedynie czynność będąca końcowym efektem tej działalności – tj. konkretne, zindywidualizowane, precyzyjnie i szczegółowo opisane świadczenie kompleksowe.

WIS zatem jest decyzją wydawaną w wyniku przeprowadzenia stosownego postępowania dowodowego. Jak sama nazwa wskazuje – wiążąca informacja stawkowa - ma charakter wiążący, co oznacza, że zawarte w niej rozstrzygnięcie wiąże zarówno organy podatkowe, jak i jej adresata. Wiążąca informacja stawkowa stanowi instytucję, która ma wskazywać wnioskodawcy, w szczególności właściwą klasyfikację towaru, usługi bądź świadczenia kompleksowego oraz stawkę podatku. Głównym zatem zadaniem Organu – w ramach ww. instytucji – jest w pierwszej kolejności przeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego, a następnie podjęcie rozstrzygnięcia.

W niniejszej sprawie, kluczowe są kryteria jakie ustawodawca wskazał do spełnienia, w celu zastosowania konkretnej stawki podatku od towarów i usług. Stąd też – zgodnie z art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy – obowiązkiem podmiotu wnioskującego o wydanie wiążącej informacji stawkowej jest przedstawienie tak szczegółowego opisu towaru, usługi bądź świadczenia kompleksowego, aby możliwe stało się dokonanie klasyfikacji oraz określenie stawki podatku. Kluczowe są zatem warunki, które Wnioskodawca musi spełnić aby umożliwić Organowi podjęcie rozstrzygnięcia.

Organ podatkowy wydając WIS jest obowiązany wykazać istnienie poszczególnych faktów, dokonując ich oceny w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy.

Warto w tym miejscu przywołać wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 października 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 675/21, w którym wyrażono opinię, że (…) ciężar dowodzenia spoczywa na organie podatkowym prowadzącym postępowanie w sprawie WIS. Nie oznacza to jednak nieograniczonego niczym obowiązku poszukiwania i przedstawiania dowodów odnośnie istotnych okoliczności w sprawie. W art. 42b ust. 7 ustawy o VAT przyjęto wręcz jako niezbędne rozłożenie ciężaru dowodzenia, a nawet przerzucono ciężar dowodzenia faktów częściowo na wnioskodawcę, stwarzając po jego stronie możliwość szeroko rozumianej inicjatywy dowodowej. Nadanie WIS formy decyzji administracyjnej oznacza, że jej wydanie powinno być poprzedzone przeprowadzeniem postępowania podatkowego, zgodnie z zasadami określonymi ww. przepisach Ordynacji podatkowej, a w jego ramach określonych przepisami prawa materialnego, również przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, stosownie do nakazu płynącego z zasady prawdy obiektywnej.

Zauważyć należy, że stosowanie obniżonych stawek podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, a wychodzenie poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W efekcie uprawnienie do ww. preferencji możliwe będzie jedynie, w sytuacji jednoznacznego i niebudzącego wątpliwości zastosowania przepisu dotyczącego stawki obniżonej.

W związku z powyższym, ponieważ opisana we wniosku usługa (świadczenie kompleksowe) klasyfikowana jest do działu 33 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) właściwą stawką dla jej opodatkowania jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego) będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że klasyfikacja usługi według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 pkt 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji Podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).