WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)
Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 1 kwietnia 2026 r. (data wpływu 1 kwietnia 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia 4 maja 2026 r. (data wpływu 4 maja 2026 r.) oraz 13 lipca 2026 r. (data wpływu 13 lipca 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku:
Towar (świadczenie kompleksowe) - budynek mieszkalny jednorodzinny określany przez Wnioskodawcę jako (...) wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej (...) oraz infrastrukturą techniczną i towarzyszącą (...)
Opis towaru:
budynek mieszkalny jednorodzinny (...), zlokalizowany(...) wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej (...) oraz infrastrukturą techniczną i towarzyszącą zlokalizowaną na tej działce. Budynek będzie posiadał osobne wejście z poziomu gruntu, osobne instalacje oraz będzie odrębnie wykorzystywany, ponadto będzie oddzielony od drugiego budynku ścianą przeciwpożarową aż po samą połać dachową. Budynek przeznaczony będzie do stałego zamieszkania, jego powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2. Teren, na którym znajduje się budynek (...).
Rozstrzygnięcie:
PKOB - 11
Stawka podatku:
8%
Podstawa prawna:
art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy
Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE:
W dniu 1 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 4 maja 2026 r. oraz 13 lipca 2026 r., w zakresie sklasyfikowania ww. towaru (świadczenia kompleksowego) dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.
We wniosku WIS wskazano:
(...)
Główny zakres działalności Wnioskodawcy (...)
Obecnie Wnioskodawca realizuje przedsięwzięcie budowlane w postaci budowy budynku mieszkalnego dwulokalowego (dalej: „Budynek”) (...).
W ramach tego przedsięwzięcia oferowane do sprzedaży będą znajdujące się we wzniesionym Budynku dwa lokale (...)
Przedmiotem wniosku jest lokal znajdujący się we wzniesionym Budynku (dalej: „Nieruchomość”). Nieruchomość ma łączną powierzchnię użytkową (...)
Składa się na niego:
(...)
Nieruchomość jest oddawana w stanie (...)
Na realizację inwestycji związanej z Budynkiem zostało udzielone (...)
Nieruchomość ma własne wejście z poziomu gruntu, własne instalacje, które będą oddzielnie wykorzystywane. Posiada również powierzchnię użytkową mniejszą niż 300m2 i jest oddzielona od drugiego lokalu ścianą przeciwpożarową aż po samą połać dachową.
Nieruchomość będzie sprzedawana razem z następującą infrastrukturą techniczną i towarzyszącą: (...)
Z Nieruchomością związany będzie udział (...)
Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że wszystkie powyższe elementy:
- są nierozerwalnie związane z Nieruchomością,
- są niezbędne do jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,
- są przekazywane obowiązkowo w ramach dostawy Nieruchomości,
- nie są przekazywane na życzenie nabywcy.
Zdaniem Wnioskodawcy wszystkie towary wchodzące w zakres dostawy tworzą świadczenie kompleksowe, którego głównym elementem jest Nieruchomość. Elementy infrastruktury są z nią ściśle powiązane i stanowią integralną część świadczenia, nie mogą być dostarczane oddzielnie. Wnioskodawca podkreśla również, że dostawa infrastruktury jest funkcjonalnie i technicznie związana z Nieruchomością. Bez niej nie mogłaby spełniać swojej funkcji (...)
Dominującym świadczeniem jest dostawa Nieruchomości, natomiast elementy infrastruktury technicznej i towarzyszącej mają charakter pomocniczy, przy czym są one niezbędne do korzystania z budynku zgodnie z jego przeznaczeniem.
Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że wynagrodzenie (...)
Dostawa przedmiotowej Nieruchomości nie będzie obejmować wyposażenia budynku, rozumianego jako elementy ruchome (np. meble, sprzęt AGD, wyposażenie kuchni/łazienki).
Przedmiotem dostawy jest wyłącznie lokal z infrastrukturą stałą.
W dalszej części Wnioskodawca przedstawił proponowane rozstrzygnięcie wraz z jego uzasadnieniem:
Mając na uwadze powyższe w ocenie Wnioskodawcy, dostawa Nieruchomości powinna być objęta obniżoną stawką VAT w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; dalej: „ustawa o VAT”).
Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy o VAT, obniżoną stawkę VAT, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Warunkiem zastosowania 8% stawki jest więc spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie, obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 - zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy o VAT.
Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB) została określona w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB).
Dział 11 tego dokumentu dotyczy budynków mieszkalnych i jest podzielony na trzy grupy:
111. Budynki mieszkalne jednorodzinne (samodzielne budynki takie jak pawilony, wille domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych, rezydencje wiejskie, domy letnie itp. oraz domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu);
112. Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe (budynki samodzielne, domy bliźniacze lub szeregowe o dwóch mieszkaniach, budynki o trzech i więcej mieszkaniach);
113. Budynki zbiorowego zamieszkania (np. domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych itp., a także budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych, aresztów śledczych oraz budynki rezydencji prezydenckich i biskupich).
W przypadku budynków połączonych między sobą (np. domy szeregowe i domy bliźniacze), budynek jest budynkiem samodzielnym, jeśli jest oddzielony od innych jednostek ścianą przeciwpożarową od fundamentu po dach. Gdy nie ma ściany przeciwpożarowej, budynki połączone między sobą uważane są za budynki odrębne, jeśli mają własne wejścia, są wyposażone w instalacje i są oddzielnie wykorzystywane.
Jednocześnie w art. 41 ust. 12b ustawy VAT przewidziano również limit powierzchniowy dla budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zgodnie z tą regulacją, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się:
1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.
Biorąc pod uwagę powyższe Wnioskodawca stwierdza, że dla grupy 111 ma zastosowanie limit 300 m2 (tylko bowiem ta grupa została określona jako budynki mieszkalne jednorodzinne), natomiast w pozostałych dwóch przypadkach (grupa 112 i 113) jest to limit 150 m2 przypadających na jeden lokal. W sytuacji, w której powyższe limity zostałyby przekroczone, preferencyjną stawkę podatku VAT stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (tj. 150 m2 albo 300 m2) w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy VAT).
W ocenie Wnioskodawcy, sprzedawana Nieruchomość stanowiąca (...) powinna zostać zaklasyfikowany do grupy 111 PKOB - tj. budynki mieszkalne jednorodzinne - do których zalicza się m.in. domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu.
Realizowany Budynek w zabudowie połączonej posiada ściany wydzielające lokale mieszkalne spełniające parametry ścian pożarowych, jak również osobne wejście i instalacje, a także będzie sprzedawany i użytkowany oddzielnie od pozostałych.
W takim przypadku nie powinno ulegać wątpliwości, że przy sprzedaży wskazanego lokalu mieszkalnego (Nieruchomości) przysługuje prawo do skorzystania z preferencyjnej stawki VAT w wysokości 8%.
Takie podejście potwierdzają również wydane dotychczas Wiążące Informacje Stawkowe (WIS). Przykładem może być m.in. WIS z dnia 11 kwietnia 2025 r., sygn. 0111-KDSB1-1.440.29.2025.3.GB, z dnia 13 listopada 2024 r., sygn. 0111-KDSB1-1.440.372.2024.4.MSM, czy z dnia 20 lutego 2024 r. sygn. 0111-KDSB1-1.440.486.2023.4.PK.
Do wniosku dołączono (...)
Pismem z dnia 4 maja 2026 r., będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 24 kwietnia 2026 r., znak 0111-KDSB1-2.440.128.2026.1.KG w odpowiedzi na pytanie o jednoznaczne potwierdzenie, że Wnioskodawca złożył wniosek dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towaru (sprzedaży lokalu)
Wnioskodawca potwierdził, że przedmiotowy wniosek o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej został złożony w celu określenia właściwej stawki podatku od towarów i usług dla czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, tj. dostawy towaru w postaci lokalu mieszkalnego.
Przedmiotem planowanej czynności jest odpłatna dostawa lokalu mieszkalnego (Nieruchomości) wraz z elementami infrastruktury technicznej trwale z nim związanymi oraz udziałem w nieruchomości wspólnej, która to czynność stanowi - zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT - dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że:
- realizowane przedsięwzięcie budowlane (...)
- wybudowane lokale będą przedmiotem sprzedaży na rzecz nabywców,
- sprzedaż ta będzie miała charakter odpłatny i będzie wykonywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
- w konsekwencji będzie ona stanowiła czynność skutkującą powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.
Celem złożenia wniosku jest zatem uzyskanie wiążącej informacji w zakresie prawidłowej stawki VAT dla planowanej dostawy lokalu mieszkalnego, stanowiącej dostawę towarów w rozumieniu ustawy o VAT. Wnioskodawca nie składa wniosku dla czynności przyszłych o charakterze hipotetycznym ani niezwiązanych z powstaniem obowiązku podatkowego, lecz dla konkretnej, planowanej czynności sprzedaży (dostawy) lokalu, która będzie podlegała opodatkowaniu VAT. Tym samym, spełniona jest przesłanka wynikająca z art. 42a ustawy o VAT, zgodnie z którą WIS wydawana jest na potrzeby opodatkowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W odpowiedzi na pytanie o doprecyzowanie przedmiotu wniosku poprzez wskazanie jednego, konkretnego lokalu mieszkalnego Wnioskodawca wskazał, że złożony wniosek dotyczy lokalu (...)
W odpowiedzi na pytanie o określenie jakie konkretnie elementy (stanowiące wraz z lokalem przedmiot wniosku) związane ze sprzedażą lokalu objęte będą prawem wyłącznego i nieodpłatnego korzystania z części nieruchomości wspólnej, a w zakresie jakich elementów będzie to udział w częściach wspólnych Wnioskodawca wskazał, (...)
W odpowiedzi na pytanie o wskazanie, czy w momencie sprzedaży lokal wraz z infrastrukturą techniczną i towarzyszącą, udziałem w gruncie oraz z prawem do wyłącznego i nieodpłatnego korzystania z części nieruchomości wspólnej objęte będą jedną umową sprzedaży, jednym aktem notarialnym oraz jedną księgą wieczystą Wnioskodawca potwierdził, (...)
W odpowiedzi na pytanie o wskazanie, czy poszczególne elementy infrastruktury technicznej i towarzyszącej będą znajdować się na tej samej działce co przedmiotowy lokal
Wnioskodawca (...)
W odpowiedzi na pytanie o sprecyzowanie jaki funkcjonalny związek z lokalem ma każdy z elementów infrastruktury technicznej i towarzyszącej (należy szczegółowo opisać)
Wnioskodawca wskazał, że poszczególne elementy infrastruktury technicznej i towarzyszącej pozostają w bezpośrednim, funkcjonalnym i technicznym związku z lokalem, gdyż służą zapewnieniu możliwości jego prawidłowego i zgodnego z przeznaczeniem użytkowania.
Związek ten przejawia się w następujący sposób: (...)
W odpowiedzi na pytanie o potwierdzenie, że wskazana we wniosku powierzchnia została obliczona zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) wraz ze wskazaniem podziału na poszczególne pomieszczenia z podaniem ich przeznaczenia i powierzchni Wnioskodawca potwierdził, że wskazana we wniosku powierzchnia użytkowa lokalu została obliczona zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB).
(...)
Powierzchnia została obliczona z uwzględnieniem wytycznych PKOB, tj. z wyłączeniem powierzchni elementów konstrukcyjnych (np. ścian, słupów, kominów) oraz zgodnie z zasadami dotyczącymi kwalifikacji poszczególnych pomieszczeń do powierzchni użytkowej.
W porównaniu do przedstawionej (...)
W odpowiedzi na pytanie o wyjaśnienie, (...)
Ponadto w dalszej części uzupełnienia wskazano, że (...)
Do uzupełnienia dołączono: (...)
Pismem z dnia 13 lipca 2026 r., będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 23 czerwca 2026 r., znak 0111-KDSB1-2.440.128.2026.2.KG Wnioskodawca wskazał, że mając na uwadze treść wezwania oraz stanowisko Organu dotyczące (...)
Przedmiotem wniosku jest dostawa lokalu mieszkalnego (...)
Przedmiotem niniejszego wniosku (...)
W odpowiedzi na pytanie o doprecyzowanie (...)
W odpowiedzi na pytanie o jednoznaczne określenie (...)
W odpowiedzi na pytanie o wyjaśnienie rozbieżności (...)
W odpowiedzi na pytanie o wyjaśnienie rozbieżności (...)
Do uzupełnienia dołączono: (...)
W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, postanowieniem z dnia 16 lipca 2026 r. nr 0111-KDSB1-2.440.128.2026.3.KG tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 23 lipca 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.
Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (towaru)
Należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.
Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.
Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:
- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).
Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27). Rzecznik Generalna zauważyła także, że Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31). Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.
Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze - tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy - wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.
Jednym z decydujących czynników uznania towaru za „świadczenie kompleksowe” jest zatem także to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium w tym przypadku jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie złożone występuje zatem wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu.
Warto jednak zauważyć, że oceniając powiązanie różnych czynności pod kątem występowania świadczenia kompleksowego, należy zwrócić szczególną uwagę na indywidualny charakter całego świadczenia. Oznacza to, że te same czynności, wykonywane w różnych warunkach, przez różne podmioty mogą podlegać różnym kryteriom oceny, zważywszy na aspekt ekonomiczny oraz cel całej transakcji. W niniejszej sprawie istotne kryterium oceny stanowi nietypowość, niepowtarzalność całego przedsięwzięcia o innowacyjnym charakterze.
W tym miejscu należy wyjaśnić także, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowiony został budynek, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynku lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynku, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym jest on posadowiony, grunt dzieli byt prawny budynków lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
Jeżeli mamy do czynienia z działką, na której znajduje się więcej niż jeden budynek, dostawa budynku mieszkalnego spełniającego kryterium budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym następuje wraz z proporcjonalnie obliczoną w stosunku, np. do powierzchni użytkowej budynku, dostawą gruntu.
Ponadto zauważyć należy, że dostawa infrastruktury technicznej i towarzyszącej przynależnej do budynku również powinna zostać obliczona proporcjonalnie w stosunku np. do powierzchni użytkowej budynku. Istotne jest, aby przyjęty klucz podziału był rzetelny i miarodajny, a tym samym odzwierciedlał stan faktyczny.
Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku, jego uzupełnieniach i załącznikach, należy wskazać, że czynności składające się na dostawę budynku mieszkalnego jednorodzinnego (...) są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.
Sprzedaż nastąpi poprzez (...)
Wszystkie podjęte czynności zmierzają do efektu końcowego, którym jest dostawa budynku mieszkalnego jednorodzinnego (...) wraz z prawem do wyłącznego korzystania (...) oraz elementami infrastruktury technicznej i towarzyszącej znajdującymi się na tej działce. Klient nie jest zainteresowany nabyciem poszczególnych elementów osobno, samodzielnie nie mają one dla Niego istotnego znaczenia i służą tylko osiągnięciu celu końcowego. Nie da się bowiem dostarczyć infrastruktury bez dostarczenia budynku, a jednocześnie budynek bez tej infrastruktury ma znacząco gorsze - a w przypadku przyłączy wręcz uniemożliwiające - zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych. Nie da się również odłączyć infrastruktury od budynku i sprzedać ją osobno, innym nabywcom.
Mając na uwadze, przedstawione okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że czynności opisane we wniosku oraz jego uzupełnieniach, mają charakter kompleksowy.
Elementem dominującym (głównym) w ramach opisanego świadczenia będzie dostawa budynku, a elementy pomocnicze to (...)
Wobec powyższego stwierdzić należy, że dostawa budynku mieszkalnego jednorodzinnego - (...) jest kluczowym elementem realizowanego świadczenia. Pozostałe elementy świadczenia przyczyniają się do efektywniejszego wykonania świadczenia głównego.
Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z czynnością główną (dominującą).
Tym samym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji dla towaru - budynku mieszkalnego jednorodzinnego - (...)
Uzasadnienie klasyfikacji towaru:
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury Scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury Scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Zgodnie z art. 42a pkt 2 lit. a ustawy, WIS zawiera m.in. klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, jednakże tylko w sytuacji, w której jest ona niezbędna do określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) - Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB) stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych, rozumianych jako produkty finalne działalności budowlanej. Klasyfikacja ustala symbole, nazwy i zakres poszczególnych grupowań klasyfikacyjnych na czterech poziomach tj.: sekcji, działów, grup i klas.
Zgodnie z zasadami metodycznymi PKOB - przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych.
Każdy obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z jego przeważającym przeznaczeniem, przy uwzględnieniu charakteru technicznego obiektu (np. budynek, budowla). W przypadku budynków przeznaczonych lub użytkowanych do wielu celów klasyfikuje się je w jednej pozycji PKOB, zgodnie z ich głównym użytkowaniem, wyrażonym w m2 powierzchni użytkowej, przeznaczonej na ten cel.
Budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.
W przypadku budynków połączonych między sobą (np. domy bliźniacze lub szeregowe), budynek jest budynkiem samodzielnym, jeśli jest oddzielony od innych jednostek ścianą przeciwpożarową od fundamentu po dach. Gdy nie ma ściany przeciwpożarowej, budynki połączone między sobą uważane są za budynki odrębne, jeśli mają własne wejścia, są wyposażone w instalacje i są oddzielnie wykorzystywane.
Za jednostkę klasyfikacyjną przyjmuje się zwykle pojedynczy obiekt budowlany. Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny.
Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem:
- powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów,
- powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych,
- powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.
Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).
W sekcji 1 „Budynki” w dziale 11 w grupie 111 „Budynki mieszkalne jednorodzinne” Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych mieści się klasa 1110 „Budynki mieszkalne jednorodzinne” w odniesieniu do której wskazano:
„Klasa obejmuje:
- Samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych, rezydencje wiejskie, domy letnie itp.
- Domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu.”
(...)
W związku z powyższym, w oparciu o przedstawiony opis oraz dokumenty złożone w niniejszej sprawie - budynek mieszkalny jednorodzinny - (...), należy klasyfikować jako budynek mieszkalny w dziale PKOB 11.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług:
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
Na podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248 ze zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.
Z kolei art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do:
1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
2) robót konserwacyjnych dotyczących:
a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12,
- w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.
Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:
1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.
Obiekty budownictwa mieszkaniowego to - jak wynika z art. 2 pkt 12 ustawy - budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.
Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek.
Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części.
Po drugie, obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.
W niniejszej sprawie mamy do czynienia z dostawą budynku, tym samym przedmiot wniosku dotyczy jednej z czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy.
Jednakże, aby możliwe było zastosowanie przez Wnioskodawcę preferencyjnej stawki podatku VAT w związku realizowaną dostawą, należy dokonać analizy czy budynek opisany we wniosku i jego uzupełnieniu jest obiektem zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
W niniejszej sprawie objęty wnioskiem (...) jest budynkiem sklasyfikowanym w PKOB 11.
Z analizy zgromadzonego materiału dowodowego (...)
(...)
Tym samym przedmiotowy budynek jest budynkiem przeznaczonym do stałego zamieszkania.
W związku z powyższym należy uznać, że przedmiotowy budynek, spełnia przesłanki zaliczające go do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
W tym miejscu ponownie należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowiony został budynek, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynku lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynku, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym jest on posadowiony, grunt dzieli byt prawny budynków lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
Jeżeli mamy do czynienia z działką, na której znajduje się więcej niż jeden budynek, dostawa budynku mieszkalnego spełniającego kryterium budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym następuje wraz z proporcjonalnie obliczoną w stosunku, np. do powierzchni użytkowej budynku, dostawą gruntu. Istotne jest, aby przyjęty klucz podziału był rzetelny i miarodajny, a tym samym odzwierciedlał stan faktyczny.
W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar - budynek mieszkalny jednorodzinny - (...) wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej stanowiącej (...) prawem do wyłącznego korzystania (...) z części tej działki oraz infrastrukturą techniczną i towarzyszącą zlokalizowaną na tej działce, jest budynkiem stałego zamieszkania klasyfikowanym do działu PKOB 11 oraz nie jest wymieniony w wyłączeniu w związku z art. 41 ust. 12b ustawy, jego dostawa będzie opodatkowana stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.
Informacje dodatkowe:
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów (świadczeń kompleksowych) tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do dostawy towaru (świadczenia kompleksowego) będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- towar (świadczenie kompleksowe), będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,
albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja towaru (świadczenia kompleksowego), lub
- stawka podatku właściwa dla towaru (świadczenia kompleksowego), lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.
POUCZENIE:
Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).