Interpretacja 0111-KDSB1-2.440.172.2025.6.DS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 16 kwietnia 2025 r. (data wpływu 16 kwietnia 2025 r.) uzupełnionego pismem z dnia 16 kwietnia 2025 r. (data wpływu 16 kwietnia 2025 r.), 22 kwietnia 2025 r. (data wpływu 22 kwietnia 2025 r.), 5 czerwca 2025 r. (data wpływu 5 czerwca 2025 r.), 21 lipca 2025 r. (data wpływu 21 lipca 2025 r.), 4 sierpnia 2025 r. (data wpływu 4 sierpnia 2025 r.) oraz 6 sierpnia 2025 r. (data wpływu 6 sierpnia 2025 r.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – wykonanie tarasu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, (...).

Opis usługi: Wnioskodawca realizuje świadczenie kompleksowe, polegające na doradztwie i wykonaniu odpowiednich pomiarów i projektu tarasu, doborze odpowiednich materiałów, transporcie oraz wykonaniu (montażu) tarasu, w ramach którego wykonywane są następujące czynności: usunięcie humusu, niwelacja terenu, wyznaczenie poziomów niwelatorem laserowym, ułożenie bloczków betonowych na podbudowie z kruszywa, rozwinięcie geowłókniny, montaż pierwszej warstwy konstrukcji do bloczków betonowych a pomocą szpilek gwintowanych i kotwy chemicznej, a także do ściany zewnętrznej budynku, montaż drugiej warstwy konstrukcji stanowiącej warstwę nośną, do której montowana jest deska kompozytowa zamocowana za pomocą spinek i wkrętów do drewna, zamaskowanie deską cokołową i wykończenie listwą wykończeniową wysokości konstrukcji. Po zakończeniu montażu następuje uprzątnięcie terenu po wykonanych pracach. Materiały wykorzystywane w ramach świadczenia to bloczki betonowe, kruszywo, geowłóknina, legary ze skandynawskiego drewna impregnowanego ciśnieniowo, deska kompozytowa, systemowe spinki i wkręty, kotwy i szpilki gwintowane.

Świadczenie wykonywane jest w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, którego powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m², (...).

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 43

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek uzupełniony w dniu 16 kwietnia 2025 r., 22 kwietnia 2025 r., 5 czerwca 2025 r., 21 lipca 2025 r., 4 sierpnia 2025 r. oraz 6 sierpnia 2025 r. w zakresie sklasyfikowania ww. usługi (świadczenia kompleksowego) według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku wskazano:

Zwracam się z uprzejmą prośbą o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej opodatkowania usługi budowy tarasu z materiałem.

Natomiast w treści dołączonego do wniosku formularza do wniosku WIS wskazano:

(...)

Na podstawie art. 14d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 1234) zwracam się z uprzejmą prośbą o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej opodatkowania usługi budowy tarasu z materiałem. Usługa obejmuje zarówno kompleksowe wykonanie tarasu na terenie nieruchomości należącej do klienta będącej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, którego powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m², jak i dostarczenie niezbędnych materiałów budowlanych. Celem niniejszego wniosku jest uzyskanie jednoznacznej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie prawidłowego opodatkowania wykonywanej usługi.

Adres inwestycji: (...)

Taras w kształcie litery L o powierzchni 38 m²- powiększony na prośbę Inwestora w stosunku do projektu o element z boku budynku.

Po wizycie u klienta i pomiarach z natury została przygotowana szczegółowa oferta zawierająca opis materiałów, które maja być użyte przy budowie tarasu wraz sposobem ich montażu, ilością potrzebnych elementów montażowych i sposobem łączenia. Inwestor zapoznał się z oferta, która zawierała cenę za usługę montażową wraz z dostarczeniem materiału. Po podjęciu decyzji o współpracy i realizacji inwestycji została przygotowana umowa. W umowie zawarte są dane klienta, miejsce realizacji, termin realizacji, opis wybranej deski i innych materiałów, wartość całkowita realizacji bez rozbicia na poszczególne elementy składowe umowy i sposób rozliczenia.

Po wpłacie zaliczki zostały zamówione następujące materiały:

‒ bloczki betonowe w ilości 84 szt.,

‒ kruszywo - tzw. pospółka,

‒ geowłóknina,

‒ legary ze skandynawskiego drewna impregnowanego ciśnieniowo w przekroju 75x40 mm,

‒ deska kompozytowa w ilości 40 m², deska cokołowa, listwy wykończeniowe,

‒ systemowe spinki i wkręty,

‒ materiały do trwałego montażu – kotwy chemiczne i szpilki gwintowane M10.

W terminie wyznaczonym w umowie rozpoczyna się realizacja usługi montażu wraz z dostarczeniem materiałów.

Kolejne etapy realizacji budowy tarasu u klienta:

‒ usunięcie humusu, niwelacja terenu,

‒ wyznaczenie poziomów niwelatorem laserowym,

‒ na podbudowie z kruszywa następuje ułożenie bloczków betonowych pod konstrukcję krzyżową tarasu,

‒ rozwinięcie geowłókniny zapobiegającej wzrostowi roślinności pod tarasem,

‒ do bloczków betonowych za pomocą szpilek gwintowanych M10 i kotwy chemicznej montowana pierwsza warstwa konstrukcji nośnej tarasu (legary drewniane ze skandynawskiego drewna konstrukcyjnego impregnowanego ciśnieniowo

‒ pierwsza warstwa konstrukcji kotwiona jest do konstrukcji nośnej - ściany zewnętrznej budynku przy użyciu kotew chemicznych i szpilek gwintowanych M10, montaż ten trwale łączy taras z budynkiem, powoduje powstanie bardzo mocnego, szczelnego i długotrwałego połączenia konstrukcji tarasu z konstrukcją budynku.

‒ na pierwszej warstwie konstrukcji montowana jest druga warstwa konstrukcji stanowiąca warstwę nośna, bezpośrednią wypoziomowaną powierzchnię, do której montowana jest deska kompozytowa lub deska drewniana,

‒ na konstrukcji krzyżowej zostaje ułożona deska kompozytowa i zamocowana przy pomocy dedykowanych spinek i wkrętów do drewna,

‒ wysokość konstrukcji zostaje zamaskowana deską cokołową i wykończona listwą wykończeniową,

‒ po zakończeniu usługi montażowej następuje uprzątnięcie terenu po wykonanych pracach.

W wyżej wymienionej usłudze montażu wraz z dostawą materiałów zostały spełnione przesłanki:

‒ budowa i dostawa w obiekcie zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się przy tym obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 z późn. zm.), funkcjonalnie z nimi związaną. Natomiast obiektami budownictwa mieszkaniowego są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) w dziale 11 (zob. art. 2 pkt 12 u.p.t.u.),

‒ powierzchnia użytkowa budynku nie przekracza 300 m²,

‒ świadczenie usług z wykorzystaniem materiałów własnych,

‒ taras montowany jest przy budynku mieszkalnym stałego zamieszkania sklasyfikowanym w PKOB w dziale 11, w tym budynku mieszkalnym jednorodzinnym, którego powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m². Warunek ten spełniony jest również, jeżeli taras montowany jest przy lokalu mieszkalnym, którego powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m²,

‒ konstrukcyjne połączenie tarasu z obiektem budownictwa mieszkaniowego (zamocowanie konstrukcji nośnej tarasu do elementów konstrukcyjnych budynku przy użyciu kotew chemicznych i szpilek gwintowanych M10, a próba demontażu konstrukcji spowoduje zarówno trwałe uszkodzenie tarasu, jak i elementów konstrukcyjnych tego obiektu.

Reasumując:

Trwały montaż tarasu do budynku przy pomocy kotew chemicznych i szpilek gwintowanych M10 gwarantuje najwyższą trwałość, bezpieczeństwo i odporność na warunki atmosferyczne oraz obciążenia, ale jednocześnie powoduje, że taras staje się integralną i nierozerwalnie związaną częścią budynku, nieprzeznaczoną do demontażu.

Wnioskuję o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej (WIS) w zakresie określenia właściwej stawki VAT dla usługi budowy tarasu wraz z dostarczeniem deski kompozytowej oraz wszystkich elementów niezbędnych do realizacji tej inwestycji.

Do wniosku Wnioskodawca dołączył (...)

Pismem z dnia 16 kwietnia 2025 r. przesłał:

(...)

Pismem z dnia 22 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca wskazując na wcześniejszy błędny zapis ponownie przesłał opis przedmiotu wskazując:

Na podstawie art. 14d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 1234) zwracam się z uprzejmą prośbą o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej opodatkowania usługi budowy tarasu z materiałem. Usługa obejmuje zarówno kompleksowe wykonanie tarasu na terenie nieruchomości należącej do klienta będącej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, którego powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m², jak i dostarczenie niezbędnych materiałów budowlanych. Celem niniejszego wniosku jest uzyskanie jednoznacznej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie prawidłowego opodatkowania wykonywanej usługi.

Adres inwestycji: (...)

Taras w kształcie litery L o powierzchni 38 m²- powiększony na prośbę Inwestora w stosunku do projektu o element z boku budynku.

Po wizycie u klienta i pomiarach z natury została przygotowana szczegółowa oferta zawierająca opis materiałów, które maja być użyte przy budowie tarasu wraz ze sposobem ich montażu, ilością potrzebnych elementów montażowych i sposobem łączenia. Inwestor zapoznał się z ofertą, która zawierała cenę za usługę montażową wraz z dostarczeniem materiału. Po podjęciu decyzji o współpracy i realizacji inwestycji została przygotowana umowa. W umowie zawarte są dane klienta, miejsce realizacji, termin realizacji, opis wybranej deski i innych materiałów, wartość całkowita realizacji bez rozbicia na poszczególne elementy składowe umowy i sposób rozliczenia. Po wpłacie zaliczki zostały zamówione następujące materiały:

‒ bloczki betonowe w ilości 84 szt.,

‒ kruszywo- tzw. pospółka,

‒ geowłóknina,

‒ legary ze skandynawskiego drewna impregnowanego ciśnieniowo w przekroju 75x40 mm,

‒ deska kompozytowa w ilości 40m2, deska cokołowa, listwy wykończeniowe,

‒ systemowe spinki i wkręty,

‒ materiały do trwałego montażu – kotwy chemiczne i szpilki gwintowane M10.

W terminie wyznaczonym w umowie rozpoczyna się realizacja usługi montażu wraz z dostarczeniem materiałów.

Kolejne etapy realizacji budowy tarasu u klienta:

‒ bloczki betonowe w ilości 84 szt.,

‒ kruszywo- tzw. pospółka,

‒ geowłóknina,

‒ legary ze skandynawskiego drewna impregnowanego ciśnieniowo w przekroju 75x40 mm,

‒ deska kompozytowa w ilości 40 m², deska cokołowa, listwy wykończeniowe,

‒ systemowe spinki i wkręty,

‒ materiały do trwałego montażu – kotwy chemiczne i szpilki gwintowane M10.

W terminie wyznaczonym w umowie rozpoczyna się realizacja usługi montażu wraz z dostarczeniem materiałów.

Kolejne etapy realizacji budowy tarasu u klienta:

‒ usunięcie humusu, niwelacja terenu,

‒ wyznaczenie poziomów niwelatorem laserowym,

‒ na podbudowie z kruszywa następuje ułożenie bloczków betonowych pod konstrukcję krzyżową tarasu,

‒ rozwinięcie geowłókniny zapobiegającej wzrostowi roślinności pod tarasem,

‒ do bloczków betonowych za pomocą szpilek gwintowanych M10 i kotwy chemicznej

‒ montowana pierwsza warstwa konstrukcji nośnej tarasu (legary drewniane ze skandynawskiego drewna konstrukcyjnego impregnowanego ciśnieniowo

‒ pierwsza warstwa konstrukcji kotwiona jest do konstrukcji nośnej - ściany zewnętrznej budynku przy użyciu kotew chemicznych i szpilek gwintowanych M10, montaż ten trwale łączy taras z budynkiem, powoduje powstanie bardzo mocnego, szczelnego i długotrwałego połączenia konstrukcji tarasu z konstrukcją budynku.

‒ na pierwszej warstwie konstrukcji montowana jest druga warstwa konstrukcji stanowiąca warstwę nośna, bezpośrednią wypoziomowaną powierzchnię, do której montowana jest deska kompozytowa lub deska drewniana,

‒ na konstrukcji krzyżowej zostaje ułożona deska kompozytowa i zamocowana przy pomocy dedykowanych spinek i wkrętów do drewna,

‒ wysokość konstrukcji zostaje zamaskowana deską cokołową i wykończona listwą wykończeniową,

‒ po zakończeniu usługi montażowej następuje uprzątnięcie terenu po wykonanych pracach.

W wyżej wymienionej usłudze montażu wraz z dostawą materiałów zostały spełnione przesłanki:

‒ budowa i dostawa w obiekcie zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się przy tym obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 z późn. zm.), funkcjonalnie z nimi związaną. Natomiast obiektami budownictwa mieszkaniowego są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) w dziale 11 (zob. art. 2 pkt 12 u.p.t.u.),

‒ powierzchnia użytkowa budynku nie przekracza 300 m²,

‒ świadczenie usług z wykorzystaniem materiałów własnych,

‒ taras montowany jest przy budynku mieszkalnym stałego zamieszkania sklasyfikowanym w PKOB w dziale 11, w tym budynku mieszkalnym jednorodzinnym, którego powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m². Warunek ten spełniony jest również, jeżeli taras montowany jest przy lokalu mieszkalnym, którego powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m²,

‒ konstrukcyjne połączenie tarasu z obiektem budownictwa mieszkaniowego (zamocowanie konstrukcji nośnej tarasu do elementów konstrukcyjnych budynku przy użyciu kotew chemicznych i szpilek gwintowanych M10, a próba demontażu konstrukcji spowoduje zarówno trwałe uszkodzenie tarasu, jak i elementów konstrukcyjnych tego obiektu.

Reasumując:

Trwały montaż tarasu do budynku przy pomocy kotew chemicznych i szpilek gwintowanych M10 gwarantuje najwyższą trwałość, bezpieczeństwo i odporność na warunki atmosferyczne oraz obciążenia, ale jednocześnie powoduje, że taras staje się integralną i nierozerwalnie związaną częścią budynku, nieprzeznaczoną do demontażu.

Wnioskuję o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej (WIS) w zakresie określenia właściwej stawki VAT dla usługi budowy tarasu wraz z dostarczeniem deski kompozytowej oraz wszystkich elementów niezbędnych do realizacji tej inwestycji.

Pismem z dnia 5 czerwca 2025 r. (data wpływu 5 czerwca 2025 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS z dnia 14 maja 2025 r. znak: 0111-KDSB1-2.440.172.2025.1.DS, Wnioskodawca wskazał:

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania o jakie elementy z boku budynku zostanie powiększony taras oraz czy elementy te stanowią przedmiot wniosku Wnioskodawca wskazał:

Taras zostanie powiększony, w stosunku do projektu o element zachodzący za róg budynku o wym. 2x2 m. Ilość belek drewnianych zostanie skorygowana, aby pasowała do nowej formy tarasu (belki montowane są przez inną firmę). W sumie taras będzie miał powierzchnię ok. 39 m².

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania ile trwa wykonanie tarasu u klienta oraz ile trwa jego ewentualne wcześniejsze przygotowanie u Wnioskodawcy i w jaki sposób przebiega Wnioskodawca wskazał:

W przypadku tarasu kompozytowego prace przygotowawcze w siedzibie firmy sprowadzają się do zamówienia materiałów:

‒ bloczki betonowe w ilości 84 szt.,

‒ kruszywo - tzw. Pospółka- ok 1 tony,

‒ geowłóknina - 50 m²,

‒ legary ze skandynawskiego drewna impregnowanego ciśnieniowo w przekroju 75x40 mm,

‒ deska kompozytowa, która zostanie wyprodukowana na specjalny wymiar- 4,5 m długości,

‒ systemowe spinki (900 szt.) i wkręty (1800 szt.),

‒ materiały do trwałego montażu - kotwy chemiczne i szpilki gwintowane M10.

Po skompletowaniu materiałów, wszystkie elementu do wykonania tarasu zostają dostarczone na miejsce montażu.

Montaż na miejscu trwa ok. 10 dni roboczych.

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania do jakiej warstwy ściany budynku montowany jest taras (np. elewacji budynku, dalszej warstwy ściany) oraz szczegółowe opisanie tego montażu Wnioskodawca wskazał:

Pierwsza warstwa konstrukcji kotwiona jest w następujący sposób:

Przez elewację nawiercane są otwory (przy pomocy wiertarki udarowej), które poprowadzone są do dalszej warstwy ściany - konstrukcji budynku. Głębokość nawiertu w ścianie nośnej to ok. 20 cm. Następnie wpuszczana są do otworu kotwy chemiczne, a w kotwy chemiczne osadzane są szpilki gwintowane fi 10. Po zastygnięciu kotew chemicznych tworzy się trwałe połączenie konstrukcji tarasu z budynkiem.

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania czy taras będzie integralną częścią budynku i będzie związany trwale z budynkiem np. poprzez fundament, płytę fundamentową Wnioskodawca wskazał:

Taras, przez zakotwienie konstrukcji warstwy nośnej tarasu przy pomocy nawiertu, kotew chemicznych, szpilek gwintowanych fi 10 staje się integralną częścią budynku i jest trwale związany z budynkiem.

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania czy w wyniku wykonania tarasu zmianie ulegnie ulegną charakterystyczne parametry budynku jak kubatura, powierzchnia budynku lub zabudowy Wnioskodawca wskazał:

W wyniku wykonania tarasu rozbudowie podlega powierzchnia zabudowy.

Budowa tarasu przy domu jednorodzinnym wpływa na charakterystyczne parametry budynku, takie jak powierzchnia zabudowy oraz kubatura brutto. Zgodnie z przepisami, taras znajdujący się w obrysie budynku – wlicza się do powierzchni zabudowy i kubatury budynku, co ma znaczenie m.in. przy wyliczaniu wskaźników urbanistycznych, podatków oraz zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Taras wykonany w w/w sposób stanowi funkcjonalno-użytkową całość z budynkiem mieszkalnym i jest jego integralna część – zarówno pod względem konstrukcyjnym, jak i użytkowym. Oznacza to, że jego budowa lub powiększenie może być uznane za istotną zmianę parametrów obiektu budowlanego.

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania czy przedmiotowy taras będzie posiadał zadaszenie Wnioskodawca wskazał:

Inwestor w późniejszym czasie chce wykonać zabudowę tarasu ogrodem szklanym- pergolą z dachem szklanym i systemem ścian całoszklanych, w związku z czym przy wykonywaniu konstrukcji tarasu zostały uwzględnione wzmocnienia po obwodzie tarasu, zapewniających w przyszłości płynne poruszanie się ścian całoszklanych po torach jezdnych.

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania czy zdaniem Wnioskodawcy wszystkie elementy świadczenia są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie Wnioskodawca wskazał:

Budowa tarasu to proces, w którym wszystkie elementy – zamówienie materiałów oraz usługa montażu – są ze sobą ściśle powiązane i tworzą jedną, nierozłączną całość. Realizacja inwestycji tarasowej obejmuje kompleksowe działania: od doradztwa i projektu, przez dobór oraz dostawę odpowiednich materiałów, aż po profesjonalny montaż. Każdy z tych etapów jest niezbędny do prawidłowego wykonania tarasu i nie funkcjonuje samodzielnie – materiały są dobierane pod konkretną technologię montażu, a montaż wymaga zastosowania właściwych, zamówionych wcześniej komponentów.

Oferując budowę tarasów realizowane jest zamówienie jako usługa kompleksowa, w której dostawa materiałów i montaż stanowią jedną, nierozłączną usługę sprzedawaną klientowi. Klient nie posiada informacji w jakim trybie i u jakich producentów zamawiane są poszczególne materiały, jaki jest termin oczekiwania na nie. Klient decyduje jaki kolor i jaką fakturę deski chce mieć zamontowaną na swoim tarasie i określa wymiar tarasu. Oczywiście zostaje poinformowany jakie są warunki montażu i elementy jakie są użyte przy montażu. Jednakże Klient oczekuje efektu końcowego czyli wypoczynku na tarasie.

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wyjaśnienia na czym konkretnie polega (należy szczegółowo i precyzyjnie opisać) zależność między elementami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku, powodująca, że czynności te nie mogą być wykonywane odrębnie Wnioskodawca wskazał:

Bez właściwych materiałów nie można wykonać montażu, a same materiały bez profesjonalnego montażu nie tworzą funkcjonalnej konstrukcji. Całość inwestycji – od zamówienia po montaż – jest więc traktowana jako jedno, spójne świadczenie, bez możliwości rozdzielenia tych elementów bez utraty wartości użytkowej i technicznej tarasu.

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania co zdaniem Wnioskodawcy będzie elementem dominującym (głównym), a co pomocniczym w ramach opisanego świadczenia. Jakie okoliczności przesądzają o tym, że dany element świadczenia będzie miał charakter dominujący Wnioskodawca wskazał:

W budowie tarasu elementem dominującym jest usługa budowy tarasu, czyli kompleksowa realizacja obejmująca montaż i wykonanie konstrukcji. Materiały są niezbędne i mają istotny wpływ na trwałość oraz estetykę, jednak to usługa montażu stanowi kluczowy, przeważający element całego przedsięwzięcia.

Usługa budowy tarasu obejmuje bowiem nie tylko samą instalację, ale także wiedzę techniczną, odpowiednie przygotowanie podłoża, zapewnienie prawidłowego odwodnienia, izolacji i bezpieczeństwa konstrukcji, zgodnie z obowiązującymi normami i przepisami budowlanymi. Materiały, choć kluczowe dla jakości efektu końcowego, stanowią komponent podporządkowany prawidłowemu wykonaniu prac. Bez profesjonalnej usługi montażu nawet najlepsze materiały nie zapewnią trwałości i funkcjonalności tarasu.

Podsumowując, zamówienie materiałów jest ważnym, ale podrzędnym elementem wobec usługi budowy tarasu, która integruje wszystkie etapy i decyduje o końcowym sukcesie inwestycji i zadowoleniu Inwestora.

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania jak skalkulowane jest wynagrodzenie za wykonywane świadczenie oraz jak kształtuje się proporcja ceny towarów do ceny usług wchodzących w skład świadczenia. Czy cena obejmuje całość świadczenia Wnioskodawca wskazał:

Trudno mówić jest o proporcji ceny materiałów do ceny usługi, ponieważ wachlarz materiałów wykończeniowych- deski kompozytowej jest tak szeroki i rozpiętość cenowa jest bardzo duża. Zależność proporcji wynika z kosztu użytej deski - od producenta deski, faktury deski, długości gwarancji na butwienie i gnicie, która może trwać 10 lat, a maksymalnie 25 lat, co ma znaczący wpływ na cenę. Jednakże bez względu na wybór rodzaju i producenta deski przez inwestora w ofercie i w umowie klient otrzymuje kwotę całościową, bez informacji ile kosztuje materiał, a ile wynosi koszt usługi.

Natomiast w odpowiedzi na pytania dotyczące miejsca wykonywania przedmiotowego świadczenia tj. wskazania na jakim etapie budowy jest budynek, PKOB budynku, dokładnej powierzchni użytkowej, a także przedłożenia dokumentów umożliwiających weryfikację czy budynek spełnia definicję obiektu budownictwa mieszkaniowego Wnioskodawca wskazał:

Nie posiadam możliwości przedłożenia dokumentów umożliwiających weryfikację budynku.

Pismem z dnia 21 lipca 2025 r. (data wpływu 21 lipca 2025 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS z dnia 15 lipca 2025 r. znak: 0111-KDSB1-2.440.172.2025.2.DS, Wnioskodawca wskazał:

Doradztwo jest elementem, który związany jest z wizyta u klienta i pomiarami z natury. Doradztwo polega na rozmowie z klientem i przedstawieniem możliwości wykonania (rozmiarów tarasu wygodnych do użytkowania i możliwych do wykonania w danej lokalizacji - w tym konkretnym przypadku powiększenie tarasu wizualnej i praktycznej korzyści, możliwości użycia materiałów optymalnych do danej inwestycji- w tym konkretnym wypadku klient zdecydował się, po zapoznaniu się z przesłaną ofertą materiałowo-cenową, na deskę (....) , ze względu na walory deski, m in. na fakt, że deska ma dobre parametry termiczne i nie nagrzewa się, a taras jest od strony południowo-zachodniej). Projekt natomiast to wizualne przedstawienie w ofercie klientowi, w postaci graficznej, wyglądu poszczególnych rodzajów desek kompozytowych. Doradztwo i projekt to integralna część usługi.

Nadmieniając, że liczba belek zostanie skorygowana i dopasowana do nowej formy tarasu nie zostało doprecyzowane, że chodzi tu o belki ozdobne wydzielające dojście z tarasu do drzwi prowadzących do garażu. Belki te stanowią element małej architektury ogrodowej, nie stanową elementu związanego z wykonaniem tarasu i są wykonywane i montowane przez inną firmę- wykonawcę ogrodu. Wykonanie kolejnych czynności związanych z budową tarasu pozostaje bez zmian.

Proporcja ceny towarów do ceny usług wchodzących w skład świadczenia wykonywanego (...) są tożsame – oba elementy stanowią równorzędne części całkowitej ceny.

(...) jest oddany do użytkowania, budynek jest budynkiem mieszkalnym, w zabudowie bliźniaczej, o całkowitej powierzchni użytkowej (...) o klasyfikacji PKOB 1110.

Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył (...).

Pismem z dnia 25 lipca 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zwrócił się do (...) z prośbą o udzielenie informacji, czy budynek zlokalizowany (...) jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, jaka jest jego dokładna powierzchnia użytkowa oraz o wskazanie na jakich gruntach budynek został posadowiony, a także jakie jest ich przeznaczenie.

W dniu 28 lipca 2025 r. zostało skierowane do Wnioskodawcy zawiadomienie, w którym Organ wskazał, że pismem z dnia 25 lipca 2025 r. zwrócił się do (...) z prośbą o udzielenie informacji dotyczących wskazanego przez Wnioskodawcę budynku.

W dniu 31 lipca 2025 r. do tutejszego Organu wpłynęło pismo (...) , w którym wskazano, że zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę budynek zlokalizowany pod adresem (...) jest budynkiem jednorodzinnym dwulokalowym, w którym zostały wydzielone dwa odrębne lokale nr 1 i 2. Budynek został posadowiony na gruntach budowlanych (...). W piśmie wskazano również, że zgodnie z zaświadczeniem o samodzielności lokali (...).

Pismem z dnia 4 sierpnia 2025 r. Wnioskodawca przesłał rzut parteru oraz piętra budynku jednorodzinnego dwulokalowego, w którym znajduje się lokal C oraz D.

Z przedstawionych dokumentów wynika, że lokal C i D są od siebie oddzielone ścianą oraz że posiadają odrębne wejścia.

Pismem z dnia 6 sierpnia 2025 r. Wnioskodawca wskazał:

Przedmiotowy budynek znajduje się przy (...), oznaczony jest literą D. Lokal posiada odrębne, niezależne wejście, odrębne i niezależne instalacje oraz urządzenia pomiarowe- liczniki do tych instalacji.

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2025 r. o sygn. 0111-KDSB1-2.440.172.2025.5.DS Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 20 sierpnia 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku wskazać również należy, że:

- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze, z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku);

- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać, czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53, z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C‑572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

Świadczenie kompleksowe ma zatem miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.

W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będzie usługa, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Podsumowując, w przypadku gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług. Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia.

Przedstawione przez Wnioskodawcę czynności, składają się na świadczenie kompleksowe obejmujące doradztwo i wykonanie projektu, dobór odpowiednich materiałów, transport oraz wykonanie (montażu) tarasu, w ramach którego wykonywane są następujące czynności: usunięcie humusu, niwelacja terenu, wyznaczenie poziomów niwelatorem laserowym, ułożenie bloczków betonowych na podbudowie z kruszywa, rozwinięcie geowłókniny, montaż pierwszej warstwy konstrukcji do bloczków betonowych za pomocą szpilek gwintowanych i kotwy chemicznej, a także do ściany zewnętrznej budynku, montaż drugiej warstwy konstrukcji stanowiącej warstwę nośną, do której montowana jest deska kompozytowa zamocowana za pomocą spinek i wkrętów do drewna, zamaskowanie deską cokołową i wykończenie listwą wykończeniową wysokości konstrukcji. Po zakończonych pracach następuje uprzątnięcie terenu. Przedmiotowe czynności są ze sobą tak powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Świadczenie oferowane jest przez Wnioskodawcę w całości. Koszt poszczególnych etapów prac oraz zużywanych materiałów nie są przedstawiane klientowi, a cena obejmuje całość świadczenia, bez wyszczególnienia poszczególnych składowych.

Realizacja przedmiotowego świadczenia wymaga podjęcia wielu czynności, które nie stanowią celu samego w sobie i nie stanowią odrębnych świadczeń podlegających odrębnym stawkom podatkowym, lecz są środkami służącymi każdorazowo do wykonania ww. kompleksowego świadczenia. Wykonanie tarasu wymaga dostosowania odpowiednich materiałów a także profesjonalnego montażu. Bez właściwych materiałów nie można wykonać montażu, a same materiały bez montażu nie tworzą funkcjonalnej konstrukcji. Każdy z etapów jest niezbędny do prawidłowego wykonania trasu i nie funkcjonuje samodzielnie. Całość inwestycji jest traktowana jako jedno spójne świadczenie, bez możliwości rozdzielenia poszczególnych elementów bez utraty wartości użytkowej i technicznej tarasu. W związku z tym należy stwierdzić, że w tym konkretnym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym.

Przy czym elementem dominującym jest usługa montażu tarasu, natomiast pozostałe czynności związane z jej wykonaniem mają charakter pomocniczy.

Za powyższym przemawia okoliczność, że z punktu widzenia klienta to właśnie ta czynność będzie miała dla niego największe znaczenie, gdyż o walorach użytkowych tarasu decyduje jego odpowiedni montaż oraz trwałe połączenie z elementami konstrukcyjnymi budynku za pomocą szpilek gwintowanych i kotew chemicznych. Same materiały, mimo iż kluczowe dla jakości efektu końcowego, stanowią komponent podporządkowany prawidłowemu wykonaniu prac. Bez profesjonalnej usługi montażu nawet najlepsze materiały nie zapewnią trwałości i funkcjonalności trasu. Dodatkowo, prawidłowy montaż tarasu wymaga odpowiedniej wiedzy technicznej umożliwiającej montaż zgodny z obowiązującymi normami i przepisami budowlanymi. Usługa montażu integruje wszystkie etapy i decyduje o końcowym sukcesie inwestycji oraz zadowoleniu klienta. Patrząc „oczami przeciętnego klienta” większe znaczenie będzie miała praca, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach usługi montażu, niż same materiały, doradztwo czy wykonanie projektu. Ponadto klient zawiera z wykonawcą umowę dotyczącą realizacji usługi. Wykonawca udziela również 24 miesięcznej gwarancji na wykonany montaż. Natomiast pozostałe czynności wykonywane w ramach przedmiotowego świadczenia tj. dostawę poszczególnych elementów tarasu, doradztwo, oraz wykonanie odpowiednich pomiarów i projektu, transport, należy uznać za czynności pomocnicze, gdyż są jedynie środkiem do zrealizowania głównego przedmiotu wniosku.

W związku z powyższym w dalszej części decyzji tutejszy Organ określi stawkę podatku oraz klasyfikację dla usługi (elementu dominującego) – montażu tarasu.

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust.4.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 z późn. zm.).

Podstawowe cele, konstrukcje i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretacje wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

- niniejszych zasad metodycznych,

- uwag do poszczególnych sekcji,

- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

- symbole grupowań,

- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE.

W świetle wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja F obejmuje:

- budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,

- roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym,

- opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,

- realizację projektów budowlanych do sprzedaży.

Sekcja ta nie obejmuje:

- zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1,

- wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32,

- usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0.

W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE, który obejmuje:

- specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj. wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,

- wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,

- roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.

Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:

- instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp.,

- zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp.

Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.

Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.:

- szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi robotami prace remontowe.

W dziale PKWiU 43 mieści się klasa 43.32 ROBOTY INSTALACYJNE STOLARKI BUDOWLANEJ.

Pod pozycją PKWiU 43.32.10.0 sklasyfikowane zostały Roboty instalacyjne stolarki budowlanej. Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015):

grupowanie to obejmuje także:

- roboty związane z instalowaniem futryn drzwiowych i okiennych oraz drzwi (z wyłączeniem drzwi automatycznych i obrotowych) i okien, okiennic, żaluzji drzwiowych i okiennych żaluzji listwowych, drzwi garażowych itp. wykonanych z dowolnego materiału,

- roboty związane ze wzmacnianiem drzwi zewnętrznych i roboty związane z instalowaniem wzmocnionych drzwi,

- roboty związane z instalowaniem drzwi przeciwpożarowych,

- roboty związane z instalowaniem wewnętrznych schodów, szaf ściennych, wbudowanych mebli kuchennych na wymiar,

- roboty związane z instalowaniem desek poszycia ścian, zakładaniem boazerii itp.,

- roboty związane z instalowaniem ruchomych przegród oraz podsufitki na konstrukcji metalowej,

- roboty związane z instalowaniem werand i oranżerii w prywatnych domach.

Grupowanie to nie obejmuje:

- robót związanych z instalowaniem ogrodzeń i balustrad, sklasyfikowanych w 43.29.12.0,

- robót związanych z instalowaniem drzwi automatycznych i obrotowych, sklasyfikowanych w 43.29.19.0,

- robót związanych z instalowaniem wyrobów kowalstwa artystycznego, sklasyfikowanych w 43.39.11.0,

- robót związanych z montażem mebli wolno stojących, sklasyfikowanych w 95.24.10.0.

Uwzględniając powyższe, usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem wniosku spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do:

1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

2) robót konserwacyjnych dotyczących:

a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

– w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1

Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W myśl art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Dokonana analiza powołanego przepisu wskazała, że warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze - zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie - obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy.

Rodzaje usług wymienionych w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.

Pojęcie „modernizacja” oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś – według internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.).

Z opisu sprawy wynika, że pierwsza warstwa konstrukcji tarasu kotwiona jest poprzez umieszczenie kotew chemicznych, a następnie osadzeniu w kotwach szpilek gwintowanych fi10, które po zastygnięciu tworzą trwałe połącznie z budynkiem. Kotwy chemiczne osadzane są w otworach nawiercanych (przy pomocy wiertarki udarowej) poprzez elewację, aż do warstwy ściany – konstrukcji budynku. Głębokość tych nawiertów wynosi 20 cm.

Dzięki takiemu zakotwieniu warstwy nośnej taras staje się integralną częścią budynku i jest z nim trwale związany. Ponadto taras nie jest przeznaczony do demontażu, a próba jego usunięcia spowoduje zarówno uszkodzenie tarasu jak i elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego.

Z opisu sprawy wynika zatem, że Wnioskodawca w ramach przedmiotowego świadczenia kompleksowego wykonuje szereg czynności niezbędnych do zrealizowania celu kompleksowej usługi, jakim jest modernizacja, ulepszenie i unowocześnienie budynku.

Tym samym, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę prowadzą do realizacji określonego celu – jakim jest modernizacja budynku.

Z kolei, w odniesieniu do drugiego warunku wynikającego z art. 41 ust. 12 ustawy, należy ustalić czy budynek bądź jego część, w którym przedmiot wniosku będzie realizowany jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;

2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędne jest określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje - mieszkalne czy użytkowe.

Należy zauważyć, że ustawa, poprzez podanie klasyfikacji, na potrzeby art. 41 ust. 12, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.).

W sekcji 1 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) Budynki w dziale 11 Budynki mieszkalne w grupie 111 Budynki mieszkalne jednorodzinne mieści się klasa 1110 Budynki mieszkalne jednorodzinne.

Zgodnie z zasadami metodycznymi PKOB – przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych.

Za jednostkę klasyfikacyjną przyjmuje się zwykle pojedynczy obiekt budowlany.

W przypadku budynków połączonych między sobą (np. domy bliźniacze lub szeregowe), budynek jest budynkiem samodzielnym, jeśli jest oddzielony od innych jednostek ścianą przeciwpożarową od fundamentu po dach. Gdy nie ma ściany przeciwpożarowej, budynki połączone między sobą uważane są za budynki odrębne, jeśli mają własne wejścia, są wyposażone w instalacje i są oddzielnie wykorzystywane.

Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem:

- powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów;

- powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych;

- powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.

Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).

W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że usługa kompleksowa opisana we wniosku będzie świadczona w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, zlokalizowany pod adresem (...), sklasyfikowanym w PKOB 1110, przeznaczonym do stałego zamieszkania.

W piśmie (...) wskazano, że zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę budynek zlokalizowany pod adresem (...) budynkiem jednorodzinnym dwulokalowym, w którym zostały wydzielone dwa odrębne lokale nr 1 i 2. Budynek został posadowiony na gruntach budowlanych (wyłączonych z produkcji rolnej). W piśmie wskazano również, że zgodnie z zaświadczeniem o samodzielności (...).

Z przesłanych przez Wnioskodawcę informacji, rzutów parteru oraz piętra budynku wynika, że w budynku zlokalizowanym (...) wydzielone zostały lokale C (lokal 1) oraz D (lokal 2), które zostały oddzielone ścianą. Lokale posiadają również odrębne niezależne wejścia, a także niezależne instalacje oraz urządzenia pomiarowe (tj. liczniki do tych instalacji).

Ponadto, przedstawione rzuty potwierdzają, że powierzchnia użytkowa lokalu D (lokalu nr 2) nie przekracza 300 m².

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że obiekt budowlany, w którym wykonywane są czynności będące przedmiotem wniosku, jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, którego powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m². Zatem przedmiotowe czynności dotyczą budynku zaliczanego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Biorąc pod uwagę powyższe wykonanie tarasu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, zlokalizowanym (...), stanowi usługę modernizacji budynku zaliczanego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy i podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług (świadczeń kompleksowych) tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,

albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja usługi (świadczenia kompleksowego), lub

- stawka podatku właściwa dla usługi (świadczenia kompleksowego), lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, odwołanie należy złożyć za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

W przypadku wniesienia podania w innej formie pozostawia się je bez rozpatrzenia, bez obowiązku zawiadamiania o tym wnoszącego (art. 169 § 1b w zw. z art. 168 § 1 Ordynacji podatkowej).

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).