Interpretacja 0111-KDSB1-2.440.250.2024.6.DS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 12 czerwca 2024 r. (data wpływu 14 czerwca 2024 r.), uzupełnionego pismami z dnia 14 czerwca r. (data wpływu 14 czerwca 2024 r.) oraz 22 lipca 2024 r. (data wpływu 22 lipca 2024 r.) w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...) z dnia 9 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Op 47/25 (wpływ prawomocnego wyroku w dniu 30 lipca 2025 r.) uchylającym decyzję z dnia 26 listopada 2024 r., znak: 0110-KSI2-2.441.45.2024.2.KK oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 30 sierpnia 2024 r., znak: 0111-KDSB1-2.440.250.2024.3.DS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa – budowa budynku akademika (...)

Opis towaru: budowa budynku akademika (...). Zakres czynności wykonywanych w ramach usługi obejmuje wyłącznie prace dotyczące bryły budynku. Prace dzielą się na wykonywane w zakładzie prefabrykacji oraz wykonywane na terenie budowy.

W zakładzie prefabrykacji wykonywane są następujące czynności (...).

Na terenie budowy wykonywane są czynności takie jak: (...).

Moduły transportowane są z zakładu prefabrykacji na teren budowy.

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 41

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 pkt 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 14 czerwca 2024 r. oraz 22 lipca 2024 r. w zakresie sklasyfikowania ww. usługi według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi:

1. Opis działalności Wnioskodawcy

(...)

2. Opis usługi

(...) nazwa zadania: „Budowa akademika (...). (...).

(...)

W dniu (...) została zawarta Umowa (...) pomiędzy (...) a (...) (dalej: Umowa), przedmiotem której jest wykonanie zadania pn. „(...)” (...). W Umowie wskazano, (...).

(...) Wykonawca, w ramach Przedmiotu Umowy, zobligowany jest do dostawy (wybudowania) budynku kompleksowo, wraz z jego wykończeniem "pod klucz" z pełnym wyposażeniem meblowym, czyli w stanie umożliwiającym jego zamieszkanie (...). Realizacja Zadania Inwestycyjnego obejmuje również organizację infrastruktury otaczającej bryłę budynku (zagospodarowanie terenu wokół budynku).

(...).

3. Szczegółowy opis przeznaczenia budynku

Inwestycja prowadzona jest na obszarze (...).

Zgodnie z decyzją nr (...).

Celem realizacji (...) wydana została w dniu (...) decyzja oznaczona numerem (...) o ustaleniu (...) , gdzie - jako sposób zagospodarowania terenu – wskazano (...).

Budynek stanowiący przedmiot Umowy zalicza się, w myśl Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.), do grupy 1130 „Budynki zamieszkania zbiorowego".

Projektowane elewacje, proporcje okien oraz podziały w oknach, wskazują na charakter funkcjonalno-użytkowy budynku, jakim jest wiodąca funkcja budynku zamieszkania zbiorowego (por. str. 11 PFU). (...). Ponadto w myśl Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225; dalej: Rozporządzenie z 2002) budynek będzie zaliczony do kategorii zagrożenia ludzi (...).

Projektowany budynek (...).

(...)

Budynek będzie się składał przede wszystkim z lokali mieszkalnych o niewielkim metrażu. Powierzchnia użytkowa każdego z tych lokali nie będzie przekraczać 150 m² . W budynku nie będzie żadnych lokali usługowych, a poza lokalami mieszkalnymi w budynku znajdować się będą pomieszczenia (niewielki procent całej powierzchni budynku), które zgodnie z przeznaczeniem służyć będą potrzebom mieszkańców (...). Dominującym przeznaczeniem budynku będzie zatem budownictwo mieszkaniowe.

(...).

(...)

Wszystkie powyżej wskazane okoliczności stanowią obiektywne przesłanki świadczące o typowo mieszkaniowym zastosowaniu budynku, realizującego w stopniu dominującym potrzeby mieszkaniowe (bytowe) osób, które zamieszkiwać będą budynek wznoszony w ramach Zadania (...). W świetle obowiązującego orzecznictwa sądów powszechnych (por. przykładowo wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt: I FSK 1727/22, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 lutego 2024 r., sygn. akt: I SA/Op 334/23) oraz choćby przyjętym w analogicznym stanie faktycznym, jak przedstawiony przy niniejszym wniosku, stanowisku Dyrektora Izby Skarbowej (vide. Pismo z dnia 9 listopada 2017 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0112-KDIL1-3.4012.495.2017.1.KB) wydaje się, że (...) przyjął prawidłowy podział stawek podatku VAT (...), wobec kumulatywnego spełnienia przesłanek określonych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, warunkujących zastosowanie preferencyjnej stawki VAT w wysokości 8% (w przedmiotowym przypadku) dla wybudowania akademika (...) oraz wykonania infrastruktury technicznej w zakresie niewykraczającym poza bryłę budynku.

Na marginesie wskazać przy tym należy, że (...) rozpisał szereg postępowań w sprawie udzielenia zamówienia publicznego, obejmujących remonty istniejących akademików dla studentów (...), w tym:

(...)

4. Udział podwykonawców

(...) dopuszcza udział podwykonawców przy realizacji zamówienia.

(...) zawarła umowy o roboty budowlane m.in. z dwoma kluczowymi podmiotami (dalej: Podwykonawcy). (...).

5. Wynagrodzenie (...)

Wynagrodzenie (...) z tytułu realizacji całości inwestycji jest określone ryczałtowo, z zastosowaniem podziału stawki podatku VAT na 23% (dokumentacja projektowa, zagospodarowanie terenu) oraz 8% (roboty budowlane, dostawy wyposażenia) – (...). Wynagrodzenie jest wypłacane za faktyczne wykonanie przedmiotu Umowy, potwierdzone przez inspektorów nadzoru inwestorskiego, zgodnie z harmonogramem rzeczowo-finansowym robót, stanowiącym (...).

Płatność wynagrodzenia podzielono na (...) rat (...).

(...).

Wynagrodzenie Podwykonawców z tytułu realizacji przedmiotu umowy zawartej z Wnioskodawcą jest również określone ryczałtowo, przy czym Wykonawca przewiduje, że część umów na roboty budowlane z ewentualnymi innymi podwykonawcami lub dalszymi podwykonawcami, może zawierać kosztorysowe (obmiarowe) zasady określania wynagrodzenia tych podmiotów.

Mając na uwadze wszystko powyższe. Wnioskodawca w myśl art. 42b ustawy o VAT składa wniosek o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej w przedmiotowej sprawie, dot. prawidłowości zastosowania preferencyjnej stawki VAT 8 % dla wybudowania akademika (...) oraz wykonania infrastruktury technicznej w zakresie niewykraczającym poza bryłę budynku, celem prawidłowego wywiązania się przez Wnioskodawcę z obowiązków w zakresie podatku VAT, z uwzględnieniem argumentacji przedstawionej w niniejszym wniosku.

(...).

Do wniosku dołączono (...).

Pismem z dnia 14 czerwca 2024 r. Wnioskodawca przesłał:

(...).

W piśmie z dnia 22 lipca 2024 r. (data wpływu 22 lipca 2024 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS z 15 lipca 2024 r. nr. 0111-KDSB1-2.440.250.2024.1.DS Wnioskodawca wskazał:

(...)

W tym miejscu Wnioskodawca przedstawił Zestawienie Kosztów Zadania (...).

Wnioskodawca precyzując przedmiot wniosku o WIS z dnia 12 czerwca 2024 roku, pragnie uściślić, że przedmiotem wniosku o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej jest określenie przez Organ właściwej stawki podatku VAT wyłącznie dla usługi budowlanej (kompleksowej) - wybudowania akademika (...) - budynku zamieszkania zbiorowego - oraz wykonania infrastruktury technicznej w zakresie niewykraczającym poza bryłę budynku (a to w zakresie robót budowlanych branży budowlanej, sanitarnej, elektrycznej oraz telekomunikacyjnej). Wykonawca stoi przy tym na stanowisku, że zastosowana przez (...) stawka podatku VAT w wysokości 8% dla usługi budowlanej (robót budowlanych) – wybudowania akademika (...), będącego budynkiem zamieszkania zbiorowego – jest prawidłowa.

Wnioskiem nieobjęte są zatem, niebudzące wątpliwości w zakresie wysokości opodatkowania stawką VAT, prace polegające na opracowaniu dokumentacji projektowej i kosztorysowej (w tym dokonaniu szeregu czynności administracyjnych, w tym m.in. uzyskania niezbędnych zgód, decyzji, zezwoleń, etc.), zagospodarowaniu terenu oraz przyłączeniu obiektu do sieci (w zakresie wykraczającym poza bryłę budynku), jak również kwestia wyposażenia pomieszczeń (zakup, dostawa i montaż pierwszego wyposażenia meblowego i sprzętowego, które nie są trwale związane z konstrukcją budynku oraz nie są dostarczane standardowo z przeznaczeniem do wbudowania) mimo, że powyższe czynności i prace mają zostać wykonane w ramach jednej Umowy (jej przedmiotu).

Przedmiotem wniosku o wydanie WIS jest zatem usługa budowy (generalnego wykonawstwa) nieruchomości w postaci budynku zamieszkania zbiorowego (akademika (...)). Czynności wykonywane w ramach usługi objętej wnioskiem o wydanie WIS polegają na budowie budynku akademika (...) (roboty budowlane niewykraczające poza bryłę budynku), na którą to budowę składa się wykonanie etapów budowy budynku (przedstawionych poniżej w odpowiedniej kolejności technologicznej wykonywania robót budowlanych), takich jak:

(...)

Wszystkie czynności opisane powyżej (niezależnie czy wykonywane w zakładzie produkcyjnym, czy na terenie budowy), składają się na jedną usługę budowy budynku akademika (...). Bez znaczenia pozostaje tu technologia, w jakiej obiekt budowlany (w rozumieniu zarówno przepisów ustawy Prawo budowlane, ustawy Prawo zamówień publicznych, czy też przepisów podatkowych).

W polskim ustawodawstwie brak jest legalnej definicji modułu, czy szeroko pojętego budownictwa modułowego. Wykonawca jednak, na potrzeby własne, dokonał szerokiej analizy zagadnienia budownictwa modułowego i dla przybliżenia Organowi wniosków płynących z analizy, popartych stanowiskiem judykatury i doktryny, wyłącznie na marginesie, podaje, co następuje. Pojęcie obiektu budowlanego, określone w art. 3 pkt 1) Prawa budowlanego, jest najszersze, obejmuje zarówno budynki, jak i budowle oraz obiekty małej architektury, które to obiekty wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania zgodnie z ich przeznaczeniem, wzniesione są z użyciem wyrobów budowlanych. Już zakwalifikowanie obiektu do któregokolwiek z rodzajów obiektów budowlanych, zdefiniowanych w art. 3 pkt 1) Prawa budowlanego, stanowi o poddaniu go reżimowi prawa budowlanego. Zgodnie natomiast z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2022 roku, sygn. akt: VII SA/Wa 157/22: „(…) Obiekty modułowe to także obiekty budowlane. (…)” (tak również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 czerwca 2019 roku, sygn. akt: II OSK 2035/17). Bez wątpienia zatem skonstatować należy, że obiekt, niezależnie od technologii w jakiej został wykonany, stanowić będzie obiekt budowlany w rozumieniu Prawa budowlanego.

Konsekwencją powyższego jest natomiast konieczność spełnienia przez obiekt budowlany wznoszony w technologii modułowej zasad określonych choćby w art. 5 Prawa budowlanego w zakresie projektowania i budowy. Sama już ta okoliczność wymusza, by obiekty wznoszone w technologii modułowej spełniały wymagania dotyczące obiektów budowlanych określone w obowiązujących przepisach prawa, a to m.in. w zakresie nośności i stateczności konstrukcji, bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa użytkowania i dostępności obiektów, oszczędności energii i izolacyjności cieplnej, etc. Co więcej, w tym miejscu powołać się należy również na art. 7 Prawa budowlanego, który określa katalog przepisów techniczno - budowlanych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane. Obowiązującym w polskim porządku prawnym aktem wykonawczym, wydanym na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego, jest Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Niekwestionowanym zatem jest, że obiekty realizowane w technologii modułowej muszą spełniać (i spełniają) wszelkie stawiane przepisami prawa wymogi.

Dodatkowo istotnym jest, że skoro obiekt powstający w technologii modułowej należy zaliczyć do kategorii obiektów budowlanych w rozumieniu Prawa budowlanego, do których to odnoszą się takie pojęcia jak budowa (vide art. 3 pkt 6) Prawa budowlanego), czy roboty budowlane (por. art. 3 pkt 7) Prawa budowlanego), to inwestycja realizowana w takiej technologii, poddawana reżimowi przepisów Prawa budowlanego, musi również spełniać wymogi stawiane w Prawie budowlanym odnośnie postępowania poprzedzającego rozpoczęcie robót budowlanych (w tym choćby uzyskanie decyzji pozwolenia na budowę, zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego), przepisów określających postępowanie w zakresie rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych zawartych w Rozdziale 5 Prawa budowlanego, czy też uregulowań w zakresie oddania obiektu do użytkowania (przepisy Rozdziału 5C Prawa budowlanego).

Idąc dalej wskazać należy, czy obiekt wzniesiony w technologii modułowej można zakwalifikować do kategorii budynków, w rozumieniu art. 3 pkt 2) Prawa budowlanego. Definicja budynku określa charakterystykę jego konstrukcji oraz stanowi o konieczności trwałego jego zawiązania z gruntem, na którym został posadowiony. Nie powinno budzić wątpliwości, że obiekt wykonany w technologii modułowej jest zarówno wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych (czyli ścian) oraz posiada dach, jak również fundamenty. Jeśli chodzi o kwestię trwałości związania z gruntem, wskazać należy na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym „(…) cecha "trwałego związania z gruntem" sprowadza się do posadowienia obiektu na tyle trwale, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie czy przemieszczenie na inne miejsce (…)” (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2013 roku, sygn. akt: II OSK 440/12). Podobne stanowisko zajął także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 29 stycznia 2018 roku, sygn. akt: II SA/Rz 1365/17: „(…) Trwałość związania obiektu budowlanego z gruntem wyraża się w wykonaniu takich prac lub zabezpieczeń, które mają pozwolić na jego użytkowanie, eliminując możliwość niekontrolowanej zmiany położenia tego obiektu bądź utraty kontaktu z gruntem, wskutek działania sił fizycznych wywołanych samą konstrukcją obiektu, albo kumulatywnie: jego konstrukcją i działaniami natury (wiatr, woda, erozja gleby, itp.), ewentualnie innymi czynnikami zewnętrznymi. Trwałości związania z gruntem obiektu budowlanego nie niweczy ustalenie, iż można go zdemontować. (…)” (por. także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 lutego 2021 roku, sygn. akt: II SA/Ol 954/20). Na kanwie przytoczonego powyżej orzecznictwa wyprowadzić należy wniosek, iż budynek wykonany w technologii modułowej bez wątpienia kwalifikuje się jako budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2) Prawa budowlanego, bowiem spełnia on wszelkie przesłanki tam określone konieczne do uznania obiektu za budynek w rozumieniu op. cit. przepisu. Nie ma przy tym znaczenia w jakiej technologii wykonany jest budynek i czy możliwa jest jego relokacja z zachowaniem jego integralności (jego poszczególnych elementów – modułów).

Na marginesie wskazać jedynie należy, że realizując obiekt w technologii tradycyjnej również wykorzystuje się sprefabrykowane (wykonane poza terem budowy) elementy konstrukcyjne (np. prefabrykowane żelbetowe schody, słupy, płyty stropowe, etc.).

Zestawiając zatem budownictwo w technologii modułowej z budownictwem tradycyjnym wskazać należy, że podstawową cechą wspólną obu technologii jest efekt finalny – budynek spełniający wszelkie wymagania i normy stawiane przez obowiązujące przepisy prawa dla budynków, a cały proces budowlany (w obu przypadkach) realizowany jest w reżimie przepisów ustawy Prawo budowlane.

(...) słusznie zatem przyjął, że w przedmiotowym przypadku zawarł ze (...) umowę o roboty budowlane, zgodnie z definicją określoną w art. 7 pkt 21 ustawy Prawo zamówień publicznych, wskazując w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego stosowną klasyfikację prac zgodnie ze Wspólnym Słownikiem Zamówień (wskazując odpowiednie kody CPV), której efektem finalnym jest wybudowanie obiektu budowlanego, wymagając, by został on wykonany w technologii budownictwa modułowego, przede wszystkim z uwagi na możliwości techniczne, jakie niesie za sobą ta technologia – czyli przede wszystkim czas realizacji robót budowlanych.

Technologia, w jakiej wznoszone są budynki, nie wpływa także na stosowanie zasad i klasyfikowanie oraz rozliczanie usług budowlanych zgodnie z Krajowymi Standardami Rachunkowości, a w końcu stosowania przepisów podatkowych analogicznie, jak do budowy budynków w technologii tradycyjnej. Technologia wykonywania wznoszenia budynku nie wpływa na klasyfikację robót budowlanych w oparciu o stosowane w tym zakresie normy.

Ad. pkt 2 wezwania – dot. sposobu wykończenia budynku.

Wnioskodawca, zgodnie z Umową, obowiązany jest do zrealizowania budynku w standardzie wykończenia – „pod klucz” – tj. z wykonaniem warstw podłogowych, sufitów podwieszanych, wykończeniem ścian (malowaniem, montażem okładzin ściennych), montażem stolarki, montażem urządzeń i instalacji elektrycznych, teletechnicznych i sanitarnych.

Wykonawca w ramach Przedmiotu Umowy zobowiązany jest również do dostawy i montażu elementów wyposażenia (wyposażenie meblowe, wyposażenie pralni - pralki, suszarki - wyposażenie siłowni), które to wyposażenie nie będzie trwale połączone z budynkiem. W załączeniu do niniejszego pisma (...) przekazuje wykaz techniczny wyposażenia.

Niemniej jak wskazano w pkt Ad. pkt 1 wezwania, Wnioskodawca wyłącza z przedmiotu wniosku o WIS elementy wyposażenia budynku, które nie będą trwale połączone z budynkiem, a opisane w przedłożonym wykazie technicznym wyposażenia (wyposażenie meblowe, wyposażenie pralni - pralki, suszarki - wyposażenie siłowni).

Wykonawca rozważy ewentualność złożenia odrębnego wniosku o wydanie WIS w tym zakresie.

Ad. pkt 3 wezwania – dot. transportu modułów.

Moduły sprefabrykowane w zakładzie produkcyjnym zostały dostarczone na teren budowy. (...) była zatem odpowiedzialna za transport modułów na miejsce ich montażu.

Powyższe należy odnieść w sposób analogiczny do budowy budynku w technologii tradycyjnej, gdzie na teren budowy - celem wykonania obiektu - koniecznym jest transport materiałów konstrukcyjnych, typu beton, stal (w stopniu mniej lub bardziej sprefabrykowanym), materiałów instalacyjnych, czy wykończeniowych, etc.

Ad. pkt 4 wezwania – dot. zakresu infrastruktury technicznej.

Elementy infrastruktury technicznej (niewykraczające poza bryłę budynku):

‒ instalacje i urządzenia elektryczne (rozdzielnice elektryczne, trasy kablowe, WLZ, osprzęt, instalacje oświetlenia, instalacja odgromowa, instalacja fotowoltaiczna);

‒ instalacje i urządzenia teletechniczne (okablowanie strukturalne, CCTV, instalacja systemu audio/video, instalacja przywoławcza i przyzywowa, SSWiN i kontrola dostępu, instalacja systemu BMS, instalacja SSP, system oddymiania, dźwiękowy system ostrzegania);

‒ instalacje i urządzenia sanitarne (węzeł cieplny, instalacja c.o., instalacja c.t., instalacja wodociągowa, instalacja hydrantowa, instalacja kanalizacji sanitarnej, technologicznej, deszczowej, instalacja wentylacji mechanicznej i klimatyzacji, przybory sanitarne);

‒ inne instalacje i urządzenia (windy).

Ad. pkt 5 wezwania – dot. ilości modułów.

Realizowany przez Wnioskodawcę budynek akademika (...).

(...)

Ad. pkt 6 wezwania – dot. czasu prefabrykacji modułów.

Przygotowanie poszczególnych modułów w zakładzie produkcyjnym (tj. wykonanie konstrukcji stalowej modułu, wykonanie przegród <ściany zewnętrzne, ściany wewnętrzne, stropy, montaż okładzin podłogowych i ściennych, prace malarskie, montaż instalacji, itp.) dla przedmiotowego zadania trwało średnio od 20 do 50 dni od rozpoczęcia prac związanych z wykonywaniem konstrukcji stalowej modułu (cięcie, spawanie, malowanie, itp.) do finalnego przygotowania modułu do wyjazdu z zakładu produkcyjnego na budowę na terenie (...). Możliwości hali produkcyjnej pozwalają na jednoczesną prefabrykację około (...) pojedynczych modułów.

Ad. pkt 7 wezwania – dot. montażu modułów na nieruchomości.

Przed wykonaniem montażu modułów konieczne jest wykonanie prac w terenie, tj.:

‒ wykonanie robót ziemnych;

‒ wykonanie fundamentów budynku (wykonanych jako tradycyjne żelbetowe) – szczegółowy opis połączenia budynku z gruntem w kolejnym punkcie – Ad. pkt 8 wezwania;

‒ wykonanie wszelkich elementów instalacyjnych znajdujących się pod budynkiem – m.in. wykonanie kanalizacji podposadzkowej, wykonanie uziomu otokowego;

‒ zasypanie fundamentów do poziomu terenu.

Po wykonaniu prac jw. należy przygotować teren dla sprzętu montażowego i transportowego (żuraw samojezdny oraz samochody dostarczające moduły) – tj. m.in. należy wykonać utwardzoną drogę tymczasową.

Etapy montażu modułów na działce, ze wskazaniem konkretnych, szczegółowych czynności:

(...)

Tak przygotowany (wybudowany) budynek poddawany jest następnie pracom wykończeniowym.

Montaż modułów składających się na budynek Akademika (...) (...) odbywał się w dwóch etapach, w dniach od (...).

Ad. pkt 8 wezwania – dot. opisu połączenia budynku z gruntem.

Jak słusznie zwrócił uwagę Organ, (...) określał kilka możliwości (wariantów) posadowienia budynku. (...) w dokumentacji projektowej przewidziała posadowienie budynku jako bezpośrednie, na żelbetowym ruszcie fundamentowym. Posadowienie szybu windowego przewidziano natomiast na płycie fundamentowej połączonej monolitycznie z rusztem fundamentowym. Ułożenie modułów na wykonanej konstrukcji żelbetowej odbywa się za pośrednictwem stalowych „marek” (elementów montażowych, pośrednich pomiędzy fundamentami a konstrukcją modułu w postaci kotew z prętów żelbetowych, przeznaczonych do przenoszenia obciążeń na konstrukcję żelbetową) montowanych na niskoskurczowych podlewkach i kotwionych wg wytycznych zawartych w dokumentacji projektowej. Moduły pozostają swobodnie oparte na „markach”, bez konieczności ich przykręcania lub spawania. Stateczność przesuwu na poszczególnych poziomach międzykondygnacyjnych zapewniona jest przez siły tarcia (stal-stal) generowane przez ciężar obiektu. Stateczność pozioma i pionowa międzymodułowa zapewniona jest przez połączenia skręcane. Stateczność konstrukcji w zakresie sił odrywania dla budynku przeprowadzana jest bezpośrednio w programie obliczeniowym (obliczenia ujęto w dokumentacji projektowej).

W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje (co zresztą wynika z argumentacji przytoczonej w pkt. Ad. 1 wezwania powyżej), że obiekt wykonany w technologii modułowej, spełnia wszelkie wytyczne, normy i standardy, wybudowany jest zgodnie ze sztuką budowlaną oraz obowiązującymi przepisami prawa. Zastosowane w przedmiotowym przypadku połączenie fundamentowe zapewnia stabilność budynku, pełne bezpieczeństwo jego użytkowania, przeciwstawia się warunkom atmosferycznym, a przede wszystkim nie nosi znamion tymczasowości.

Celem zobrazowania, że pod względem funkcjonalnym, budynek wybudowany w technologii modułowej niczym nie różni się od budynku wybudowanego w tradycji, Wykonawca przedkłada przy niniejszym piśmie dokumentację fotograficzną wybudowanego budynku akademika (...) (zaawansowanie, zgodnie z Harmonogramem Rzeczowo – Finansowym Inwestycji, na dzień złożenia pisma przekracza już 90%).

Ad. pkt 9 wezwania – dot. ewentualnego przeniesienia budynku.

(...).

Ad. pkt 10 wezwania – dot. rozbieżności w zakresie powierzchni.

Program Funkcjonalno-Użytkowy jest dokumentem wymaganym przez ustawę Prawo zamówień publicznych, służącym do opisu przedmiotu zamówienia udzielanego w systemie „projektuj i buduj”. Zgodnie z art. 103 ust. 2 i 3 ustawy PZP, program ten zawiera szczegółowy opis przedmiotu zamówienia oraz określenie wymagań (...) dotyczących planowanej Inwestycji, a jednocześnie jest niezbędny do prawidłowego obliczenia ceny ofertowej składającej się z planowanych kosztów prac projektowych i robót budowlanych.

Wskazana w (...) powierzchnia użytkowa budynku ((...)) obliczona została zgodnie z zasadami metodologii Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (dalej PKOB).

Powierzchnia zabudowy, całkowita i netto, również wskazane w (...) oraz następnie w dokumentacji projektowej, nie są tożsame z powierzchnią użytkową i nie składają się na nią (sumarycznie). (...).

Prawidłowe zestawienie pomieszczeń wynika z przekazanej dokumentacji projektowej, na podstawie której realizowane są roboty budowlane. Wszystkie rozbieżności polegające na różnicy w ilości pomieszczeń, zmianie nazwy lub ich przeznaczenia, wynikają z przyczyn technologicznych i zmian wprowadzonych przez Inwestora na etapie opracowywania dokumentacji projektowej. W załączeniu do niniejszego pisma Wnioskodawca przedkłada najbardziej aktualne, ostateczne i prawidłowe zestawienie tabelaryczne pomieszczeń znajdujących się w budynku wraz z ich metrażami obliczonymi zgodnie z PKOB.

Reasumując Wnioskodawca raz jeszcze podkreśla, precyzując zapisy wniosku z dnia 12 czerwca 2024 roku, że na podstawie art. 42b ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, wnosi o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej, przedmiotem której będzie określenie przez Organ właściwej stawki podatku VAT wyłącznie dla usługi budowlanej (kompleksowej) - wybudowania akademika (...) - budynku zamieszkania zbiorowego - oraz wykonania infrastruktury technicznej w zakresie niewykraczającym poza bryłę budynku (a to w zakresie robót budowlanych branży budowlanej, sanitarnej, elektrycznej oraz telekomunikacyjnej).

Budowa budynku w technologii modułowej poddana jest, co zostało wykazane na początku pisma, reżimowi ustawy Prawo budowlane oraz przepisów wykonawczych ze wszystkimi tego konsekwencjami, zarówno natury administracyjnej (m.in. uzyskanie decyzji pozwolenia na budowę, zawiadomienie organu nadzoru budowlanego o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych, ustanowienie kierownika budowy, prowadzenie dziennika budowy, uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, zawiadomienie o zakończeniu budowy odpowiednich służb – Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Państwowej Straży Pożarnej), jak również w kwestiach technicznych. Wybudowany budynek musi bowiem spełniać (i spełnia) wszelkie wymogi stawiane przez obowiązujące przepisy prawa i normy choćby w zakresie nośności i stateczności konstrukcji, bezpieczeństwa pożarowego (odporności ogniowej), bezpieczeństwa użytkowania i dostępności obiektów, oszczędności energii i izolacyjności cieplnej czy akustycznej.

W tym stanie rzeczy Wnioskodawca wnosi jak dotychczas. W razie dodatkowych pytań lub wątpliwości, Wnioskodawca pozostaje do dyspozycji Organu.

Pismami z dnia 22 lipca 2024 r. Wnioskodawca przesłał:

(...)

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2024 r. tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 21 sierpnia 2024 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 30 sierpnia 2024 r. wydał wiążącą informację stawkową znak: 0111-KDSB1-2.440.250.2024.3.DS, w której określił dla usługi budowy budynku akademika (...) klasyfikację do działu 41 PKWiU 2015 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Decyzja została doręczona Stronie 30 sierpnia 2024 r.

Wnioskodawca pismem z 13 września 2024 r. (data wpływu 13 września 2024 r.) wniósł odwołanie od ww. decyzji.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej decyzją z 26 listopada 2024 r., znak: 0110-KSI2-2.441.45.2024.2.KK utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z 30 sierpnia 2024 r., znak: 0111-KDSB1-2.440.250.2024.3.DS.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją Organu odwoławczego Strona, pismem z dnia 23 grudnia 2024 r. wniosła skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny (...) w dniu 9 maja 2024 r. uchylił zaskarżoną decyzję z 26 listopada 2024 r. znak: 0110-KSI2-2.441.45.2024.2.KK oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora KIS z 30 sierpnia 2024 r. znak: 0111-KDSB1-2.440.250.2024.3.DS.

W wyroku Sąd wskazał m.in.:

(...)

(...) nie wyklucza tezy, zgodnie z którą akademik służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych również rodzin, a wręcz ją potwierdza, dając wprost możliwość rodzinom właśnie zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych poprzez zamieszkanie w domu studenckim. Ponadto regulamin, z którego wynikają warunki zakwaterowania, stanowi akt wewnętrzny, który to może w sposób dowolny ulegać zmianie. Zapisy w akcie wewnętrznym, na które nie ma wpływu podatnik, nie mogą mieć przesądzającego znaczenia w odniesieniu do zastosowania właściwej stawki, o tym zaś powinny decydować okoliczności obiektywne dotyczące ustalenia wypełnienia definicji stałego zamieszkania. Zapisy regulaminu wskazują wręcz o wypełnieniu spornej definicji, natomiast Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podejmując skarżone rozstrzygnięcie odniósł się wyłącznie do fragmentarycznych zapisów, które mają potwierdzać z góry przyjętą tezę.

Nie budzi również wątpliwości, że akademik pełni funkcję stałego miejsca pobytu studentów, a nie jedynie tymczasowego schronienia, czy też funkcje rekreacyjne czy wypoczynkowe. Studenci nierzadko zamieszkują w akademikach przez dłuższy czas, na przykład przez cały okres trwania studiów, który może trwać od 3 do 5 lat, a nawet dłużej, jeśli student kontynuuje naukę na studiach doktoranckich. Okresu kilku lat w żadnym zakresie nie sposób ocenić jako tymczasowy - tak jak uczynił to organ. Zamieszkanie w akademiku przez jakiś (nawet tymczasowy) czas można przy tym zestawić z tradycyjnym najmem mieszkań, wiele osób wynajmuje bowiem mieszkania (czy nawet sam pokój w mieszkaniu) na podobny okres (np. pół roku, czy rok), co nie wyklucza, że są one traktowane jako miejsca ich stałego zamieszkania, a ich budowa objęta jest preferencyjną stawką podatku VAT.

(...)

Również okoliczność, którą przytacza organ drugiej instancji w swojej decyzji, że studenci winni otrzymać zgodę kierownika na pozostanie w akademiku w okresie wakacyjnym, a ci, którzy nie zdecydują się na pozostanie w akademiku w przerwie wakacyjnej winni zabrać swoje rzeczy - w żadnej mierze nie wyklucza roli zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych przez budynek akademika. A contrario bowiem - organ sam zauważył, że uczelnia umożliwia studentom zamieszkanie w akademiku również w okresie wakacyjnym. Raz jeszcze podkreślić należy analogię do mieszkań/pokoi, przeznaczonych na wynajem, który to najem również charakteryzuje się pewną okresowością. Organ podnosi również, że studenci zamieszkujący akademik mogą zostać z niego usunięci na skutek nieprzestrzegania panujących tam zasad, jak również nie mają swobody dokonywania zmian w pokojach bez zgody kierownika Działu Zakwaterowania. Również i w tym przypadku nie sposób upatrywać różnic pomiędzy zamieszkaniem w domu studenckim, a w wynajmowanym mieszkaniu/pokoju. W tym drugim przypadku już nawet kodeks cywilny przewiduje określone sytuacje, w których wynajmujący może umowę najmu wypowiedzieć (por. np. art. 667 § 2 kc. zgodnie z którym jeżeli najemca używa rzeczy w sposób sprzeczny z umową lub z przeznaczeniem rzeczy i mimo upomnienia nie przestaje jej używać w taki sposób albo gdy rzecz zaniedbuje do tego stopnia, że zostaje ona narażona na utratę lub uszkodzenie, wynajmujący może wypowiedzieć najem bez zachowania terminów wypowiedzenia.) - co stanowi swoistą sankcję za naruszanie obowiązku prawidłowego używania rzeczy, bądź też wprowadza ogranicza możliwości najemcy w dowolnym aranżowaniu wnętrza wynajmowanego mieszkania (por. art. 667 § 1 kc.). Również i te okoliczności powodują, że argumentacja przytaczana przez organ odwoławczy jest chybiona.

Trafnie zauważył (...), że akademiki (domy studenckie) oferują pełną infrastrukturę potrzebną do funkcjonowania w sposób stały. Znajdują się w nich bowiem sypialnie, łazienki, kuchnie, miejsca do nauki i odpoczynku, co oznacza, że budynki te są w pełni przystosowane do długotrwałego, codziennego użytkowania. Oferują one pełne zaplecze potrzebne do prowadzenia codziennego życia, co spełnia kryteria miejsca zamieszkania. Dla wielu studentów akademik jest ich głównym, a tak naprawdę jedynym miejscem zamieszkania. Studenci często przenoszą całe swoje życie do miejsca, w którym się uczą. To tam mają swoje codzienne obowiązki, pracę naukową, a także relacje społeczne. Takie przeniesienie centrum życia do domu studenckiego sprawia, że budynek ten staje się ich faktycznym miejscem zamieszkania - niezależnie od samych zapisów regulaminu wewnętrznego.

(...)

Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...) z 9 maja 2024 r. sygn. akt I SA/Op 47/25 wpłynął do Krajowej Informacji Skarbowej 30 lipca 2025 r.

Wskutek powyższego, wniosek Wnioskodawcy w zakresie określenia klasyfikacji i stawki podatku od towarów i usług dla usługi opisanej we wniosku wymaga ponownego rozpatrzenia przez tutejszy organ.

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, w postanowieniu z dnia 8 września 2025 r. nr 0111-KDSB1-2.440.250.2024.5.DS tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone 8 września 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987 str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).

Podstawowe cele, konstrukcje i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretacje wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

- niniejszych zasad metodycznych,

- uwag do poszczególnych sekcji,

- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

- symbole grupowań,

- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE.

W świetle wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja F obejmuje:

- budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,

- roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym,

- opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,

- realizację projektów budowlanych do sprzedaży.

Sekcja ta nie obejmuje:

- zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1,

- wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32,

- usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0.

W sekcji F zawarty jest m.in. dział 41 BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW, który obejmuje:

- budynki mieszkalne i niemieszkalne,

- roboty ogólnobudowlane związane ze wznoszeniem kompletnych budynków mieszkalnych, budynków biurowych, budynków handlowych oraz innych budynków użyteczności publicznej, budynków gospodarstw rolnych itp., na własny rachunek lub na zlecenie.

Dział ten nie obejmuje:

- robót budowlanych związanych ze wznoszeniem obiektów przemysłowych (z wyłączeniem budynków), sklasyfikowanych w 42.99.1, 42.99.2,

- wyspecjalizowanych robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 43.

W PKWiU 41 mieści się klasa 41.00 BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW.

W związku z powyższym, usługa będąca przedmiotem wniosku spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 41 BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. Zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stosownie do art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2022 r. poz. 1378, 1383, 2370 i 2687), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Obiekty budownictwa mieszkaniowego to – jak wynika z art. 2 pkt 12 ustawy – budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Zatem jak wynika z powołanych powyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, jest spełnienie dwóch przesłanek, tj.:

1. zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części,

2. obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Niespełnienie jednej z nich wyklucza możliwość zastosowania preferencyjnej stawki podatku.

Przedmiotem wniosku jest budowa budynku akademika (...). W związku z powyższym, usługa wykonywana przez Wnioskodawcę dotyczy jednej z czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy.

Jednakże, aby możliwe było zastosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT w związku ze świadczoną usługą, należy dokonać analizy czy budynek opisany we wniosku i jego uzupełnieniach jest obiektem zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Z treści art. 2 pkt 12 ustawy wynika zatem potrzeba analizy dwóch kryteriów celem oceny budynku jako obiektu budownictwa mieszkaniowego. Pierwszego – klasyfikacji budynku do działu 11 „Budynki mieszkalne” Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych oraz drugiego – charakteru budynku jako obiektu stałego zamieszkania.

Część III Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych ukazuje „Podział obiektów budowlanych na grupy”, z którego wynika, że w dziale 11 „Budynki mieszkalne” mieszczą się trzy grupy: 111 „Budynki mieszkalne jednorodzinne”, 112 „Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe”, 113 „Budynki zbiorowego zamieszkania”.

Cześć IV Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych ukazuje, że w dziale 11 „Budynki mieszkalne” mieści się klasa 1110 „Budynki mieszkalne jednorodzinne”, klasa 1121 „Budynki o dwóch mieszkaniach”, klasa 1122 „Budynki o trzech i więcej mieszkaniach” oraz klasa 1130 „Budynki zbiorowego zamieszkania”.

Ostatnia z wymienionych klas obejmuje budynki zbiorowego zamieszkania, w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, np. domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych.

Głównym wyznacznikiem zaliczenia danego obiektu do klasy budynków zbiorowego zamieszkania jest jego użytkowanie i warunki samego obiektu do potrzeb zbiorowego zamieszkiwania określonej grupy ludzi przez określony czas, przy czym okres ten i charakter grupy w ten sposób zamieszkującej winny być ze sobą ściśle związane. Należy wskazać, że cele zbiorowego zamieszkania w zakresie osób zamieszkujących określony obiekt, charakteryzują się jednolitością podmiotową osób go zamieszkujących. Jednolitość ta może, jak ma to miejsce w zakresie internatów i burs szkolnych zawężać katalog osób, dla których przeznaczony jest tego typu obiekt do osób – uczniów szkół gimnazjalnych i ponad gimnazjalnych. Natomiast, w przypadku domów studenta zakres ten obejmuje słuchaczy studiów wyższych.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu oraz zebranego materiału dowodowego wynika, że budowany budynek stanowi budynek zbiorowego zamieszkania, który docelowo umożliwi zakwaterowanie (...) i będzie pełnił funkcję akademika (...).

Budynek klasyfikowany będzie zatem zgodnie z PKOB do klasy 1130 „Budynki zbiorowego zamieszkania”.

Tym samym pierwsze kryterium wynikające z art. 2 pkt 12 ustawy, tj. klasyfikacja obiektu budowlanego do działu 11 PKOB zostało spełnione.

Przechodząc do kryterium stałego zamieszkania wyjaśnić należy, że pojęcie to nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę, terminu tego nie wyjaśnia także Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych. Natomiast zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) „mieszkać” to «zajmować jakieś pomieszczenie i traktować je jako główne miejsce swojego pobytu». Wielki Słownik Języka Polskiego PAN (www.wsjp.pl) określenie „stały” definiuje jako «taki, w którym się głównie przebywa i do którego wraca się z innych miejsc». Natomiast wyrażenie „na stałe” określa «to o czym mowa będzie trwało przez długi czas lub zawsze».

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny (...) w wyroku z dnia 9 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Op 47/25 wskazał:

Nie budzi również wątpliwości, że akademik pełni funkcję stałego miejsca pobytu studentów, a nie jedynie tymczasowego schronienia, czy też funkcje rekreacyjne czy wypoczynkowe. Studenci nierzadko zamieszkują w akademikach przez dłuższy czas, na przykład przez cały okres trwania studiów, który może trwać od 3 do 5 lat, a nawet dłużej, jeśli student kontynuuje naukę na studiach doktoranckich. Okresu kilku lat w żadnym zakresie nie sposób ocenić jako tymczasowy - tak jak uczynił to organ. Zamieszkanie w akademiku przez jakiś (nawet tymczasowy) czas można przy tym zestawić z tradycyjnym najmem mieszkań, wiele osób wynajmuje bowiem mieszkania (czy nawet sam pokój w mieszkaniu) na podobny okres (np. pół roku, czy rok), co nie wyklucza, że są one traktowane jako miejsca ich stałego zamieszkania, a ich budowa objęta jest preferencyjną stawką podatku VAT.

(...)

Trafnie zauważył pełnomocnik skarżącej, że akademiki (domy studenckie) oferują pełną infrastrukturę potrzebną do funkcjonowania w sposób stały. (...) Takie przeniesienie centrum życia do domu studenckiego sprawia, że budynek ten staje się ich faktycznym miejscem zamieszkania - niezależnie od samych zapisów regulaminu wewnętrznego.

Powyższe stanowisko potwierdził również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt I FSK 1727/22, w którym wskazano: W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, że pokój na cel mieszkalny dla studentów znajdujący się w budynku zbiorowego zamieszkania typu dom studencki, służy zaspokojeniu ich potrzeb mieszkaniowych. Nie można się bowiem zgodzić z organem, że stałe zamieszkanie należy utożsamiać z "pobytem stałym" rozumianym jako zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Zamieszkanie należy bowiem przeciwstawić pobytowi w danym lokalu w celach innych niż mieszkalne, w szczególności w celach wypoczynkowych czy rekreacyjnych. O ile bowiem pobyt w hotelu czy ośrodku wypoczynkowym nie służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, o tyle zamieszkiwanie w lokalu w domu studenckim zaspokaja tego rodzaju potrzeby. Zwłaszcza, że co do zasady wiąże się z zamieszkiwaniem przez zasadniczą większość roku, nawet przez kilka lat. (…) Z całą pewnością pokój na cel mieszkalny dla studentów znajdujący się w budynku zbiorowego zamieszkania typu dom studencki nie może być uznany za lokal rekreacyjny lub wypoczynkowy. Podobnie, jak nie można utożsamiać pokoju na cel mieszkalny dla studentów znajdującego się w budynku zbiorowego zamieszkania typu dom studencki z aresztem śledczym. (…) Jednakże, raz jeszcze należy podkreślić, że wbrew stanowisku organu pokój na cel mieszkalny dla studentów znajdujący się w budynku zbiorowego zamieszkania typu dom studencki służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych studentów w trakcie pobierania nauki.

Podobnie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 31 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Op 227/24 wskazuje: Organy, dążąc do odkodowania znaczenia pojęcia „stałego zamieszkania” w przypadku budynków zbiorowego zamieszkania, klasyfikowanych w dziale 11 PKOB, słusznie przyjęły, że dla oceny cechy stałości istotne są przede wszystkim kryteria związane z czasem pobytu (krótkoterminowy/długoterminowy) oraz jego celem (pobyt związany z pracą/studiami/turystyką/zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych).

Na podstawie powyższego stwierdzić należy, że pojęcie stałego zamieszkania należy wiązać z koniecznością stałego zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, która jest jedną z podstawowych potrzeb każdego człowieka i w sposób bezpośredni wiąże się z rolą preferencji podatkowych jako rozwiązań dotyczących szczególnie ważnych aspektów życia społecznego, ekonomicznego i gospodarczego.

W analizowanej sprawie budowany budynek umożliwi zakwaterowanie (...). W obiekcie będzie możliwe zamieszkanie (...).

Taki rodzaj budynku jest budowany celem zapewnienia stałych potrzeb mieszkaniowych studentów, którzy przebywają w nim zasadniczo na stałe – przez okres roku akademickiego. Studenci nie mieszkają w ww. budynku chwilowo bądź w celach rekreacyjnych, czy wypoczynkowych.

Biorąc zatem pod uwagę okoliczność, że budynek akademika (...) stanowił będzie główne miejsce zamieszkania studentów/doktorantów oraz ich rodzin w okresie roku akademickiego oraz w czasie letnim to należy dojść do wniosku, że ośrodkiem interesów życiowych dla studentów/doktorantów mieszkających w budynku akademika przestaje być dom rodzinny, a staje się nim właśnie akademik.

Akademik staje się zatem nowym, stałym miejscem zamieszkania. Bezsprzeczne jest także to, że akademik zaspokaja potrzeby mieszkaniowe. Studenci w nim mieszkający wykonują w nim wszystkie standardowe czynności związane z podstawowymi potrzebami człowieka, takie jak potrzeba snu czy pożywienia.

Budowany obiekt oferować będzie także pełną infrastrukturę niezbędną do funkcjonowania w obiekcie w sposób stały. Znajdować się będą tam pokoje mieszkalne z łazienkami, pomieszczenia gospodarcze, pralnie, suszarnie itp., co oznacza, że budynek będzie przystosowany do długotrwałego i codziennego użytkowania. Budynek oferować będzie pełne zaplecze potrzebne do prowadzenia codziennego życia, co spełnia kryteria miejsca zamieszkania.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku budynek zbiorowego zamieszkania (budynek akademika (...)), klasyfikowany do działu 11 PKOB, spełnia kryterium stałego zamieszkania, a w konsekwencji podlega zaliczeniu do obiektów objętych społecznym programem mieszkaniowym, o których mowa w art. 41 ust. 12a ustawy.

Tym samym usługa budowy budynku akademika (...) powinna zostać objęta stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 pkt 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja usługi, lub

- stawka podatku właściwa dla usługi, lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).