WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)
Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 11 lutego 2026 r. (data wpływu 11 lutego 2026 r.) uzupełnionego pismem z dnia 31 marca 2026 r. (data wpływu 31 marca 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku:
usługa (świadczenie kompleksowe) – dostawa i montaż (…) – specjalistycznej zabudowy podtynkowej w budynku mieszkalnym jednorodzinnym.
Opis usługi:
Wnioskodawca realizuje świadczenie kompleksowe polegające na dostawie odpowiednio dobranych materiałów, przygotowaniu powierzchni montażowej, precyzyjnym docięciu i nawierceniu (…), połączeniu ich z (…), trwałym zamocowaniu konstrukcji do (…) za pomocą (…), nałożeniu (…) oraz fachowym (…) w celu uzyskania jednolitej powierzchni. Wnioskodawca wykorzystuje własne komponenty (…), które są docinane na wymiar i modyfikowane (…) bezpośrednio u klienta, aby idealnie dopasować je (…). Wynagrodzenie za przedmiotowe świadczenie skalkulowane jest w sposób kompleksowy i obejmuje zarówno dostawę produktów, jak i ich montaż.
Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 - 43
Stawka podatku:
23%
Podstawa prawna:
art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy
Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE:
W dniu 11 lutego 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek uzupełniony w dniu 31 marca 2026 r. w zakresie sklasyfikowania ww. usługi (świadczenia kompleksowego) dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.
We wniosku WIS wskazano:
Wnioskodawca specjalizuje się w (…).
Oferuje (…).
W ofercie Wnioskodawcy znajduję się również (…) – specjalistyczna zabudowa podtynkowa przeznaczona do trwałego montażu (…). System stanowi element infrastruktury budowlanej, którego celem jest (…). Jest to produkt o charakterze budowlanym, (…). (…).
Budowa (…)
Zabudowa składa się z (…). (…)
Funkcja i przeznaczenie (…)
(…) jest wyłącznie zabudową budowlaną stanowiącą element konstrukcji (…). Podkreślić należy, że sama zabudowa (…) nie umożliwia (…).
(…)
Celem (…) jest:
(…)
Montaż (…)
Proces montażu (…) wymaga precyzyjnego (…) w konstrukcji (…), z użyciem narzędzi takich jak: (…).
Montaż zabudowy podtynkowej (…) polega na:
1) Nawierceniu (…).
2) Połączeniu (…).
3) Przymocowaniu (…) do konstrukcji (…).
4) Zastosowaniu (…).
5) (…).
Po wykonaniu prawidłowej instalacji zabudowa staje się nierozerwalnym elementem (…), zostaje trwale połączona ze (…). (…), stając się integralną częścią elementów budowlanych.
Demontaż zabudowy podtynkowej (…) spowoduje uszkodzenie (…), który stanowi element konstrukcyjny lub wykończeniowy (…). Zabudowa jest łączona z (…) i następnie zagipsowywana, co powoduje, że powierzchnia (…) staje się integralną częścią konstrukcji zabudowy. W związku z tym, jakiekolwiek próby demontażu zabudowy skutkują (…), co wymaga późniejszych prac naprawczych, w tym (…) w celu przywrócenia pierwotnej estetyki. Co jednoznacznie potwierdza, że (…) nie jest elementem wyposażenia ruchomego, lecz stanowi część stałej infrastruktury budowlanej.
Brak obowiązku zakupu (…)
W praktyce klienci często zamawiają wyłącznie zabudowę (…), która montowana jest na etapie budowy. Produkt jest pełnowartościowym wyrobem już na etapie samego osadzenia go w (…), ponieważ jego funkcja polega na (…) będącej częścią konstrukcji budowlanej, (…). Brak późniejszego montażu (…) nie wpływa na kompletność ani przeznaczenie zabudowy.
Wnioskodawca w ramach podsumowania wskazuje, że (…) jest przeznaczony do trwałego wbudowania w konstrukcję (…). Nie pełni i nie może pełnić funkcji (…), ponieważ (…). (…).
Jego montaż tworzy trwały i nierozłączny z obiektem element budowlany, co determinuje klasyfikację produktu oraz jego odróżnienie od wyrobów wyposażenia wnętrz (…).
Wnioskodawca zaznacza, że montowany (…), o którym mowa we wniosku jest wykonywany (montowany) w:
1) budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2;
2) lokalach mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m2.
Zleceniodawca, u którego montowane są zabudowy podtynkowe jest zainteresowany nabyciem złożonego świadczenia.
Oczekiwaniem zleceniodawcy w odniesieniu do świadczonej przez Wnioskodawcę usługi kompleksowej jest uzyskanie w pełni funkcjonalnej i estetycznej zabudowy podtynkowej (…), gotowej do użytkowania zgodnie z jej przeznaczeniem.
Zleceniodawca nie jest zainteresowany nabyciem poszczególnych elementów świadczenia (tj. samego produktu lub wyłącznie usługi montażu), lecz rezultatem końcowym w postaci kompletnej zabudowy podtynkowej, obejmującej zarówno dostawę odpowiednio dobranego produktu, jak i jego fachowy montaż w miejscu wskazanym przez klienta.
Montaż stanowi element niezbędny i integralny świadczenia, bez którego produkt nie spełnia swojej funkcji użytkowej ani estetycznej. Z perspektywy zleceniodawcy świadczenie ma charakter jednolity i jest postrzegane jako jedna usługa, której celem jest osiągnięcie konkretnego efektu końcowego, a nie realizacja odrębnych czynności.
Elementem dominującym w ramach opisanego świadczenia jest usługa montażu zabudowy podtynkowej (…).
Okoliczności przesądzające o dominującym charakterze tego elementu są następujące:
- celem usługi kompleksowej jest uzyskanie w pełni funkcjonalnej i gotowej do użytkowania zabudowy podtynkowej, co wymaga fachowego montażu; sam produkt bez montażu nie realizuje w pełni oczekiwań zleceniodawcy.
- produkt jest jedynie elementem składowym, natomiast to wykonanie montażu umożliwia osiągnięcie efektu końcowego, który jest przedmiotem zainteresowania zleceniodawcy.
- świadczenie wymaga pracy specjalistycznej, technicznej wiedzy oraz odpowiedniego przygotowania miejsca montażu; nakład pracy i odpowiedzialność związana z montażem przewyższa rolę samej dostawy produktu.
- z perspektywy zleceniodawcy świadczenie jest jednym, całościowym działaniem, którego wartość i użyteczność w dużej mierze zależą od profesjonalnego wykonania montażu, a nie od samego produktu.
W konsekwencji, dominującym elementem świadczenia jest usługa montażu, a dostawa produktu ma charakter uzupełniający, podporządkowany realizacji tego głównego celu.
Elementami o charakterze pomocniczym w ramach świadczenia kompleksowego, niezbędnymi do wykonania świadczenia głównego (montażu zabudowy podtynkowej), jest przygotowanie i dostarczenie odpowiednio dobranej zabudowy podtynkowej (…). Sam produkt nie spełnia oczekiwań zleceniodawcy bez jego montażu, dlatego jego rola jest pomocnicza wobec usługi montażu.
Świadczenie kompleksowe obejmuje zarówno dostawę produktów, jak i ich montaż. Zasadniczym celem świadczenia jest uzyskanie w pełni funkcjonalnej, estetycznej zabudowy podtynkowej (…).
Elementy produktu:
Zabudowa podtynkowa – (…). Tego typu wykończenie jest kluczowe dla spełnienia oczekiwań klientów w zakresie wizualnym oraz użytkowym.
(…) – zaprojektowane tak, aby estetycznie dopasować się do (…). Dzięki temu produkt jest kompatybilny z (…) i umożliwia zachowanie spójnej estetyki wnętrza.
Decydującym elementem świadczenia jest wysokiej jakości montaż, który pozwala osiągnąć pełną funkcjonalność i efekt wizualny zabudowy.
To montaż zapewnia:
- dokładne dopasowanie zabudowy do wymiarów pomieszczenia i (…),
- stabilność i bezpieczeństwo użytkowania,
- estetyczne wykończenie, w tym (…),
- spełnienie oczekiwań klienta co do funkcjonalności i jakości (…).
W konsekwencji, świadczona usługa kompleksowa jest postrzegana przez klienta jako jedno, integralne działanie, którego celem jest osiągnięcie konkretnego efektu końcowego – estetycznej i funkcjonalnej zabudowy podtynkowej (…). Wszystkie elementy świadczenia kompleksowego są niezbędne do zrealizowania celu usługi, jakim jest uzyskanie w pełni funkcjonalnej i estetycznej zabudowy podtynkowej (…). Cel ten nie może zostać osiągnięty poprzez świadczenie wyłącznie jednego z elementów – samego produktu lub samego montażu.
Zależność między towarem a usługą:
Produkt (zabudowa podtynkowa (…)) – stanowi materiał niezbędny do wykonania zabudowy. (…). Sam produkt bez montażu nie realizuje celu świadczenia, gdyż nie zapewnia pełnej funkcjonalności ani oczekiwanego efektu estetycznego.
Usługa montażu – jest elementem dominującym świadczenia. Montaż obejmuje precyzyjne zamocowanie zabudowy, dopasowanie (…), (…) i wykończenie powierzchni. To montaż sprawia, że produkt staje się częścią konstrukcji pomieszczenia i spełnia swoją funkcję. Bez montażu produkt pozostaje jedynie materiałem, który nie daje klientowi oczekiwanego efektu końcowego.
Niezależność świadczenia od odrębnego wykonania:
Produkt i montaż są ze sobą ściśle powiązane: zabudowa musi zostać zamontowana, aby spełnić funkcję użytkową i estetyczną. Montaż nie może być wykonany bez dostarczenia odpowiedniego produktu przygotowanego do zabudowy podtynkowej. Próba świadczenia któregokolwiek elementu osobno (tylko produkt lub tylko montaż) uniemożliwia osiągnięcie oczekiwanego efektu końcowego i zaspokojenie potrzeb klienta. W konsekwencji, zarówno dostawa produktów, jak i ich montaż są integralną całością, tworzącą jedno świadczenie kompleksowe, którego celem jest funkcjonalna i estetyczna zabudowa podtynkowa gotowa do użytkowania.
Wynagrodzenie za przedmiotowe świadczenie skalkulowane jest w sposób kompleksowy i obejmuje zarówno dostawę produktów, jak i ich montaż.
Składniki ceny:
Cena zabudowy podtynkowej – (…).
Cena montażu – (…).
W związku z powyższym, cena za świadczenie kompleksowe obejmuje całość usługi, tj. zarówno dostarczenie produktów, jak i ich profesjonalny montaż, który jest elementem dominującym świadczenia. Ostateczna cena odzwierciedla wszystkie niezbędne czynności i materiały wymagane do wykonania zabudowy podtynkowej gotowej do użytkowania.
Zabudowy podtynkowe są elementem wykonywanym na wymiary, a ich długość może wynosić (…).
Przykładowo, (…).
Zbliżony stan faktyczny był przedmiotem rozstrzygnięcia w Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 25 września 2019 r. I SA/Op 143/19, który wskazał: Reasumując, skład orzekający w sprawie niniejszej doszedł do wniosku, że z uwagi na opisany we wniosku stan faktyczny, nieuprawnione jest stanowisko organu interpretacyjnego, że wykonywana przez stronę usługa montażu rolet tekstylnych oraz żaluzji wewnętrznych nie jest połączona w sposób trwały z elementami obiektu, a tym samym, że nie może być uznana za modernizację budynku (lokalu). Powyższe rozstrzygnięcie oraz powyższe wnioski potwierdzają, iż dana czynność podlega opodatkowaniu stawką 8% VAT. Powyższe rozstrzygnięcie oraz powyższe wnioski potwierdzają, iż dana czynność podlega opodatkowaniu stawką 8% VAT.
W opinii Wnioskodawcy, usługi dostarczenia zabudowy podtynkowej (…) wraz z montażem świadczone przez Wnioskodawcę powinny podlegać opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 8%.
Do wniosku dołączono:
(…)
Pismem z dnia 31 marca 2026 r. (data wpływu 31 marca 2026 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS z 10 marca 206 r. nr 0111-KDSB1-2.440.37.2026.1.KG w odpowiedzi na pytanie o potwierdzenie, że przedmiot wniosku obejmuje jedynie (…) – specjalistyczną zabudowę podtynkową (bez innych elementów (…))
Wnioskodawca potwierdził, że przedmiot wniosku obejmuje wyłącznie świadczenie kompleksowe polegające na dostawie i montażu (…) – specjalistycznej zabudowy podtynkowej.
Przedmiot wniosku nie obejmuje:
(…)
Wnioskodawca wyjaśnia, że opis działalności zawarty we wniosku miał na celu przedstawienie kontekstu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i nie oznacza, że wniosek obejmuje te produkty. Przedmiotem wniosku jest wyłącznie jedno, konkretne świadczenie kompleksowe - dostawa wraz z montażem (…).
W odpowiedzi na pytanie o wskazanie jakie konkretnie czynności są wykonywane w ramach przedmiotowej usługi
Wnioskodawca wskazał, że usługa obejmuje: transport materiałów, przygotowanie powierzchni montażowej, precyzyjne docięcie i nawiercenie (…), połączenie (…), trwałe zamocowanie konstrukcji do (…) za pomocą (…), nałożenie (…) oraz fachowe (…) w celu uzyskania jednolitej powierzchni.
W odpowiedzi na pytanie o wskazanie czy przedmiotowa usługa obejmuje również wykonanie projektu oraz transport materiałów na miejsce
Wnioskodawca potwierdził, że usługa obejmuje transport materiałów na miejsce montażu. Ponadto wyjaśnił, że (…).
W odpowiedzi na pytanie o wyjaśnienie co należy rozumieć poprzez użyte (…) sformułowanie „czynności pomocnicze”
Wnioskodawca wyjaśnił, że są to drobne prace instalacyjne niezbędne do prawidłowego osadzenia (…), (…).
W odpowiedzi na pytanie o wyjaśnienie co należy rozumieć poprzez sformułowanie „przygotowanie i dostarczenie odpowiednio dobranej zabudowy” wraz ze wskazaniem czy zabudowa jest wykonywana przez Wnioskodawcę od podstaw na wymiar czy zabudowa/komponenty zabudowy są zamawiane od innego producenta. Jeśli Wnioskodawca zamawia komponenty to czy dokonuje jakiś ich modyfikacji (np. docięcie, itp.), czy czynności w tym zakresie wykonuje u klienta czy w swoim zakładzie produkcyjnym
Wnioskodawca wskazał, że (…) nie jest zamawiany jako gotowy produkt od zewnętrznego dostawcy. Wykorzystywane są własne komponenty (…), które są docinane na wymiar i modyfikowane (…) bezpośrednio u klienta, aby idealnie dopasować je do wymiarów (…).
W odpowiedzi na pytanie o doprecyzowanie sposobu montażu (…)
Wnioskodawca doprecyzował, że montaż odbywa się poprzez trwałe połączenie mechaniczne z konstrukcją budynku. (…).
W odpowiedzi na pytanie o wskazanie jaki jest stosunek ceny dostarczanego (…) do czynności jego montażu
Wnioskodawca wskazał, że cena świadczenia kompleksowego jest ustalana indywidualnie w zależności od długości zabudowy, wysokości montażu, konfiguracji oraz odległości od siedziby firmy. Dla celów wniosku Wnioskodawca wskazał przykład reprezentatywny tj.:
(…).
Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że niezależnie od proporcji cenowych montaż stanowi każdorazowo element dominujący, to on decyduje o trwałym wbudowaniu zabudowy w konstrukcję (…) i osiągnięciu efektu końcowego.
Z uwagi na fakt, że klient przede wszystkim oczekuje montażu (…), a nie dostawy poszczególnych jego elementów wskazać należy, że czynnością dominującą przedmiotowego świadczenia jest usługa - montaż (…), natomiast pozostałe czynności związane z jej wykonaniem, mają charakter pomocniczy jednak niezbędny do wykonania świadczenia dominującego.
W odpowiedzi na pytanie o określenie miejsca wykonywania świadczenia objętego wnioskiem tj. jednoznaczne wskazanie czy przedmiotowe świadczenie kompleksowe będzie wykonywane w budynku mieszkalnym jednorodzinnym czy w lokalu mieszkalnym
Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowe świadczenie wykonywane jest w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m².
Każdorazowo usługi realizowane przez Wnioskodawcę dotyczą wyłącznie takich budynków, spełniających kryteria budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
(…)
Odnosząc się do żądania przedłożenia dokumentów urzędowych (…) dla konkretnego obiektu, Wnioskodawca wyjaśnia, że nie jest w stanie przedłożyć dokumentów własnościowych lub ewidencyjnych budynków należących do klientów, u których dokonywany jest montaż, gdyż nimi nie dysponuje. Wnioskodawca jest podmiotem usługowym, a proces inwestycyjny opiera się na oświadczeniach woli klientów zawartych w umowach cywilnoprawnych. Usługa będąca przedmiotem wniosku nie jest wykonywana w lokalach użytkowych, natomiast pomiar metrażu budynku mieszkalnego jednorodzinnego jest każdorazowo weryfikowany przez Wnioskodawcę, tj. czy nie przekracza metrażu 300 m2.
Wniosek o WIS dotyczy określonego rodzaju świadczenia (modelu usługi) realizowanego w obiektach o konkretnych parametrach (budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym), a nie jednostkowej inwestycji budowlanej pod określonym adresem.
W odpowiedzi na pytanie o przesłanie dodatkowych informacji i dokumentów umożliwiających określenie prawidłowej stawki podatku od towarów i usług poprzez doprecyzowanie jednego konkretnego budynku mieszkalnego jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego,
Wnioskodawca potwierdził, że świadczenie kompleksowe będące przedmiotem wniosku wykonywane jest w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m², a tym samym w obiektach objętych społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a ustawy o VAT.
Charakter świadczenia – trwałe wbudowanie zabudowy w konstrukcję (…) poprzez (…), odpowiada definicji robót budowlanych / modernizacyjnych w obiekcie budownictwa mieszkaniowego, co uzasadnia stosowanie stawki obniżonej 8% VAT na podstawie art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy o VAT.
Jednocześnie Wnioskodawca podtrzymuje stanowisko zawarte w pierwotnym wniosku, zgodnie z którym dostawa i montaż (…) – specjalistycznej zabudowy podtynkowej, stanowią świadczenie kompleksowe, w którym element dominujący stanowi usługa montażu o charakterze budowlanym, a całe świadczenie powinno podlegać opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy o VAT.
Wnioskodawca prosi o wydanie WIS zgodnie z pierwotnym wnioskiem, uzupełnionym wyjaśnieniami oraz załącznikami.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż przedstawiony powyżej uzupełniony opis stanu faktycznego wyczerpuje żądania Organu i czyni zadość wymogom formalnym, pozwalając na wydanie wnioskowanej wiążącej informacji stawkowej.
Do uzupełnienia dołączono:
(…)
W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2026 r. nr 0111-KDSB1-2.440.37.2026.2.KG Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało uznane za doręczone w dniu 12 maja 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.
Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi).
Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.
Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.
Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku wskazać również należy, że:
- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze, z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku);
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać, czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53, z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C 572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).
Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że: Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27). Rzecznik Generalna zauważyła także, że: Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31). Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.
Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma zatem miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.
Jednym z decydujących czynników uznania usługi za „świadczenie kompleksowe” jest zatem także to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium w tym przypadku jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie złożone występuje zatem wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu.
Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku i jego uzupełnieniu należy wskazać, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności polegające na przygotowaniu i dostarczeniu odpowiedniej zabudowy podtynkowej oraz jej montażu są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Powyższe wynika z faktu, że poszczególne czynności wykonywane w ramach przedmiotowego świadczenia będą prowadzić do realizacji jednego, określonego celu jakim jest uzyskanie w pełni funkcjonalnej i gotowej do użytkowania zabudowy podtynkowej. Nabywca nie jest zainteresowany nabyciem poszczególnych elementów świadczenia (tj. samego produktu lub wyłącznie usługi montażu), lecz rezultatem końcowym w postaci kompletnej zabudowy podtynkowej, obejmującej zarówno dostawę odpowiednio dobranego produktu, jak i jego prawidłowego montażu. Wynagrodzenie za przedmiotowe świadczenie skalkulowane jest w sposób kompleksowy i obejmuje zarówno dostawę produktów, jak i ich montaż.
Z uwagi na cel realizowanego świadczenia kompleksowego – elementem dominującym jest usługa montażu (…), która „oczami klienta” ma największe znaczenie, gdyż bez niej usługa jako całość nie może zostać uznana za wykonaną. Montaż obejmuje precyzyjne zamocowanie zabudowy, (…). Usługa montażu sprawia, że produkt staje się częścią konstrukcji pomieszczenia i spełnia swoją funkcję. Bez montażu produkt pozostaje jedynie materiałem, który nie daje klientowi oczekiwanego efektu końcowego. Pozostałe czynności związane z przygotowaniem i dostarczeniem odpowiednio dobranej zabudowy (…) stanowią elementy pomocnicze.
Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z elementem głównym.
W związku z powyższym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji oraz określono stawkę podatku od towarów i usług dla usługi polegającej na montażu (…) (elementu dominującego).
Uzasadnienie klasyfikacji usługi:
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:
a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust.4.
Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.
Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.
Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE.
Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) sekcja F obejmuje:
- budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,
- roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym,
- opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,
- realizację projektów budowlanych do sprzedaży.
Sekcja ta nie obejmuje:
- zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1,
- wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32,
- usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0.
W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE, który obejmuje:
- specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj.: wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,
- montaż konstrukcji stalowych, o ile pojedyncze elementy konstrukcji nie zostały wykonane przez tę samą jednostkę, która zajmuje się ich montażem,
- wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,
- roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.
Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:
- instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp.,
- zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp.
Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.
Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.:
- szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi robotami prace remontowe.
Uwzględniając powyższe, usługa (świadczenie kompleksowe) będące przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE.
Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług:
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
Na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do: dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Dokonana analiza powołanego przepisu wskazała, że warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek.
Po pierwsze - zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części.
Po drugie - obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy.
Odnosząc się do rodzajów usług wymienionych w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.). Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. Potwierdza to Uchwała Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 2/13.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie ze Słownikiem języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.
Jak wskazano w opisie przedmiotu wniosku – (…) jest wyłącznie zabudową budowlaną stanowiącą element konstrukcji (…), sama zabudowa (…) nie umożliwia (…). (…). W praktyce klienci często zamawiają wyłącznie zabudowę podtynkową (…), która montowana jest na etapie budowy.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że usługa jest wykonywana w ramach budowy obiektu budowlanego, zatem dotyczy jednej z czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (budowa).
Odnośnie drugiego warunku przypomnienia wymaga, że stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego (wskazane w art. 41 ust. 12a ustawy) rozumie się m.in. budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.
Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:
1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.
W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.
W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędne jest określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy.
W niniejszej sprawie Wnioskodawca wskazał, że usługa (świadczenie kompleksowe) będzie wykonywane w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa nie przekroczy 300 m2.
Wnioskodawca nie wskazał konkretnego budynku, symbolu PKOB budynku, całkowitej powierzchni użytkowej budynku zgodnie z zasadami metodologii PKOB oraz nie przedłożył wymaganych dokumentów (tj. wypisu z kartoteki budynków lub projektu architektonicznego budynku, decyzji – pozwolenia na budowę budynku opatrzonego pieczęcią, iż decyzja stała się ostateczna oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy) umożliwiających weryfikację, że obiekt, w którym wykonywana będzie usługa, spełnia definicję obiektu budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy.
Zgodnie z art. 42a ustawy wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:
a. określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b. stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.
WIS zatem jest decyzją wydawaną w wyniku przeprowadzenia stosownego postępowania dowodowego. Jak sama nazwa wskazuje – wiążąca informacja stawkowa - ma charakter wiążący, co oznacza, że zawarte w niej rozstrzygnięcie wiąże zarówno organy podatkowe, jak i jej adresata. Wiążąca informacja stawkowa stanowi instytucję, która ma wskazywać wnioskodawcy, w szczególności właściwą klasyfikację towaru, usługi bądź świadczenia kompleksowego oraz stawkę podatku. Głównym zatem zadaniem Organu – w ramach ww. instytucji – jest w pierwszej kolejności przeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego, a następnie podjęcie rozstrzygnięcia.
W niniejszej sprawie, kluczowe są kryteria jakie ustawodawca wskazał do spełnienia, w celu zastosowania konkretnej stawki podatku od towarów i usług. Stąd też – zgodnie z art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy – obowiązkiem podmiotu wnioskującego o wydanie wiążącej informacji stawkowej jest przedstawienie tak szczegółowego opisu towaru, usługi bądź świadczenia kompleksowego aby możliwe stało się dokonanie klasyfikacji oraz określenie stawki podatku. Kluczowe są zatem warunki, które Wnioskodawca musi spełnić aby umożliwić Organowi podjęcie rozstrzygnięcia.
Nie jest więc możliwe podejmowanie rozstrzygnięcia na podstawie oświadczenia wnioskującego, - że w jego ocenie – budynek, w którym wykonywane będzie świadczenie spełnia kryteria budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Oświadczenie takie, jest niewystarczające dla weryfikacji spełnienia kryteriów stawianych w art. 41 ust. 12 pkt 1 oraz art. 41 ust. 12a ustawy.
Organ podatkowy wydając WIS jest obowiązany wykazać istnienie poszczególnych faktów, dokonując ich oceny w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy.
Warto w tym miejscu przywołać wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 października 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 675/21, w którym wyrażono opinię, że „(…) ciężar dowodzenia spoczywa na organie podatkowym prowadzącym postępowanie w sprawie WIS. Nie oznacza to jednak nieograniczonego niczym obowiązku poszukiwania i przedstawiania dowodów odnośnie istotnych okoliczności w sprawie. W art. 42b ust. 7 ustawy o VAT przyjęto wręcz jako niezbędne rozłożenie ciężaru dowodzenia, a nawet przerzucono ciężar dowodzenia faktów częściowo na wnioskodawcę, stwarzając po jego stronie możliwość szeroko rozumianej inicjatywy dowodowej. Nadanie WIS formy decyzji administracyjnej oznacza, że jej wydanie powinno być poprzedzone przeprowadzeniem postępowania podatkowego, zgodnie z zasadami określonymi ww. przepisach Ordynacji podatkowej, a w jego ramach określonych przepisami prawa materialnego, również przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, stosownie do nakazu płynącego z zasady prawdy obiektywnej”.
Zauważyć należy, że stosowanie obniżonych stawek podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, a wychodzenie poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W efekcie uprawnienie do ww. preferencji możliwe będzie jedynie, w sytuacji jednoznacznego i niebudzącego wątpliwości zastosowania przepisu dotyczącego stawki obniżonej.
Mając na uwadze przytoczone przepisy prawa, a także wyjaśnienia Organu, wskazać należy, że w niniejszej sprawie, nie ma możliwości weryfikacji czy opisana usługa (świadczenie kompleksowe) jest wykonywana w obiekcie budowlanym lub jego części zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (ze względu na brak dokumentów).
W związku z powyższym, ponieważ opisana we wniosku usługa klasyfikowana jest do działu 43 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE, właściwą stawką dla jej opodatkowania jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.
Informacje dodatkowe:
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług (świadczeń kompleksowych) tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,
albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja usługi (świadczenia kompleksowego), lub
- stawka podatku właściwa dla usługi (świadczenia kompleksowego), lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.
POUCZENIE:
Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).