Interpretacja 0111-KDSB1-2.440.416.2025.5.MD

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 11 września 2025 r. (data wpływu 11 września 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia 14 października 2025 r. (data wpływu 14 października 2025 r.), 24 listopada 2025 r. (data wpływu 24 listopada 2025 r.) oraz 1 grudnia 2025 r. (data wpływu 1 grudnia 2025 r.) oraz 9 stycznia 2026 r. (data wpływu 9 stycznia 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: towar (świadczenie kompleksowe) – dostawa domku prefabrykowanego (…) o powierzchni (…) m² wraz z jego transportem i montażem na działce klienta.

Opis towaru: Dostawa domku prefabrykowanego wykonanego z drewna, (…) o powierzchni użytkowej (…) m² wraz z jego transportem i montażem na działce klienta. Domek dostarczany jest na działkę Klienta w częściach, tj. rozłożony na elementy w paczkach, a tam na wcześniej przygotowanym przez Klienta podłożu bloczkowym, dokonywany jest montaż. Montażyści w pierwszej kolejności układają legary, a później łącząc ze sobą bale wykonują ściany zewnętrzne oraz ściany działowe. Kolejno montują stolarkę okienną, drzwiową, krokwie dachowe, deskę dachową, deskę podłogową, deskę tarasową oraz barierki tarasu. W tak przygotowanym domku znajduje się jedna kondygnacja, na którą składają się salon z aneksem kuchennym, WC oraz sypialnia. Domek nie jest trwale połączony z gruntem i może zostać przeniesiony w inne miejsce.

Rozstrzygnięcie: CN 94

Stawka podatku od towarów i usług: 23%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 14 października 2025 r. 24 listopada 2025 r., 1 grudnia 2025 r. oraz 9 stycznia 2026 r. w zakresie sklasyfikowania ww. towaru (świadczenia kompleksowego) dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści załączonego do wniosku formularza do wniosku WIS przedstawiono następujący, szczegółowy opis:

Spółka (…) zajmuje się między innymi produkcją, dostawą i montażem domków prefabrykowanych, wykonanych z drewna (…). Domki są sklasyfikowane pod symbolem 1110 PKOB. Domki są sprzedawane przy założeniu, że grunt będzie własnością kupującego. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

Klienci spółki mają szeroki wachlarz wyboru usług dodatkowych. Spółka może dostarczyć domki jako elementy domku wraz z usługą montażu i transportu [spółka dokonuje dostawy wraz rozładunkiem oraz montażem (udział dostawy domku (83%), transport (2%), montaż (15%)].

Intencją klienta przy zawarciu umowy z wnioskodawczynią jest dostawa domku. Podstawowym celem klienta jest zaspokojenie jego potrzeb związanych z zamieszkaniem i odpoczynkiem poprzez zapewnienie sobie miejsca do spędzania wolnego czasu (po pracy lub w trakcie dłuższych przerw od pracy), czy też urlopu. Wnioskodawczyni dokonuje sprzedaży na rzecz klientów domków, które mogą być wykorzystane jako domy letnie, leśniczówki, domki wypoczynkowe, a także domy całoroczne mieszkalne.

Aktualnie spółka stosuje do powyższych czynności podstawową stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%.

Niemniej, zdaniem wnioskodawcy, świadczona usługa winna być opodatkowana zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 z późn. zm.) (dalej ustawa o VAT) według stawki 8%, gdyż jej efektem będzie w zależności od przypadku budowa lub dostawa budynków stanowiących obiekty budowlane dające możliwość zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych kupującego, a tym samym będą objęte społecznym programem mieszkaniowym.

Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 przywołanej ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast stosownie do art. 2 pkt 6 wyżej wymienionej ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Zgodnie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Ponadto stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o VAT dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1.

Jak stanowi art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym- według art. 41 ust. 12a ustawy o VAT - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264- wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Przepis art. 2 pkt 12 ustawy o VAT określa, iż przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Z kolei, w myśl art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²,

2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

Zgodnie z brzmieniem ust. 12c cytowanego artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Należy zauważyć, iż ustawa o podatku od towarów i usług przy klasyfikowaniu obiektów, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, wydanej na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.), która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zgodnie z objaśnieniami wstępnymi Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niniejszej ustawy nie zawierają definicji budynku, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290). Zatem, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundament i dach.

Według podziału obiektów budowlanych na sekcje i działy w PKOB w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne, natomiast w dziale 12 budynki niemieszkalne. Dział 11 PKOB obejmuje trzy grupy budynków:

1. budynki mieszkalne jednorodzinne - 111 - czyli samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych (bez budynków gospodarstw rolnych), rezydencje wiejskie, domy letnie itp., a także domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu grantu,

2. budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe - 112,

3. budynki zbiorowego zamieszkania - 113 - czyli domy opieki społecznej, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych, budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych poprawczych, aresztów śledczych, budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć budowa, remont modernizacja, termomodernizacja przebudowa oraz roboty budowlane, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego. Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy - Prawo budowlane przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Natomiast przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu , remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (pkt 7 ww. artykułu).

Montaż - według Słownika Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN to "składanie maszyn, aparatów, urządzeń z gotowych części, zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych, łączenie oddzielnych części w całość". W związku z przytoczoną definicją stwierdzić należy, że pojęcie "montaż” odnosi się do takiego sposobu działania, w efekcie, którego z niezależnie od siebie istniejących części powstaje "wytwór" będący zupełnie nową całością.

Analiza powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, iż warunkiem zastosowania stawki 8%, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, przebudowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji budynków lub ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą wyżej wymienione czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z wyżej wskazanych przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej stawki podatku 8%.

Jednocześnie Wnioskodawca wyjaśnił, że w celu wykonania świadczenia złożonego konieczne jest:

1. import domku jako konstrukcji prefabrykowanej,

2. składowanie konstrukcji w siedzibie spółki,

3. sprzedaż w siedzibie spółki lub poprzez sieć Internet,

4. transport konstrukcji z zakładu na działkę, na której ma zostać posadowiony,

5. rozpakowanie i montaż na działce, na której ma zostać posadowiony.

W ocenie spółki wszystkie czynności wskazane powyżej, że w aspekcie gospodarczym tworzą obiektywnie jedną całość nabywaną nierozłącznie. Do wykonania kompleksowej usługi konieczne jest:

1. import - wykonywany przez pracowników biurowych z wykorzystaniem telefonów i komputerów,

2. składowanie konstrukcji - wykonywany przez pracowników fizycznych, polegający na rozpakowaniu samochodu dostawczego i przeniesienie w odpowiednie miejsce przy wykorzystaniu wózków widłowych i siły pracowniczej,

3. montaż - wykonywany przez pracowników fizycznych. Na wcześniej przygotowanym przez zamawiającego podłożu montażyści układają elementy dostawy konstrukcji tj. legary, później łącząc ze sobą bale wykonują ściany zewnętrzne oraz ściany działowe, kolejno montują stolarkę okienną i drzwiową. Dalej montowane są krokwie dachowe i deska dachowa. Na koniec mocowana jest deska podłogowa, deska tarasowa oraz barierki tarasu. Wykorzystuje się gotowe elementy konstrukcji prefabrykowanej zawarte w paczce, stolarka okienna, stolarka drzwiowa, elementy złączne (wkręty, gwoździe śruby), a także wkrętarkę, młotek gumowy.

(…)

Wobec powyższego, Spółka wniosła o wydanie WIS dla świadczenia złożonego mającego być realizowane przez spółkę w przyszłości w zakresie dostawy domku prefabrykowanego wykonanego z drewna, (…) (kwalifikowanego według spółki PKOB 111) wraz z usługą montażu i usługą transportu.

W dniu 14 października 2025 r. do tutejszego Organu wpłynęło uzupełnienie wniosku będące odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 7 października 2025 r. znak 0111-KDSB1-2.440.416.2025.1.MD.

Na pytanie Organu o wskazanie jednego, konkretnego domku prefabrykowanego, stanowiącego przedmiot wniosku oraz doprecyzowanie informacji dotyczących tego domku, Wnioskodawca wskazał:

Wniosek dotyczy domku nazwanego przez wnioskodawcę jako (…)

W dalszej części Wnioskodawca doprecyzował szczegółowe informacje dotyczące ww. domku.

W zakresie wskazania zestawienia całkowitej powierzchni użytkowej domku zgodnie z projektem architektoniczno-budowlanym, obliczonej zgodnie z zasadami metodologii Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), Wnioskodawca wskazał:

(…)

Na pytanie Organu o wskazanie ilości kondygnacji, rozmieszczenia pokoi z uwzględnieniem ich powierzchni i przeznaczenia, Wnioskodawca wyjaśnił:

W domku znajduje się jedna kondygnacja, na którą składają się:

powierzchnia pomieszczenia z przeznaczeniem na salon z aneksem kuchennym: (…)

powierzchnia pomieszczenia z przeznaczeniem na WC: (…)

powierzchnia pomieszczenia z przeznaczeniem na sypialnie: (…)

W odpowiedzi na pytanie Organu o wskazanie sposobu wykończenia domku (np. surowy, deweloperski, pod klucz) wraz z opisem co zawiera takie wykończenie oraz czy obejmuje także wyposażenie, Wnioskodawca doprecyzował, że:

Domek wraz z montażem to usługa prowadząca do posadowienia budynku w stanie tak zwanym surowym (bez uwzględnienia innych usług dodatkowych) - brak tu jakiegokolwiek wyposażenia.

Usługi dodatkowe (przed ich wykonaniem) nie są trwale związane z konstrukcją i nie są standardowo wliczane w domek, doliczane są dopiero wtedy, kiedy klient je dokupi.

Na pytanie Organu o wskazanie opisu sposobu połączenia domku prefabrykowanego z gruntem, w tym czy to połączenie jest wykonane w sposób trwały (użyty materiał, sposób mocowania z podłożem – należy wskazać jeden konkretny sposób połączenia domu z gruntem, rodzaj fundamentu itp.), Wnioskodawca odpowiedział:

Domki stawiane są na podłożu bloczkowym (…).

Bloczki są ułożone na gruncie, a na nich domek. Domek nie jest łączony z bloczkami w żaden sposób.

W zakresie pytania Organu o wskazanie czy domek może zostać przeniesiony w inne miejsce – jeśli tak to należy wskazać w jaki sposób, czy jest konieczność przygotowania nowego podłoża oraz określić, czy takie przeniesienie naruszy konstrukcję domku, Wnioskodawca wskazał:

Domek może zostać przeniesiony na dwa sposoby:

- sposób 1 - domek spięty pasami, przeniesiony za pomocą dźwigu,

- sposób 2 - rozłożenie domku i jego ponowne złożenie w nowym miejscu.

Oba sposoby wymagają wykonania nowego podłoża (…). Przeniesienie w umiejętny sposób nie narusza konstrukcji domku, niemniej jednak konieczne jest posiadanie zarówno specjalistycznej wiedzy (w przypadku rozłożenia domku na części) lub specjalistycznego sprzętu (w przypadku przeniesienia w całości).

Kolejno, Wnioskodawca udzielił odpowiedzi na pytanie Organu o wskazanie w jakiej postaci przedmiotowy domek dostarczany jest na działkę Klienta – jako gotowy produkt, czy jako produkt wymagający przygotowania na działce Klienta – należy również jednoznacznie wskazać co konkretnie jest realizowane na działce Klienta, a co w siedzibie spółki:

Domek dostarczany jest w częściach, tj. rozłożony na elementy w paczkach (…). (…) W siedzibie wnioskodawczyni następuje załadowanie paczki z domkiem na samochód dostawczy i transport na nieruchomość należącą do klienta. Montaż (i ewentualne usługi dodatkowe) wykonywane są bezpośrednio u klienta.

(…)

Końcowo, w zakresie prośby Organu o przedłożenie kopii (uwierzytelnionych za zgodność z oryginałem): projektu architektonicznego dotyczącego domku będącego przedmiotem wniosku, pozwolenia na budowę lub jego zgłoszenia oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy, Wnioskodawca wyjaśnił, że:

Domek nie wymaga projektu architektonicznego. Wnioskodawczyni nie posiada w chwili obecnej wniosku na zgłoszenie oraz wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albowiem przed podjęciem współpracy wystąpiła o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej.

Do uzupełnienia dołączono: (…)

W dniu 24 listopada 2025 r. do tutejszego Organu wpłynęło uzupełnienie wniosku będące odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 7 listopada 2025 r. znak 0111-KDSB1-2.440.416.2025.2.MD.

Na pytanie Organu o doprecyzowanie elementów wchodzących w skład przedmiotowego świadczenia tj. jednoznaczne wskazanie, czy wnioskiem objęte są usługi dodatkowe, które realizowane będą łącznie z montażem przedmiotowego domku, szczególności należało:

a) jednoznaczne wskazać, czy wnioskiem objęte są usługi dodatkowe, które realizowane będą wraz z montażem (jeśli tak należy wskazać, które konkretnie),

b) wyjaśnić, czy w związku z realizacją ww. usług Wnioskodawca będzie dostarczał towary – jeśli tak należy wskazać jakie oraz wyjaśnić, czy towary te są trwale związane z konstrukcją domku, a także co na to wskazuje,

c) wskazać, czy stolarka drzwiowa i okienna oraz elementy złączne znajdują się w paczce zawierającej elementy konstrukcji prefabrykowanej.

Wnioskodawca udzielił następującej odpowiedzi:

Wnioskiem objęty jest wyłącznie domek z montażem. Wskazanie dotyczące usług dodatkowych stanowiło uzupełniające informacje dla Organu w celu umożliwienia dokonania kwalifikacji usługi. (…)

Wszystko zależy od zamówienia złożonego przez klienta. Jeżeli spółka dostarcza jakiekolwiek elementy dodatkowe, zarówno prefabrykowane, jak także wykonane według indywidualnej specyfikacji klienta - to wyłącznie takie, które muszą być trwale związane z konstrukcją.

W wezwaniu zawarte było ponadto pytanie dotyczące wyjaśnienia rozbieżności dotyczących powierzchni i wymiarów domku stanowiącego element przedmiotowego świadczenia kompleksowego, do którego natomiast Wnioskodawca nie odniósł się w niniejszym piśmie.

Do uzupełnienia dołączono: (…)

Pismem z dnia 1 grudnia 2025 r. (data wpływu 1 grudnia 2025 r.) Wnioskodawca ponownie uzupełnił wniosek wskazując:

Wnioskiem objęty jest sprzedaż domku z montażem i transportem. Jeżeli usługa obejmuje montaż, to zawsze wraz transportem, gdyż jego konieczność wynika z dojazdu pracowników na miejsce wykonania umowy.

Wszystko zależy od zamówienia złożonego przez klienta. Jeżeli spółka dostarcza jakiekolwiek elementy dodatkowe, zarówno prefabrykowane, jak także wykonane według indywidualnej specyfikacji klienta - to wyłącznie takie, które muszą być trwale związane z konstrukcją.

Stolarka drzwiowa i okienna znajdują się w paczce.

(…)

Do pisma dołączono (…).

W dniu 9 stycznia 2026 r. do tutejszego Organu wpłynęło uzupełnienie wniosku będące odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 19 grudnia 2025 r. znak 0111-KDSB1-2.440.416.2025.3.MD.

Na prośbę Organu o jednoznaczne potwierdzenie, że wnioskiem objęta jest sprzedaż domku z montażem i transportem, Wnioskodawca wskazał:

Potwierdzam, że wnioskiem objęta jest sprzedaż domku z montażem i transportem.

Organ wzywał także o wyjaśnienie, co Wnioskodawca rozumie pod pojęciem montażu. (…)

Wnioskodawca na tak zadane pytanie wskazał, że:

Montaż w rozumieniu wnioskodawcy to czynności polegające na połączeniu konstrukcji domku w miejscu dostawy.

Na pytanie Organu o wskazanie czy w celu realizacji przedmiotowego świadczenia, Wnioskodawca będzie dostarczał inne towary niż, te zawarte w paczce zawierającej konstrukcję prefabrykowaną oraz elementy złączne konieczne do jej połączenia (jeśli tak należało wskazać jakie konkretnie), Wnioskodawca odpowiedział, że:

W celu realizacji przedmiotowego świadczenia, Wnioskodawca będzie dostarczał tylko te towary, które są w paczce zawierającej konstrukcję prefabrykowaną oraz elementy złączne konieczne do jej połączenia.

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 15 stycznia 2026 r. znak 0111-KDSB1-2.440.416.2025.4.MD tutejszy Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 29 stycznia 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego

Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),

- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27). Rzecznik Generalna zauważyła także, że Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31). Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

Jednym z decydujących czynników uznania usługi za „świadczenie kompleksowe” jest zatem także to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium w tym przypadku jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie złożone występuje zatem wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu.

Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku i jego uzupełnieniach, a także informacje znajdujące się w przedłożonych dokumentach, należy stwierdzić, że dostawa domku prefabrykowanego (…) o powierzchni (…) m² wraz z jego transportem i montażem na działce klienta – są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

W ramach realizacji świadczenia Wnioskodawca jest zobowiązany do wykonania szeregu czynności. Jak wynika ze opisu przedstawionego przez Wnioskodawcę, w celu wykonania świadczenia złożonego konieczne jest – import domku jako konstrukcji prefabrykowanej, składowanie konstrukcji w siedzibie spółki, sprzedaż w siedzibie spółki lub poprzez sieć Internet, transport konstrukcji z zakładu na działkę, na której ma zostać posadowiony oraz rozpakowanie i montaż na działce, na której ma zostać posadowiony.

Montaż obejmuje ułożenie elementów dostawy konstrukcji tj. legarów na wcześniej przygotowanym przez Klienta podłożu bloczkowym, dokonywany jest montaż. Montażyści następnie łączą ze sobą bale, co prowadzi do powstania ściany zewnętrznych oraz ścian działowych. Kolejno montują stolarkę okienną, drzwiową, krokwie dachowe, deskę dachową, deskę podłogową, deskę tarasową oraz barierki tarasu. Do montażu wykorzystuje się gotowe elementy konstrukcji prefabrykowanej zawarte w paczce, stolarkę okienną, stolarkę drzwiową, elementy złączne (wkręty, gwoździe śruby), a także wkrętarkę, młotek gumowy.

(…)

Poszczególne czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach przedmiotowego świadczenia będą prowadzić do realizacji jednego, określonego celu jakim jest dostawa domku (…) wraz z usługą transportu i montażu. Z punktu widzenia nabywcy świadczenie stanowi jedną, nierozerwalną całość.

Tym samym, przedstawione przez Wnioskodawcę świadczenie stanowi świadczenie kompleksowe, co zgodne jest również ze stanowiskiem Wnioskodawcy.

Przechodząc dalej, należy wyjaśnić, że przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien).

W przypadku świadczeń kompleksowych (złożonych), jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja taka powinna, co do zasady, być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne (niż dostawa towaru) czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Zatem, w przypadku, gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług. Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia.

W celu ustalenia elementu dominującego, świadczenia stanowiącego przedmiot niniejszego wniosku, należy wskazać, że istotą niniejszego świadczenia jest wydanie towaru (domku prefabrykowanego (…)) w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel. Nabywca nie byłby zapewne zainteresowany jakąkolwiek usługą transportową i montażową, gdyby nie realizowana na jego rzecz dostawa towaru. Przedmiotem zawieranej umowy jest przede wszystkim wydanie towaru, (…). Ponadto należy podkreślić, że cena samego domku stanowi 83% wynagrodzenia za przedmiotowe świadczenie.

W konsekwencji, należy uznać, że elementem dominującym przedmiotowego świadczenia będzie dostawa towaru – domku prefabrykowanego (…), natomiast pozostałe czynności wykonywane w ramach przedmiotowego świadczenia, tj. transport oraz montaż przygotowanych elementów, należy uznać za czynności pomocnicze, gdyż są jedynie środkiem do zrealizowania głównego przedmiotu wniosku.

Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z elementem głównym (dominującym). W związku z powyższym, w dalszej części decyzji tutejszy Organ dokona klasyfikacji i określi stawkę podatku dla dostawy towaru (elementu dominującego).

Uzasadnienie klasyfikacji towaru

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej – Nomenklatura scalona obejmuje:

a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednego i tego samego działu, pozycji podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Reguła 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

Zgodnie z tytułem działu 94 Nomenklatury scalonej (CN), dział ten obejmuje: Meble; pościel, materace, stelaże pod materace, poduszki i podobne wypychane artykuły wyposażeniowe; oprawy i osprzęt oświetleniowy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; podświetlane znaki, podświetlane tablice i tabliczki, i tym podobne; budynki prefabrykowane.

Noty wyjaśniające do ww. działu Nomenklatury scalonej wskazują:

Z zastrzeżeniem wyjątków wyszczególnionych w Notach wyjaśniających do działu, niniejszy dział obejmuje:

(…)

(4) Budynki prefabrykowane (pozycja 9406).

Natomiast, Uwagi do HS do działu 94 Nomenklatury Scalonej wskazują, że:

(…)

4. W pozycji 9406 wyrażenie „budynki prefabrykowane” oznacza budynki, które są wykończone w zakładzie produkcyjnym lub pakowane w elementy, zgłaszane razem do montażu na miejscu budowy, takie jak budynki mieszkalne lub produkcyjne, budynki biurowe, szkoły, sklepy, magazyny, hangary, garaże lub podobne budynki.

Budynki prefabrykowane obejmują "modułowe jednostki budowlane" ze stali, zwykle występujące w rozmiarze i kształcie standardowego kontenera transportowego, ale zasadniczo lub całkowicie zmontowane od wewnątrz. Takie modułowe jednostki budowlane są zwykle projektowane do łączenia ze sobą w celu utworzenia stałych budynków.

Z brzmienia pozycji 9406 CN wynika, że obejmuje ona Budynki prefabrykowane. Pozycja ta wyróżnia budynki:

9406 10 – Z drewna

9406 20 – Modułowe jednostki budowlane, ze stali

9406 90 – Pozostałe

Noty wyjaśniające do HS do pozycji 9406 CN stanowią:

Pozycja niniejsza obejmuje budynki prefabrykowane, znane również jako „budynki wytwarzane metodą przemysłową”, z dowolnych materiałów.

Budynki te, które mogą być przeznaczone do różnorodnego użytku, takiego jak mieszkania, miejsca pracy, biura, sklepy, hangary, garaże i cieplarnie, występują zazwyczaj jako:

- kompletne budynki, całkowicie zmontowane, gotowe do użytku;

- kompletne budynki, niezmontowane;

- niekompletne budynki, nawet zmontowane, mające zasadnicze cechy budynków prefabrykowanych.

W przypadku budynków niezmontowanych, potrzebne elementy mogą być częściowo zmontowane (na przykład ściany, dźwigary) lub przycięte na wymiar (w szczególności belki, legary) lub w niektórych przypadkach, o długościach nieokreślonych, do przycięcia na miejscu (progi, izolacje itp.).

Z kolei, z Not wyjaśniających do podpozycji 9406 10 CN wynika, że:

Do celów klasyfikacji do tej podpozycji wyrażenie „z drewna” odnosi się do budynków prefabrykowanych o konstrukcji drewnianej, ścian zewnętrznych, podłogi (jeżeli podłoga występuje) oraz innych charakterystycznych elementów konstrukcyjnych przede wszystkim składających się z drewna.

Uwzględniając powyższe, jak również mając na uwadze przedstawiony opis świadczenia kompleksowego, należy stwierdzić, że przedmiotowy towar – domek prefabrykowany (…) o powierzchni (…) m² – spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych działem 94 Nomenklatury scalonej (CN). Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami reguły 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.

W tym miejscu tutejszy Organ odniesie się do wskazania przez Wnioskodawcę, iż przedmiotowy domek sklasyfikowany jest pod symbolem 1110 PKOB.

Z powyższego wywnioskować można zatem, że zdaniem Wnioskodawcy ww. domek prefabrykowany winien zostać sklasyfikowany według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316 ze zm.).

W celu wyjaśnienia dokonanej klasyfikacji przedmiotowego domku prefabrykowanego według Nomenklatury scalonej (CN), należy w pierwszej kolejności wskazać, że w myśl regulacji zawartych w rozporządzeniu PKOB przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych.

Budynki natomiast to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

Podobnie, pod kątem połączenia z gruntem, budynek został zdefiniowany w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.), budynek to taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 12 maja 2017 r. sygn. akt II FSK 950/15: Istotną z punktu widzenia tych definicji przesłanką umożliwiającą zaliczenia konkretnego obiektu budowlanego do kategorii budynków jest jego „trwałe związanie z gruntem”. Nie wystarczy zatem samo wskazanie, że dany obiekt został posadowiony na fundamencie, jeżeli poprzez sposób montażu nie można wykazać istnienia tego rodzaju trwałego związku z gruntem. Związany bowiem trwale z gruntem jest budynek, którego nie można od gruntu odłączyć bez uszkodzenia jego konstrukcji. (por. wyrok z dnia 24 marca 2014 r., II FSK 783/12, publ. CBOSA).

Zauważyć należy, że w niniejszej sprawie, przedmiotowy domek prefabrykowany nie będzie trwale związany z gruntem a jedynie stawiany na przygotowanym przez Klienta podłożu bloczkowym. Ponadto istnieje możliwość przeniesienia domku w inne miejsce, które dokonane w umiejętny sposób nie narusza konstrukcji domku.

Skoro zatem domek prefabrykowany nie spełnia przesłanki „trwałego związania z gruntem”, co wprost wynika z zebranego materiału dowodowego, to tym samym przedmiotowy domek prefabrykowany nie jest budynkiem w rozumieniu ww. przepisów.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do: dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W związku z powyższym, z uwagi na fakt, że domek prefabrykowany (…) o powierzchni (…) m² stanowiący element dominujący świadczenia kompleksowego, klasyfikowany jest do działu 94 Nomenklatury scalonej (CN) oraz nie został objęty obniżoną stawką podatku od towarów i usług, właściwą stawką podatku dla kompleksowej czynności polegającej na transporcie i montażu domku prefabrykowanego (…) o powierzchni (…) m² jest stawka 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie stawka podatku od towarów i usług ustalona jest dla towaru stanowiącego element dominujący świadczenia, który nie jest obiektem budowlanym (co zostało wykazane wyżej), zatem nie może mieć zastosowania obniżona stawka podatku dla usług wymienionych w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów (świadczeń kompleksowych) tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do towaru (świadczenia kompleksowego) będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- towar (świadczenie kompleksowe) będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,

albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru (świadczenia kompleksowego) będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja towaru (świadczenia kompleksowego), lub

- stawka podatku właściwa dla towaru (świadczenia kompleksowego), lub - podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/ e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).