Interpretacja 0111-KDSB1-2.440.433.2025.4.ES

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 19 września 2025 r. (data wpływu 19 września 2025 r.) uzupełnionego w 5 listopada 2025 r. (data wpływu 5 listopada 2025 r.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa - odpłatne przeniesienie prawa do korzystania z miejsca postojowego, znajdującego się w garażu podziemnym wielostanowiskowym (…)

 

  Opis usługi: odpłatne przeniesienie prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, na podstawie (…), stanowiącego zmianę (…), na podstawie której właściciel dokupujący prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego nabył uprzednio lokal mieszkalny - w garażu podziemnym stanowiącym część nieruchomości wspólnej. Dla budynku, w którym znajduje się garaż podziemny prowadzona jest księga wieczysta (…).
 

Rozstrzygnięcie: świadczenie usługi o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy

Stawka podatku od towarów i usług: 23%

Podstawa prawna: z art. 41 ust. 1 i ust. 13 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 5 listopada 2025 r. w zakresie sklasyfikowania usługi - odpłatne przeniesienie prawa do korzystania z miejsca postojowego, znajdującego się w garażu podziemnym wielostanowiskowym (…) dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści dołączonego do wniosku formularza do wniosku WIS przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru:

Wnioskodawca prowadzi działalność deweloperską (przedmiot przeważającej działalności Wnioskodawcy to PKD 68.12.A Realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków), w ramach której realizuje inwestycje polegające na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych.

Po wybudowaniu ww. budynku mieszkalnego wielorodzinnego Wnioskodawca dokonuje sprzedaży samodzielnych lokali mieszkalnych zlokalizowanych w tych budynkach. W działalności Wnioskodawcy występują przypadki, w których przedmiotem takiej sprzedaży jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność wraz z udziałem w prawie do nieruchomości zabudowanej, na której posadowiony jest budynek wraz z udziałem we współwłasności budynku i innych składników nieruchomości wspólnej, w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, w ramach którego to udziału nabywcy przysługiwać będzie prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego. W takim przypadku sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawami związanymi następuje w ramach (...), w którym następuje:

(...)

Wnioskodawca wskazuje, że powyższy przypadek nie jest przedmiotem niniejszego wniosku. Przypadek ten został opisany celem lepszego zobrazowania przedmiotu niniejszego wniosku, który Wnioskodawca opisuje poniżej.

Przedmiotem niniejszego wniosku jest bowiem sprzedaż prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w sytuacji, gdy nabywca lokalu mieszkalnego nabywa najpierw od Wnioskodawcy samodzielny lokal mieszkalny wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r., poz. 1048):

1)  (...)

a w późniejszym okresie, na podstawie (...) stanowiącego (...), na podstawie której nabywca nabył lokal, nabywa prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego (...).

Miejsce postojowe, którego dotyczy niniejszy wniosek stanowi część nieruchomości wspólnej, w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048), w skład której wchodzą w szczególność prawo własności nieruchomości zabudowanej, na której posadowiony jest budynek oraz części i elementy budynku, a także urządzenia, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali.

Sprzedaż prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego (...) odbywa się w ten sposób, że (...)

(...)

Zarówno budynek, w którym zlokalizowany jest lokal mieszkalny, jak i sam lokal mieszkalny spełniają definicję obiektów budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12 i 12a Ustawy VAT. Budynek, w którym zlokalizowany jest lokal mieszkalny jest bowiem sklasyfikowany w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, natomiast powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza 150 m².

PYTANIE:

Czy sprzedaż prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w okolicznościach opisanych w niniejszym wniosku jest opodatkowana stawką podatku VAT w wysokości 8%?

UZASADNIENIE:

W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w okolicznościach opisanych w niniejszym wniosku jest opodatkowana stawką podatku VAT w wysokości 8%.

Świadczenie kompleksowe

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 Ustawy VAT). Natomiast świadczenie usług to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (art. 8 ust. 1 Ustawy VAT).

Dla ustalenia właściwej stawki podatku VAT z tytułu wykonywanych prac kluczowe jest określenie, czy podatnik podatku VAT dokonuje dostawy towarów czy też świadczy usługi. Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę lub jedną dostawę towarów, świadczenie to powinno być traktowane jako kompleksowe i nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Ustawa VAT nie definiuje, czym jest świadczenie kompleksowe. Pojęcie to zostało wypracowane na gruncie orzecznictwa sądów administracyjnych i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE). Kryterium, wedle którego należy badać kompleksowość świadczeń jest nierozłączność tych świadczeń z punktu widzenia nabywcy. Z jego punktu widzenia powinien to być jeden przedmiot świadczenia, a jego podział na poszczególne usługi miałby charakter sztuczny i byłby gospodarczo nieuzasadniony.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048; dalej: UoWL) samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej "lokalami", mogą stanowić odrębne nieruchomości.

Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu UoWL, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne (art. 2 ust. 2 UoWL).

Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi" (art. 2 ust. 4 UoWL).

W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali (art. 3 ust. 1 UoWL)

Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali (art. 3 ust. 2 UoWL)

Udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi. Udział właściciela samodzielnych lokali niewyodrębnionych w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej tych lokali wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi (art. 3 ust. 3 UoWL).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 UoWL odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego współwłasność. Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi wieczystej (art. 7 ust. 2 UoWL).

Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061; dalej: KC) za części składowe nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością. Jak wynika z art. 47 § 1 KC część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Zgodnie z art. 206 KC każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli. Współwłaściciele w drodze umowy mogą jednak ustalić sposób korzystania z rzeczy wspólnej w ten sposób, że część nieruchomości wspólnej zostaje wyłączona ze wspólnego użytku i zostaje przyznana do wyłącznego korzystania przez jednego lub kilku współwłaścicieli (umowa o podział rzeczy do korzystania; podział quoad usum). Z powyższego wynika, że udział w nieruchomości wspólnej związany z własnością lokalu mieszkalnego jest częścią składową nieruchomości lokalowej i nie może być przedmiotem samodzielnego obrotu. Nie można nabyć udziału w nieruchomości wspólnej bez nabycia własności lokalu. Nie jest możliwe zbycie własności lokalu bez udziału w nieruchomości wspólnej. W sytuacji, gdy miejsce postojowe zlokalizowane jest w części nieruchomości wspólnej (w której udziały są związane z własnością lokalu), to w celu nabycia wyłącznego prawa do korzystania z miejsca postojowego, konieczne jest zawarcie umowy o podział nieruchomości wspólnej do korzystania (podział ąuoad usum). I w przypadku będącym przedmiotem niniejszego wniosku, taka też umowa jest zawierana. Zdaniem Wnioskodawcy bez znaczenia jest przy tym to, że nie jest ona zawierana (...), w którym następuje ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego i jego sprzedaż wraz z przynależnym udziałem w nieruchomości wspólnej, lecz (...). Zdaniem Wnioskodawcy nie ma znaczenia fakt, że zawarcie umowy przyznającej prawo do wyłącznego korzystania z części nieruchomości wspólnej w postać określonego miejsca postojowego następuje później aniżeli zawarcie umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego. Decydujące znaczenie ma tutaj bowiem funkcjonalny związek miejsca postojowego z lokalem mieszkalnym. Prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego zlokalizowanego w części nieruchomości wspólnej nie może bowiem być przedmiotem odrębnego obrotu w tym sensie, że nie może zostać przyznane podmiotowi nie posiadającemu prawa udziału w nieruchomości wspólnej, a więc nie może zostać przyznane podmiotowi niebędącemu właścicielem lokalu. Prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego jest więc nierozerwalnie związane z własnością lokalu i może ono zostać przyznane wyłącznie właścicielowi lokalu. W praktyce oznacza to, że określona osoba nie może nabyć prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego nie nabywając lokalu, a Wnioskodawca nie może dokonać zbycia takiego prawa osobom innym niż właściciel lokalu. Za ścisłym związkiem między prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego a lokalem mieszkalnym przemawia również to, że prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego będzie przysługiwało każdoczesnemu właścicielowi tego lokalu mieszkalnego, a nie tylko obecnemu właścicielowi, który zawarł umowę z Wnioskodawcą. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, zgodnie z którym dla określenia właściwej stawki podatku dla sprzedaży odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym istotnym jest precyzyjne wskazanie przedmiotu tej czynności. W wyroku z dnia 11 maja 2010 r. (I FSK 724/09) NSA dokonał podziału stanów faktycznych, w ramach których wyróżnił:

 1) uznanie lokalu garażu wielostanowiskowego jako elementu nieruchomości wspólnej (podobnie jak ciągów komunikacyjnych, strychów, itp.) z określeniem korzystania z poszczególnych miejsc postojowych w ramach podziału ąuoad usum,

 2) wyodrębnienie garażu na odrębną własność i sprzedaż udziału we współwłasności na rzecz właścicieli lokali korzystających z miejsc postojowych w ramach podziału ąuoad usum.

W odniesieniu do powyższego podziału NSA w powołanym wyroku wyraził pogląd, że:

    - jeżeli w ramach nieruchomości budynkowej następuje sprzedaż na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym udziałem w jej częściach wspólnych, w ramach którego określono sposób korzystania z części nieruchomości wspólnej w ten sposób, że przydzielono nabywcy prawo do korzystania z określonego miejsca postojowego, to sprzedaż ta stanowi jednolite świadczenie i podlega opodatkowaniu stawką obniżoną (wówczas 7%),

    - jeżeli sprzedaż obejmuje dwa przedmioty: lokal mieszkalny oraz udział w wyodrębnionym na odrębną własność lokalu niemieszkalnym (użytkowym) w budynku mieszkaniowym, obniżoną stawką opodatkowania (wówczas 7%) objęta jest jedynie dostawa lokalu mieszkalnego, a sprzedaż udziału w lokalu niemieszkalnym (użytkowym, garażowym), z określeniem sposobu korzystania z miejsc postojowych w ramach podziału quoad usum - opodatkowana jest stawką podstawową (wówczas 22%). Pogląd zaprezentowany w powyższym wyroku NSA został powszechnie zaakceptowany w orzecznictwie NSA (np. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2011 r. (I FSK 689/10), wyrok NSA z dnia 28 września 2010 r. (I FSK 1548/09)), w tym również w odniesieniu do miejsc postojowych zlokalizowanych na terenie na zewnątrz budynku (np. wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2011 r. (I FSK 295/10)). Przenosząc powyższe wyjaśnienia na grunt niniejszego wniosku, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będąca przedmiotem niniejszego wniosku sprzedaż prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego jest tak ściśle związana z lokalem mieszkalnym oraz udziałem w nieruchomości wspólnej jako prawem związanym z własnością tego lokalu, że obiektywnie w sensie gospodarczym tworzą one jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Dlatego też sprzedaż prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego jest świadczeniem jednolitym (kompleksowym) z pierwotną dostawą lokalu mieszkalnego, a w konsekwencji podlega opodatkowaniu VAT na zasadach właściwych dla dostawy lokalu mieszkalnego, bez względu na to, czy dostawa miejsca postojowego ma miejsce na podstawie jednego aktu czy dochodzi do niej w okresie późniejszym, co skutkuje zmianą pierwotnego aktu.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie uznania sprzedaży prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego za świadczenie jednolite (kompleksowe) ze sprzedażą lokalu mieszkalnego potwierdzają interpretacja Dyrektora KIS z dnia 30 września 2021 r. nr 0114-KDIP4-3.4012.536.2021.1.MP oraz interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 7 września 2015 r, nr IBPP2/4512-678/15/WN. Interpretacje te potwierdzają, że „dokupienie” prawa do miejsca postojowego po pewnym czasie od zawarcia umowy przenoszącej własność lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej należy traktować jako element transakcji jednolitej (kompleksowości) z pierwotną dostawą lokalu mieszkalnego.

Zastosowanie stawki 8%

Stawkę podatku w wysokość 8% stosuje się m.in. do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (art. 41 ust. 12 pkt 1 w zw. z ust. 2 i art. 146aa ust. 1 pkt 2 Ustawy VAT). Zgodnie z art. 41 ust. 12a Ustawy VAT, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12., oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264-wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, zgodnie z art. 2 pkt 12 Ustawy VAT, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, Dział 11 PKOB obejmuje natomiast grupy:

- 111 - Budynki mieszkalne jednorodzinne,

- 112 - Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe,

- 113 - Budynki zbiorowego zamieszkania.

 

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;

2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m² (art. 41 ust. 12b Ustawy VAT)

Budynek, w którym zlokalizowany jest lokal mieszkalny będący przedmiotem niniejszego wniosku spełnia definicję obiektu budowlanego zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Również lokal mieszkalny będący przedmiotem niniejszego wniosku zalicza się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, ponieważ jego powierzchnia nie przekracza 150 m².

Do sprzedaży prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, która jak wykazano wyżej jest jednolitą (kompleksową) czynnością z dostawą lokalu mieszkalnego, ma więc zastosowanie stawka podatku VAT w wysokości 8%.

Potwierdzeniem stanowiska Wnioskodawcy jest wiążąca informacja stawkowa z dnia 7 maja 2021 r. nr 0111-KDSB2-1.450.374.2020.4.AZ dotycząca sytuacji, w której umowa o podział do korzystania z nieruchomości wspólnej była zawierana w formie aktu notarialnego jako aneks do umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego.

W dniu 5 listopada 2025 r. Wnioskodawca przesłał uzupełnienie wniosku, będące odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku WIS z dnia 15 października 2025 r., znak 0111-KDSB1-2.440.433.2025.1.ES, w którym uzupełnił braki formalne wniosku oraz wskazał:

Wnioskodawca nie zawarł jeszcze żadnej umowy, na podstawie której nastąpiłoby dokupienie prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w okolicznościach opisanych we wniosku. Wnioskodawca planuje takie umowy zawierać w przyszłości. Na ten moment Wnioskodawca nie jest w stanie wskazać jednego, konkretnego miejsca postojowego mającego być przedmiotem wniosku.

Wnioskodawca wskazuje jednak, że będzie to miejsce postojowe znajdujące się w garażu wielostanowiskowym (…), który to garaż stanowi część nieruchomości wspólnej w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r., poz. 1048). Dla nieruchomości tej Sąd Rejonowy dla (…), prowadzi księgę wieczystą nr (…).

Lokal mieszkalny, do którego przypisane będzie prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego będzie usytuowany w ww. budynku położonym w (…).

Budynek, w którym zlokalizowany jest ten lokal mieszkalny jest sklasyfikowany w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 - BUDYNKI MIESZKALNE. Powierzchnia użytkowa tego lokalu nie przekracza 150 m².

Na ten moment Wnioskodawca nie jest w stanie wskazać jednego, konkretnego lokalu mieszkalnego, do którego będzie dokupowane prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, w związku z czym Wnioskodawca nie jest również w stanie podać jego dokładnej powierzchni użytkowej. Niemniej Wnioskodawca wskazuje, że powierzchnia użytkowa tego lokalu nie przekracza 150 m².

Ze względu na to, że Wnioskodawca nie zawarł jeszcze żadnej umowy, na podstawie której nastąpiłoby dokupienie prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w okolicznościach opisanych we wniosku, na ten moment Wnioskodawca nie jest w stanie przedłożyć kopii żadnej konkretnej zawartej już umowy tego typu. Niemniej, Wnioskodawca w załączeniu (…).

Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył:

(…)

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, postanowieniem z dnia  16 stycznia 2026 r. nr 0111-KDSB1-2.440.433.2025.3.ES tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 29 stycznia 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, Wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

   1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

   2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych  na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

   3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

 

W tym miejscu należy wyjaśnić, że w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi, lub towaru i/lub usługi, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe) do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa bądź świadczenie kompleksowe spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Usługę - w myśl art. 8 ust. 1 ustawy - stanowi każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z cytowanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”.

Pojęcie „świadczenia usług” ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się podatnika - niebędące dostawą towarów - na rzecz innego podmiotu, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Wobec powyższego należy stwierdzić, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

- w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

- świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

 

Zgodnie z przepisami ustawy, opodatkowaniu VAT podlegają zasadniczo świadczenia, które mają charakter ekwiwalentny. Przy ocenie, czy w danym stanie faktycznym mamy do czynienia z odpłatnym świadczeniem usług, należy odwołać się do następujących przesłanek:

- istnieje bezpośredni beneficjent świadczenia odnoszący z niego korzyść,

- istnieje stosunek prawny łączący strony oraz stosunek ten zakłada świadczenie wzajemne,

- świadczenie jest odpłatne (występuje ekwiwalentne wynagrodzenie należne w zamian za dane świadczenie),

- istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem a otrzymanym wynagrodzeniem.

Przedmiotem niniejszego wniosku jest odpłatne przeniesienie prawa do korzystania z miejsca postojowego, znajdującego się w garażu podziemnym wielostanowiskowym (…). Wnioskodawca za zgodą pozostałych współwłaścicieli Nieruchomości wspólnej zawiera z Nabywcą umowę o podział do korzystania (quoad usum) z części nieruchomości wspólnej, w której postanawiają, że każdoczesny właściciel samodzielnego lokalu korzystać będzie - z wyłączeniem innych osób - z konkretnego miejsca postojowego usytuowanego w garażu podziemnym, znajdującego się na terenie Nieruchomości wspólnej.

Czynność ta odbywa się na podstawie (...), stanowiącego zmianę (...), na podstawie której właściciel dokupujący prawo do wyłącznego korzystania z konkretnego miejsca postojowego, nabył uprzednio lokal mieszkalny, znajdujący się w tym samym budynku.

W myśl art. 206 Kodeksu cywilnego każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.

Powyższy przepis ma charakter dyspozytywny, w związku z tym współwłaściciele mogą w umowie ustalić sposób korzystania z rzeczy wspólnej.

Umowa quoad usum polega tym samym na dokonaniu podziału nieruchomości na części do wyłącznego użytku poszczególnych współwłaścicieli i do odrębnego pobierania z nich pożytków. Skutkiem takiego podziału każdy ze współwłaścicieli części wspólnej będzie mógł korzystać z wydzielonej części nieruchomości wspólnej samodzielnie, bez ingerencji i ograniczeń ze strony pozostałych współwłaścicieli.

Podział dokonany mocą umowy quoad usum nie wywiera żadnych skutków w sferze praw rzeczowych współwłaścicieli. Na jego mocy pomiędzy współwłaścicielami kształtuje się wyłącznie stosunek zobowiązaniowy. Od chwili zawarcia umowy quoad usum na każdym ze współwłaścicieli ciąży obowiązek respektowania (czyli nieingerowania) w prawa pozostałych współwłaścicieli do wyłącznego korzystania z przynależnej im części nieruchomości wspólnej.

W analizowanej sprawie istnieje nabywca, który nabędzie za określoną cenę prawo do wyłącznego korzystania z części wspólnej nieruchomości w postaci miejsca postojowego usytuowanego w garażu podziemnym - co stanowi świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług - należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

˗ niniejszych zasad metodycznych,

˗ uwag do poszczególnych sekcji,

˗ schematu klasyfikacji.

 

Natomiast schemat klasyfikacji - jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych - stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

˗ symbole grupowań,

˗ nazwy grupowań.

Z kolei, stosownie do pkt 5.3.1 zasad metodycznych, przedmiotem klasyfikowania wg PKWiU 2015 są czynności (będące końcowymi efektami działalności) o charakterze usługowym, świadczone przez podmioty gospodarcze (jednostki organizacyjne) na rzecz innych podmiotów gospodarczych (jednostek organizacyjnych) lub na rzecz ludności. PKWiU 2015 nie ma zastosowania do klasyfikowania czynności wewnątrzzakładowych.

Zgodnie z pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług.  I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

   ˗ grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

   ˗ usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

   ˗ usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

W analizowanym przypadku usługa będąca przedmiotem wniosku nie podlega klasyfikacjom wskazanym w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Powyższe powoduje, że nie można dokonać klasyfikacji usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU 2015.

W Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług nie znajduje się również grupowanie, które obejmowałoby usługę opisaną we wniosku i jego uzupełnieniach, oraz do którego można by było przyporządkować wykonywane przez Wnioskodawcę czynności. Po przeprowadzonej analizie świadczenia oraz klasyfikacji PKWiU, stwierdzić także należy, że jest niemożliwe przyporządkowanie ww. usługi w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

W związku z powyższym, usługi odpłatnego przeniesienia prawa do korzystania z miejsca postojowego, znajdującego się w garażu podziemnym wielostanowiskowym (…), o której mowa w niniejszej sprawie nie można sklasyfikować do odpowiedniego grupowania PKWiU 2015 według ww. zasad metodycznych.

Mając na uwadze powyższą analizę oraz informacje przekazane przez Wnioskodawcę należy stwierdzić, że, dla celów stosowania podatku od towarów i usług - usługa odpłatnego przeniesienia prawa do korzystania z miejsca postojowego, znajdującego się w garażu podziemnym wielostanowiskowym (…), stanowić będzie prawo majątkowe, które nie wywołuje skutków w sferze praw rzeczowych, a reguluje wyłącznie stosunek zobowiązaniowy. Umowa quad usum pozwala współwłaścicielowi na wyodrębnienie części nieruchomości, która będzie tylko do jego użytku. Współwłaściciel, zgodnie z postanowieniem umowy, może samodzielnie posiadać oraz użytkować wydzieloną część nieruchomości. Podział ten nie powoduje skutków w sferze praw rzeczowych współwłaścicieli, kształtuje się pomiędzy nimi wyłącznie stosunek zobowiązaniowy. Nie jest możliwa sprzedaż miejsca postojowego stanowiącego część wspólną nieruchomości, dlatego określa się wyłącznie prawo do korzystania z takiego miejsca poprzez wpis w umowie quoad usum.

W analizowanej sprawie - odpłatne przeniesienie prawa do korzystania z miejsca postojowego, znajdującego się w garażu podziemnym wielostanowiskowym (…) - stanowi świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1. Jest to transakcja ekwiwalentna - świadczenie w zamian za wynagrodzenie, której skutkiem jest zmiana umownego zakresu współposiadania przez współwłaścicieli należącej do nich rzeczy wspólnej.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei na mocy art. 41 ust. 13 ustawy, do towarów i usług będących przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienionych w Nomenklaturze scalonej (CN) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, stosuje się stawkę podatku w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w przepisach ustawy lub przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie określono inną stawkę.

Na podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248 ze zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%,

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

 

Z kolei art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do:

   1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

   2) robót konserwacyjnych dotyczących:

a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12,

    - w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

 

W analizowanej sprawie przedmiotem wniosku jest odpłatne przeniesienie prawa do korzystania z miejsca postojowego, znajdującego się w garażu podziemnym wielostanowiskowym (…). Podczas transakcji dokupienia prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w garażu podziemnym nie następuje jego sprzedaż, zmienia się (określa) wyłącznie sposób korzystania przez nabywcę z części wspólnej.

Biorąc więc pod uwagę cechy charakterystyczne oraz cel przedmiotowej usługi - brak jest możliwości sklasyfikowania jej jako jednej z usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy. Usługa odpłatnego przeniesienie prawa do korzystania z miejsca postojowego, znajdującego się w garażu podziemnym wielostanowiskowym przez innego współwłaściciela nieruchomości nie stanowi bowiem dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych wskazanych w art. 41 ust. 12 ustawy. Przepisy ustawy nie przewidują obniżonej stawki podatku dla tej usługi.

W związku z powyższym, usługa - odpłatne przeniesienie prawa do korzystania z miejsca postojowego, znajdującego się w garażu podziemnym wielostanowiskowym (…), podlega opodatkowaniu według stawki podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie  z art. 41 ust. 1 i ust. 13 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43‑300 Bielsko‑Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usługi tożsamej pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

   - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

   - usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,

albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

      - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że

- klasyfikacja towaru, lub

- stawka podatku właściwa dla towaru, lub

- podstawa prawna stawki podatku

 staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).