Interpretacja 0111-KDSB1-2.440.50.2026.4.IKR

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 24 lutego 2026 r. (data wpływu 24 lutego 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia 17 marca 2026 r. (data wpływu 17 marca 2026 r.) oraz 3 kwietnia 2026 r. (data wpływu 3 kwietnia 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – pomiar, zaprojektowanie, dostawa, transport i montaż zabudowy meblowej kuchennej w (…).

Opis usługi: Świadczenie kompleksowe polegające na pomiarze, zaprojektowaniu, dostawie, transporcie i montażu zabudowy meblowej kuchennej. Przedmiotowe świadczenie Wnioskodawca wykonuje w (…). Budynek w chwili wykonywania przedmiotowego świadczenia jest w trakcie budowy. W ramach świadczenia Wnioskodawca dokonuje pomiaru (…). Następstwem powyższych czynności jest wykonanie projektu, który w (…). Następnie (…) do wykonania zabudowy meblowej kuchennej. Zabudowa meblowa składa się z (…) dopasowanych do miejsca montażu. Zabudowa kuchenna jest przygotowywana w (…), następnie jest transportowana na miejsce montażu (…) i dopiero na miejscu następuje jej konkretne dopasowanie do stanu faktycznego pomieszczenia i trwałe zmontowanie. Szafki (…) powierzchnie i są mocowane do ścian za pomocą (…), blaty (…), docinane na konkretne kształty i wymiary, zintegrowane z (…), są mocowane na (…) uszczelniane silikonem. Elementy zabudowy stają się integralną częścią pomieszczenia, ewentualny demontaż powoduje uszkodzenia zarówno zabudowy jak i pomieszczenia, tym samym zabudowa nie nadaje się do dalszego użytku.

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 43

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 17 marca 2026 r. oraz 3 kwietnia 2026 r., w zakresie sklasyfikowania ww. usługi (świadczenia kompleksowego) dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku wskazano następujące informacje:

Jaka jest właściwa stawka podatku VAT dla opisanej usługi polegającej na wykonaniu i trwałym montażu zabudowy kuchennej oraz zabudowy wnękowej w lokalach i budynkach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB 111 i 112?

Przedmiotem działalności wnioskodawcy jest (…) budownictwa mieszkaniowego (lokale/budynki mieszkalne) w meble kuchenne oraz zabudowy wnęk, wykonywane na wymiar, pod (…).

Zabudowa kuchenna wykonana jest (…), dodatkowo połączonymi wspólnym blatem kuchennym i innymi listwami, kształtem ściśle dostosowanymi do konkretnej zabudowy i pomieszczenia. Niejednokrotnie (…). Są każdorazowo dostosowywane do wymiarów pomieszczenia oraz wymagań klienta. Montaż stolarki budowlanej wykonywany jest na (…) (…).

Czynności związane z montażem są czasochłonne i w całości odbywają się w miejscu zlecenia, a nie w warsztacie. Większość elementów zabudowy jest (…). Prace (…), natomiast główne czynności związane z realizacją zlecenia odbywają się u klienta. Usługi montażu stanowią jeden, nienadający się podzielić, kompleksowy proces.

Wnioskodawca podkreśla, iż wykonywane usługi są usługami montażu na stałe, tj. nie jest możliwe przeniesienie całości lub jakiejkolwiek części zabudowy w inne miejsce bez wcześniejszego demontażu i naruszenia całości zabudowy. Taki demontaż też wymaga odpowiedniej wiedzy i narzędzi.

Na wykonanie zabudowy kuchennej oraz zabudowy wnęk składają się czynności:

- zaprezentowanie (…);

- na miejscu montażu dokonuje się pomiaru uwzględniającego (…);

- następstwem powyższych czynności jest wykonanie projektu uwzględniającego wszelkie właściwości pomieszczenia oraz wybrane przez klienta materiały i akcesoria. Na tej podstawie klientowi przedstawiany jest kosztorys, który w momencie akceptacji prowadzi do zawarcia umowy wykonania mebli do zabudowy;

- kolejny krok to rozpisanie elementów indywidualnie do każdego projektu z zastrzeżeniem, że (…);

- na podstawie wyodrębnienia niezbędnych materiałów zamawiane są między innymi: (…);

- płyta meblowa i okleina są przycinane z uwzględnieniem nietypowych elementów krzywoliniowych. Na odpowiadający wymiar przycina się także profile aluminiowe, (…). Wykonane (…) być zamontowane jedynie w konkretnej wnęce według indywidualnego projektu. W przypadku zabudowy kuchennej, każda szafka ze względu na wymiar, materiał i akcesoria ma swój udział w wielu różnych kombinacjach, które z kolei tworzą całość zabudowy do konkretnego pomieszczenia; - elementy (…) przygotowane montowane są w lokalu klienta;

- montaż zabudowy wnęk oraz zabudowy kuchennej polega na połączeniu wszystkich elementów wraz z pomieszczeniem, które to łącznie tworzą pełnowartościowy produkt. Płyty meblowe są dopasowywane do krzywizn oraz kątów pomieszczenia poprzez (…).

Wykonanie zabudowy to montowanie do ścian, sufitów, podłóg niezbędnych elementów konstrukcyjnych za pomocą śrub, kołków, kotew, klejów i silikonu. Powoduje to naruszenie elementów pomieszczenia poprzez wykonanie otworów montażowych w ścianach, sufitach i podłodze.

W przypadku zabudowy kuchennej dochodzi również (…) oraz krzywizn ścian. Wszystkie (…) zostają ze sobą połączone, a także z pomieszczeniem stanowiąc jego modernizację. Po wykonaniu całości prac montażowych, które są najistotniejszym i najbardziej czasochłonnym elementem całokształtu, powstały produkt nabiera ostatecznej wartości.

Ze względu na te czynności nie jest on przeznaczony do odsprzedaży polegającej na demontażu. Każda próba zdemontowania gotowego produktu prowadziłaby do utraty wartości oraz funkcjonalności zabudowy wnęk i zabudowy kuchennej.

Opisane czynności są wykonywane w lokalach mieszkalnych oraz budynkach mieszkalnych jednorodzinnych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a i 12b ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, z póżn. zm.), gdzie przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b powołanej ustawy.

Wnioskodawca zawiera z kontrahentami umowy (…) dotyczące wykonania zabudowy, które określają (…), które zostaną uwzględnione na projekcie oraz rodzaj materiałów wykorzystanych do wykonania zabudowy.

Cena kalkulowana jest na podstawie wartości (…).

Określenie udziału zużytych materiałów w cenie ostatecznej jest możliwe jedynie każdorazowo dla poszczególnej zabudowy. Spowodowane jest to dużym udziałem kosztu montażu, który może być zróżnicowany i zależy od takich czynników, jak:

(…)

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi montażu elementów stałej zabudowy wykonywane na potrzeby konkretnego lokalu mieszkalnego, który spełnia przesłanki do uznania go za obiekt budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług korzystają z opodatkowania tym podatkiem w wysokości 8%, to jest stawki wynikającej z art. 41 ust. 12 powołanej ustawy.

Przekonanie to wynika tego, że świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową, wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, stanowi usługę modernizacji opodatkowaną stawką obniżoną podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 12 w związku z ust. 2 ustawy o VAT. Produkowane i później instalowane zabudowy można wykorzystać jedynie w lokalu, dla którego zostały wykonane i ich trwałe połączenie z substancją budowlaną wskazuje, iż są częścią składową obiektu (obiektów) budownictwa mieszkaniowego objętych społecznym programem mieszkaniowym.

Pismem z dnia 17 marca 2026 r. (data wpływu 17 marca 2026 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 10 marca 2026 r., znak: 0111-KDSB1-2.440.50.2026.1.IKR, Wnioskodawca uzupełnił wniosek wskazując:

Na pytania Organu (ze względu na zbiorczą odpowiedź Wnioskodawcy, zostaną przedstawione zadane 3 pierwsze pytania):

1. jednoznaczne wskazanie konkretnej zabudowy meblowej, która stanowić ma element przedmiotu wniosku wykonywanej dla jednego klienta, w ramach jednej umowy.

2. sprecyzowanie zabudów (zabudowy), które stanowić mają przedmiot wniosku określonych w odpowiedzi na pkt I, ppkt 1 niniejszego wezwania poprzez wskazanie:

a) z jakich konkretnie elementów składa się każda zabudowa meblowa,

b) z jakich konkretnie materiałów będzie wykonana każda zabudowa meblowa będąca przedmiotem wniosku,

c) czy elementy konstrukcyjne (ściany, sufity, podłogi) stają się elementem np. mebla (wyznaczają zakres konstrukcyjny mebla), jeżeli tak należało wskazać jakim?

3. szczegółowe opisanie jednego, konkretnego sposobu montażu zabudów (dla każdej zabudowy osobno) stanowiących przedmiot wniosku (w szczególności należało wskazać i szczegółowo opisać w jaki sposób meble są powiązane/połączone z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego) wraz ze wskazaniem jakich materiałów Wnioskodawca używa w tym celu.

Wnioskodawca na powyższe pytania wskazał:

Zabudowa meblowa składająca się (…) dopasowana do konkretnego miejsca, zrobiona na zamówienie uwzględniające konkretne ściany, podłogę, sufit, okna, drzwi, inne elementy konstrukcyjne budynku jak np. (…). Szafki (…) i są mocowane do ścian za pomocą (…), blaty dopasowane do (…), docinane na konkretne kształty i wymiary, zintegrowane z (…), są mocowane na (…) i dodatkowo wszystkie styki oraz łączenia są uszczelniane silikonem.

Zabudowa wykonana z (…), poszczególne szafki wymiarowo dopasowane do przestrzeni, łączone są ze sobą za pomocą (…), ze względu na konkretne umiejscowienie i połączenie nie jest możliwe ich przestawianie ani samodzielne funkcjonowanie.

Elementy zabudowy stają się integralną częścią pomieszczenia, ewentualny demontaż powoduje uszkodzenia zarówno zabudowy jak i pomieszczenia tym samym zabudowa nie nadaje się do dalszego użytku.

Na pytanie Organu o wskazanie czy Wnioskodawca w ramach przedmiotu wniosku dokonuje transportu przedmiotowej zabudowy na miejsce montażu, Wnioskodawca wskazał:

Zabudowa kuchenna jest przygotowywana w (…), następnie jest transportowana na miejsce montażu (…) i dopiero na miejscu następuje jej konkretne (…) i trwałe zmontowanie.

Na pytanie Organu o wskazanie czy ewentualny demontaż każdej z przedmiotowej zabudowy będzie skutkował uszkodzeniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego lub zabudowy, jeśli tak należało wskazać na czym te uszkodzenia będą polegać, Wnioskodawca wskazał:

Każda próba zdemontowania każdej z przedmiotowej zabudowy prowadziłaby do utraty wartości oraz funkcjonalności zabudowy kuchennej. Ponieważ nie nadawałaby ona się do zamontowania w innym miejscy z uwagi na jej nietypowa wymiary i gabaryty. Ponadto należy wskazać, że uszkodzenia powstałe w czasie demontażu byłyby nieodwracalne.

Na pytanie Organu o określenie, czy zdaniem Wnioskodawcy, towar i usługi składające się na przedmiotu wniosku są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie, Wnioskodawca wskazał:

Zdaniem Wnioskodawcy towar i usługi związane z wykonaniem zamówienia są ze sobą powiązane w ataki sposób, że tworzą nierozerwalna całość z uwagi na fakt, że ten towar i ta usługa mogą być zastosowane i wykonane tylko i wyłącznie do realizacji tego zamówienia.

Na pytanie Organu o doprecyzowanie, czy z punktu widzenia nabywcy, jest on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia, czy też kilku odrębnych elementów, Wnioskodawca wskazał:

Z punktu widzenia złożonego zamówienia oraz jego funkcjonalnej całości Nabywca jest zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy całości złożonego zamówienia, ponieważ nabycie kilku odrębnych elementów mogłoby nie stanowić jednej, nierozerwalnej całości zabudowy kuchennej.

Na pytanie Organu o wskazanie, co zdaniem Wnioskodawcy jest elementem dominującym, a co pomocniczym w ramach przedmiotowych czynności oraz jakie okoliczności przesądzają o tym, że dany element ma charakter dominujący, Wnioskodawca wskazał:

Zdaniem Wnioskodawcy elementem dominującym w realizacji przedmiotowego zamówienia jest usługa natomiast użyte materiały są elementem pomocniczym.

Na pytanie Organu o wyjaśnienie, jaki jest stosunek ceny samej zabudowy meblowej (bez uwzględnionej wartości montażu), do innych czynności wykonywanych w ramach świadczenia będącego przedmiotem wniosku, Wnioskodawca wskazał:

Zdaniem Wnioskodawcy (…).

Na pytanie Organu o określenie miejsca wykonywania świadczenia objętego wnioskiem. Wnioskodawca wskazał:

Miejscem wykonania świadczenia objętego wnioskiem jest budynek mieszkalny określony w § 1 ust. 1 zaliczony obiektów budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.

Ponadto na podstawie art. 155 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 42g ust. 2 ustawy, Organ poprosił o przesłanie dodatkowych informacji i dokumentów umożliwiających określenie prawidłowej stawki podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym poproszono m.in. o:

a) wskazanie jednego konkretnego budynku oraz jego rodzaju (np. jednorodzinny), w którym wykonywane jest świadczenie;

b) wskazanie na jakim etapie jest budynek, w którym wykonywane będzie świadczenie - w trakcie budowy, czy też oddany do użytkowania (należy wskazać jeden etap)?

c) wskazanie jaka jest klasyfikacja budynku, w którym będzie wykonywane świadczenie zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), należało wskazać jedno, konkretne PKOB dla budynku mieszkalnego, będącego przedmiotem wniosku - symbol czterocyfrowy.

d) wskazanie całkowitej powierzchni użytkowej budynku, w którym wykonywane będzie świadczenie, zgodnie z zasadami metodologii Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) wraz z podziałem na poszczególne pomieszczenia oraz podaniem ich przeznaczenia i powierzchni.

e) przedłożenie dokumentów umożliwiających weryfikację czy budynek spełnia definicje obiektu budownictwa mieszkaniowego, tj.:

- wypis z kartoteki budynków, lub

- projekt architektoniczny budynku,

- decyzję - pozwolenie na budowę budynku, opatrzonej pieczęcią, iż decyzja stała się ostateczna,

oraz

- miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego lub

- decyzję o warunkach zabudowy.

Na powyższe Wnioskodawca wskazał:

Jest to budynek mieszkalny jednorodzinny w trakcie budowy o powierzchni (…)i powierzchni użytkowej (…). Przedmiotowy budynek mieszkalny jest sklasyfikowany w dziale 11 PKOB pod symbolem 111.

Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył:

(…)

Pismem z dnia 3 kwietnia 2026 r. (data wpływu 3 kwietnia 2026 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 1 kwietnia 2026 r., znak: 0111-KDSB1-2.440.50.2026.2.IKR, Wnioskodawca uzupełnił wniosek, do którego dołączył prawidłowo podpisane uzupełnienie wniosku z dnia 17 marca 2026 r. Ponadto udzielił odpowiedzi na wezwanie z dnia 1 kwietnia 2026 r. wskazując:

Na pytanie Organu, o jednoznaczne potwierdzenie, że przedmiotem złożonego wniosku jest świadczenie kompleksowe polegające na pomiarze, zaprojektowaniu, dostawie, transporcie i montażu zabudowy meblowej kuchennej realizowane w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, usytuowanym na działce (…) do którego odnosi się przedstawiona w uzupełnieniu (…), Wnioskodawca wskazał:

Przedmiotem wniosku jest świadczenie kompleksowe polegające na pomiarze, zaprojektowaniu, dostawie, transporcie i montażu zabudowy meblowej kuchennej realizowane w budynku mieszkalnym jednorodzinnym usytuowanym na działce (…).

Na pytanie Organu, o jednoznaczne wskazanie czy w skład przedmiotowej zabudowy kuchennej wchodzi montaż sprzętów AGD, jeśli tak, to czy Wnioskodawca dokonuje jedynie montażu sprzętu AGD, czy zajmuje się również jego dostawą, Wnioskodawca wskazał:

Wnioskodawca wskazuje, że dokonuje jedynie montażu sprzętów AGD, którego zakupem i dostawą zajmuje się zleceniodawca na własny koszt.

Na pytanie Organu, o wskazanie jaka jest klasyfikacja budynku, w którym będzie wykonywana usługa zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), należało wskazać jedno, konkretne PKOB dla budynku mieszkalnego, będącego przedmiotem wniosku - symbol czterocyfrowy, Wnioskodawca wskazał:

Przedmiotowy budynek mieszkalny jest sklasyfikowany w dziale 11 PKOB pod symbolem 1110.

Na pytanie Organu, o wskazanie prawidłowej powierzchni użytkowej budynku, w którym wykonywane będzie świadczenie, obliczonej zgodnie z zasadami metodologii Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), dodatkowo należało wskazać podział na poszczególne pomieszczenia wraz z podziałem ich przeznaczenia i powierzchni, Wnioskodawca wskazał:

Powierzchnia użytkowa budynku wynosi (…).

Na prośbę Organu o przedłożenie uwierzytelnionej za zgodność z oryginałem kopii projektu architektoniczno-budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji pozwolenia na budowę, Wnioskodawca wskazał:

Wnioskodawca oświadcza, że (…).

Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył dodatkowo (…) w którym wskazano:

(…)

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2026 r., znak 0111-KDSB1-2.440.50.2026.3.IKR, tutejszy Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 17 kwietnia 2026 r., Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku wskazać również należy, że:

-   w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze, z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku);

-   w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać, czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem, którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53, z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C‑572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

Świadczenie kompleksowe ma zatem miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.

W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będzie usługa, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Pomocne przy ustaleniu czy elementem dominującym jest świadczenie usług czy dostawa towaru jest orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE oraz krajowych sądów administracyjnych. Z orzeczeń TSUE wynika, że jeżeli podatnik dokonuje dostawy towarów i ich montażu, to dla określenia, czy ma on do czynienia z dostawą towarów czy ze świadczeniem usług, zasadnicze znaczenie ma określenie głównego elementu (czynności) transakcji. Główny element (czynność) transakcji to ten, który ma przeważające znaczenie dla nabywcy świadczenia. W orzecznictwie Trybunału wskazuje się na różne przesłanki, które pozwalają na określenie elementu stanowiącego główną czynność danego świadczenia. Mogą to być:

-    zarówno elementy o charakterze bardziej subiektywnym, jak m.in. waga, jaką danej czynności przypisuje klient (wyrok TSUE z 11 lutego 2010 r. w sprawie C-88/09 Graphic Procede przeciwko Ministère du Budget, des Comptes publics et de la Fonction publique, ECLI:EU:C:2010:76), jak i

-      elementy bardziej obiektywne, w postaci ceny danych elementów świadczenia, choć w tym przypadku Trybunał zaznaczył, że koszt materiałów i prac nie może samodzielnie posiadać decydującego znaczenia (wyrok TSUE z 29 marca 2007 r. w sprawie C-111/05 Aktiebolaget NN przeciwko Skatteverket, ECLI:EU:C:2007:195).

Podsumowując, w przypadku, gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług. Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia.

Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia oraz uwzględniając opis zawarty we wniosku oraz jego uzupełnieniach należy wskazać, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności polegające pomiarze, zaprojektowaniu, dostawie, transporcie i montażu zabudowy meblowej kuchennej są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie stanowią jedno świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

Powyższe wynika z faktu, że poszczególne czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach przedmiotowego świadczenia będą prowadzić do realizacji jednego, określonego celu jakim jest wykonanie zabudowy meblowej kuchennej. Klient zainteresowany jest nabyciem całości złożonego zamówienia, na które składa się wykonanie zabudowy meblowej kuchennej.

Zabudowa meblowa kuchenna wykonywana jest na podstawie pomiaru (…). Następstwem powyższych czynności jest wykonanie projektu, który (…). Następnie rozpisywane są (…) do wykonania zabudowy meblowej kuchennej. Zabudowa meblowa składa się (…) dopasowanych do miejsca montażu. Zabudowa kuchenna jest przygotowywana w (…) w zakładzie stolarskim, następnie jest transportowana na miejsce montażu (…) i dopiero na miejscu następuje jej konkretne dopasowanie do stanu faktycznego pomieszczenia i trwałe zmontowanie. Szafki (…) powierzchnie i są mocowane do ścian za pomocą (…), blaty dopasowane do szafek i pomieszczenia, docinane na konkretne kształty i wymiary, zintegrowane (…), są mocowane na (…) i dodatkowo wszystkie styki oraz łączenia są uszczelniane silikonem. Elementy zabudowy stają się integralną częścią pomieszczenia, ewentualny demontaż powoduje uszkodzenia zarówno zabudowy jak i pomieszczenia, tym samym zabudowa nie nadaje się do dalszego użytku.

Wynagrodzenie ustalane jest jako jedna cena na podstawie (…).

Realizacja przedmiotowego świadczenia wymaga podjęcia wielu czynności, które nie stanowią celu samego w sobie i nie stanowią odrębnych świadczeń, lecz są środkami służącymi każdorazowo do wykonania ww. kompleksowego świadczenia. Bez wykonania szeregu opisanych czynności nie byłoby możliwe zrealizowanie usługi wykonania zabudowy meblowej kuchennej spełniającej wymagania klienta.

W związku z powyższym, przedstawione przez Wnioskodawcę czynności będą stanowiły jedno świadczenie kompleksowe. Przy czym elementem dominującym jest montaż zabudowy meblowej. Natomiast wykonywane w powiązaniu z usługą montażu, czynności pomiaru, zaprojektowania, dostawy oraz transportu zabudowy meblowej kuchennej, będą miały charakter pomocniczy.

Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą główną (dominującą). Tym samym, w dalszej części decyzji tut. Organ dokona klasyfikacji usługi montażu zabudowy meblowej kuchennej.

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).

Podstawowe cele, konstrukcje i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretacje wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

- niniejszych zasad metodycznych,

- uwag do poszczególnych sekcji,

- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

- symbole grupowań,

- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE.

W świetle wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja F obejmuje:

- budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,

- roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym,

- opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,

- realizację projektów budowlanych do sprzedaży.

Sekcja ta nie obejmuje:

- zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1,

- wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32,

- usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0.

W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE, który obejmuje:

- specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj.:

- wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,

- montaż konstrukcji stalowych, o ile pojedyncze elementy konstrukcji nie zostały wykonane przez tę samą jednostkę, która zajmuje się ich montażem,

- wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,

- roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.

Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:

- instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp.,

- zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp.

Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.

Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.:

- szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi robotami prace remontowe.

W dziale PKWiU 43 mieści się klasa 43.32 ROBOTY INSTALACYJNE STOLARKI BUDOWLANEJ.

Pod pozycją PKWiU 43.32.10.0 sklasyfikowane zostały Roboty instalacyjne stolarki budowlanej. Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015):

grupowanie to obejmuje także:

- roboty związane z instalowaniem futryn drzwiowych i okiennych oraz drzwi (z wyłączeniem drzwi automatycznych i obrotowych) i okien, okiennic, żaluzji drzwiowych i okiennych żaluzji listwowych, drzwi garażowych itp. wykonanych z dowolnego materiału,

- roboty związane ze wzmacnianiem drzwi zewnętrznych i roboty związane z instalowaniem wzmocnionych drzwi,

- roboty związane z instalowaniem drzwi przeciwpożarowych,

- roboty związane z instalowaniem wewnętrznych schodów, szaf ściennych, wbudowanych mebli kuchennych na wymiar,

- roboty związane z instalowaniem desek poszycia ścian, zakładaniem boazerii itp.,

- roboty związane z instalowaniem ruchomych przegród oraz podsufitki na konstrukcji metalowej,

- roboty związane z instalowaniem werand i oranżerii w prywatnych domach.

Grupowanie to nie obejmuje:

- robót związanych z instalowaniem ogrodzeń i balustrad, sklasyfikowanych w 43.29.12.0,

- robót związanych z instalowaniem drzwi automatycznych i obrotowych, sklasyfikowanych w 43.29.19.0,

- robót związanych z instalowaniem wyrobów kowalstwa artystycznego, sklasyfikowanych w 43.39.11.0,

- robót związanych z montażem mebli wolno stojących, sklasyfikowanych w 95.24.10.0.

Uwzględniając powyższe, usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem wniosku spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei, na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W myśl art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;

2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek.

Po pierwsze: zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części.

Po drugie: obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Rodzaje usług wymienionych w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. Potwierdzeniem powyższego jest uchwała z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 2/13, w której Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. W takim znaczeniu modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części.

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 474, kol. 2), pojęcie „modernizacja” – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach przedmiotowego świadczenia kompleksowego wykonuje szereg czynności niezbędnych do zrealizowania celu kompleksowej usługi, jakim jest stworzenie trwałej zabudowy meblowej kuchennej, przystosowanej do konkretnego budynku.

Montaż polega na połączeniu wszystkich elementów wraz z pomieszczeniem, które to łącznie tworzą pełnowartościowy produkt. Zabudowa meblowa składająca się z (…) dopasowana do konkretnego miejsca, zrobiona na zamówienie uwzględniające konkretne (…).

Szafki (…) i są mocowane do ścian za pomocą (…), blaty dopasowane do (…), docinane na konkretne kształty i wymiary, zintegrowane z (…), są mocowane na (…) i dodatkowo wszystkie styki oraz łączenia są uszczelniane silikonem.

Zabudowa wykonana z (…), poszczególne szafki wymiarowo dopasowane do przestrzeni, łączone są ze sobą za pomocą (…), ze względu na konkretne umiejscowienie i połączenie nie jest możliwe ich przestawianie ani samodzielne funkcjonowanie.

Elementy zabudowy stają się integralną częścią pomieszczenia, ewentualny demontaż powoduje uszkodzenia zarówno zabudowy jak i pomieszczenia tym samym zabudowa nie nadaje się do dalszego użytku.

Jednakże w tym miejscu tut. Organ pragnie zwrócić uwagę, iż przedmiotowe świadczenie kompleksowe nie może być uznane za modernizację obiektu, gdyż zgodnie ze wskazaniami Wnioskodawcy budynek usytuowany (…), w którym wykonywane jest świadczenie objęte przedmiotem wniosku, jest w trakcie budowy.

Jak wynika z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane, przez „budowę" należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, należy stwierdzić, że czynności wchodzące w zakres świadczenia będącego przedmiotem niniejszego wniosku są wykonywane w ramach jego budowy, które to czynności zostały wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy.

Z kolei, w odniesieniu do drugiego warunku wynikającego z art. 41 ust. 12 ustawy, należy ustalić, czy budynek, w którym jest wykonywane świadczenie jest objęty społecznym programem mieszkaniowym.

W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędne jest określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje - mieszkalne czy użytkowe.

Należy zauważyć, że ustawa, poprzez podanie klasyfikacji, na potrzeby art. 41 ust. 12, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.).

W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że usługa kompleksowa opisana we wniosku będzie świadczona w budynku mieszkalnym jednorodzinnym o powierzchni użytkowej (…), sklasyfikowanym w PKOB 1110, zlokalizowanym na działce (…).

W (…).

Z powyższego (…).

(…).

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że obiekt budowlany, w którym wykonywane są czynności będące przedmiotem wniosku, jest obiektem objętym społecznym programem mieszkaniowym.

Tym samym, biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku i jego uzupełnieniach, zgromadzone dokumenty oraz powołane przepisy prawa, uznać należy, że usługa (świadczenie kompleksowe) polegająca na pomiarze, zaprojektowaniu, dostawie, transporcie i montażu zabudowy meblowej kuchennej, wykonywana w budynku mieszkalnym jednorodzinnym o powierzchni użytkowej (…), zlokalizowanym na (…), będącym obiektem objętym społecznym programem mieszkaniowym, stanowi usługę realizowaną w ramach budowy budynku, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy, podlegającą opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług (świadczeń kompleksowych) tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-    usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,

albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja usługi (świadczenia kompleksowego), lub

- stawka podatku właściwa dla usługi (świadczenia kompleksowego), lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).