WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)
Na podstawie art. 42a w zw. z art. 42b ust. 1 pkt 3 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z 17 marca 2026 r. (ta sama data wpływu), uzupełnionego pismami z 24 kwietnia 2026 r. oraz 2 czerwca 2026 r. (te same daty wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku:
Usługa (świadczenie kompleksowe) – dostawa liczników wody wraz z systemem radiowego odczytu danych oraz ich montaż na terenie Gminy
Opis usługi:
Wnioskodawca jako zamawiający w ramach zamówień publicznych ma zamiar ogłosić przetarg na realizację projektu pn.: „(...)”, w ramach programu regionalnego: „(...)”. Przedmiotem wniosku jest dostawa liczników wody wraz z systemem radiowego odczytu danych oraz ich montaż na terenie Gminy, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu - świadczenie kompleksowe. Przedmiotowe świadczenie wykonywał będzie podmiot (Wykonawca), który nie będzie właścicielem, ani zarządzającym siecią wodociągową, na której będą zamontowane liczniki oraz nie będzie świadczył usług dostawy wody. Przedmiotowe świadczenie będzie wykonywane w budynku mieszkalnym o powierzchni (...), czyli w budynku mieszkalnym o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 300 m². Zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych budynek mieszkalny występuje pod symbolem 1110 – budynki mieszkalne jednorodzinne.
Przedmiotowe świadczenie polega na:
1. dostawie i montażu układów komunikacyjno-pomiarowych, (wodomierze (...) + nakładka radiowa),
2. dostawie i zainstalowaniu modułu komunikacyjnego wraz z zakupem smartfonu, w którym zostanie zainstalowany moduł komunikacyjny,
3. zakupie licencji dla wodomierzy wraz z wdrożeniem zdalnego odczytu oraz szkoleniem, celem prawidłowej obsługi systemu,
4. zakupie komputera stacjonarnego z monitorem oraz systemem operacyjnym, niezbędnego do prawidłowej obsługi systemu zdalnego wodomierzy,
5. integracji z istniejącymi systemami sterowania.
Wykonawca, który zostanie wyłoniony w ramach zamówienia publicznego będzie odpowiedzialny za zgodność ze specyfikacją dostarczonych urządzeń oraz ich prawidłowego montażu i konfiguracji. Wszystkie elementy świadczenia, które zostaną zlecone Wykonawcy są ze sobą ściśle powiązane i w aspekcie gospodarczym tworzą jedną, nierozerwalną całość. Celem realizowanego świadczenia jest wymiana dotychczas użytkowanych urządzeń pomiarowych na nowe urządzenia z nakładką radiową, umożliwiające zdalny odczyt zużycia wody u poszczególnych odbiorców. Montaż nowych urządzeń w znacznym stopniu usprawni czynności związane z pozyskiwaniem informacji o stanie zużycia wody. Wnioskodawcy jest zainteresowany nabyciem jednego, kompleksowego świadczenia obejmującego całość prac i dostaw, łączne wykonanie wszystkich czynności zapewnia osiągnięcie zamierzonego efektu, jakim jest sprawne funkcjonowanie systemu pomiarowego.
Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 - 43
Stawka podatku:
8%
Podstawa prawna:
art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy
Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE:
17 marca 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony 24 kwietnia 2026 r. i 2 czerwca 2026 r., w zakresie sklasyfikowania ww. usługi (świadczenia kompleksowego) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.
Adresat niniejszej WIS jest podmiotem, o którym mowa w art. 42b ust. 1 pkt 3.
W treści wniosku przedstawiono m.in. następujący szczegółowy opis usługi (świadczenia kompleksowego):
(...) (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina realizuje zadania własne, do których na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 Ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.; dalej: „USG”), należą m.in. sprawy z zakresu wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych. W celu realizacji powyższych zadań, Wnioskodawca ma zamiar ogłosić przetarg na realizację projektu pn.: „(...)” (dalej: „Projekt”), w ramach programu regionalnego: „(...)”. Przedmiotem Projektu będzie m.in.:
- dostawa i montaż układów komunikacyjno-pomiarowych (wodomierze (...) + nakładka radiowa (...)) w (...),
- dostawa i montaż układów komunikacyjno-pomiarowych (wodomierze (...) + nakładka radiowa (...)) w (...),
- dostawa i montaż układów komunikacyjno-pomiarowych (wodomierze (...)) w (...),
- dostawa i zainstalowanie modułu komunikacyjnego wraz z zakupem smartfonu, w którym zostanie zainstalowany moduł komunikacyjny w (...),
- zakup licencji (...) urządzeń (wodomierzy) wraz z wdrożeniem zdalnego odczytu oraz szkoleniem (...) celem prawidłowej obsługi systemu,
- zakup komputera stacjonarnego z monitorem oraz systemem operacyjnym, niezbędnego do prawidłowej obsługi systemu zdalnego wodomierzy,
- integracja z istniejącymi systemami sterowania.
Przedmiotem niniejszego wniosku jest usługa kompleksowa, która polega na dostawie liczników wody wraz z systemem radiowego odczytu danych (dalej: „Wodomierze”) oraz ich montaż na terenie Gminy. Wykonawca usługi, wyłoniony w ramach zamówienia publicznego będzie odpowiedzialny za:
1. dojazd na miejsce świadczenia usługi,
2. odcięcie dopływu wody przez zamknięcie zasuw czy zaworów do budynku,
3. podłączenie do instalacji wodociągowej,
4. konfiguracja nakładki radiowej,
5. podłączenie do instalacji wodociągowej,
6. otworzenie zasuw czy zaworów,
7. sprawdzenie szczelności łączeń i prawidłowości montażu.
Powyższe czynności nie mogą być świadczone odrębnie, ponieważ wykonawca będzie odpowiedzialny zarówno za zgodność dostarczonych Wodomierzy z wymaganą przez Wnioskodawcę specyfikacją oraz za ich prawidłowy montaż i konfigurację. Sposób instalacji Wodomierzy oraz prawidłowa konfiguracja nakładek radiowych mają kluczowe znaczenie dla poprawności działania tych urządzeń, wszystkie Wodomierze muszą współpracować z systemem mobilnego odczytu radiowego. Po wykonaniu inwestycji będącej przedmiotem niniejszego wniosku Wykonawca wystawi faktury VAT na Gminę, która będzie ich płatnikiem. Wodomierze zamontowane zostaną wyłącznie na sieci wodociągowo-kanalizacyjnej stanowiącej własność Gminy. Wnioskodawca wskazuje przy tym, że nie wystąpią sytuacje, w których końcowi odbiorcy korzystaliby z alternatywnych źródeł zaopatrzenia w wodę, takich jak np. studnie. Zasadniczym celem Projektu jest wymiana dotychczas użytkowanych, często już wadliwych urządzeń na nowe. W wyniku jego realizacji zarówno mieszkańcy jak i podmioty prowadzące działalność na terenie Gminy uzyskają dostęp do zaawansowanych e-usług, pozwalających na kompleksowe załatwienie spraw za pośrednictwem Internetu. Montaż nowych Wodomierzy w znacznym stopniu usprawni czynności związane z pozyskiwaniem informacji o stanie zużycia wody u poszczególnych odbiorców. W ramach Projektu powstanie zintegrowany system umożliwiający odczytywanie danych pozyskiwanych z modułów radiowych zamontowanych w Wodomierzach. System będzie w pełni przystosowany do współpracy z systemem rozliczeniowym Wnioskodawcy, co w konsekwencji pozwoli na bardziej wiarygodne rozliczanie usług dostawy wody. Wodomierze będące przedmiotem niniejszego wniosku po zakończeniu Projektu zostaną przekazane do (...) i za jego pośrednictwem będą wykorzystywane w prowadzonej przez Gminę działalności gospodarczej polegającej na odpłatnym świadczeniu usług dostawy wody. Usługi te podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Do wniosku Wnioskodawca dołączył specyfikację dostaw usługi.
24 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek m.in. o następujące informacje:
Postępowanie związane z zamówieniem publicznym zostanie wszczęte po wydaniu przez Organ wiążącej informacji stawkowej w przedmiocie złożonego wniosku.
Właścicielem sieci wodociągowej, na której będą instalowane wodomierze jest Wnioskodawca. To Gmina świadczy i będzie świadczyć odpłatne usługi dostawy wody na rzecz odbiorców końcowych. Podmiot wyłoniony w ramach zamówienia publicznego będzie pełnił wyłącznie funkcję wykonawcy świadczenia polegającego na dostawie i montażu urządzeń oraz czynnościach towarzyszących. Wykonawca ten nie będzie właścicielem ani zarządzającym siecią wodociągową oraz nie będzie świadczył usług dostawy wody.
Przedmiotem wniosku jest świadczenie obejmujące:
- dostawę i montaż układów komunikacyjno-pomiarowych (wodomierze (...) + nakładka radiowa (...)) w (...),
- dostawę i montaż układów komunikacyjno-pomiarowych (wodomierze (...) + nakładka radiowa (...)) w (...),
- dostawę i montaż układów komunikacyjno-pomiarowych (wodomierze (...)) w (...),
- dostawę i zainstalowanie modułu komunikacyjnego wraz z zakupem smartfonu, w którym zostanie zainstalowany moduł komunikacyjny w (...),
- zakup licencji (...) urządzeń (wodomierzy) wraz z wdrożeniem zdalnego odczytu oraz szkoleniem (...) celem prawidłowej obsługi systemu,
- zakup komputera stacjonarnego z monitorem oraz systemem operacyjnym, niezbędnego do prawidłowej obsługi systemu zdalnego wodomierzy,
- integrację z istniejącymi systemami sterowania.
Jest to zatem usługa kompleksowa, która polega na dostawie liczników wody wraz z systemem radiowego odczytu danych oraz ich montaż na terenie Gminy. Wykonawca usługi, wyłoniony w ramach zamówienia publicznego będzie odpowiedzialny za:
1. dojazd na miejsce świadczenia usługi,
2. odcięcie dopływu wody przez zamknięcie zasuw czy zaworów do budynku,
3. podłączenie do instalacji wodociągowej,
4. konfiguracja nakładki radiowej,
5. podłączenie do instalacji wodociągowej,
6. otworzenie zasuw czy zaworów,
7. sprawdzenie szczelności łączeń i prawidłowości montażu.
Elementem dominującym świadczenia jest dostawa wodomierzy wyposażonych w moduły radiowe wraz z ich montażem. O dominującym charakterze tego elementu przesądza fakt, że zasadniczym celem gospodarczym realizowanego zadania jest wymiana dotychczas użytkowanych urządzeń pomiarowych na nowe urządzenia umożliwiające zdalny odczyt danych. Pozostałe czynności mają charakter pomocniczy i służą wyłącznie realizacji tego celu.
W ocenie Wnioskodawcy wszystkie elementy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane i w aspekcie gospodarczym tworzą jedną, nierozerwalną całość. Dostawa samych urządzeń bez ich montażu nie pozwala na ich wykorzystanie zgodnie z przeznaczeniem. Z kolei sam montaż bez dostawy odpowiednich urządzeń nie jest w ogóle możliwy. Poszczególne elementy nie mają samodzielnej wartości użytkowej z punktu widzenia Gminy.
Zależność pomiędzy elementami świadczenia polega na ich funkcjonalnym i technologicznym powiązaniu. Prawidłowe działanie wodomierzy uzależnione jest od ich właściwego montażu, konfiguracji oraz integracji z systemem zdalnego odczytu. Sposób instalacji wpływa bezpośrednio na poprawność pomiarów oraz możliwość transmisji danych. Dopiero łączne wykonanie wszystkich czynności zapewnia osiągnięcie zamierzonego efektu, jakim jest sprawnie funkcjonujący system pomiarowy.
Z perspektywy Wnioskodawcy wszystkie czynności tworzą jedno świadczenie. Obiektywną przesłanką jest ich wspólny cel gospodarczy, brak samodzielnej użyteczności poszczególnych elementów oraz konieczność ich łącznego wykonania dla osiągnięcia efektu końcowego.
Celem realizacji świadczenia jest wyposażenie infrastruktury wodociągowej Gminy w nowoczesny system pomiarowy umożliwiający zdalny odczyt zużycia wody, obejmujący dostawę i montaż odpowiednich urządzeń.
Z punktu widzenia Wnioskodawcy istotne jest nabycie jednego, kompleksowego świadczenia obejmującego całość prac i dostaw. Gmina nie jest zainteresowana nabywaniem poszczególnych elementów oddzielnie, gdyż nie realizowałoby to celu inwestycji.
2 czerwca 2026 r. Wnioskodawca doprecyzował opis świadczenia o następujące informacje:
Jednym z budynków, w którym Gmina wykona przedmiotowe świadczenie jest budynek mieszkalny o powierzchni (...).
Budynki mieszkalne jednorodzinne – PKOB 1110.
Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)
Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.
Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.
Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku wskazać również należy, że:
- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze, z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku);
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać, czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53, z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C 572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).
Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.
Świadczenie kompleksowe ma zatem miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.
W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będzie usługa, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.
Podsumowując, w przypadku gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług. Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia.
Przedmiotem wniosku jest świadczenie kompleksowe, na które składają się łącznie:
1. dostawa i montaż układów komunikacyjno-pomiarowych, (wodomierze (...) + nakładka radiowa),
2. dostawa i zainstalowanie modułu komunikacyjnego wraz z zakupem smartfonu, w którym zostanie zainstalowany moduł komunikacyjny,
3. zakup licencji dla wodomierzy wraz z wdrożeniem zdalnego odczytu oraz szkoleniem, celem prawidłowej obsługi systemu,
4. zakup komputera stacjonarnego z monitorem oraz systemem operacyjnym, niezbędnego do prawidłowej obsługi systemu zdalnego wodomierzy,
5. integracja z istniejącymi systemami sterowania.
Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku i jego uzupełnieniach należy wskazać, że ww. czynności realizowane w ramach uruchomienia systemu mobilnego odczytu radiowego stanowią jedno świadczenie kompleksowe.
Powyższe wynika z faktu, że wszystkie elementy świadczenia, które zostaną zlecone Wykonawcy tworzą jedną nierozerwalną całość. Wymiana dotychczas użytkowanych urządzeń pomiarowych na nowe urządzenia z nakładką radiową w znacznym stopniu usprawnią zdalny odczyt zużycia wody u poszczególnych odbiorców. Świadczenie będzie wykonywane w budynku mieszkalnym o powierzchni (...), czyli w budynku mieszkalnym o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 300 m². Wykonawca usługi będzie odpowiedzialny za zgodność ze specyfikacją dostarczonych urządzeń oraz ich prawidłowy montaż i konfigurację.
Zależność pomiędzy elementami świadczenia polega na ich funkcjonalnym i technologicznym powiązaniu. Prawidłowe działanie wodomierzy uzależnione jest od ich właściwego montażu, konfiguracji oraz integracji z systemem zdalnego odczytu. Dopiero łączne wykonanie wszystkich czynności zapewnia osiągnięcie zamierzonego efektu, jakim jest sprawnie funkcjonujący system pomiarowy.
Z punktu widzenia Wnioskodawcy jest on zainteresowany nabyciem jednego, kompleksowego świadczenia obejmującego całość prac i dostaw.
Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że w tym konkretnym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym.
Przy czym elementem dominującym jest usługa wymiany dotychczas użytkowanych urządzeń pomiarowych, a następnie montaż nowych urządzeń z nakładką radiową wraz z systemem mobilnego odczytu radiowego, natomiast dostawa i pozostałe czynności związane z jej wykonaniem mają charakter pomocniczy.
W związku z powyższym w dalszej części decyzji tutejszy Organ określi stawkę podatku oraz klasyfikację dla usługi (elementu dominującego) – wymiana dotychczas użytkowanych urządzeń pomiarowych na nowe urządzenia z nakładką radiową wraz z systemem mobilnego odczytu radiowego.
Uzasadnienie klasyfikacji usługi:
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:
a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.
Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).
Podstawowe cele, konstrukcje i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretacje wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.
Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.
Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje: „Obiekty budowlane i roboty budowlane”.
W świetle wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja F obejmuje:
- budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,
- roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym,
- opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,
- realizację projektów budowlanych do sprzedaży.
Sekcja ta nie obejmuje:
- zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1,
- wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32,
- usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0.
W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 „Roboty budowlane specjalistyczne”, który obejmuje:
- specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj. wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,
- wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,
- roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.
Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:
- instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp.,
- zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp.
Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.
Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.:
- szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi robotami prace remontowe.
W dziale tym mieści się m.in. klasa 43.22 „Roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych”, a w niej kategoria 43.22.1 „Roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych, odwadniających, cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych”.
Z kolei w ww. kategorii zostało wymienione grupowanie 43.22.11.0 „Roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych i odwadniających”, które obejmuje:
- roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnej (systemu rurociągów zimnej i ciepłej wody), włącznie z usługami w zakresie czyszczenia i udrażniania instalacji wodno-kanalizacyjnych w budynkach,
- roboty związane z instalowaniem urządzeń sanitarnych,
- roboty związane z instalowaniem systemów zraszających ogródki działkowe,
- roboty związane z instalowaniem urządzeń dostarczających wodę pod ciśnieniem do zwalczania pożarów, włączając hydranty przeciwpożarowe z wężami i innymi elementami powiązanymi, dyszami (końcówkami),
- roboty związane z instalowaniem wodomierzy,
- roboty związane z budową przyłączy kanalizacyjnych.
Uwzględniając powyższe, usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem wniosku spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 „Roboty budowlane specjalistyczne”.
Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług:
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
Na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do:
1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
2) robót konserwacyjnych dotyczących:
a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12,
- w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.
W myśl art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:
1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.
Zgodnie z art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej, z zastrzeżeniem ust. 12 pkt 2.
Z kolei zgodnie z treścią art. 2 pkt 12 ustawy, obiekty budownictwa mieszkaniowego to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.
Z treści art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania 8% stawki podatku jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie, obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.
Należy zauważyć, że wszystkie usługi wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie. Ponadto, ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w tym w Prawie budowlanym. Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.
W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym sklasyfikowanym w PKWiU 43 „Roboty budowlane specjalistyczne”.
Z opisu sprawy wynika, że dostawa wraz z montażem nowego licznika z systemem radiowego odczytu stanowi unowocześnienie, usprawnienie działającej już instalacji. Zgodnie z uchwałą NSA z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13. „(…) unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części” spełnia definicję modernizacji budynku. Zatem, Wykonawca w ramach przedmiotowego świadczenia kompleksowego będzie wykonywał szereg czynności niezbędnych do zrealizowania celu kompleksowej usługi, jakim jest modernizacja budynku (unowocześnienie, usprawnienie działającej już instalacji).
Tym samym, czynności nabywane przez Wnioskodawcę prowadzą do realizacji określonego celu – jakim jest modernizacja budynku.
Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005) pojęcie „modernizacja” – oznacza bowiem unowocześnienie i usprawnienie czegoś.
W celu zastosowania prawidłowej stawki VAT niezbędne jest jednak określenie, czy budynek w którym jest wykonywane świadczenie jest objęty społecznym programem mieszkaniowym.
Należy zauważyć, że ustawa, poprzez podanie klasyfikacji, na potrzeby art. 41 ust. 12, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.).
W sekcji 1 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) Budynki w dziale 11 Budynki mieszkalne w grupie 111 Budynki mieszkalne jednorodzinne mieści się klasa 1110 Budynki mieszkalne jednorodzinne.
W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że usługa kompleksowa opisana we wniosku będzie świadczona w budynku mieszkalnym o powierzchni (...), czyli w budynku mieszkalnym o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 300 m2. Zgodnie z Polską klasyfikacją Obiektów budowlanych ww. budynek mieszkalny występuje pod symbolem 1110 – budynki mieszkalne jednorodzinne.
Biorąc pod uwagę, okoliczności przedstawione we wniosku, jego uzupełnieniach oraz powołane przepisy prawa, uznać należy, że usługa (świadczenie kompleksowe) – dostawa liczników wody wraz z systemem radiowego odczytu danych oraz ich montaż na terenie Gminy, stanowi usługę modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy i podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.
Informacje dodatkowe:
Niniejsza WIS dotyczy ustalenia stawki podatku od towarów i usług dla planowanych czynności opodatkowanych, których przedmiotem będzie opisana w treści wniosku usługa, co oznacza, że jakakolwiek zmiana, niezależnie od tego kiedy zostanie dokonana, skutkować będzie utratą ważności WIS.
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczenia kompleksowego tożsamego pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.
Z uwagi na status podmiotu, dla którego wydano niniejszą WIS (art. 42b ust. 1 pkt 3 ustawy), nie wiąże ona organów podatkowych wobec tego podmiotu, oraz tego podmiotu. Wobec adresata niniejszej WIS nie znajdą także zastosowania przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej dotyczące ochrony prawnej. Jednakże, z ww. ochrony na podstawie art. 42c ust. 3 ustawy mogą korzystać m.in. podmioty, które będą wykonywały na rzecz adresata WIS świadczenie będące przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,
albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja usługi (świadczenia kompleksowego), lub
- stawka podatku właściwa dla usługi (świadczenia kompleksowego), lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”.
POUCZENIE:
Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).