Interpretacja 0111-KDSB2-2.440.361.2025.4.AP

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z 9 grudnia 2025 r. (ta sama data wpływu), uzupełnionego pismem z 19 stycznia 2026 r. (ta sama data wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa - Laser (…)

Opis: laserowe zamykanie naczynek (…)

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 - 86

Stawka podatku od towarów i usług: 23%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

9 grudnia 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony 19 stycznia 2026 r. w zakresie sklasyfikowania usługi - Laser (…) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono m.in. następujący opis usługi:

Przedmiot wniosku: Laser (…)

(…)

Postanowieniem o sygnaturze (…) z 17 lutego 2026 r. włączono do akt postępowania niżej wymienione pisma:

  - pismo z 4 grudnia 2024 r. o sygnaturze 0110-KSI2-2.509.19.2024.1.PS, Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, skierowane do Ministerstwa Zdrowia o zajęcie stanowiska w zakresie wymienionych w piśmie zabiegów wraz z załącznikami,

  - pismo z 6 lutego 2025 r. o sygnaturze 0110-KSI2-2.509.19.2024.2.BJ, Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, skierowane do Ministerstwa Zdrowia o zajęcie stanowiska w zakresie wymienionych w piśmie zabiegów,

  - pismo z 17 lutego 2025 r. nr RKLU.81223.22.2024.BB Ministerstwa Zdrowia, do którego dołączono opinię konsultanta krajowego w dziedzinie dermatologii i wenerologii oraz lekarskich towarzystw naukowych właściwych w zakresie medycyny estetyczno-naprawczej z dnia 10 lutego 2025 r., stanowisko Zarządu Stowarzyszenia Lekarzy Dermatologów Estetycznych z dnia 14 lutego 2025 r., oraz stanowisko Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego z dnia 16 lutego 2024 r., w którym zaprezentowane zostało stanowisko w sprawie zabiegów z pogranicza kosmetyki i medycyny estetycznej. wraz załącznikami.

Na podstawie art. 200 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, postanowieniem z 17 lutego 2026 r., znak (…), tutejszy Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone 23 lutego 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust.4.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) - należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

- niniejszych zasad metodycznych,

- uwag do poszczególnych sekcji,

- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji - jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych - stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

- symbole grupowań,

- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

  - grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

  - usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

  - usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

W świetle powyższego, w celu dokonania właściwej klasyfikacji usługi będącej przedmiotem wniosku konieczne jest szczegółowe przeanalizowanie jej cech oraz okoliczności, w jakich dochodzi do jej wykonania.

Tym samym rozróżnić należy usługi z zakresu medycyny estetycznej/estetyczno-naprawczej oraz zabiegi pielęgnacyjne, upiększające twarz, które mogą być oferowane w gabinetach kosmetycznych. Są to bowiem dwa odmienne świadczenia, którym przyświeca różny cel. Inny charakter oraz istotę posiada usługa z zakresu medycyny estetycznej/estetyczno-naprawczej, inny natomiast będzie sens świadczenia polegającego na wykonaniu zabiegu upiększającego poprzez zastosowanie szeregu preparatów kosmetycznych, np. maseczek, kremów, itp.

Zgodnie z wyjaśnieniami do PKWiU 2015, Sekcja S „Pozostałe usługi” obejmuje:

- usługi świadczone przez organizacje członkowskie,

- usługi naprawy i konserwacji komputerów i sprzętu komunikacyjnego,

- usługi naprawy i konserwacji artykułów użytku osobistego i domowego,

- usługi prania i czyszczenia wyrobów włókienniczych i futrzarskich,

- usługi fryzjerskie i pozostałe usługi kosmetyczne,

- usługi pogrzebowe i pokrewne,

- usługi związane z poprawą kondycji fizycznej,

- pozostałe usługi indywidualne, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Sekcja ta nie obejmuje:

- usług naprawy broni sportowej i rekreacyjnej, sklasyfikowanych w 33.11.14.0,

- usług naprawy i konserwacji fotokopiarek, kalkulatorów, sklasyfikowanych w 33.12.16.0,

- usług naprawy ręcznych narzędzi mechanicznych, sklasyfikowanych w 33.12.17.0,

- usług naprawy i konserwacji profesjonalnych przyrządów i aparatów do pomiaru czasu, sklasyfikowanych w 33.13.11.0,

- usług parkingowych, sklasyfikowanych w 52.21.24.0,

- usług edukacyjnych świadczonych przez organizacje członkowskie, sklasyfikowanych w dziale 85,

- usług w zakresie opieki zdrowotnej, sklasyfikowanych w dziale 86,

- usług renowacji prac artystycznych, sklasyfikowanych w 90.03.11.0.

W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 96 „Pozostałe usługi świadczone dla ludności”, który obejmuje:

- pranie i czyszczenie chemiczne wyrobów tekstylnych i futrzarskich,

- fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne,

- pogrzeby i działalność pokrewną,

- pozostałą indywidualną działalność usługową, gdzie indziej niesklasyfikowaną.

Dział ten nie obejmuje:

- peruk, sklasyfikowanych w 32.99.30.0,

- wypożyczania odzieży innej niż odzież robocza, nawet, jeśli czyszczenie tych rzeczy jest integralną częścią tej działalności, sklasyfikowanego w 77.29.15.0,

- utrzymania terenów zieleni na cmentarzach, sklasyfikowanego w 81.30.12.0,

- usług świadczonych przez organizacje religijne w zakresie uroczystości pogrzebowych, sklasyfikowanych w 94.91.10.0,

- naprawy i przeróbek odzieży itp., sklasyfikowanych w 95.29.11.0.

W dziale tym mieści się klasa PKWiU 96.02 „Usługi fryzjerskie i pozostałe usługi kosmetyczne”.

W klasie PKWiU 96.02 mieszczą się m.in. takie grupowania jak PKWiU 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure” oraz PKWiU 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne”.

Grupowanie 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i  pedicure” obejmuje:

- usługi pielęgnacyjne i upiększające dotyczące urody i twarzy, włączając usługi kosmetyczne,

- usługi wykonywania manicure i pedicure,

- usługi związane z poradnictwem dotyczącym pielęgnacji urody i wykonywania makijażu.

Grupowanie to nie obejmuje:

- usług w zakresie opieki zdrowotnej typu lifting twarzy, sklasyfikowanych w 86.10.11.0.

Natomiast grupowanie 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne” obejmuje:

- usługi w zakresie higieny osobistej, pielęgnacji ciała, depilacji, naświetlania promieniami ultrafioletowymi i podczerwonymi,

- pozostałe usługi kosmetyczne.

Grupowanie to nie obejmuje:

- usług w zakresie opieki zdrowotnej, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 86.

(…)

W piśmie Ministerstwa Zdrowia z 17 lutego 2025 r. nr RKLU.81223.22.2024.BB, do którego dołączono opinię konsultanta krajowego w dziedzinie dermatologii i wenerologii oraz lekarskich towarzystw naukowych właściwych w zakresie medycyny estetyczno-naprawczej z dnia 10 lutego 2025 r., stanowisko Zarządu Stowarzyszenia Lekarzy Dermatologów Estetycznych z dnia 14 lutego 2025 r., oraz stanowisko Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego z dnia 16 lutego 2024 r. - będącym odpowiedzią na pismo z dnia  4 grudnia 2024 r. nr 0110-KSI2-2.509.19.2024.1.PS, oraz 6 lutego 2025 r. o sygnaturze 0110-KSI2-2.509.19.2024.2.BJ zaprezentowane zostało stanowisko w sprawie zabiegów z pogranicza kosmetyki i medycyny estetycznej realizowanych w salonach kosmetycznych, przerywających ciągłość skóry wykonywanych np. przez kosmetologa.

Początkowo, aby ustalić klasyfikację usługi należy stwierdzić, czy przedmiotowa usługa stanowi zabieg z zakresu medycyny estetycznej/estetyczno-naprawczej oraz przez kogo może być wykonana.

W tym celu należy przywołać pismo Ministerstwa Zdrowia z 17 lutego 2025 r., nr RKLU.81223.22.2024.BB, w którym wskazano, że „Czynnikami decydującymi o uzyskaniu uprawnień do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej z punktu widzenia Ministra Zdrowia są: obowiązujące przepisy prawne dotyczące realizacji świadczeń zdrowotnych oraz posiadanie co najmniej prawa wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty (PWZ) na czas nieokreślony oraz odbycie szkolenia w tym zakresie potwierdzonego dyplomem, a po wejściu w życie znowelizowanego art. 17 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2024 r. poz. 1287, z późn. zm.) określającego na nowo zasady certyfikacji umiejętności zawodowych, posiadanie certyfikatu z medycyny estetyczno-naprawczej uzyskanego na podstawie tych przepisów. Równie ważnym czynnikiem stawiającym granicę między zabiegami medycznymi i kosmetologicznymi jest ryzyko narażenia pacjenta na wszelkie niepożądane skutki działania stosowanego leku lub metody na pozór łatwej do wykonania, ale w rzeczywistości stwarzającej zagrożenie dla zdrowia lub życia pacjenta. (…)”.

Natomiast w dołączonym do pisma stanowisku Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego z dnia 16 lutego 2024 r. wskazano, że: „Do procedur medycyny estetyczno-naprawczej stanowiących świadczenia zdrowotne realizowane przez osoby legitymujące się dyplomem lekarza lub lekarza dentysty oraz prawem wykonywania zawodu zlicza się: (…) Wszelkie urządzenia oddziałowujące energią prądu elektrycznego, fal elektromagnetycznych lub mechanicznych, ultradźwięków wysokiej częstotliwości (HI-FU), laserów ablacyjnych i nieablacyjnych, IPL i innych urządzeń zgodnie z rejestracją producenta jako medyczne - tylko lekarze w obrębie twarzy, szyi i dekoltu. Na skórze ciała kosmetolog po konsultacji i pod nadzorem lekarza. Zabiegi dermatochirurgiczne z zastosowaniem: elektroagulacji, plazmy, lasera CO2, kriochirurgii, wycięcie chirurgiczne (…)”.

Z kolei, zgodnie z opinią konsultanta krajowego w dziedzinie dermatologii i wenerologii oraz lekarskich towarzystw naukowych właściwych w zakresie medycyny estetyczno-naprawczej, zawartą w piśmie z 10 lutego 2025 r. (dołączonego do ww. pisma Ministerstwa Zdrowia): „Reprezentowane przeze mnie środowisko lekarskie i naukowe, nie ma wątpliwości, że powszechnie oferowane przez gabinety kosmetyczne zabiegi, ukrywane pod atrakcyjnymi nazwami „kosmetologia estetyczna”, „zabiegi estetyczne”, czy wprost - „medycyna estetyczna” są w rzeczywistości inwazyjnymi zabiegami z zakresu medycyny estetyczno-naprawczej, których warunki wykonywania wymagają dostosowania do działalności leczniczej, odpowiedniego wyposażenia i co najważniejsze specjalistycznej wiedzy lekarskiej. Zgodnie z programem szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie dermatologii i wenerologii oraz zatwierdzonych (już obowiązujących) procedur certyfikacji z medycyny estetyczno-naprawczej, procedury medyczne stanowią: (…) Wszelkie urządzenia oddziaływujące energią prądu elektrycznego, fal elektromagnetycznych lub mechanicznych, ultradźwięków wysokiej częstotliwości (HI-FU), laserów ablacyjnych i nieablacyjnych, IPL i innych urządzeń zgodnie z rejestracją producenta jako medyczne - tylko lekarze w obrębie twarzy, szyi i dekoltu. Na skórze kosmetolog po konsultacji i pod nadzorem lekarza (…).

W przypadku tych zabiegów, z uwagi na ich inwazyjność, ryzyko związane z ich wykonywaniem oraz możliwością wystąpienia indywidualnej nieprzewidzianej reakcji organizmu manifestującej się pojawieniem wczesnych lub późnych objawów niepożądanych wymuszających zastosowania w sposób ciągły i adekwatny do przeprowadzonej procedury konieczność wdrożenia szybkiej diagnostyki i leczenia, nie ma wątpliwości, iż nie stanowią one zabiegów kosmetycznych, czy kosmetologicznych, lecz są zabiegami stricte medycznymi, do wykonania których konieczne jest posiadanie specjalistycznej wiedzy lekarskiej”.

Ponadto, w piśmie z 14 lutego 2025 r., zawierającym stanowisko Zarządu Stowarzyszenia Lekarzy Dermatologów Estetycznych, wskazano: „Dodatkowym aspektem, na który trzeba zwrócić uwagę, to kwestia procesu certyfikacji medycznej CE urządzeń wykorzystujących laser, czy służących do naświetlania promieniowaniami ultrafioletowymi i podczerwonymi, w którego wyniku obsługą takich urządzeń mogą wykonywać tylko osoby mające uprawnienia medyczne, lub które są pracownikami medycznymi. Każdy bowiem wyrób medyczny wprowadzany do obrotu na terenie Unii Europejskiej musi posiadać oznaczenie CE. Wymóg taki jest konsekwencją wymagań Dyrektywy 93/42/EWG dotyczącej wyrobów medycznych (ang. MDD - Medical Devies Directive). Zgodnie z przepisami UE wszystkie urządzenia laserowe należące do klas 1, IM, 2, 2M, 3R, 3B i 4 wymagają certyfikacji CE, aby mogły być legalnie sprzedawane na rynku europejskim. Klasy te obejmują szeroki zakres zastosowań laserów, w tym urządzenia medyczne, przemysłowe i konsumenckie. Zdecydowana większość wyrobów medycznych wykorzystywanych w medycynie estetyczno-naprawczej, ze względu na ich przewidziane zastosowanie, takie jak implantacja, iniekcja lub przekazywanie energii w przypadku urządzeń, należy do najwyższych klas bezpieczeństwa.”.

Biorąc pod uwagę powyższe, nie można uznać przedmiotowej usługi - Laser (…), pomimo, że jest wykonywana przez kosmetologów w lokalu zaadoptowanym pod świadczenie usług kosmetologicznych, za typowy zabieg kosmetyczny, klasyfikowany do grupowania PKWiU 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure” lub PKWiU 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne”.

Przedmiotowy zabieg - Laser (…) jest zabiegiem inwazyjnym i stanowi usługę z zakresu medycyny estetycznej, która podlega klasyfikacji do działu PKWiU 86 „Usługi z zakresu opieki zdrowotnej”.

Zgodnie z wyjaśnieniami do PKWiU 2015, Sekcja Q „Usługi w zakresie opieki zdrowotnej i pomocy społecznej” obejmuje:

- usługi w zakresie opieki zdrowotnej,

- usługi pomocy społecznej.

W ww. sekcji mieści się dział 86 „Usługi w zakresie opieki zdrowotnej” obejmujący:

  - porady lekarskie, diagnostykę i leczenie świadczone przez lekarzy,

  - praktykę dentystyczną o charakterze ogólnym lub specjalistycznym, włączając usługi ortodontyczne,

  - praktykę pielęgniarek i położnych,

  - usługi fizjoterapeutyczne

  - usługi pogotowia ratunkowego,

  - usługi paramedyczne,

  - usługi prowadzone przez laboratoria, pracownie techniczne, włącznie z usługami radiologów,

  - usługi izb przyjęć,

  - usługi aptek szpitalnych,

  - usługi szpitali ogólnych i specjalistycznych, sanatoriów, prewentoriów, centrów rehabilitacyjnych oraz pozostałych placówek medycznych zapewniających pacjentom zakwaterowanie i wyżywienie,

  - obsługę sal operacyjnych.

Dział 86 „Usługi w zakresie opieki zdrowotnej” obejmuje natomiast klasę PKWiU 86.90 „Pozostałe usługi w zakresie opieki zdrowotnej”.

W klasie 86.90 mieści się grupowanie 86.90.19.0 „Pozostałe usługi w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowane” obejmuje:

  - pozostałe usługi paramedyczne w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowane, takie jak: akupunktura, aromaterapia, akwaterapia, bioenergoterapia, chiropraktyka, fitoterapia, hipnoterapia, hirudoterapia (leczenie pijawkami), homeopatia, klawiterapia, terapia biorezonansowa itp.,

  - usługi w zakresie hipoterapii, terapii mowy, gdzie indziej niesklasyfikowane,

  - usługi związane z prowadzeniem profilaktyki i promocji zdrowia świadczone
przez higienistki- szkolne, dietetyków, ortoptystów, instruktorów higieny i pozostałych specjalistów promocji zdrowia,

  - pomocnicze usługi dentystyczne świadczone przez higienistki i asystentki dentystyczne,

  - usługi w dziedzinie optometrii.

Grupowanie to nie obejmuje:

  - usług w dziedzinie fizjoterapii i ergoterapii, sklasyfikowanych w 86.90.13.0.

Uwzględniając powyższe, przedmiotowa usługa - Laser (…) spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem 86 PKWiU „Usługi w zakresie opieki zdrowotnej”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Jak wynika z art. 146ef ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1.

Będąca przedmiotem wniosku usługa - Laser (…) mieści się w dziale PKWiU 86 „Usługi w zakresie opieki zdrowotnej”. Usługa ta nie została wymieniona jako usługa, dla której ustawodawca, w ustawie oraz w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidział obniżoną stawkę podatku. Zatem, właściwą stawką dla opodatkowania przedmiotowej usługi jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko‑Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

  - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

  - usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,
albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

         - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja usługi, lub

- stawka podatku właściwa dla usługi, lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/ e‑urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).