Interpretacja 0111-KDSB2-2.440.61.2026.3.AD

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z 6 marca 2026 r. (ta sama data wpływu), uzupełnionego pismami z 24 marca 2026 r. oraz 28 kwietnia 2026 r. (te same daty wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.    

Przedmiot wniosku:

Towar  – (…)

Opis towaru:

kanapka zawierająca w swoim składzie – zgodnie z deklaracją Wnioskodawcy: (…). Masa netto 200 g.

Rozstrzygnięcie:

CN  - 19

Stawka podatku od towarów i usług:

5%                 

Podstawa prawna:           

art. 41 ust. 2a ustawy w związku z poz. 12 załącznika nr 10 do ustawy                

Cel wydania WIS:             

określenie stawki podatku od towarów i usług             

UZASADNIENIE                

6 marca 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony 24 marca 2026 r. oraz 28 kwietnia 2026 r., w zakresie sklasyfikowania towaru (…) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono następujący opis towaru:

„Szczegółowy opis towaru:

Nazwa handlowa: (…). Produkt gotowy przeznaczony do spożycia zgodnie z datą ważności, tj. z jednodniowym terminem. Dystrybuowany i sprzedawany w warunkach chłodniczych (2°C – 8°C). Produkt jest gotowy do spożycia bez konieczności poddawania obróbce termicznej. Produkt po przygotowaniu jest pakowany jednostkowo w opakowanie przeznaczone do kontaktu z żywnością. Opakowanie jest szczelnie zamykane oraz etykietowane. Na etykiecie znajduje się nazwa produktu, data produkcji, termin przydatności do spożycia, skład, wartość kaloryczna i zawartość makroskładników.

Skład surowców i półproduktów: Masa całkowita jednej kanapki: 200 g.

(…)

Szczegółowy proces produkcji i wydania do sprzedaży produktu objętego wnioskiem:

(…)

Dystrybucja w modelu rozliczenia zbiorczego odbywa się na podstawie zawartych umów handlowych pomiędzy Wnioskodawcą a firmami posiadającymi swoje siedziby w biurowcach, parkach handlowych, zakładach produkcyjnych. Na podstawie tych umów koszty nabycia produktów ponoszą pracodawcy, a nie indywidualni pracownicy. Transport produktów realizowany jest z zachowaniem ciągu chłodniczego. W pierwszym etapie zapakowane jednostkowo produkty są przewożone transportem zbiorczym do poszczególnych miast lub punktów dystrybucyjnych. Następnie produkty są przekazywane pracownikom handlowym Wnioskodawcy i umieszczane w pojemnikach termoizolacyjnych (termoboxach), które zapewniają utrzymanie odpowiedniej temperatury w trakcie dalszej dystrybucji. Pracownik handlowy Wnioskodawcy dostarcza produkty w termoboxach do wyznaczonych lokalizacji w biurowcach. W miejscu wskazanym przez kontrahenta pracownicy danej firmy dokonują samodzielnego wyboru zapakowanych produktów. W tym modelu sprzedaży pracownicy nie dokonują płatności na miejscu ani nie zawierają indywidualnych transakcji z Wnioskodawcą. Pracownik handlowy Wnioskodawcy prowadzi ewidencję ilościową wydanych produktów, obejmującą produkty pobrane przez pracowników danego kontrahenta. Po zakończeniu dnia sprzedaży sporządzany jest raport sprzedażowy, który przekazywany jest do centrali Wnioskodawcy. Na podstawie zbiorczych raportów sprzedaży, po zakończeniu okresu rozliczeniowego, Wnioskodawca wystawia na rzecz kontrahenta fakturę zbiorczą obejmującą wszystkie wydane produkty. Na fakturze produkty wykazywane są zbiorczo, zgodnie z postanowieniami zawartych umów handlowych, w szczególności pod pozycjami takimi jak „dania gotowe” lub „posiłki profilaktyczne”. Faktura wystawiana jest z terminem płatności wynoszącym 7 dni. W ramach powyższego modelu sprzedaży nie są świadczone jakiekolwiek usługi gastronomiczne ani inne usługi dodatkowe. Wnioskodawca nie zapewnia infrastruktury konsumpcyjnej, obsługi kelnerskiej, zastawy stołowej ani organizacji konsumpcji na miejscu. Produkty mają postać gotowych, zapakowanych jednostkowo posiłków przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. Świadczenie Wnioskodawcy ogranicza się do przygotowania, zapakowania oraz wydania produktów, w tym ich dowozu do miejsca dystrybucji.

Identyfikacja świadczenia na potrzeby podatku VAT. Przedmiotem wniosku jest jedno świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Zarówno produkt, jak i jego dystrybucja stanowią nierozerwalną całość. Z punktu widzenia klienta świadczenie polega na zakupie gotowego produktu spożywczego. Elementem dominującym świadczenia jest dostawa towaru – kanapki. Dystrybucja stanowi czynność pomocniczą, niebędącą celem samym w sobie.

Klasyfikacja świadczenia na potrzeby podatku VAT. Zdaniem Wnioskodawcy dostawa towaru – (…) – nie spełnia przesłanek umożliwiających klasyfikację do działu 56 PKWiU „Usługi związane z wyżywieniem”. Produkt jest pakowany jednostkowo, przechowywany w warunkach chłodniczych i nie jest przygotowywany do bezpośredniej konsumpcji w miejscu sprzedaży. Wnioskodawca nie zapewnia infrastruktury gastronomicznej ani obsługi konsumpcyjnej. W konsekwencji produkt powinien zostać zaklasyfikowany jako towar według Nomenklatury scalonej (CN), a nie jako usługa gastronomiczna.

Zgodnie z art. 41 ust. 2a ustawy VAT, dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy, innych niż usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 5%. Mając na uwadze charakter produktu, sposób pakowania, dystrybucji oraz brak usług gastronomicznych, dostawa towaru (…) powinna podlegać opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 5%.”

Do wniosku dołączono:

(...)

W uzupełnieniu wniosku wskazano:

(…)

3. Dodatkowe doprecyzowanie: Produkt jest wyrobem gotowym, przeznaczonym do spożycia na zimno, bez konieczności dalszej obróbki termicznej. Składniki są jedynie kompletowane i pakowane, bez procesu gotowania lub przygotowywania potrawy w rozumieniu usług gastronomicznych.

Postanowieniem z 31 marca 2026 r., znak (…) na podstawie art. 200 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, tutejszy Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone 31 marca 2026 r.

W piśmie z 28 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca doprecyzował opis wniosku następująco:

„(...) Spółka zawiera umowy z podmiotami gospodarczymi mającymi siedzibę w budynkach biurowych, w których funkcjonuje wiele niezależnych przedsiębiorstw. Na podstawie zawartej umowy kontrahent zapewnia swoim pracownikom możliwość nabywania produktów oferowanych przez Spółkę jako element benefitu pracowniczego. Dostarczanie produktów odbywa się poprzez mobilny punkt sprzedaży (pojazd wyposażony w termoboksy), który realizuje z góry ustaloną trasę dystrybucji. W ramach tej trasy przedstawiciel Spółki dociera również do wskazanej lokalizacji w budynku (np. konkretne piętro zajmowane przez danego kontrahenta). Produkty oferowane są w formie gotowej do spożycia, zapakowane jednostkowo i dostarczane w kontrolowanych warunkach temperaturowych. Asortyment dostępny w danym dniu jest z góry określony i nie podlega modyfikacji na życzenie pracowników w miejscu sprzedaży. Pracownicy kontrahenta dokonują wyboru produktów bezpośrednio z termoboksów. Przedstawiciel Spółki rejestruje wydanie towarów w systemie sprzedażowym, a dane o transakcjach są przekazywane do centrali Spółki. Rozliczenie sprzedaży następuje w sposób zbiorczy – Spółka wystawia na rzecz kontrahenta jedną fakturę VAT po zakończeniu ustalonego okresu rozliczeniowego (np. miesiąca), obejmującą łączną wartość produktów pobranych przez pracowników kontrahenta w tym okresie. Spółka nie pobiera odrębnego wynagrodzenia za transport lub dostarczenie produktów. Czynności logistyczne (transport, obecność przedstawiciela Spółki w danej lokalizacji) stanowią element organizacyjny procesu sprzedaży i są integralnie związane z dostawą towarów, realizowaną w ramach standardowej trasy dystrybucyjnej Spółki.”

Uzasadnienie klasyfikacji                      

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności,

o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1 z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382 z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Dokonując klasyfikacji towaru spożywczego do odpowiedniego grupowania w odpowiedniej klasyfikacji statystycznej należy kierować się następującymi zasadami:

- jeżeli dostawie towaru spożywczego towarzyszą „dodatkowe usługi”, wspomagające (przetwarzające ten produkt), polegające np. na przygotowaniu i podaniu tego towaru do natychmiastowego spożycia, wykonywane przez sprzedającego (placówkę gastronomiczną) – dostawa tego towaru klasyfikowana jest według PKWiU 2015 w grupowaniu 56 – Usługi związane z wyżywieniem;

- jeżeli towary spożywcze wydawane są w ramach usług restauracyjnych i cateringowych, tj. dostawie towarów towarzyszy szereg usług mających charakter przesądzający (w świadczeniu przeważa element usługowy) – klasyfikacja do PKWiU 2015 w grupowaniu 56 – Usługi związane z wyżywieniem;

- jeżeli natomiast dostawie towaru spożywczego nie towarzyszą żadne „dodatkowe usługi” wykonywane przez sprzedającego (z wyjątkiem nierozerwalnie związanych z dostawą tych towarów, np. takie jak: umieszczenie towaru na półkach sklepowych, czy wystawienie rachunku) – towar ten klasyfikowany jest według CN.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że towar jest pakowany jednostkowo i przechowywany w warunkach chłodniczych. Pracownik handlowy Wnioskodawcy, poruszając się zgodnie z ustaloną trasą sprzedażową, dostarcza produkty w termoboxach do wyznaczonych lokalizacji sprzedażowych. Sprzedaż sprowadza się wyłącznie do przygotowania, zapakowania oraz wydania produktu, w tym jego dowozu do miejsca dystrybucji.

Zastosowanie tu znajdzie powyżej wskazana zasada nr 3, tj. dostawie towaru spożywczego nie towarzyszą żadne „dodatkowe usługi” wykonywane przez Wnioskodawcę. Zatem w opisanych okolicznościach, dostawę wyżej opisanego towaru spożywczego – któremu nie towarzyszą usługi dodatkowe, wspomagające jego dostawę, przygotowujące towar do bezpośredniej/natychmiastowej konsumpcji, należy uznać za dostawę towaru, którego sprzedaż należy klasyfikować według kodu CN.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje:

a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się  do podpozycji CN.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednego i tego samego działu, pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Reguła 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

Zgodnie z regułą 3(b) ORINS – mieszaniny, wyroby złożone składające się z różnych materiałów lub wytworzone z różnych składników oraz wyroby pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej, które nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3(a), należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się one z materiału lub składnika, który nadaje im ich zasadniczy charakter, o ile takie kryterium jest możliwe do zastosowania.

W tej sprawie, zgodnie z regułą 3(b) ORINS zasadniczy charakter produktu nadaje pieczywo – (…)

Zgodnie z tytułem działu 19 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje:

„Przetwory ze zbóż, mąki, skrobi lub mleka; pieczywa cukiernicze”

Noty wyjaśniające do HS do ww. działu stanowią, iż:

„Niniejszy dział obejmuje szereg przetworów zwykle używanych do żywności, które są wyprodukowane albo bezpośrednio ze zbóż objętych działem 10., z produktów objętych działem 11., lub ze spożywczej mąki, mączki i proszku pochodzenia roślinnego, objętych innymi działami (zbożowa mąka, kasze i mączki, skrobie, owocowe lub roślinne mąki, mączki i proszki), albo z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404. Niniejszy dział obejmuje również pieczywa cukiernicze i herbatniki, nawet jeśli nie zawierają mąki, skrobi lub innych produktów zbożowych.

(…)

Niniejszy dział nie zawiera:

(a )Przetworów spożywczych (innych niż produkty nadziewane objęte pozycją 1902) zawierających więcej niż 20 % masy kiełbasy, mięsa, podrobów, krwi, owadów, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych, lub dowolnej z nich kombinacji (dział 16).”

Pozycja CN 1905 obejmuje:

„Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby.”  

Noty wyjaśniające do HS do pozycji 1905 wskazują, że:

„(A) Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao.

Niniejsza pozycja obejmuje wszystkie wyroby piekarnicze. Najbardziej powszechnymi składnikami tych wyrobów są mąki zbożowe, środki spulchniające i sól, ale mogą one zawierać również inne składniki, takie jak: gluten, skrobia, mąka z warzyw strączkowych, ekstrakt słodowy lub mleko, nasiona takie jak: mak, kminek lub anyż, cukier, miód, jaja, tłuszcze, ser, owoce, kakao w dowolnej ilości, mięso, ryby, polepszacze piekarskie itd. Polepszacze piekarskie stosowane są głównie w celu ułatwienia przygotowania ciasta, przyspieszenia fermentacji, poprawy właściwości i wyglądu produktów oraz przedłużenia ich trwałości. Produkty objęte niniejszą pozycją mogą być również otrzymane z ciasta bazującego na mące, mączce lub proszku, z ziemniaków.”

Uwzględniając powyższe, jak również mając na uwadze przedstawiony opis produktu, należy uznać, że przedmiotowy towar (…), spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych działem 19 Nomenklatury scalonej (CN). Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami reguły 1. i 3(b) Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.   

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług                    

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Według art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2024 poz. 248 ze zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Jak stanowi art. 146ef ust. 2 ustawy Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1.

W świetle art. 41 ust. 2a ustawy dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 5%, z zastrzeżeniem art. 138i ust. 4.

W załączniku nr 10 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%, w poz. 12 wskazano CN 19:

„Przetwory ze zbóż, mąki, skrobi lub mleka; pieczywa cukiernicze.”

W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar (…) klasyfikowany jest do działu 19 Nomenklatury scalonej (CN), jego dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 5%, na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy w związku z poz. 12 załącznika nr 10 do ustawy.                 

Informacje dodatkowe               

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,

albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja towaru, lub

- stawka podatku właściwa dla towaru, lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.                           

POUCZENIE           

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji

w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).