Interpretacja 0111-KDSB3-2.450.251.2025.10.SL

WIĄŻĄCA INFORMACJA AKCYZOWA (WIA)

Podstawa prawna

Art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) w związku z art. 7g ust. 2 oraz art. 2 ust.1 pkt 1, pkt 34a, pkt 35, art. 3, art. 7d ust. 1 pkt 2 w zw. z ust.2, ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. z 2025 r., poz.126 ze zm.).

UZASADNIENIE

W myśl art. 2 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy;

Zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 2 ust. 1 pkt.35 ww. ustawy, za płyn do papierosów elektronicznych uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę, przy czym roztwór uważa się za przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, gdy jest używany albo ze względu na jego skład i właściwości fizykochemiczne może być użyty w papierosach elektronicznych, bez względu na miejsce jego sprzedaży bądź oferowania na sprzedaż.

Art. 2 ust.1 pkt 34 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że pod pojęciem papierosów elektronicznych należy rozumieć zarówno jednorazowe papierosy elektroniczne jak i wielorazowe papierosy elektroniczne, przy czym, jak wskazuje definicja zawarta w art. 2 ust.1 pkt 34a, jednorazowe papierosy elektroniczne to urządzenia umożliwiające wytworzenie i spożycie aerozolu z płynu do papierosów elektronicznych zawartego w tych urządzeniach, które nie są przeznaczone do ponownego napełniania płynem do papierosów elektronicznych lub wymiany zbiornika z płynem do papierosów elektronicznych, również te, które wymagają zewnętrznego zasilania lub sterowania.

Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych (…) stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).

W myśl art. 3 ust. 2 ww. ustawy, zmiany w Nomenklaturze scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie.

Pozycja 46 w załączniku nr 1 do ww. ustawy, zawierającym wykaz wyrobów akcyzowych, wskazuje, że wyrobem akcyzowym jest płyn do papierosów elektronicznych, bez względu na kod CN.

Z uwagi na powyższe, klasyfikacja taryfowa wyrobu objętego wnioskiem o wydanie wiążącej informacji akcyzowej w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania.

Przedmiotem niniejszej decyzji jest wyrób o nazwie handlowej „(...)”, na który zgodnie z informacją zawartą we wniosku, składa się: (...).

W treści złożonego wniosku, Strona przekazała informację, z której wynika, że wyrób posiada taki sam zasadniczy skład (różniący się tylko (...)), jak produkt będący przedmiotem odrębnego postępowania zarejestrowanego pod numerem sprawy (...), dla którego przeprowadzane są badania laboratoryjne.

Z uwagi na powyższe, Wnioskodawca zawnioskował o włączenie wyników badań dotyczących wyrobu „(...)” jako dowodu w postępowaniu o wydanie wiążącej informacji akcyzowej dla produktu „(...)”.

Wyniki badań przeprowadzonych przez Dział Laboratorium Celne (...) Urzędu Celno-Skarbowego w (...) dla produktu o nazwie „(...)” (sprawozdanie z badań nr (...) z dnia (...) r.) wykazały, że (...).

Zgodnie z definicją legalną, określoną w art. 2 ust. 1 pkt.35 ww. ustawy, za płyn do papierosów elektronicznych uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę, przy czym roztwór uważa się za przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, gdy jest używany albo ze względu na jego skład i właściwości fizykochemiczne może być użyty w papierosach elektronicznych, bez względu na miejsce jego sprzedaży bądź oferowania na sprzedaż.

Natomiast zgodnie definicją zawarta w art. 2 ust.1 pkt 34a ustawy, jednorazowe papierosy elektroniczne to urządzenia umożliwiające wytworzenie i spożycie aerozolu z płynu do papierosów elektronicznych zawartego w tych urządzeniach, które nie są przeznaczone do ponownego napełniania płynem do papierosów elektronicznych lub wymiany zbiornika z płynem do papierosów elektronicznych, również te, które wymagają zewnętrznego zasilania lub sterowania.

Wyrób będący przedmiotem złożonego wniosku o wydanie wiążącej informacji akcyzowej określony jako „(...)” spełnia zatem definicję określoną w art. 2 ust. 1 pkt 35 ww. ustawy. Ponadto z akt sprawy wynika, że przedmiotowy wyrób stanowi płyn do papierosów elektronicznych, który zawarty jest w urządzeniu umożliwiającym wytworzenie i spożycie aerozolu, tj. jednorazowym papierosie elektronicznym, o którym mowa w art. art. 2 ust.1 pkt 34a ustawy.

Mając zatem na względzie przedstawione wyżej przepisy ustawy o podatku akcyzowym definicję uznać należy, że (...) spełnia definicję urządzenia, o którym mowa w przywołanym wyżej przepisie art.2 ust. 1 pkt 34a, tj. definicję jednorazowego papierosa elektronicznego, gdyż umożliwia wytworzenie oraz spożycie aerozolu z płynu do papierosów elektronicznych zawartego w tym urządzeniu bez dedykowanego, przystosowanego do tego celu urządzenia, jak i z dedykowanym zewnętrznym zasilaniem lub sterowaniem.

Potwierdzono tym samym, że produkt stanowi wyrób akcyzowy ujęty w poz. 46 załącznika nr 1 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, tj. płyn do papierosów elektronicznych.

Płyn ten zawarty jest w jednorazowym papierosie elektronicznym.

Stosownie do powyższego postanowiono jak w sentencji.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie, zgodnie z art. 7g ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem konta na PUESC.

Odwołanie powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).

INFORMACJA

1. Podmiot, na rzecz którego wydano Wiążącą Informację Akcyzową, może ją stosować dla wyrobów tożsamych pod każdym względem z wyrobem objętym niniejszą decyzją.

2. WIA wiąże organy podatkowe i podmiot, na rzecz którego została ona wydana, w odniesieniu do wyrobów akcyzowych albo samochodów osobowych, wobec których czynności podlegające opodatkowaniu akcyzą zostały dokonane w okresie ważności WIA (art. 7d ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym).

3. WIA jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu, w którym stała się ostateczna (art. 7d ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym).

4. WIA traci ważność przed upływem 5-letniego okresu z dniem:

a) następującym po dniu, w którym decyzja o zmianie WIA albo decyzja o uchyleniu WIA stała się ostateczna, albo

b) wygaśnięcia na podstawie art. 7h ust. 1 - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 7d ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym).

5. WIA wygasa z mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie akcyzy odnoszących się do wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego, będących przedmiotem WIA, w wyniku której WIA staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIA następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIA stała się niezgodna (art. 7h ust. 1).

6. Organ podatkowy, na wniosek podmiotu, na rzecz którego WIA została wydana, złożony nie później niż 3 miesiące przed upływem okresu, na jaki WIA została wydana, może, w drodze decyzji, przedłużyć ten okres na kolejne okresy, nie dłuższe niż 5 lat (art. 7hb ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym).