Interpretacja 0111-KDSB3-2.450.580.2025.17.SL

DECYZJA

Na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2025 r., poz. 111 z zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, art. 2 ust.1 pkt 1, art. 3, art. 7i pkt 1 oraz art. 7 g ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2025 r., poz. 126 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o podatku akcyzowym”, po rozpatrzeniu wniosku z dnia 11.07.2025 r.,

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odmawia wydania wiążącej informacji akcyzowej dla wyrobu określonego we wniosku jako „(...)”.

UZASADNIENIE

W dniu 11.07.2025 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek o wydanie wiążącej informacji akcyzowej dla wyrobu określonego jako „(...)”.

W toku prowadzonego postępowania, w związku z koniecznością wykonania badań laboratoryjnych niezbędnych dla ustalenia klasyfikacji taryfowej/określenia rodzaju wyrobu, Strona została wezwana pismami nr (...) z dnia (...) r. oraz nr (...) z dnia (...) r. do dokonania wpłaty zaliczki na poczet kosztów badań laboratoryjnych wyrobu stanowiącego przedmiot wniosku i do przesłania próbki wyrobu do wskazanej jednostki badawczej.

Wyniki badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez Dział Laboratorium Celne (...) Urzędu Celno-Skarbowego w (...) (sprawozdanie nr (...) z dnia (...) r. oraz nr (...) z dnia (...) r.) zostały przesłane do tut. organu w dniu (...) r. oraz w dniu (...) r.

Postanowieniem nr 0111-KDSB3-2.450.580.2025.16.SL z dnia 24.02.2026 r., kierując się dyspozycją art. 200 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, wyznaczono Wnioskodawcy termin 7 dni na wypowiedzenie się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego.

Mając na uwadze dokumenty zgromadzone w przedmiotowej sprawie oraz obowiązujący stan prawny, wyjaśniam co następuje:

W nawiązaniu do art. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych (…) stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str.382, z późn. zm.).

W myśl art. 2 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe wymienione w załączniku nr 1 do ustawy.

W świetle powyższego, za płyn do papierosów elektronicznych uznaje się produkt bez względu na kod klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej, który wypełnia definicję opisaną w przepisach art. 2 ust. 1 pkt 35 ww. ustawy.

Pozycja 46 wymieniona w załączniku nr 1 do ww. ustawy zawierającym wykaz wyrobów akcyzowych podaje natomiast, iż wyrobem akcyzowym jest płyn do papierosów elektronicznych, bez względu na kod CN.

Zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 2 ust. 1 pkt.35 ww. ustawy, za płyn do papierosów elektronicznych uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę, przy czym roztwór uważa się za przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, gdy jest używany albo ze względu na jego skład i właściwości fizykochemiczne może być użyty w papierosach elektronicznych, bez względu na miejsce jego sprzedaży bądź oferowania na sprzedaż.

Przedmiotem niniejszej decyzji, jak wskazano wyżej jest wyrób określony we wniosku jako „(...)”, który zgodnie z deklaracją stanowi preparat (...).

Zgodnie z informacją uzyskaną od Wnioskodawcy składa się z (...).

W ocenie Wnioskodawcy produkt nie nadaje się do wykorzystania w papierosach elektronicznych z uwagi na znaczną zawartość (...).

Przedmiotowy wyrób pakowany jest szczelnie w (...).

W ocenie Wnioskodawcy przedmiotowy wyrób nie stanowi wyrobu akcyzowego.

Badania laboratoryjne przeprowadzone przez Dział Laboratorium Celne (...) Urzędu Celno-Skarbowego w (...) (sprawozdanie nr (...) z dnia (...) r. oraz nr (...) z dnia (...) r.) wykazały, że badaną próbkę stanowi (...).

Zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 2 ust. 1 pkt.35 ww. ustawy, za płyn do papierosów elektronicznych uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę, przy czym roztwór uważa się za przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, gdy jest używany albo ze względu na jego skład i właściwości fizykochemiczne może być użyty w papierosach elektronicznych, bez względu na miejsce jego sprzedaży bądź oferowania na sprzedaż.

Z powyższego wynika, że o klasyfikacji danego wyrobu jako płynu do papierosów elektronicznych decyduje jego przeznaczenie. To właśnie przeznaczenie do wykorzystania w papierosie elektronicznym decyduje o uznaniu, że dany produkt jest płynem do papierosów elektronicznych i tym samym stanowi wyrób akcyzowy.

Powyższe wskazuje, że wyrób określony we wniosku jako „(...), nie wypełnia definicji wyrobu akcyzowego wskazanego w poz. 46 ww. załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, w których to ujęto wyroby akcyzowe bez względu na kod CN.

Nie wypełnia również definicji wskazanych w poz. od 42 – 45 i 47 – 52 ww. załącznika. Powyższe potwierdza, że przedmiot wniosku określony jako „(...)”, przeznaczony do (...) nie jest wyrobem akcyzowym.

Zgodnie z art. 7i pkt 1 ww. ustawy o podatku akcyzowym organ podatkowy wydaje decyzję o odmowie wydania WIA, jeżeli wniosek o wydanie WIA nie dotyczy wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego, co biorąc pod uwagę ustalony stan faktyczny, ma miejsce w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze powyższe Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej orzekł jak w sentencji.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie, zgodnie z art. 7g ust. 3 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem konta na PUESC.

Odwołanie powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222
Ordynacji podatkowej).