Interpretacja 0111-KDSB3-2.450.74.2026.5.SL

WIĄŻĄCA INFORMACJA AKCYZOWA (WIA)

Podstawa prawna

Art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) w związku z art. 7g ust. 2 oraz art. 2 ust.1 pkt 1, pkt 35, art. 3, art. 7d ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2, ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. z 2026 r., poz. 412 ze zm.).

(…)

Uzasadnienie

W myśl art. 2 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy;

Zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 2 ust. 1 pkt.35 ww. ustawy, za płyn do papierosów elektronicznych uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę, przy czym roztwór uważa się za przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, gdy jest używany albo ze względu na jego skład i właściwości fizykochemiczne może być użyty w papierosach elektronicznych, bez względu na miejsce jego sprzedaży bądź oferowania na sprzedaż.

Art. 2 ust.1 pkt 34 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że pod pojęciem papierosów elektronicznych należy rozumieć zarówno jednorazowe papierosy elektroniczne jak i wielorazowe papierosy elektroniczne, przy czym, jak wskazuje definicja zawarta w art. 2 ust.1 pkt 34a, jednorazowe papierosy elektroniczne to urządzenia umożliwiające wytworzenie i spożycie aerozolu z płynu do papierosów elektronicznych zawartego w tych urządzeniach, które nie są przeznaczone do ponownego napełniania płynem do papierosów elektronicznych lub wymiany zbiornika z płynem do papierosów elektronicznych, również te, które wymagają zewnętrznego zasilania lub sterowania.

Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych (…) stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.). W myśl art. 3 ust. 2 ww. ustawy, zmiany w Nomenklaturze scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie.

Pozycja 46 w załączniku nr 1 do ww. ustawy, zawierającym wykaz wyrobów akcyzowych, wskazuje, że wyrobem akcyzowym jest płyn do papierosów elektronicznych, bez względu na kod CN.

Z uwagi na powyższe, klasyfikacja taryfowa wyrobu objętego wnioskiem o wydanie wiążącej informacji akcyzowej w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania.

Przedmiotem niniejszej decyzji, jak wskazano wyżej jest wyrób określony we wniosku jako „(...)”, stanowiący zgodnie z oświadczeniem Wnioskodawcy (...).

Badania laboratoryjne przeprowadzone przez Dział Laboratorium Celne (…) Urzędu Celno-Skarbowego w (…) (sprawozdanie nr  (…) z dnia (...) r.) wykazały, że obiektem badań jest (...).

Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, że sam (...)nie stanowi urządzenia, o którym mowa w przywołanym wyżej przepisie art.2 ust.1 pkt 34a tj. jednorazowego papierosa, gdyż nie umożliwia wytworzenia oraz spożycia aerozolu bez dodatkowych, przystosowanych do tego celu elementów takich jak grzałka i urządzenie zasilające/sterujące.

Zgodnie z definicją legalną, określoną w art. 2 ust. 1 pkt.35 ww. ustawy, za płyn do papierosów elektronicznych uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę, przy czym roztwór uważa się za przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, gdy jest używany albo ze względu na jego skład i właściwości fizykochemiczne może być użyty w papierosach elektronicznych, bez względu na miejsce jego sprzedaży bądź oferowania na sprzedaż.

Z powyższego wynika, że o klasyfikacji danego wyrobu jako płynu do papierosów elektronicznych decyduje jego przeznaczenie. To właśnie przeznaczenie do wykorzystania w papierosie elektronicznym decyduje o uznaniu, że dany produkt jest płynem do papierosów elektronicznych i tym samym stanowi wyrób akcyzowy.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy przedmiotowy wyrób jest płynem do papierosów elektronicznych (...), przeznaczonym do wykorzystania (...).

Należy zatem stwierdzić, że wyrób będący przedmiotem złożonego wniosku o wydanie wiążącej informacji akcyzowej określony jako „(...)” spełnia definicję określoną w art. 2 ust. 1 pkt 35 ww. ustawy.tj. płynu do papierosów elektronicznych.

Uznając przedmiotowy wyrób za płyn do papierosów elektronicznych, potwierdzono tym samym, że produkt stanowi wyrób akcyzowy ujęty w poz. 46 załącznika nr 1 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

Z uwagi na to, że przedmiotem niniejszego wniosku był (...), w przypadku opisanego we wniosku jednego z wariantów okoliczności jego sprzedaży wraz z dodatkowym elementem (...), w celu określenia rozstrzygnięcia, niezbędne jest złożenie odrębnego wniosku o wydanie wiążącej informacji akcyzowej obejmującego oba elementy jako przedmiot wniosku.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie, zgodnie z art. 7g ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem konta na PUESC.

Odwołanie powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).