Interpretacja 0111-KDSB3-2.450.740.2025.4.TS

DECYZJA

Na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.) zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, art. 3, art. 7i pkt 1 w związku z art.7g ust.2 i art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2025 r., poz. 126 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o podatku akcyzowym”, po rozpatrzeniu wniosku o wydanie wiążącej informacji akcyzowej (data wpływu wniosku (…) r.),

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odmawia wydania wiążącej informacji akcyzowej dla nowego pojazdu marki (…) z silnikiem wysokoprężnym z zapłonem samoczynnym o pojemności (…) cm3, o mocy (…) kW, dwuosiowego, o rozstawie osi (…) mm, o maksymalnej dopuszczalnej masie całkowitej (…) kg, długości (…) mm, szerokości (…) mm, wysokości (…) mm, o wewnętrznej długości podłogi powierzchni do przewozu towarów (…) mm, wyposażonego w (…) lub (…) miejsc siedzących.

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2025 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek w sprawie wydania wiążącej informacji akcyzowej dla nowego pojazdu marki (…).

We wniosku zawarto m.in. opis zmian dokonanych w pojeździe oraz załączono Świadectwo Zgodności Pojazdy Skompletowane dla pojazdu (…), i fotografie przedmiotowego samochodu.

Postanowieniem nr (…) z dnia (…) r. poinformowano Wnioskodawcę, zgodnie z treścią art. 200 Ordynacji podatkowej, o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Strona z tej możliwości nie skorzystała.

Ze zgromadzonych dokumentów wynika, że przedmiotem wniosku o wydanie WIA jest nowy pojazd marki (…), z silnikiem wysokoprężnym z zapłonem samoczynnym o pojemności (…) cm3, o mocy (…) kW, dwuosiowy (o rozstawie osi (…) mm), o maksymalnej dopuszczalnej masie całkowitej (…) kg, długości (…) mm, szerokości (…) mm, wysokości (…) mm, o wewnętrznej długości podłogi powierzchni do przewozu towarów (…) mm, wyposażony w (…) lub (…) miejsc siedzących. Nadwozie pojazdu stanowi jednobryłową, częściowo przeszkloną zintegrowaną przestrzeń do przewozu zarówno osób jak i towarów. Pojazd wyposażony jest w czworo drzwi – dwoje przeszklonych, uchylnych drzwi z przodu po prawej i lewej stronie – dla kierowcy i dwóch pasażerów, pojedyncze, przeszklone, przesuwne drzwi po prawej stronie oraz dwuskrzydłowe, uchylne nieprzeszklone drzwi znajdujące się na tylnej ścianie. W przedniej części pojazdu przeznaczonej do przewozu osób, po obu stronach znajdują się panele okienne (szyby boczne w drzwiach kierowcy i przednich pasażerów oraz przeszklenia w drugim rzędzie siedzeń – przeszklenia w drzwiach przesuwnych oraz okno naprzeciwko drzwi przesuwnych). Pojazd posiada dwa rzędy siedzeń ((…) lub (…) miejsc siedzących, łącznie z miejscem dla kierowcy – (…) w pierwszym i (…) lub (...) w drugim rzędzie). Wszystkie miejsca siedzące wyposażone są w pasy bezpieczeństwa i regulowane na wysokość zagłówki. Na poziomie drugiego rzędu siedzeń brak jest elementów wyposażenia wskazujących na zamiar zapewnienia komfortu osobom podróżującym np.: nagłośnienia, nawiewów, podłokietników, popielniczek, klimatyzacji, schowków, miejsc przeznaczonych do trzymania napoi i innego wyposażenia kojarzonego z przestrzenią pasażerską. Osoby siedzące w drugim rzędzie siedzeń korzystają ewentualnie z wymienionych systemów fabrycznie zamontowanych przy pierwszym rzędzie siedzeń. Za przedziałem osobowym znajduje się przestrzeń do przewozu towarów o długości (…) mm, z płaską podłogą, z uchwytami do mocowania ładunku. W tej części pojazdu brak jest możliwości montażu dodatkowych siedzeń oraz pasów bezpieczeństwa, punktów ich mocowania ani wyposażenia właściwego dla pojazdów przeznaczonych dla pasażerów. W przedziale ładunkowym brak jest okien na bocznych ścianach oraz w tylnych drzwiach pojazdu. Konstrukcja drzwi w tylnej części pojazdu ułatwia załadunek i rozładunek towarów. Przestrzeń ta oddzielona jest od części pasażerskiej stałą przegrodą, spełniającą standardy w zakresie ochrony przed przemieszczającym się ładunkiem. Pod ścianą grodziową znajduje się dodatkowa przestrzeń ładunkowa.

Rozpatrując przedmiotową sprawę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyjaśnia co następuje:

W myśl art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym samochody osobowe to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 06 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych (…) stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.). W myśl art. 3 ust. 2 ww. ustawy zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie.

Na podstawie art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje:

a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

W oparciu o art. 1 ust. 3 ww. rozporządzenia, Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku I.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega Ogólnym Regułom Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Zgodnie z regułą 1 ORINS, tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej. Natomiast reguła 6 ORINS stanowi, iż klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z pozostałych reguł ORINS, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.

Brzmienie pozycji 8703 Nomenklatury scalonej wskazuje, że są nią objęte pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy silnikowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Pozycja 8704 obejmuje natomiast pojazdy silnikowe do transportu towarów.

Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego (HS) do pozycji 8704 Nomenklatury scalonej wskazują, że klasyfikacja pewnych pojazdów silnikowych w niniejszej pozycji jest wyznaczona przez określone cechy, które wskazują, że pojazdy przeznaczone są głównie raczej do transportu towarów, niż do przewozu osób (pozycja 8703). Te cechy są szczególnie pomocne przy ustalaniu klasyfikacji pojazdów silnikowych, na ogół pojazdów mających masę brutto mniejszą niż 5 ton, które posiadają albo oddzielną, zamkniętą tylną przestrzeń, albo otwartą platformę, normalnie wykorzystywaną do transportu towarów, ale mogącą posiadać tylne siedzenia typu ławki, które są bez pasów bezpieczeństwa, punktów kotwiących lub udogodnień dla pasażerów i które są składane płasko na boki, aby pozwolić na pełne wykorzystanie tylnej platformy do transportu towarów. Do tej kategorii pojazdów silnikowych włączone są te, powszechnie znane jako pojazdy „wielozadaniowe” (np. pojazdy typu van, pojazdy typu pickup oraz niektóre pojazdy sportowo-użytkowe (SUV - Sports Utility Vehicles)). Następujące właściwości wskazują na cechy konstrukcyjne stosowane na ogół w pojazdach objętych tą pozycją:

a) obecność siedzeń typu ławki bez wyposażenia bezpieczeństwa (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów kotwiących i wyposażenia do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) lub udogodnień dla pasażerów w przestrzeni tylnej za przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów. Siedzenia takie są zwykle składane lub składające się, aby pozwolić na pełne wykorzystanie tylnej podłogi (pojazdy typu van) lub oddzielnej platformy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów;

b) obecność oddzielnej kabiny dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielnej, otwartej platformy z bocznymi burtami i opuszczaną tylną klapą (pojazdy typu pickup);

c) brak tylnych okien wzdłuż dwóch ścian bocznych; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej), bez okien na bocznych ścianach lub z tyłu, do załadunku i rozładunku towarów (pojazdy typu van);

d) obecność stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów a przestrzenią tylną;

e) brak elementów komfortowych oraz wykończenia wnętrza i wyposażenia w przestrzeni ładunkowej pojazdu, które kojarzone są z przestrzenią pasażerską pojazdu (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie wnętrza, popielniczki).

Powyższe wskazuje, że dla klasyfikacji pojazdów silnikowych kluczowe znaczenie ma określenie ich zasadniczego przeznaczenia. Potwierdza to treść wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06, w świetle którego dla klasyfikacji pojazdów do pozycji 8703 decydujące jest główne przeznaczenie tych pojazdów. Ponadto, jak wskazano w wyroku, z użytego wyrazu „przeznaczony” wynika (…), że główne przeznaczenie pojazdu jest decydujące, jeżeli jest ono jemu właściwe. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd (…) pojazdów i ogół cech tych pojazdów, nadający im ich zasadnicze przeznaczenie (pkt. 27 ww. wyroku).

Dodatkowo, zgodnie z treścią punktu 2 Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej do pozycji 8703, pojazd typu van, z więcej niż jednym rzędem siedzeń, musi spełniać wskazania podane w Notach wyjaśniających do HS do pozycji 8703. Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że pojazd marki (…), z silnikiem wysokoprężnym z zapłonem samoczynnym o pojemności (…) cm3, będący przedmiotem wniosku o wydanie WIA, spełnia kryteria wskazane dla pojazdów z pozycji 8704 Nomenklatury scalonej, ponieważ jego obiektywne cechy i ogólny wygląd są charakterystyczne dla pojazdu przeznaczonego zasadniczo do przewozu towarów. Przesądza o tym przede wszystkim duża przestrzeń ładunkowa wykorzystywana do przewozu towarów, bez okien wzdłuż dwóch ścian bocznych, wyposażona w uchwyty przeznaczone do mocowania ładunku, z tylnymi wahadłowymi drzwiami bez szyb. Jak wskazano wyżej, wewnętrzna długości podłogi powierzchni do przewozu towarów wynosi (…) mm, przy długości rozstawu osi pojazdu wynoszącej (…) mm. Przestrzeń ładunkowa przedmiotowego pojazdu pozbawiona jest elementów wyposażenia kojarzonych z przewozem osób, takich jak tapicerka na ścianach bocznych, podsufitka czy wykładzina podłogowa i dywaniki. Część ładunkowa pojazdu (do której dostęp możliwy jest tylko przez tylne nieprzeszkolone drzwi dwuskrzydłowe) wykorzystywana jest wyłącznie do przewozu towarów, gdyż nie posiada żadnych dodatkowych siedzeń, ławek oraz wyposażenia zabezpieczającego do przewozu osób tj. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa, posiada natomiast punkty przeznaczone do kotwiczenia ładunków.

Dodatkowo przedmiotowy pojazd spełnia warunek zawarty w pkt 2 Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej do pozycji 8703 mówiący o tym, że pojazd typu van z więcej niż jednym rzędem siedzeń ma być klasyfikowany do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu.

Tym samym należy uznać, że przedmiotowy pojazd, z uwagi na swoje cechy i właściwości, powinien być klasyfikowany do pozycji 8704 Nomenklatury scalonej, obejmującej pojazdy silnikowe do transportu towarów. Z uwagi na posiadane cechy pojazd marki (…), z silnikiem wysokoprężnym z zapłonem samoczynnym o pojemności (…) cm3, o mocy (…) kW, dwuosiowy (o rozstawie osi (…) mm), o maksymalnej dopuszczalnej masie całkowitej (…) kg, długości (…) mm, szerokości (…) mm, wysokości (…) mm, o wewnętrznej długości podłogi powierzchni do przewozu towarów (…) mm, wyposażony w (…) lub (…) miejsc siedzących, wypełnia definicję pojazdu klasyfikowanego do kodu CN 8704 21 91, obejmującego pojazdy silnikowe do transportu towarów jedynie z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym (wysokoprężnym lub średnioprężnym), o masie całkowitej pojazdu nieprzekraczającej 5 ton, z silnikami o pojemności skokowej nieprzekraczającej 2500 cm3, nowe.

Powyższa klasyfikacja zgodna jest z postanowieniami reguł 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz komentarzem zawartym w Notach wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego (HS) do pozycji CN 8704 i Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej do pozycji 8703.

Tym samym przedmiotowy pojazd nie spełnia definicji samochodów osobowych określonych w art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym.

Zgodnie z art. 7i pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym organ podatkowy wydaje decyzję o odmowie wydania WIA, jeśli wniosek o wydanie WIA nie dotyczy wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego, co biorąc pod uwagę ustalony stan faktyczny ma miejsce w niniejszej sprawie.

W świetle powyższego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej orzekł jak w sentencji.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie, zgodnie z art. 7g ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem konta na PUESC.

Odwołanie powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).

(…) – dane zastrzeżone