Interpretacja 0111-KDSB3-2.450.94.2025.7.SL

DECYZJA

Na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, art. 2 ust.1 pkt 1, art. 3, art. 7i pkt 1 oraz art. 7 g ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 126 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o podatku akcyzowym”, po rozpatrzeniu wniosku z 19.03.2025 r.,

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odmawia wydania wiążącej informacji akcyzowej dla wyrobu określonego jako (…).

UZASADNIENIE

W dniu 19.03.2025 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek o wydanie wiążącej informacji akcyzowej dla wyrobu określonego jako „(…)”, stanowiącego, zgodnie z oświadczeniem, (…).

W toku prowadzonego postępowania, w związku z koniecznością wykonania badań laboratoryjnych niezbędnych dla ustalenia klasyfikacji taryfowej/określenia rodzaju wyrobu, Strona została wezwana pismem nr (…) z (…) r. do dokonania wpłaty zaliczki na poczet kosztów badań laboratoryjnych wyrobu stanowiącego przedmiot wniosku i do przesłania próbki wyrobu do wskazanej jednostki badawczej.

Wyniki badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez Dział Laboratorium Celne (…) Urzędu Celno-Skarbowego w (…) (sprawozdanie nr (…) z (…) r.) zostały przesłane do tut. organu w dniu (…) r.

Postanowieniem nr (…) z (…) r., kierując się dyspozycją art. 200 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, wyznaczono Wnioskodawcy termin 7 dni na wypowiedzenie się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego. Pismem z (…) r. Wnioskodawca przesłał informację, że rezygnuje z możliwości wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie.

Mając na uwadze dokumenty zgromadzone w przedmiotowej sprawie oraz obowiązujący stan prawny, wyjaśniam co następuje:

W nawiązaniu do art. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych (…) stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str.382, z późn. zm.).

Z treści art.3 ust. 2 ww. ustawy wynika, że zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie.

Zgodnie z art.1 ust 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje:

a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przepisy odnoszące się do podpozycji CN.

W myśl z art. 1 ust. 3 ww. rozporządzenia Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku I.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

W nawiązaniu do reguły 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS), tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej od 2 do 6.

Z treści reguły 6. wynika, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z pozostałych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.

Przedmiotem niniejszej decyzji, jak wskazano wyżej, jest urządzenie (…).

Badania laboratoryjne (…).

Dział 85 Nomenklatury scalonej obejmuje Maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów.

Pozycja 8507 Nomenklatury scalonej obejmuje z kolei Akumulatory elektryczne, włącznie z separatorami, nawet prostokątnymi (włączając kwadratowe).

Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do Systemu zharmonizowanego do pozycji 8705 Akumulatory elektryczne (baterie akumulatorowe lub baterie wtórne) charakteryzują się tym, że proces elektrochemiczny jest w nich odwracalny, tak że akumulator może być ponowne naładowany. Stosowane są one do magazynowania elektryczności i dostarczania jej w razie potrzeby. Przepływ prądu stałego przez akumulator powoduje pewne zmiany chemiczne (ładowanie); z kolei po podłączeniu zacisków akumulatora do obwodu zewnętrznego te zmiany chemiczne odwracają się, w wyniku czego w obwodzie zewnętrznym powstaje prąd stały (rozładowanie). Ten cykl działania ładowanie i rozładowywanie, może być powtarzany przez okres żywotności akumulatora.

Akumulatory składają się zasadniczo z naczynia na elektrolit, w którym zanurzone są dwie elektrody wyposażone w zaciski do przyłączania do obwodu zewnętrznego. Akumulatory mogą być o ogniwach typu mokrego lub suchego. Połączoną w ten sposób pewną liczbę cel nazywa się baterią. Pewna liczba akumulatorów może również być połączona w jednej dużej obudowie.

Główne typy akumulatorów to:

(1) Akumulatory kwasowo-ołowiowe, w których elektrolitem jest kwas siarkowy, a elektrodami ołowiane płyty lub ołowiane siatki z materiałem aktywnym.

(2) Akumulatory zasadowe, w których elektrolitem jest zazwyczaj wodorotlenek potasu lub litu, lub chlorek tionylu, a elektrodami są, na przykład:

(i) Elektrody dodatnie z niklu lub związków niklu i elektrody ujemne z żelaza, kadmu lub wodorku metalu;

(ii) Elektrody dodatnie z tlenku kobaltu z domieszką litu i elektrody ujemne z mieszanki grafitowej;

(iii) Elektrody dodatnie z węgla i elektrody ujemne z litu metalicznego lub stopów litu;

(iv) Elektrody dodatnie z tlenku srebra i elektrody ujemne z cynku.

Elektrody mogą mieć postać zwykłych płyt, siatek, prętów itp. albo siatek lub rur, pokrytych lub wypełnionych specjalną pastą z materiału aktywnego. (…).

Akumulatory używane są jako źródła prądu do wielu celów, np. w pojazdach silnikowych, wózkach golfowych, wózkach widłowych, elektronarzędziach ręcznych, telefonach komórkowych, przenośnych maszynach do automatycznego przetwarzania danych, przenośnych lampach. (…).

Akumulatory elektryczne pozostają klasyfikowane tutaj, nawet jeżeli przedstawiane są bez elektrolitu.

Jak wynika z akt sprawy, wyrób będący przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji akcyzowej składa się (…).

Jednocześnie, (…)

Mając na uwadze cechy, budowę i zasadę działania produktu o nazwie handlowej (…), wyrób należy zaklasyfikować do kodu CN 8507 60 00, obejmującego akumulatory elektryczne litowo-jonowe.

Klasyfikacja wyrobu do ww. kodu CN zgodna jest z postanowieniami reguł 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz komentarzem zawartym w Notach wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 8507.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 34e ww. ustawy, pod pojęciem urządzeń do waporyzacji należy rozumieć wielorazowe papierosy elektroniczne, podgrzewacze i urządzenia wielofunkcyjne, z wyłączeniem urządzeń przeznaczonych wyłącznie do celów medycznych.

Art. 2 ust.1 pkt 34 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że pod pojęciem papierosów elektronicznych należy rozumieć zarówno jednorazowe papierosy elektroniczne jak i wielorazowe papierosy elektroniczne.

Jak wskazuje definicja zawarta w art. 2 ust.1 pkt 34a, jednorazowe papierosy elektroniczne to urządzenia umożliwiające wytworzenie i spożycie aerozolu z płynu do papierosów elektronicznych zawartego w tych urządzeniach, które nie są przeznaczone do ponownego napełniania płynem do papierosów elektronicznych lub wymiany zbiornika z płynem do papierosów elektronicznych, również te, które wymagają zewnętrznego zasilania lub sterowania.

Stosownie natomiast do treści art.2 ust.1 pkt 34b ww. ustawy, wielorazowe papierosy elektroniczne są to urządzenia umożliwiające wytworzenie i spożycie aerozolu z płynu do papierosów elektronicznych, które są przeznaczone do ponownego napełniania płynem do papierosów elektronicznych lub wymiany zbiornika z płynem do papierosów elektronicznych, również te, które wymagają zewnętrznego zasilania lub sterowania.

Jak wskazują dokumenty zgromadzone w przedmiotowej sprawie, (…)

W myśl art. 2 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe wymienione w załączniku nr 1 do ustawy.

Należy zwrócić uwagę, że wyroby zaklasyfikowane do kodu 8507 60 00 Nomenklatury scalonej nie zostały ujęte w załączniku numer 1 do ustawy o podatku akcyzowym, obejmującym wyroby akcyzowe. Jak wskazano wyżej, produkt nie spełnia również definicji obejmującej urządzenia do waporyzacji, bez względu na kod CN, ujęte w poz. 48 Załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym. Powyższe wskazuje, że wyrób stanowiący przedmiot niniejszego postępowania nie jest wyrobem akcyzowym.

Zgodnie z art. 7i pkt 1 ww. ustawy o podatku akcyzowym organ podatkowy wydaje decyzję o odmowie wydania WIA, jeżeli wniosek o wydanie WIA nie dotyczy wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego, co biorąc pod uwagę ustalony stan faktyczny, ma miejsce w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze powyższe Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej orzekł jak w sentencji.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie, zgodnie z art. 7g ust. 3 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem konta na PUESC.

Odwołanie powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).

(…) – dane zastrzeżone