Interpretacja 0111-KDWB.4010.136.2025.1.BB

Interpretacja indywidualna

         - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

23 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

 

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Spółka S.A. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) posiada siedzibę na terytorium Polski i na podstawie przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca wchodzi w skład międzynarodowej grupy kapitałowej znanej jako „A” specjalizującej się w branży (…).

Wnioskodawca zajmuje się projektowaniem, produkcją i sprzedażą (…) a także (…). Oferowane produkty znajdują zastosowanie praktycznie w każdej branży przemysłowej.

Spółka rozwija swoje portfolio oferując kolejne, nowoczesne rozwiązania producentom operującym między innymi w przemyśle (…). Wnioskodawca z powodzeniem rozwija ofertę dedykowaną również branży (…).

Obecnie działalność produkcyjną w segmencie (…) prowadzi zarówno Wnioskodawca (w obszarze (…)) jak i inna spółka z grupy A (tj. X S.A. w obszarze (…)). Spółki dysponują jednak odrębnymi instalacjami do produkcji tych (…).

 

Kluczowe kryteria, którymi kierują się klienci przy wyborze dostawców (…) to przede wszystkim:

  - możliwość dostarczenia pełnego portfolio oczekiwanych rozwiązań do danego klienta,

  - możliwość dostarczenia znacznych wolumenów, dzisiaj przekraczających zdolności produkcyjne Spółki,

  - zapewnienie bezpieczeństwa surowcowego przez współpracę z najbliżej operującymi partnerami z uwagi na zachodzące globalnie zmiany, które wymuszają regionalizację rynków zbytu oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa dostaw w regionie.

Główni konkurenci Wnioskodawcy, zwłaszcza z obszaru produktów wysoko wolumenowych, dysponują znacznymi mocami produkcyjnymi, tym samym są w stanie zoptymalizować koszty produkcji jak i pokryć rosnące zapotrzebowanie. Wnioskodawca aby utrzymać lub poprawić pozycję na rynku zdecydowanie musi inwestować w dodatkowe moce produkcyjne tak, aby być postrzeganym jako partner przez szybko rozwijających się klientów operujących w najbliższym otoczeniu. Wnioskodawca, jako średniej wielkości producent powinien zapewnić sobie umocnienie pozycji rynkowej poprzez odpowiednie dostosowanie zdolności produkcyjnych do prognozowanych wzrostów oraz oczekiwań kluczowych klientów.

Z uwagi na rosnące zapotrzebowanie na dostawy oferowanych produktów zadecydowano o powiększeniu zdolności produkcyjnych grupy poprzez budowę uniwersalnej - pierwszej takiej w Polsce - instalacji przeznaczonej do produkcji (…) i zastosowania (…). W 2021 roku powołany został podmiot Y Sp. z o.o. (dalej: „Y”) poprzez który realizowana jest inwestycja. 50% wspólnikami Y są Wnioskodawca oraz X S.A.

Strony przewidują, że Y będzie miedzy innymi miała zdolność produkowania i/lub sprzedaży wyrobów produkowanych aktualnie przez Wnioskodawcę (lub takich, co do których wiedzę technologiczną posiada Wnioskodawca). Szczegółowy model ekonomiczny współpracy między Wnioskodawcą, a Y (produkcja kontraktowa/produkcja na licencji etc.) zostanie ustalony w oparciu o sytuację makroekonomiczną na moment uruchomienia produkcji w Y.

Realizacja inwestycji przyczyni się (…). Pozwoli również na (…), mającej na celu (…) do wielu różnych branż przemysłu, (…). Uniwersalna instalacja produkcyjna zapewni Wnioskodawcy elastyczność produkcji. Rozwijając moce produkcyjne i zwiększając wykorzystanie określonych surowców, Wnioskodawca będzie miał lepsze warunki dostaw podstawowych surowców, a tym samym poprawi konkurencyjność, przy jednoczesnym spełnieniu wyżej wymienionych kryteriów. Zgodnie z oczekiwaniami, efektem powinno być wzmocnienie pozycji Wnioskodawcy na kluczowych rynkach.

 

Ponadto, w ramach współpracy z Y:

  - od 2022 r. Wnioskodawca za odpłatnością świadczy dla Y usługi w zakresie wsparcia technicznego oraz technologicznego związanego z realizacją inwestycji przez Y (tj. usługi doradcze m.in. w obszarze wsparcia technicznego w odniesieniu do wybranych części dokumentacji technicznej oraz wsparcia technologicznego w obszarze procesowym na potrzeby projektowania wykonawczego),

  - w 2024 r. Wnioskodawca osiągnął przychody z tytułu odsetek od pożyczki udzielonej Y (przy czym nie były to odsetki wymienione w art. 7a ust. 1 pkt 1 lit. l ustawy o CIT),

  - w przyszłości, po uruchomieniu produkcji i rozpoczęciu sprzedaży wyrobów przez Y, Wnioskodawca oczekuje osiągania innych przychodów z transakcji z Y spoza katalogu przychodów wymienionych w art. 7b ust. 1 ustawy o CIT uwzględniając angażowane przez Wnioskodawcę funkcje, aktywa i ponoszone ryzyka (np. z tytułu udostępnienia własnego know-how produktowego/produkcyjnego dla Y, zapewnienia wsparcia w obszarze handlowym czy doradztwa technicznego itd.).

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca od 2022 r. osiąga i planuje w przyszłości osiągać przychody ze współpracy z Y, które nie mieszczą i nie mieścić się będą w katalogu przychodów z art. 7b ust. 1 ustawy o CIT, zatem są i będą ujmowane w dochodzie z innych źródeł przychodów. Bez dokapitalizowania Y przez Wnioskodawcę, którego skutkiem jest objęcie udziałów w Y, realizacja inwestycji przez Y nie byłaby możliwa. Konsekwentnie, Wnioskodawca nie osiągałby przychodów z wsparcia technicznego oraz technologicznego związanego z realizacją inwestycji przez Y, a w przyszłości nie mógłby liczyć na osiąganie dalszych przychodów ze współpracy z Y z tytułu wsparcia w obszarach: produktowym, produkcyjnym czy sprzedażowym.

Nowa inwestycja ma umożliwić także wdrażanie wyników prac badawczych Wnioskodawcy nad nowymi rozwiązaniami. Dotyczy to realizacji celów związanych ze (…), mianowicie (…), technologii (…) i (…), jak i (…).

W chwili obecnej realizacja zamówień od klientów na najbardziej specjalistyczne wyroby, a tym samym na najbardziej rentowne, odbywa się przy wydłużonym terminie realizacji. Spółka w chwili obecnej nie jest w stanie sprostać wszystkim zamówieniom przychodzącym z rynku. Przy uruchomieniu produkcji w spółce Y, Spółka ma nadzieję zoptymalizować plan produkcyjny i tym samym bezpośrednio zwiększyć zysk operacyjny. Zwiększenie zysku operacyjnego powinno być także możliwe dzięki obniżeniu kosztów produkcji, a konkretniej kosztów nabywanych surowców. Konsekwencją uruchomienia produkcji i sprzedaży w spółce Y będzie wzrost siły zakupowej grupy dzięki zwiększeniu zapotrzebowania na surowce. Dzięki temu możliwe będzie utrzymanie korzystnych cen na kluczowe surowce wykorzystywane przez Wnioskodawcę, w tym także krytyczny dla spółki (…).

Realizacja planów inwestycyjnych Y ma zatem kluczowy wpływ na pozycję konkurencyjną Wnioskodawcy, dynamikę rozwoju i rentowność działalności.

Nie jest wykluczone, że Y może w przyszłości generować dla wspólników dywidendy czy inne przychody z udziału w zyskach osób prawnych, natomiast Wnioskodawca inwestując środki w Y nie działa w charakterze inwestora „pasywnego”, tj. oczekującego zwrotu z inwestycji w postaci np. dywidend czy sprzedaży udziałów z zyskiem. Jak wynika z powyższego opisu okoliczności faktycznych, Wnioskodawca i X S.A., jako drugi ze wspólników, traktują inwestycję realizowaną przez Y jako wspólne przedsięwzięcie nakierowane na rozwój sprzedaży portfolio produktowego opracowanego przez Wnioskodawcę (…) i X S.A. (…). Dowodem na powyższe, jest m.in. aktywne wsparcie Y w procesie inwestycyjnym przez obu wspólników (m.in. wspomniane powyżej usługi w zakresie wsparcia technicznego oraz technologicznego związanego z realizacją inwestycji przez Y) oraz bliska współpraca w obszarze produkcji i sprzedaży wyrobów przez Y w przyszłości.

Ponadto należy podkreślić, że ww. przychody z udziałów w zyskach osób prawnych są obecnie wyłącznie potencjalne i niepewne zarówno co do samego ich wystąpienia (z uwagi na fakt, że inwestycja w Y się nie zakończyła i jej rentowność nie jest znana), jak i wysokości. Natomiast dzięki realizacji inwestycji przez Y, Wnioskodawca osiąga już od 2022 r. konkretne przychody z innych źródeł przychodów i planuje je osiągać w przyszłości.

Finansowanie Y przez udziałowców odbywa się głównie poprzez podnoszenie kapitału zakładowego oraz zapasowego Y, a w zdecydowanie mniejszym stopniu pożyczkami. Objęcie udziałów finansowane było środkami własnymi Spółki (częściowo pochodzącymi z linii kredytowych), które zostały refinansowane poprzez zawarcie dedykowanych umów kredytowych na finansowanie i refinansowanie objęcia udziałów w Y.

Spółka wobec tego ponosi i zamierza ponosić wydatki związane z istniejącymi kredytami związane wprost z finansowaniem/refinansowaniem objęcia udziałów w Y. Spółka ponadto nie wyklucza zawarcia w analogicznym celu kolejnych umów kredytowych (lub wykorzystania dostępnych linii kredytowych) oraz ponoszenia wydatków z tym związanych w przyszłości.

W związku z ponoszonymi wydatkami, jako koszt uzyskania przychodu Spółka ujmuje zapłacone odsetki oraz prowizje. Koszty te Spółka traktuje jako koszty uzyskania przychodów ze źródła zyski kapitałowe. Spółka nabrała jednak wątpliwości w zakresie prawidłowego przyporządkowania ponoszonych kosztów do odpowiedniego źródła przychodu.

Pytanie

Czy odsetki i prowizje od kredytów przeznaczonych na finansowanie i/lub refinansowanie objęcia udziałów w Y, którego Spółka jest udziałowcem, powinny być powiązane z przychodami z innych źródeł i być tym samym zaliczone do kosztów działalności gospodarczej (operacyjnej) Spółki?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki, odsetki i prowizje od kredytów przeznaczonych na finansowanie i/lub refinansowanie objęcia udziałów w Y, którego Spółka jest udziałowcem, powinny być powiązane z przychodami z innych źródeł i być tym samym zaliczone do kosztów działalności gospodarczej (operacyjnej) Spółki.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

 

Z dniem 1 stycznia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2175, dalej: „ustawa zmieniająca”). Ustawa zmieniająca wprowadziła od 2018 r. w ustawie o CIT rozdzielenie przychodów podatnika na dwa źródła:

- z zysków kapitałowych oraz

- z innych źródeł.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f ustawy o CIT, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Wydzielając odrębne źródło przychodów z zysków kapitałowych na gruncie ustawy o CIT, ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT. Wszelkie zatem pozostałe przychody, nieznajdujące oparcia o ten katalog - co do zasady stanowić powinny przychody z innych źródeł.

Wyodrębnienie źródeł przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych dotyczy również kosztów uzyskania przychodów. Tym samym, koszty uzyskania przychodów powinny podlegać zaliczeniu do źródła zyski kapitałowe, o ile dotyczą kategorii przychodu wskazanej w art. 7b ustawy o CIT.

Jak wspominano wcześniej, Spółka ponosi koszty (odsetki i prowizje) związane z zaciągniętymi kredytami których celem było finansowanie i refinansowanie objęcia udziałów w Y. Wątpliwości Spółki dotyczą kwalifikacji kosztów z tytułu ponoszonych odsetek, prowizji i innych opłat związanych z zaciągniętymi przez Spółkę kredytami inwestycyjnymi.

 

Zgodnie natomiast z art. 7b ust. 1 ustawy o CIT za przychody z zysków kapitałowych uważa się:

1) przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:

 a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych,

 b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,

 c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,

 d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,

 e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,

  f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,

 g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub,

 h) przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez wyodrębnienie, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa,

  i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,

  j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa się na dzień przekształcenia,

 k) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3,

  l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna),

m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów podmiotów, w tym:

   - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust, 3, przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej lub spółki,

   - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,

   - przychody spółki dzielonej,

 n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej;

2) przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, wkładu niepieniężnego;

3) inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym:

a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia,

b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów;

4) przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną;

5) przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;

6) przychody:

 a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,

 b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,

 c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego inwestowania,

 d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o których mowa w lit. a-c,

 e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,

  f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.

W ocenie Spółki koszty dot. zaciągniętych kredytów inwestycyjnych nie są powiązane w żaden sposób z żadnym wymienionym powyżej źródłem przychodów z zysków kapitałowych. Tym samym koszty kredytów inwestycyjnych powinny być przez Wnioskodawcę alokowane do przychodów z innych źródeł (tj. przychodów z działalności operacyjnej).

Wnioskodawca opiera swoje stanowisko na opisanym w stanie faktycznym [i zdarzeniu przyszłym - przyp. organu] związku, jaki zachodzi pomiędzy zaciągniętymi kredytami, a możliwościami generowania zysku z działalności operacyjnej Wnioskodawcy powstałymi zarówno w trakcie, jak i wskutek realizacji inwestycji przez Y, w której objęcie udziałów finansowane było lub będzie kredytami.

Jak wskazano wcześniej w stanie faktycznym/opisie zdarzania przyszłego, inwestycja Y zwiększy udział całej Grupy A - w tym Wnioskodawcy - w rynku. Realizacja inwestycji przyczyni się (…).

Inwestycja pozwoli na optymalizację planu produkcyjnego, a zwiększone dostawy surowców przełożą się na zmniejszenie jednostkowego kosztu nabycia i w efekcie optymalizację kosztów produkcji. Realizacja planów inwestycyjnych Y ma zatem istotny wpływ na pozycję konkurencyjną Wnioskodawcy, dynamikę rozwoju i rentowność działalności, a zatem na zyski z działalności operacyjnej Wnioskodawcy.

 

Jak podkreślono w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w ramach współpracy z Y:

  - od 2022 r. Wnioskodawca za odpłatnością świadczy dla Y usługi w zakresie wsparcia technicznego oraz technologicznego związanego z realizacją inwestycji przez Y (tj. usługi doradcze m.in. w obszarze wsparcia technicznego w odniesieniu do wybranych części dokumentacji technicznej oraz wsparcia technologicznego w obszarze procesowym na potrzeby projektowania wykonawczego),

  - w 2024 r. Wnioskodawca osiągnął przychody z tytułu odsetek od pożyczki udzielonej Y (przy czym nie były to odsetki wymienione w art. 7a ust. 1 pkt 1 lit. l ustawy o CIT),

  - w przyszłości, po uruchomieniu produkcji i rozpoczęciu sprzedaży wyrobów przez Y, Wnioskodawca oczekuje osiągania innych przychodów z transakcji z Y spoza katalogu przychodów wymienionych w art. 7b ust. 1 ustawy o CIT uwzględniając angażowane przez Wnioskodawcę funkcje, aktywa i ponoszone ryzyka (np. z tytułu udostępnienia własnego know-how produktowego/produkcyjnego dla Y, zapewniania wsparcia w obszarze handlowym czy doradztwa technicznego itd.).

Tym samym, Wnioskodawca od 2022 r. osiąga i planuje w przyszłości osiągać przychody ze współpracy z Y, które nie mieszczą i nie mieścić się będą w katalogu przychodów z art. 7b ust. 1 ustawy o CIT, zatem są i będą ujmowane w dochodzie z innych źródeł przychodów. Konsekwentnie, potraktowanie odsetek od kredytów na sfinansowanie lub refinansowanie kosztów objęcia udziałów w Y do przychodów z zysków kapitałowych byłoby zupełnie nieuzasadnione, także biorąc pod uwagę, że ewentualne przychody z udziałów w zyskach osób prawnych (np. dywidendy od Y) są obecnie wyłącznie potencjalne i niepewne zarówno co do samego ich wystąpienia (gdyż inwestycja w Y się nie zakończyła i jej rentowność nie jest znana), jak i wysokości. Jak podkreślono powyżej, Wnioskodawca inwestując środki w Y nie działa w charakterze inwestora „pasywnego”, tj. oczekującego zwrotu z inwestycji w postaci np. dywidend czy sprzedaży udziałów z zyskiem. Wnioskodawca i X S.A. jako drugi ze wspólników traktują inwestycję realizowaną przez Y jako wspólne przedsięwzięcie nakierowane na rozwój sprzedaży portfolio produktowego opracowanego przez Wnioskodawcę (…) i X S.A. (…). Dowodem na powyższe, jest m.in. aktywne wsparcie Y w procesie inwestycyjnym przez obu wspólników (m.in. wspomniane powyżej usługi w zakresie wsparcia technicznego oraz technologicznego związanego z realizacją inwestycji przez Y) oraz bliska współpraca w obszarze produkcji i sprzedaży wyrobów przez Y w przyszłości.

Za stanowiskiem Wnioskodawcy w tym zakresie przemawia również fakt, że koszty takiego kredytu nie wykazują bezpośredniego związku ze źródłem przychodów z zysków kapitałowych. Należy je zatem traktować jako koszty kredytu, którego przedmiot pozostaje w związku z działalnością operacyjną Spółki generującą przychody opodatkowane. Prawidłowość tego wniosku potwierdza przytoczone poniżej orzecznictwo sądowo-administracyjne.

Przykładowo jak uznał NSA w wyroku z 7 lutego 2024 r. sygn. II FSK 665/21: „Odnosząc się do kwalifikacji kosztowej odsetek od pożyczek zaciągniętych na nabycie akcji lub udziałów Naczelny Sąd Administracyjny nie zgadza się ze stanowiskiem przedstawionym w skardze kasacyjnej, że koszty pośrednio związane z przychodami, ponoszone w związku z wydatkami takimi jak nabycie akcji lub udziałów, które ze swej istoty w przyszłości mogą przynieść przychody zaliczane do wskazanych w art. 7b u.p.d.o.p. zysków kapitałowych zawsze i bezwzględnie należy kwalifikować jako koszty uzyskania przychodów ze źródła - zyski kapitałowe. Przesłanką do takiej kwalifikacji kosztów związanych z nabyciem akcji (udziałów) nie może być samo wskazanie przez ustawodawcę w art. 7b u.p.d.o.p. przychodów, których uzyskanie może nastąpić tylko po wcześniejszym nabyciu akcji lub udziałów, jak np. przychody ze sprzedaży akcji lub udziałów, z dywidend, z odsetek udzielonych spółce, z umorzenia akcji lub udziałów. Wniosek ten jest uzasadniony okolicznością, że praktyka związana z obrotem gospodarczym wskazuje, że nabycie akcji lub udziałów oprócz tego, że może być dokonane w celu uzyskiwania przychodów kapitałowych, wskazanych w art. 7b u.p.d.o.p. to może także zostać dokonane równocześnie w innym celu niż osiąganie tych przychodów. Ten inny cel może dotyczyć działalności gospodarczej (tzw. operacyjnej), którą prowadzi podmiot nabywający akcje lub udziały i która jest nakierowana na uzyskiwanie innych przychodów niż przychody z zysków kapitałowych. Cel taki może mieć związek z działalnością gospodarczą, która przynosi inne przychody niż zyski kapitałowe. Jako przykład takiego nabywania akcji lub udziałów można wskazać nabywanie akcji lub udziałów podmiotów, których kontrola może mieć pozytywny wpływ na działalność biznesową podmiotu nabywającego te akcje lub udziały. W ramach tego rodzaju działań możliwe jest osiąganie różnorodnych celów gospodarczych, jak np. wkraczanie na nowe rynki, uzyskiwanie kontroli nad podmiotami współpracującymi lub konkurującymi, uzyskiwanie know-how. W tej sytuacji nabycie akcji lub udziałów służy uzyskaniu przychodów ze źródła innego niż zyski kapitałowe ewentualnie i tym samym może służyć utrzymaniu lub zabezpieczeniu tego źródła (innego niż zyski kapitałowe). W świetle tych konstatacji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sama okoliczność, że nabycie akcji lub udziałów potencjalnie może przynosić wskazane w art. 7b u.p.d.o.p. zyski kapitałowe w sposób oczywisty jest niewystarczającą przesłanką do uznania, że wszystkie wydatki związane z nabyciem akcji lub udziałów należy kwalifikować jako wydatki, które mogą być poddane kwalifikacji pod kątem uznania tylko za koszt uzyskania zysków kapitałowych i które nie mogą być kosztem uzyskania pozostałych przychodów niebędących zyskami kapitałowymi w rozumieniu art. 7b u.p.d.o.p. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w takiej sytuacji wydatki związane z nabyciem akcji lub udziałów, inne niż wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.p. mogą być kwalifikowane na podstawie art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. jako koszty uzyskania przychodów z działalności niestanowiącej zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b u.p.d.o.p. obejmującej działalność gospodarczą nabywcy akcji lub udziałów.”

Za powyżej wskazanym stanowiskiem opowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 lipca 2021 r. sygn. II FSK 37/19 uznając, że: „praktyka związana z obrotem gospodarczym wskazuje, że nabycie akcji lub udziałów oprócz tego, że może być dokonane w celu uzyskiwania przychodów kapitałowych, wskazanych w art. 7b u.p.d.o.p., to może także być dokonane w innym celu niż osiąganie tych przychodów. Ten inny cel może dotyczyć działalności gospodarczej, którą prowadzi podmiot nabywający akcje lub udziały i która jest nakierowana na uzyskiwanie innych przychodów niż przychody z zysków kapitałowych. Cel taki może mieć bezpośredni związek z działalnością gospodarczą, która przynosi inne przychody niż zyski kapitałowe. Jako przykład takiego nabywania akcji lub udziałów można wskazać nabywanie akcji lub udziałów podmiotów, których kontrola może mieć pozytywny wpływ na działalność biznesową podmiotu nabywającego te akcje lub udziały. W ramach tego rodzaju działań możliwie jest osiąganie różnorodnych celów biznesowych np. wkraczanie na nowe rynki, uzyskiwanie kontroli nad podmiotami współpracującymi lub konkurującymi, uzyskiwanie know-how. W tej sytuacji nabycie akcji lub udziałów służy uzyskaniu przychodów ze źródła innego niż zyski kapitałowe ewentualnie służyć może utrzymaniu lub zabezpieczeniu tego źródła (innego niż zyski kapitałowe).”

Analogiczne stanowisko prezentuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 lipca 2021 r. sygn. II FSK 2627/20, zgodnie z którym „(…) cel poniesienia wydatku przesądza o możliwości zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów i jednocześnie determinuje sposób alokacji tego wydatku do źródeł przychodów. Zatem fakt, że udziały zostały nabyte w celu zwiększenia lub zabezpieczenia przychodów z działalności operacyjnej powinien przesądzać o możliwości zaliczenia wydatków na odsetki od pożyczki zaciągniętej na zakup udziałów do przychodów z innych źródeł. Dla prawnopodatkowej alokacji kosztu do źródła przychodu nie ma znaczenia hipotetyczny przychód/możliwość uzyskania w przyszłości przychodów z zysków kapitałowych (np. ze zbycia udziałów).”

Jak również uznał WSA we Wrocławiu w wyroku z 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 977/23: „Jak już wyżej wskazano: kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione - bezpośrednio lub pośrednio w celu osiągnięcia przychodów, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów i zasady identyfikowania celu poniesionego kosztu nie wyłącza, w sposób abstrakcyjny, wynikający z art. 7 ust. 1 u.p.d.o.p. podział dochodów na osiągnięte z zysków kapitałowych oraz na dochody z innych źródeł, ani zawarty w art. 7b ust. 1 u.p.d.o.p. katalog przychodów z zysków kapitałowych. Innymi słowy podział dochodów na dwa źródła nie przesądza o tym, że potencjalna możliwość uzyskania w przyszłości dochodu z zysków kapitałowych, przesądza o jednoznacznej kwalifikacji poniesionego wydatku jako związanego wyłącznie z tym potencjalnym przychodem, bez względu na dający się bez trudności zidentyfikować inny - niż zyski kapitałowe cel w jakim rzeczywiście wydatek został poniesiony.”

Tym samym dopiero jeżeli intencją przedsiębiorcy jest inwestycja w drugą spółkę i uzyskiwanie przychodów poprzez jeden z rodzajów przychodów opisany w katalogu opisanym w art. 7b ustawy o CIT, to w przypadku kosztów związanych z odsetkami od kredytu - odsetki te niewątpliwie stanowić powinny koszty związane z przychodami z zysków kapitałowych.

Z powyższego wyroku wynika, iż w celu prawidłowej kwalifikacji kosztu do źródeł przychodu kluczowe znaczenie ma cel poniesienia tego kosztu. Bez znaczenia pozostaje sama możliwość uzyskiwania przychodu z konkretnego źródła, a bezpośredni skutek z jakim wiąże się dokonywana przez przedsiębiorcę inwestycja.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym ponoszone przez nią koszty uzyskania przychodów (odsetki i prowizje od zaciągniętych kredytów) klasyfikować należy jako koszty związane z przychodami z innych źródeł jest prawidłowe. Należy wskazać, że wydatki dot. kredytów inwestycyjnych zaciągniętych przez Spółkę są ponoszone przez Spółkę celem uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów z podstawowej działalności operacyjnej i mają mieć wpływ na wielkość osiąganych przez Spółkę przychodów. Realizacja przedmiotowej inwestycji przez Y (która jest możliwa m.in. dzięki dekapitalizowaniu Y przez Wnioskodawcę ze środków z kredytu zaciągniętego przez Wnioskodawcę) przynosi bowiem szereg korzyści w postaci pozyskania w przyszłości na dotychczasowych i nowych rynkach zbytu kontraktów, których realizacja będzie generować przychody z działalności operacyjnej Spółki.

 

Ponadto, wydatki te spełniają wszystkie pozostałe niezbędne warunki do uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów, tj.:

1) są pokrywane z zasobów majątkowych Spółki,

2) pozostają w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą,

3) mają charakter definitywny i nie zostaną Spółce w żaden sposób zwrócone,

4) są w prawidłowy sposób dokumentowane przez Spółkę,

5) nie zostały wymienione w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów.

Końcowo Spółka wskazuje, że zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych należności odsetkowe od pożyczki (stanowiące odpowiednio przychód po stronie pożyczkodawcy lub koszt po stronie pożyczkobiorcy), w zdecydowanej większości przypadków nie są kwalifikowane do źródła przychodów z zysków kapitałowych. Jak wskazują same organy podatkowe w wydawanych interpretacjach, do źródła zyski kapitałowe zalicza się wyłącznie przychody i koszty podatkowe związane z pożyczką partycypacyjną, a więc taką w której wypłata odsetek lub ich wysokość uzależniona jest od osiągnięcia zysku przez pożyczkobiorcę lub od wysokości tego zysku. Tak np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 26 lipca 2024 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.222.2024.2.DP; w interpretacji z 10 lutego 2025 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.3.2025.1.END; w interpretacji z 9 grudnia 2022 r. nr 0114-KDIP2-2.4010.154.2022.1.AP/IN. Inaczej jest zatem w przypadku pożyczek przeznaczonych na sfinansowanie określonej inwestycji. Takie pożyczki powinny być uznawane za pożyczki związane z prowadzeniem bieżącej działalności gospodarczej (operacyjnej), a przychody i koszty odsetkowe powinny być kwalifikowane do innych źródeł przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania), tj. wyłącznie kwestii alokacji wskazanych kosztów do danego źródła przychodów. Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

 

Należy zauważyć, że w ustawie o CIT przychody podatników tego podatku zostały rozdzielone na źródła:

- z zysków kapitałowych, oraz

- z innych źródeł,

do których odpowiednio alokowane powinny być koszty uzyskania przychodów.

 

Wydzielając źródło przychodów z zysków kapitałowych na gruncie ustawy o CIT, ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów alokowanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Za przychody z zysków kapitałowych uważa się:

1) przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:

 a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych,

 b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,

 c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,

 d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,

 e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,

  f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,

 g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub

 h) przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez wyodrębnienie, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa,

  i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,

  j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa się na dzień przekształcenia,

 k) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3,

  l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna),

m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów podmiotów, w tym:

   - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej lub spółki,

   - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,

   - przychody spółki dzielonej,

 n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej;

         1a) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziału podmiotów;

         1b) przychody uzyskane w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną, wystąpienia wspólnika z takiej spółki lub zmniejszenia udziału kapitałowego w takiej spółce, jeżeli Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia otrzymanych składników majątku;

 2) przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, wkładu niepieniężnego;

 3) inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym:

a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia,

b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów;

 4) przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną;

 5) przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;

 6) przychody:

  a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,

  b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,

 c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego inwestowania,

 d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o których mowa w lit. a-c,

 e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,

  f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.

Powyższy przepis zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych, co oznacza, że wszelkie inne przychody niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów.

Wyodrębnienie źródeł przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych dotyczy również kosztów uzyskania przychodów. Tym samym, koszty takie będą mogły podlegać zaliczeniu do źródła zyski kapitałowe, o ile dotyczą kategorii przychodu wskazanej w art. 7b ustawy o CIT.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy o CIT.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów.

Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien więc wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. W tym celu, każdorazowo wymagana jest ocena istnienia związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

 

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

  - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

  - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

  - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

  - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

  - został właściwie udokumentowany,

  - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w stosownych przepisach ustawy, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

 

Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna więc brać pod uwagę:

  - przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu, racjonalność i niezbędność) oraz

  - potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Z regulacji art. 15 ustawy o CIT wynika m.in., że każdy koszt powinien być oceniony pod kątem celu jego poniesienia, cel natomiast powinien być badany na moment poniesienia kosztu.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy odsetki i prowizje od kredytów przeznaczonych na finansowanie i/lub refinansowanie objęcia udziałów w (...), którego Spółka jest udziałowcem, powinny być powiązane z przychodami z innych źródeł i być tym samym zaliczone do kosztów działalności gospodarczej (operacyjnej) Spółki.

Z okoliczności sprawy wynika, że z uwagi na rosnące zapotrzebowanie na dostawy oferowanych produktów zadecydowano o powiększeniu zdolności produkcyjnych grupy poprzez budowę uniwersalnej instalacji przeznaczonej do produkcji (…). W 2021 roku powołany został podmiot poprzez który realizowana jest inwestycja, w którym Spółka objęła 50% udziałów.

Wskazali Państwo, że realizacja inwestycji przyczyni się do (…). Uniwersalna instalacja produkcyjna zapewni Spółce elastyczność produkcji. Rozwijając moce produkcyjne i zwiększając wykorzystanie określonych surowców, Spółka będzie miała lepsze warunki dostaw podstawowych surowców, a tym samym poprawi konkurencyjność, przy jednoczesnym spełnieniu wyżej wymienionych kryteriów. Zgodnie z oczekiwaniami, efektem powinno być wzmocnienie pozycji Spółki na kluczowych rynkach.

Zaznaczyli Państwo, że bez dokapitalizowania podmiotu realizującego inwestycję, którego skutkiem jest objęcie w nim udziałów, realizacja inwestycji nie byłaby możliwa. Konsekwentnie, Spółka nie osiągałaby przychodów ze wsparcia technicznego oraz technologicznego związanego z realizacją inwestycji, a w przyszłości nie mogłaby liczyć na osiąganie dalszych przychodów ze współpracy z Y z tytułu wsparcia w obszarach: produktowym, produkcyjnym czy sprzedażowym. Przy uruchomieniu produkcji w spółce Y, Spółka ma nadzieję zoptymalizować plan produkcyjny i tym samym bezpośrednio zwiększyć zysk operacyjny. Zwiększenie zysku operacyjnego powinno być także możliwe dzięki obniżeniu kosztów produkcji, a konkretniej kosztów nabywanych surowców. Konsekwencją uruchomienia produkcji i sprzedaży w spółce Y będzie wzrost siły zakupowej grupy dzięki zwiększeniu zapotrzebowania na surowce. Dzięki temu możliwe będzie utrzymanie korzystnych cen na kluczowe surowce wykorzystywane przez Spółkę.

Podkreślili Państwo także, że Spółka inwestując środki w Y nie działa w charakterze inwestora „pasywnego”, tj. oczekującego zwrotu z inwestycji w postaci np. dywidend czy sprzedaży udziałów z zyskiem. Spółka traktuje inwestycję realizowaną przez Y jako wspólne przedsięwzięcie nakierowane na rozwój sprzedaży portfolio produktowego opracowanego przez Spółkę i drugiego wspólnika. Dzięki realizacji inwestycji przez Y, Spółka osiąga już od 2022 r. konkretne przychody z innych źródeł przychodów i planuje je osiągać w przyszłości.

W przedstawionych przez Państwa okolicznościach sprawy, należy uznać, że koszty odsetek i prowizji od kredytów przeznaczonych na finansowanie i/lub refinansowanie objęcia udziałów w Y powinny być kwalifikowane jako koszty z działalności operacyjnej. Objęcie udziałów w Y zostało bowiem dokonane przez Spółkę w innym celu niż osiąganie przychodów z zysków kapitałowych.

Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądów administracyjnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

 

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

 

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

 

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

 

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.