Interpretacja 0111-KDWB.4010.173.2025.1.APA

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 października 2025 r., wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz polskim rezydentem podatkowym, w konsekwencji podlegając w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na gruncie podatku CIT. Wnioskodawca nie wchodzi w skład podatkowej grupy kapitałowej w rozumieniu art. 1a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest (...).

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT oraz jest zobowiązany do przesyłania w odpowiednim terminie deklaracji JPK_VAT w części deklaracyjnej i ewidencyjnej do właściwego urzędu skarbowego. Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

W ramach prowadzonej działalności operacyjnej, Spółka w żadnym roku nie planowała osiągać przychodów przekraczających równowartość (...) euro. Model biznesowy Spółki oraz poziom jej aktywności gospodarczej mają charakter stabilny i niezakładający ekspansji, a w konsekwencji – przekroczenia wskazanego progu przychodowego. W ostatnich latach przychody podatkowe Spółki kształtowały się następująco:

·      rok 2023 – (...) zł;

·      rok 2022 – (...) zł;

·      rok 2021 – (...) zł.

W 2024 r. Wnioskodawca dokonał sprzedaży budynku biurowego (dalej: „Sprzedaż”). Nieruchomość ta była w przeszłości wykorzystywana na potrzeby bieżącej działalności. Z biegiem czasu okazała się jednak nieadekwatna do aktualnych potrzeb operacyjnych Spółki z powodu znaczącego przewymiarowania. Rosnące wydatki eksploatacyjne w obliczu postępującej degradacji budynku i konieczność ponoszenia nakładów w celu pozyskania najemców dla niewykorzystanej części obiektu spowodowały, że dalsze posiadanie nieruchomości nie było uzasadnione ekonomicznie. W konsekwencji, kierując się racjonalnością gospodarowania, Spółka podjęła decyzję o Sprzedaży.

Sprzedaż miała charakter incydentalny i nie stanowiła elementu regularnej działalności operacyjnej Spółki. Decyzja o Sprzedaży została podjęta z uwagi na przewidywany dalszy wzrost kosztów utrzymania oraz degradację budynku, co w dłuższej perspektywie nie było dla Spółki opłacalne. Dodatkowo, dokonanie Sprzedaży umożliwiło relokację do lokalizacji dostosowanej do rzeczywistych potrzeb Spółki pod względem powierzchni.

Z uwagi na aspekty ekonomiczne dążono do jak najsprawniejszego zakończenia transakcji. Zbycie nastąpiło poniżej wartości księgowej nieruchomości, w efekcie czego transakcja została zrealizowana ze stratą w wysokości (...) zł.

Wskutek Sprzedaży, Spółka rozpoznała:

·      w ujęciu bilansowym: stratę ze zbycia niefinansowych aktywów trwałych w wysokości (...) zł;

·      w ujęciu podatkowym: przychody (...) zł, koszty (...) zł.

Na skutek Sprzedaży i w ramach zwykłej działalności operacyjnej, przychód Spółki za rok 2024 wyniósł:

•      w ujęciu bilansowym: (...) zł – poniżej progu 50 mln euro (po przeliczeniu według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym poprzedniego roku podatkowego)

·      w ujęciu podatkowym: (...) zł – powyżej progu 50 mln euro po przeliczeniu w sposób wyżej opisany.

W głównej mierze, różnica pomiędzy rozpoznanym przez Spółkę przychodem bilansowym a podatkowym wynika z faktu, że przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.), Krajowe Standardy Rachunkowości oraz przepisy ustawy o CIT przewidują różne zasady rozpoznawania zbycia niefinansowych aktywów trwałych. Dla celów bilansowych, Spółka wykazała stratę ze zbycia niefinansowych aktywów trwałych, a dla celów podatkowych Spółka była zobligowana do wskazania odrębnie przychodów ze Sprzedaży oraz kosztów ze Sprzedaży.

Sprzedaż istotnie wpłynęła na poziom przychodów podatkowych osiągniętych w 2024 r. W poprzednich latach przychody Spółki kształtowały się na poziomie niższym niż równowartość 50 mln euro, a przyjęta strategia biznesowa zakłada utrzymanie skali działalności na podobnym poziomie również w latach następnych – planowana wysokość przychodów podatkowych na rok 2025 w Spółce kształtuje się na poziomie ok. (...) mln zł.

1 stycznia 2025 r. weszły w życie przepisy dotyczące obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego tych ksiąg w odpowiednim terminie, w myśl art. 9 ust. 1c ustawy o CIT (dalej: „przesyłanie JPK_CIT”). Natomiast art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm., dalej: „ustawa zmieniająca”) wprowadziła przepisy intertemporalne, zgodnie z którymi obowiązek przesyłania JPK_CIT po raz pierwszy został rozłożony w czasie dla poszczególnych grup podatników, za rok obrotowy rozpoczynający się po dniu:

•      31 grudnia 2024 r. – w przypadku:

a)  podatkowych grup kapitałowych,

b)  podatników i spółek niebędących osobami prawnymi, u których wartość przychodu uzyskanego w poprzednim odpowiednio roku podatkowym albo roku obrotowym przekroczyła równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym poprzedniego odpowiednio roku podatkowego albo roku obrotowego;

•      31 grudnia 2025 r. – w przypadku podatników i spółek niebędących osobami prawnymi, obowiązanych do przesyłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 14, zgodnie z art. 109 ust. 3b tej ustawy;

•      31 grudnia 2026 r. – w przypadku pozostałych podatników i spółek niebędących osobami prawnymi.

Mając na uwadze zmiany w ustawie o CIT, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy podlega on obowiązkowi przesyłania JPK_CIT za rok obrotowy rozpoczynający się po dniu 31 grudnia 2025 r.

Pytanie

Czy Wnioskodawca będzie obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłania JPK_CIT, po raz pierwszy za rok podatkowy rozpoczynający się po dniu 31 grudnia 2025 r., w myśl art. 66 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy zmieniającej?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłania JPK_CIT, po raz pierwszy za rok podatkowy rozpoczynający się po dniu 31 grudnia 2025 r., w myśl art. 66 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy zmieniającej.

Z brzmienia art. 66 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy zmieniającej wynika, że obowiązek przesyłania JPK_CIT w pierwszej kolejności dotyczy podatkowych grup kapitałowych i podatników, u których wartość przychodu w poprzednim roku podatkowym przekroczyła równowartość 50 mln euro według odpowiedniego kursu.

Natomiast na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnienia z obowiązku przesyłania części ksiąg rachunkowych na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1861 ze zm., dalej: „Rozporządzenie”), zwalnia się podatników i spółki niebędące osobami prawnymi z obowiązku przesyłania JPK_CIT w części obejmujących ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych za rok podatkowy, który rozpoczyna się po dniu 31 grudnia 2024 r., a przed dniem 1 stycznia 2026 r., a w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi – za rok obrotowy, który rozpoczyna się po dniu 31 grudnia 2024 r., a przed dniem 1 stycznia 2026 r.

W myśl uzasadnienia do Rozporządzenia, odroczenie obowiązku przesyłania JPK_CIT w części dotyczącej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wychodzi naprzeciw postulatom zgłaszanym w trakcie konsultacji publicznych projektu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1314 ze zm.) i służy odciążeniu podatników w pierwszym roku obowiązywania nowych obowiązków ewidencyjnych z zakresu JPK w podatku CIT, jak również wydłużeniu czasu podatników na dostosowanie systemów finansowo-księgowych do prawidłowej realizacji tych obowiązków. Dodatkowo, w przytoczonym uzasadnieniu zawarto, iż odroczenie nie będzie miało wpływu na sytuację mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców.

Z kolei z Oceny Skutków Regulacji dotyczącej Rozporządzenia wynika, iż motywacją dla odroczenia był fakt, że regulacje dotyczące JPK_CIT „mają charakter niezwykle złożony i wiążą się przede wszystkim z koniecznością poniesienia znacznych wydatków przez podmioty na dostosowanie wewnętrznych systemów finansowo-księgowych do realizacji nowych obowiązków ewidencyjnych, a także, w wielu przypadkach, dokonania kompleksowych zmian organizacyjno-technicznych”. Celem zmiany miało być „wydłużenie czasu dla podatników na dostosowanie systemów finansowo-księgowych do nowych regulacji JPK w podatku CIT”.

Należy zauważyć, że ustawodawca w pierwszej kolejności objął obowiązkiem przesyłania JPK_CIT największe podmioty, tj. podatkowe grupy kapitałowe oraz podatników o przychodach wynoszących powyżej 50 mln euro w odpowiednim roku, którzy co do zasady dysponują odpowiednim zapleczem technologicznym i zasobami organizacyjnymi umożliwiającymi wcześniejsze wdrożenie nowego systemu raportowania i prowadzenia ksiąg rachunkowych. Zróżnicowanie terminów wdrożenia obowiązku przesyłania JPK_CIT należy postrzegać jako wyraz zauważenia i uwzględnienia przez ustawodawcę możliwości mniejszych podatników – podmioty o niższych przychodach mogą bowiem napotykać trudności w zakresie wdrożenia zmian w systemach finansowo-księgowych, niezbędnych do wykonania obowiązku. Proces ten może się również wiązać ze znacznymi nakładami majątkowymi, nieprzewidzianymi w momencie planowania budżetu na lata następne.

W tym miejscu należy podkreślić, że Spółka opierała swoje działania biznesowe na przekonaniu, iż obowiązek przesyłania JPK_CIT w jej przypadku występuje po raz pierwszy za rok podatkowy rozpoczynający się po dniu 31 grudnia 2025 r. W latach poprzednich przychody Spółki kształtowały się poniżej równowartości 50 mln euro, a przyjęta strategia biznesowa zakłada utrzymanie tego stanu również w latach następnych. W związku z tym, poziom przychodów podatkowych za 2024 r., ze względu na Sprzedaż, nie odzwierciedla rzeczywistej skali działalności Spółki. Wynika to z faktu, iż transakcja Sprzedaży, która stanowiła istotną składową przychodu podatkowego w roku 2024, miała charakter jednorazowy i incydentalny. Sprzedaż nie była elementem działalności operacyjnej Wnioskodawcy.

Wnioskodawca dokonał transakcji Sprzedaży w sposób ekonomicznie uzasadniony. Decyzja o Sprzedaży została podyktowana względami gospodarczymi ze względu na generowanie przez nieruchomość znaczących kosztów oraz niedostosowanie powierzchni obiektu do potrzeb Spółki. Zwlekanie ze Sprzedażą wiązałoby się z uszczerbkiem dla sytuacji finansowej Spółki. Transakcja ta miała charakter jednokrotny i została dokonana z racjonalnych pobudek, co wpłynęło pozytywnie na sytuację Spółki.

Należy podkreślić, że przepisy ustawy zmieniającej, zgodnie z zasadą proporcjonalności, zapewniają dłuższy czas na przygotowanie do przesyłania JPK_CIT podatnikom prowadzącym działalność w mniejszym zakresie, niż najwięksi podatnicy. Uwzględnienie Spółki w gronie podatników, którzy podlegają nowemu obowiązkowi sprawozdawczemu, stanowi działanie nieadekwatne w obliczu sytuacji Spółki, która rokrocznie – z wyjątkiem roku 2024 – odnotowuje przychody podatkowe znacznie poniżej progu 50 mln euro. Stanowiłoby to swego rodzaju sankcję za podjęcie ekonomicznie umocowanego działania – optymalizowania zarządzanymi aktywami poprzez Sprzedaż. W efekcie, Spółka zostałaby obciążona obowiązkiem przesyłania JPK_CIT w sposób nieproporcjonalny i przedwczesny, bez uwzględnienia ograniczonych możliwości Spółki w kontekście wydatków na dostosowanie wewnętrznych systemów, tak jak to uczyniono poprzez Rozporządzenie. Wnioskodawca bowiem nie dysponuje zapleczem technicznym w takim zakresie, jak najwięksi podatnicy CIT, a także nie prowadzi działalności o porównywalnym rozmiarze.

Zgodnie z uzasadnieniem projektu ustawy, założeniem ustawodawcy był objęcie obowiązkiem raportowania CIT w pierwszej kolejności największych podatników z uwagi na ich poziom przychodów. Nie zostało jednak doprecyzowane o jakie przychody chodzi. Przykładowo, w przypadku identyfikowania przynależności do wyspecjalizowanych urzędów skarbowych na mocy Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie niektórych podatników i płatników, w odniesieniu do których zadania są wykonywane przez naczelnika urzędu skarbowego innego niż właściwy miejscowo z dnia 28 grudnia 2020 r., wskaźnikiem tym są „przychody netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług”. W przypadku przyjęcia takiego kryterium dla opisywanego w niniejszym wniosku stanu faktycznego Spółki, Spółka tym bardziej nie zostałaby objęta obowiązkiem przesyłania JPK_CIT.

Spółka stoi na stanowisku, że objęcie jej obowiązkiem przesyłania JPK_CIT za rok rozpoczynający się po dniu 31 grudnia 2024 r. byłoby sprzeczne z celem przepisów intertemporalnych zawartych w ustawie zmieniającej. Zdaniem Spółki, przeprowadzenie incydentalnej transakcji Sprzedaży o znacznej wartości nie może stawiać podmiotu, który w sposób jednorazowy przekroczył ustawowy próg, na równi z największymi podatnikami CIT. Z tego względu, w ocenie Wnioskodawcy, obowiązek przesyłania JPK_CIT dotyczyć go będzie po raz pierwszy w odniesieniu do roku podatkowego zaczynającego się po 31 grudnia 2025 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

W myśl art. 9 ust. 1c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawy o CIT”):

Przepisy te weszły w życie od 1 stycznia 2025 r. Regulują obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych przy użyciu programów komputerowych oraz ich przesyłanie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w stosownej strukturze logicznej i określonym terminie (dalej: „przesyłanie JPK_CIT”).

Ponadto w art. 66 ust. 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm., dalej: „ustawa zmieniająca”) w związku z art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1059) wskazano terminy, kiedy poszczególni podatnicy po raz pierwszy zobowiązani będą do przesyłania JPK_CIT:

W myśl rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnienia z obowiązku przesyłania części ksiąg rachunkowych na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz 1861 ze zm.):

Na mocy powyższego rozporządzenia Minister Finansów zwolnił wskazane w rozporządzeniu grupy podatników jedynie z obowiązku przesyłania części ksiąg rachunkowych, tj. danych z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Wskazany art. 66 ust. 2 pkt 1 lit a i b ustawy zmieniającej – nowy obowiązek JPK w podatku CIT, o którym mowa w art. 9 ust. 1c i 1e ustawy o CIT, ma po raz pierwszy zastosowanie za rok podatkowy lub obrotowy rozpoczynający się po 31 grudnia 2024 r. w przypadku odpowiednio podatkowych grup kapitałowych oraz podatników CIT i spółek niebędących osobami prawnymi, u których wartość przychodu uzyskanego w poprzednim roku podatkowym/obrotowym przekroczyła równowartość 50 mln euro. Jeśli zaś przychody uzyskane w poprzednim roku podatkowym/obrotowym nie przekroczyły równowartości 50 mln euro obowiązek JPK w podatku CIT będzie miał po raz pierwszy zastosowanie za rok podatkowy lub obrotowy rozpoczynający się po 31 grudnia 2025 r.

Ustawa zmieniająca nie definiuje pojęcia przychodu na potrzeby ustalenia wskazanego wyżej progu. Przy czym zwrócić należy uwagę, że przepis art. 66 ust. 2 pkt 1 lit. b posługuje się terminem przychodu uzyskanego w danym roku podatkowym/obrotowym.

Zatem skoro Spółka opodatkowuje dochody na zasadach ogólnych wynikających z ustawy o CIT, to dla celów określenia limitu przychodów określonych w art. 66 ust. 2 ustawy zmieniającej, należy wziąć pod uwagę przychody wskazane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a więc przychody podatkowe.

Zgodnie z opisem stanu faktycznego na skutek Sprzedaży i w ramach zwykłej działalności operacyjnej, przychód Spółki za rok 2024 wyniósł w ujęciu podatkowym (...) zł – powyżej progu 50 mln euro po przeliczeniu według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym poprzedniego roku podatkowego.

Skoro Państwa Spółka w 2024 r. przekroczyła próg 50 mln euro przychodu podatkowego, należy zaliczyć Państwa Spółkę do pierwszej grupy podatników, którzy księgi – o których mowa w art. 9 ust. 1c ustawy o CIT – są zobowiązani prowadzić przy użyciu programów komputerowych i przesyłać po raz pierwszy za rok podatkowy rozpoczynający się po 31 grudnia 2024 roku.

Nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że przeprowadzenie incydentalnej transakcji Sprzedaży o znacznej wartości nie może stawiać podmiotu, który w sposób jednorazowy przekroczył ustawowy próg, na równi z największymi podatnikami CIT. Jeśli intencją ustawodawcy byłoby, aby podatnicy, którzy co do zasady nie przekraczają limitu 50 mln euro przychodu za rok podatkowy, byli objęci obowiązkiem wynikającym z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT w późniejszym terminie, określiłby w przepisach przejściowym odrębną datę dla takiej kategorii podatników, co jednak nie ma miejsca.

Podsumowując, zgodnie z art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy zmieniającej, będą Państwo zobowiązani po raz pierwszy do przesłania JPK_CIT za rok podatkowy rozpoczynający się po 31 grudnia 2024 r., czyli wraz z pierwszą wskazaną grupą.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz opis stanu faktycznego, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.