Ustalenie czy momentem powstania obowiązku podatkowego Wnioskodawcy będzie chwila wykonania usługi w całości, tj. spełnienia warunków umowy łącznie, czyli odzyskania należności i przekazania prawomocnego orzeczenia sądu (wyroku lub ugody) czy może momentem powstania obowiązku podatkowego Wnioskodawcy będzie chwila uzyskania przez Cedenta (wierzyciela pierwotnego) zapłaty od Dłużnika na podstawie ugody sądowej, ale bez wykonania przez Wnioskodawcę usługi w całości tj. nie doręczenia prawomocnego orzeczenia zawierającego ugodę.
Wnioskodawca, prowadzący działalność windykacyjną, pozyskał wierzytelność poprzez powierniczy przelew w celu prowadzenia postępowania sądowego w imieniu własnym na rzecz wierzyciela pierwotnego. Zgodnie z umową, wynagrodzenie prowizyjne przysługuje po odzyskaniu należności i przekazaniu prawomocnego orzeczenia sądowego, co łącznie…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 listopada 2025 r., wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 12 i 16 grudnia 2025 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie windykacji należności pieniężnych.
Wierzytelność do windykacji pozyskał w drodze powierniczego przelewu wierzytelności (art. 509 i nast. K.C.) celem prowadzenia postępowania sądowego i egzekucji w imieniu własnym lecz na rzecz wierzyciela pierwotnego.
Wnioskodawcy z tytułu wykonania umowy przysługiwać będzie wynagrodzenie prowizyjne od wyegzekwowanej kwoty.
Umowa przelewu wierzytelności oraz jej aneks określa obowiązek cesjonariusza (Wnioskodawcy) do przekazania wyegzekwowanej należności lub wskazania do zapłaty rachunku cedenta oraz obowiązek przekazania prawomocnego wyroku zasądzającego dochodzoną wierzytelność lub ugody sądowej ze stwierdzeniem prawomocności.
W toku prowadzonego postępowania sądowego Dłużnik zaproponował Wnioskodawcy zawarcie ugody sądowej, na której warunki wyraził zgodę wierzyciel pierwotny, w tym na przyjęcie bezpośrednio zapłaty od Dłużnika.
Uzupełnienie wniosku
Zgodnie z zawartą z cedentem umową dla uznania usługi za wykonaną w całości, konieczne jest odzyskanie należności oraz przekazanie przez Wnioskodawcę prawomocnego orzeczenia sądowego (wyroku lub ugody). Wynika to z charakteru umowy łączącej Wnioskodawcę z cedentem, mocą której Wnioskodawca, a nie cedent, jest stroną postępowania sądowego i tylko Wnioskodawca jest uprawniony do uzyskania jakiegokolwiek dokumentu z postępowania sądowego.
Termin uregulowania zobowiązania przez Dłużnika zależy od wywiązania się przez niego z obowiązku określonego w wyroku lub ugodzie. Natomiast termin przekazania prawomocnego orzeczenia zawierającego ugodę zależy od czynności sądu i terminu doręczenia dokumentu Wnioskodawcy jako stronie postępowania. Różnica pomiędzy terminem uregulowania zobowiązania przez Dłużnika a terminem przekazania prawomocnego orzeczenia będzie wynikać z niezależnych od siebie czynności różnych podmiotów, tj. Dłużnika, Sądu i Wnioskodawcy (który nie może wykonać swojego zobowiązania bez wcześniejszej czynności sądu).
W związku z przysługującym wynagrodzeniem prowizyjnym Wnioskodawca będzie wystawiać fakturę VAT. Faktura VAT zostanie wystawiona po wykonaniu usługi oraz przed otrzymaniem przez Wnioskodawcę wynagrodzenia.
Wynagrodzenie na rzecz Wnioskodawcy zostanie przekazane po uregulowaniu zobowiązania przez Dłużnika oraz po doręczeniu cedentowi prawomocnego orzeczenia w sprawie ugody na podstawie wystawionej faktury VAT z terminem płatności. Umowa przewiduje konieczność spełnienia tych warunków łącznie dla uznania wykonania usługi i zapłaty wynagrodzenia na rzecz Wnioskodawcy.
Pytania
1. Czy moment powstania obowiązku podatkowego Wnioskodawcy nastąpi z chwilą wykonania usługi w całości, tj. spełnienia warunków umowy łącznie, czyli odzyskania należności i przekazania prawomocnego orzeczenia sądu (wyroku lub ugody)?
2. Czy moment powstania obowiązku podatkowego Wnioskodawcy nastąpi z chwilą uzyskania przez Cedenta (wierzyciela pierwotnego) zapłaty od Dłużnika na podstawie ugody sądowej, ale bez wykonania przez Wnioskodawcę usługi w całości tj. nie doręczenia prawomocnego orzeczenia zawierającego ugodę?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad 1.
W ocenie Wnioskodawcy moment powstania obowiązku podatkowego nastąpi z chwilą wykonania wszystkich jej warunków łącznie, przyjętych w umowie powierniczego przelewu wierzytelności, co będzie oznaczać wywiązanie się z umowy w całości i wykonanie kompleksowe usługi. Zatem prawidłowa odpowiedź o moment powstania obowiązku podatkowego jest odpowiedzią twierdzącą na pytanie nr 1.
Ad 2. (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Obowiązek podatkowy Wnioskodawcy nie nastąpi z chwilą uzyskania przez cedenta (wierzyciela pierwotnego) zapłaty od Dłużnika na podstawie ugody sądowej w przypadku nie doręczenia cedentowi prawomocnego orzeczenia zawierającego ugodę.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu. Jednakże, co do zasady, za przychód podatkowy można uznać każde przysporzenie majątkowe podatnika o trwałym charakterze. O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.
W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
Moment rozpoznawania przychodów, określonych w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, został uregulowany w art. 12 ust. 3a-3e ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT:
Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
1) wystawienia faktury albo
2) uregulowania należności.
Jak stanowi art. 12 ust. 3c ustawy o CIT:
Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
W myśl art. 12 ust. 3e ustawy o CIT:
W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia momentu rozpoznania przychodu podatkowego w związku z przysługującym Państwu wynagrodzeniem prowizyjnym od wyegzekwowanej kwoty.
W celu określenia momentu powstania przychodu w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym, należy rozstrzygnąć, który z wymienionych przepisów znajdzie zastosowanie odnośnie przedstawionej w nim sytuacji.
Stosownie do powołanego art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, w przypadku świadczenia usług, zasadą generalną jest, że przychód podatkowy powstaje w dniu wykonania usługi jednak nie później niż w dniu wystawienia faktury lub w dniu otrzymania zapłaty za wykonaną usługę. Jeżeli jednak strony transakcji postanowią, że usługa zostanie rozliczana w okresach rozliczeniowych i będzie to postanowienie odzwierciedlone w umowie lub na fakturze, to za datę powstania przychodu – zgodnie z powołanym powyżej art. 12 ust. 3c ustawy o CIT – uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
Mając na uwadze treść art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, należy stwierdzić, że moment, w którym podatnik powinien rozpoznać przychód podatkowy, będzie określony na dzień najwcześniejszego zdarzenia opisanego w tym przepisie. Wymienione w tym przepisie zdarzenia określające datę powstania przychodu, są od siebie niezależne, nie warunkują się wzajemnie, a po spełnieniu jednego z nich, pozostałe nie mają wpływu na datę powstania przychodu (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2697/12).
Jak stanowi art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
Z zasady tej wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego. Podkreślić jednakże należy, że ustalenie zakresu świadczonej usługi i w konsekwencji momentu jej wykonania powinno następować w sposób obiektywny. Oznacza to, że postanowienia umowne w tej kwestii niewątpliwie są istotne, niemniej jednak należy zwrócić uwagę na charakter i specyfikę danego świadczenia, aby zapobiec możliwości manipulowania przez strony umowy momentem wykonania danej usługi, a w konsekwencji nieuzasadnionego przesuwania momentu powstania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych. Zatem, ewentualne postanowienia umowne o uznaniu usługi za wykonaną pozostają bez znaczenia dla określenia momentu powstania przychodu podatkowego.
Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie windykacji należności pieniężnych. Wnioskodawcy z tytułu wykonania umowy przysługiwać będzie wynagrodzenie prowizyjne od wyegzekwowanej kwoty. Zgodnie z zawartą z cedentem umową dla uznania usługi za wykonaną w całości, konieczne jest odzyskanie należności oraz przekazanie przez Wnioskodawcę prawomocnego orzeczenia sądowego (wyroku lub ugody). W związku z przysługującym wynagrodzeniem prowizyjnym Wnioskodawca będzie wystawiać fakturę VAT. Faktura VAT zostanie wystawiona po wykonaniu usługi oraz przed otrzymaniem przez Wnioskodawcę wynagrodzenia. Wynagrodzenie na rzecz Wnioskodawcy zostanie przekazane po uregulowaniu zobowiązania przez Dłużnika oraz po doręczeniu cedentowi prawomocnego orzeczenia w sprawie ugody na podstawie wystawionej faktury VAT z terminem płatności. Umowa przewiduje konieczność spełnienia tych warunków łącznie dla uznania wykonania usługi i zapłaty wynagrodzenia na rzecz Wnioskodawcy.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedstawionej sprawie przychód z tytułu świadczonej przez Państwa usługi, powstanie zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy czyli z chwilą najwcześniejszego z trzech zdarzeń tj. wykonania usługi, wystawienia faktury bądź uregulowania należności. W niniejszej sprawie zdarzeniem tym będzie wykonanie usługi, czyli moment łącznego spełnienia warunków tj.: uregulowania zasądzonej kwoty przez Dłużnika oraz przekazania Cedentowi prawomocnego orzeczenia Sądu, skoro umowa przewiduje konieczność spełnienia tych warunków łącznie dla uznania wykonania usługi.
Zatem, Państwa stanowisko, należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo