Interpretacja 0111-KDWB.4010.19.2025.2.KKM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 maja 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 czerwca 2025 r. (wpływ 13 czerwca 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, (zwany dalej „Spółką”) jest polską spółką prawa handlowego, która swoją działalność rozpoczęła w 2024 r., podlega rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym, posiada siedzibę działalności gospodarczej oraz miejsce zarządu w Polsce.

Spółka od momentu zawiązania korzysta z opodatkowania w ramach ryczałtu od dochodu spółek czyli tzw. „estońskiego CIT”. Rok obrotowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym. W pierwszym roku podatkowym trwającym od momentu zawiązania Spółki do 31 grudnia 2024 r. Spółka nie zatrudniała nikogo. W bieżącym roku podatkowym (trwającym od 1 stycznia do 31 grudnia 2025 r.) Spółka nadal nikogo nie zatrudnia. W drugiej połowie 2025 r. Spółka ma zamiar zatrudnić pracownika niebędącego udziałowcem Spółki na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Ponadto, Spółka zakłada również zatrudnienie przynajmniej jednego nowego pracownika niebędącego udziałowcem Spółki na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w każdym kolejnym roku podatkowym, tj. w roku 2026 oraz w roku 2027. Należy przyjąć, że warunki wymagane do posiadania prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek inne niż dotyczące zatrudnienia były spełnione przez Spółkę w pierwszym roku podatkowym trwającym do 31 grudnia 2024 r. oraz będą spełnione w roku podatkowym trwającym od 1 stycznia do 31 grudnia 2025 r. i w kolejnych latach podatkowych.

W związku z planowanym kontynuowaniem opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek, Wnioskodawca ma wątpliwość, czy dla celów oceny spełnienia warunku zatrudnienia, o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, możliwe jest uwzględnienie osoby przebywającej na urlopie bezpłatnym. Pracownik ten pozostaje nadal w stosunku pracy, jednakże w okresie urlopu bezpłatnego nie wykonuje pracy i nie otrzymuje wynagrodzenia. Wnioskodawca pragnie ustalić, czy w takiej sytuacji osoba ta jest nadal kwalifikowana jako „pracownik” w rozumieniu przepisów dotyczących estońskiego CIT, w szczególności w kontekście liczby osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w przeliczeniu na pełne etaty.

Wnioskodawca ma również wątpliwość, czy w przypadku, gdy w drugim i trzecim roku opodatkowania ryczałtem zatrudnienie zostanie zwiększone w stosunku do roku pierwszego, lecz zwiększenie to będzie utrzymywane przez okres krótszy niż 300 dni - przykładowo przez 1 miesiąc - to czy taki stan faktyczny wypełnia dyspozycję przepisu i pozwala na kontynuowanie opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek.

Uzupełnienie wniosku

Poprzez zawarte w opisie sprawy sformułowanie:

oraz zawarte we własnym stanowisku sformułowanie:

Wnioskodawca rozumie sytuację, w której w drugim roku opodatkowania Wnioskodawca zatrudni jedną osobę na umowę o pracę, zwiększając tym zatrudnienie o 1 etat względem roku pierwszego, ale to zatrudnienie nie będzie trwać 300 dni (w drugim roku). Wnioskodawca nie planuje zwolnienia tego pracownika, przewiduje jednak, że zatrudnienie będzie miało miejsce w 4 kwartale roku drugiego a to uniemożliwia utrzymanie zatrudnienia np. przez 300 dni w tym drugim roku. Następnie pracownik zatrudniony w drugim roku nie zostanie zwolniony, jego zatrudnienie będzie trwać w roku trzecim, przez cały rok. W trzecim roku również Wnioskodawca zatrudni w 4 kwartale roku dodatkowego pracownika, powodując tym zwiększenie o 1 etat zatrudnienia względem roku poprzedniego. W 4 kwartale roku trzeciego zatrudnione jednocześnie będą 2 osoby.

Reasumując, Wnioskodawca:

- w pierwszym roku – brak zatrudnienia,

- w drugim roku – zatrudnia i utrzymuje 1 etat w 4 kwartale roku, utrzymując zwiększenie o 1 etat względem roku poprzedniego ale ten stan (1 etat) utrzymuje się krócej niż 300 dni w roku drugim,

- w trzecim roku – utrzymuje się zatrudnienie z roku drugiego oraz Wnioskodawca zatrudnia kolejny etat w 4 kwartale roku trzeciego. Spełnia więc warunek zwiększenia zatrudnienia ponieważ posiada 2 etaty, ale ten stan utrzymuje się przez mniej niż 300 dni w roku trzecim.

Pytania nie dotyczą roku czwartego.

Pytania

Czy Wnioskodawca, który spełnił warunek zwiększenia zatrudnienia, o którym mowa w art. 28j ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wyłącznie w jednym miesiącu drugiego i trzeciego roku opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, a nie przez okres 300 dni w drugim i trzecim roku podatkowym od wyboru ryczałtu od dochodów spółek, może nadal korzystać z opodatkowania ryczałtem, zgodnie z przepisami art. 28j ust. 2 pkt 2?

Czy osoba przebywająca na urlopie bezpłatnym pozostaje pracownikiem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dla celów ustalania liczby pracowników, o której mowa w art. 28j ust. 1 pkt 3 oraz art. 28j ust 2 pkt 2 tej ustawy, a tym samym jest uwzględniana przy weryfikacji spełnienia warunku zatrudnienia dla celów opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Ustawodawca w przepisach art. 28j ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych uzależnił możliwość skorzystania przez podatników z opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek od spełnienia szeregu warunków. Z punktu widzenia wątpliwości Wnioskodawcy istotnym w niniejszej sprawie jest warunek dotyczący limitów zatrudniania przez podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności w pierwszych trzech latach opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, o którym mowa w art. 28j ust. 2 pkt 2.

Generalny warunek zatrudnienia dotyczący podatników innych niż rozpoczynających prowadzenie działalności oraz innych niż mali podatnicy został wyrażony w art. 28j ust. 1 pkt 3 i dotyczy osiągnięcia odpowiedniego stanu zatrudnienia przez spółkę opodatkowaną ryczałtem. Warunek dotyczący zatrudnienia może zostać spełniony na dwa sposoby, tj. poprzez zatrudnianie na umowę o pracę (art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a CIT), lub poprzez zatrudnianie na podstawie umów innych niż umowa o pracę (art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. b CIT). Jednocześnie ustawodawca przewiduje dwa uproszczenia dotyczące spełnienia warunku zatrudnienia opartego na umowach o pracę. Pierwsze dotyczy podatnika rozpoczynającego działalność gospodarczą oraz drugie dotyczące małego podatnika. Podstawowy sposób spełnienia warunku zatrudnienia opartego na umowach o pracę polega na tym, by podatnik zatrudniał na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty, niebędące udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w przypadku gdy rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych - przez co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym. Pierwsze uproszczenie dotyczące zatrudnienia przeznaczone jest dla podatnika rozpoczynającego działalność gospodarczą.

Zgodnie z art. 28j ust. 2 pkt 2 CIT warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie dotyczy roku rozpoczęcia tej działalności i 2 lat podatkowych bezpośrednio po nim następujących, z tym że począwszy od drugiego roku podatkowego podatnik jest obowiązany do corocznego zwiększenia zatrudnienia o co najmniej 1 etat w pełnym wymiarze czasu pracy aż do osiągnięcia wielkości zatrudnienia określonej w tym przepisie. Drugie uproszczenie przeznaczone jest dla małego podatnika, które jest nieistotne z punktu widzenia niniejszego wniosku.

Podstawowy sposób spełnienia warunku zatrudnienia opartego na umowach o pracę wymaga zatrudnienia co najmniej 3 osób w przeliczeniu na pełne etaty. Obok wielkości zatrudnienia, ten sposób spełnienia warunku zatrudnienia wymaga odpowiedniego okresu trwania zatrudnienia. W przypadku roku podatkowego pokrywającego się z kalendarzowym zatrudnienie powinno trwać 300 dni.

Podsumowując, w art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a CIT, ustawodawca uzależnia spełnienie warunku zatrudnienia od: wielkości (stanu) zatrudnienia, oraz okresu trwania tego zatrudnienia. Uproszczenie dotyczące podatnika rozpoczynającego działalność gospodarczą wyrażone w art. 28j ust. 2 pkt 2 CIT, po pierwsze wyłącza warunek wyrażony w art. 28j ust. 1 pkt 3 CIT przez pierwsze trzy lata podatkowe opodatkowania ryczałtem. Wynika to z użycia w art. 28j ust. 2 pkt 2 CIT zwrotu „warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie dotyczy roku rozpoczęcia tej działalności i 2 lat podatkowych bezpośrednio po nim następujących”. Po drugie, art. 28j ust. 2 pkt 2 CIT wprowadza w to miejsce alternatywny sposób spełnienia wymogu zatrudnienia w okresie pierwszych trzech lat opodatkowania ryczałtem. Sposób ten przewiduje, że w pierwszym roku opodatkowania ryczałtem spółka nie musi nikogo zatrudniać. Natomiast począwszy od drugiego roku spółka powinna zwiększać zatrudnienie o co najmniej 1 etat w pełnym wymiarze czasu pracy, aż do osiągnięcia wielkości zatrudnienia określonej w tym przepisie. Oznacza to, że podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą, by zachować prawo do opodatkowania ryczałtem musi wypełnić warunek z art. 28j ust. 2 pkt 2 CIT. Stąd, żeby spółka zachowała to prawo musi zwiększyć zatrudnienie w drugim roku względem pierwszego roku o co najmniej 1 etat w pełnym wymiarze czasu pracy. Analogicznie, żeby spełnić warunek zatrudnienia w kolejnym (trzecim) roku opodatkowania ryczałtem spółka musi zwiększyć zatrudnienie w trzecim roku względem drugiego roku o co najmniej 1 etat w pełnym wymiarze czasu pracy.

Zdaniem Wnioskodawcy, podatnik, który w drugim i trzecim roku opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek zwiększył zatrudnienie o co najmniej 1 etat w stosunku do roku poprzedniego - nawet jeżeli zwiększenie to miało miejsce wyłącznie w jednym miesiącu - spełnia warunek wskazany w art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i może kontynuować opodatkowanie ryczałtem.

W przeciwieństwie do art. 28j ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT (dotyczącego małych podatników), który zawiera zarówno wymóg wielkości, jak i okresu zatrudnienia (300 dni), art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT nie wprowadza warunku czasowego. Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że skoro przepis milczy w tym zakresie, to brak jest podstaw do przyjmowania, że zwiększony stan zatrudnienia musi być utrzymywany przez określoną liczbę dni.

Zgodnie z wykładnią językową oraz zasadą racjonalności ustawodawcy, skoro różne przepisy art. 28j ustawy o CIT odnoszą się odmiennie do kwestii czasu trwania zatrudnienia, to należy przyjąć, że ustawodawca celowo nie zawarł takiego wymogu w art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT.

W konsekwencji, Wnioskodawca uznaje, że spełnienie warunku zwiększenia zatrudnienia wyłącznie w jednym miesiącu drugiego i trzeciego roku podatkowego pozostaje zgodne z art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT i nie wyklucza dalszego korzystania z opodatkowania ryczałtem.

Ad 2.

Podkreślić należy, że urlop bezpłatny, jako instytucja prawa pracy uregulowana w Kodeksie pracy, nie powoduje ustania stosunku pracy - pracownik pozostaje nadal związany umową o pracę, natomiast jedynie ulega zawieszeniu obowiązek świadczenia pracy i wypłaty wynagrodzenia. Tym samym nie dochodzi do ustania ani rozwiązania stosunku pracy, a wyłącznie do czasowego zawieszenia jego wykonywania. Pracownik korzystający z urlopu bezpłatnego nadal figuruje w aktach osobowych pracodawcy oraz jest ujmowany w ewidencji kadrowej jako osoba zatrudniona. W ocenie Wnioskodawcy, dla potrzeb stosowania art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, decydujące znaczenie ma trwanie stosunku pracy, a nie faktyczne świadczenie pracy w danym okresie. Ustawodawca nie wskazuje bowiem wprost, że zatrudnienie musi być „czynne” lub że pracownik musi świadczyć pracę w sensie fizycznym. Konkludując, fakt przebywania pracowników na urlopach bezpłatnych nie powoduje ustania zatrudnienia, pracownicy przebywający na urlopach bezpłatnych w dalszym ciągu pozostają w zatrudnieniu u danego pracodawcy. Nadal wiąże ich umowa o pracę z pracodawcą. Nie bez związku jest uprawnienie pracodawcy, dzięki któremu może przy spełnieniu pozostałych warunków z Kodeksu pracy odwołać pracownika z urlopu bezpłatnego z ważnych przyczyn.

Ponadto, o tym, że pracownik przebywający na urlopie bezpłatnym jest zatrudniony można wywnioskować z treści przepisów szczególnych, które regulują określone obowiązki pracodawców. Przykładowo, zgodnie z art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, do liczby pracowników, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się osób niepełnosprawnych przebywających na urlopach bezpłatnych (...). Wynika z tego, że ustawodawca traktuje pracownika przebywającego na urlopie bezpłatnym jako osobę zatrudnioną, gdyż dla wyrażenia określonego obowiązku/uprawnienia w danej ustawie decyduje się na stworzenie przepisu szczególnego, który dla potrzeb tego obowiązku/uprawnienia wyłącza taką osobę z grona pracowników.

W ocenie Wnioskodawcy nie ma przepisu, który powodowałby, że osoba na urlopie bezpłatnym przestaje być pracownikiem zatrudnionym na umowę o pracę. Biorąc powyższą argumentację pod uwagę Wnioskodawca stoi na stanowisku, że odpowiedzi na zadane w ramach niniejszego wniosku pytania są twierdzące.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 28j ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa CIT”), opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, tj. podatnik, który ma siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli spełnia łącznie w każdym okresie opodatkowania ryczałtem warunki określone w przepisie art. 28j ustawy o CIT.

Dodatkowo art. 28k ww. ustawy wyłącza wprost niektóre kategorie podatników z zakresu podmiotowego tej regulacji.

I tak, zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy CIT:

Zgodnie z art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy CIT:

W myśl art. 28l ust. 1 pkt 3 ustawy CIT:

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka od momentu zawiązania korzysta z opodatkowania w ramach ryczałtu od dochodu spółek. Rok obrotowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym. W pierwszym roku podatkowym trwającym od momentu zawiązania Spółki do 31 grudnia 2024 r. Spółka nie zatrudniała nikogo. W drugiej połowie 2025 r. Spółka ma zamiar zatrudnić pracownika niebędącego udziałowcem Spółki na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Ponadto, Spółka zakłada również zatrudnienie przynajmniej jednego nowego pracownika niebędącego udziałowcem Spółki na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w każdym kolejnym roku podatkowym, tj. w roku 2026 oraz w roku 2027. Warunki wymagane do posiadania prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek inne niż dotyczące zatrudnienia były spełnione przez Spółkę w pierwszym roku podatkowym trwającym do 31 grudnia 2024 r. oraz będą spełnione w roku podatkowym trwającym od 1 stycznia do 31 grudnia 2025 r. i w kolejnych latach podatkowych.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy Spółka, która spełniła warunek zwiększenia zatrudnienia, o którym mowa w art. 28j ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy CIT, w sytuacji zwiększenia zatrudnienia wyłącznie w jednym miesiącu drugiego i trzeciego roku opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, a nie przez okres 300 dni w drugim i trzecim roku podatkowym od wyboru ryczałtu od dochodów spółek może nadal korzystać z opodatkowania ryczałtem, zgodnie z przepisami art. 28j ust. 2 pkt 2.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że warunki opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych zawiera art. 28j ust. 1 ustawy CIT. W odniesieniu do części obowiązków wynikających z powyższego przepisu, w oparciu o art. 28j ust. 2 ustawy o CIT, z preferencji skorzystać mogą tylko podatnicy rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej.

Jak wynika z powołanego wyżej art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy CIT, warunek zatrudnienia przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w sytuacji gdy rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych – przez co najmniej 82% dni roku podatkowego, nie dotyczy podmiotów rozpoczynających prowadzenie działalności gospodarczej. Już od drugiego roku podatkowego podatnik musi corocznie zwiększać zatrudnienie o co najmniej jeden etat w pełnym wymiarze czasu pracy aż do osiągnięcia wielkości zatrudnienia wymaganego przez warunek, o którym mowa w art. 28j ust. 2 ustawy CIT. Przepis ten nie wymaga jednak, aby co roku w okresie przejściowym, każdy nowo zatrudniony na umowę o pracę pracownik, przepracował 300 dni. Do minimalnego poziomu zatrudnienia, o którym mowa powyżej nie wlicza się wspólników podatnika.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, stan zatrudnienia w Spółce będzie przedstawiał się następująco:

- w pierwszym roku opodatkowania ryczałtem – 0 osób,

- w drugim roku opodatkowania ryczałtem – 1 osoba zatrudniona w 4 kwartale roku,

- w trzecim roku opodatkowania ryczałtem – utrzymanie zatrudnienia z roku drugiego oraz zatrudnienie 1 osoby w 4 kwartale roku.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że będą Państwo zatem spełniać warunek zatrudnienia wyrażony w art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy CIT. W drugim i trzecim roku opodatkowania ryczałtem zwiększą Państwo zatrudnienie w stosunku do poprzedniego roku. Jak już wyżej wspomniano przywołany wcześniej przepis nie wymaga, aby pracownik zatrudniony na umowę o pracę u podatnika traktowanego jako rozpoczynającego prowadzenie działalności gospodarczej przepracował okres 300 dni bądź 82% dni roku podatkowego.

Państwa stanowisko, zgodnie z którym spełnienie warunku zwiększenia zatrudnienia wyłącznie w jednym miesiącu drugiego i trzeciego roku podatkowego pozostaje zgodne z art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy CIT i nie wyklucza dalszego korzystania z opodatkowania ryczałtem (w odniesieniu do pytania nr 1), jest prawidłowe.

Zauważyć jednak należy, że z brzmienia art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy CIT jednoznacznie wynika, że złagodzone warunki dotyczące zatrudnienia dla podmiotów rozpoczynających działalność gospodarczą będą miały zastosowanie jedynie w roku rozpoczęcia tej działalności oraz w dwóch latach podatkowych bezpośrednio po nim następujących. Natomiast w czwartym roku opodatkowania ryczałtem, podatnik będzie już zobligowany do spełnienia kryterium minimalnego zatrudnienia, o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy CIT, a zatem z uwzględnieniem zarówno wielkości, jak i okresu zatrudnienia.

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia czy osoba przebywająca na urlopie bezpłatnym pozostaje pracownikiem dla celów ustalania liczby pracowników, o której mowa w art. 28j ust. 1 pkt 3 oraz art. 28j ust 2 pkt 2 ustawy CIT, a tym samym jest uwzględniana przy weryfikacji spełnienia warunku zatrudnienia dla celów opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.

Do limitu zatrudnienia określonego w art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy CIT wlicza się również osoba przebywająca na urlopie bezpłatnym. Mimo, że pracownik w trakcie zatrudnienia przebywa na urlopie bezpłatnym, co oznacza, że nie wykonuje faktycznie pracy w danym okresie na rzecz Spółki, to nie oznacza, że umowa o pracę została rozwiązana. W konsekwencji nie następuje zmniejszenie stanu zatrudnienia. Z przepisów dot. warunków zatrudnienia nie wynika, aby pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę musiał świadczyć tę pracę w danym okresie. Ustawodawca wskazał tylko na wymóg zatrudnienia na umowę o pracę.

W związku z powyższym, osoba przebywająca na urlopie bezpłatnym pozostaje pracownikiem dla celów ustalania liczby pracowników, o której mowa w art. 28j ust. 1 pkt 3 oraz art. 28j ust 2 pkt 2 tej ustawy, a tym samym jest uwzględniana przy weryfikacji spełnienia warunku zatrudnienia dla celów opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.