Interpretacja 0111-KDWB.4010.200.2025.2.KKM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 stycznia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

(…) sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT i podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości osiąganych przez siebie dochodów.

Wnioskodawca jest spółką utworzoną w celu wybudowania oraz zarządzania instalacją termicznego przekształcania odpadów (dalej również jako: „Instalacja ITPO”) wraz z kotłownią szczytową w (…) ((…); dalej łącznie: „Inwestycja”). Udziałowcami Spółki są fundusz (…), specjalizujący się w rozwijaniu, finansowaniu i zarządzaniu długoterminowymi projektami infrastruktury publicznej oraz firma (…)., będącą międzynarodowym podmiotem świadczącym usługi dla samorządów w sektorze gospodarki odpadami i ich przetwarzania.

Działalność Wnioskodawcy jest zakwalifikowana m.in. pod kodem PKD 35 i w tym zakresie skupia się na wytwarzaniu i zaopatrywaniu w energię elektryczną, gaz, parę wodną, gorącą wodę i powietrze do układów klimatyzacyjnych, oraz pod kodem PKD 38, skupiając się na działalności związanej ze zbieraniem, przetwarzaniem i unieszkodliwianiem odpadów oraz odzyskiem surowców.

Spółka obecnie prowadzi i będzie prowadzić w przyszłości działalność na podstawie odpowiednich koncesji i zezwoleń, w szczególności na podstawie koncesji na wytwarzanie energii cieplnej oraz energii elektrycznej w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r., poz. 266 ze zm.). Produkcja wskazanych rodzajów energii w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności jest realizowana zgodnie z warunkami i zasadami wynikającymi z ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r., poz. 1361 ze zm.).

W toku prowadzonej działalności Spółka zarządza Inwestycją, w skład której wchodzą:

1.  kotłownia szczytowa – pierwszy element Inwestycji, który stanowi rezerwowe źródło ciepła, służące przede wszystkim w momentach skokowego, szczytowego zapotrzebowania (np. w przypadku wystąpienia silnego mrozu). Kotłownia szczytowa pełni również funkcję zabezpieczeniową;

2.  instalacja termicznego przekształcania odpadów (Instalacja ITPO) – drugi element Inwestycji, stanowiący przykład jednego z najnowocześniejszych zakładów ekociepłowniczych w Europie, produkujących energię elektryczną i ciepło z przetworzonych i wyselekcjonowanych odpadów komunalnych, poddanych wcześniejszemu recyklingowi. Szacowane jest, że ilość przetwarzanych odpadów przez instalację ITPO wyniesie ok. (…).

Budowa instalacji termicznego przekształcania odpadów wraz z kotłownią szczytową w (…), a także jej późniejsza eksploatacja przez Spółkę jest realizowana w oparciu o umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym (dalej: „umowa PPP”). Stronami umowy PPP są podmiot publiczny, tj. (…) sp. z o.o. w (…) oraz partner prywatny tj. Wnioskodawca.

Przetarg na realizację Inwestycji Wnioskodawca wygrał w (…) r. i w roku (…) rozpoczęła się jej budowa. Na przełomie lat (…) i (…) Spółka zakończyła pierwszy etap budowy, który doprowadził do uruchomienia kotłowni szczytowej. Z kolei w (…) r. zakończono drugi etap prac (budowę instalacji termicznego przekształcania odpadów) i uruchomiono całość Inwestycji. Zgodnie z założeniami Wnioskodawcy i na mocy zawartej umowy PPP, Inwestycja ma funkcjonować i być eksploatowana przez 25 lat od momentu jej uruchomienia, czyli do roku (…).

Wnioskodawca stosuje liniową metodę amortyzacji do wszystkich środków trwałych znajdujących się na Inwestycji.

Inwestycja – jako kompleksowy zakład przemysłowy (spalarnia śmieci wraz z kotłownią) – jest zatem przeznaczona do termicznego przekształcania odpadów z odzyskiem energii cieplnej. W jej skład wchodzą m.in. następujące budynki (dalej: „Budynki”):

·      budynek hali odbioru odpadów,

·      budynek hali bunkra,

·      budynek spalarni,

·      budynek hali generatora,

·      budynek sterowni,

·      budynek sprężarkowni,

·      budynek łącznika,

·      budynek kotłowni,

·      hala waloryzacji i sezonowania żużla.

Oprócz Budynków, w skład Inwestycji wchodzą również budowle (dalej: „Budowle”) i infrastruktura wspierająca, umożliwiające realizację całego procesu, od przyjęcia odpadów, przez ich homogenizację i termiczne przetworzenie, aż po oczyszczanie spalin i odzysk energii. Ze względu na specyfikę działalności, Budynki i Budowle wykorzystywane w ramach Inwestycji są stale narażone na działanie różnych czynników fizycznych, chemicznych i biologicznych, które niekorzystnie wpływają na ich przyspieszone zużycie oraz stan techniczny.

Proces technologiczny rozpoczyna się w hali odbioru odpadów, zwanej również halą rozładunkową, gdzie odpady komunalne dostarczane są przez samochody ciężarowe i z której są zrzucane bezpośrednio do bunkra (znajdującego się w hali bunkra). W obiekcie tym panuje stałe podciśnienie, które zapobiega wydostawaniu się odorów poza Inwestycję. Bunkier pełni dwojaką funkcję, a mianowicie magazynu paliwa RDF oraz miejsca, w którym następuje homogenizacja paliwa poprzez jego mieszanie, które następnie trafia do leja zasypowego i jest przesuwane przez podajnik odpadów na ruszt schodkowy – dolny element kotła i komory spalania, gdzie temperatura sięga nawet 1300°C. Kocioł znajduje się w budynku kotłowni spalarni.

Wytworzone w procesie spalania ciepło podgrzewa wodę kotłową w kotle pięciociągowym, prowadząc do powstania pary wodnej. Podgrzana na ścianach kotła woda trafia do walczaka, gdzie następuje oddzielenie pary od wody, a następnie para trafia do przegrzewaczy, w których osiąga temperaturę ok. 420°C, stając się tzw. „parą suchą”. Przegrzana para napędza turbinę parową, która za pośrednictwem przekładni mechanicznej napędza generator wytwarzający energię elektryczną. Para po napędzeniu turbiny trafia do dwóch wymienników ciepłowniczych wykorzystywanych do podgrzewania wody sieciowej w miejskim systemie ciepłowniczym. Spaliny powstające w wyniku termicznego przekształcania odpadów są kierowane do zaawansowanego, wieloetapowego systemu oczyszczania, który skutecznie ogranicza emisję tlenków azotu, metali ciężkich, związków organicznych oraz usuwa związki siarki z gazów spalinowych.

W budynku kotłowni znajdują się natomiast dwa kotły gazowo-olejowe, które stanowią rezerwowe źródło mocy i poprzez spalanie gazu/oleju dostarczanego do nich ze zbiorników generują energię, aby zaspokoić zapotrzebowanie miejskiej sieci ciepłowniczej na ciepło.

Nadzór techniczny zidentyfikował środki trwałe znajdujące się w kompleksie Inwestycji, na które oddziałują wybrane czynniki - w ramach opisanego powyżej procesu - takie jak:

1.  wysoka wilgotność i para wodna – są one szczególnie zauważalne w takich obiektach jak bunkier odpadów czy budynek przygotowania wody technologicznej. Wystąpienie tych czynników ma często charakter okresowy – w sezonie zimowym wilgoć zawarta w odpadach ulega kondensacji, co prowadzi do wzrostu wilgotności powietrza. Dodatkowo, ze względu na częściowo otwartą konstrukcję niektórych obiektów (m.in. hali waloryzacji i sezonowania żużla; silosów magazynowych pyłów, popiołów i sorbentów; wiat na odpady niebezpieczne), może dochodzić do gromadzenia się wody w ich wnętrzu.

2.  różnice temperatur – ze względu na specyfikę instalacji, przez cały rok temperatura powietrza wewnątrz części Budynków będzie wyższa niż temperatura zewnętrzna. Taka różnica termiczna negatywnie wpływa na trwałość konstrukcji, zwłaszcza jeśli znaczna część Budynku wykonana jest z metalu. Materiał ten jest szczególnie podatny na zjawisko rozszerzalności cieplnej, co może prowadzić do deformacji i osłabienia struktury w dłuższej perspektywie.

3.  działanie substancji chemicznych – spaliny powstające w procesie termicznego przekształcania odpadów są poddawane zaawansowanemu, wieloetapowemu oczyszczaniu. Systemy te redukują emisję tlenków azotu, metali ciężkich, związków organicznych oraz przeprowadzają odsiarczanie gazów spalinowych. Mimo wysokiej skuteczności tych technologii, niewielkie ilości szkodliwych substancji mogą nadal oddziaływać na elementy instalacji, takie jak kanały spalin, reaktory, filtry workowe czy kominy. Długotrwała ekspozycja tych komponentów na agresywne środowisko chemiczne może prowadzić do ich przyspieszonego zużycia, korozji oraz konieczności częstszych przeglądów i konserwacji. Ponadto, na Inwestycję oddziałują także czynniki chemiczne, wynikające z obecności w Budynkach i Budowlach wody amoniakalnej (znajdującej się w specjalnych zbiornikach oraz armaturze używanej w procesie technologicznym oczyszczania spalin), olejów napędowych zasilających pompy przeciwpożarowe oraz lekkiego oleju opałowego, stale obecnego w układzie technologicznym. Dodatkowo w Budynkach, w których magazynowanie są pyły z oczyszczania spalin i oczyszczania kotła, oddziałują środki chemiczne, znajdujące się w pozostałościach po spalaniu odpadów.

4.  drgania i wibracje – pracujące urządzenia technologiczne, takie jak stół wibracyjny, generują znaczące drgania mechaniczne. Wibracje te przenoszą się na elementy konstrukcyjne Budynków, powodując ich okresowe drganie. Długotrwałe oddziaływanie takich sił może prowadzić do przyspieszonego zużycia ścian oraz innych elementów konstrukcyjnych.

5.  zanieczyszczenia biologiczne i chemiczne – odpady komunalne, składowane w określonych Budynkach Inwestycji, zawierają substancje organiczne, które w warunkach wysokiej wilgotności i temperatury sprzyjają rozwojowi mikroorganizmów (bakterii, grzybów), co dodatkowo wpływa na degradację materiałów budowlanych.

Na szybsze zużycie Budynków i Budowli wchodzących w skład Inwestycji wpływać będzie także intensywny ruch ciężkich pojazdów ciężarowych, dostarczających odpady komunalne. Przedmiotowe pojazdy wjeżdżają bowiem m.in. do hali dostaw, gdzie zrzucają transportowane odpady do bunkra i powodują nadmierne obciążenia na posadzkach i fundamentach, zwiększając ryzyko pęknięć oraz deformacji konstrukcji. Generowane przez pojazdy wibracje i drgania osłabiają elementy budowlane, przyspieszając ich zużycie, a intensywne użytkowanie nawierzchni prowadzi do jej degradacji, co w dłuższej perspektywie skutkuje koniecznością kosztownych napraw.

Pod uwagę wziąć należy również położenie Inwestycji. W jej sąsiedztwie znajdują się bowiem inne obiekty przemysłowe, takie jak m.in. przedsiębiorstwa metalowe i konstrukcyjne, które w toku swojej działalności emitują zanieczyszczenia i substancje chemiczne, które z kolei mogą wpływać na lokalne warunki środowiskowe i samą konstrukcję Inwestycji. Dodatkowo, z dużą liczbą okolicznych zakładów przemysłowych wiąże się intensywny ruch pojazdów ciężarowych, który może generować dodatkowe zanieczyszczenia komunikacyjne oraz wibracje wpływające na Inwestycję.

Z uwagi na wysoki poziom skomplikowania Inwestycji prowadzonej przez inwestora, różne Budynki i Budowle podlegają wpływowi różnych wskazanych powyżej czynników szkodliwych. Pracownicy Wnioskodawcy są w stanie przypisać, które z Budynków i Budowli podlegają którym wskazanym czynnikom szkodliwym.

Uzupełnienie wniosku

Budynkami stanowiącymi środki trwałe i wchodzącymi w skład Inwestycji, będącymi przedmiotem Wniosku są:

1.  budynek hali odbioru odpadów,

2.  budynek hali bunkra,

3.  budynek spalarni – kotłownia z instalacją oczyszczania spalin,

4.  budynek hali generatora – maszynownia,

5.  budynek kotłowni – kotłownia szczytowa z pompownią wody sieciowej,

6.  Budynek przygotowania wody technologicznej,

7.  Silos popiołów.

Budowlami stanowiącymi środki trwałe i wchodzącymi w skład Inwestycji, będącymi przedmiotem Wniosku są:

1.  Komin spalarni,

1.  Budowla stacji magazynowania wody amoniakalnej z uziemieniem,

2.  Budowla sortowni żużla/popiołu,

3.  Budowla stanowiska mycia kół,

4.  Budowla podoczyszczalni ścieków,

5.  Budowla wiaty na odpady komunalne,

6.  Kontener pompowni ppoż,

7.  Kontener pompowni oleju lekkiego,

8.  Komin kotłowni,

9.  Agregat diesla.

Wskazane i opisane zostały następujące czynniki szkodliwe dotyczące Budynków i Budowli:

1)  wysoka wilgotność i para wodna,

2)  różnice temperatur,

3)  działanie substancji chemicznych,

4)  drgania i wibracje,

5)  zanieczyszczenia biologiczne i chemiczne,

6)  inne czynniki.

W poniższej tabeli Wnioskodawca prezentuje, które ze szczegółowo opisanych we Wniosku czynników występują/oddziałują na określone Budynki/Budowle.

Wskazany we wniosku opis dodatkowych czynników ma wpływ na wszystkie wymienione we Budynki i Budowle: „Pod uwagę wziąć należy również położenie Inwestycji. W jej sąsiedztwie znajdują się bowiem inne obiekty przemysłowe, takie jak m.in. przedsiębiorstwa metalowe i konstrukcyjne, które w toku swojej działalności emitują zanieczyszczenia i substancje chemiczne, które z kolei mogą wpływać na lokalne warunki środowiskowe i samą konstrukcję Inwestycji. Dodatkowo, z dużą liczbą okolicznych zakładów przemysłowych wiąże się intensywny ruch pojazdów ciężarowych, który może generować dodatkowe zanieczyszczenia komunikacyjne oraz wibracje wpływające na Inwestycję.”

Podwyższone stawki amortyzacji na podstawie art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o CIT Wnioskodawca chce zastosować do Budynków i Budowli wskazanych w powyższej tabeli i na które oddziałują czynniki oznaczone jako Warunki użytkowania „A”.

Podwyższone stawki amortyzacji na podstawie art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o CIT Wnioskodawca chce zastosować do Budynków i Budowli wskazanych w powyższej tabeli i na które oddziałują czynniki oznaczone jako Warunki użytkowania „B”.

Pytania

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o CIT w odniesieniu do tych Budynków i Budowli, które są użytkowane w warunkach złych?

2.  Czy w opisanym stanie faktycznym/ zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o CIT w odniesieniu do tych Budynków i Budowli, które są użytkowane w warunkach pogorszonych?

Państwa stanowisko w sprawie

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1:

Zdaniem Spółki, w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca jest uprawniony do uznania czynników za powodujące użytkowanie środków trwałych w warunkach złych i zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o CIT w odniesieniu do tych Budynków i Budowli, na które oddziałują.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2:

Zdaniem Spółki, w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca jest uprawniony do uznania czynników za powodujące użytkowanie środków trwałych w warunkach pogorszonych i zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o CIT w odniesieniu do tych Budynków i Budowli, na które oddziałują.

Uwagi ogólne.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Art. 15 ust. 6 ustawy o CIT stanowi, że kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne), dokonywane zgodnie z art. 16a-16m.

Stosownie do art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1)  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2)  maszyny, urządzenia i środki transportu,

3)  inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 ustawy o CIT, zwane środkami trwałymi.

Co do zasady, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych (art. 16i ust. 1 ustawy o CIT).

Na mocy art. 16i ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych (dalej: „Wykaz”) stawki podwyższać m.in. dla budynków i budowli używanych w warunkach:

a)  pogorszonych – przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2;

b)  złych – przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4.

Wyjaśnienia dotyczące wyżej wskazanych warunków używania budynków i budowli zawarte są w objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych, które zawiera Załącznik nr 1 do ustawy o CIT. Wynika z nich, że:

1)  za pogorszone warunki używania budynków i budowli uważa się używanie tych środków trwałych pod ciągłym działaniem wody, par wodnych, znacznych drgań, nagłych zmian temperatury oraz innych czynników powodujących przyspieszenie zużycia obiektu;

2)  za złe warunki używania budynków i budowli uważa się używanie tych środków trwałych pod wpływem niszczących środków chemicznych, a zwłaszcza gdy służą one produkcji, wytwarzaniu lub przechowywaniu żrących środków chemicznych. Dotyczy to również przypadków silnego działania na budynek lub budowlę niszczących środków chemicznych rozproszonych w atmosferze, wodzie lub wydzielających się w postaci oparów, których źródłem są inne obiekty znajdujące się w pobliżu.

Zgodnie z art. 16i ust. 3 ustawy o CIT, w razie wystąpienia bądź ustania warunków uzasadniających podwyższenie stawek amortyzacyjnych, stawki te ulegają podwyższeniu lub obniżeniu od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające te zmiany.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.

Jak wskazano wyżej, za złe warunki używania budynków i budowli uważa się używanie tych środków trwałych pod wpływem niszczących środków chemicznych, a zwłaszcza gdy służą one produkcji, wytwarzaniu lub przechowywaniu żrących środków chemicznych. Dotyczy to również przypadków silnego działania na budynek lub budowlę niszczących środków chemicznych rozproszonych w atmosferze, wodzie lub wydzielających się w postaci oparów, których źródłem są inne obiekty znajdujące się w pobliżu.

Z powyższej regulacji można wywnioskować, że:

1)  podwyższone stawki amortyzacyjne można zastosować w przypadku używania budynków i budowli pod wpływem niszczących środków chemicznych, przy czym wskazane w regulacjach podatkowych przeznaczenie tych środków trwałych (służenie produkcji, wytwarzaniu lub przechowywaniu żrących środków chemicznych) ma wyłącznie charakter przykładowy – budynki i budowle mogą również służyć innym celom.

2)  w przypadku budynków i budowli narażonych na niszczące środki chemiczne, wystarczające jest samo występowanie takich środków w obiekcie. Co oznacza, zdaniem Wnioskodawcy, że za użytkowany w złych warunkach może zostać uznany Budynek/Budowla, w którym takie środki chemiczne są składowane np. w zbiorniku lub innym przeznaczonym do tego miejscu. Natomiast w sytuacji, gdy budynki są eksploatowane w warunkach oddziaływania środków chemicznych rozproszonych w atmosferze, wodzie lub w postaci oparów pochodzących z innych obiektów, wymagane jest silne oddziaływanie.

3)  wskazane powyżej czynniki nie muszą prowadzić do przyspieszonego zużycia obiektu w sensie fizycznym. Wynika to z faktu, że taki wymóg nie został wprost określony w objaśnieniach do Wykazu, w przeciwieństwie do objaśnień w zakresie pogorszonych warunków używania budynków i budowli. W odniesieniu do tych drugich ustawodawca wskazał bowiem wprost, że regulacja ma zastosowanie, jeżeli środki trwałe są eksploatowane „pod ciągłym działaniem wody, par wodnych, znacznych drgań, nagłych zmian temperatury oraz innych czynników powodujących przyspieszenie zużycia obiektu”.

4)  zdaniem Spółki, bez znaczenia powinien pozostawać fakt, czy dany środek trwały z natury jest narażony na działanie niekorzystnych czynników. Przykładowo, zbiorniki na wodę amoniakalną – mimo że są technologicznie przystosowane do przechowywania substancji chemicznych – powinny w ocenie Wnioskodawcy podlegać amortyzacji według podwyższonej stawki. Gdyby celem ustawodawcy było ograniczenie stosowania podwyższonych stawek wyłącznie do przypadków używania obiektów niezgodnie z ich przeznaczeniem, warunek taki zostałby wyraźnie wskazany w przepisie.

5)  przepisy nie precyzują, czy negatywne czynniki muszą działać na obiekt w sposób ciągły. Zdaniem Spółki oznacza to, że mogą one występować również okresowo, np. na określonym etapie procesu technologicznego lub w ciągu danej pory roku. Potwierdzają to objaśnienia do Wykazu w zakresie pogorszonych warunków, gdzie jako przykład wymienia się m.in. używanie środków trwałych „pod ciągłym działaniem wody”. Dodatkowo, art. 16i ust. 3 ustawy o CIT przewiduje, że w przypadku wystąpienia lub ustania warunków uzasadniających podwyższenie stawek, zmiana następuje od miesiąca po zaistnieniu okoliczności – co oznacza, że szkodliwe czynniki mogą pojawiać się cyklicznie.

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy należy stwierdzić, że te z Budynków i Budowli, na które oddziałują lub w których składowane są opisane w stanie faktycznym substancje chemiczne i zanieczyszczenia biologiczne i chemiczne, użytkowane są w warunkach złych.

Jak bowiem wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, przez budynek hali odbiorów zrzucane są odpady komunalne do hali bunkra, w której czekają na dalszy ciąg procesu technologicznego, którym jest spalenie w kotle znajdującym się w budynku spalarni. Odpady same w sobie oddziałują w sposób biologiczny i chemiczny na otoczenie – odpady komunalne, składowane w określonych Budynkach Inwestycji, zawierają substancje organiczne, które w warunkach wysokiej wilgotności i temperatury sprzyjają rozwojowi mikroorganizmów (bakterii, grzybów), co dodatkowo wpływa na degradację materiałów budowlanych. Ponadto w okolicy Inwestycji znajdują się obiekty przemysłowe, które w toku swojej działalności emitują zanieczyszczenia i substancje chemiczne, które również mogą wpływać na lokalne warunki środowiskowe i samą konstrukcję Inwestycji.

Dodatkowo w procesie termicznego przekształcania odpadów, przeprowadzanego w Inwestycji, powstają spaliny. Są one oczyszczane poprzez specjalistyczne systemy, które jednak mimo wysokiej skuteczności nie powodują ich całkowitej redukcji. W efekcie, na elementy instalacji znajdujące się w Inwestycji – takie jak m.in. kanały spalin czy reaktory – w dalszym ciągu oddziałują szkodliwe substancje, wpływające na ich przyspieszone zużycie, korozję oraz konieczność częstszych przeglądów i konserwacji.

Na Inwestycję oddziałują także czynniki chemiczne, wynikające z obecności w Budynkach i Budowlach wody amoniakalnej, olejów napędowych zasilających pompy przeciwpożarowe oraz lekkiego oleju opałowego, stale obecnego w układzie technologicznym. Dodatkowo na Budynki, w których magazynowane są pyły z oczyszczania spalin i oczyszczania kotła, oddziałują środki chemiczne, znajdujące się w pozostałościach po spalaniu odpadów.

W świetle powyższego, w ocenie Spółki należy uznać, że wybrane Budynki i Budowle są używane pod wpływem niszczących środków chemicznych (poszczególne elementy Inwestycji służą do przechowywania tych substancji lub ich wytwarzania w ramach procesów technologicznych realizowanych w obiekcie), a zatem mamy do czynienia ze złymi warunkami używania budynków i budowli, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o CIT. Z tego względu, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest uprawniony do zastosowania w stosunku do tych Budynków i Budowli podwyższonych stawek amortyzacyjnych.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają liczne interpretacje indywidualne wydane w zbliżonych stanach faktycznych, w tym m.in.:

·      interpretacje indywidualne sygn. 0111-KDIB2-1.4010.49.2020.1.AR z dnia 26 marca 2020 r. oraz sygn. 0111-KDIB1-2.4010.313.2019.1.DP z dnia 23 września 2019 r., których przedmiotem była autostrada, na którą oddziałują niszczące czynniki w postaci spalin, olejów i innych chemikaliów wykorzystywanych do napędu samochodów;

·      interpretacja indywidualna sygn. 0114-KDIP3-1.4011.621.2019.2.ES z dnia 11 marca 2020 r., dotycząca hali produkcyjnej, w której panowały warunki mikroklimatyczne z koncentracją szkodliwych gazów, w tym amoniaku, siarkowodoru i dwutlenku węgla;

·      interpretacja indywidualna sygn. ILPB4/423-26/14-2/ŁM z dnia 15 kwietnia 2014 r., dotycząca infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej, w której elementach m.in. przechowywane są substancje chemiczne oraz na które oddziałują ścieki zawierające szkodliwe środki chemiczne.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.

Jak wskazano wcześniej, za pogorszone warunki używania budynków i budowli uważa się używanie tych środków trwałych pod ciągłym działaniem wody, par wodnych, znacznych drgań, nagłych zmian temperatury oraz innych czynników powodujących przyspieszenie zużycia obiektu.

Z powyższej regulacji można wywnioskować, że:

•      pogorszone warunki używania, uprawniające do zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych, mogą wystąpić nie tylko w przypadku używania obiektów pod ciągłym działaniem wody, par wodnych, znacznych drgań, nagłych zmian temperatury, ale także innych czynników – warunkiem jest natomiast, aby powodowały one przyspieszenie zużycia obiektów;

•      czynniki pogarszające stan danego składnika majątku muszą oddziaływać na niego w sposób trwały, a nie jednorazowy – wykluczone są więc incydentalne zdarzenia, takie jak klęski żywiołowe. Ciągłość nie oznacza jednak nieprzerwanego wpływu; dopuszczalne jest działanie okresowe lub cykliczne, nawet jeśli nie występuje przez cały okres użytkowania, co potwierdzają organy podatkowe (m.in. interpretacja indywidualna sygn. 0111-KDIB1-3.4010.373.2020.1.IM z dnia 9 października 2020 r.);

•      oddziaływanie negatywnych czynników musi prowadzić do szybszego zużycia środka trwałego niż w sytuacji, gdyby czynniki te nie występowały. Nie ma przy tym znaczenia, że dany obiekt został zaprojektowany do pracy w trudnych warunkach – przepisy nie wprowadzają ograniczeń w tym zakresie.

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy należy stwierdzić, że te z Budynków i Budowli, na które oddziałują opisane w stanie faktycznym wilgotność/para wodna, różnice temperatur lub drgania i wibracje, użytkowane są warunkach pogorszonych.

Jak bowiem wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Budynki i Budowle będą używane pod ciągłym działaniem negatywnych czynników, przyspieszających ich zużycie, takich jak:

•      wysoka wilgotność i para wodna – w elementach o otwartej konstrukcji może dochodzić do gromadzenia się wody, a dodatkowo w sezonie zimowym ze względu na kondensację wody zawartej w odpadach znajdujących się w Budynkach dochodzi do zwiększenia wilgotności powietrza;

•      różnice temperatur – przez cały rok temperatura powietrza wewnątrz części Budynków jest znacznie wyższa niż temperatura zewnętrzna, co powoduje wystąpienie istotnej różnicy termicznej, która negatywnie wpływa na trwałość konstrukcji wykonanej z metalu. Materiał ten jest bowiem szczególnie podatny na zjawisko rozszerzalności cieplnej, co może prowadzić do deformacji i osłabienia struktury w dłuższej perspektywie;

•      drgania i wibracje – pracujące urządzenia technologiczne, takie jak stół wibracyjny, generują znaczące drgania mechaniczne, które przenoszą się na elementy konstrukcyjne Budynków, powodując ich okresowe drganie. Dodatkowo drgania i wibracje są generowane przez ciężkie pojazdy dostawcze, dostarczające odpady komunalne do Inwestycji oraz zwiększony ruch samochodów ciężarowych, wynikający z położenia w sąsiedztwie licznych zakładów przemysłowych. Długotrwałe oddziaływanie takich sił prowadzi do przyspieszonego zużycia ścian oraz innych elementów konstrukcyjnych Budynków i Budowli;

•      czynniki obciążeniowe - w Budynkach wchodzących w skład Inwestycji występuje wzmożony ruch ciężkich pojazdów dostarczających odpady komunalne. Samochody te wjeżdżają m.in. do hali dostaw, gdzie zrzucają odpady do bunkra, co powoduje nadmierne obciążenia na posadzkach i fundamentach, zwiększając ryzyko pęknięć i deformacji konstrukcji, co w dłuższej perspektywie skutkuje koniecznością kosztownych napraw.

W świetle powyższego, w ocenie Spółki, wybrane Budynki i Budowle wchodzące w skład Inwestycji są użytkowane pod ciągłym działaniem czynników szkodliwych, które powodują przyspieszenie zużycia tych obiektów. Jak wskazano wyżej, znaczenia w tym zakresie nie powinien mieć fakt konstrukcyjnego przystosowania tych elementów do bardziej wymagających warunków użytkowania.

Zdaniem Wnioskodawcy, należy zatem uznać, że te Budynki i Budowle, na które oddziałują wskazane powyżej czynniki są używane w warunkach pogorszonych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o CIT. Z tego względu, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest uprawniony do zastosowania w stosunku do tych Budynków i Budowli podwyższonych stawek amortyzacyjnych.

Możliwość stosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych w odniesieniu do środków trwałych użytkowanych w warunkach zbliżonych do tych, w których używane są Budynki i Budowle wchodzące w skład Inwestycji, potwierdzały organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych, m.in.:

•      w interpretacji sygn. 0111-KDIB1-3.4010.484.2025.1.JG z dnia 9 października 2025 r. organ zgodził się z podatnikiem, że w stosunku do budynków i budowli poddanych ciągłemu działaniu drgań, wysokich temperatur oraz innych czynników powodujących przyspieszenie zużycia obiektu, dochodzi do wystąpienia pogorszonych warunków użytkowania;

•      w interpretacji sygn. 0111-KDIB1-1.4010.130.2020.2.DK z dnia 28 maja 2020 r., dotyczącej szklarni, wskazano, że znaczne różnice temperatur oraz wynikające z nich intensywne oddziaływanie rozszerzalności cieplnej na konstrukcję obiektu prowadzą do szybszego zużycia środków trwałych, co stanowi przesłankę do zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych;

•      w interpretacji sygn. 0111-KDIB2-1.4010.49.2020.1.AR z dnia 26 marca 2020 r., dotyczącej autostrady, na którą w sposób ciągły oddziałują m.in. drgania ciągłego ruchu samochodowego czy czynniki atmosferyczne, takie jak deszcze, śnieżyce i silne wiatry, potwierdzono, że mamy do czynienia z użytkowaniem w pogorszonych warunkach;

•      w interpretacji sygn. 0115-KDIT3.4011.86.2019.1.WM z dnia 2 kwietnia 2019 r., która dotyczyła budynku stacji kontroli pojazdów, narażonego na działanie takich niekorzystnych czynników, jak m.in. duże drgania, związane z wykonywanymi usługami diagnostyki samochodów ciężarowych czy duży nacisk na podłoże przejeżdżających samochodów, potwierdzono możliwość zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych.

Jednocześnie Wnioskodawca pragnie podkreślić, że ze względu na wysoki stopień skomplikowania Inwestycji, poszczególne jej elementy mogą być użytkowane w warunkach pogorszonych lub w warunkach złych. Każdorazowo pracownicy Spółki będą w stanie wskazać, jakie konkretne szkodliwe czynniki wpływają na dany Budynek lub Budowlę, wchodzące w skład Inwestycji i to na tej podstawie Spółka będzie decydowała, przy zastosowaniu jakiego współczynnika należy podwyższyć stosowaną dla danego środka trwałego stawkę amortyzacyjną.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:

Na podstawie art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

W myśl art. 16h ust. 2 ustawy o CIT:

Stosownie do treści art. 16i ust. 1 ustawy o CIT:

Z powyższych przepisów wynika, że amortyzacja podatkowa stanowi formę rozłożonego w czasie obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w okresie dłuższym niż 1 rok (środków trwałych). Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiących Załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Aby dany składnik majątku mógł zostać zaliczony do środków trwałych, musi stanowić własność lub współwłasność podatnika.

Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych stanowi Załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stawki amortyzacyjne przyporządkowane są do środków trwałych oznaczonych symbolami. Ich rozwinięcie znajduje się w Klasyfikacji Środków Trwałych, którą określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie klasyfikacji środków trwałych (t. j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1864), będące rozporządzeniem wykonawczym do ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1799 ze zm.).

Na mocy art. 16i ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT:

Z art. 16i ust. 7 ustawy o CIT wynika, że:

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy są Państwo uprawnieni do zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a i b ustawy o CIT w odniesieniu do tych Budynków i Budowli które są użytkowane w warunkach pogorszonych i złych.

Stosownie do objaśnienia nr 1 do Wykazu stawek amortyzacyjnych, za pogorszone warunki używania budynków i budowli, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o CIT, uważa się używanie tych środków trwałych pod ciągłym działaniem wody, par wodnych, znacznych drgań, nagłych zmian temperatury oraz innych czynników powodujących przyspieszenie zużycia obiektu.

Zatem, dla budynków i budowli używanych pod ciągłym działaniem wysokiej wilgotności i pary wodnej, różnic temperatur, drgań i wibracji podatnicy mogą podwyższać stawki podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych – przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2.

Z kolei, stosownie do objaśnienia nr 2 do ww. Wykazu za złe warunki używania budynków i budowli, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. b, uważa się używanie tych środków trwałych pod wpływem niszczących środków chemicznych, a zwłaszcza gdy służą one produkcji, wytwarzaniu lub przechowywaniu żrących środków chemicznych. Dotyczy to również przypadków silnego działania na budynek lub budowlę niszczących środków chemicznych rozproszonych w atmosferze, wodzie lub wydzielających się w postaci oparów, których źródłem są inne obiekty znajdujące się w pobliżu.

Zatem, dla budynków i budowli używanych pod silnym działaniem substancji chemicznych oraz zanieczyszczeń chemicznych podatnicy mogą podwyższać stawki podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych – przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4.

Należy przy tym podkreślić, że uprawnienie do stosowania podwyższonej stawki nie ma charakteru stałego i dotyczy okresu, w którym istnieją okoliczności pozwalające uznawać budynek lub budowlę za używane w warunkach pogorszonych lub złych. Okoliczności używania budynku mogą bowiem ulegać zmianie, w tym w sposób powodujący ustanie warunków uzasadniających podwyższenie stawek. W takim przypadku podatnik ma obowiązek obniżyć stawkę do poziomu wynikającego z Wykazu.

Dokonana wykładnia przepisów prawa podatkowego wyjaśnia przesłanki istnienia po stronie podatnika uprawnienia określonego w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a i b ustawy o CIT. Możliwość skorzystania z omawianego uprawnienia przez zindywidualizowanego podatnika jest uzależniona od stwierdzenia, że w konkretnej, zaistniałej u niego sytuacji faktycznej przesłanki te zostały spełnione czyli zaistniały okoliczności faktyczne wskazane w hipotezie normy prawnej zawartej w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a i b.

Przesądzenie, czy warunki te zostały spełnione w danym stanie faktycznym, tj., przesądzenie, czy dany budynek lub budowla jest używany w warunkach pogorszonych lub złych wymaga w przypadku warunków pogorszonych zbadania kwestii istnienia wysokiej wilgotności i pary wodnej, różnic temperatur, drgań i wibracji, oraz stopnia ich intensywności, natężenia, zmienności, czasu występowania. Konieczna jest również analiza wpływu tych czynników na obiekt – obejmująca w szczególności ocenę stanu technicznego budynku, stopnia jego zużycia, w tym relacji rzeczywistego zużycia (niszczenia) budynku lub budowli do zużycia przewidzianego dla tego rodzaju obiektu używanego w standardowych, normalnych warunkach oraz czynników wpływających na ewentualne przyspieszone zużycie obiektu – dokonana z uwzględnieniem obowiązujących norm służących ocenie szkodliwości tych czynników na budynki. Z kolei w przypadku warunków złych wymaga zbadania istnienia niszczących środków chemicznych na środki trwałe. Innymi słowy, ocena warunków używania budynku sprowadza się do dokonania ustaleń okoliczności faktycznych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Budynki i Budowle wykorzystywanych przez Spółkę do prowadzonej działalności skupiającej się na wytwarzania energii cieplnej oraz energii elektrycznej poddane są ciągłemu i silnemu działaniu w warunkach wysokiej wilgotności i pary wodnej, różnic temperatur, działania substancji chemicznych, drgań i wibracji, zanieczyszczenia biologicznego i chemicznego, innych czynników. Budynki i Budowle są przystosowane do używania w opisanych warunkach.

Inwestycja – jako kompleksowy zakład przemysłowy (spalarnia śmieci wraz z kotłownią) – jest przeznaczona do termicznego przekształcania odpadów z odzyskiem energii cieplnej. W jej skład wchodzą następujące Budynki:

1.  budynek hali odbioru odpadów,

2.  budynek hali bunkra,

3.  budynek spalarni – kotłownia z instalacją oczyszczania spalin,

4.  budynek hali generatora – maszynownia,

5.  budynek kotłowni – kotłownia szczytowa z pompownią wody sieciowej,

6.  Budynek przygotowania wody technologicznej,

7.  Silos popiołów.

Oprócz Budynków, w skład Inwestycji wchodzą również Budowle:

1.  Komin spalarni,

2.  Budowla stacji magazynowania wody amoniakalnej z uziemieniem,

3.  Budowla sortowni żużla/popiołu,

4.  Budowla stanowiska mycia kół,

5.  Budowla podoczyszczalni ścieków,

6.  Budowla wiaty na odpady komunalne,

7.  Kontener pompowni ppoż,

8.  Kontener pompowni oleju lekkiego,

9.  Komin kotłowni,

10.  Agregat diesla.

Proces technologiczny rozpoczyna się w hali odbioru odpadów, zwanej również halą rozładunkową, gdzie odpady komunalne dostarczane są przez samochody ciężarowe i z której są zrzucane bezpośrednio do bunkra (znajdującego się w hali bunkra). W obiekcie tym panuje stałe podciśnienie, które zapobiega wydostawaniu się odorów poza Inwestycję. Bunkier pełni funkcję magazynu paliwa RDF oraz miejsca, w którym następuje homogenizacja paliwa poprzez jego mieszanie, które następnie trafia do leja zasypowego i jest przesuwane przez podajnik odpadów na ruszt schodkowy – dolny element kotła i komory spalania, gdzie temperatura sięga nawet 1300°C. Kocioł znajduje się w budynku kotłowni spalarni.

Wytworzone w procesie spalania ciepło podgrzewa wodę kotłową w kotle pięciociągowym, prowadząc do powstania pary wodnej. Podgrzana na ścianach kotła woda trafia do walczaka, gdzie następuje oddzielenie pary od wody, a następnie para trafia do przegrzewaczy, w których osiąga temperaturę ok. 420°C, stając się tzw. „parą suchą”. Przegrzana para napędza turbinę parową, która za pośrednictwem przekładni mechanicznej napędza generator wytwarzający energię elektryczną. Para po napędzeniu turbiny trafia do dwóch wymienników ciepłowniczych wykorzystywanych do podgrzewania wody sieciowej w miejskim systemie ciepłowniczym. Spaliny powstające w wyniku termicznego przekształcania odpadów są kierowane do zaawansowanego, wieloetapowego systemu oczyszczania, który skutecznie ogranicza emisję tlenków azotu, metali ciężkich, związków organicznych oraz usuwa związki siarki z gazów spalinowych.

W budynku kotłowni znajdują się natomiast dwa kotły gazowo-olejowe, które stanowią rezerwowe źródło mocy i poprzez spalanie gazu/oleju dostarczanego do nich ze zbiorników generują energię, aby zaspokoić zapotrzebowanie miejskiej sieci ciepłowniczej na ciepło.

Wskazali Państwo również, że różne Budynki i Budowle podlegają wpływowi różnych wskazanych w opisie sprawy czynników szkodliwych, Wnioskodawca jest w stanie przypisać, które z Budynków i Budowli podlegają którym wskazanym czynnikom szkodliwym.

Przenosząc przedstawione uregulowania prawne na grunt analizowanej sprawy należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym będą mieli Państwo możliwość zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a i b ustawy o CIT, tj. przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2 w doniesieniu do Budynków i Budowli używanych w warunkach pogorszonych (oznaczone w tabeli jako warunki użytkowania „A”) oraz współczynników nie wyższych niż 1,4 w odniesieniu do Budynków i Budowli używanych w warunkach złych (oznaczone w tabeli jako warunki użytkowania „B”).

Dodatkowo należy zaznaczyć odrębność podstawy materialnoprawnej korzystania z omawianego uprawnienia, jaką jest zaistnienie przesłanek wynikających z regulacji art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a i b ustawy o CIT, od sposobu udowodnienia, że przesłanki te faktycznie zaistniały. Decyzję o podwyższeniu stawki amortyzacyjnej budynku podejmuje podatnik, uwzględniając istniejący stan faktyczny i treść powoływanych unormowań. Stosując omawiany art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a i b podatnik musi jednak liczyć się z koniecznością przedstawienia dowodów potwierdzających prawidłowość tej czynności na etapie ewentualnych późniejszych postępowań podatkowych lub kontrolnych.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Nadmienia się, że to na podatniku ciąży obowiązek dokonania prawidłowej klasyfikacji środka trwałego (środków trwałych) do odpowiedniej grupy KŚT. Po dokonaniu zaś takiej klasyfikacji to na podatniku spoczywa ciężar udowodnienia faktu, iż dany środek trwały podlega odpowiedniej klasyfikacji, gdyż to podatnik jest osobą, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i w tej danej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.