Interpretacja 0111-KDWB.4010.201.2025.2.HK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 28 grudnia 2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą „X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…)” (dalej jako: „X”), wpisana do rejestru przedsiębiorców (…).

Spółka X powstała (…) w wyniku połączenia dwóch podmiotów: A Spółka z o.o. z siedzibą w (…) z B Spółka z o.o. z siedzibą w (…).

Wnioskodawca prowadzi działalność inwestycyjną w zakresie budownictwa społecznego, realizując przedsięwzięcia na podstawie ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1070 ze zm.).

Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD), przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy (…).

Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 u.p.d.o.p.

Wnioskodawca posiada siedzibę oraz zarząd na terytorium Polski i nie prowadzi działalności gospodarczej za pośrednictwem zakładu w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, ani w jakiejkolwiek innej formie poza jej terytorium.

Wnioskodawca osiąga zarówno przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, jak i przychody korzystające ze zwolnienia przedmiotowego, o których mowa w treści przepisów art. 17 ust. 1 pkt 44 w zw. z art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p.

Spółka X przejęła nieodpłatnie (…) na podstawie zawartych aktów notarialnych lokale mieszkalne (tzw. mieszkania zakładowe) od Y. W latach 2024-2025 Wnioskodawca dokonał częściowo odpłatnego zbycia wszystkich tych lokali mieszkalnych na rzecz Gminy Z.

Celem transakcji było umożliwienie gminie uzyskania finansowego wsparcia z funduszu dopłat na zakup byłych mieszkań zakładowych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2006 r. o finansowym wsparciu niektórych przedsięwzięć mieszkaniowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 377 ze zm.; dalej: „ustawa o finansowym wsparciu”), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 29 września 2022 r. o zmianie niektórych ustaw wspierających poprawę warunków mieszkaniowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2456).

Przedmiotowe lokale mieszkalne zostały przez Wnioskodawcę zaliczone do środków trwałych oraz podlegały amortyzacji podatkowej w rozumieniu przepisu art. 16a ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., zanim wprowadzono zakaz amortyzacji tych składników majątku na mocy przepisu art. 16c pkt 2a u.p.d.o.p., wprowadzony przepisem art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw.

Środki finansowe uzyskane w wyniku wsparcia z ustawy o finansowym wsparciu nie zostały przekazane na rachunek Wnioskodawcy. Spółka X nie była stroną umowy dotacyjnej i nie otrzymała żadnej formy dofinansowania w rozumieniu przepisów ustawy o finansowym wsparciu.

Przychód uzyskany przez Wnioskodawcę ze sprzedaży przedmiotowych lokali mieszkalnych nie stanowi dla niego przychodu podatkowego. Wnioskodawca korzysta w tym zakresie ze zwolnienia przedmiotowego z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, o którym mowa w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p., obejmującego dochody (przychody) uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, przeznaczone na cele związane z utrzymaniem tych zasobów.

Z uwagi na fakt, iż Spółka X prowadzi działalność mieszaną obejmującą zarówno obszary opodatkowane, jak i zwolnione z opodatkowania, ponoszone przez nią koszty pośrednie (koszty mieszane) nie mogą być bezpośrednio przyporządkowane do konkretnej kategorii przychodów.

W konsekwencji, w celu prawidłowego ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodów podlegających odliczeniu, Wnioskodawca stosuje tzw. „klucz alokacyjny”, o którym mowa w treści przepisu art. 15 ust. 2 w związku z ust. 2a u.p.d.o.p.

Wnioskodawca rozpoznaje przychody z tytułu sprzedaży przedmiotowych lokali mieszkalnych jako przychody z działalności zwolnionej z opodatkowania, które wpływają na ustalony współczynnik proporcji stosowany do rozliczenia kosztów mieszanych.

Pytanie

Czy uzyskany przez Wnioskodawcę przychód ze sprzedaży lokali mieszkalnych stanowi przychód o charakterze incydentalnym, który nie powinien być uwzględniany przy ustalaniu proporcji przychodów opodatkowanych i zwolnionych, służącej rozliczeniu kosztów mieszanych w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.p.?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód ze sprzedaży lokali mieszkalnych nie stanowi przychodu o charakterze incydentalnym. Przychód ten powinien być uwzględniany przy ustalaniu proporcji przychodów opodatkowanych i zwolnionych, służącej rozliczeniu kosztów mieszanych w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.p., tym samym do wyliczenia proporcji kosztów uzyskania przychodów opodatkowanych i zwolnionych, o których mowa w przepisie art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.p., należy wziąć wszystkie uzyskane przychody, w tym przychód ze sprzedaży lokali mieszkalnych będących przedmiotem wniosku.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 3 ust. 1 u.p.d.o.p. podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Objęcie nieograniczonym obowiązkiem podatkowym oznacza dla danego podatnika opodatkowanie w Polsce, zasadniczo, całości jego dochodów, tj. wszystkich dochodów osiąganych przez niego zarówno ze źródeł polskich, jak i zagranicznych (M. Wilk [w:] A. Krajewska, A. Mariański, A. Nowak-Piechota, J. Żurawiński, M. Wilk, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, wyd. IV, Warszawa 2016, art. 3.).

Niewątpliwie Spółka X posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terenie Rzeczpospolitej Polskiej.

Zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p. wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Stosownie do wyżej cytowanego przepisu (wprowadzonego przepisem art. 1 pkt 18 lit. a tiret czwarty ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - Dz. U. Nr 217, poz. 1589), z dniem 1 stycznia 2007 r. - zwolnione od podatku są wyłącznie te dochody wspólnot mieszkaniowych, które zostały uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i które zostały przeznaczone na utrzymanie tych zasobów.

 

Wobec powyższego opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody uzyskane z:

1) gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych oraz

2) innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy zostaną przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Ustawodawca nie dokonał zdefiniowania pojęć: „zasobów mieszkaniowych” oraz „gospodarki zasobami mieszkaniowymi” (zob. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2018 r., sygn. akt II FSK 3428/16, LEX nr 2734618.). Zauważyć należy jednak, że w języku potocznym, pojęcie „gospodarka”, w kontekście omawianego przypadku oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. Z definicji zawartej w Słowniku języka polskiego (Wydawnictwo PWN) wynika również, że pojęcie „gospodarki” nie ogranicza się tylko do zarządzania i dysponowania, ale obejmuje także całość mechanizmów i warunków działania podmiotów gospodarczych związanych z wytwarzaniem i podziałem dóbr i usług. „Zasób” zaś to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Natomiast pojęcie „mieszkanie” jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka. Tak więc przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowych”, określa rzeczy związane z mieszkaniem.

Zauważyć należy jednak, że w języku potocznym, pojęcie „gospodarka” w kontekście omawianego przypadku nie ogranicza się tylko do zarządzania i dysponowania czymś, ale obejmuje także całość mechanizmów i warunków działania podmiotów gospodarczych związanych z wytwarzaniem i podziałem dóbr i usług (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 października 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 824/08).

Tym samym z interpretacji językowej wynika, że przez pojęcie „zasób mieszkaniowy” należy rozumieć zgromadzone pomieszczenia mieszkalne, natomiast „gospodarka zasobami mieszkaniowymi” obejmuje całość mechanizmów związanych ze zgromadzonymi pomieszczeniami mieszkalnymi.

W orzecznictwie sądowo-administracyjnym wskazuje się, że zakres pojęcia „zasób mieszkaniowy” należy ustalać w oparciu o kryterium funkcjonalności. W orzeczeniach na podstawie wykładni językowej uznano, że pojęcie to obejmuje budynki i lokale mieszkalne, znajdujące się w nich urządzenia techniczne i pomieszczenia, a także odrębne budynki i urządzenia służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych osób zamieszkujących w budynkach i lokalach mieszkalnych. Z orzeczeń sądów administracyjnych wynika, że zasobem mieszkaniowym są budynki mieszkalne i lokale mieszkalne w takich budynkach oraz wszystko to, co jest z nimi funkcjonalnie związane i w sposób bezpośredni umożliwia tym budynkom i lokalom spełnianie funkcji mieszkalnych (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 czerwca 2023 r., sygn. akt II FSK 56/23, LEX nr 3602180).

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy przychód uzyskany ze sprzedaży lokali mieszkalnych pozostaje w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą w zakresie zarządzania zasobami mieszkaniowymi.

Jednocześnie dochód (przychód) powstały z tego tytułu, w myśl przepisu art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p. wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega wyłącznie dochód z działalności gospodarczej innej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, niezależnie od celu, na jaki zostanie przekazany.

Transakcja polegająca na kupnie (…) i sprzedaży lokali mieszkalnych przez Wnioskodawcę nie stanowi takiej działalności, gdyż lokale te są składnikami majątku w ramach prowadzonej gospodarki zasobami mieszkaniowymi. W związku z tym przychód uzyskany z ich zbycia korzysta ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p.

Wnioskodawca prowadzi zarówno działalność w zakresie gospodarki zasobami mieszkaniowymi, korzystającą ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p., jak i inną działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W związku z powyższym, stosując przepisy art. 12 u.p.d.o.p., zobowiązany jest do podziału przychodów na te pochodzące z gospodarki zasobami mieszkaniowymi oraz z pozostałej działalności.

W odniesieniu do kosztów, których nie można bezpośrednio przypisać do przychodów z konkretnych źródeł, zastosowanie mają przepisy art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.p.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 2 u.p.d.o.p., jeśli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł opodatkowanych oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe przypisanie kosztów do poszczególnych źródeł, ustala się je proporcjonalnie do udziału przychodów z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Przepis ten stosuje się również, gdy część przychodów jest zwolniona z opodatkowania, przy czym odpowiednie zastosowanie znajduje art. 7 ust. 3 pkt 3 u.p.d.o.p.

W konsekwencji prawidłowe ustalenie kosztów uzyskania przychodów, których nie da się przypisać do konkretnych źródeł, wymaga ich rozliczenia proporcjonalnie do udziału przychodów z poszczególnych źródeł w ogólnej kwocie przychodów z całokształtu działalności.

Wnioskodawca ponosi koszty ogólne, których nie można bezpośrednio przypisać do przychodów opodatkowanych lub zwolnionych. W związku z tym, przy ustalaniu proporcji, Wnioskodawca uwzględnia wszystkie uzyskane przychody w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Sprzedaż lokali mieszkalnych, choć nie stanowi działalności podstawowej Spółki X, pozostaje powiązana z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w zakresie gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

Lokale te były składnikami majątku trwałego Wnioskodawcy, wykorzystywanymi w działalności statutowej w obszarze budownictwa społecznego, a ich zbycie stanowiło konsekwencję działań inwestycyjnych i zarządczych.

W związku z powyższym przychód ze sprzedaży lokali nie może być traktowany jako przychód incydentalny (akcesoryjny), wynikającego ze zdarzenia losowego, które mają charakter uboczny, niepowtarzalny i nie są związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Jeżeli jednak przychód, choćby jednorazowy, pozostaje w związku z działalnością gospodarczą, nie można go uznać za incydentalny, lecz jako przychód powiązany z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy.

W zakresie incydentalności transakcji, tożsame stanowisko, zgodne z poglądem Wnioskodawcy wyraził tutejszy Organ - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 5 czerwca 2025 r., o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.472.2021.12.MBD (http://sip.mf.gov.pl/).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, na szczególnym względzie należy mieć celowość wprowadzonych przepisów prawa oraz ich ratio legis (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 lutego 2025 r. o sygn. akt II FSK 651/22, LEX nr 3845244).

Niezależnie jednak od ewentualnej kwalifikacji tej sprzedaży jako zdarzenia incydentalnego, uzyskany przychód stanowi przychód podatkowy w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p., a zatem jako element ogólnej działalności gospodarczej Spółki X powinien zostać uwzględniony przy ustalaniu proporcji, o której mowa w art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.p.

W konsekwencji, uwzględnienie tego przychodu przy ustalaniu proporcji kosztów mieszanych jest uzasadnione i zgodne z celem przepisu art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.p.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”):

 

Na podstawie art. 7 ust. 1 i 2 updop:

 1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

 2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Stosownie do treści art. 12 ust. 1 pkt 1 updop:

Jednocześnie, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 updop:

Na podstawie art. 15 ust. 1 updop:

Zatem za koszty uzyskania przychodów należy uznać wszelkie wydatki - po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, tj. wymienionych w negatywnym katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów - o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z przychodami. Mowa tu zarówno o kosztach bezpośrednio związanych z uzyskiwanym przychodem, jak i o kosztach dotyczących całokształtu działalności podatnika lub z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów, czyli związanych z funkcjonowaniem firmy.

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 updop:

Z uwagi na fakt, że Państwa Spółka uzyskuje dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi oraz dochody opodatkowane, to powinna prowadzić księgi rachunkowe w ten sposób, aby rozdzielić przychody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, przychody opodatkowane oraz odpowiednio przypadające na nie koszty. Pozwoli to na wyodrębnienie dochodów z działalności gospodarczej (podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym) i gospodarki zasobami mieszkaniowymi (zwolnionej od podatku dochodowego).

Zgodnie z art. 15 ust. 2 updop:

Z kolei, stosownie do art. 15 ust. 2a updop:

Z powyższego wynika, że w sytuacji braku możliwości przypisania danych kosztów do poszczególnych źródeł przychodów, aby ustalić jaka część kosztów powinna obniżać dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, podatnik powinien zastosować proporcję przychodów z tych źródeł do ogólnej sumy osiągniętych w danym roku przychodów.

Warunkiem zastosowania tego przepisu jest, by podatnik ponosił wydatki zaliczone do kosztów uzyskania przychodów związane z dochodami ze źródeł, które w części podlegają opodatkowaniu oraz w części nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych lub są z niego zwolnione.

Wprowadzony przez ustawodawcę tzw. klucz przychodowy ma charakter uniwersalny i obligatoryjny w sytuacji, gdy nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła.

 

W odniesieniu do powyższego wskazuję, że warunkiem niezbędnym do ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 2 i 2a updop, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

   - faktyczne poniesienie wydatków zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów zarówno ze źródeł, z których dochód w części podlega opodatkowaniu, a w części jest zwolniony z opodatkowania;

   - brak możliwości przyporządkowania wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodów do dochodów opodatkowanych/zwolnionych z opodatkowania.

Zatem, sposób ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodu określony w art. 15 ust. 2 i 2a updop, ma zastosowanie tylko w sytuacji, gdy podatnik jednocześnie osiąga dochody ze źródeł, które w części podlegają opodatkowaniu oraz dochody, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych lub są z niego zwolnione i ponosi wydatki, zaliczane do kosztów uzyskania przychodu, których nie można przyporządkować do dochodów opodatkowanych/zwolnionych z opodatkowania. Faktycznie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością, w pierwszej kolejności należy ocenić na podstawie kryteriów określonych w art. 15 i art. 16 updop. Następnie wydatki, które mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, powinny zostać przyporządkowane do dochodów z działalności opodatkowanej i nieopodatkowanej (tj. niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych albo zwolnionej z tego podatku). To przyporządkowanie winno nastąpić na podstawie właściwie sporządzonych dokumentów i prowadzonych ksiąg podatkowych. Dopiero, jeżeli nie jest możliwe ich bezpośrednie przyporządkowanie do poszczególnych rodzajów działalności, należy dokonać tego zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a updop. Ustalenie wysokości kosztów uzyskania przychodów zgodnie z powołaną zasadą ma więc charakter szczególny i może mieć zastosowanie jedynie w stosunku do niektórych kosztów, np. dotyczących zarówno działalności zwolnionej i działalności opodatkowanej, których obiektywnie nie można przyporządkować do dochodów zwolnionych od podatku i do dochodów podlegających opodatkowaniu.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka osiąga zarówno przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, jak i przychody korzystające ze zwolnienia. W latach 2024-2025 Spółka dokonała zbycia lokali mieszkalnych i uzyskała z tego tytułu przychody zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 updop. Z uwagi na fakt, że Spółka prowadzi działalność mieszaną obejmującą zarówno obszary opodatkowane, jak i zwolnione z opodatkowania, ponoszone przez nią koszty pośrednie (koszty mieszane) nie mogą być bezpośrednio przyporządkowane do konkretnej kategorii przychodów. W konsekwencji, w celu prawidłowego ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodów podlegających odliczeniu, Spółka stosuje tzw. „klucz alokacyjny”, o którym mowa w treści przepisu art. 15 ust. 2 w związku z ust. 2a updop.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy uzyskany przez Spółkę przychód ze sprzedaży lokali mieszkalnych powinien być uwzględniany przy ustalaniu proporcji przychodów opodatkowanych i zwolnionych, służącej rozliczeniu kosztów mieszanych w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 i 2a updop.

W sytuacji opisanej we wniosku, gdy mamy do czynienia z brakiem możliwości przypisania danych kosztów do poszczególnych źródeł przychodów, aby ustalić jaka część kosztów powinna obniżać dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, podatnik powinien zastosować proporcję przychodów z tych źródeł do ogólnej sumy osiągniętych w danym roku przychodów. Oznacza to, że w celu dokonania podziału kosztów ogólnych - zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a updop - powinni Państwo ustalić stosunek przychodów generowanych z danego źródła przychodów w całości przychodów Spółki. Należy zauważyć, że art. 15 ust. 2 i 2a updop, wskazuje na podział kosztów wg proporcji w jakiej pozostają przychody z poszczególnych źródeł do ogólnej kwoty przychodów z całokształtu prowadzonej działalności (tj. opodatkowanej i zwolnionej z opodatkowania).

 

Tak więc, zgodnie z metodą określoną w art. 15 ust. 2-2a updop, należy dokonać następujących czynności:

1) ustalić ogólną kwotę przychodów,

2) ustalić ogólną kwotę kosztów,

3) ustalić kwotę przychodów ze źródła, z którego dochód podlega opodatkowaniu,

4) ustalić stosunek procentowy, w jakim przychody z punktu 3 pozostają do przychodów z punktu 1,

5) ustalić kwotę kosztów stanowiących koszty uzyskania przychodów (stosunek procentowy, o którym mowa w pkt 4, pomnożony przez koszty z pkt 2).

Podsumowując, w celu przyporządkowania kosztów mieszanych do przychodów opodatkowanych i zwolnionych, zgodnie z metodą o której mowa w art. 15 ust. 2 i 2a updop, do wyliczenia proporcji należy uwzględnić wszystkie przychody, w tym przychód ze sprzedaży lokali mieszkalnych, o którym mowa w opisie sprawy. Bez znaczenia na powyższe pozostaje fakt czy ten przychód miał charakter incydentalny czy nie.

Biorąc powyższe pod uwagę Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

 

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

 

Odnosząc się do przywołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej oraz orzeczeń sądów administracyjnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

 

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

 

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

 

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

 

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.