Interpretacja 0111-KDWB.4014.23.2026.1.AW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (Pożyczkobiorca) jest polskim rezydentem podatkowym, zarejestrowanym jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (VAT). Spółka prowadzi działalność w sektorze nowoczesnych technologii (…), rozwijając zaawansowane systemy (…).

Pożyczkodawca (A) jest podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą w rozumieniu przepisów o cenach transferowych. A również jest czynnym podatnikiem VAT i prowadzi działalność w zakresie tworzenia oprogramowania wspierającego (…) (systemy (…)). Obie spółki mają siedzibę w (…) przy ul. (…) i dysponują profesjonalnym zapleczem kapitałowym oraz operacyjnym.

Wnioskodawca planuje pozyskanie finansowania wewnątrzgrupowego od podmiotu powiązanego na cele związane z dalszym rozwojem operacyjnym. Strony zamierzają zawrzeć umowę pożyczki na warunkach określonych poniżej.

Warunki planowanej pożyczki:

A. Kwota pożyczki: (…) EUR. Wypłata i spłata mogą następować w EUR lub PLN zgodnie z aktualnym kursem średnim PLN-EUR Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego wpłatę.

B. Oprocentowanie: (…).

C. Termin spłaty: (…) r.

D. Zgodność z Safe Harbour: Oprocentowanie zostało ustalone zgodnie z wymogami art. 11f ustawy o CIT (tzw. safe harbour dla pożyczek) oraz zgodnie z obwieszczeniem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 10 grudnia 2025 r.

E. Charakter transakcji: Pożyczkodawca, udzielający finansowania jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, wykona odpłatne (w zamian za odsetki) świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Czynność ta jako usługa finansowa, będzie korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

Pytanie

Czy planowana umowa pożyczki na kwotę (…) EUR będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b u.p.c.c., w związku z faktem, że czynność ta będzie podlegać regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług i będzie z tego podatku zwolniona przedmiotowo?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, planowana umowa pożyczki nie będzie podlegać opodatkowaniu PCC na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b u.p.c.c., a fakt, że transakcja ta mieści się w zakresie przedmiotowym ustawy o VAT (jako usługa finansowa zwolniona z VAT), automatycznie eliminuje obowiązek podatkowy w zakresie PCC.

Uzasadnienie prawne:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.c.c., podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy. Jednakże, na mocy art. 2 pkt 4 lit. b u.p.c.c., nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne (inne niż umowa spółki), jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług (z wyjątkami, które nie mają tu zastosowania).

W opisanym zdarzeniu przyszłym:

1. Status Pożyczkodawcy jako podatnika VAT: Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są podmioty wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą. Pożyczkodawca (A) występuje w roli podatnika VAT świadczącego usługę finansową polegającą na udostępnieniu kapitału za wynagrodzeniem w postaci odsetek.

2. Zwolnienie z VAT: Usługa ta jest objęta zwolnieniem przedmiotowym z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

3. Skutek w PCC: Fakt, że czynność pozostaje w zakresie przedmiotowym ustawy o VAT (nawet jeśli korzysta ze zwolnienia), automatycznie wyłącza ją z opodatkowania PCC. Udzielenie pożyczki przez spółkę kapitałową za wynagrodzeniem w postaci odsetek jest uznawane za odpłatne świadczenie usług, które mieści się w profesjonalnym obrocie gospodarczym, nawet jeśli nie jest to główny profil działalności podmiotu.

Planowana czynność wypełnia znamiona usługi wymienionej w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT (usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych). Sam fakt objęcia czynności zwolnieniem z VAT jest wystarczający, aby zastosować wyłączenie z PCC. Ustawodawca w art. 2 pkt 4 lit. b u.p.c.c. wprost wskazuje, że wyłączenie ma miejsce, gdy „przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług”.

Ustawa o PCC przewiduje pewne wyjątki, w których mimo objęcia czynności podatkiem VAT, PCC nadal należy zapłacić (np. umowy sprzedaży nieruchomości). Umowa pożyczki nie została jednak wymieniona w tym katalogu, co oznacza, że ogólna zasada wyłączenia ma tu pełne zastosowanie.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w aktualnej linii orzeczniczej, m.in. w:

-        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 12 stycznia 2026 r. (sygn. 0111-KDIB2-3.4014.651.2025.2.JS), w której organ potwierdził, że jeśli pożyczka jest udzielana przez czynnego podatnika VAT i stanowi dla niego odpłatne świadczenie usług, to pożyczkobiorca nie ma obowiązku zapłaty 0,5% PCC, niezależnie od kwoty pożyczki,

-        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 29 kwietnia 2025 r. (sygn. 0111-KDIB2-3.4014.125.2025.2.BD), w której organ wprost wskazuje, że udzielenie pożyczki w formie odpłatnego świadczenia przez czynnego podatnika VAT, gdy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (jest zwolnione z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT), skutkuje brakiem obowiązku zapłaty PCC na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) u.p.c.c.,

-        interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 kwietnia 2025 r., znak: 0111-KDIB3-1.4012.158.2025.2.ICZ, w której organ wprost wskazał, że czynność udzielenia przez pożyczkodawcę odpłatnej pożyczki na rzecz pożyczkobiorcy będzie stanowić czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatne świadczenie usług - a skoro usługi te mieszczą się w zakresie czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług jako wymienione wprost w tym przepisie, to usługa udzielenia pożyczki przez pożyczkodawcę na rzecz pożyczkobiorcy będzie korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.

Należy podkreślić, że art. 2 pkt 4 lit. b u.p.c.c. formułuje normę o charakterze bezwzględnym – wyłączenie z opodatkowania następuje w każdym przypadku, gdy czynność jest objęta reżimem podatku VAT (również poprzez zwolnienie przedmiotowe), bez względu na wartość przedmiotu

czynności cywilnoprawnej. Ustawa o PCC nie przewiduje żadnego progu kwotowego, powyżej którego wyłączenie to przestałoby obowiązywać.

Mając na uwadze, że pożyczka zostanie udzielona na rynkowych warunkach (zgodnie z art. 11f ustawy o CIT), a Pożyczkodawca działa w obrocie jako profesjonalny podmiot gospodarczy i występuje w roli podatnika VAT świadczącego usługę finansową zwolnioną z podatku od towarów i usług, (…) jako Pożyczkobiorca nie będzie zobowiązana do zapłaty 0,5% podatku od czynności cywilnoprawnych ani do składania deklaracji PCC-3.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 191 ze zm.):

Podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne: umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Ponieważ w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi:

Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

Na podstawie art. 4 pkt 7 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego – na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.

Na podstawie przywołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, że umowy pożyczki podlegają generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ww. ustawy:

Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,

b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:

- umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,

- umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Z treści art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze stron tej czynności, z tytułu tej czynności, jest z tego podatku zwolniona (z wyjątkami w ustawie wskazanymi).

W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

Użyte w ustawie określenia oznaczają: podatek od towarów i usług - podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896, 1203, 1541 i 1811) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

Z opisu sprawy wynika, że planują Państwo pozyskanie finansowania wewnątrzgrupowego od podmiotu powiązanego na cele związane z dalszym rozwojem operacyjnym. Strony zamierzają zawrzeć umowę pożyczki. Wypłata i spłata mogą następować w EUR lub PLN zgodnie z aktualnym kursem średnim PLN-EUR Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego wpłatę. Pożyczkodawca, udzielający finansowania jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, wykona odpłatnego (w zamian za odsetki) świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Czynność ta jako usługa finansowa, będzie korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

Skoro pożyczka udzielona Państwu przez podmiot powiązany podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i jednocześnie korzysta ze zwolnienia od tego podatku, to w opisanej sytuacji zastosowanie znajdzie wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Tym samym zawarcie ww. umowy pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zatem z tytułu zawarcia umowy pożyczki, nie ciąży na Państwu obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z Państwa wolą wyrażoną we wniosku, interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od czynności cywilnoprawnych, natomiast stwierdzenia dotyczące podatku od towarów i usług zostały uznane za element opisu zdarzenia przyszłego niepodlegający ocenie. Rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji oparłem się ściśle na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku. Jeżeli zatem opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku o interpretację nie będzie odpowiadał rzeczywistości, to wydana interpretacja indywidualna nie wywoła skutków prawnych.

Należy również zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.