Wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki
Wnioskodawca, osoba fizyczna będąca wspólnikiem i członkiem zarządu spółki z o.o., planuje zawrzeć z tą spółką odpłatną umowę pożyczki. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT, a udzielenie pożyczki będzie dla niej czynnością zwolnioną z VAT na podstawie art.…
Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną, pełniącą funkcję Członka Zarządu oraz będącą Wspólnikiem w (…) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, ul. (…), NIP: (…) (dalej: „Spółka”).
W najbliższej przyszłości Wnioskodawca planuje zawrzeć ze Spółką umowę pożyczki pieniężnej, w której Wnioskodawca będzie występował w roli Pożyczkobiorcy. Spółka będąca Pożyczkodawcą jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Pożyczka będzie miała charakter odpłatny - strony ustalą rynkowe oprocentowanie, z tytułu którego Spółka uzyska przychód odsetkowy.
Z tego tytułu udzielenie pożyczki będzie stanowiło dla Spółki czynność mieszczącą się w katalogu usług podlegających ustawie o podatku od towarów i usług, korzystającą jednocześnie ze zwolnienia z tego podatku jako usługa finansowa na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Wnioskodawca, jako Pożyczkobiorca, powziął wątpliwość, czy z tytułu zawarcia tej umowy będzie na nim ciążył obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC).
Pytanie
Czy zawarcie przez Wnioskodawcę opisanej umowy pożyczki będzie wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych (PCC) na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, co w konsekwencji oznacza, że na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek złożenia deklaracji PCC-3 oraz zapłaty podatku?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, zawarcie opisanej umowy pożyczki ze Spółką będzie bezwzględnie wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych (PCC), w związku z czym na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku ani składania deklaracji PCC-3.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (ustawa o PCC), umowy pożyczki co do zasady podlegają temu podatkowi. Zgodnie jednak z zasadą unikania podwójnego opodatkowania, prawodawca wprowadził przepis art. 2 pkt 4 lit. b ustawy o PCC. Stanowi on, że nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, w przypadku gdy przynajmniej jedna ze stron jest z tytułu dokonania tej czynności zwolniona z podatku od towarów i usług.
Skoro czynność udzielenia pożyczki przez Spółkę będzie stanowić dla niej świadczenie usług zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT (na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT), to zostaje spełniona dyspozycja art. 2 pkt 4 lit. b ustawy o PCC. W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że opisana transakcja pozostaje całkowicie poza zakresem opodatkowania podatkiem PCC.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 191):
Podatkowi podlegają: umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Na podstawie art. 4 pkt 7 cytowanej ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego - na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.
Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego - kwota lub wartość pożyczki albo depozytu, a w przypadku umowy określającej, że wypłata środków pieniężnych nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy - kwota każdorazowej wypłaty środków pieniężnych.
Z kolei, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Stawka podatku wynosi od umowy pożyczki oraz depozytu nieprawidłowego - 0,5%, z zastrzeżeniem ust. 5.
W związku z powyższymi regulacjami prawnymi należy stwierdzić, że umowy pożyczki podlegają generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.
Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a i b cytowanej ustawy:
Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:
a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,
b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
- umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
- umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
W przypadku umów pożyczki o wyłączeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić m.in. fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług.
W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896, 1203, 1541 i 1811) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.
Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że planuje Pan zawrzeć umowę pożyczki ze Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w której jest Pan wspólnikiem i pełni funkcję członka zarządu.
Wskazał Pan, że udzielenie pożyczki będzie stanowiło dla Spółki (Pożyczkodawcy) czynność mieszczącą się w katalogu usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, korzystającą jednocześnie ze zwolnienia z tego podatku jako usługa finansowa na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.
A zatem, jeśli pożyczka, której udzieli Panu Spółka, jak Pan wskazał w opisie zdarzenia przyszłego, będzie stanowiła dla Spółki czynność podlegającą podatkowi od towarów i usług i jednocześnie korzystającą ze zwolnienia z tego podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, to w analizowanej sprawie zastosowanie znajdzie wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 2 pkt 4 lit. b ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Tym samym, zawarcie ww. umowy pożyczki nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Reasumując, nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia ww. umowy pożyczki, jak również nie będzie Pan zobowiązany do złożenia formularza PCC-3.
Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z Pana wolą wyrażoną we wniosku interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od czynności cywilnoprawnych, natomiast stwierdzenia dotyczące podatku od towarów i usług zostały uznane za element opisu zdarzenia przyszłego niepodlegający ocenie. Rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji oparłem się ściśle na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Jeżeli zatem opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku o interpretację nie będzie odpowiadał rzeczywistości, to wydana interpretacja indywidualna nie wywoła skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja jest zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo