Wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego obciążonego hipoteką
Wnioskodawczyni, osoba fizyczna, jest współwłaścicielką nieruchomości (dom jednorodzinny) w udziale 1/2 razem z drugą, niespokrewnioną osobą. Nieruchomość obciążona jest hipoteką zabezpieczającą wspólny kredyt hipoteczny w euro. Strony planują zawrzeć w formie aktu notarialnego umowę nieodpłatnego zniesienia współwłasności, w wyniku której wnioskodawczyni nabędzie całość nieruchomości bez spłat i dopłat, przejmując jednocześnie całość zobowiązania…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
25 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 24 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego obciążonego hipoteką. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 27 lipca 2026 r. (wpływ 29 lipca 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W 2011 r. nabyła Pani wraz ze wspólnikiem (…), niebędącym stroną postępowania, na zasadzie współwłasności, nieruchomość gruntową zabudowaną domem jednorodzinnym. W chwili nabycia byli Państwo stanu wolnego, są Państwo osobami niespokrewnionymi, nie pozostającymi ze sobą w związku małżeńskim, co za tym idzie są Państwo zaliczani do tzw. III grupy podatkowej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Nabycie przedmiotowej nieruchomości zostało sfinansowane ze środków pieniężnych pochodzących z kredytu hipotecznego udzielonego przez bank, zaciągniętego wspólnie z (…) na podstawie umowy z bankiem z (…) r. Kwota udzielonego kredytu wyniosła (...) EURO. Kredyt został udzielony na 30 lat. Wartość zadłużenia z tytułu kredytu na 24 czerwca 2026 r. wynosi (...) EURO bez odsetek. Na zabezpieczenie wierzytelności banku z tytułu udzielonego kredytu została ustanowiona hipoteka umowna do kwoty (...) EURO, która została wpisana w dziale IV Księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości.
Obecnie będąc z (…) współwłaścicielami nieruchomości w udziałach po 1/2, planują Państwo dokonać czynności polegającej na zniesieniu współwłasności nieruchomości w taki sposób, że nabędzie Pani całą nieruchomość na wyłączną własność bez jakichkolwiek spłat i dopłat na rzecz (…). Powyższe oznacza, iż przeniesie on na Pani rzecz cały przysługujący mu udział w nieruchomości i nie otrzyma z tego tytułu żadnego pieniężnego wynagrodzenia.
Jednocześnie w niniejszej umowie w zamian za takie zniesienie współwłasności, zobowiąże się Pani do przejęcia w całości zaciągniętego pierwotnie przez Państwa kredytu hipotecznego oświadczając, że będzie Pani spłacać cały kredyt sama i nie będzie z tego tytułu żądać od (…) żadnych spłat jako dłużnika solidarnego, zwalniając go tym samym z zobowiązania i z ewentualnego zwrotu na Pani rzecz spłaconego przez Panią kredytu (nigdy nie zażąda Pani od (…) zwrotu spłaconego kredytu w części jaka przypadałaby na jego udział).
Zniesienie współwłasności nastąpi w zamian za zwolnienie z długu, między stronami umowy nie nastąpi żaden przepływ środków pieniężnych. Na etapie sporządzania niniejszej umowy brak będzie zgody banku - wierzyciela hipotecznego - na takie zwolnienie z długu. Bank wyrazi taką zgodę dopiero po sporządzeniu umowy. W efekcie powyższego, jedynym zobowiązanym z tytułu umowy kredytowej zaciągniętej pierwotnie przez obie strony pozostanie Pani. Po zawarciu umowy (…) nie będzie już solidarnie odpowiadać za zobowiązania z tytułu umowy kredytowej, a Pani stanie się jedyną osobą zobowiązaną wobec banku do uregulowania całości zobowiązania z tytułu umowy kredytowej.
Wartość hipoteki obciążającej nieruchomość, odpowiadająca wielkości udziału przypadającego zbywcy przed zniesieniem współwłasności będzie przewyższała wartość udziału w nieruchomości, ustaloną według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego, którą nabędzie Pani w wyniku zniesienia współwłasności.
Powyższe wywodzi Pani z faktu, że hipoteka obciążająca nieruchomość wynosi 96 975,00 EURO, zaś aktualna wartość rynkowa nieruchomości oscyluje w granicach (...) PLN.
Uzupełnienie wniosku
Planowana umowa zawarta w formie aktu notarialnego będzie umową nieodpłatnego zniesienia współwłasności. Cała nieruchomość zostanie przyznana Pani, która nabędzie udział 1/2 należący obecnie do drugiego współwłaściciela. W ramach umowy nie zostaną przewidziane żadne spłaty ani dopłaty na rzecz któregokolwiek ze współwłaścicieli i nie nastąpi między nimi przepływ środków pieniężnych.
Zobowiąże się Pani do samodzielnej spłaty całego kredytu oraz nie będzie dochodziła od drugiego współwłaściciela zwrotu żadnej części spłaconego kredytu. Zgoda banku na zwolnienie drugiego współwłaściciela z długu zostanie udzielona dopiero po zawarciu umowy zniesienia współwłasności. Bank nie będzie stroną umowy zniesienia współwłasności.
Na potrzeby opisanego zdarzenia przyszłego przyjmuje Pani, że na dzień zniesienia współwłasności wartość rynkowa całej nieruchomości będzie wynosić (...) PLN, a zatem wartość udziału 1/2 nabywanego przez Panią będzie wynosić (...) PLN.
Nieruchomość będzie nadal obciążona hipoteką umowną do kwoty (...) EURO. Połowa kwoty hipoteki, przypadająca proporcjonalnie na nabywany udział, wynosi (...) EURO (przy kursie z 24 lipca 2026 r. - 4,3257 PLN to kwota (...) PLN). Przyjmuje Pani, że na dzień zniesienia współwłasności równowartość (...) EURO, ustalona w złotych polskich, będzie wyższa niż (...) PLN.
Wartość nabywanego udziału 1/2 będzie wynosić (...) PLN i będzie niższa od przypadającej na ten udział połowy kwoty hipoteki.
Pytanie dotyczące podatku od spadków i darowizn (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy w związku z nabyciem przez Panią udziału 1/2 w nieruchomości w drodze opisanego nieodpłatnego zniesienia współwłasności, po potrąceniu przypadającej na ten udział połowy kwoty hipoteki, po Pani stronie powstanie zobowiązanie podatkowe i obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
Pani stanowisko w sprawie dotyczące podatku od spadków i darowizn (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Pani zdaniem, opisane nabycie mieści się w zakresie ustawy o podatku od spadków i darowizn, jednak nie spowoduje powstania po Pani stronie zobowiązania podatkowego ani obowiązku zapłaty podatku, ponieważ podstawa opodatkowania wyniesie 0,00 PLN.
Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 z późn. zm.) podatkowi podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy tytułem nieodpłatnego zniesienia współwłasności. Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy (art. 5) i powstaje z chwilą zawarcia umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności (art. 6 ust. 1 pkt 7). Powyższe skutki odnoszą się w niniejszej sprawie wyłącznie do Pani jako nabywcy udziału.
Zgodnie z art. 7 ust. 6 tej ustawy przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności podstawę opodatkowania stanowi wartość rzeczy w części przekraczającej wartość udziału, który przed zniesieniem współwłasności przysługiwał nabywcy. Jednocześnie art. 7 ust. 1 nakazuje ustalić czystą wartość nabycia po potrąceniu długów i ciężarów istniejących w dniu nabycia. Hipoteka obciążająca nieruchomość jest ciężarem w rozumieniu tego przepisu.
Nabędzie Pani udział o wartości (...) PLN. Wartość tego udziału należy pomniejszyć o połowę kwoty hipoteki, tj. równowartość (...) EURO. Ponieważ równowartość połowy hipoteki w złotych będzie wyższa niż wartość nabywanego udziału, czysta wartość nabycia i podstawa opodatkowania wyniosą 0,00 PLN. Bez znaczenia dla tego obliczenia pozostaje wysokość kapitału kredytu pozostałego do spłaty; odliczeniu podlega wartość hipoteki obciążającej nieruchomość.
W konsekwencji po Pani stronie powstanie obowiązek podatkowy związany z nabyciem tytułem nieodpłatnego zniesienia współwłasności, lecz nie powstanie zobowiązanie podatkowe ani obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: nieodpłatnego zniesienia współwłasności.
Jako, że przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie definiują pojęcia „współwłasność”, należy odwołać się do odpowiednich przepisów uregulowanych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).
Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Jak stanowi art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas niedłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
Sposoby wyjścia ze stanu współwłasności regulują postanowienia art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego. W świetle wyżej powołanych przepisów zniesienie współwłasności może nastąpić w drodze umowy między współwłaścicielami albo, w przypadku braku zgody między współwłaścicielami, na podstawie orzeczenia sądu.
W ramach wymienionych trybów ustawodawca przewiduje trzy sposoby zniesienia współwłasności:
1) podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka mniejszych (tzw. podział fizyczny),
2) przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli,
3) sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny).
Zniesienie współwłasności bez spłat i dopłat podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności – z chwilą zawarcia umowy albo ugody lub uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli ich skutkiem jest nieodpłatne zniesienie współwłasności.
Natomiast w myśl art. 7 ust. 6 ww. ustawy:
Przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności podstawę opodatkowania stanowi wartość rzeczy lub praw majątkowych, w części przekraczającej wartość udziału we współwłasności, który przed jej zniesieniem przysługiwał nabywcy.
Z powołanego powyżej przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega jedynie takie zniesienie współwłasności, w następstwie którego podatnik nabywa rzeczy lub prawa w części przekraczającej wartość udziału, który pierwotnie (np. przed zniesieniem współwłasności nieruchomości) mu przysługiwał. Innymi słowy, podatkowi podlega nabycie własności rzeczy (praw majątkowych) lub ich części w zakresie, w jakim nastąpił przyrost wartości nabytych rzeczy (praw majątkowych) w stosunku do wartości posiadanych uprzednio udziałów w tych rzeczach (prawach majątkowych). Jeśli wskutek ww. czynności zniesienia współwłasności nie ulega zmianie wartość nabytych rzeczy (praw majątkowych), opodatkowanie nie ma miejsca.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy:
Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.
Ustawodawca nie podaje definicji długów i ciężarów. Jednocześnie rozszerza to pojęcie w art. 7 ust. 2 i 3 ustawy przykładowo wyliczając przypadki, które stanowią długi i ciężary. Oznacza to, iż długi i ciężary w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowią katalog otwarty.
Pojęcie „długów” w rozumieniu tego artykułu obejmuje wszelkie pieniężne roszczenia cywilnoprawne związane z przedmiotem nabycia. Równowartość tych roszczeń podlega potrąceniu od jego wartości.
„Ciężarem” natomiast jest inne niż dług obciążenie nabytej rzeczy lub prawa, które w chwili nabycia zmniejsza jego wartość rynkową, np. hipoteka. Odliczenie długów i ciężarów jest wyrazem istoty (elementem konstrukcyjnym) podatku od spadków i darowizn, polegającej na opodatkowaniu przyrostu czystej wartości majątku podatnika.
Ustalenie podstawy opodatkowania składa się zatem z dwóch etapów. W pierwszym należy określić wartość rzeczy lub praw majątkowych, których dotyczy zniesienie współwłasności, według zasady generalnej wyrażonej w art. 7 ust. 1 ustawy (czysta wartość, ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego). W drugim etapie ustala się udział, jaki przysługiwał dotychczas współwłaścicielowi i jego wartość. Podatkowi podlega bowiem nadwyżka wartości udziału.
Stosownie do treści art. 244 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:
§ 1. Ograniczonymi prawami rzeczowymi są: użytkowanie, służebność, zastaw, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz hipoteka.
§ 2. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz hipotekę regulują odrębne przepisy.
W świetle powyższych przepisów – hipoteka stanowi ograniczone prawo rzeczowe i regulują ją odrębne przepisy, a mianowicie ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1066).
W myśl art. 65 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece:
W celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności wynikającej z określonego stosunku prawnego można nieruchomość obciążyć prawem, na mocy którego wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to, czyją stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela nieruchomości (hipoteka).
Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych - w wysokości tych wkładów.
Na podstawie art. 8 ust. 3 cytowanej ustawy:
Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia powstania obowiązku podatkowego.
Według treści art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.
Ja stanowi art. 14 ust. cytowanej ustawy:
Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
W myśl art. 14 ust. 3 ww. ustawy:
Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
1) do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
2) do grupy II - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
3) do grupy III - innych nabywców.
Stosownie do art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy od spadków i darowizn:
Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej: 5733 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
Przy obliczeniu podatku od nabycia tytułem nieodpłatnego zniesienia współwłasności ma także zastosowanie zasada kumulacji nabytych od tej samej osoby wartości rzeczy i praw majątkowych w tym roku (w którym ma miejsce zniesienie współwłasności) oraz w okresie 5 lat poprzedzających ten rok, a także odliczenia kwoty wolnej od podatku.
Zgodnie z art. 9 ust. 2 omawianej ustawy:
Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w 2011 r. nabyła Pani wraz ze wspólnikiem (…), na zasadzie współwłasności, nieruchomość gruntową zabudowaną domem jednorodzinnym. Nabycie przedmiotowej nieruchomości zostało sfinansowane ze środków pieniężnych pochodzących z kredytu hipotecznego udzielonego przez bank, zaciągniętego wspólnie z (…) na podstawie umowy z bankiem z (…). Obecnie będąc z (…) współwłaścicielami nieruchomości w udziałach po 1/2, planują Państwo dokonać w formie aktu notarialnego umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności. Cała nieruchomość zostanie przyznana Pani, która nabędzie udział 1/2 należący obecnie do drugiego współwłaściciela. W ramach umowy nie zostaną przewidziane żadne spłaty ani dopłaty na rzecz któregokolwiek ze współwłaścicieli i nie nastąpi między nimi przepływ środków pieniężnych. Zobowiąże się Pani do samodzielnej spłaty całego kredytu oraz nie będzie dochodziła od drugiego współwłaściciela zwrotu żadnej części spłaconego kredytu. Zgoda banku na zwolnienie drugiego współwłaściciela z długu zostanie udzielona dopiero po zawarciu umowy zniesienia współwłasności. Bank nie będzie stroną umowy zniesienia współwłasności. Po zawarciu umowy (…) nie będzie już solidarnie odpowiadać za zobowiązania z tytułu umowy kredytowej, a Pani stanie się jedyną osobą zobowiązaną wobec banku do uregulowania całości zobowiązania z tytułu umowy kredytowej. Przyjmuje Pani, że na dzień zniesienia współwłasności wartość rynkowa całej nieruchomości będzie wynosić (...) PLN, a zatem wartość udziału 1/2 nabywanego przez Panią będzie wynosić (...) PLN. Nieruchomość będzie nadal obciążona hipoteką umowną do kwoty (...) EURO. Przyjmuje Pani, że na dzień zniesienia współwłasności równowartość (...) EURO, ustalona w złotych polskich, będzie wyższa niż (...) PLN. Wartość nabywanego udziału 1/2 będzie wynosić (...) PLN i będzie niższa od przypadającej na ten udział połowy kwoty hipoteki.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że skoro dokonana zostanie czynność prawna dotycząca zniesienia współwłasności nieruchomości bez spłat i dopłat, to nabycie udziału w nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Podstawę opodatkowania należy ustalić zgodnie z art. 7 ust. 1 i 6 cyt. ustawy.
Ustanowiona na nieruchomości hipoteka w wysokości proporcjonalnej do wielkości udziału przypadającego zbywcy (tj. panu (…)) przed zniesieniem współwłasności stanowić będzie obciążenie, które należy zaliczyć do długów i ciężarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy. Dla kwestii ustalenia podstawy opodatkowania nie ma znaczenia fakt przejęcia przez Panią kosztów spłaty rat kredytu oraz jaka kwota kredytu pozostała do spłacenia. To hipoteka (w wysokości proporcjonalnej do nabytej wielkości udziału w nieruchomości gruntowej zabudowanej domem jednorodzinnym) a nie faktyczna wartość zadłużenia (wierzytelność zabezpieczona hipoteką) stanowi ciężar nabycia.
Ustanowiona na ww. nieruchomości hipoteka stanowić będzie obciążenie, które należy zaliczyć do długów i ciężarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy. Zatem wartość 1/2 części nieruchomości (wynikająca ze współwłasności), nabyta przez Panią w drodze zniesienia współwłasności, powinna być pomniejszona o 1/2 część kwoty hipoteki.
Dla kwestii ustalenia podstawy opodatkowania istotna jest kwota hipoteki, którą została obciążona opisana we wniosku nieruchomość i tym samym przedmiot nabycia, a nie wartość istniejącego zobowiązania, które ta hipoteka zabezpiecza.
Podstawą opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn z tytułu nieodpłatnego zniesienia współwłasności, na podstawie którego nabędzie Pani od drugiego współwłaściciela (tj. pana (…)) udział wynoszący 1/2 części nieruchomości, będzie połowa wartości nieruchomości po potrąceniu połowy kwoty hipoteki obciążającej przedmiot umowy, pomniejszona o kwotę wolną od podatku określoną dla III grupy podatkowej.
Zatem, skoro w rozpatrywanej sprawie – jak wynika z treści wniosku – wartość hipoteki (1/2) przekracza wartość nabywanego udziału (1/2) w nieruchomości, to podstawa opodatkowania wyniesie zero. Tym samym wystąpi wprawdzie obowiązek podatkowy, jednak nie dojdzie do powstania zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.
Podsumowując, nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn z tytułu opisanego we wniosku nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości.
Wobec powyższego Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Przedmiotowa interpretacja - zgodnie ze złożonym wnioskiem, została wydana wyłącznie dla Pani. Stosownie bowiem do art. 14b § 1 w zw. z art. 14r Ordynacji podatkowej - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Nie rozstrzyga ona zatem o skutkach podatkowych powstałych dla Pana (…).
Ta interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja jest zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo