Gmina, będąca czynnym podatnikiem VAT, w latach 2014-2023 poniosła wydatki na budowę infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. Do 30 listopada 2023 r. infrastruktura była nieodpłatnie udostępniana przedsiębiorstwu zewnętrznemu i nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych. Od 1 grudnia 2023 r. Gmina rozpoczęła samodzielne świadczenie usług dostarczania wody i odbioru ścieków,…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie:
1) prawa do dokonania odpowiedniej korekty podatku VAT od wydatków z nią związanych – zgodnie z art. 91 ust. 7 i 7a w związku z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy, z uwzględnieniem sposobu określenia prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy – w związku ze zmianą przeznaczenia w odniesieniu do Inwestycji, które zostały oddane do użytkowania do 30 listopada 2023 r. – jest prawidłowe;
2) prawa do dokonania odpowiedniej korekty podatku VAT od wydatków z nią związanych – zgodnie z art. 91 ust. 7 i 7a w związku z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy, z uwzględnieniem sposobu określenia prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy w odniesieniu do Inwestycji pn. „A”, która została oddana do użytkowania 7 grudnia 2023 r. – jest nieprawidłowe;
3) ustalenia, czy w przypadku podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji w Infrastrukturę związanego z wytworzeniem nieruchomości, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy, długość okresu korekty wieloletniej wynosi 10 lat i tym samym kwota rocznej korekty podatku naliczonego po zmianie przeznaczenia, wyniesie odpowiednio 1/10 podatku naliczonego wykazanego na wszystkich fakturach zakupowych związanych z daną nieruchomością, z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy – jest prawidłowe;
4) ustalenia, czy w przypadku podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji w Infrastrukturę pn. „B”, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy, długość okresu korekty wieloletniej wynosi 10 lat i tym samym kwota rocznej korekty podatku naliczonego po zmianie przeznaczenia, wyniesie odpowiednio 1/10 podatku naliczonego wykazanego na wszystkich fakturach zakupowych związanych z daną nieruchomością, z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy – jest nieprawidłowe;
5) ustalenia, czy w związku ze zmianą przeznaczenia Infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji, związaną z przejęciem zarządzania nią przez Gminę, pierwszym okresem w jakim Gmina może dokonać korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy, będzie korekta za rok 2023, dokonana w deklaracji za styczeń 2024 r. – jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia, czy:
1) w związku z rozpoczęciem przez Gminę samodzielnej działalności w zakresie dostarczania wody/odbioru ścieków z wykorzystaniem zrealizowanej w ramach Inwestycji Infrastruktury, która uprzednio nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT, Gminie przysługuje prawo do dokonania odpowiedniej korekty VAT od wydatków z nią związanych – zgodnie z art. 91 ust. 7 i 7a w związku z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy, z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy;
2) w przypadku podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji w Infrastrukturę, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy, okres korekty wieloletniej wynosi 10 lat, a kwota rocznej korekty podatku naliczonego, którą Wnioskodawca będzie obowiązany przeprowadzić w związku ze zmianą, wyniesie odpowiednio 1/10 w odniesieniu do poszczególnych środków trwałych składających się na Infrastrukturę wytworzoną w ramach Inwestycji, z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy;
3) w związku ze zmianą przeznaczenia Infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji, związaną z przejęciem zarządzania nią przez Gminę, pierwszym okresem w jakim Gmina może dokonać korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy, będzie korekta za rok 2023, dokonana w deklaracji za styczeń 2024 r.
Uzupełnili go Państwo pismem z 25 marca 2026 r. (wpływ 25 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Gmina (...) (dalej: „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania własne (określone m.in. w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, zadania własne Gminy obejmują m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych. W ramach realizacji powierzonych Gminie zadań, Gmina sukcesywnie rozbudowuje posiadaną infrastrukturę wodno-kanalizacyjną (dalej łącznie: „Infrastruktura”).
W związku z powyższym, Gmina w latach 2014-2023 ponosiła liczne wydatki na realizację inwestycji w Infrastrukturę (dalej: „Inwestycje”). W szczególności, Gmina zrealizowała następujące Inwestycje w Infrastrukturę:
· „C”,
· „D” – w części realizowanej przez Gminę na jej terenie,
· „E”,
· „F”,
· Projekt „G”,
· „H”,
· „I”,
· „J”,
· „K”,
· „L”,
· „A”,
· „Ł”,
· „B”.
Inwestycje były finansowane przez Gminę zarówno ze środków własnych, jak również ze środków zewnętrznych.
Wartość wybudowanych przez Gminę poszczególnych części Infrastruktury zrealizowanych w ramach Inwestycji przekracza 15 tys. zł. Poniesione wydatki zostały udokumentowane wystawionymi na Gminę fakturami VAT z wykazanymi na nich kwotami VAT naliczonego.
Działalność w zakresie dostawy wody/odbioru ścieków na terenie Gminy do dnia 30 listopada 2023 r. realizowana była przez przedsiębiorstwo X, z wykorzystaniem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej stanowiącej własność Gminy. Infrastruktura ta była udostępniana przez Gminę nieodpłatnie na rzecz Przedsiębiorstwa, a Gmina nie dokonywała odliczania VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na ww. infrastrukturę.
Gmina, za pośrednictwem Urzędu Gminy (dalej: „Urząd”), od 1 grudnia 2023 r. rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczania wody/odbioru ścieków z wykorzystaniem Infrastruktury (w szczególności Infrastruktury zrealizowanej w ramach Inwestycji). Jednocześnie, Gmina nie zamierza w przyszłości przekazywać nieodpłatnie infrastruktury wodno-kanalizacyjnej do użytkowania innym podmiotom.
Urząd w imieniu Gminy podejmuje działania, które na gruncie VAT stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT (odpłatne dostawy wody i odbiór ścieków na rzecz podmiotów zewnętrznych w stosunku do Gminy, dalej: „Odbiorcy zewnętrzni”), jak również niepodlegające VAT (dostawy wody i odbiór ścieków na rzecz jednostek organizacyjnych JST oraz innych miejsc wykorzystywanych do realizacji zadań własnych JST, dalej: „Odbiorcy wewnętrzni”). Realizacji powyższych zadań służy ww. Infrastruktura.
W ocenie Gminy, świadczenie odpłatnych usług w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych stanowi/będzie stanowić działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia od tego podatku. Jednocześnie, z tytułu wykorzystywania Infrastruktury do dostaw wody/odbioru ścieków na rzecz Odbiorców wewnętrznych, JST nie jest/nie będzie zobowiązana do naliczenia podatku należnego. W konsekwencji, w związku z wykorzystaniem Infrastruktury w celu odpłatnego świadczenia usług dostarczania wody/odbioru ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych, jak i dostarczania wody/odbioru ścieków do/od Odbiorców wewnętrznych, Gminie przysługuje/będzie przysługiwało częściowe prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki związane z Infrastrukturą.
W tym miejscu Gmina pragnie wskazać, że zakres przysługującego Jej prawa do odliczenia stanowi przedmiot odrębnego wniosku oraz nie stanowi przedmiotu rozpatrywanego wniosku.
W ramach przedmiotowego wniosku Gmina pragnie potwierdzić, że w związku z rozpoczęciem wykorzystywania Infrastruktury w opisany powyżej sposób (tj. w ocenie Gminy, zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak również do czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem) przysługuje jej prawo do dokonania odpowiedniej korekty, mającej na celu odliczenie VAT naliczonego od wydatków poniesionych w przeszłości na Infrastrukturę w ramach Inwestycji. Należy wskazać, że dokonując tej korekty Gmina każdorazowo uwzględni sposób określenia proporcji, którego metodologia kalkulacji zostanie potwierdzona przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w ramach odrębnej interpretacji indywidualnej.
Końcowo Gmina pragnie wskazać, że dotychczas nie dokonywała odliczenia VAT naliczonego od wydatków poniesionych na Inwestycje w Infrastrukturę w żadnym zakresie.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
Na wstępie Gmina pragnie sprostować stan faktyczny złożonego Wniosku – inwestycje pn. „Ł” oraz „F” zostały wskazane we Wniosku omyłkowo.
Zadanie inwestycyjne, w ramach którego sporządzono dokumentację („Ł”), było już przedmiotem odrębnego wniosku Gminy o wydanie interpretacji indywidualnej. W tym zakresie została wydana interpretacja indywidualna DKIS z 2 stycznia 2026 r., potwierdzająca prawo Gminy do pełnego odliczenia VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację zadania pn. „M” (uwzględnia ona ww. wydatki na sporządzenie dokumentacji projektowej).
Z kolei zadanie pn. „F” obejmowało wykup sieci wodociągowych oraz kanalizacyjnych od osób fizycznych. Gmina poniosła w tym zakresie wydatki w kwocie netto (tj. bez kwot VAT naliczonego), w związku z czym nie ma możliwości odzyskania podatku VAT w tym zakresie.
Wobec powyższego Gmina pragnie wskazać, że inwestycje pn. „Ł” oraz „F” nie stanowią przedmiotu wniosku, a w konsekwencji Gmina udzielając odpowiedzi na pytania Organu przedstawione w wezwaniu nie będzie uwzględniała ww. projektów inwestycyjnych.
1. Na pytanie o treści: „Czy Gmina w latach 2014-2023 była czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT?”
Odpowiedzieli Państwo:
Gmina pragnie wskazać, że w latach 2014–2023 była ona czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
2. Na pytanie o treści: „Czy w związku z poniesieniem ww. wydatków na realizację Inwestycji w latach 2014-2023 doszło do:
a) nabycia/wytworzenia środków trwałych/poniesienia nakładów na modernizację środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa każdego z nich przekracza 15.000 zł? Jeśli tak, należy je wymienić wraz z podaniem daty oddania ich do użytkowania”
Odpowiedzieli Państwo:
Gmina pragnie wskazać, że w związku z poniesieniem wydatków na realizację poszczególnych Inwestycji w latach 2014–2023 doszło do nabycia/wytworzenia środków trwałych/poniesienia nakładów na modernizację środków trwałych, których wartość początkowa przekracza 15 tys. zł.
Poniżej Gmina wskazuje ww. środki trwałe wraz z datami przyjęcia na stan środków trwałych (tożsamych z datami oddania do użytkowania), z podziałem na poszczególne inwestycje:
„C”:
- sieć wodociągowa w msc. A na działkach o numerach 1; 2; 3; 4/1; 4/2 – przyjęta na stan środków trwałych dokumentem OT (…) z dnia (...) października 2016 r.,
- sieć wodociągowa w msc. A na działce o numerze 5 – przyjęta na stan środków trwałych dokumentem OT (…) z dnia (...) marca 2020 r.;
„D” – w części realizowanej przez Gminę na jej terenie:
- sieć wodociągowa w msc. B i C – przyjęta na stan środków trwałych dokumentem OT (…) z dnia (...) października 2018 r.,
- sieć kanalizacji sanitarnej oraz pompownie ścieków w msc. D – przyjęta na stan środków trwałych dokumentem (…) z dnia (...) października 2018 r.,
- sieć wodociągowa w msc. D – przyjęta na stan środków trwałych dokumentem OT (…) z dnia (...) października 2018 r.,
- zwiększenie wartości środka trwałego w postaci stacji uzdatniania wody w E –dokument OT (…) z dnia (...) grudnia 2018 r.;
„E”:
- zwiększenie wartości istniejącej sieci wodociągowej – dokument OT (…) z dnia (...) lipca 2021 r.;
Projekt „G”, „H” oraz „J”:
- sieć wodociągowa oraz sieć kanalizacji sanitarnej w msc. F – przyjęta na stan środków trwałych dokumentem OT (…) z dnia (...) czerwca 2022 r.;
- zwiększenie wartości ww. środka trwałego (w zakresie sieci kanalizacji sanitarnej) – dokument OT (…) r. z (...) sierpnia 2022 r.
„I”:
- sieć wodociągowa w msc. G – przyjęta na stan środków trwałych dokumentem OT (…) z dnia (...) grudnia 2022 r.
„K”:
- sieć kanalizacyjna w msc. G – przyjęta na stan środków trwałych dokumentem OT (…) z dnia (...) grudnia 2022 r.
„L”:
- sieć wodociągowa w obszarze (...) w msc. H – przyjęta na stan środków trwałych dokumentem OT (…) z dnia (...) listopada 2023 r.,
„A”:
- sieć wodociągowa w obszarze (...) w msc. I – przyjęta na stan środków trwałych dokumentem OT (…) z dnia (...) grudnia 2023 r.,
„B”:
- monitoring urządzeń kanalizacyjnych – przyjęty na stan środków trwałych dokumentem OT (…) z dnia (...) października 2023 r.
b) „wytworzenia nieruchomości, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), dalej zwaną ustawą? Jeśli tak, należy je wymienić wraz z podaniem daty oddania ich do użytkowania”.
Państwa odpowiedź:
Gmina pragnie wskazać, że w związku z poniesieniem wydatków na realizację poszczególnych Inwestycji w latach 2014–2023 doszło do wytworzenia nieruchomości w rozumieniu art. 2 pkt 14a ustawy o VAT.
Poniżej Gmina wskazuje ww. nieruchomości wraz z datami oddania do użytkowania, z podziałem na poszczególne inwestycje:
„C”:
- sieć wodociągowa w msc. A na dz. nr ewid. 1; 2; 3; 4/1; 4/2 – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 19 października 2016 r.,
- sieć wodociągowa w msc. A na dz. nr ewid. 5 – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 12 marca 2020 r.,
„D” – w części realizowanej przez Gminę na jej terenie:
- sieć wodociągowa w msc. B i C – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 1 października 2018 r.,
- sieć kanalizacji sanitarnej oraz pompownie ścieków w msc. D – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 8 października 2018 r.,
- sieć wodociągowa w msc. D – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 8 października 2018 r.,
- zwiększenie wartości stacji uzdatniania wody w E – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 5 grudnia 2018 r.,
„E”:
- zwiększenie wartości istniejącej sieci wodociągowej – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 7 lipca 2021 r.,
Projekt „G”, „H” oraz „J” (oddano do użytkowania zbiorczo):
- sieć wodociągowa w msc. F oraz sieć kanalizacji sanitarnej w msc. F – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 7 czerwca 2022 r.
- zwiększenie wartości wartość sieci kanalizacyjnej – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 24 sierpnia 2022 r.,
„I”:
- sieć wodociągowa w msc. G – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 30 grudnia 2022 r.,
„K”:
- sieć kanalizacyjna w msc. G – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 30 grudnia 2022 r.,
„L”:
- sieć wodociągowa w obszarze (...) w msc. H – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 7 listopada 2023 r.,
„A”:
- sieć wodociągowa w obszarze (...) w msc. I – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 7 grudnia 2023 r.,
Jednocześnie, Gmina pragnie wskazać, że w przypadku inwestycji pn. „B” nie doszło do wytworzenia nieruchomości, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy.
3. Na pytanie o treści: „W jakim dokładnie okresie ponosili Państwo wydatki związane z poszczególnymi Inwestycjami, będącymi przedmiotem wniosku? Informacji należy udzielić oddzielnie dla każdej Inwestycji będącej przedmiotem wniosku”.
Odpowiedzieli Państwo:
Gmina pragnie wskazać, iż wydatki związane z realizacją poszczególnych Inwestycji były ponoszone:
• „C” – w okresie od roku 2016 do roku 2020,
• „D” – w części realizowanej przez Gminę na jej terenie – w okresie od roku 2016 do roku 2018,
• „E” – w roku 2021,
• „Projekt „G” – w okresie od roku 2018 do roku 2022,
• „H” – w okresie od roku 2018 do roku 2022,
• „I” – w okresie od roku 2020 do roku 2022,
• „J” – w okresie od roku 2018 do roku 2022,
• „K” – w okresie od roku 2020 do roku 2022,
• „L – w okresie od roku 2022 do roku 2023,
• „A” – w roku 2023,
• „B” – w roku 2023.
4. Na pytanie o treści: „Z jaką konkretnie datą zostały oddane do użytkowania poszczególne Inwestycje będące przedmiotem wniosku? Informacji należy udzielić oddzielnie dla każdej Inwestycji będącej przedmiotem wniosku”.
Odpowiedzieli Państwo:
Gmina pragnie wskazać, że:
Inwestycja pn. „C”:
- w części obejmującej sieć wodociągową w msc. A na dz. nr ewid. 1, 2, 3, 4/1, 4/2 została oddana do użytkowania dnia 19 października 2016 r.,
- w części obejmującej sieć wodociągową w msc. A na dz. nr ewid. 5 została oddana do użytkowania dnia 12 marca 2020 r.,
Inwestycja pn. „D” – w części realizowanej przez Gminę na jej terenie:
- w części obejmującej sieć wodociągową w msc. B i C została oddana do użytkowania dnia 1 października 2018 r.,
- w części obejmującej sieć kanalizacji sanitarnej oraz pompownie ścieków w msc. D została oddana do użytkowania dnia 8 października 2018 r.,
- w części obejmującej sieć wodociągową w msc. D została oddana do użytkowania dnia 8 października 2018 r.,
- w części obejmującej zwiększenie wartości stacji uzdatniania wody w E została oddana do użytkowania dnia 5 grudnia 2018 r.,
Inwestycja pn. „E”: została oddana do użytkowania dnia 7 lipca 2021 r.
Inwestycje pn. „Projekt „G”, „H” oraz „J” przyjęto do użytkowania zbiorczo:
- w części obejmującej sieć wodociągową w msc. F oraz sieć kanalizacji sanitarnej w msc. F zostały oddane do użytkowania dnia 7 czerwca 2022 r.,
- w części obejmującej zwiększenie wartości sieci kanalizacyjnej zostały oddane do użytkowania dnia 24 sierpnia 2022 r.
Inwestycja pn. „I” została oddana do użytkowania dnia 30 grudnia 2022 r.
Inwestycja pn. „K” została oddana do użytkowania dnia 30 grudnia 2022 r.
Inwestycja pn. „L” została oddana do użytkowania dnia 7 listopada 2023 r.
Inwestycja pn. „A” została oddana do użytkowania dnia 7 grudnia 2023 r.
Inwestycja pn. „B” została oddana do użytkowania dnia 19 listopada 2023 r.
5. Na pytanie o treści: „Do jakich czynności Gmina wykorzystywała wydatki poniesione na realizację Inwestycji w latach 2014-2023 od dnia oddania do użytkowania efektów realizacji poszczególnych Inwestycji, tj. niepodlegających, opodatkowanych czy zwolnionych? Informacji należy udzielić oddzielnie dla każdej Inwestycji będącej przedmiotem wniosku”.
• „C”
Jak zostało wskazane we wniosku, gminna infrastruktura wodno-kanalizacyjna (dalej: Infrastruktura) zrealizowana w ramach ww. inwestycji od momentu oddania do użytkowania do dnia 30 listopada 2023 r. była nieodpłatnie udostępniana przedsiębiorstwu X (dalej: Przedsiębiorstwo). W konsekwencji, Infrastruktura (a więc i wydatki na jej realizację) w tym okresie była wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r. Gmina z wykorzystaniem Infrastruktury rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczania wody i odbioru ścieków na rzecz zarówno Odbiorców zewnętrznych, jak i Odbiorców wewnętrznych. W związku z powyższym doszło do zmiany sposobu wykorzystania Infrastruktury – od dnia 1 grudnia 2023 r. jest ona bowiem (tak samo jak wydatki na jej realizację) wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak również niepodlegających opodatkowaniu VAT.
• „D” – w części realizowanej przez Gminę na jej terenie
Jak zostało wskazane we Wniosku, Infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji od momentu oddania do użytkowania do dnia 30 listopada 2023 r. była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. W konsekwencji, Infrastruktura (a więc i wydatki na jej realizację) w tym okresie była wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r. Gmina z wykorzystaniem Infrastruktury rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczania wody i odbioru ścieków na rzecz zarówno Odbiorców zewnętrznych, jak i Odbiorców wewnętrznych. W związku z powyższym doszło do zmiany sposobu wykorzystania Infrastruktury – od dnia 1 grudnia 2023 r. jest ona bowiem (tak samo jak wydatki na jej realizację) wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak również niepodlegających opodatkowaniu VAT.
• „E”
Jak zostało wskazane we Wniosku, Infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji od momentu oddania do użytkowania do dnia 30 listopada 2023 r. była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. W konsekwencji, Infrastruktura (a więc i wydatki na jej realizację) w tym okresie była wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r. Gmina z wykorzystaniem Infrastruktury rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczania wody i odbioru ścieków na rzecz zarówno Odbiorców zewnętrznych, jak i Odbiorców wewnętrznych. W związku z powyższym doszło do zmiany sposobu wykorzystania Infrastruktury – od dnia 1 grudnia 2023 r. jest ona bowiem (tak samo jak wydatki na jej realizację) wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak również niepodlegających opodatkowaniu VAT.
• „Projekt „G”
Jak zostało wskazane we Wniosku, Infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji od momentu oddania do użytkowania do dnia 30 listopada 2023 r. była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. W konsekwencji, Infrastruktura (a więc i wydatki na jej realizację) w tym okresie była wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r. Gmina z wykorzystaniem Infrastruktury rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczania wody i odbioru ścieków na rzecz zarówno Odbiorców zewnętrznych, jak i Odbiorców wewnętrznych. W związku z powyższym doszło do zmiany sposobu wykorzystania Infrastruktury – od dnia 1 grudnia 2023 r. jest ona bowiem (tak samo jak wydatki na jej realizację) wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak również niepodlegających opodatkowaniu VAT.
• „H”
Jak zostało wskazane we Wniosku, Infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji od momentu oddania do użytkowania do dnia 30 listopada 2023 r. była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. W konsekwencji, Infrastruktura (a więc i wydatki na jej realizację) w tym okresie była wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r. Gmina z wykorzystaniem Infrastruktury rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczania wody i odbioru ścieków na rzecz zarówno Odbiorców zewnętrznych, jak i Odbiorców wewnętrznych. W związku z powyższym doszło do zmiany sposobu wykorzystania Infrastruktury – od dnia 1 grudnia 2023 r. jest ona bowiem (tak samo jak wydatki na jej realizację) wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak również niepodlegających opodatkowaniu VAT.
• „I”
Jak zostało wskazane we Wniosku, Infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji od momentu oddania do użytkowania do dnia 30 listopada 2023 r. była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. W konsekwencji, Infrastruktura (a więc i wydatki na jej realizację) w tym okresie była wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r. Gmina z wykorzystaniem Infrastruktury rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczania wody i odbioru ścieków na rzecz zarówno Odbiorców zewnętrznych, jak i Odbiorców wewnętrznych. W związku z powyższym doszło do zmiany sposobu wykorzystania Infrastruktury – od dnia 1 grudnia 2023 r. jest ona bowiem (tak samo jak wydatki na jej realizację) wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak również niepodlegających opodatkowaniu VAT.
• „J”
Jak zostało wskazane we Wniosku, Infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji od momentu oddania do użytkowania do dnia 30 listopada 2023 r. była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. W konsekwencji, Infrastruktura (a więc i wydatki na jej realizację) w tym okresie była wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r. Gmina z wykorzystaniem Infrastruktury rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczania wody i odbioru ścieków na rzecz zarówno Odbiorców zewnętrznych, jak i Odbiorców wewnętrznych. W związku z powyższym doszło do zmiany sposobu wykorzystania Infrastruktury – od dnia 1 grudnia 2023 r. jest ona bowiem (tak samo jak wydatki na jej realizację) wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak również niepodlegających opodatkowaniu VAT.
• „K”
Jak zostało wskazane we Wniosku, Infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji od momentu oddania do użytkowania do dnia 30 listopada 2023 r. była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. W konsekwencji, Infrastruktura (a więc i wydatki na jej realizację) w tym okresie była wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r. Gmina z wykorzystaniem Infrastruktury rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczania wody i odbioru ścieków na rzecz zarówno Odbiorców zewnętrznych, jak i Odbiorców wewnętrznych. W związku z powyższym doszło do zmiany sposobu wykorzystania Infrastruktury – od dnia 1 grudnia 2023 r. jest ona bowiem (tak samo jak wydatki na jej realizację) wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak również niepodlegających opodatkowaniu VAT.
• „L”
Jak zostało wskazane we Wniosku, Infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji od momentu oddania do użytkowania do dnia 30 listopada 2023 r. była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. W konsekwencji, Infrastruktura (a więc i wydatki na jej realizację) w tym okresie była wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r. Gmina z wykorzystaniem Infrastruktury rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczania wody i odbioru ścieków na rzecz zarówno Odbiorców zewnętrznych, jak i Odbiorców wewnętrznych. W związku z powyższym doszło do zmiany sposobu wykorzystania Infrastruktury – od dnia 1 grudnia 2023 r. jest ona bowiem (tak samo jak wydatki na jej realizację) wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak również niepodlegających opodatkowaniu VAT.
• „A”
Jak zostało wskazane we Wniosku, Infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji od momentu oddania do użytkowania do dnia 30 listopada 2023 r. była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. W konsekwencji, Infrastruktura (a więc i wydatki na jej realizację) w tym okresie była wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r. Gmina z wykorzystaniem Infrastruktury rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczania wody i odbioru ścieków na rzecz zarówno Odbiorców zewnętrznych, jak i Odbiorców wewnętrznych. W związku z powyższym doszło do zmiany sposobu wykorzystania Infrastruktury – od dnia 1 grudnia 2023 r. jest ona bowiem (tak samo jak wydatki na jej realizację) wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak również niepodlegających opodatkowaniu VAT.
• „B”
Jak zostało wskazane we Wniosku, Infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji od momentu oddania do użytkowania do dnia 30 listopada 2023 r. była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. W konsekwencji, Infrastruktura (a więc i wydatki na jej realizację) w tym okresie była wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r. Gmina z wykorzystaniem Infrastruktury rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczania wody i odbioru ścieków na rzecz zarówno Odbiorców zewnętrznych, jak i Odbiorców wewnętrznych. W związku z powyższym doszło do zmiany sposobu wykorzystania Infrastruktury – od dnia 1 grudnia 2023 r. jest ona bowiem (tak samo jak wydatki na jej realizację) wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak również niepodlegających opodatkowaniu VAT.
6. Na pytanie o treści: „Czy udostępnienie Infrastruktury X odbyło się bezpośrednio po oddaniu Inwestycji do użytkowania?”
Odpowiedzieli Państwo:
Tak, udostępnienie przedmiotowej infrastruktury Przedsiębiorstwu następowało każdorazowo bezpośrednio po oddaniu poszczególnych Inwestycji do użytkowania.
7. Na pytanie o treści: „Do jakich czynności X wykorzystywała wydatki poniesione na realizację Inwestycji w latach 2014-2023 od dnia oddania do użytkowania efektów realizacji poszczególnych Inwestycji? Informacji należy udzielić oddzielnie dla każdej Inwestycji będącej przedmiotem wniosku”.
Odpowiedzieli Państwo:
„C”
Gmina pragnie wskazać, iż nie posiada informacji o tym, do jakich czynności Przedsiębiorstwo wykorzystywało wydatki poniesione na realizację ww. inwestycji od dnia jej oddania do użytkowania do 30 listopada 2023 r. – w tym okresie, jak zostało wskazane we Wniosku, infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r., kiedy to Gmina rozpoczęła samodzielne świadczenie usług z wykorzystaniem ww. inwestycji na rzecz Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych, wykorzystuje ona efekty realizacji ww. inwestycji zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, że w jej ocenie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Przedsiębiorstwo (w okresie, w którym była ona nieodpłatnie udostępniana przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa) w żaden sposób nie wpływa na sposób jej wykorzystania przez Gminę – a to właśnie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Gminę jest jedynym czynnikiem determinującym zakres prawa do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych na jej realizację wydatków.
„D” – w części realizowanej przez Gminę na jej terenie.
Gmina pragnie wskazać, iż nie posiada informacji o tym, do jakich czynności Przedsiębiorstwo wykorzystywało wydatki poniesione na realizację ww. inwestycji od dnia jej oddania do użytkowania do 30 listopada 2023 r. – w tym okresie, jak zostało wskazane we Wniosku, infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r., kiedy to Gmina rozpoczęła samodzielne świadczenie usług z wykorzystaniem ww. inwestycji na rzecz Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych, wykorzystuje ona efekty realizacji ww. inwestycji zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, że w jej ocenie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Przedsiębiorstwo (w okresie, w którym była ona nieodpłatnie udostępniana przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa) w żaden sposób nie wpływa na sposób jej wykorzystania przez Gminę – a to właśnie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Gminę jest jedynym czynnikiem determinującym zakres prawa do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych na jej realizację wydatków.
„E”
Gmina pragnie wskazać, iż nie posiada informacji o tym, do jakich czynności Przedsiębiorstwo wykorzystywało wydatki poniesione na realizację ww. inwestycji od dnia jej oddania do użytkowania do 30 listopada 2023 r. – w tym okresie, jak zostało wskazane we Wniosku, infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r., kiedy to Gmina rozpoczęła samodzielne świadczenie usług z wykorzystaniem ww. inwestycji na rzecz Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych, wykorzystuje ona efekty realizacji ww. inwestycji zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, że w jej ocenie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Przedsiębiorstwo (w okresie, w którym była ona nieodpłatnie udostępniana przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa) w żaden sposób nie wpływa na sposób jej wykorzystania przez Gminę – a to właśnie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Gminę jest jedynym czynnikiem determinującym zakres prawa do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych na jej realizację wydatków.
Projekt „G”
Gmina pragnie wskazać, iż nie posiada informacji o tym, do jakich czynności Przedsiębiorstwo wykorzystywało wydatki poniesione na realizację ww. inwestycji od dnia jej oddania do użytkowania do 30 listopada 2023 r. – w tym okresie, jak zostało wskazane we Wniosku, infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r., kiedy to Gmina rozpoczęła samodzielne świadczenie usług z wykorzystaniem ww. inwestycji na rzecz Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych, wykorzystuje ona efekty realizacji ww. inwestycji zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, że w jej ocenie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Przedsiębiorstwo (w okresie, w którym była ona nieodpłatnie udostępniana przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa) w żaden sposób nie wpływa na sposób jej wykorzystania przez Gminę – a to właśnie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Gminę jest jedynym czynnikiem determinującym zakres prawa do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych na jej realizację wydatków.
„H”
Gmina pragnie wskazać, iż nie posiada informacji o tym, do jakich czynności Przedsiębiorstwo wykorzystywało wydatki poniesione na realizację ww. inwestycji od dnia jej oddania do użytkowania do 30 listopada 2023 r. – w tym okresie, jak zostało wskazane we Wniosku, infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r., kiedy to Gmina rozpoczęła samodzielne świadczenie usług z wykorzystaniem ww. inwestycji na rzecz Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych, wykorzystuje ona efekty realizacji ww. inwestycji zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, że w jej ocenie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Przedsiębiorstwo (w okresie, w którym była ona nieodpłatnie udostępniana przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa) w żaden sposób nie wpływa na sposób jej wykorzystania przez Gminę – a to właśnie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Gminę jest jedynym czynnikiem determinującym zakres prawa do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych na jej realizację wydatków.
„I”
Gmina pragnie wskazać, iż nie posiada informacji o tym, do jakich czynności Przedsiębiorstwo wykorzystywało wydatki poniesione na realizację ww. inwestycji od dnia jej oddania do użytkowania do 30 listopada 2023 r. – w tym okresie, jak zostało wskazane we Wniosku, infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r., kiedy to Gmina rozpoczęła samodzielne świadczenie usług z wykorzystaniem ww. inwestycji na rzecz Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych, wykorzystuje ona efekty realizacji ww. inwestycji zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, że w jej ocenie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Przedsiębiorstwo (w okresie, w którym była ona nieodpłatnie udostępniana przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa) w żaden sposób nie wpływa na sposób jej wykorzystania przez Gminę – a to właśnie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Gminę jest jedynym czynnikiem determinującym zakres prawa do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych na jej realizację wydatków.
„J”
Gmina pragnie wskazać, iż nie posiada informacji o tym, do jakich czynności Przedsiębiorstwo wykorzystywało wydatki poniesione na realizację ww. inwestycji od dnia jej oddania do użytkowania do 30 listopada 2023 r. – w tym okresie, jak zostało wskazane we Wniosku, infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r., kiedy to Gmina rozpoczęła samodzielne świadczenie usług z wykorzystaniem ww. inwestycji na rzecz Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych, wykorzystuje ona efekty realizacji ww. inwestycji zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, że w jej ocenie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Przedsiębiorstwo (w okresie, w którym była ona nieodpłatnie udostępniana przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa) w żaden sposób nie wpływa na sposób jej wykorzystania przez Gminę – a to właśnie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Gminę jest jedynym czynnikiem determinującym zakres prawa do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych na jej realizację wydatków.
„K”
Gmina pragnie wskazać, iż nie posiada informacji o tym, do jakich czynności Przedsiębiorstwo wykorzystywało wydatki poniesione na realizację ww. inwestycji od dnia jej oddania do użytkowania do 30 listopada 2023 r. – w tym okresie, jak zostało wskazane we Wniosku, infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r., kiedy to Gmina rozpoczęła samodzielne świadczenie usług z wykorzystaniem ww. inwestycji na rzecz Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych, wykorzystuje ona efekty realizacji ww. inwestycji zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, że w jej ocenie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Przedsiębiorstwo (w okresie, w którym była ona nieodpłatnie udostępniana przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa) w żaden sposób nie wpływa na sposób jej wykorzystania przez Gminę – a to właśnie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Gminę jest jedynym czynnikiem determinującym zakres prawa do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych na jej realizację wydatków.
„L”
Gmina pragnie wskazać, iż nie posiada informacji o tym, do jakich czynności Przedsiębiorstwo wykorzystywało wydatki poniesione na realizację ww. inwestycji od dnia jej oddania do użytkowania do 30 listopada 2023 r. – w tym okresie, jak zostało wskazane we Wniosku, infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r., kiedy to Gmina rozpoczęła samodzielne świadczenie usług z wykorzystaniem ww. inwestycji na rzecz Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych, wykorzystuje ona efekty realizacji ww. inwestycji zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, że w jej ocenie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Przedsiębiorstwo (w okresie, w którym była ona nieodpłatnie udostępniana przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa) w żaden sposób nie wpływa na sposób jej wykorzystania przez Gminę – a to właśnie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Gminę jest jedynym czynnikiem determinującym zakres prawa do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych na jej realizację wydatków.
„A”
Gmina pragnie wskazać, iż nie posiada informacji o tym, do jakich czynności Przedsiębiorstwo wykorzystywało wydatki poniesione na realizację ww. inwestycji od dnia jej oddania do użytkowania do 30 listopada 2023 r. – w tym okresie, jak zostało wskazane we Wniosku, infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r., kiedy to Gmina rozpoczęła samodzielne świadczenie usług z wykorzystaniem ww. inwestycji na rzecz Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych, wykorzystuje ona efekty realizacji ww. inwestycji zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, że w jej ocenie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Przedsiębiorstwo (w okresie, w którym była ona nieodpłatnie udostępniana przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa) w żaden sposób nie wpływa na sposób jej wykorzystania przez Gminę – a to właśnie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Gminę jest jedynym czynnikiem determinującym zakres prawa do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych na jej realizację wydatków.
„B”
Gmina pragnie wskazać, iż nie posiada informacji o tym, do jakich czynności Przedsiębiorstwo wykorzystywało wydatki poniesione na realizację ww. inwestycji od dnia jej oddania do użytkowania do 30 listopada 2023 r. – w tym okresie, jak zostało wskazane we Wniosku, infrastruktura zrealizowana w ramach ww. inwestycji była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. Jednocześnie, od 1 grudnia 2023 r., kiedy to Gmina rozpoczęła samodzielne świadczenie usług z wykorzystaniem ww. inwestycji na rzecz Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych, wykorzystuje ona efekty realizacji ww. inwestycji zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, że w jej ocenie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Przedsiębiorstwo (w okresie, w którym była ona nieodpłatnie udostępniana przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa) w żaden sposób nie wpływa na sposób jej wykorzystania przez Gminę – a to właśnie sposób wykorzystania ww. inwestycji przez Gminę jest jedynym czynnikiem determinującym zakres prawa do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych na jej realizację wydatków.
8. Na pytanie o treści: „Dlaczego Gmina nie dokonała korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą sposobu wykorzystywania Infrastruktury od dnia 1 grudnia 2023 r.?”
Gmina nie dokonała korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą sposobu wykorzystywania Infrastruktury od dnia 1 grudnia 2023 r., ponieważ przed podjęciem jakichkolwiek kroków w tym zakresie chciała potwierdzić prawidłowość tych działań w drodze interpretacji indywidualnych.
W wydanej na rzecz Gminy interpretacji indywidualnej z marca 2026 r., DKIS potwierdził prawo Gminy do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z Infrastrukturą, która jest wykorzystywana w sposób mieszany (tj. zarówno na rzecz Odbiorców zewnętrznych, jak i Odbiorców wewnętrznych), z wykorzystaniem pre-współczynnika metrażowego.
Ponadto Gmina wystąpiła z rozpatrywanym wnioskiem, mającym na celu potwierdzenie prawidłowości metodologii planowanej korekty podatku naliczonego, której to korekty dokona po uzyskaniu rozstrzygnięcia tut. Organu w przedmiotowej sprawie.
9. Na pytanie o treści: „Kiedy Gmina otrzymała faktury związane z realizacją poszczególnych Inwestycji powstałej w roku 2014-2023?”
Gmina otrzymywała faktury związane z realizacją poszczególnych Inwestycji w następujących okresach:
- „C” – w okresie od roku 2016 do roku 2020,
- „D” – w części realizowanej przez Gminę na jej terenie – w okresie od roku 2016 do roku 2018,
- „E” – w okresie roku 2021,
- Projekt „G” – w okresie od roku 2018 do roku 2022,
- „H” – w okresie od roku 2018 do roku 2022,
- „I” – w okresie od roku 2020 do roku 2022,
- „J” – w okresie od roku 2018 do roku 2022,
- „K” – w okresie od roku 2020 do roku 2022,
- „L” – w okresie od roku 2022 do roku 2023,
- „A” – w roku 2023,
- „B” – w roku 2023.
10. Na pytanie o treści: „Kto Gmina, czy X dokonywał rozliczenia podatku VAT z tytułu dostawy/odbioru wody/ścieków? Jeśli inny podmiot, to jaki i dlaczego? Należy opisać sytuację”.
Państwa odpowiedź:
Jak Gmina wskazywała we Wniosku, do dnia 30 listopada 2023 r. Infrastruktura zrealizowana w ramach poszczególnych Inwestycji była nieodpłatnie udostępniana Przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, będące podmiotem zewnętrznym i niezależnym od Gminy, z wykorzystaniem Infrastruktury świadczyło usługi dostawy wody/odbioru ścieków na rzecz podmiotów z terenu Gminy. Jako że działalność wodno-kanalizacyjna nie była w tym okresie realizowana przez Gminę, nie była ona również zobowiązana do wykazywania kwot VAT należnego z tego tytułu w swoich rozliczeniach. Potencjalnie taki obowiązek mógł wystąpić po stronie Przedsiębiorstwa, natomiast Gmina nie posiada informacji w tym zakresie ani nie ma możliwości ich pozyskania.
Jednocześnie, od momentu przejęcia przez Gminę realizacji zadań z zakresu gospodarki wodno-kanalizacyjnej (od 1 grudnia 2023 r.) Gmina z tytułu świadczonych na rzecz Odbiorców zewnętrznych usług dostarczania wody/odbioru ścieków wykazuje odpowiednie kwoty VAT należnego w swoich rozliczeniach (czynności dostarczania wody/odbioru ścieków realizowane na rzecz Odbiorców wewnętrznych stanowią czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT, co zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej).
11. Na pytanie o treści: „Czy w momencie ponoszenia wydatków inwestycyjnych, zakładali Państwo wykorzystanie Infrastruktury do czynności opodatkowanych podatkiem VAT? Jeśli tak, to jakich?”
Państwo odpowiedzieli:
W momencie ponoszenia wydatków inwestycyjnych na realizację Inwestycji stanowiących przedmiot Wniosku Gmina nie zakładała wykorzystania Infrastruktury do czynności opodatkowanych VAT. Przyjęty przez Gminę model realizacji zadań z zakresu gospodarki wodno-kanalizacyjnej zakładał nieodpłatne udostępnianie Infrastruktury zrealizowanej w ramach poszczególnych Inwestycji na rzecz Przedsiębiorstwa.
Jednakże, z uwagi na rozwiązanie ww. współpracy przez Przedsiębiorstwo Gmina podjęła decyzję o rozpoczęciu samodzielnej realizacji zadań z zakresu gospodarki wodno-kanalizacyjnej, z wykorzystaniem stanowiącej jej własność Infrastruktury. W konsekwencji, od 1 grudnia 2023 r. Gmina, jak zostało wcześniej wskazane, wykorzystuje Infrastrukturę do czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jak i czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
12. Na pytanie o treści: „W przypadku odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie, należy wskazać, czy posiadają Państwo jakiekolwiek dokumenty potwierdzające taki zamiar? Jeśli tak, to jakie to są dokumenty oraz kiedy zostały one sporządzone (na etapie planowania ponoszenia wydatków inwestycyjnych dotyczących Inwestycji, realizacji, czy też po oddaniu ww. Infrastruktury do użytkowania)?”
Odpowiedzieli Państwo:
Jak zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie nr 11, Gmina w momencie ponoszenia wydatków inwestycyjnych nie zakładała wykorzystania Infrastruktury do czynności opodatkowanych VAT. Z uwagi na powyższe niniejsze pytanie staje się bezprzedmiotowe.
Pytania
1. Czy w związku z rozpoczęciem przez Gminę samodzielnej działalności w zakresie dostarczania wody/odbioru ścieków z wykorzystaniem zrealizowanej w ramach Inwestycji Infrastruktury, która uprzednio nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT, Gminie przysługuje prawo do dokonania odpowiedniej korekty VAT od wydatków z nią związanych – zgodnie z art. 91 ust. 7 i 7a w związku z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy, z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy – w związku ze zmianą przeznaczenia?
2. Czy w przypadku podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji w Infrastrukturę, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy, długość okresu korekty wieloletniej wynosi 10 lat i tym samym kwota rocznej korekty podatku naliczonego po zmianie przeznaczenia, wyniesie odpowiednio 1/10 podatku naliczonego wykazanego na wszystkich fakturach zakupowych związanych z danym środkiem trwałym, z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy?
3. Czy w związku ze zmianą przeznaczenia Infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji, związaną z przejęciem zarządzania nią przez Gminę, pierwszym okresem w jakim Gmina może dokonać korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy, będzie korekta za rok 2023, dokonana w deklaracji za styczeń 2024 r.?
Państwa stanowisko w sprawie
1. W związku z rozpoczęciem przez Gminę samodzielnej działalności w zakresie dostarczania wody/odbioru ścieków z wykorzystaniem zrealizowanej w ramach Inwestycji Infrastruktury, która uprzednio nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT, Gminie przysługuje prawo do dokonania odpowiedniej korekty VAT od wydatków z nią związanych – zgodnie z art. 91 ust. 7 i 7a w związku z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy, z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
2. W przypadku podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji w Infrastrukturę, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy, okres korekty wieloletniej wynosi 10 lat. W konsekwencji, kwota rocznej korekty podatku naliczonego, którą Wnioskodawca będzie obowiązany przeprowadzić w związku ze zmianą, wyniesie odpowiednio 1/10 w odniesieniu do poszczególnych środków trwałych składających się na Infrastrukturę wytworzoną w ramach Inwestycji, z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
3. W związku ze zmianą przeznaczenia Infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji, związaną z przejęciem zarządzania nią przez Gminę, pierwszym okresem w jakim Gmina może dokonać korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy, będzie korekta za rok 2023, dokonana w deklaracji za styczeń 2024 r.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
Ad 1.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Jednocześnie, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.
Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikowi o tyle, o ile nie zachodzą przesłanki negatywne, sprecyzowane w art. 88 ustawy o VAT. Dodatkowo prawo to przysługuje w pełnym zakresie, o ile nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 90 i 91 ustawy o VAT.
Tak, więc w celu dokonania oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, należy każdorazowo rozstrzygnąć, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
• zostały nabyte przez podatnika tego podatku,
• pozostają one w związku z wykonywaniem przez niego czynności opodatkowanych, a także,
• czy w przedmiotowej sytuacji nie występują przesłanki negatywne uregulowane w art. 88 ustawy o VAT oraz ograniczenia prawa do odliczenia z art. 90 i 91 tejże ustawy.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie natomiast z ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Zdaniem Gminy, w momencie otrzymania faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione na Infrastrukturę wytworzoną w ramach Inwestycji, nie przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego. Wówczas bowiem ww. Infrastruktura, wybudowana w ramach Inwestycji, nie była przez Gminę wykorzystywana do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
Zdaniem Gminy sytuacja ta uległa zmianie w momencie rezygnacji z nieodpłatnego udostępniania przedsiębiorstwu infrastruktury wybudowanej w ramach Inwestycji i przejęciu zarządzania nią przez Gminę, za pośrednictwem Urzędu. Od tego momentu Gmina, wykorzystując własną infrastrukturę wodno-kanalizacyjną, wykonuje czynności, które na gruncie VAT stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT (tj. odpłatne dostawy wody i odbiór ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych), jak również niepodlegające VAT (tj. dostawy wody i odbiór ścieków na rzecz Odbiorców wewnętrznych). W związku z powyższym nastąpiła zmiana przeznaczenia (sposobu wykorzystywania) przedmiotowej Infrastruktury, a Gminie – z uwagi na opisany powyżej obecny sposób wykorzystania Infrastruktury – przysługuje, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, częściowe prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków poniesionych w związku z Infrastrukturą zrealizowaną w ramach Inwestycji.
Jednocześnie, zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, przepisy dotyczące korekty podatku naliczonego stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Analiza powyższych regulacji jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany przeznaczenia środka trwałego, polegającej na rozpoczęciu jego wykorzystywania również do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnik, który pierwotnie nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego ze względu na wykorzystywanie tego środka trwałego wyłącznie do czynności nieopodatkowanych, po zmianie przeznaczenia ma prawo dokonania zwiększającej korekty kwoty podatku naliczonego, tak samo jak byłby zobowiązany do korekty zmniejszającej podatek naliczony, w sytuacji gdyby pierwotnie dokonał takiego obniżenia, a następnie zaprzestał wykorzystywania danego środka trwałego do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
Stanowisko to zostało potwierdzone przykładowo w:
• interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z dnia 30 lipca 2020 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.183.2020.2.HW, w której DKIS wskazał, że:
„Dokonując analizy przedstawionego we wniosku zagadnienia dotyczącego prawa do odliczenia części podatku VAT naliczonego od wydatków na budowę Infrastruktury przy zastosowaniu korekty wieloletniej z wykorzystaniem prewspółczynnika metrażowego należy mieć na względzie, że w sytuacji gdy prewspółczynnik wskazany przez Gminę opiera się na jednoznacznych i jasnych kryteriach (tj. w oparciu o faktyczny udział procentowy dostarczonej wody i odebranych ścieków), pozwala to na obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między czynnościami opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w tym obszarze.
Zatem mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, w odpowiedzi na zadane pytanie, należy stwierdzić, że (…) Gminie przysługuje prawo do odliczenia części podatku VAT naliczonego od wydatków na budowę Infrastruktury przy zastosowaniu korekty wieloletniej w rozliczeniu za styczeń 2018 r., styczeń 2019 r. i styczeń 2020 r. (oraz ewentualnie kolejne lata, aż do zakończenia okresu korekty), stosownie do przepisu art. 91 ust. 7a w związku z art. 91 ust. 2 ustawy, przy zastosowaniu, przy braku możliwości dokonania bezpośredniej alokacji, ww. prewspółczynnika metrażowego jako »bardziej reprezentatywnego sposobu określenia proporcji”.
• interpretacji indywidualnej DKIS z 12 września 2022 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.338.2022.2.HW, w której DKIS stwierdził, że:
„Zmiana przeznaczenia zakupionych towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych stwarza możliwość odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług zakupionych do wytworzenia środków trwałych, który nie został odliczony przy ich nabyciu, na zasadach wynikających z art. 91 ustawy. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w związku ze zmianą przeznaczenia infrastruktury wodno-kanalizacyjnej Wnioskodawca, jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, ma prawo do dokonania korekty podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 91 ust. 7 i ust. 7a ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ponadto, uwzględniając zapisy art. 91 ust. 2 i 3 ustawy Gmina ma prawo do ujęcia odpowiedniej części podatku naliczonego, związanego z realizacją Inwestycji, w deklaracjach za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonywana jest korekta”;
• interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 1 marca 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.792.2021.1.SK, w której DKIS stwierdził, że:
„Wykorzystywanie przez Państwa Infrastruktury kanalizacyjnej do czynności niezwiązanych z działalnością opodatkowaną, a następnie wykorzystywanie tej Infrastruktury kanalizacyjnej do wykonywania czynności opodatkowanych rodzi prawo do dokonania korekty podatku naliczonego gdzie zastosowanie znajdą przepisy art. 91 ust. 7 i ust. 7a cyt. ustawy. Tym samym w przedmiotowej sprawie zmianie uległo prawo do odliczenia podatku naliczonego, a więc będą Państwo mieli prawo dokonać korekty podatku naliczonego. W związku z powyższym, zastosowanie znajdą przepisy art. 91 ustawy. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w związku ze zmianą przeznaczenia Infrastruktury kanalizacyjnej (…), jako czynny podatnik podatku od towarów i usług będą mieli Państwo prawo do dokonania korekty podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 91 ust. 7 i ust. 7a ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy”;
• interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 26 lutego 2021 r. sygn. ITPP1/443-405/14-1/S/JJ, w której DKIS stwierdził, że:
„Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, w odpowiedzi na zadane pytania należy stwierdzić, że z przedstawionej we wniosku sytuacji, w związku ze zmianą przeznaczenia Infrastruktury, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na jej budowę w drodze korekty, o której mowa w art. 91 ust. 7 i 7a w zw. z ust. 2 i 3 ustawy”;
• interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 16 grudnia 2019 r., sygn. ITPP2/443-445a/14/19-S/AJ, w której DKIS stwierdził, że:
„W konsekwencji, w związku z zawarciem umowy dzierżawy infrastruktury, która była oddana do użytkowania i przez pewien okres była przekazana przez Gminę do nieodpłatnej eksploatacji przez Spółkę i zakład budżetowy, a następnie zostanie udostępniona na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy, zgodnie z argumentacją przedstawioną w stanowisku dotyczącym pytania nr 1, Gmina będzie uprawniona do odliczenia części podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na jej budowę w oparciu o art. 91 ust. 7 i 7a ustawy o podatku od towarów i usług”;
• interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.568.2019.1.PRP, w której DKIS stwierdził, że:
„Przed zmianą sposobu wykorzystania infrastruktury - Gmina wykorzystywała środek trwały do realizacji nieodpłatnych czynności, niepodlegających podatkowi VAT. Po zmianie przeznaczenia – Gmina wykorzystuje sieci kanalizacyjne wyłącznie do działalności opodatkowanej, tj. do świadczenia usług przesyłu. Tym samym w przedmiotowej sprawie zmianie uległo prawo do odliczenia podatku naliczonego, a więc Gmina ma prawo dokonać korekty podatku naliczonego. W związku z powyższym, zastosowanie znajdą przepisy art. 91 ustawy. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w związku ze zmianą przeznaczenia infrastruktury kanalizacyjnej, Wnioskodawca jako czynny podatnik podatku od towarów i usług ma prawo do dokonania korekty podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 91 ust. 7 i ust. 7a ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy”.
Ponadto, Gmina pragnie podkreślić, iż pomimo pierwotnego, okresowego wykorzystywania przedmiotowej Infrastruktury wybudowanej w ramach Inwestycji do czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT, w momencie oraz w zakresie ponoszonych wydatków działała ona jako czynny podatnik VAT. W ocenie Gminy fakt, iż po rozpoczęciu funkcjonowania Infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji nie była ona przez pewien okres wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, nie może pozbawiać jej prawa do odliczenia podatku VAT, gdyż w momencie ponoszenia przedmiotowych wydatków Gmina była czynnym podatnikiem VAT.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w jednolitej linii orzeczniczej sądów administracyjnych (w wyrokach ogłoszonych po wydaniu wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 25 lipca 2018 r. w sprawie C-140/17), np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2019 r., sygn. I FSK 1558/16, w którym orzekł, iż: „W związku z tym Sąd pierwszej instancji doszedł do prawidłowego wniosku, że Gmina dokonując takiej inwestycji w przedstawionych we wniosku okolicznościach działała jako podatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 u.p.t.u. Podkreślił też, że początkowe przeznaczenie przez podatnika towarów i usług do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu nie pozbawia go prawa do późniejszego odliczenia podatku naliczonego w razie zmiany przeznaczenia towarów i usług i wykorzystania ich do wykonywania czynności opodatkowanych przy zastosowaniu instytucji korekty, o której mowa w art. 91 u.p.t.u.”.
W ocenie Gminy, na możliwość dokonania opisanej powyżej korekty VAT nie wpływa fakt, że w związku ze zmianą przeznaczenia Infrastruktury (poprzez obecne zarządzanie nią bezpośrednio przez Gminę) nabyła ona wyłącznie częściowe prawo do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych w zakresie Infrastruktury wydatków inwestycyjnych.
W konsekwencji, zdaniem Gminy, w odniesieniu do przedstawionej przez nią sytuacji należy uznać, iż w związku przejęciem przez Gminę zarządzania Infrastrukturą wytworzonej w ramach Inwestycji, tj. rozpoczęciem wykorzystywania Infrastruktury także do czynności podlegających opodatkowaniu VAT, która to Infrastruktura uprzednio nie była wykorzystywana w ogóle do czynności opodatkowanych VAT, Gminie przysługuje prawo do dokonania odpowiedniej korekty VAT od wydatków z nią związanych – zgodnie z art. 91 ust. 7 i 7a w związku z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy o VAT.
Przedmiotowej korekty Gmina dokona z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT (tzw. pre-współczynnika VAT), którego metodologia kalkulacji zostanie potwierdzona przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w ramach odrębnej interpretacji indywidualnej (jak Gmina wskazywała w opisie stanu faktycznego, kwestia ta stanowi przedmiot odrębnego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej).
Ad 2.
Okres korekty – przepisy ogólne
Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, przepisy ust. 1-6 (dotyczące korekty wieloletniej Gminy) stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Natomiast zgodnie z ust. 2 tego artykułu, do którego odwołuje się powyższy przepis, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
W konsekwencji długość okresu, w jakim powinna zostać dokonana korekta, jest zależny od przedmiotu korekty, tj. od tego czy są nim nieruchomości lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, czy też pozostałe środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne).
Okres korekty
Ustawa o VAT nie zawiera definicji nieruchomości. Również ustawa o podatku od dochodowym od osób prawnych nie zawiera wyjaśnienia tego pojęcia. W konsekwencji, w opinii Gminy, zasadne jest posłużenie się definicją zawartą w innym akcie prawnym.
Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm., dalej: „KC”) nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Z kolei art. 47 § 1 KC stanowi, że część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
Zgodnie z § 2, częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
Ponadto w myśl art. 45 KC, rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
Z zacytowanych powyżej przepisów prawa cywilnego wynika, iż nieruchomościami są grunty i budynki lub ich części trwale z gruntem związane. Grunt zaś stanowi przedmiot materialny, a więc jest rzeczą. Natomiast w przypadku, gdy na gruncie znajdują się budynki lub budowle, wówczas uznawane są one za część składową gruntu stanowiąc nieruchomość.
Pojęcia budynków i budowli również nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.
Jednocześnie, zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.), budynek to obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Art. 3 pkt 3 cyt. ustawy stanowi, iż przez pojęcie budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolnostojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
W konsekwencji, biorąc pod uwagę całokształt przepisów Gmina uznaje, że Infrastruktura wybudowana w ramach Inwestycji należy do nieruchomości będących budowlami, w związku z tym korekta podatku naliczonego powinna być dokonana w okresie właściwym dla nieruchomości – a zatem dziesięciu kolejnych lat licząc od roku, w którym Infrastruktura została oddana do użytkowania. Jednocześnie – w oparciu o art. 91 ust. ustawy o VAT – kwota rocznej korekty wyniesie 1/10 kwoty podatku naliczonego wykazanego na wszystkich fakturach zakupowych związanych z budową danego środka trwałego, z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
Przykładowo, potwierdzeniem stanowiska Gminy jest wcześniej powołana indywidualna interpretacja DKIS z dnia 12 września 2022 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.338.2022.2.HW, w której DKIS stwierdził, że: „Zatem w odniesieniu do korekty podatku naliczonego związanego z modernizacją ww. środków trwałych oraz wytworzeniem nieruchomości należy wskazać, że Gmina, co do zasady, powinna dokonywać korekty podatku naliczonego związanego z ww. inwestycjami, z uwzględnieniem 10-letniego okresu, licząc od roku, w którym poszczególne nieruchomości (środki trwałe) zostały oddane do użytkowania (w związku ze zrealizowaną Inwestycją), na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty. W konsekwencji Gmina ma prawo dokonać odliczenia 1/10 podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych na ww. infrastrukturę wodno-kanalizacyjną w korekcie deklaracji za styczeń 2022 r. w związku z wykorzystaniem poszczególnych nieruchomości do czynności opodatkowanych VAT. Gmina powinna dokonać korekty podatku naliczonego związanego z modernizacją/budową poszczególnych środków trwałych w ramach ww. Inwestycji w wysokości 1/10 kwoty podatku naliczonego za każdy rok, w którym poszczególne nieruchomości będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, licząc do końca 10-letniego okresu korekty”.
Ad 3.
Zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy o VAT, korekta wieloletnia przewidziana dla wskazanych w tym przepisie środków trwałych dokonywana jest m.in. zgodnie z ust. 3 tego artykułu.
Natomiast, w oparciu o art. 91 ust. 3 ustawy o VAT, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty.
Ponieważ w analizowanej sytuacji z dniem 1 grudnia 2023 r. doszło do zmiany przeznaczenia w rozumieniu art. 91 ust. 7 i 7a ustawy o VAT, pierwszym rokiem podatkowym, za który Gmina powinna dokonać korekty podatku naliczonego w odpowiedniej wysokości, będzie rok 2023.
Tym samym, zdaniem Gminy, pierwsza korekta związana z wieloletnim rozliczeniem VAT od Infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji, która została oddana do użytkowania i która przez pewien okres była nieodpłatnie użytkowana przez przedsiębiorstwo, a następnie, w wyniku zmiany przeznaczenia, zaczęła być wykorzystywana przez Gminę również do działalności opodatkowanej, powinna zostać dokonana przez Gminę w deklaracji VAT za styczeń 2024 r.
Okres korekty będzie uzależniony od lat oddania do użytkowania poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład Infrastruktury. Przykładowo, w odniesieniu do Infrastruktury oddanej do użytkowania w roku 2020, z uwagi na zmianę przeznaczenia dokonaną w roku 2023, pierwszej korekty związanej z wieloletnim rozliczeniem VAT Gmina dokonałaby w rozliczeniu za styczeń 2024 r. (korekta za rok 2023) i byłaby uprawniona do dokonywania odliczenia (po 1/10 łącznej kwoty VAT), z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, aż do stycznia 2030 r. (odliczając łącznie 7/10 łącznej kwoty VAT), z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
Stanowisko Wnioskodawcy znajduje uzasadnienie m.in. w wyżej powołanej indywidualnej interpretacji DKIS z dnia 12 września 2022 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.338.2022.2.HW oraz interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 1 marca 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.792.2021.1.SK.
W konsekwencji, w związku ze zmianą przeznaczenia Infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji, związaną z przejęciem jej zarządzania przez Gminę, pierwszym okresem w jakim Gmina może dokonać korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, będzie korekta za rok 2023, dokonana w deklaracji składanej za styczeń 2024 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:
1) prawa do dokonania odpowiedniej korekty podatku VAT od wydatków z nią związanych – zgodnie z art. 91 ust. 7 i 7a w związku z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy, z uwzględnieniem sposobu określenia prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy – w związku ze zmianą przeznaczenia w odniesieniu do Inwestycji, które zostały oddane do użytkowania do 30 listopada 2023 r. – jest prawidłowe;
2) prawa do dokonania odpowiedniej korekty podatku VAT od wydatków z nią związanych – zgodnie z art. 91 ust. 7 i 7a w związku z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy, z uwzględnieniem sposobu określenia prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy w odniesieniu do Inwestycji pn. „A”, która została oddana do użytkowania 7 grudnia 2023 r. – jest nieprawidłowe;
3) ustalenia, czy w przypadku podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji w Infrastrukturę związanego z wytworzeniem nieruchomości, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy, długość okresu korekty wieloletniej wynosi 10 lat i tym samym kwota rocznej korekty podatku naliczonego po zmianie przeznaczenia, wyniesie odpowiednio 1/10 podatku naliczonego wykazanego na wszystkich fakturach zakupowych związanych z daną nieruchomością, z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy – jest prawidłowe;
4) ustalenia, czy w przypadku podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji w Infrastrukturę pn. „B”, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy, długość okresu korekty wieloletniej wynosi 10 lat i tym samym kwota rocznej korekty podatku naliczonego po zmianie przeznaczenia, wyniesie odpowiednio 1/10 podatku naliczonego wykazanego na wszystkich fakturach zakupowych związanych z daną nieruchomością, z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy – jest nieprawidłowe;
5) ustalenia, czy w związku ze zmianą przeznaczenia Infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji, związaną z przejęciem zarządzania nią przez Gminę, pierwszym okresem w jakim Gmina może dokonać korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy, będzie korekta za rok 2023, dokonana w deklaracji za styczeń 2024 r. – jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Należy również podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h tej ustawy.
Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
Przepis art. 86 ust. 2c ustawy stanowi, że:
Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:
1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.
Z postanowień art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:
W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio.
Stosownie do art. 86 ust. 2h ustawy:
W przypadku, gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
Natomiast z art. 86 ust. 22 ustawy wynik, że:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
Zgodnie z § 1 i 2 rozporządzenia:
Rozporządzenie:
1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz
2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
Stosownie do § 2 pkt 8 rozporządzenia:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
b) jednostkę budżetową,
c) zakład budżetowy.
W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:
W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.
Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostki samorządu terytorialnego jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla poszczególnych jednostek organizacyjnych.
Ww. rozporządzenie wprowadza wzory, według których są wyznaczane sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia:
Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
X = A x 100 / DUJST
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
DUJST – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.
Na podstawie § 2 pkt 4 rozporządzenia:
Przez obrót rozumie się podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
a) dokonywanych przez podatników:
- odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
- odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
- eksportu towarów,
- wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na terytorium kraju.
Stosownie do § 2 pkt 9 rozporządzenia:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych - wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach publicznych,
b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki samorządu terytorialnego,
d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki samorządu terytorialnego,
g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
W myśl § 3 ust. 5 rozporządzenia:
Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z tytułu:
1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
2) transakcji dotyczących:
a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych,
b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.
Wyłączenie powyższych transakcji z dochodów wykonanych urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego (mianownik proporcji) zapewnia spójność z wyłączeniem tych transakcji z obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na celu „oczyszczenie” kwoty przychodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych, które mogłyby zniekształcić proporcję.
Zauważenia wymaga, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
Jak wyżej wskazałem, odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z czynnościami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności jest związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej. Brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania oraz niepodlegających temu podatkowi.
Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Oznacza to, że organ jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej: Dyrektywa 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.
Z powołanych regulacji wynika, że organy władzy publicznej są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów cywilnoprawnych.
W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym:
Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 90c i art. 91 ustawy.
Zgodnie z art. 90c ust. 1 ustawy:
W przypadku nabytych towarów i usług, w odniesieniu do których kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 2a, po zakończeniu roku podatkowego, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego przy ich nabyciu, uwzględniając dane dla zakończonego roku podatkowego. Przepisy art. 91 ust. 2-9 stosuje się odpowiednio.
Natomiast w myśl art. 90c ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy korekty podatku odliczonego dokonuje podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie art. 86 ust. 22, może on uwzględnić dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy, jeżeli takie dane przyjęto w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 2a.
Stosownie do art. 90c ust. 3 ustawy:
Dokonując korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik może przyjąć inny sposób określania proporcji, niż został przyjęty dla danego roku podatkowego, jeżeli byłby on bardziej reprezentatywny dla zakończonego roku.
Zatem z art. 90c ust. 1 ustawy, wynika obowiązek korekty rocznej podatku naliczonego z jednoczesnym wskazaniem, że w zakresie tej korekty zastosowanie znajdą przepisy art. 91 ust. 2 – ust. 9 ustawy.
Przepisy zawarte w art. 91 ustawy – co do zasady – dotyczą sytuacji, gdy uprzednio odliczona kwota podatku naliczonego z różnych przyczyn musi zostać skorygowana lub w przypadku, gdy podatek naliczony nie został odliczony, bo na moment realizacji prawa do odliczenia nabyty towar lub usługa nie miały służyć działalności opodatkowanej, ale sytuacja ta uległa zmianie.
W świetle art. 91 ust. 1 ustawy:
Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
Jak stanowi art. 91 ust. 2 ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy:
Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
Na mocy art. 91 ust. 6 ustawy:
W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
Stosownie do art. 91 ust. 7 ustawy:
Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
W myśl art. 91 ust. 7b ustawy:
W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
Z art. 91 ust. 7c ustawy wynika, że:
Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
Natomiast stosownie do treści art. 91 ust. 7d ustawy:
W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
Na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy:
Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
Z powyższego wynika, że korekta, o której mowa w art. 91 ustawy, odnosi się do takich towarów, które stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Ponadto z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.
Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z faktem, że w systemie VAT – jak wskazano wyżej – obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia. Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany przeznaczenia środka trwałego, tj. zarówno w sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku.
W okolicznościach analizowanej sprawy, udzielając odpowiedzi w kwestii objętej zakresem postawionego we wniosku pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należy odwołać się do art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia – od kwoty VAT, którą jest zobowiązany zapłacić – VAT należnego lub zapłaconego w tym państwie członkowskim od towarów i usług, które zostały mu dostarczone lub które mają być mu dostarczone przez innego podatnika.
Zauważenia wymaga, że w dniu 25 lipca 2018 r. zapadł wyrok Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-140/17 (Gmina Ryjewo), który dotyczył prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizowanej przez Gminę inwestycji polegającej na budowie świetlicy, która po zakończeniu budowy w roku 2010 została nieodpłatnie przekazana w zarząd gminnemu ośrodkowi kultury, po czym w roku 2014. Gmina wyraziła zamiar przeniesienia tej nieruchomości do jej majątku i przejęcia bezpośredniego zarządu nad nią, a następnie zamierzała wykorzystywać tą nieruchomość zarówno nieodpłatnie, na cele gminnej społeczności, jak i odpłatnie – na wynajem w celach komercyjnych. W takiej sytuacji organ podatkowy na podstawie art. 91 ust. 2 i 7 ustawy o VAT uznał, że Gmina nie mogła skorzystać z korekty odliczenia VAT zasadniczo z tego względu, że nabywając dane towary i usługi celem nieodpłatnego przekazania nieruchomości gminnemu ośrodkowi kultury nie nabyła tej nieruchomości do celów działalności gospodarczej i tym samym nie działała w charakterze podatnika VAT.
TSUE orzekł, że:
„(…) na postawione pytania należy odpowiedzieć, że art. 167, 168 i 184 dyrektywy 2006/112 oraz zasadę neutralności VAT należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie temu, aby podmiot prawa publicznego korzystał z prawa do korekty odliczenia VAT zapłaconego od dobra inwestycyjnego stanowiącego nieruchomość w sytuacji takiej jak rozpatrywana w postępowaniu głównym, gdy w chwili nabycia tego dobra z jednej strony, ze względu na swój charakter, mogło ono być wykorzystywane zarówno do celów czynności opodatkowanych, jak i nieopodatkowanych, ale w początkowym okresie było wykorzystywane na cele działalności nieopodatkowanej, a z drugiej strony ten podmiot prawa publicznego nie wskazał wyraźnie zamiaru wykorzystywania tego dobra do celów działalności opodatkowanej, ale też nie wykluczył, że będzie ono wykorzystywane do takich celów, o ile z analizy wszystkich okoliczności faktycznych, której przeprowadzenie należy do sądu krajowego, wynika, że został spełniony warunek ustanowiony w art. 168 dyrektywy 2006/112, zgodnie z którym podatnik powinien działać w takim charakterze w momencie, w którym dokonał nabycia”.
Dochodząc do tego wniosku, TSUE zaznaczył, że:
„53. W sytuacji takiej jak rozpatrywana w postępowaniu głównym – gdy przy nabyciu dobra inwestycyjnego stanowiącego nieruchomość, które ze względu na swój charakter może być wykorzystywane zarówno do celów działalności opodatkowanej, jak też do celów działalności nieopodatkowanej, podmiot prawa publicznego posiadający już status podatnika nie zadeklarował wyraźnie, że zamierza przeznaczyć je do celów działalności opodatkowanej, ale też nie wykluczył, że dobro to będzie wykorzystywane w takim celu początkowe wykorzystanie tego dobra do celów działalności nieopodatkowanej nie wyklucza stwierdzenia – po zbadaniu wszystkich faktów, co należy do sądu odsyłającego, jak przypomniano w pkt 38 niniejszego wyroku – że został spełniony warunek ustanowiony w art. 168 dyrektywy 2006/112, zgodnie z którym podatnik działał w takim charakterze w momencie, w którym nabył dane dobro.
54. W tym względzie, jak stwierdziła rzecznik generalna w pkt 55 opinii, w każdym wypadku zbadanie, czy warunek ten został spełniony, powinno następować z uwzględnieniem szerokiego rozumienia pojęcia czynności nabycia „jako podatnik”.
55. Szerokie rozumienie tego pojęcia jest konieczne, biorąc pod uwagę cel systemu odliczeń, a tym samym korekt, który, jak przypomniano w pkt 29-31 niniejszego wyroku, polega na zapewnieniu neutralności obciążenia podatkowego wszystkich rodzajów działalności gospodarczej, z której to zasady wynika, że generalnie każdy podmiot gospodarczy powinien mieć możliwość wykonania swojego prawa do odliczenia bezpośrednio w stosunku do całego podatku obciążającego transakcje powodujące naliczenie podatku, a rzetelność odliczeń w razie potrzeby może być zapewniona a posteriori w drodze korekty”.
Powtórzyć w tym miejscu należy, że uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie przysługuje w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
Celem stwierdzenia prawa do odliczenia i korekty podatku oprócz ustalenia, w jakim charakterze występował nabywca w chwili dokonywania zakupów, z których podatek naliczony ma zamiar odliczyć, konieczne jest zbadanie:
- czy w chwili nabycia mogło ono ze względu na swój charakter być wykorzystywane zarówno do celów/czynności opodatkowanych, jak i nieopodatkowanych, przy czym w początkowym okresie było wykorzystywane do działalności nieopodatkowanej,
- czy podmiot prawa publicznego nie wykazał wyraźnie zamiaru wykorzystywania tego dobra do celów działalności opodatkowanej, ale też tego nie wykluczył,
- kiedy poniesiono wydatki na inwestycję i kiedy oddano ją do użytkowania,
- czy Wnioskodawca w momencie ponoszenia wydatków związanych z jej powstaniem był zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
W przedmiotowej sprawie, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy:
1) w związku z rozpoczęciem przez Gminę samodzielnej działalności w zakresie dostarczania wody/odbioru ścieków z wykorzystaniem zrealizowanej w ramach Inwestycji Infrastruktury, która uprzednio nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT, Gminie przysługuje prawo do dokonania odpowiedniej korekty VAT od wydatków z nią związanych – zgodnie z art. 91 ust. 7 i 7a w związku z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy, z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy;
2) w przypadku podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji w Infrastrukturę, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy, okres korekty wieloletniej wynosi 10 lat, a więc kwota rocznej korekty podatku naliczonego, którą Wnioskodawca będzie obowiązany przeprowadzić w związku ze zmianą, wyniesie odpowiednio 1/10 w odniesieniu do poszczególnych środków trwałych składających się na Infrastrukturę wytworzoną w ramach Inwestycji, z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy;
3) w związku ze zmianą przeznaczenia Infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji, związaną z przejęciem zarządzania nią przez Gminę, pierwszym okresem w jakim Gmina może dokonać korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy, będzie korekta za rok 2023, dokonana w deklaracji za styczeń 2024 r.
Z okoliczności sprawy wynika, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Ponadto okoliczności sprawy wskazują, że w okresie, kiedy Gmina ponosiła wydatki na realizację przedmiotowej Inwestycji była czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Działalność w zakresie dostawy wody/odbioru ścieków na terenie Gminy do dnia 30 listopada 2023 r. realizowana była przez przedsiębiorstwo X, z wykorzystaniem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej stanowiącej własność Gminy. Infrastruktura ta była udostępniana przez Gminę nieodpłatnie na rzecz Przedsiębiorstwa. Gmina, za pośrednictwem Urzędu, od 1 grudnia 2023 r. rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczania wody/odbioru ścieków z wykorzystaniem Infrastruktury (w szczególności Infrastruktury zrealizowanej w ramach Inwestycji). Jednocześnie, Gmina nie zamierza w przyszłości przekazywać nieodpłatnie infrastruktury wodno-kanalizacyjnej do użytkowania innym podmiotom.
Przekładając powyższe na grunt niniejszej sprawy należy przyjąć, że na moment realizacji przedmiotowej Inwestycji byli Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Ponadto, całokształt okoliczności związanych z realizowaną Inwestycją wskazuje, że wydatki na ww. Infrastrukturę, były ponoszone przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy. Żadne okoliczności, w tym przyjęty na Państwa terenie sposób prowadzenia gospodarki wodno-kanalizacyjnej, nie potwierdzają, że wykluczyli Państwo wykorzystywanie ww. Inwestycji do czynności opodatkowanych. Tym samym, skoro nabycia towarów i usług w związku z realizowaną Inwestycją dokonywali Państwo jako podatnik w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, a charakter Inwestycji wskazuje, że mógł być wykorzystywany zarówno do celów/czynności opodatkowanych jak i nieopodatkowanych i nie wykluczyli Państwo wykorzystania go do czynności opodatkowanych, to przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z otrzymanych faktur.
Zatem w przedmiotowej sprawie, skoro charakter ww. Inwestycji wskazuje, że mógł być wykorzystywany zarówno czynności opodatkowanych jak i nieopodatkowanych, a nadto charakter dobra wskazywał na taką możliwość, to nie przesądza, iż Państwo ponosząc ww. wydatki nie mogli działać w charakterze podatnika podatku VAT. Wobec tego należy stwierdzić, że na moment nabywania towarów i usług związanych z ww. Inwestycjami, istniała możliwość wykorzystywania jej w ramach czynności opodatkowanych VAT.
Z wniosku wynika, że w związku z poniesieniem wydatków na realizację poszczególnych Inwestycji w latach 2014–2023 doszło do wytworzenia nieruchomości, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy, których wartość początkowa przekracza 15 tys. zł, tj.:
- „C”;
- „D”;
- „E”;
- „G”;
- „H”;
- „J”;
- „I”;
- „K”;
- „L”;
- „A”.
Natomiast w przypadku inwestycji pn. „B” doszło do nabycia/wytworzenia środków trwałych/poniesienia nakładów na modernizację środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa każdego z nich przekracza 15.000 zł, jednakże nie doszło do wytworzenia nieruchomości, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy.
Zaznaczenia wymaga, że większość ww. Inwestycji została oddana do użytkowania w okresie od roku 2016 do 30 listopada 2023 r. Natomiast Inwestycja pn. „A” została oddana do użytkowania 7 grudnia 2023 r.
Jednocześnie do dnia 30 listopada 2023 r. Gmina nieopłatnie udostępniała ww. Inwestycje przedsiębiorstwu X. Natomiast, Gmina za pośrednictwem Urzędu Gminy od 1 grudnia 2023 r. rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczenia wody/odbioru ścieków. Urząd w imieniu Gminy podejmuje działania, które na gruncie VAT stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT (odpłatne dostawy wody i odbiór ścieków na rzecz podmiotów zewnętrznych w stosunku do Gminy, dalej: „Odbiorcy zewnętrzni”), jak również niepodlegające VAT (dostawy wody i odbiór ścieków na rzecz jednostek organizacyjnych JST oraz innych miejsc wykorzystywanych do realizacji zadań własnych JST, dalej: „Odbiorcy wewnętrzni”). Realizacji powyższych zadań służy ww. Infrastruktura. W ocenie Gminy, świadczenie odpłatnych usług w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych stanowi/będzie stanowić działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia od tego podatku. Jednocześnie, z tytułu wykorzystywania Infrastruktury do dostaw wody/odbioru ścieków na rzecz Odbiorców wewnętrznych, JST nie jest/nie będzie zobowiązana do naliczenia podatku należnego. W konsekwencji, w związku z wykorzystaniem Infrastruktury w celu odpłatnego świadczenia usług dostarczania wody/odbioru ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych, jak i dostarczania wody/odbioru ścieków do/od Odbiorców wewnętrznych, Gminie przysługuje/będzie przysługiwało częściowe prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki związane z Infrastrukturą.
W okolicznościach niniejszej sprawy, w związku ze zmianą przeznaczenia ww. Inwestycji będą Państwo mieli prawo do dokonania korekt odpowiednich części podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług dotyczących ww. Inwestycji, który nie został odliczony przy ich nabyciu, na zasadach wynikających z art. 91 ustawy, przy uwzględnieniu przepisów art. 86 ust. 2a ustawy oraz ww. rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r.
Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy będą Państwo mieli prawo do odliczenia części podatku VAT od wydatków związanych z ww. Inwestycjami (z wyłączeniem Inwestycji pn. „A”), które zostały oddane do użytkowania do 30 listopada 2023 r. w drodze tzw. korekty wieloletniej na mocy art. 91 ust. 7 i 7a ustawy, przy uwzględnieniu tzw. prewspółczynnika.
W konsekwencji po zmianie sposobu wykorzystywania efektów zrealizowanych Inwestycji oddanych do użytkowania do 30 listopada 2023 r. i wykorzystywaniu infrastruktury zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (czynności niepodlegające VAT) – w sytuacji, gdy nie mają Państwo możliwości dokonania bezpośredniej alokacji – są Państwo uprawnieni do dokonania odliczenia w drodze korekty odpowiedniej części podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na realizację tych Inwestycji, zgodnie z art. 90c ustawy, na zasadach wynikających z art. 91 ust. 2 i ust. 3 oraz 91 ust. 7 i ust. 7a ustawy, ustawy, z uwzględnieniem art. 86 ust. 2a.
Wskazać należy, że dokonywane na bieżąco odliczenie podatku naliczonego ma charakter wstępny. Prewspółczynnik, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, co do zasady wyliczany jest na podstawie danych z poprzedniego roku podatkowego. Po zakończeniu roku podatkowego w pierwszym okresie rozliczeniowym roku następnego (tj. styczniu lub I kwartale) podatnik zobowiązany jest do dokonania korekty dokonanego odliczenia z wykorzystaniem już realnych danych za rok korygowany.
Wprowadzenie procedury korekty związane jest z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego, obowiązującą w podatku od towarów i usług. W momencie nabycia związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia, uzasadniając dokonanie odliczenia albo zmieniając zakres prawa do odliczenia.
Zatem, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest zobowiązany skorygować podatek naliczony, odliczony według proporcji wstępnej.
Korekty należy dokonać w rozliczeniu za styczeń lub I kwartał roku następnego:
· przy uwzględnieniu danych dla zakończonego roku podatkowego,
· według proporcji rzeczywistej na podstawie art. 90c ust. 1 ustawy oraz art. 91 ust. 1-3 ustawy.
Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych o wartości początkowej przekraczającej 15.000 zł ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat).
Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
Obowiązek dokonania korekty kwoty podatku odliczonego z uwzględnieniem proporcji właściwej dla zakończonego roku podatkowego w deklaracjach za pierwsze okresy rozliczeniowe następnych lat podatkowych dotyczy podatku związanego z nabyciem towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł. W tym przypadku korekta nie jest bowiem jednorazowa, lecz ma charakter cząstkowy i wieloletni. W każdym kolejnym roku okresu korekty (1/5 dla środków trwałych, których wartość początkowa przekracza 15 000 zł, 1/10 dla nieruchomości) korygowana jest część podatku naliczonego, który przypada na ten okres (odpowiednio 5-letni i 10-letni). Taki mechanizm korekty dla podatku związanego z nabyciem tych towarów i usług związany jest z tym, że towary i usługi zaliczane do środków trwałych zazwyczaj są wykorzystywane w dłuższym okresie.
We wniosku wskazali Państwo, że w związku z poniesieniem wydatków na realizację poszczególnych Inwestycji w latach 2014–2023 doszło do wytworzenia nieruchomości w rozumieniu art. 2 pkt 14a ustawy. Gmina wskazała ww. nieruchomości wraz z datami oddania do użytkowania do 30 listopada 2023 r., z podziałem na poszczególne inwestycje:
· „C”:
- sieć wodociągowa w msc. A na dz. nr ewid. 1; 2; 3; 4/1; 4/2 – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 19 października 2016 r.,
- sieć wodociągowa w msc. A na dz. nr ewid. 5 – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 12 marca 2020 r.,
· „D” – w części realizowanej przez Gminę na jej terenie:
- sieć wodociągowa w msc. B i C – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 1 października 2018 r.,
- sieć kanalizacji sanitarnej oraz pompownie ścieków w msc. D – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 8 października 2018 r.,
- sieć wodociągowa w msc. D – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 8 października 2018 r.,
- zwiększenie wartości stacji uzdatniania wody w E – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 5 grudnia 2018 r.,
· „E”:
- zwiększenie wartości istniejącej sieci wodociągowej – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 7 lipca 2021 r.,
· Projekt „G”, „H” oraz „J” (oddano do użytkowania zbiorczo):
- sieć wodociągowa w msc. F oraz sieć kanalizacji sanitarnej w msc. F – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 7 czerwca 2022 r.
- zwiększenie wartości wartość sieci kanalizacyjnej – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 24 sierpnia 2022 r.,
· „I”:
- sieć wodociągowa w msc. G – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 30 grudnia 2022 r.,
· „K”:
- sieć kanalizacyjna w msc. G – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 30grudnia 2022 r.,
· „L”:
- sieć wodociągowa w obszarze (...) w msc. H – nieruchomość oddana do użytkowania dnia 7 listopada 2023 r.,
Jednocześnie, Gmina wskazała, że w przypadku inwestycji pn. „B” nie doszło do wytworzenia nieruchomości, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy oraz, że w związku z poniesieniem wydatków na realizację tej Inwestycji doszło do nabycia/wytworzenia środków trwałych/poniesienia nakładów na modernizację środków trwałych, których wartość początkowa przekracza 15 tys. zł.
Jak wskazano wyżej, w przypadku inwestycji, które zostały zaliczone do środków trwałych, a których wartość początkowa przekracza 15.000 zł, korekty podatku naliczonego, dokonuje na zasadach określonych w art. 91 ust. 2 ustawy, tj. w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym dany środek trwały został oddany do użytkowania.
Jednocześnie Gmina po zakończeniu roku powinna ustalić na podstawie rzeczywistych wartości ostateczną wartość prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy, oraz w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 2 pkt 14a ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości - rozumie się przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
Zatem w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do nieruchomości oddanych do użytkowania do 30 listopada 2023 r. zastosowanie znajdzie 10-letni okres korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy. W związku z powyższym Wnioskodawca jest zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego związanego z ww. nakładami na nieruchomości z uwzględnieniem 10-letniego okresu, licząc od roku, w którym nakłady (traktowane jako odrębne środki trwałe) oraz wytworzone nieruchomości zostały oddane do użytkowania, na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy.
Wobec powyższego – stosownie do treści art. 91 ust. 7 oraz ust. 7a ustawy – w odniesieniu do inwestycji oddanych do użytkowania przed zmianą ich przeznaczenia Gmina zobligowana będzie do dokonania korekty części podatku naliczonego. Oznacza to, że w przypadku nieruchomości zobowiązany do korekty podmiot dokonuje jej w ciągu 10 lat licząc od roku, w którym środek trwały został oddany do użytkowania. Roczna korekta – w opisanej sprawie – dotyczyć będzie jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy nabyciu lub wytworzeniu środka trwałego i dokonuje się jej – w myśl art. 91 ust. 3 ustawy – w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty.
Zatem w odniesieniu do korekty podatku naliczonego związanego z wytworzeniem nieruchomości należy wskazać, że Gmina, co do zasady, powinna dokonywać korekty podatku naliczonego związanego z ww. Inwestycjami, z uwzględnieniem 10-letniego okresu, licząc od roku, w którym poszczególne nieruchomości (środki trwałe) zostały oddane do użytkowania (w związku ze zrealizowanymi Inwestycjami), na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty.
W konsekwencji Gmina ma prawo dokonać odliczenia 1/10 podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych na ww. nieruchomości w korekcie deklaracji za styczeń 2024 r. w związku z wykorzystaniem poszczególnych nieruchomości m.in. do czynności opodatkowanych VAT.
Gmina powinna dokonać korekty podatku naliczonego związanego z budową poszczególnych nieruchomości w ramach ww. Inwestycji oddanych do użytkowania do 30 listopada 2023 r. w wysokości 1/10 kwoty podatku naliczonego za każdy rok, w którym poszczególne nieruchomości będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, licząc do końca 10-letniego okresu korekty, uwzględniając zakres przysługującego Gminie prawa do odliczenia podatku naliczonego wyznaczony na podstawie art. 86 ust. 2a i nast. ustawy.
Natomiast w odniesieniu do inwestycji pn. „B”, gdzie nie doszło do wytworzenia nieruchomości, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy w związku z poniesieniem wydatków na realizację tej Inwestycji doszło do nabycia/wytworzenia środków trwałych/poniesienia nakładów na modernizację środków trwałych, których wartość początkowa przekracza 15 tys. zł. Gmina ma prawo dokonać odliczenia 1/5 podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych na ww. środki trwałe w korekcie deklaracji za styczeń 2024 r. w związku z wykorzystaniem poszczególnych środków trwałych m.in. do czynności opodatkowanych VAT. Gmina powinna dokonać korekty podatku naliczonego związanego z ww. Inwestycją oddaną do użytkowania do 30 listopada 2023 r. w wysokości 1/5 kwoty podatku naliczonego za każdy rok, w którym te środki trwałe będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, licząc do końca 5-letniego okresu korekty, uwzględniając zakres przysługującego Gminie prawa do odliczenia podatku naliczonego wyznaczony na podstawie art. 86 ust. 2a i nast. ustawy.
Natomiast Inwestycja pn. „A”, została oddana do użytkowania 7 grudnia 2023 r. Natomiast od 1 grudnia 2023 r. Gminy za pośrednictwem Urzędu Gminy rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczenia wody/odbioru ścieków. Zatem 1 grudnia 2023 r. nastąpiła zmiana przeznaczenia wykorzystania towarów i usług nabytych w celu budowy Inwestycji z czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT na czynności opodatkowane oraz niepodlegające opodatkowaniu, która spowodowała zmianę w zakresie prawa do odliczenia.
W przypadku zmiany przeznaczenia towarów i usług nabytych na wytworzenie towaru, tj. zarówno w sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku.
W analizowanej sprawie, zmiana przeznaczenia nakładów związanych z prowadzoną Inwestycją pn. „A” miała miejsce przed ich wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych (oddaniem do użytkowania) w momencie, gdy od 1 grudnia 2023 r. Gmina za pośrednictwem Urzędu Gminy rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczenia wody/odbioru ścieków, a zatem korekty podatku naliczonego, dotyczącej wydatków poniesionych w związku z Inwestycją, przez decyzję o zmianie przeznaczenia, należy dokonać na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy w związku z art. 91 ust. 7d ustawy – z uwagi na to, że decyzja o zmianie przeznaczenia zakupionych towarów i usług podjęta została przed oddaniem ww. Inwestycji do użytkowania.
Korekta, o której mowa w art. 91 ust. 8 ustawy z uwzględnieniem zasad wskazanych w art. 91 ust. 7d ustawy, dotycząca wydatków poniesionych w związku z Inwestycją, powinna zostać dokonana jednorazowo w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia zakupionych towarów i usług, tj. za miesiąc grudzień 2023 r., w którym Gmina za pośrednictwem Urzędu Gminy rozpoczęła samodzielną działalność w zakresie dostarczenia wody/odbioru ścieków.
Dopiero w następnej kolejności, po oddaniu inwestycji do użytkowania, są Państwo zobowiązani do korekty odliczonego podatku VAT z tytułu nakładów inwestycyjnych poniesionych na Inwestycję pn. „A”, zgodnie z art. 90c ustawy, na zasadach wynikających z art. 91 ust. 2-3 oraz 91 ust. 7 i ust. 7a, z uwzględnieniem art. 86 ust. 2a i nast. ustawy.
Podsumowując:
1. W związku z rozpoczęciem przez Gminę samodzielnej działalności w zakresie dostarczania wody/odbioru ścieków z wykorzystaniem zrealizowanej w ramach Inwestycji Infrastruktury, która uprzednio nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT, Gminie przysługuje prawo do dokonania odpowiedniej korekty podatku VAT od wydatków z nią związanych – zgodnie z art. 91 ust. 7 i 7a w związku z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy, z uwzględnieniem sposobu określenia prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy – w związku ze zmianą przeznaczenia w odniesieniu do Inwestycji, które zostały oddane do użytkowania do 30 listopada 2023 r.
Tym samym w zakresie pytania nr 1 Państwa stanowisko w części dotyczącej ww. Inwestycji jest prawidłowe.
Natomiast w odniesieniu do Inwestycji pn. „A”, która została oddana do użytkowania 7 grudnia 2023 r. powinni Państwo dokonać korekty na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy w związku z art. 91 ust. 7d ustawy.
Tym samym w zakresie pytania nr 1 Państwa stanowisko w części dotyczącej ww. Inwestycji jest nieprawidłowe.
2. W przypadku podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji w Infrastrukturę związanego z wytworzeniem nieruchomości, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy, długość okresu korekty wieloletniej wynosi 10 lat i tym samym kwota rocznej korekty podatku naliczonego po zmianie przeznaczenia, wyniesie odpowiednio 1/10 podatku naliczonego wykazanego na wszystkich fakturach zakupowych związanych z daną nieruchomością, z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
Tym samym w zakresie pytania nr 2 Państwa stanowisko w części dotyczącej ww. Inwestycji, które dotyczyły wytworzenia nieruchomości jest prawidłowe.
W przypadku podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji w Infrastrukturę pn. „B”, gdzie nie doszło do wytworzenia nieruchomości, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy w związku z poniesieniem wydatków na realizację tej Inwestycji, a doszło do nabycia/wytworzenia środków trwałych/poniesienia nakładów na modernizację środków trwałych, których wartość początkowa przekracza 15 tys. zł, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy, długość okresu korekty wieloletniej wynosi 5 lat i tym samym kwota rocznej korekty podatku naliczonego po zmianie przeznaczenia, wyniesie odpowiednio 1/5 podatku naliczonego wykazanego na wszystkich fakturach zakupowych związanych z danym środkiem trwałym, z uwzględnieniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
Tym samym w zakresie pytania nr 2 Państwa stanowisko w części dotyczącej ww. Inwestycji jest nieprawidłowe.
3. W związku ze zmianą przeznaczenia Infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji, związaną z przejęciem zarządzania nią przez Gminę, pierwszym okresem w jakim Gmina może dokonać korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy, będzie korekta za rok 2023, dokonana w deklaracji za styczeń 2024 r.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
W związku z powyższym zaznaczenia wymaga, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytań) Wnioskodawcy. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności prawidłowości dokonania korekty każdorazowo uwzględniając sposób określenia proporcji, którego metodologia kalkulacji zostanie potwierdzona przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w ramach odrębnej interpretacji indywidualnej.
Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo