Interpretacja 0112-KDIL1-1.4012.142.2026.4.EK

Interpretacja indywidualna 
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 9 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie:

·        podlegania opodatkowaniu przekazania majątku (budynku – hali) w ramach umowy o dożywocie oraz zastosowania dla tej czynności zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy;

·        obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku z przekazaniem majątku (budynku – hali) w ramach umowy o dożywocie.

Uzupełniła go Pani pismem z 27 marca 2026 r. (wpływ 31 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Prowadzi Pani indywidualną działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Działalność ta wykonywana jest we własnych budynkach wprowadzonych do działalności gospodarczej firmy, posadowionych na terenach stanowiących wieczyste użytkowanie.

W październiku 2019 r. wzniosła Pani na gruntach stanowiących użytkowanie wieczyste halę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, którą oddała Pani do użytkowania od 31 października 2019 r. Doszło tym samym do „pierwszego zasiedlenia” nieruchomości. Wartość hali na tę datę wynosiła netto (…) zł. Od tego czasu odliczana jest amortyzacja od nakładów poniesionych na jej wybudowanie w wysokości 2,5%.

Od 1 grudnia 2021 r., z uwagi na dokonaną modernizację hali, jej wartość wzrosła o modernizację netto (…) zł, czyli wartość ogółem netto to (…) zł.

Wartość ulepszenia nie przekracza więc 30% wartości początkowej obiektu – hali.

W 2025 r. budynki będące w działalności gospodarczej przekazane zostały na dwoje dzieci na podstawie aktu umowy dożywocia w udziale wynoszącym po % prawa własności na każde z dzieci.

Dzieci podatnika nabyły nieruchomość obejmującą halę do majątku osobistego i będą wynajmować spółce z o.o. umową dzierżawy na spółkę, a ta będzie dalej kontynuować działalność gospodarczą w nowo wybudowanej i oddanej w roku 2019 hali.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy

1.    Umowa, o której mowa we wniosku, wypełnia definicję umowy dożywocia określonej w art. 908 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

2.    Jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

3.    W związku z wytworzeniem przez Panią opisanej we wniosku hali przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

4.    Hala była wykorzystywana przez Panią do wykonywania czynności:

a)    wyłącznie opodatkowanych podatkiem VAT, a konkretnie obejmujących naprawę pojazdów ciężarowych;

b)    brak było czynności zwolnionych od podatku VAT;

c)    brak było czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

5.    Wyżej wymieniona hala nie była wykorzystywana przez Panią na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.

6.    Opisana we wniosku hala spełniała na moment jej przekazania definicję budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).

Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane: Budynku, jako obiektu budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielonego z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadającego fundamenty i dach.

7.    Wydatki na ulepszenie hali opisanej we wniosku poniosła Pani z dniem 1 grudnia 2021 r. W związku z tym ulepszeniem przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wskazuje Pani, że 31 października 2019 r. została oddana hala do użytkowania na wartość (…) zł netto. Zastosowano odpisy amortyzacyjne w wysokości 2,5% od 1 listopada 2019 r. Z 1 grudnia 2021 r. dokonała Pani modernizacji hali o wartość netto (…) zł, co podniosło ogólną wartość hali do kwoty (…) zł.

Zarówno na ulepszenie hali, jak i na wybudowanie hali, przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

8.    W związku z poniesieniem wydatków na ulepszenie hali nie doszło do wytworzenia nieruchomości, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

9.    Wydatki na ulepszenie hali – od dnia oddania do użytkowania efektów realizacji inwestycji – wykorzystała Pani do wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług

1.    Czy przekazanie majątku (tj. hali) w ramach umowy o dożywocie stanowi na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług odpłatną dostawę towarów, która korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług? (pytanie ostatecznie sformułowane w piśmie z 27 marca 2026 r.)

2.    Czy z uwagi na przekazanie na podstawie umowy dożywocia niezamortyzowanej nieruchomości spowoduje wystąpienie po stronie podatnika konieczność dokonania korekty w rozliczonym podatku od towarów i usług? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Pani stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

Ad 1.

Pani zdaniem, przekazanie majątku w ramach umowy dożywocia może być uznane jako transakcja neutralna podatkowo po stronie zbywcy. W zakresie podatku VAT możliwe jest zastosowanie zwolnienia podatkowego.

Na gruncie podatku VAT przekazanie na podstawie umowy o dożywocie nieruchomości należy uznać za odpłatną dostawę towarów.

W przypadku gdy przedmiotem dostawy jest nieruchomość zabudowana zastosowanie znajdzie art. 43 ust. 10 ustawy VAT. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

·         dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;

·         pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z uwagi na fakt, że zbycie nastąpiło po 6 latach od pierwszego zasiedlenia, zatem zastosowanie będzie mieć zwolnienie od podatku VAT określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT.

Ad 2.

Pani zdaniem, przekazanie na podstawie umowy dożywocia niezamortyzowanej nieruchomości spowoduje wystąpienie po stronie podatnika konieczności dokonania korekty w rozliczonym podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy podatku od towarów i usług, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości – w ciągu 10 lat, licząc począwszy od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości – jednej dziesiątej, kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Przenosząc powyższe na realia rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że rozliczenie nastąpiło w wymiarze sześć dziesiątych (6/10) za lata: 2019, 2020, 2021, 2022, 2023, 2024.

Tym samym korekta winna wynieść wymiar czterech dziesiątych roczna winna wynieść cztery dziesiąte (4/10) kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu.

Jednocześnie dokonane przez podatnika ulepszenie (modernizacja) z uwagi na wartość modernizacji w odniesieniu do wartości początkowej obiektu – hali, nie przekracza 30% wartości początkowej obiektu.

Tym samym modernizacja korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, z uwagi na brzmienie art. 43 ust. 10a lit. b) ustawy o podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy zbycie nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Należy jednak zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza” na potrzeby podatku od towarów i usług zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Ze względu na to, że ustawa o podatku od towarów i usług zawiera własną definicję dostawy nie istnieją przesłanki by dostawę towarów na gruncie podatku VAT utożsamiać z cywilnoprawną umową dostawy czy sprzedaży. Dostawa w ustawie o podatku od towarów i usług ma szerszy zakres, jej istotą jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Należy podkreślić, że „prawo do rozporządzania towarami jak właściciel”, do której to kategorii odwołał się ustawodawca w art. 7 ust. 1 ustawy, nie może być utożsamiane z prawem własności w rozumieniu cywilnoprawnym.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani indywidualną działalność gospodarczą i jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Działalność tę wykonuje Pani we własnych budynkach wprowadzonych do działalności gospodarczej, posadowionych na terenach stanowiących użytkowanie wieczyste. W roku 2025 przekazała Pani budynki dzieciom na podstawie aktu umowy o dożywocie. Wskazała Pani, że zawarta umowa wypełnia definicję umowy o dożywocie określonej w art. 908 Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 908 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Jak stanowi art. 910 § 1 Kodeksu cywilnego:

Z powyższego wynika, że umowa o dożywocie ma charakter umowy zobowiązującej, odpłatnej i wzajemnej. Przedmiotem świadczenia ze strony zbywcy (dożywotnika) jest przeniesienie własności nieruchomości. Ustawa nie ogranicza przy tym możliwości przeniesienia własności nieruchomości w zamian za ustanowienie praw dożywocia tylko do nieruchomości (gruntowej lub lokalowej). W celu wykonania umowy dopuszczalne jest też przeniesienie udziału we współwłasności oraz prawa użytkowania wieczystego.

W literaturze cywilistycznej podkreśla się, że podstawową funkcją umowy o dożywocie jest funkcja alimentacyjna. Umowa o dożywocie w praktyce najczęściej służy zabezpieczeniu osób w podeszłym wieku, które nie polega na uzyskaniu określonego przychodu w pieniądzu czy otrzymaniu w zamian innych konkretnych dóbr materialnych, ale na zagwarantowaniu w przyszłości przez czas nieokreślony podstaw egzystencji. W przypadku umowy o dożywocie nie mamy do czynienia z klasycznym przykładem ekwiwalentności świadczeń, jak przy umowie sprzedaży czy zamiany. Nie oznacza to jednak, że przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie następuje pod tytułem darmym. W zamian za swoje świadczenie zbywca nieruchomości (dożywotnik) uzyskuje określone świadczenia służące zaspakajaniu jego potrzeb w taki sposób, aby nie musiał on przyczyniać się do zdobywania środków na zaspokojenie niezbędnych wymagań życiowych. Świadczenie dożywotnika ma więc swój odpowiednik (równoważnik) w świadczeniach nabywcy nieruchomości. Należy także podkreślić, że losowy charakter umowy o dożywocie nie może zmienić oceny, że ma ona charakter odpłatny. Istotą odpłatności umowy o dożywocie jest to, że zbywca dokonując przysporzenia nie czyni tego kosztem własnego majątku, albowiem uzyskuje świadczenie, posiadające określony wymiar materialny, przejawiający się choćby w zaoszczędzeniu przez zbywcę tych wydatków, które musiałby ponieść w związku z własnym utrzymaniem, gdyby nie doszło do zawarcia umowy o dożywocie. Uzyskiwane przez dożywotnika świadczenia niewątpliwe mają określony walor finansowy, a tym samym przyjąć należy, że po stronie zbywcy nie dochodzi do bezpłatnego przysporzenia kosztem własnego majątku. Ponadto nabywca nieruchomości, który staje się jej właścicielem z mocy umowy o dożywocie, nie jest ograniczony, mimo zobowiązań jakie na siebie przyjął wobec dożywotnika, w rozporządzaniu nabytą nieruchomością. Może on dokonywać wszelkiego rodzaju obciążeń tej nieruchomości prawami rzeczowymi ograniczonymi jak i może zbyć te nieruchomości osobie trzeciej.

Jak już wcześniej wskazałem, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel).

W konsekwencji w świetle przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz powołanych wyżej przepisów prawa stwierdzam, że przekazanie przez Panią w ramach umowy o dożywocie budynku – hali podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Przy czym wskazuję, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana podatkiem VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Dla dostawy budynków, budowli lub ich części ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i pkt 2 ustawy.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do używania. Zatem, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Podkreślić należy, że termin „ulepszenie” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Z kolei na gruncie ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.) do kwestii ulepszenia odnosi się art. 16g ust. 13.

Na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest więc pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem tym należy rozumieć takie czynności jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu, niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych.

Jak wynika z powyższych uregulowań zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Zauważam także, że w przypadku budynków, budowli lub ich części niespełniających przesłanek niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Ponadto, jeżeli przy zbyciu budynków, budowli lub ich części wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Mając na uwadze powyższe wskazuję, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

·         towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

·         brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, według którego:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części jest opodatkowana podatkiem VAT, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Dodatkowo należy wskazać, że przepisy ustawy oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).

Według art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:

Z kolei w świetle art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

Wskazała Pani, że:

·        W październiku 2019 r. wzniosła Pani na gruntach stanowiących użytkowanie wieczyste halę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, którą oddała Pani do użytkowania od 31 października 2019 r.

·        W związku z wytworzeniem ww. hali przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

·        Hala była wykorzystywana przez Panią wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

·        W roku 2021 zmodernizowała Pani ww. halę. W związku z poniesieniem wydatków na ulepszenie hali nie doszło do wytworzenia nieruchomości, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy. Wartość ulepszenia nie przekraczała 30% wartości początkowej obiektu.

·        W związku z ulepszeniem przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

·        Wydatki na ulepszenie hali – od dnia oddania do użytkowania efektów realizacji inwestycji – wykorzystywała Pani wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

·        Hala – na moment jej przekazania – spełniała definicję budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

Analiza przedstawionego opisu stanu faktycznego na tle przywołanych regulacji prawnych wskazuje, że przekazanie na podstawie umowy o dożywocie budynku (hali) korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż zostały spełnione warunki wymienione w tym przepisie. Przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że przekazanie na podstawie umowy o dożywocie budynku nie było dokonane w ramach pierwszego zasiedlenia. Z przedstawionych w opisie sprawy okoliczności wynika bowiem, że doszło do pierwszego zasiedlenia tego budynku. Jak Pani wskazała ww. budynek, po jego wybudowaniu, został oddany do używania (od 31 października 2019 r.) i był wykorzystywany w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Zatem pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres ponad 2 lat. Ponadto, jak Pani podała, w roku 2021 poniosła Pani wydatki na ulepszenie ww. budynku, jednak wartość ulepszenia nie przekraczała 30% wartości początkowej obiektu.

Wobec powyższego przekazanie na podstawie umowy o dożywocie ww. budynku (hali) korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Podsumowanie

Przekazanie budynku (hali) w ramach umowy o dożywocie stanowi na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym Pani stanowisko w ww. zakresie oceniłem jako prawidłowe.

Pani wątpliwości dotyczą także kwestii korekty podatku naliczonego w związku z przekazaniem przez Panią budynku (hali) w ramach umowy o dożywocie.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z przywołanych przepisów prawa wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy.

Jak stanowi art. 91 ust. 1 ustawy:

Według art. 91 ust. 2 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy:

W oparciu o art. 91 ust. 6 ustawy:

W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:

W świetle art. 91 ust. 7b ustawy:

Według art. 91 ust. 7c ustawy:

Na mocy art. 91 ust. 7d ustawy:

Ponadto zgodnie z treścią art. 91 ust. 8 ustawy:

Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony).

Podatnik jest zobowiązany dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy (np. ze związanych z czynnościami niedającymi prawa do odliczenia na związane z czynnościami opodatkowanymi lub na odwrót, lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona na dany rok).

Ponadto przepis art. 91 ust. 5 ustawy wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej – tj. w okresie 10 lat w przypadku nieruchomości – zbywa dany środek trwały.

W takich sytuacjach – zbycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych – przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Korekty za wszystkie pozostałe okresy dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży.

Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że przez cały pozostały do korekty okres towar ten bądź usługa służy w całości transakcjom dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona lub nie podlegała opodatkowaniu, wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy czynnościom niedającym prawa do odliczenia.

Ponadto powołany wyżej przepis art. 91 ust. 2 ustawy wprowadza szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku, których wartość początkowa przekracza 15.000 zł, przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.

Zauważam także, że korekcie 10-letniej podlegają również ulepszenia dokonane po oddaniu środka trwałego do użytkowania, których wartość przekraczała 15.000 zł.

Jak wynika z okoliczności sprawy budynek – hala była wykorzystywana w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Jednocześnie, jak wskazałem w odpowiedzi na pytanie nr 1, przekazanie przez Panią ww. budynku w ramach umowy o dożywocie stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, która korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zatem w sytuacji opisanej we wniosku nastąpiła zmiana przeznaczenia budynku – zmieni się więc prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Tym samym wystąpi obowiązek dokonania korekty podatku VAT naliczonego.

Podsumowanie

Opisane we wniosku przekazanie budynku (hali) w ramach umowy o dożywocie powoduje obowiązek dokonania korekty podatku VAT naliczonego – w odniesieniu do przekazanego budynku nastąpiła bowiem zmiana jego przeznaczenia.

Zatem Pani stanowisko, zgodnie z którym przekazanie na podstawie umowy dożywocia niezamortyzowanej nieruchomości spowoduje wystąpienie po stronie podatnika konieczności dokonania korekty w rozliczonym podatku od towarów i usług, oceniłem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ta interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Pani wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie zaznaczam, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku – pytań sformułowanych przez Panią we wniosku. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Ponadto zauważam, że przedstawiając własne stanowisko w zakresie pytania nr 1 wskazała Pani na art. 43 ust. 10 ustawy. Mając jednak na uwadze zakres i przedmiot Pani wniosku uznałem to za oczywistą omyłkę pisarską i przyjąłem, że powinien to być art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.